# Depressiva

Iгар Kлепiкaý

За каваю н╕быта палягчэла...

Хап╕ла нечакана нават моцы

╬сцягнуць на твар ад ранку звыклы выраз -

Чужую камуфляжную усмешку.

Зашкаленыя стрэлк╕ выйшл╕ вонк╕

╤ ц╕шыня аслеплых цыферблата╝

Пяе кратам пра л╕пеньскае сонца.

А нечы голас (можа, галасы?)

Казыча шэптам хваля╝ валасы,

Даводз╕ць, што не трэба хвалявацца

╤ сэнс шукаць - бо лёгка ашукацца.

Аблок╕ за акном - н╕быта дым

М╕нулым летам згаслай цыгарэты,

╤ на пялёстках - варыянты мэты,

Схаваныя ╝ гербары╕ н╕ з чым...

╤ гэты до╝г╕, вельм╕ до╝г╕ шэры дзень...

╤ белы цень...

2002, л╕пень, 5, пятн╕ца, 15:22