Константы Микевич.
(1911 - 1935)
Родился в интеллигентской семье в Варшаве. Опубликовал немного, в "Скамандре", и "Литературных ведомостях". В 1934 году вместе с двумя другими неизвестными поэтами издал томик "Профили". Покончил с собой во время армейской службы.
Посмертно по просьбе родных его литературным наследием занялся Юзеф Чехович. Выбранные им стихи появились в 1937 году в томе "Поэзия".
Матери.
Сегодня Большая Медведица ведет своих малых
к черным водопоям.
Ты смотрела на меня целый вечер, мама,
в сером покое.
Думала: кто это в кресле тут предо мною,
это не сынок.
Сын в моем теле, где льётся былое,
медовый поток.
Я к водопоям возьму его чистым,
как смерть, нежна.
В кресле чужой останется стынуть,
в злых длинных штанах.
Konstanty Mikiewicz
(1911 - 1935)
Urodził się w rodzinie inteligenckiej w Warszawie. Drukował niewiele, m.in. w "Skaman-drze" i "Wiadomościach Literackich". W 1934 r. wespół z dwoma innymi młodymi i nieznanymi poetami wydał tomik "Profile". Popełnił samobójstwo podczas odbywania służby wojskowej. Pośmiertnie, na prośbę rodziny, jego spuścizną literacką zajął się Józef Czechowicz. Wybrane przez niego wiersze ukazały się w 1937 r. w tomie "Poezje".
Matce
Dziś Wielka Niedźwiedzica wiedzie swoje małe
do czarnych wodopojów.
Patrzyłaś na mnie, matko, wieczór cały
w szarym pokoju.
Myślałaś: jakiś pan przyjechał na krześle,
to nie syn.
Syn jest w mym ciele, gdzie dzwoni przeszłość,
jak miodny płyn.
Do wodopojów go wezmę cichych, jak śmierć
pogodna.
W krześle zostanie obcy, sztywny, wiesz -
w złych, długich spodniach.