# Ffordd Rhan 1. Pennod 1.3

Аноним Yagger

Syrthiodd Leshka oddi ar ei feic a thorri ei fraich. dyfodiad y doctoriaid.

Pennod 1.2 11 Ebrill, 2355

Fel arfer, roeddwn i'n eistedd wrth fy nghadair-fwrdd wrth y ffenestr yn y gegin ac yn edrych allan ar ein cath a'n ci yn chwarae gyda rhyw fath o beth a oedd yn edrych yn debycach i ddarnau o degan meddal. Felly rwyt ti wedi troi'n flwydd oed, Zhenya!


Yn sydyn, gyda gwefr uchel, hedfanodd beic coch a gwyrdd i'r iard. Mae fel y peth yn Star Wars Episode VI, ond heb y peth hir gydag adenydd ar y blaen, mae'r sgwter hedfan yn fyrrach. Roedd fy mrawd ill dau yn eistedd arno gyda'i gilydd, ac roedd gan Denis olwg bryderus ac euog ar ei wyneb, tra bod gan Lyoshka, a oedd yn eistedd y tu ôl iddo, wyneb llawn dagrau a chrafiadau, ac roedd yn dal ei law chwith mewn ffordd ryfedd. Gwneuthum sŵn: "Ee-e-e-e-e!" a phwyntio fy llaw at y ffenestr. Aeth Papka at y ffenestr, edrychodd allan, cymerodd ei wyneb fynegiant pryderus, pryder yn amlwg yn chwarae yn ei emosiynau.


"Diane," meddai, "mae'r bechgyn mewn trafferth!"

"Beth ddigwyddodd, Mish?"

"Ffoniwch ambiwlans, Diana."


Aeth Mam i mewn i'r ystafell fyw a dechrau bipio wrth y derfynell, o'r fan honno, ar ôl bipio byr, daeth llais benywaidd clir:

"Dayan, fy enaid! Ai ti yw hynny? Beth ddigwyddodd?"

"Ray, rwy'n falch iawn o'ch gweld chi hefyd, ond mae angen i chi arnaf! Roedd yn ymddangos bod fy meibion wedi cael amser da iawn ar y beic!"

"Rydw i eisoes yn hedfan, heulwen, peidiwch â phoeni, mae'n ddrwg i chi!" ac yn pylu'n araf. "Dak, Da-ak! Paratowch yn gyflym, rydyn ni'n hedfan i'r Shepard"s..."

Nid yw'n hysbys beth atebodd yr Dak ddirgel, datgysylltwyd y cysylltiad.


Sisialodd y drws ffrynt ac ymddangosodd fy mrodyr i bawb eu gweld.

"Felly beth?" gofynnodd y tad.

"Da-ad. Roedden ni'n reidio beic yma..." Meddai Denis, gan edrych ar y llawr "Wel, beth bynnag, syrthiodd Leshka ac, mae'n ymddangos, torrodd ei fraich."

Ar yr adeg hon, roedd Lyoshka yn bryderus gerllaw, ei wefusau'n crynu a'i lygaid yn llawn dagrau.

"Fe-lly..." meddai"r tad. "A sut allai hyn ddigwydd? Oeddech chi'n rasio heb gyfyngydd eto?"

"Wel, dad!" udodd y ddau. "Dim ond plant bach sy'n gyrru gyda chyfyngwr cyflymder."

"Aha, felly rwyt ti'n fawr felly?" ebychodd Mam.

"O, mam!" udodd y ddau eto.

Edrychodd y brodyr yn ddigalon iawn, ac roedd eu hemosiynau'n llawn trugaredd tuag at ei gilydd ac, am ryw reswm, ofn.

"Wel, nawr bydd Modryb Ray yn cyrraedd, a bydd yn dod yn gwbl glir beth i'w wneud â chi," meddai'r tad.

Tynnodd y brodyr eu pennau i'w hysgwyddau ac edrych ar eu mam gyda rhyw obaith rhyfedd.

"Beth wyt ti'n ei wylio? Gobeithio cael gwared yn hawdd?"

Crynodd y brodyr ac edrychasant ar eu tad gyda disgwyliad.

"Beth ddywedais i wrthych chi?" gofynnodd y tad.

"Rhaid i ni fod yn ofalus," meddai Denis.

"Y dylech chi yrru'n ofalus heb gyfyngwr," Cwynodd Leshka, gan wylo.

"A beth amdanoch chi?"

Dechreuodd y brodyr ill dau wylo.

"Wel, dadi... wnaethon ni ddim ei wneud yn fwriadol... digwyddodd rywsut! Wnaethon ni ddim rhedeg i mewn i Ham yn fwriadol!"

Trodd yr wylo"n ddagrau.

"Felly fe wnaethoch chi redeg i mewn i Haymon hefyd? A sut mae e'n gwneud? Ble mae o, gyda llaw?"

"Dad, hedfanodd Ham adref, aeth Tam ag ef i ffwrdd!" Dywedodd Deniska trwy ddagrau.

"A syrthiodd hefyd! Wel, bydd Dakar yn rhoi amser caled iddo! Byddwch chi'n dysgu gwers o yrru fel wallgof." Meddai Mam, gan roi ei dwylo ar ei chluniau.


Yna daeth gwich yr hysbysydd o'r drws. Collais yn llwyr ddyfodiad y meddygon yn ein gardd. Y tu ôl i'r ffens roedd rhyw fath o ddyfais hir, debyg i'r dyfodol, ond gydag amlinell gyfarwydd canhwyllyr glas a oedd yn fflachio'n chwareus. Cerddodd Mam yn ysgafn at y drws a phwyso'r hologram gwyrdd tywynnol ar y ffrâm dde. Agorodd y drws a cherddodd i mewn i'r ystafell... agorodd fy ngheg! Mor fain mewn siwt wen eira ffitio gyda chroes goch lachar ar ei braich chwith... AZARI croenglas! Mae hi'n union fel yn "Mass Effect": y tentaclau ar ei phen, y smotiau pigment ar ei hwyneb - ac mae hi mor brydferth!


"Michael!" ebychodd hi. "Ble maen nhw?"

"Edmygwch ef!" atebodd y tad. "Dyna Lyoshka, fe neidiodd oddi ar ei feic!"

"Tyrd yma, Alexey, gadewch i ni weld beth sy'n bod arnat ti." Rwy'n teimlo fflach o bryder gan y meddyg.

Aeth Lyoshka ati ac estynnodd ei law chwith crynedig. Fflachiodd hologram oren o amgylch llaw chwith yr asari. Rhedodd hi ar hyd braich Leshka, edrychodd ar yr hologram, pwysodd ei bys ar y lwmp crwn rhyfedd ar ochr dde ei phen a dywedodd:

"Dak! Dewch â'r bwrdd triniaeth bach a'r cês dillad gyda'r clampiau!"

Trowais at y ffenestr a gwelais TURIAN tal yn sleifio drwy'r giât! Yn yr un siwt gwyn eira â'r meddyg, gyda chês dillad yn ei law dde a chist hir wedi'i osod yn fertigol yn ei law chwith. Ac mae ein ci, yn ysgwyd ei gynffon fel ffan, yn mynd yn sownd o dan ei draed, heb ddangos unrhyw arwyddion o ymddygiad ymosodol, ond yn hytrach llawenydd gwyllt, fel pe bai'n cwrdd â ffrind da. Wel, wel! Beth am y drefedigaeth ddynol?! Ble mae'r turian a'r asari yn gwasanaethu yn yr ambiwlans... does dim byd yn glir. O wel, fe welwn ni... Aeth y Turian i mewn i'r tŷ, cerddodd i ganol yr ystafell fyw, gosododd ei gês ar y llawr, gafaelodd yn y gist â'i ddwy law, ac, dydw i dal ddim yn deall sut, ond yn sydyn trodd y gist hon yn fwrdd hir, a osodwyd ar y llawr ar unwaith.


"Dewch â thri chadair, Mish," meddai Dr. Ray.

Trefnodd Papka gadeiriau o amgylch y bwrdd yn gyflym, dan arweiniad y meddyg, ac eisteddodd Lyoshka ar un o'r cadeiriau.

Tynnodd Doc bistol rhyfedd allan, pwysodd ei faril at fraich ei brawd, tynnodd y glicied, a chlywodd sŵn: "Psst." Anadlodd Lyoshka yn sydyn.

"Wel, wel," meddai'r Turian. "Byddwch chi'n teimlo'n well yn fuan, ac yna byddwn ni'n codi eich darnau, fy ffrind annwyl."

"Onid yw'n brifo?" mumbled Leshka.

"Allwch chi deimlo eich llaw?" gofynnodd Ray.

"Uh-uh... na..."

"Wel felly doedd e ddim yn brifo," meddai Dak.

"Gyda llaw, Dak!" meddai'r tad. "Dioddefodd eich mab hynaf hefyd ac mae'n aros gartref!"

Ar ôl hyn, gosodwyd cês bach ar y bwrdd, a oedd, yn anffodus, yn rhwystro popeth oedd yn digwydd ar y bwrdd oddi wrthyf. Roeddwn i'n ffidlan ac yn cwyno, gan bwyso i'r dde ac yna i'r chwith mewn ymgais i weld beth oedd yn digwydd ar y bwrdd, ond i gyd yn ofer. Felly welais i ddim byd. Pan oedd y cyfan drosodd, roedd llaw Leshka wedi'i rhoi mewn sgarff gwyn oer.


"Iawn, Michael," meddai"r meddyg, "Dewch i'r ysbyty ymhen dau ddiwrnod, byddwn yn tynnu'r breichiau oddi ar eich braich, ac mae'n well peidio â straenio'ch braich am wythnos."

"Wyt ti'n deall popeth, ddyn ifanc?" trodd at Leshka.

"Wedi cael e," gwichiodd y brawd.

"A dim rasys beiciau! Bydda i'n rhoi curiad da i'm raswyr heddiw hefyd," meddai Dr. Duk.

"Misha, eisteddwch i lawr, fe gawn ni'r gwaith papur wedi'i wneud, mae'n dal i fod yn ddamwain!" Galwodd yr asari fy nhad.

Eisteddodd i lawr ar y gadair wrth ymyl Ray.

"Gadewch i ni fynd," meddai'r meddyg, "beth yw enw'r dioddefwr?"

"Alexey Mikhailovich Shepard."

"Oedran?"

"7 oed."

"Dyddiad geni?"

"Gorffennaf 22, 2348."

"Man geni?"

"Dinas Leonov, trefedigaeth Minduar."

"Rhieni, tad?"

"Mikhail Alexandrovich Shepard."

"Oedran?"

"65."

"Mam?"

"Hannah Diane Shepard."

"Oedran?"

"63."

"Cyfeiriad cartref?"

"Leonov ddinas, Zemlyanichnaya stryd 2, ranch Whisper."

"Iawn," meddai"r meddyg glas, "Mi wnaf i lenwi"r gweddill fy hun."


Yna daeth y Turian Dak ataf. Edrychais arno gyda chwilfrydedd digywilydd, fy llygaid ar agor yn llydan, ac roedd rhywbeth i'w weld yno. Yn gyntaf, roedd yn edrych fel y Turians o'r gêm, ond ar yr un pryd nid oedd. Nid oedd ganddo unrhyw "mandiblau" fel y'u gelwir, roedd ei ên isaf wedi'i gorchuddio â bochau gyda phlatiau corniog yn tyfu arnynt, a oedd yn plygu tuag at yr ên gyda phennau pigfain o dan yr ên ei hun ac yn uno â'r wefus isaf, ac oddi tano roedd dannedd cudd yn pwyntio i lawr, tua phedair centimetr o hyd. Dyna beth dw i'n ei alw'n ddannedd... Roedd y canines isaf yn llawer llai: dau gentimetr a hanner. Roedd y ffigur yn drwchus, wedi'i adeiladu'n gymesur, yn brydferth hyd yn oed i'r llygad dynol, ac nid yr anghenfil hwnnw - cynnyrch dylunwyr Bioware. Mae'r dwylo'n bedwar bys, gyda'r bys bach yn fwy trwchus na'r bys mynegai a'r bys canol, a dim ond ychydig yn fyrrach na'r cyntaf. Roedd pob bysedd ar y dwylo yn gorffen mewn crafangau pwerus, ychydig yn grwm. Roedd croen y Turian yn frown euraidd, roedd gan ei wyneb datŵ lliwgar o linellau gwyn a glas wedi'u plethu i mewn i batrwm cymhleth, roedd ei lygaid wedi'u gosod yn ddwfn, gyda gwynion llwyd tywyll ac iris glas llachar anhygoel, syml yn tywynnu o amgylch y disgybl crwn. Deilliodd ton o chwilfrydedd oddi wrtho. Estynnais fy nwylo a chlymu fy mysedd yn ddyrnau sawl gwaith.


"Wel, wel!" meddai'r tad gyda gwên. "Dim diferyn o ofn, yn gofyn ar unwaith i gael ei godi."

"Ie, gallwn ni wneud hynny'n hawdd," atebodd Hwyaden. "Tyrd yma, un bach."

Ac mae'n fy nhynnu allan o'r gadair. Welais i ddim byd ffiaidd o agos, yn hollol groes. Rhedais fy llaw dros foch y turian: roedd y croen yn llyfn, yn felfedaidd i'w gyffwrdd ac yn boeth, tua deugain gradd, caeodd hyd yn oed ei lygaid gyda phleser a gwneud sain ryfedd, bwrri, a godwyd ar unwaith gan ein cath yn sefyll yn y coridor.

"Wyt ti'n mynd i dŷ Modryb Ray?" - Clywais o'r chwith. Gan droi o gwmpas, cyfarfu â golwg yr asari. Roedd hi"n gwenu, a oedd yn gwneud ei hwyneb hyd yn oed yn fwy deniadol. Er, ble arall! Estynnais fy nwylo ati a chefais fy nghludo i ffwrdd oddi wrth Dak ar unwaith. Chwarddodd y Turian.

"Edrychwch arnat ti, Ray, mae pawb yn dy hoffi di, hyd yn oed y plant!"

Edrychais ar yr asari gyda diddordeb. Croen glas, meddal a sidanaidd i'r cyffwrdd, egin sy'n codi ychydig o dan y bysedd, patrwm o smotiau pigment ar ffurf dyluniad cymhleth o amgylch lliw anhygoel llygaid lelog. Gyda llaw, roedd gan yr asari amrannau, er nad oedd ganddyn nhw unrhyw fathau eraill o wallt croen. Rhyfedd.

"A beth yw eich enw, foneddiges ifanc?" meddai Ray yn felys.

"Zhenya," atebais. Wow, mae'n troi allan i fod yn lân i ddweud!

Rwy'n gweld wyneb hapus fy nhad, ac mae llygaid mawr fy mam eisoes ar agor. O, os ydyn ni'n mynd i fod yn ddrygionus, gadewch i ni fod yn ddrygionus! Gan bwyntio fy mys at ên yr asari, dywedais:

"Ray."

Yma daeth llygaid yr asari yn fawr, yn union fel dwy ferch anime gyda'u mam. Gan droi at Duk, pwyntiais ato â fy llaw:

"Duk".

Syrthiodd gên y Turian a golchodd ton o syndod drosof. Cafodd yr oedolion eu syfrdanu i dawelwch.

"Wel, beth yw fy enw i?" gofynnodd fy nhad wrth iddo nesáu.

Gwenais arno gyda fy holl ddeuddeg dannedd a dywedais:

"Tad Misha."

"Edrychwch pwy ddechreuodd siarad!" meddai"r tad, gan chwerthin.

"Dw i'n dod i'm lle!" Brysiodd Doctor Duk. "Mae angen i mi archwilio fy mab hynaf. Ray, gawn ni fynd."

"Hwyl fawr, bois!" meddai'r asari, a gadawodd y meddygon, gan gasglu eu pethau.