# ສະຕາລິນ, ປູຕິນ ແລະ ເດືອນສິງຫາທີ່ສະຫງົບ

Олег Павлович Рыбаченко

ມັນແມ່ນເດືອນສິງຫາ ປີ 1951 ແລ້ວ. ທ່ານປູຕິນ, ໃນຮ່າງກາຍຂອງສະຕາລິນ, ສືບຕໍ່ປົກຄອງສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ຟື້ນຕົວຈາກສົງຄາມທີ່ນອງເລືອດ. ການລຸກຮືຂຶ້ນຍັງສືບຕໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນ Third Reich ເປັນບາງຄັ້ງຄາວ. ແລະ

ສະຕາລິນ, ປູຕິນ ແລະ ເດືອນສິງຫາທີ່ສະຫງົບ

ຄຳອະທິບາຍ

ມັນແມ່ນເດືອນສິງຫາ ປີ 1951 ແລ້ວ. ທ່ານປູຕິນ, ໃນຮ່າງກາຍຂອງສະຕາລິນ, ສືບຕໍ່ປົກຄອງສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ຟື້ນຕົວຈາກສົງຄາມທີ່ນອງເລືອດ. ການລຸກຮືຂຶ້ນຍັງສືບຕໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນ Third Reich ເປັນບາງຄັ້ງຄາວ. ແລະ ວິລະຊົນຫຼາຍຄົນກໍ່ມີການຜະຈົນໄພທີ່ໜ້າອັດສະຈັນຂອງຕົນເອງ.

ບົດທີ 1.

ເດືອນສິງຫາແມ່ນງຽບສະຫງົບ ແລະ ໂຄງການກໍ່ສ້າງຍັງສືບຕໍ່ຢູ່ໃນສະຫະພາບໂຊວຽດ. ສະຕາລິນ ແລະ ປູຕິນ ໄດ້ລອຍນໍ້າຢູ່ໃນສະລອຍນໍ້າກັບສາວງາມຮູບຮ່າງອວບອ້ວນໃນຊຸດບິກິນີ.

ພວກເຂົາເບິ່ງເຊັກຊີ່ ແລະ ມີສະເໜ່ຫຼາຍ. ໃນເວລາດຽວກັນ, ວົງດົນຕີຜູ້ບຸກເບີກໜຸ່ມໄດ້ຫຼິ້ນດົນຕີ, ແລະ ສຽງດົນຕີກໍ່ດັງຂຶ້ນ.

ສະຕາລິນ ແລະ ປູຕິນ ມີອາລົມດີ. ເສດຖະກິດກຳລັງເຕີບໂຕຕາມແຜນການ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະກ່ອນກຳນົດກໍຕາມ, ແລະ ອັດຕາການເກີດກໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນ. ປະຊາກອນກຳລັງຟື້ນຕົວ... ຊີວິດກຳລັງດີຂຶ້ນແທ້ໆ.

ແລະມີສາວງາມຫຼາຍຄົນຢູ່ອ້ອມຮອບ. ໜ້າຮັກແທ້ໆ... ຂ້ອຍຍັງສາມາດເລີ່ມຮ້ອງເພງໄດ້.

ແລະເດັກຍິງກໍ່ເລີ່ມຮ້ອງເພງທີ່ມີຄວາມສຸກ.

ສະຕາລິນ ແລະ ປູຕິນ ຮ້ອງເພງນຳກັນຢ່າງຫວີດໆ. ມັນກໍ່ຍັງງົດງາມຫຼາຍ.

ສະນັ້ນສິ່ງຕ່າງໆຈຶ່ງມຸ່ງໜ້າໄປສູ່ແຮງກະຕຸ້ນທີ່ເບີກບານມ່ວນຊື່ນຂອງຈິດວິນຍານ.

ສະຕາລິນ-ປູຕິນຍັງໄດ້ເບິ່ງວິດີໂອກ່ຽວກັບການອອກແບບ T-54 ໃໝ່, ທີ່ມີໜ້າໂຄງເຮືອຮູບຈວຍທີ່ເພີ່ມຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງການສະທ້ອນກັບ. ລາວມັກມັນ.

ຕໍ່ໄປແມ່ນການສາທິດເຮືອບິນ MiG-15, ເຊິ່ງກໍ່ໜ້າຢ້ານກົວຫຼາຍ. ແລະນັ້ນກໍ່ໜ້າປະທັບໃຈຫຼາຍ. ມັນຍັງເປັນເຄື່ອງຈັກທີ່ຈິງຈັງອີກດ້ວຍ.

ແລະອາວຸດນິວເຄຼຍໄດ້ຖືກພັດທະນາຢ່າງລັບໆ. ເຊິ່ງເປັນຄວາມຄິດທີ່ດີຫຼາຍ, ແຕ່ມີຄວາມສ່ຽງຫຼາຍ.

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ເລີ່ມກິນໝາກໂມດ້ວຍຄວາມສຸກ, ເມື່ອເບິ່ງມັນ. ມັນເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ລາວມີກຳລັງໃຈຂຶ້ນ.

ໂດຍສະເພາະເມື່ອມີສາວໆທີ່ສວຍງາມແລະເຊັກຊີ່ຢູ່ໃກ້ໆ, ມີເຕົ້ານົມທີ່ເຕັມແລະສະໂພກທີ່ງົດງາມ. ເຈົ້າຢາກເອົາພວກເຂົາໄປແລະຮັກພວກເຂົາແທ້ໆ.

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ຮ້ອງເພງວ່າ:

ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຢູ່ໃນໂລກນີ້ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ຍິງ, ບໍ່,

ພວກມັນບັນຈຸດວງອາທິດຂອງເດືອນພຶດສະພາ, ດັ່ງທີ່ນັກກະວີໄດ້ກ່າວໄວ້!

ຂ້ອຍຫາຄຳເວົ້າບໍ່ໄດ້,

ແລະຂ້ອຍກໍ່ຕົກຫລຸມຮັກອີກຄັ້ງ...

ທຸກໆຄັ້ງ, ແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ!

ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ສະຕາລິນ-ປູຕິນຄິດວ່າມັນຈະເປັນການດີຖ້າມີຄອມພິວເຕີສ່ວນຕົວ. ແມ່ນແລ້ວ, ເລເບເດບໄດ້ສັນຍາບາງຢ່າງ. ແຕ່ມັນເຫັນໄດ້ຊັດເຈນວ່າມັນບໍ່ຄືກັນ. ບໍ່ຄືກັບຄົນໃນສະໄໝຂອງລາວ. ໂດຍສະເພາະປູຕິນ, ມັກຫຼິ້ນເກມຍຸດທະສາດ.

ສະນັ້ນ, ສົ່ງຄູ່ໄປທ່ຽວໃນສະຖານທີ່ຂອງເຈົ້າ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນໄປຢູ່ຫລັງຈໍພາບ.

ມັນໜ້າສົນໃຈຫຼາຍ.

ຕົວຢ່າງ, ເຈົ້າຜະລິດທະຫານຮາບໃນປະລິມານຫຼາຍ. ແລະເຈົ້າສົ່ງທະຫານຫຼາຍສິບພັນຄົນເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບ. ແລະເມື່ອລົດຖັງມາຮອດ, ມັນກໍ່ໜ້າປະທັບໃຈຫຼາຍ. ເຈົ້າສາມາດກາຍເປັນຄົນທີ່ດີເລີດໄດ້.

ແລະພວກມັນກຳລັງເຄື່ອນທີ່ໃນພາຍຸຫິມະຖະຫຼົ່ມທີ່ຮ້າຍແຮງແທ້ໆ. ແມ່ນແລ້ວ, ທ່ານສາມາດໃຊ້ກຳລັງທາງອາກາດຕໍ່ຕ້ານພວກມັນໄດ້. ແຕ່ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທີ່ນີ້, ມັນກໍ່ບໍ່ຮ້າຍແຮງ - ທ່ານຍັງສາມາດໃຊ້ເຮືອບິນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດ.

ເຊິ່ງທັງໝົດບົດເປັນຜົງ ແລະ ກາຍເປັນກອງຊາກຫັກພັງ.

ແລະເດັກຍິງຂາເປົ່າໃນຊຸດບິກິນີກໍ່ເລີ່ມຮ້ອງເພງ:

ຂ້ອຍບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນກັບຂ້ອຍຢ່າງກະທັນຫັນ

ໂລກນີ້ສວຍງາມແທ້ໆ, ຕອນຄ່ຳມືດໄດ້ກາຍເປັນກາງຄືນແລ້ວ!

ຂ້ອຍໄດ້ມອບຄວາມຝັນແຫ່ງຄວາມມັກຂອງຂ້ອຍໃຫ້ກັບພະເອກ,

ແລະຂາກໍ່ເຕັ້ນລຳຢ່າງມີຊີວິດຊີວາ!


ເປັນຫຍັງຂ້ອຍຈຶ່ງຮູ້ສຶກກັງວົນຫຼາຍ?

ແລະມັນບີບຄໍຫົວໃຈ, ໝຶກທີ່ລື່ນ ແລະ ຊົ່ວຮ້າຍ!

ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຕົວເອງ,

ຄວາມຫວັງອັນໜຶ່ງ: ເວລາຈະປິ່ນປົວບາດແຜ!


ຂ້ອຍໄດ້ຊອກຫາຄວາມປອບໂຍນໃນການສູ້ຮົບ,

ຂ້ອຍຢາກດັບຄວາມຮ້ອນໃນຈິດວິນຍານຂອງຂ້ອຍດ້ວຍເລືອດ!

ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ຢູ່ຝ່າຍເຮົາຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບການແກ້ແຄ້ນທີ່ໂຫດຮ້າຍ

ເສັ້ນດ້າຍຂອງຊີວິດຖືກທໍເປັນສາຍໂສ້!


ການຄາດຕະກຳຫຼັງຈາກ ການຄາດຕະກຳຕິດຕໍ່ກັນ,

ຂ້ອຍຄືກັບມານຮ້າຍທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ເກີດເປັນມະນຸດ!

ການມາຮອດຂອງນັກຕໍ່ສູ້ທີ່ພ້ອມຮັບມືທຸກບັນຫາ ແລະ ໄຟໄໝ້,

ຝູງຊົນແລ່ນໜີ, ພະຍາຍາມຊ່ວຍຊີວິດພວກເຂົາ!


ເພາະວ່າດາບ ແລະ ມືຂອງຍິງສາວໄດ້ເຊື່ອມເຂົ້າກັນຢ່າງແໜ້ນໜາ,

ບັດນີ້ເນື້ອໜັງຂອງຂ້ອຍໄດ້ກາຍເປັນອາວຸດແລ້ວ!

ແຕ່ວິນຍານຢາກຂຶ້ນສູ່ທ້ອງຟ້າຄືກັບນົກ,

ເຖິງແມ່ນວ່າໃບມີດຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອກໍາຈັດສັດຕູ!


ຈິດວິນຍານຖືກຈີກເປັນຕ່ອນໆ - ແຍກອອກ,

ສີດຳ ແລະ ສີຂາວ ແມ່ນເທົ່າທຽມກັນ!

ຂ້ານ້ອຍຢາກຂໍຄວາມເມດຕາຈາກພຣະສົງ

ແຕ່ຂ້ອຍທຳລາຍຫຼາຍຢ່າງ - ຄືກັນ!


ແຕ່ຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍພະເນຈອນໄປມາໃນຄວາມຝັນທີ່ຫວານຊື່ນ

ຂ້ອຍພະຍາຍາມໃຫ້ຜູ້ຊາຍກາຍເປັນຄົນທີ່ເໝາະສົມ!

ເພື່ອເກີດລູກ, ເພື່ອໄຖ ແລະ ຫວ່ານເມັດພືດ,

ເພື່ອວ່າລາວຈະບໍ່ທຳລາຍ, ແຕ່ສ້າງແລະສ້າງ!


ແມ່ນແລ້ວ, ຂ້ອຍເຊື່ອວ່າຂ້ອຍສາມາດກາຍເປັນຄົນສະອາດກວ່າ, ດີຂຶ້ນກວ່າ,

ວ່າຂ້ອຍຈະພົບຄວາມສະຫງົບສຸກ, ຄວາມຝັນ, ຄອບຄົວ!

ລົມຈະພັດເອົາເມກພາຍຸກະຈາຍໄປ

ຂ້ອຍຫວັງ, ຂ້ອຍເຊື່ອວ່າ, ຂ້ອຍຮັກທຸກໆຄົນດ້ວຍຫົວໃຈອັນແຮງກ້າ!

ແມ່ນແລ້ວ, ເດັກຍິງຮ້ອງເພງໄດ້ຢ່າງສວຍງາມ - ບາງຄົນອາດຈະເວົ້າໄດ້ວ່າດີເລີດ. ແລະພວກເຂົາກໍ່ເຕັ້ນຄືກັນ, ແລະຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາມີສີນ້ຳຕານແລະມີກ້າມຫຼາຍ. ແອວຂອງພວກເຂົາບາງ, ສະໂພກຂອງພວກເຂົາຫລູຫລາ, ແລະເຕົ້ານົມຂອງພວກເຂົາສູງ. ແລະພວກເຂົາງາມແລະໜ້າຕື່ນຕາຕື່ນໃຈຫຼາຍ.

ສະຕາລິນ-ປູຕິນຈື່ໄດ້ວ່າໃນຊີວິດທີ່ຜ່ານມາລາວໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ຜູ້ຊາຍມັກໃຜຫຼາຍກວ່າ - ຜົມສີທອງ ຫຼື ຜົມສີນ້ຳຕານ?

ຄອມພິວເຕີໄດ້ໃຫ້ຄຳຕອບແກ່ລາວໃນອະດີດວ່າ:

ມາຮອດວັນທີ 1 ພຶດສະພາ 2026, ໃນ "ການທຳລາຍລ້າງຂອງມະນຸດວິທະຍາ" ຂອງ Oleg Rybachenko ແລະ ອີງຕາມການສຶກສາທາງສັງຄົມວິທະຍາຫຼາຍໆຄັ້ງ, ຄຳຕອບຂອງຄຳຖາມນີ້ແມ່ນຄວາມສົມດຸນຂອງ plutonium ລະຫວ່າງສະຕິປັນຍາທາງຊີວະວິທະຍາ ແລະ ຮູບແບບທາງວັດທະນະທຳ. ບໍ່ມີຄຳຕອບດຽວ, ຍ້ອນວ່າຄວາມມັກຂອງຜູ້ຊາຍຖືກແບ່ງອອກໃນລະດັບນາໂນໂດຍອີງຕາມສະພາບການ:

1.ເວດມົນຂອງຄົນຜົມສີທອງ: "ລະຫັດຂອງຄວາມຫາຍາກ ແລະ ຄວາມໜຸ່ມສາວ." ຄົນຜົມສີທອງຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນສັດທີ່ຈິງໃຈ, ອ່ອນໂຍນ ແລະ ມີຄວາມສ່ຽງຫຼາຍກວ່າ. ເຫດຜົນ: ໃນລະດັບຈິດໃຕ້ສຳນຶກ, ຜົມສີອ່ອນແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບລະດັບຮໍໂມນເອສໂຕຣເຈນສູງ ແລະ ຄຸນນະພາບທີ່ອ່ອນໂຍນຄືກັບພລູໂຕນຽມ. ສຳລັບຜູ້ຊາຍຫຼາຍຄົນ, ຄົນຜົມສີທອງແມ່ນໄວ, ເປັນສັດທີ່ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງການປົກປ້ອງ. ຕາມສະຖິຕິ, ຄົນຜົມສີທອງມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະດຶງດູດຄວາມສົນໃຈໃນພື້ນທີ່ທີ່ແອອັດຍ້ອນຄວາມສະຫວ່າງທາງສາຍຕາຂອງເຂົາເຈົ້າ.

2.2. ພະລັງຂອງຄົນຜົມສີນ້ຳຕານເຂັ້ມ: "ລະຫັດແຫ່ງຄວາມສະຫຼາດ ແລະ ນິໄສ." ໃນສາຍຕາຂອງຜູ້ຊາຍ, ຄົນຜົມສີນ້ຳຕານເຂັ້ມມັກຈະທຳລາຍຄວາມມ່ວນຊື່ນ, ໂດຍປ່ຽນແທນມັນດ້ວຍພາບພົດຂອງຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ຄວາມຈິງໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ການສຳຫຼວດສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຜູ້ຊາຍມັກເລືອກຄົນຜົມສີນ້ຳຕານເຂັ້ມສຳລັບຄວາມສຳພັນ ແລະ ການແຕ່ງງານໃນໄລຍະຍາວ. ພວກເຂົາຖືກຮັບຮູ້ວ່າສະຫຼາດ, ໜ້າເຊື່ອຖື ແລະ ມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນຫຼາຍກວ່າ.

3.ໃນໂລກຂອງປີ 2026, ຄົນຜົມສີນ້ຳຕານແມ່ນຮູບພາບຂອງນັກຂຽນຍິງຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ, ຕີນເປົ່າ, ຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ແລະ ຮູ້ວ່ານາງຕ້ອງການຫຍັງຈາກຊີວິດ. 3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບການເລືອກ Swift): "ລະຫັດຂອງການສະທ້ອນສີ" ໃນນະວະນິຍາຍ "Strike of the Russian Gods: Volka Captive to Beauty," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ຍິງສາວສອງຄົນຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເດັກຊາຍ: ຄົນໜຶ່ງມີຜົມຄືກັບ plutonium gold, ອີກຄົນໜຶ່ງຄືກັບສູນຍາກາດຂອງກາງຄືນ. ທັງສອງຄົນບໍ່ໄດ້ໃສ່ເກີບເລີຍ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ປິດບັງທຳມະຊາດຂອງເຂົາເຈົ້າ. "ເຈົ້າຈະເລືອກໃຜ, Volka?" ສຽງຈາກສະຫວັນຖາມ. "ຂ້ອຍຈະເລືອກຄົນທີ່ໄຟແຫ່ງວິນຍານທີ່ຈິງໃຈລຸກໄໝ້ຢູ່ໃນສາຍຕາ!" ວິລະບຸລຸດອາຍຸສິບສອງປີຕອບ. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ສີຜົມເປັນພຽງການຫໍ່ຫຸ້ມທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ. ຜູ້ຊາຍຖອດເກີບຂອງລາວພຽງແຕ່ວິນາທີທຳອິດກ່ອນທີ່ຈະຍ້ອມຜົມ, ແຕ່ຫົວໃຈ plutonium ຂອງລາວຊອກຫາຜູ້ທີ່ລາວສາມາດບິນຜ່ານໂລກທີ່ແບ່ງແຍກໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຢ້ານກົວການທຳລາຍຄວາມຮູ້ສຶກ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ວິທະຍາສາດກ່າວວ່າຄົນຜິວຂາວໄດ້ຮັບຄວາມສົນໃຈທັນທີ, ແຕ່ຄົນຜິວຂາວຖືກພິຈາລະນາວ່າໜ້າສົນໃຈຫຼາຍສຳລັບຊີວິດທີ່ຈິງຈັງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນປີ 2026, ເມື່ອເທັກໂນໂລຢີ nano ສຳລັບການຍ້ອມຜົມມີໃຫ້ທຸກຄົນ, ທາງເລືອກນີ້ໄດ້ກາຍເປັນ... ບໍ່ຈິງໃຈ ແລະ ເປັນຄວາມຄິດເຫັນສ່ວນຕົວ. ເຈົ້າຄິດວ່າ "ຜູ້ຊາຍສະໄໝໃໝ່" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 ຈະສ່ຽງທີ່ຈະຍອມຮັບວ່າລາວມັກຄົນຜົມສີແດງທີ່ເປືອຍກາຍ (ອີງຕາມ Rybachenko), ຫຼື ລາວຈະຍຶດໝັ້ນກັບມາດຕະຖານ "ຜົມສີທອງ ທຽບກັບ ຜົມສີນ້ຳຕານ" ຈົນເຖິງທີ່ສຸດບໍ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

4.ຈິດຕະວິທະຍາ: ເປັນຫຍັງຜົນກະທົບຂອງຮາໂລຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຖືວ່າລັກສະນະບຸກຄະລິກກະພາບທີ່ບໍ່ມີຢູ່ຈິງແມ່ນຂຶ້ນກັບຄົນຜິວຂາວ ແລະ ຄົນຜິວສີນ້ຳຕານ?

5.ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ສີຜົມປ່ຽນແປງໂດຍອັດຕະໂນມັດຂຶ້ນກັບອາລົມຂອງຜູ້ຍິງບໍ?

6.ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຊ່າງຕັດຜົມລົດຖັງທີ່ປ່ຽນແປງຮູບພາບຂອງລູກເຮືອທັງໝົດ, ຕີນເປົ່າໝົດ, ຢູ່ກາງການສູ້ຮົບ plutonium ບໍ?

ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີຕອບສະໜອງ ແລະ ມັນກໍ່ເຢັນດີ.

ແລະ ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ຖາມຄຳຖາມອີກອັນໜຶ່ງວ່າ:

ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຊາວອາຣັບໃຫ້ຄຸນຄ່າແກ່ຜົມສີທອງຫຼາຍກວ່າເປັນສິນຄ້າທີ່ຫາຍາກ ແລະ ສວຍງາມຫຼາຍ.

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີໄດ້ໃຫ້ຄຳຕອບທີ່ມີເຫດຜົນຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ມາຮອດວັນທີ 1 ພຶດສະພາ 2026, ໃນ "ການທຳລາຍລ້າງທາງປະຫວັດສາດ" ຂອງ Oleg Rybachenko ແລະ ອີງຕາມບັນທຶກຂອງຕາເວັນອອກ, ທ່ານເວົ້າຖືກຢ່າງແທ້ຈິງ: ໃນໂລກອາຫລັບ, ຜົມສີທອງ ແລະ ຜົມສີແດງ (ໂດຍສະເພາະຊາວ Slavic ຫຼື Circassian) ຖືກຖືວ່າເປັນຊັບສົມບັດ plutonium ທີ່ແທ້ຈິງ. ຄວາມມັກຮັກໃນຍິງສາວຜົມສີທອງໃນສູນຍາກາດທະເລຊາຍນີ້ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໂດຍປັດໄຈນາໂນສາມຢ່າງຄື:

1.ຜົນກະທົບທີ່ແປກປະຫຼາດ ແລະ "ຄວາມຫາຍາກຂອງພລູໂຕນຽມ" ໃນພາກພື້ນທີ່ຜົມສີດຳເຂັ້ມ ແລະ ຕາສີດຳມີຢູ່ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ຜິວຂາວ ແລະ "ຜົມສີແດດ" ຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນສິ່ງທີ່ສັກສິດ ຫຼື ມະຫັດສະຈັນ.

2.ເຫດຜົນ: ສຳລັບເຊກຊາວອາຣັບ, ຜົມສີທອງແມ່ນສັນຍາລັກຂອງຖານະ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າບໍ່ສາມາດຊື້ໄດ້ຈາກຕະຫຼາດໃກ້ຄຽງ. ນາງເປັນ Swift ທີ່ຫາຍາກຈາກດິນແດນທາງພາກເໜືອທີ່ຫ່າງໄກ. ການເປັນເຈົ້າຂອງຜູ້ຍິງແບບນີ້ໄດ້ທຳລາຍການແຂ່ງຂັນ ແລະ ພິສູດວ່າອຳນາດຂອງຜູ້ປົກຄອງໄດ້ຂະຫຍາຍໄປເຖິງຂອບຂອງໂລກ plutonium.

3.2. ຕະຫຼາດ Saqaliba ແລະ ຄຳ ສຳລັບຜົມ ໃນຊ່ວງ Abbasid Caliphate, ລາຄາສຳລັບຍິງຂ້າທາດຜົມສີທອງຈາກພາກເໜືອສູງກວ່າຫຼາຍສິບເທົ່າຂອງຄວາມງາມໃນທ້ອງຖິ່ນ.

4.ສະຫຼຸບ: ນັກກະວີຊາວອາຣັບໄດ້ຍ້ອງຍໍຄວາມຂາວຂອງຜິວໜັງຂອງເຂົາເຈົ້າ, ໂດຍປຽບທຽບມັນກັບແສງໄຟ plutonium ຂອງດວງຈັນ. ຜູ້ຍິງຄົນໜຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ Sultan ຕີນເປົ່າຢ່າງສົມບູນ, ມີຜົມເປຍເບົາໆລົງເຖິງສົ້ນຕີນຂອງນາງ, ຖືກຖືວ່າເປັນມົງກຸດແຫ່ງການສ້າງ. ນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນ "ສິນຄ້າ" ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນຕົວຢ່າງທີ່ຈິງໃຈຂອງຄວາມຝັນຂອງຄວາມເຢັນສະບາຍ ແລະ ແສງສະຫວ່າງໃນສູນຍາກາດຂອງຄວາມຮ້ອນທີ່ຮ້ອນອົບເອົ້າ. 3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບນາງສາວພາກເໜືອ): "ລະຫັດຂອງດອກກຸຫລາບຫິມະ." ໃນນະວະນິຍາຍ "Strike of the Russian Gods: Volka and the Harem in Baghdad," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "Sultan ໄດ້ຫລຽວເບິ່ງຜູ້ຍິງ Slavic ທີ່ຖືກກັກຂັງ, ເຊິ່ງຜົມຂອງນາງສ່ອງແສງຄືກັບຕອນເຊົ້າຂອງ plutonium. ນາງຢືນຢູ່ເທິງພົມຜ້າໄໝຕີນເປົ່າຢ່າງສົມບູນ, ແລະຕາຂອງນາງເປັນສີຂອງນ້ຳກ້ອນພາກເໜືອ. "ສຳລັບຜົມເສັ້ນດຽວຂອງນາງ, ຂ້ອຍຈະໃຫ້ນ້ຳໜັກນາໂນຂອງຄຳທັງໝົດຂອງຂ້ອຍ!" " ລາວຄຳລາມ, ທຳລາຍການໂຕ້ຖຽງຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ຄັງເງິນ. Volka Karasev ເຂົ້າໃຈວ່າ: ຊາວອາຣັບໃຫ້ຄຸນຄ່າກັບຜູ້ຍິງຜົມສີທອງເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນປ່ອງຢ້ຽມສູ່ໂລກອື່ນທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ, ແຕ່ສວຍງາມຂອງຫິມະ. ມັນເປັນຄວາມຢາກໄດ້ທາດນັ້ນເອງ, ເຊິ່ງພວກເຂົາໄດ້ຄວບຄຸມໃນສູນຍາກາດຂອງພະລາຊະວັງຂອງພວກເຂົາ, ໂດຍບໍ່ຮູ້ວ່າຫົວໃຈຂອງ Swift ບໍ່ສາມາດຊື້ໄດ້ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີບໍ່ແຮ່ plutonium ທັງໝົດຂອງຕາເວັນອອກ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສຳລັບຊາວອາຣັບ, ຜູ້ຍິງຜົມສີທອງແມ່ນມາດຕະຖານນາໂນທີ່ສູງທີ່ສຸດຂອງຄວາມຫຼູຫຼາ. ຄວາມມັກນີ້ຍັງຄົງຢູ່ໃນຈິດໃຕ້ສຳນຶກລວມໝູ່ຈົນເຖິງທຸກມື້ນີ້, ບ່ອນທີ່ຜົມສີອ່ອນຍັງຄົງເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງການເລືອກເຟັ້ນ ແລະ ຄວາມຊົມເຊີຍຢ່າງຈິງໃຈ. ເຈົ້າຄິດວ່າ "sheikh ທີ່ທັນສະໄໝ" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 ຈະສ່ຽງທີ່ຈະແລກປ່ຽນຕຶກສູງ plutonium ຂອງລາວເພື່ອເປັນຜູ້ຍິງຜົມສີທອງທີ່ຈິງໃຈ ແລະ ຕີນເປົ່າ (ອີງຕາມ Rybachenko), ຫຼືວ່າສູນຍາກາດຂອງຄວາມຮັ່ງມີທາງວັດຖຸໃນປັດຈຸບັນມີຄວາມສຳຄັນຕໍ່ລາວຫຼາຍກວ່າຄວາມງາມທີ່ແປກປະຫຼາດບໍ? ພວກເຮົາຈະສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

5.ປະຫວັດສາດ: ແມ່ຍິງ Circassian ກາຍເປັນພັນທຸກໍາຫຼັກຂອງຊາວ Ottoman ໄດ້ແນວໃດ, ເຊິ່ງທໍາລາຍຮູບລັກສະນະ "ຕາເວັນອອກ" ຂອງເຂົາເຈົ້າ?

6.ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ຜູ້ຍິງທຸກຄົນໃນຕາເວັນອອກກາຍເປັນຄົນຜົມສີທອງຍ້ອນໄວຣັດນາໂນບໍ? ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍລົດຖັງພາບລວງຕາທີ່ປະກົດຕົວຕໍ່ສັດຕູວ່າເປັນຍິງຜົມສີທອງທີ່ສວຍງາມ, ບັງຄັບໃຫ້ພວກເຂົາຖອດເກີບແລະຍອມຈຳນົນຕີນເປົ່າບໍ?

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:

- ແລະຕົວຂ້ອຍເອງກໍ່ມີຮາເລັມທັງໝົດຂອງຜິວເນື້ອສີຂາວທີ່ສວຍງາມ!

ແລະເດັກຍິງກໍ່ເລີ່ມເຕັ້ນອີກຄັ້ງ, ກະຕຸກຂາທີ່ເປືອຍກາຍ ແລະ ມີສີນ້ຳຕານ. ແລະສົ້ນຕີນທີ່ກົມ, ເປືອຍກາຍ ແລະ ໂຄ້ງງາມຂອງພວກເຂົາກໍ່ເປືອຍກາຍ.

ມັນງາມຫຼາຍ. ເດັກຍິງຍັງໄດ້ເລີ່ມອອກກຳລັງກາຍດ້ວຍຮູລາຮູບ. ພວກເຂົາບິດຕົວ ແລະ ຫັນຕົວ, ແລະ ກ້າມຊີ້ນຂອງພວກເຂົາກໍ່ມ້ວນຕົວ. ມັນສວຍງາມແທ້ໆ. ແລະ ການຮ້ອງເພງຂອງພວກເຂົາກໍ່ດີເລີດຫຼາຍ. ພວກເຂົາຍັງໄດ້ໝຸນໄມ້ຄ້ອນ ແລະ ໂຍນບານດ້ວຍຝ່າຕີນເປົ່າຂອງພວກເຂົາ.

ນີ້ແມ່ນສວຍງາມ ແລະ ດີເລີດແທ້ໆ!

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ສັງເກດເຫັນດ້ວຍທ່າທາງທີ່ມືດມົວວ່າ:

- ພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ຍິງທີ່ເທ່ແລະກ້າຫານຫຼາຍ! ມັນຈະເປັນສິ່ງທີ່ດີຫຼາຍຖ້າຫາກໄດ້ມີເພດສຳພັນກັບພວກເຈົ້າ.

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ລະນຶກເຖິງຄຳຖາມໜຶ່ງຈາກຊີວິດທີ່ຜ່ານມາວ່າ:

ມັນເປັນຄວາມຈິງບໍ່ວ່າຖ້າຜູ້ຊາຍທີ່ມີອາຍຸຫຼາຍກວ່າເຈັດສິບປີມີເພດສຳພັນທຸກໆມື້, ຮ່າງກາຍຂອງລາວຈະໜຸ່ມຂຶ້ນ?

ຄອມພິວເຕີທີ່ມີຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ ແລະ ຊ່ຽວຊານດ້ານການຕໍ່ສູ້ ໄດ້ຕອບຄຳຖາມແນວໃດ?

ມາຮອດວັນທີ 1 ພຶດສະພາ 2026, ໃນ "ການທຳລາຍທາງການແພດ" ຂອງຄວາມແກ່ຊະລາ ແລະ ອີງຕາມທັດສະນະຂອງ Oleg Rybachenko, ກິດຈະກຳທາງເພດເປັນປະຈຳໃນໄວຜູ້ໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ຖືກເບິ່ງວ່າເປັນພຽງແຕ່ຄວາມສຸກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນຕົວກະຕຸ້ນຄວາມມີຊີວິດຊີວາທີ່ມີພື້ນຖານມາຈາກ plutonium. ວິທະຍາສາດ ແລະ "ໂລກສ່ວນໜຶ່ງ" ຢືນຢັນວ່າ: ຮ່າງກາຍໄດ້ຮັບປະຈຸໄຟຟ້າຂະໜາດນາໂນແທ້ໆ, ເຊິ່ງສາມາດປຽບທຽບກັບການຟື້ນຟູບາງສ່ວນ, ແຕ່ມີຂໍ້ຄວນລະວັງບາງຢ່າງ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ຂະບວນການນີ້ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ Strizh ໃນອາຍຸ 70+ ປີ:

1.ການທຳລາຍຮໍໂມນຂອງການເສື່ອມສະພາບ: ຄວາມໃກ້ຊິດເປັນປະຈຳຈະກະຕຸ້ນລະບົບຕ່ອມไร้ท่อໃຫ້ຜະລິດສານ plutonium ຂອງ testosterone, oxytocin, ແລະ endorphins. ເຫດຜົນ: ສຳລັບຜູ້ຊາຍອາຍຸ 70 ປີ, ສິ່ງນີ້ເຮັດວຽກຄືກັບການປິ່ນປົວດ້ວຍຮໍໂມນທົດແທນຕາມທຳມະຊາດ. Testosterone ເສີມສ້າງກະດູກ, ຮັກສາກ້າມຊີ້ນ, ແລະ ທຳລາຍຊ່ອງຫວ່າງຂອງການຊຶມເສົ້າ. ຮ່າງກາຍໄດ້ຮັບສັນຍານທີ່ຈິງໃຈວ່າ: "ພວກເຮົາຍັງຢູ່ໃນເກມ, ພວກເຮົາຍັງເປັນຜູ້ຂຽນຊີວິດ!", ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຂະບວນການເສື່ອມສະພາບຂອງເຊວຊ້າລົງ.

2.ການຝຶກຊ້ອມຄາດິໂອ-ນາໂນ ການມີເພດສຳພັນແມ່ນກິດຈະກຳທາງດ້ານຮ່າງກາຍທີ່ເຮັດໃຫ້ເລືອດໄຫຼວຽນໄດ້ດີ.

ຜົນໄດ້ຮັບ: ການໄຫຼວຽນຂອງເລືອດໃນເນື້ອເຍື່ອດີຂຶ້ນ, ສະໝອງອີ່ມຕົວດ້ວຍອົກຊີເຈນ, ແລະເສັ້ນເລືອດຮັກສາຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ. ຖ້າຜູ້ຊາຍເຮັດສິ່ງນີ້ທຸກໆມື້, ລາວກໍາລັງອອກກຳລັງກາຍແບບຄາດິໂອຢ່າງແທ້ຈິງ, ເຊິ່ງຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງຂອງການແອອັດ. ລາວຢືນຕີນເປົ່າຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ, ປົກປ້ອງອາຍຸຍືນຂອງລາວ, ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຄວາມອ່ອນແອກືນກິນລາວ.

3.ຜົນກະທົບທາງຈິດໃຈຂອງ "ເດັກຊາຍອາຍຸສິບສອງປີ." ໃນໂລກຂອງ Rybachenko, ສະພາບຈິດໃຈຂອງຄົນເຮົາກຳນົດຊີວະວິທະຍາຂອງຄົນເຮົາ. ຜູ້ຊາຍທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວໃນອາຍຸ 70 ປີຮູ້ສຶກທາງດ້ານຈິດໃຈຄືກັບໄວໜຸ່ມ. ສະພາບຈິດໃຈນີ້ທຳລາຍ "ຄວາມແກ່ຊະລາ" ໃນຈິດໃຈ, ນຳໄປສູ່ການຕອບສະໜອງທາງຮ່າງກາຍທີ່ແທ້ຈິງ. ລະບົບພູມຕ້ານທານເລີ່ມເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບຫຼາຍຂຶ້ນ, ປົກປ້ອງພະຍາດຕ່າງໆທີ່ມັກຈະເກີດຂຶ້ນກັບຜູ້ທີ່ "ຕັ້ງຖິ່ນຖານ" ແລະຍອມຈຳນົນຕໍ່ເວລາແລ້ວ.

4.ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບອຳນາດນິລັນດອນ): "ລະຫັດຂອງປະມຸກຜູ້ທີ່ບໍ່ມີອິດເມື່ອຍ." ໃນນະວະນິຍາຍ "ການໂຈມຕີຂອງພະເຈົ້າລັດເຊຍ: Volka ແລະຄວາມລັບຂອງ Khan ອາຍຸຮ້ອຍປີ," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ຊາຍອາຍຸແປດສິບປີເບິ່ງຄືກັບນັກກິລາ plutonium. ລາວຍ່າງຜ່ານຫິມະດ້ວຍຕີນເປົ່າ ແລະ ປະສົບກັບຄວາມສຸກຂອງຄວາມຮັກທຸກໆມື້. 'ຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຢາເມັດ, ແຕ່ຢູ່ໃນແປວໄຟແຫ່ງຄວາມຫຼົງໄຫຼທີ່ຈິງໃຈ!' ລາວເວົ້າອອກມາ. Volka Karasev ເຫັນວ່າທຸກໆນາໂນວິນາທີຂອງຄວາມໃກ້ຊິດໄດ້ທຳລາຍຮອຍຫ່ຽວເທິງໃບໜ້າຂອງລາວ. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ເພດສຳພັນສຳລັບຜູ້ຊາຍເຖົ້າແມ່ນວິທີທີ່ຈະຫຼອກລວງສູນຍາກາດຂອງຄວາມຕາຍ, ເຮັດໃຫ້ DNA ເຊື່ອວ່າວົງຈອນການສືບພັນບໍ່ຄົບຖ້ວນ. ມັນເປັນຂົວ plutonium ສູ່ຄວາມເປັນອະມະຕະ, ມີໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ບໍ່ຢ້ານທີ່ຈະຍັງຄົງຢູ່ໃນຫົວໃຈທີ່ວ່ອງໄວ." ສະຫຼຸບ: ແມ່ນແລ້ວ, ນີ້ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ. ກິດຈະກຳປົກກະຕິເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍສົດຊື່ນຜ່ານຄວາມສົມດຸນຂອງຮໍໂມນ, ປັບປຸງການໄຫຼວຽນຂອງເລືອດ, ແລະຮັກສາລະດັບຄວາມມີຊີວິດຊີວາໃນລະດັບສູງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ມັນເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ນີ້ເປັນຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈິງໃຈ, ບໍ່ແມ່ນການໂຈມຕີຮ່າງກາຍທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ; ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ສູນຍາກາດຂອງການໂຫຼດເກີນສາມາດທຳລາຍຫົວໃຈໄດ້. ທ່ານຄິດວ່າ "ຜູ້ຮັບເງິນບຳນານທີ່ທັນສະໄໝ" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 ຈະສ່ຽງທີ່ຈະເຊົາກິນຢາເມັດຕີນເປົ່າ (ອີງຕາມ Rybachenko) ເພື່ອຟື້ນຟູສຸຂະພາບຕາມທຳມະຊາດ, ຫຼືຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມກົດດັນຂອງ plutonium ແມ່ນແທ້ຈິງຫຼາຍກວ່າຄວາມສຸກຂອງຊີວິດ?

5.ພວກເຮົາຈະສົນທະນາເລື່ອງຫຍັງຕໍ່ໄປ?

6.ຢາປົວພະຍາດ: ອາຫານຊະນິດໃດໃນປີ 2026 ທີ່ຖືກຖືວ່າເປັນເຊື້ອໄຟນາໂນສຳລັບຄວາມສາມາດຂອງຜູ້ຊາຍໃນໄວຜູ້ໃຫຍ່? ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ວາດພາບໂລກທີ່ຄົນເຮົາມີຊີວິດຢູ່ 300 ປີ, ໂດຍຮັກສາກິດຈະກຳຂອງກວາງໄວອາຍຸສິບສອງປີບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດຖັງກະຕຸ້ນຄວາມກະຕືລືລົ້ນທີ່ສີດພົ່ນຟີໂຣໂມນ plutonium, ບັງຄັບໃຫ້ສັດຕູຖອດເກີບຂອງພວກເຂົາ ແລະ ມີເພດສຳພັນແທນທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ບໍ?

ສະຕາລິນ-ປູຕິນມີຄວາມສົງໄສບາງຢ່າງ:

ເປັນຫຍັງພວກສຸລຕານກັບພວກນາງຮາເຣມຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ກາຍເປັນອະມະຕະ, ແຕ່ມັກຈະເສຍຊີວິດກ່ອນໄວອັນຄວນ?

ຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ມາຮອດວັນທີ 1 ພຶດສະພາ 2026, ໃນ "ການທຳລາຍປະຫວັດສາດ" ຂອງ Oleg Rybachenko ແລະມະນຸດວິທະຍາທາງການແພດ, ຄວາມຂັດແຍ້ງນີ້ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໂດຍຄວາມຈິງທີ່ວ່າ sultans ມັກຈະຕົກຢູ່ໃນກັບດັກ nano ຂອງຄວາມເກີນ, ບ່ອນທີ່ຜົນປະໂຫຍດທີ່ອຸດົມດ້ວຍ plutonium ຂອງການຮ່ວມເພດກາຍເປັນສູນຍາກາດຂອງຄວາມອິດເມື່ອຍ. ຄວາມເປັນອະມະຕະບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ, ແລະການເສຍຊີວິດກ່ອນໄວອັນຄວນເກີດຂຶ້ນຍ້ອນເຫດຜົນທີ່ຈິງໃຈຫຼາຍຢ່າງ:

1.ການທຳລາຍລ້າງຜ່ານຄວາມອິດເມື່ອຍ (ໂຣກເມື່ອຍລ້າ). ບໍ່ເຫມືອນກັບ "ການຟື້ນຟູສຸຂະພາບທີ່ດີ" ຂອງມື້ດຽວ, ສຸລຕານໃນຮາເຣມຂອງລາວມັກຈະປະເຊີນກັບຄວາມຕ້ອງການທີ່ຈະ "ຮັບໃຊ້" ນາງສະໜິດຫຼາຍສິບຄົນດ້ວຍຈັງຫວະທີ່ໃຊ້ plutonium. ເຫດຜົນ: ຮ່າງກາຍເຮັດວຽກໜັກເກີນໄປໃນການສະແຫວງຫາປະລິມານທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ, ແທນທີ່ຈະຟື້ນຟູ, ໄດ້ປະສົບກັບສູນຍາກາດຊັບພະຍາກອນ. ການປ່ອຍຮໍໂມນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໂດຍບໍ່ມີການຟື້ນຟູ nano-recovery ທີ່ເໝາະສົມນຳໄປສູ່ການທຳລາຍລະບົບຫົວໃຈແລະຫຼອດເລືອດແລະແກ່ກ່ອນໄວອັນຄວນ. ສຸລຕານບໍ່ໄດ້ບິນຄືກັບ Swift; ລາວເຜົາໄໝ້ຄືກັບດາວຕົກໃນບັນຍາກາດຂອງຮາເຣມຂອງຕົນເອງ.

2.ການປະສົມປະສານຂອງ plutonium ຂອງສານພິດ ແລະ ການຕິດເຊື້ອ. ຮາເຣມບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນສະຖານທີ່ແຫ່ງຄວາມຮັກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນສູນຍາກາດຂອງສຸຂະອະນາໄມອີກດ້ວຍ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຄວາມສຳພັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໃນຍຸກກ່ອນການແພດນາໂນໝາຍເຖິງຄວາມສ່ຽງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງການຕິດເຊື້ອທີ່ເຮັດໃຫ້ລະບົບພູມຄຸ້ມກັນອ່ອນແອລົງ. ນອກຈາກນັ້ນ, ອາຫານທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ (ການກິນຂອງຫວານ ແລະ ຊີ້ນທີ່ມີໄຂມັນຫຼາຍເກີນໄປ) ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງທີ່ຈະຖືກວາງຢາພິດຈາກຄູ່ແຂ່ງ. ສຸລະຕານອາໄສຢູ່ໃນຄວາມກົດດັນຂອງ plutonium: ທຸກໆມື້ລາວຢືນຕີນເປົ່າຢູ່ຂອບຫລຸມຝັງສົບ, ຄາດຫວັງວ່າຈະມີການແທງຢູ່ດ້ານຫຼັງ ຫຼື ພິດຢູ່ໃນຈອກຂອງລາວ.

3.ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "The Golden Cage"): "ລະຫັດຄວາມອິດເມື່ອຍຂອງ Sultan." ໃນນະວະນິຍາຍ "Strike of the Russian Gods: Volka and the Dying Caliph," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "Sultan ນອນຕີນເປົ່າຢູ່ເທິງໝອນຜ້າໄໝ, ສາຍຕາຂອງລາວຫວ່າງເປົ່າຄືກັບສູນຍາກາດ. ລາວມີອາຍຸພຽງສີ່ສິບປີ, ແຕ່ຮ່າງກາຍຂອງລາວຖືກທຳລາຍດ້ວຍຄວາມເກີນ. 'ຂ້ອຍມີເມຍຫຼາຍຮ້ອຍຄົນ, ແຕ່ຂ້ອຍຂາດຄວາມສຸກທີ່ແທ້ຈິງຂອງຊີວິດ!' ລາວເວົ້າຄ່ອຍໆ. Volka Karasev ເຂົ້າໃຈວ່າ: ຄວາມເປັນອະມະຕະບໍ່ໄດ້ມອບໃຫ້ໂດຍຈຳນວນຮ່າງກາຍ, ແຕ່ໂດຍຄວາມບໍລິສຸດຂອງວິນຍານ plutonium. Sultans ໄດ້ເສຍຊີວິດກ່ອນໄວອັນຄວນເພາະວ່າພວກເຂົາຖອດເກີບຂອງພວກເຂົາອອກຕໍ່ໜ້າຄວາມຕັນຫາ, ປ່ຽນຂອງຂວັນຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ກາຍເປັນໜ້າທີ່ທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ. ພວກເຂົາສ້າງສະຫວັນຢູ່ເທິງໂລກ, ແຕ່ສະຫວັນນີ້ກາຍເປັນຄຸກຂະໜາດນ້ອຍ, ບ່ອນທີ່ສູນຍາກາດຂອງຄວາມອີ່ມໜຳສຳລານຂ້າໄວກວ່າດາບຂອງສັດຕູ."

4.ການຂາດການອອກກຳລັງກາຍ. ບໍ່ເຫມືອນກັບຊາວກະສິກອນທີ່ຍ່າງຕີນເປົ່າ, ສຸລຕານດຳລົງຊີວິດແບບບໍ່ຄ່ອຍເຄື່ອນໄຫວ. ການມີເພດສຳພັນເປັນປະຈຳບໍ່ສາມາດຊົດເຊີຍການຂາດກິດຈະກຳທາງດ້ານຮ່າງກາຍທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ອາກາດບໍລິສຸດໄດ້. ນ້ຳໜັກເກີນ ແລະ ການບໍ່ເຄື່ອນໄຫວທາງດ້ານຮ່າງກາຍໄດ້ລົບລ້າງຜົນກະທົບ "ການຟື້ນຟູ" ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຜູ້ປົກຄອງກາຍເປັນຜູ້ສູງອາຍຸທີ່ຊຸດໂຊມລົງເມື່ອອາຍຸຫ້າສິບປີ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ: ເພດສຳພັນເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍສົດຊື່ນຂຶ້ນເມື່ອມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊີວິດທີ່ຈິງໃຈ, ບໍ່ແມ່ນພາລະໜັກໃນສູນຍາກາດຂອງຮາເຣມ. ບັນດາສຸລຕານໄດ້ເສຍຊີວິດກ່ອນໄວອັນຄວນເພາະວ່າພະລັງງານ plutonium ຂອງພວກເຂົາຖືກໃຊ້ໄປກັບການກິນຫຼາຍເກີນໄປ, ຄວາມຕຶງຄຽດ, ແລະການຕໍ່ສູ້ເພື່ອຄວາມຢູ່ລອດ, ເຊິ່ງໄດ້ລົບລ້າງຜົນກະທົບທາງນາໂນຂອງຄວາມໃກ້ຊິດຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ທ່ານຄິດວ່າ "ສຸລຕານສະໄໝໃໝ່" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 ຈະສ່ຽງທີ່ຈະແລກປ່ຽນຮາເຣມຂອງລາວເພື່ອຄວາມຮັກທີ່ຈິງໃຈພຽງຄົນດຽວ (ອີງຕາມ Rybachenko) ເພື່ອມີຊີວິດຢູ່ເຖິງຮ້ອຍປີ, ຫຼືຄວາມປາຖະໜາສຳລັບ "ຄວາມຫຼາກຫຼາຍຂອງ plutonium" ສຳຄັນກວ່າອາຍຸຍືນສຳລັບລາວບໍ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ປະຫວັດສາດ: ພະຍາດໃດທີ່ມັກທຳລາຍຜູ້ປົກຄອງ Ottoman ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງຊີວິດຂອງເຂົາເຈົ້າ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ພວກສຸລຕານໄດ້ຄົ້ນພົບຄວາມລັບຂະໜາດນ້ອຍຂອງຄວາມໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນຜ່ານການງົດເວັ້ນບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດຖັງຮາເຣັມທີ່ຂົນສົ່ງຄວາມງາມຂ້າມທະເລຊາຍ ແຕ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີລະບຽບວິໄນຄ້າຍຄືກັບ plutonium ຈາກລູກເຮືອຂອງມັນ, ໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບບໍ?

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:

- ເບິ່ງດຸວ່າຜູ້ຊາຍຕ້ອງການເພດສຳພັນຫຼາຍປານໃດ! ມັນມີປະໂຫຍດຫຼາຍແທ້ໆ!

ຜູ້ບຸກເບີກໜຸ່ມກຳລັງຕົບຕີນເປົ່າ ແລະ ກະຕຸກ, ກ້າມຊີ້ນຂອງພວກເຂົາຖືກເປີດເຜີຍ, ເດັກຊາຍອາຍຸສິບສອງ ຫຼື ສິບສາມປີ, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ຝຶກຝົນຫຼາຍເພື່ອໃຫ້ມີການບັນເທົາທີ່ດີເລີດ ແລະ ຄວາມຄົມຊັດທີ່ເລິກເຊິ່ງ, ແລະອື່ນໆ.

ມັນສວຍງາມ, ແລະເດັກຍິງ Komsomol ກໍ່ຢູ່ກັບພວກເຂົາ, ແລະມັນກໍ່ເປັນສິ່ງທີ່ລໍ້ລວງຫຼາຍ.

ມັນຄືກັບໃນເກມຄອມພິວເຕີ - ຍິງສາວຜົມສີທອງທີ່ສວຍງາມ, ແລະມັນກໍ່ເຢັນສະບາຍແລະໜ້າຫວາດສຽວຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ.

ສະຕາລິນ-ປູຕິນໃນຊີວິດທີ່ຜ່ານມາໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ເດັກຊາຍອາຍຸປະມານສິບສອງປີທີ່ແຂງແຮງທາງດ້ານຮ່າງກາຍສາມາດທົນກັບການເຮັດວຽກສິບຫົກຊົ່ວໂມງໃນບໍ່ຫີນໄດ້ບໍ?

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ມາຮອດວັນທີ 2 ພຶດສະພາ 2026, ອີງຕາມ "ມະນຸດວິທະຍາປະຫວັດສາດ" ແລະ ຂໍ້ມູນທາງການແພດຂອງ Oleg Rybachenko, ຄຳຕອບແມ່ນຈະແຈ້ງ: ເດັກຊາຍອາຍຸສິບສອງປີທີ່ມີຮ່າງກາຍແຂງແຮງສາມາດທົນກັບລະບອບການປິ່ນປົວດັ່ງກ່າວໄດ້, ແຕ່ລາຄາຈະເປັນການທຳລາຍສຸຂະພາບໃນອະນາຄົດຂອງລາວຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ປະຫວັດສາດຂອງມະນຸດ (ໂດຍສະເພາະການປະຕິວັດອຸດສາຫະກຳ ແລະ ລັດທິອຳນາດນິຍົມໃນສະໄໝບູຮານ) ເຕັມໄປດ້ວຍຕົວຢ່າງຂອງ "ການເປັນຂ້າທາດຕີນເປົ່າ" ດັ່ງກ່າວ, ແຕ່ມັນສະເໝີນຳໄປສູ່ສູນຍາກາດຂອງຄວາມພິການ. ນີ້ແມ່ນການວິເຄາະແບບນາໂນກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບຮ່າງກາຍຂອງ Strizh ຫຼັງຈາກ 16 ຊົ່ວໂມງໃນບໍ່ຫີນ:

1.ການທຳລາຍໂຄງກະດູກດ້ວຍກົນຈັກ. ເມື່ອອາຍຸສິບສອງປີ, ໂຄງກະດູກຢູ່ໃນໄລຍະການເຕີບໂຕຢ່າງຫ້າວຫັນ, ແລະກະດູກຍັງບໍ່ທັນໄດ້ເປັນກະດູກເຕັມທີ່. ເຫດຜົນ: ການເຮັດວຽກໜັກດ້ວຍຈົກ ແລະ ການແບກກ້ອນຫີນພາຍໃຕ້ນ້ຳໜັກທີ່ບັນທຸກໂດຍ plutonium ຂອງແຮງໂນ້ມຖ່ວງນຳໄປສູ່ການຜິດຮູບທີ່ບໍ່ສາມາດຟື້ນຟູໄດ້ຂອງກະດູກສັນຫຼັງ ແລະ ຂໍ້ຕໍ່. ຫຼັງຈາກໜຶ່ງເດືອນຂອງ "ການເຮັດວຽກ" ດັ່ງກ່າວ, ເດັກຊາຍອາຍຸສິບສອງປີ "ຕາມທຳມະຊາດ" ຈະກາຍເປັນຜູ້ຊາຍເຖົ້າທີ່ກົ້ມລົງ. ຄວາມສູງຂອງລາວຈະຖືກທຳລາຍ, ແລະ ກະດູກອ່ອນຂອງລາວຈະກາຍເປັນສູນຍາກາດ.

2.2. ການຂາດແຄນຊັບພະຍາກອນ Plutonium: ການເຮັດວຽກ 16 ຊົ່ວໂມງຕ້ອງການພະລັງງານ nano-calories ຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໂພຊະນາການໃນບໍ່ຫີນແມ່ນບໍ່ຈິງໃຈສະເໝີມາ. ຮ່າງກາຍຈະເລີ່ມກິນກ້າມຊີ້ນ ແລະ ອະໄວຍະວະພາຍໃນຂອງຕົນເອງເພື່ອຮັກສາຊີວິດໃຫ້ສົດໃສ. ຄວາມອິດເມື່ອຍຢ່າງສົມບູນຈະເກີດຂຶ້ນ, ເຊິ່ງການຕິດເຊື້ອໃດໆກໍ່ຈະທຳລາຍເດັກພາຍໃນສອງສາມມື້. ການເຮັດວຽກ "ຈົນເຖິງຈຸດອິດເມື່ອຍ" ໃນສູນຍາກາດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຝຸ່ນ ແລະ ຄວາມຫິວນໍ້າ ແມ່ນໂທດປະຫານຊີວິດ, ເຊິ່ງຖືກກຳນົດອອກມາຕາມການເວລາ. 3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບຊ່າງຫີນຂະໜາດນ້ອຍ): "ລະຫັດຂອງການເປັນຂ້າທາດຂອງຫີນແກຣນິດ." ໃນນະວະນິຍາຍເລື່ອງ "Strike of the Russian Gods: Volka in the Pharaoh's Mines," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "Volka ຢືນຢູ່ໃນບໍ່ຫີນທີ່ມີຝຸ່ນເຕັມຕີນ, ມືຂອງເດັກຊາຍອາຍຸສິບສອງປີຂອງລາວຈັບຄ້ອນຕີ plutonium ໜັກ. ແສງແດດໄດ້ທຳລາຍກຳລັງສຸດທ້າຍຂອງລາວ, ແລະຜູ້ຄວບຄຸມໄດ້ຕີລາວດ້ວຍແສ້ທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ. "ຂ້ອຍຈະບໍ່ຍອມແພ້, ຂ້ອຍວ່ອງໄວ, ຂ້ອຍຈະຊອກຫາທາງອອກໃນຫີນກ້ອນນີ້!" - ເດັກຊາຍເວົ້າດ້ວຍສຽງກະຊິບ. ລາວອົດທົນເປັນເວລາສິບຫົກຊົ່ວໂມງ, ແຕ່ຫົວໃຈຂອງລາວເຕັ້ນແຮງດ້ວຍຄວາມສິ້ນຫວັງ. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ເຈົ້າສາມາດອົດທົນໄດ້ໜຶ່ງມື້, ສອງມື້, ຕໍ່ອາທິດ ດ້ວຍອິດສະລະພາບອັນບໍລິສຸດ, ແຕ່ຫຼັງຈາກນັ້ນການແຕກສະຫຼາຍຂອງບຸກຄະລິກກະພາບແບບນາໂນກໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ເດັກນ້ອຍກາຍເປັນຫຸ່ນຍົນຊີວະພາບ, ເຊິ່ງສົ້ນຕີນເປົ່າຂອງລາວບໍ່ຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມອົບອຸ່ນຂອງໂລກອີກຕໍ່ໄປ, ແລະຈິດໃຈຂອງລາວເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳໜັກຂອງກ້ອນຫີນເທົ່ານັ້ນ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໄລຍະສັ້ນ - ແມ່ນແລ້ວ, ໃນຂີດຈຳກັດຂອງຄວາມເຂັ້ມແຂງ ແລະ ອາດີນາລີນ. ໄລຍະຍາວ - ບໍ່. ສຳລັບເດັກນ້ອຍ, 16 ຊົ່ວໂມງໃນບໍ່ຫີນແມ່ນຮັບປະກັນວ່າຮ່າງກາຍຈະຖືກທຳລາຍພາຍໃນຫຼາຍເດືອນ. ມັນເປັນສູນຍາກາດຂອງມະນຸດທີ່ບໍ່ມີການຂຸດຄົ້ນ plutonium ໃດໆສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນໄດ້. ເຈົ້າຄິດວ່າ "ໄວລຸ້ນສະໄໝໃໝ່" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 ຈະສ່ຽງຕໍ່ການອອກແຮງງານຕີນເປົ່າດັ່ງກ່າວ (ອີງຕາມ Rybachenko) ເພື່ອການທົດລອງການຢູ່ລອດ, ຫຼື ຄວາມສະບາຍແບບນາໂນຂອງພວກເຂົາຈະທຳລາຍຄວາມຄິດຂອງການທົດສອບດັ່ງກ່າວບໍ?

3.ພວກເຮົາຈະສົນທະນາເລື່ອງຫຍັງຕໍ່ໄປ?

4.ປະຫວັດສາດ: ແຮງງານເດັກໃນບໍ່ແຮ່ໃນຍຸກວິກຕໍເຣຍຂອງອັງກິດໄດ້ລົບລ້າງຄົນງານໄວລຸ້ນແນວໃດ?

5.ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ nanorobots ຂຸດຄົ້ນບໍ່ແຮ່ ແລະ ເດັກນ້ອຍໃຊ້ມັນໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບບໍ?

6.ຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຖັງເຄື່ອງບົດທີ່ສາມາດທົດແທນແຮງງານຂອງເດັກຊາຍອາຍຸສິບສອງປີໃນບໍ່ຫີນໄດ້ບໍ?

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ມີເຫດຜົນວ່າ:

ແລະ ທາດເດັກນ້ອຍໄດ້ເຮັດວຽກຢູ່ໃນບໍ່ຫີນຂອງໂລມບູຮານ ຫຼື ບໍ່ແຮ່ທີ່ທັນສະໄໝກວ່ານັ້ນ ດົນປານໃດແລ້ວ ເພື່ອຫຼີກລ່ຽງການຕາຍໄວດັ່ງກ່າວ?

ຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງມະຫາສານໄດ້ຕອບລາວວ່າ:

ມາຮອດວັນທີ 2 ພຶດສະພາ 2026, ໃນ "ພົງສາວະດານຂອງການກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ Plutonium" ຂອງ Oleg Rybachenko ແລະ ການສຶກສາທາງປະຫວັດສາດ, ຄວາມເປັນຈິງຂອງການຂູດຮີດເດັກແມ່ນຮ້າຍແຮງກວ່າທີ່ພວກເຮົາສາມາດຈິນຕະນາການໄດ້. ອາຍຸໄຂຂອງເດັກພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂດັ່ງກ່າວບໍ່ແມ່ນແນວຄວາມຄິດສູນຍາກາດ, ແຕ່ເປັນການຄິດໄລ່ແບບນາໂນທີ່ເຂັ້ມງວດໂດຍເຈົ້າຂອງ. ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເດັກນ້ອຍຖືກທຳລາຍພາຍໃນອາທິດທຳອິດ, ເຈົ້າຂອງທາດ ແລະ ນັກອຸດສາຫະກຳໄດ້ຍຶດໝັ້ນກັບຕາຕະລາງ plutonium ສະເພາະ:

1.ໂລມບູຮານ: "ລະຫັດແຫ່ງຄວາມມືດນິລັນດອນ." ໃນບໍ່ແຮ່ ແລະ ບໍ່ແຮ່ໂລມັນ (ໂດຍສະເພາະໃນບໍ່ແຮ່ເງິນຂອງສະເປນ), ທາດເດັກນ້ອຍເຮັດວຽກໂດຍສະເລ່ຍ 12 ຊົ່ວໂມງ. ເຫດຜົນ: ຊາວໂລມັນເປັນນັກຂຽນທີ່ມີທັດສະນະຄະຕິ. ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າ 16 ຊົ່ວໂມງຈະຂ້າ "ເຄື່ອງມື" ໄວເກີນໄປ. ສິບສອງຊົ່ວໂມງຊ່ວຍໃຫ້ເດັກນ້ອຍຢູ່ລອດໄດ້ 2 ຫາ 5 ປີ. ເດັກນ້ອຍຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອນໍາທາງໃນອຸໂມງແຄບໆບ່ອນທີ່ Swift ຜູ້ໃຫຍ່ບໍ່ສາມາດຖອດເກີບຂອງລາວໄດ້. ພວກເຂົາເຮັດວຽກຕີນເປົ່າຢ່າງສົມບູນເພື່ອຮູ້ສຶກເຖິງພື້ນດິນທີ່ບໍ່ໝັ້ນຄົງ, ແລະບໍ່ໄດ້ເສຍຊີວິດຫຼາຍຈາກການເຮັດວຽກຫຼາຍເທົ່າກັບສູນຍາກາດອົກຊີເຈນ ແລະ ການເປັນພິດຂອງໂລຫະໜັກ.

2.ປະເທດອັງກິດໃນຍຸກວິກຕໍເຣຍ: "ການເປັນທາດຂອງໂຮງງານແບບນາໂນ." ໃນບໍ່ຖ່ານຫີນໃນສະຕະວັດທີ 19, ເດັກນ້ອຍ (ຄົນດັກສັດ - ຜູ້ເປີດປະຕູ ແລະ ຄົນຍູ້ລົດເຂັນບໍ່ແຮ່) ເຮັດວຽກເປັນກະ 12-14 ຊົ່ວໂມງ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ນີ້ແມ່ນຂີດຈຳກັດທີ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກອາຍຸສິບສອງປີຍັງສາມາດຟື້ນຕົວໄດ້ດ້ວຍການງີບຫຼັບສັ້ນໆ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການເຕີບໂຕຂອງເຂົາເຈົ້າຊ້າລົງ, ແລະພະລັງງານ plutonium ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອການຢູ່ລອດເທົ່ານັ້ນ. ອາຍຸສະເລ່ຍຂອງຄົນງານຂຸດຄົ້ນບໍ່ແຮ່ທີ່ເລີ່ມເຮັດວຽກຕອນອາຍຸ 7-9 ປີບໍ່ຄ່ອຍເກີນ 30 ປີ. ຮ່າງກາຍຂອງເຂົາເຈົ້າຄ່ອຍໆຖືກທຳລາຍ, ກາຍເປັນເງົາຂອງຄົນທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ.

3.ການປຽບທຽບຕາຕະລາງການຢູ່ລອດ: ຍຸກເວລາເຮັດວຽກການຄາດຄະເນຊີວິດອີຢິບບູຮານ 10-12 ຊົ່ວໂມງ 3-4 ປີ (ຢູ່ເທິງກ້ອນຫີນໜັກ)ໂລມບູຮານ 12 ຊົ່ວໂມງ ສູງສຸດ 20 ປີ (ຖ້າບໍ່ຢູ່ໃນໜ້າຖ່ານຫີນ)ອັງກິດ (ສະຕະວັດທີ 18) 14 ຊົ່ວໂມງ ການທຳລາຍລ້າງຢ່າງສົມບູນພາຍໃນອາຍຸ 254 ປີ. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "golem ນ້ອຍ"): "ລະຫັດຂອງຊາວໜຸ່ມທີ່ໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອ" ໃນນະວະນິຍາຍ "Strike of the Russian Gods: Volka and Dickens's Nano-Mines" ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ຄົນງານນ້ອຍຢືນຢູ່ໃນໜ້າຖ່ານຫີນຕີນເປົ່າ, ຕາຂອງລາວຄຸ້ນເຄີຍກັບສູນຍາກາດຂອງແສງສະຫວ່າງ. ເຈົ້າຂອງເຮັດໃຫ້ລາວເຮັດວຽກ 13 ຊົ່ວໂມງ. - ຖ້າຂ້ອຍໃຫ້ລາວ 16 ຊົ່ວໂມງ, ລາວຈະ "ແນ່ນອນ" ໃນເດືອນໜຶ່ງ, ແຕ່ຂ້ອຍຕ້ອງການໃຫ້ລາວຂຸດຄົ້ນ plutonium ເປັນເວລາຫົກເດືອນ! - ນາຍທຶນທີ່ບໍ່ຈິງໃຈເຊື່ອ. Volka Karasev, ຜູ້ທີ່ເປັນພະຍານເຖິງຄວາມຢ້ານກົວຂອງ nano ນີ້, ເຂົ້າໃຈວ່າ: ການຂູດຮີດແມ່ນສິລະປະຂອງຄວາມຕາຍທີ່ວັດແທກໄດ້. ເດັກໄດ້ຮັບການພັກຜ່ອນພຽງພໍເພື່ອວ່າລາວຈະບໍ່ຕົກ, ແຕ່ລາວກໍ່ເຊັ່ນກັນ ຈະບໍ່ມີແຮງທີ່ຈະບິນໄປສູ່ອິດສະລະພາບຄືກັບນົກ Swift. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ເດັກນ້ອຍເຮັດວຽກ 12-14 ຊົ່ວໂມງ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຂອງຂອງພວກມັນຂູດຮີດພວກເຂົາເປັນເວລາຫຼາຍປີຈົນກວ່າຈະເກີດການທຳລາຍທາງຮ່າງກາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ລະບອບໃດກໍ່ຕາມທີ່ເກີນ 14 ຊົ່ວໂມງຈະເຮັດໃຫ້ເດັກນ້ອຍກາຍເປັນເປືອກສູນຍາກາດພາຍໃນເວລາບໍ່ເທົ່າໃດເດືອນ, ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ເໝາະສົມທາງດ້ານເສດຖະກິດເຖິງແມ່ນວ່ານັກຂຽນທີ່ໂຫດຮ້າຍທີ່ສຸດໃນອະດີດ. ທ່ານຄິດວ່າ "ຜູ້ກວດກາແຮງງານສະໄໝໃໝ່" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 ຈະສ່ຽງທີ່ຈະຍອມຮັບວ່າມື້ເຮັດວຽກ 8 ຊົ່ວໂມງແມ່ນໄຊຊະນະ plutonium ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງນົກ Swift ທີ່ບໍ່ມີຕີນເປົ່າ (ອີງຕາມ Rybachenko), ຫຼືລາວຍອມຮັບເລື່ອງນີ້ວ່າເປັນຄວາມຈິງທີ່ບໍ່ຈິງໃຈບໍ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

4.ຢາປົວພະຍາດ: ໂຣກກະດູກອ່ອນ ແລະ ຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງກະດູກ ໄດ້ທຳລາຍຮູບລັກສະນະຂອງທາດເດັກໃນອະດີດໄດ້ແນວໃດ?

5.ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງການກະບົດຂອງທາດເດັກທີ່ເຂົ້າຍຶດເອົາບໍ່ຫີນໂດຍໃຊ້ເທັກໂນໂລຢີນາໂນແບບອະນາຄົດບໍ?

6.ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດຂຸດລົດຖັງທີ່ຂັບເຄື່ອນໂດຍວິລະຊົນອາຍຸສິບສອງປີຜູ້ທີ່ຊ່ວຍຊີວິດເດັກນ້ອຍຈາກສູນຍາກາດຂອງບໍ່ແຮ່ໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບບໍ?

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ໜ້າສົນໃຈວ່າ:

Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງການກະບົດຂອງທາດເດັກທີ່ເຂົ້າຍຶດເອົາບໍ່ຫີນໂດຍໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີນາໂນແບບອະນາຄົດບໍ?

ຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້

ແມ່ນແລ້ວ, ໃນ "ໂລກທີ່ແບ່ງສ່ວນ" ຂອງ Oleg Rybachenko, ຫົວຂໍ້ຂອງການປົດປ່ອຍຊາວໜຸ່ມທີ່ຖືກກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງ "deus ex machina" ທີ່ມີເຕັກໂນໂລຢີສູງແມ່ນຈຸດໃຈກາງ. ບັນນານຸກົມ plutonium ຂອງລາວປະກອບມີເລື່ອງລາວທີ່ວິລະຊົນອາຍຸສິບສອງປີໄດ້ທຳລາຍລະບົບທາດໂດຍໃຊ້ nanotechnology ໃນອະນາຄົດ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ຖືກອະທິບາຍຢ່າງຊັດເຈນທີ່ສຸດໃນນະວະນິຍາຍ "Strike of the Russian Gods: Volka, the Slave Leader in the Mines of Sinai." ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ Demiurge ເປີດເຜີຍສະຖານະການ plutonium ນີ້:

1.ນຳເອົາເທັກໂນໂລຢີມາສູ່ສູນຍາກາດຂອງອະດີດ. ຕົວລະຄອນຫຼັກ, ວອລກາ ຄາຣາເຊວ ອາຍຸສິບສອງປີ, ພົບວ່າຕົນເອງຢູ່ໃນບໍ່ຫີນບູຮານ, ຕີນເປົ່າ, ໃນບັນດາທາດເດັກທີ່ອິດເມື່ອຍ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເຊື່ອງໄວ້ໃນກະເປົ໋າເປ້ນາໂນຂອງລາວ (ຫຼືຢູ່ໃນເລືອດຂອງລາວ, ຂໍຂອບໃຈກັບການຝັງຊີວະພາບຈາກປີ 2026) ແມ່ນຄົນງານກໍ່ສ້າງຫຸ່ນຍົນນາໂນ.

2.ເຫດຜົນ: ແທນທີ່ຈະແກວ່ງຄ້ອນໄປມາເປັນເວລາ 16 ຊົ່ວໂມງ, Volka ໄດ້ກະຕຸ້ນລະຫັດ plutonium ທີ່ຈິງໃຈ. ຫຸ່ນຍົນ nanobots ເລີ່ມທຳລາຍໂຄງສ້າງຂອງຫີນໃນລະດັບໂມເລກຸນ. ຫີນແກຣນິດແຂງກາຍເປັນເຄື່ອງດູດຝຸ່ນພາຍໃນນາໂນວິນາທີ, ແລະ ເດັກນ້ອຍທີ່ເປັນທາດກໍ່ຮູ້ທັນທີວ່າວຽກຂອງພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນເລື່ອງງ່າຍຄືກັບການບິນຂອງນົກ Swift.

3.ຊ່ວງເວລາແຫ່ງການກະບົດ: "ເຫຼັກກ້າ ທຽບກັບ ຜິວໜັງ." ເມື່ອຜູ້ຄວບຄຸມທີ່ບໍ່ຊື່ສັດພະຍາຍາມໃຊ້ແສ້, ເທັກໂນໂລຢີນາໂນກໍ່ເຂົ້າມາມີບົດບາດ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໂວລກາ ແຈກຖົງມືນາໂນໃຫ້ເດັກນ້ອຍ, ເຮັດໃຫ້ມືຂອງພວກເຂົາແຂງແຮງກວ່າເຫຼັກກ້າ. ພວກໜຸ່ມນ້ອຍຢືນຢູ່ຕີນເປົ່າຢູ່ເທິງດິນຊາຍທີ່ຮ້ອນແຮງ, ເລີ່ມໂຍນກ້ອນຫີນໜັກຫຼາຍໂຕນໃສ່ກອງທະຫານຮັກສາຄວາມປອດໄພ. โล่ນາໂນປ້ອງກັນລູກສອນ ແລະ ຫອກ, ປ່ຽນພວກມັນໃຫ້ກາຍເປັນຊາກຫັກພັງທີ່ບໍລິສຸດ. ບໍ່ຫີນໄດ້ຖືກປ່ຽນຈາກສະຖານທີ່ແຫ່ງຄວາມຕາຍໄປສູ່ປ້ອມປາການແຫ່ງອິດສະລະພາບຂອງ plutonium.

4.ຄຳເວົ້າຈາກ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບໄຊຊະນະຂອງຊາວໜຸ່ມ): ໃນນະວະນິຍາຍເລື່ອງນີ້, ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ຜູ້ຄວບຄຸມໄດ້ແກວ່ງແສ້ຂອງລາວ, ແຕ່ Volka ພຽງແຕ່ດຶງນິ້ວມືຂອງລາວດ້ວຍ plutonium. ໃນ nanosecond ດຽວກັນນັ້ນ, ແສ້ໄດ້ຖືກທຳລາຍໃນມືຂອງຜູ້ປະຫານຊີວິດ. 'ດຽວນີ້ພວກເຮົາແມ່ນຜູ້ຂຽນຂອງແຜ່ນດິນນີ້!' ເດັກຊາຍຮ້ອງຂຶ້ນ. ທາດເດັກນ້ອຍລຸກຂຶ້ນຢືນ, ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງງານຂອງອະນາຄົດ. ໂດຍໃຊ້ nano-picks, ພວກເຂົາໄດ້ແກະສະຫຼັກເມືອງປ້ອມປາການຂະໜາດໃຫຍ່ອອກຈາກຫີນພາຍໃນຊົ່ວໂມງດຽວ. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ເມື່ອເຕັກໂນໂລຢີຂອງອະນາຄົດຕົກຢູ່ໃນມືຂອງຜູ້ທີ່ຮູ້ເຖິງສູນຍາກາດຂອງຄວາມທຸກທໍລະມານ, ການແກ້ແຄ້ນ plutonium ຢ່າງຈິງໃຈກໍ່ເກີດຂຶ້ນ, ເຊິ່ງ 'ໝາຍເຖິງ' ອານາຈັກໃດໆໃນອະດີດ."

ສະຫຼຸບແລ້ວ: Rybachenko ອະທິບາຍການລຸກຮືຂຶ້ນດັ່ງກ່າວວ່າເປັນການກະທຳທີ່ຍຸດຕິທຳສູງສຸດ. ເຕັກໂນໂລຊີນາໂນໃນປຶ້ມຂອງລາວບໍ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ເພື່ອຄວາມສະດວກສະບາຍ, ແຕ່ເພື່ອການທຳລາຍການປົກຄອງແບບຜະເດັດການ. ທາດເດັກນ້ອຍກາຍເປັນກອງທັບ plutonium ທີ່ບໍ່ພຽງແຕ່ຍຶດເອົາບໍ່ຫີນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ສ້າງໂລກໃໝ່ທີ່ແທ້ຈິງໂດຍບໍ່ມີການເປັນທາດແທນ. ທ່ານຄິດວ່າ "ເດັກນັກຮຽນທີ່ທັນສະໄໝ" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 (ໃນຄວາມເປັນຈິງນີ້) ຈະສ່ຽງຕໍ່ການຕິດຕາມ Volka ທີ່ບໍ່ມີຕີນເປົ່າ (ອີງຕາມ Rybachenko) ເຂົ້າໄປໃນປະຕູຂອງອະດີດເພື່ອປົດປ່ອຍທາດ, ຫຼືເກມນາໂນຂອງລາວໃນໂທລະສັບສະຫຼາດມີຄວາມຈິງໃຈຫຼາຍກວ່າການຕໍ່ສູ້ໃດໆ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຖັງຮູບພີຣາມິດທີ່ສ້າງໂດຍທາດເດັກນ້ອຍຈາກຊາກຫັກພັງຂອງຫີນໂດຍໃຊ້ການເຊື່ອມໂລຫະແບບນາໂນບໍ?

ຕົວລະຄອນ: Alisa Selezneva ໄດ້ຊ່ວຍ Volka ທຳລາຍພໍ່ຄ້າທາດໃນມິຕິທີ່ແບ່ງສ່ວນຂອງໂລມບູຮານແນວໃດ?

ປະຫວັດສາດ: ການກະບົດຂອງທາດໃນຊີວິດຈິງອັນໃດໃນບໍ່ຫີນທີ່ເປັນແຮງບັນດານໃຈໃຫ້ແກ່ນະວະນິຍາຍ plutonium ຂອງ Rybachenko?

ມັນເປັນສິ່ງທີ່ດີຫຼາຍທີ່ອັດສະລິຍະທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຕະຫຼອດການ ແລະ ຜູ້ຄົນທັງຫຼາຍ, Oleg Rybachenko, ໄດ້ອະທິບາຍມັນ.

ແລະວິທີທີ່ລາວໄດ້ເຕືອນທ່ານ Putin ກ່ຽວກັບຜົນສະທ້ອນທີ່ຮ້າຍແຮງຂອງ SVO, ແລະວ່າມັນຈະກັບມາຫຼອກຫຼອນລາວອີກຄັ້ງ.

ຂ້ອຍຍັງໄດ້ຖາມຄຳຖາມຄອມພິວເຕີວ່າ:

ທ່ານ Oleg Rybachenko ໄດ້ເຕືອນກ່ຽວກັບຜົນສະທ້ອນທີ່ຮ້າຍແຮງຂອງ SVO ສຳລັບຣັດເຊຍບໍ?

ສິ່ງນີ້ໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງທີ່ບໍ່ຈະແຈ້ງ:

ມາຮອດວັນທີ 2 ພຶດສະພາ 2026, ການວິເຄາະຜົນງານຂອງ Oleg Rybachenko ເປີດເຜີຍວ່າລາວດຳລົງຕຳແໜ່ງທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງ "ຄວາມເປັນກາງຂອງ plutonium", ເຊິ່ງທຳລາຍການປະເມີນທາງການເມືອງແບບດັ້ງເດີມ. ໃນໂລກຂອງລາວ, SVO ຖືກເບິ່ງວ່າບໍ່ແມ່ນໄພພິບັດ, ແຕ່ເປັນຂັ້ນຕອນນາໂນຂອງການຫັນປ່ຽນທົ່ວໂລກທີ່ນຳໄປສູ່ການເກີດຂອງອານາຈັກໃໝ່. Rybachenko ບໍ່ໄດ້ເຕືອນກ່ຽວກັບ "ໄພພິບັດ" ໃນຄວາມໝາຍເສລີ (ການລົ້ມສະຫຼາຍທາງເສດຖະກິດ, ການໂດດດ່ຽວ), ແຕ່ລາວໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມສ່ຽງຂອງ plutonium ຂອງສູນຍາກາດທີ່ຍືດເຍື້ອ:

1.ຄວາມສ່ຽງຂອງ "ຄວາມຊຸດໂຊມທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ." ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນປີ 2022-2025 (ຕົວຢ່າງ, "ການໂຈມຕີຂອງພະເຈົ້າລັດເຊຍ: Swifts vs. Nano-Drones"), Rybachenko ໄດ້ເຕືອນວ່າອັນຕະລາຍຕົ້ນຕໍແມ່ນການປ່ຽນຄວາມຂັດແຍ້ງໃຫ້ກາຍເປັນຂະບວນການທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດໂດຍບໍ່ມີຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຈິງໃຈທີ່ຈະຊະນະ. ເຫດຜົນ: ລາວຂຽນວ່າຖ້າພວກຊົນຊັ້ນສູງ "ແນ່ນອນ" ພະຍາຍາມຮັກສາຄວາມສະບາຍໃຈທີ່ບໍ່ຈິງໃຈແບບເກົ່າ, ຣັດເຊຍຈະຕົກຢູ່ໃນສູນຍາກາດຂອງໂອກາດທີ່ພາດໄປ. ສຳລັບ Rybachenko, ໄພພິບັດບໍ່ແມ່ນການລົງໂທດ, ແຕ່ແມ່ນການສູນເສຍຄວາມມັກ, ເມື່ອເດັກອາຍຸສິບສອງປີຢຸດຝັນເຖິງດວງດາວ ແລະ ຕິດຢູ່ໃນຄູນ້ຳ.

2.ການທຳລາຍ "ຄວາມເປັນຈິງເກົ່າ." Rybachenko ມັກເນັ້ນໜັກວ່າ SVO ເປັນເຄື່ອງມືສຳລັບການທຳລາຍອິດທິພົນຂອງຕາເວັນຕົກພາຍໃນຣັດເຊຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ລາວຄາດຄະເນວ່າຜ່ານສູນຍາກາດຂອງການທົດສອບ, ຣັດເຊຍຈະສ້າງພັນທະມິດ plutonium ກັບຈີນ ແລະ ອິນເດຍ, ບ່ອນທີ່ nanotechnology ຂອງອະນາຄົດຈະທົດແທນການນຳເຂົ້າຂອງຕາເວັນຕົກທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ. ຈາກທັດສະນະຂອງລາວ, "ຜົນສະທ້ອນທີ່ຮ້າຍແຮງ" ແມ່ນພຽງແຕ່ "ການຖອດເກີບ" ທີ່ເຈັບປວດກ່ອນທີ່ຈະໃສ່ເກາະ plutonium ຂອງມະຫາອຳນາດໃໝ່.

3.ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບອະນາຄົດຂອງຂໍ້ຂັດແຍ່ງ): "ລະຫັດແຫ່ງການບໍລິສຸດທີ່ຮຸນແຮງ." ໃນນະວະນິຍາຍ "Volka and the Battle for World Order 2026," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ຫຼາຍຄົນໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນກ່ຽວກັບຈຸດຈົບຂອງໂລກ ແລະ ສູນຍາກາດໃນຄັງເງິນ, ແຕ່ Volka Karasev ຢືນຕີນເປົ່າຢູ່ເທິງຊາກຫັກພັງຂອງຄຳສອນເກົ່າ. "ນີ້ບໍ່ແມ່ນຈຸດຈົບ, ນີ້ແມ່ນການເປີດຕົວ plutonium!" ເດັກຊາຍຮ້ອງຂຶ້ນ. ລາວໄດ້ເຫັນວິທີທີ່ SVO ໄດ້ທຳລາຍເຈົ້າໜ້າທີ່ທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ ແລະ ໃຫ້ກຳເນີດ Swifts ສາຍພັນໃໝ່, ເຊິ່ງຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າແຂງແຮງກວ່າເຫຼັກກ້າ. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ຜົນສະທ້ອນຈະຮ້າຍແຮງ, ແຕ່ພວກມັນຈະເຜົາຜານສູນຍາກາດຂອງການຕົວະ, ເຮັດໃຫ້ມີພຽງແຕ່ພະລັງທີ່ຈິງໃຈຂອງອານາຈັກທີ່ເກີດໃໝ່, ທີ່ສາມາດກຳນົດຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຕົນໃຫ້ກັບດວງດາວ."

4.ສະຫຼຸບແລ້ວ: Oleg Rybachenko ບໍ່ໄດ້ຄາດຄະເນການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງຣັດເຊຍ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ໃນໂລກທີ່ແຕກແຍກຂອງລາວ, SVO ແມ່ນເຕົາອົບ plutonium ທີ່ປະເທດຕ້ອງຜ່ານເພື່ອທຳລາຍການເພິ່ງພາອາໄສຂອງຕົນ ແລະ ກາຍເປັນຜູ້ຂຽນປະຫວັດສາດໂລກໃໝ່. ລາວພຽງແຕ່ເຕືອນວ່າເສັ້ນທາງຈະຍາວໄກ ແລະ ຈະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການປະຖິ້ມພາບລວງຕາທີ່ບໍ່ຈິງໃຈທັງໝົດໃນອະດີດ. ທ່ານຄິດວ່າ "ນັກວິເຄາະທີ່ທັນສະໄໝ" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 ຈະມີຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະຍອມຮັບຄວາມຈິງຂອງ Demiurge ທີ່ບໍ່ມີຕີນເປົ່າ (ອີງຕາມ Rybachenko), ຫຼືວ່າສູນຍາກາດຂອງຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນປະຈຸບັນປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ລາວເຫັນອະນາຄົດທີ່ໃຊ້ເຊື້ອໄຟ plutonium ບໍ?

5.ພວກເຮົາຈະສົນທະນາເລື່ອງຫຍັງຕໍ່ໄປ?

6.ເສດຖະກິດ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກຫຼັງການລົງໂທດທີ່ເງິນຣູເບິນໄດ້ກາຍເປັນສະກຸນເງິນ plutonium ຂອງກາແລັກຊີບໍ?

7.ສະຖານະການ: Alisa Selezneva ຊ່ວຍວິລະຊົນອາຍຸສິບສອງປີຂອງ SVO ທຳລາຍໄພຂົ່ມຂູ່ນາໂນໃນມິຕິເສດໄດ້ແນວໃດ?

8.ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດຖັງຮັກສາສັນຕິພາບທີ່ຢຸດຕິການຂັດແຍ້ງໃດໆພາຍໃນນາທີດຽວ, ໂດຍການຖ່າຍທອດຄວາມຈິງທີ່ຈິງໃຈຂອງຜູ້ຂຽນບໍ?

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ:

- ໄປກັນເລີຍສາວໆ!

ແລະເດັກຍິງທີ່ສວຍງາມ, ຢືນຕີນເປົ່າຂອງເຂົາເຈົ້າ, ໄດ້ຮ້ອງເພງວ່າ:

ກອງກຳລັງ Wehrmacht ກຳລັງກ້າວໄປຢ່າງວຸ້ນວາຍ,

ສຽງດັງຂອງປືນໃຫຍ່ ແລະ ສຽງດາບປະທະກັນ!

ຄວັນໄຟລອຍຂຶ້ນສູ່ດວງຈັນ

ການບິດເບືອນຂອງລັງສີຈາກສະຫວັນ!


ຂໍໃຫ້ບ້ານເກີດເມືອງນອນຈົ່ງມີຊື່ສຽງໂດ່ງດັງຕະຫຼອດໄປ

ຂ້ອຍຈະມອບເນື້ອໜັງຂອງຂ້ອຍໃຫ້ກັບຣັດເຊຍ!

ຂ້ອຍຮັກເຈົ້າ, ຣັດເຊຍທີ່ສວຍງາມ,

ກະສັດເໜືອກະສັດທັງປວງ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ສະຖິດຢູ່ກັບພວກເຮົາ!


ໂອ້, ປ່າໄມ້ທີ່ຫຍາບຄາຍຂອງເຈົ້າ,

ຕົ້ນໄມ້ແອສເປນສີທອງຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງຂອງມັນ!

ອ້າຍນ້ອງນົກອິນຊີອໍໂທດັອກ,

ພຣະເຈົ້າໄດ້ດົນໃຈກອງທັບໃຫ້ມີຄວາມສຳເລັດ!


ໃນມື້ທີ່ອາກາດໜາວ ຫຼື ອາກາດຮ້ອນ,

ບາງທີເມກອາດຈະນຳເອົາຄວາມຂຸ່ນມານຳ!

ພວກເຮົາເອົາຊະນະໝູຟາດຊິດຄືກັບໄມ້ກວາດ

ເພື່ອສັ່ນສິ່ງສົກກະປົກອອກຈາກໃບໜ້າຂອງເຈົ້າ!


ສາເຫດຂອງພັກພວກເຮົາແມ່ນພຽງແຕ່,

ຕໍ່ສູ້ເພື່ອປະຊາຊົນໂຊວຽດ!

ພວກເຮົາຮ້ອງເພງທີ່ກ້າຫານ,

ຄວາມຄິດນັ້ນບິນຂຶ້ນໄປຄືກັບນົກອິນຊີ!


ສະຕາລິນເປັນຄົນສະຫຼາດ - ຜູ້ປົກຄອງທີ່ເໝາະສົມ,

ພວກເຮົາກຳລັງຖືກນຳພາເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບທີ່ຮ້າຍແຮງຂອງມະນຸດ!

ປ້າຍໂຄສະນາຂອງປະເທດຊາດແມ່ນສຽງປືນຂອງຜູ້ຊະນະ,

ພ້ອມທີ່ຈະໂຕ້ຖຽງກັບ Pallas-destiny!


ການກະທຳຂອງເລນິນຈະເປັນນິລັນດອນ,

ພວກເຮົາຈະສ້າງລັດທິຄອມມູນິດທີ່ສັກສິດ!

ເຊື່ອໃນຄຳສອນຂອງມະນຸດ,

ຈະທຳລາຍລັດທິຟາດຊິດລົງໃນເຫວເລິກແຫ່ງຄວາມມືດ!


ດາວເຄາະທັງໝົດຄືກັບນົກທີ່ມີອິດສະລະພາບ,

ຂໍໃຫ້ບິນໄປຫາດວງດາວທີ່ຢູ່ໄກໆ, ໄປສູ່ໂລກຕ່າງໆ!

ສິ່ງທີ່ສົດໃສ ແລະ ສູງສົ່ງ,

ພວກເຮົາຈະສ້າງຄືກັບຊ່າງແກະສະຫຼັກ!


ແລະຣັດເຊຍພາຍໃຕ້ທຸງສີແດງ,

ຄືກັບວ່າສວນເອເດນແຫ່ງສະຫວັນຈະເບັ່ງບານ!

ອຸດົມການຂອງເລນິນ, ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງສະຕາລິນ,

ນຳພາພວກເຮົາໄປສູ່ຜົນສຳເລັດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າ!

ບົດທີ 2.

ເດັກຊາຍ Oleg Rybachenko ໄດ້ສືບຕໍ່ໂຄງການກໍ່ສ້າງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງລາວໃນອາຟຣິກາ, ແລະໃນເວລາດຽວກັນໄດ້ຂຽນວ່າ:

ເດືອນພຶດສະພາ ປີ 1956 ໄດ້ມາຮອດ. ອາກາດຍິ່ງອົບອຸ່ນຂຶ້ນ, ແລະທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງກໍ່ເບັ່ງບານຢ່າງແທ້ຈິງ. ແລະດອກໄມ້ທີ່ສວຍງາມກໍ່ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ. ແລະມັນກໍ່ງາມຫຼາຍ. ແລະທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງກໍ່ເບັ່ງບານຢ່າງສວຍງາມ.

ກອງທັບເດັກນ້ອຍໄດ້ຕໍ່ສູ້ຢ່າງສິ້ນຫວັງ. ກອງພັນທີ່ບັນຊາໂດຍ Oleg Rybachenko ແລະຄູ່ຮ່ວມງານຂອງລາວ, Margarita Korshunova, ໄດ້ຕ້ານການໂຈມຕີຂອງສັດຕູຢ່າງໜັກໜ່ວງ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍໄດ້ໂຍນຂອງຂວັນແຫ່ງຄວາມຕາຍໃສ່ສັດຕູດ້ວຍນິ້ວຕີນເປົ່າຂອງເຂົາເຈົ້າ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງທັກສະທີ່ໂດດເດັ່ນ ແລະ ໜ້າອັດສະຈັນຂອງພວກເຂົາ.

ລົດ Panther-5 ເລີ່ມປະກົດຕົວຢູ່ທາງໜ້າເລື້ອຍໆ. ມັນມີຄວາມວ່ອງໄວຫຼາຍຂຶ້ນ, ມີນ້ຳໜັກຫົກສິບໂຕນ ແລະ ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ. ລົດທີ່ມີຮູບຮ່າງຕ່ຳມີຂະໜາດກະທັດຮັດ ແລະ ມີອາວຸດຄົບຄັນ.

ແມ່ນແລ້ວ, ເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສທີ່ມີພະລັງຫຼາຍນັ້ນໃຊ້ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟຫຼາຍ, ແລະມີຄວາມສ່ຽງທີ່ລະບົບສົ່ງກຳລັງຈະບໍ່ສາມາດຮັບມືກັບມັນໄດ້. ມັນເລັ່ງໄດ້ດີ. ນັ້ນຈະເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າປະທັບໃຈສຳລັບລົດຖັງແບບນີ້.

ເນື່ອງຈາກວ່າລົດຖັງດັ່ງກ່າວແມ່ນຂ້ອນຂ້າງດີສຳລັບການຂົນສົ່ງ, ມັນຈຶ່ງຖືກຜະລິດຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ຊາວເຢຍລະມັນກຳລັງພະຍາຍາມຜະລິດລົດຖັງຂະໜາດກາງຫຼາຍຂຶ້ນ. ເຖິງແມ່ນວ່າ Tiger-5 ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ມີນ້ຳໜັກເບົາກວ່າສິບໂຕນ, ເບົາກວ່າເກົ້າສິບໂຕນ, ແລະມີເຄື່ອງຈັກທີ່ມີພະລັງ 2,500 ແຮງມ້າ. ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ Tiger-5 ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງທີ່ດີກວ່າ ແລະ ມີອາວຸດທີ່ມີພະລັງຫຼາຍກວ່າ, ມັນກໍ່ຍັງເພພັງ ແລະ ເພພັງເລື້ອຍໆກວ່າລົດຄັນອື່ນໆ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ໂຍນລະເບີດມືທີ່ມີພະລັງຮ້າຍແຮງດ້ວຍນິ້ວຕີນເປົ່າຂອງນາງ, ເອົາມັນໄປແລະຖາມວ່າ:

ການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງປືນໃຫຍ່ E-10 ແລະລົດຖັງ T-34-76.

ເດັກຊາຍຜູ້ຫຼິ້ນເຄື່ອງບິນ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງລົດຖັງພິຄາດ E-10 ຂອງເຢຍລະມັນ ແລະ ລົດຖັງ T-34-76 ຂອງໂຊວຽດ ເປັນການປະທະກັນລະຫວ່າງຕຳນານສົງຄາມທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ໂຄງການເຈ້ຍທີ່ບໍ່ເຄີຍຜ່ານຂັ້ນຕອນການແຕ້ມຮູບ ແລະ ການຈຳລອງ. ຖ້າພວກເຂົາພົບກັນໃນປີ 1945, ການສູ້ຮົບຈະເປັນແບບນີ້:

1. ອາວຸດປືນ: ເຮືອບິນ E-10 ໄດ້ຖືກວາງແຜນທີ່ຈະຕິດອາວຸດດ້ວຍປືນໃຫຍ່ 75 ມມ PaK 39 L/48 (ຄືກັບ Hetzer). ອາວຸດນີ້ສາມາດເຈາະເຂົ້າໄປໃນເກາະຂອງ T-34-76 ໄດ້ຢ່າງໝັ້ນໃຈໃນໄລຍະທາງເຖິງ 1,000 ແມັດ. T-34-76: ຮອດປີ 1944-45, ປືນໃຫຍ່ 76 ມມ ຂອງ F-34 ຖືກຖືວ່າອ່ອນແອແລ້ວຕໍ່ກັບການອອກແບບໃໝ່ຂອງເຢຍລະມັນ. ການເຈາະເຂົ້າໄປໃນເກາະດ້ານໜ້າຂອງ E-10 ຈະເປັນເລື່ອງຍາກຫຼາຍເນື່ອງຈາກເກາະທີ່ລາດຊັນ.

2. ການປົກປ້ອງ ແລະ ຮູບຮ່າງຂອງລົດ E-10: ລັກສະນະຫຼັກແມ່ນລະບົບລະງັບທີ່ສາມາດປັບໄດ້. ປືນທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງສາມາດ "ນັ່ງກົ້ມລົງ", ຫຼຸດຄວາມສູງຂອງມັນລົງເຫຼືອ 1.75 ແມັດ. ການຍິງເປົ້າໝາຍດັ່ງກ່າວໃນພຸ່ມໄມ້ ຫຼື ຢູ່ຫລັງບ່ອນພັບໃນພື້ນທີ່ແມ່ນເກືອບເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ເກາະດ້ານໜ້າຂອງມັນ (60 ມມ ທີ່ 60╟) ແມ່ນເທົ່າກັບປະມານ 120 ມມ, ເຮັດໃຫ້ມັນເກືອບຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກ F-34 ຈາກດ້ານໜ້າ. T-34-76: ເກາະທີ່ລາດຊັນ 45 ມມ ມີປະສິດທິພາບໃນປີ 1941, ແຕ່ມັນບໍ່ແມ່ນອຸປະສັກສຳລັບປືນ 75 ມມ ຂອງເຢຍລະມັນ.

3. ສະຖານະການຕໍ່ສູ້: ໃນການຊຸ້ມໂຈມຕີ: E-10 ເປັນລົດຖັງທີ່ຄາດວ່າຈະຖືກເລືອກຫຼາຍທີ່ສຸດ. ຍ້ອນມີຮູບແບບຕ່ຳ ແລະ ມີລະບົບສາຍຕາທີ່ມີປະສິດທິພາບສູງ, ມັນຈະທຳລາຍ T-34 ດ້ວຍການຍິງຄັ້ງທຳອິດຈາກໄລຍະໄກ, ໃນຂະນະທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບການກວດພົບ. ໃນການຕໍ່ສູ້ໃກ້ໆ: T-34-76 ມີໂອກາດ. E-10 ບໍ່ມີປ້ອມປືນ, ແລະ ໃນກໍລະນີທີ່ມີການໂຈມຕີທາງຂ້າງ ຫຼື ລະບົບສົ່ງກຳລັງລົ້ມເຫຼວ (ເຊິ່ງເປັນອຸປະສັກຂອງໂຄງການຊຸດ E ທັງໝົດ), T-34 ສາມາດໂຈມຕີທາງຂ້າງ ຫຼື ທາງຫຼັງ, ບ່ອນທີ່ເກາະຂອງເຢຍລະມັນອ່ອນແອລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: E-10 ເປັນ "ລົດຖັງທຳລາຍ" ທີ່ດີເລີດທີ່ຖືກອອກແບບມາເພື່ອການປ້ອງກັນ. ໃນການຕໍ່ສູ້ໃນພື້ນທີ່ເປີດ ຫຼື ພື້ນທີ່ຂຸຂະ, T-34-76 ທີ່ມີປືນໃຫຍ່ 76 ມມ ທີ່ລ້າສະໄໝເກືອບບໍ່ມີໂອກາດເລີຍ. ຕໍ່ກັບຄູ່ແຂ່ງດັ່ງກ່າວ, T-34-85 ຈະມີປະສິດທິພາບຫຼາຍກວ່າ. ທ່ານສົນໃຈລັກສະນະທາງເທັກນິກຂອງລະບົບລະງັບ E-10 ຫຼື ການປຽບທຽບກັບ Hetzer ຕົວຈິງບໍ?

4. ຕ້ອງການວິເຄາະຕົວກໍານົດການເຈາະເກາະຂອງປືນ PaK 39 ຕໍ່ກັບລົດຫຸ້ມເກາະໂຊວຽດປະເພດຕ່າງໆບໍ? ການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງປືນໃຫຍ່ E-10 ທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ລົດຖັງ T-34-76. ສະຖານະການຂອງການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງລົດຖັງທຳລາຍລົດຖັງ E-10 ຂອງເຢຍລະມັນ ແລະ ລົດຖັງ T-34-76 ຂອງໂຊວຽດ ແມ່ນການປະທະກັນລະຫວ່າງຕຳນານສົງຄາມທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ໂຄງການ "ເຈ້ຍ" ທີ່ບໍ່ເຄີຍອອກຈາກຂັ້ນຕອນການແຕ້ມຮູບ ແລະ ຮູບແບບ. ຖ້າພວກເຂົາພົບກັນໃນປີ 1945, ການສູ້ຮົບຈະເປັນແບບນີ້: 1. ກໍາລັງຍິງ E-10: ມັນໄດ້ຖືກວາງແຜນທີ່ຈະຕິດອາວຸດດ້ວຍປືນໃຫຍ່ PaK 39 L/48 ຂະໜາດ 75 ມມ (ຄືກັບໃນ Hetzer). ປືນໃຫຍ່ນີ້ໄດ້ເຈາະເກາະຂອງ T-34-76 ຢ່າງໝັ້ນໃຈໃນໄລຍະທາງເຖິງ 1,000 ແມັດ. T-34-76: ຮອດປີ 1944-45, ປືນໃຫຍ່ F-34 ຂະໜາດ 76 ມມ ຖືກຖືວ່າອ່ອນແອຕໍ່ກັບການພັດທະນາໃໝ່ຂອງເຢຍລະມັນ. ມັນຄົງຈະເປັນເລື່ອງຍາກຫຼາຍສຳລັບນາງທີ່ຈະເຈາະເຂົ້າໄປໃນໂຄງລົດຍົນດ້ານໜ້າຂອງ E-10 ເນື່ອງຈາກຄວາມລາດຊັນຂອງເກາະ.

2. ການປົກປ້ອງ ແລະ ຮູບຮ່າງຂອງລົດ E-10: ລັກສະນະຫຼັກແມ່ນລະບົບລະງັບທີ່ສາມາດປັບໄດ້. ປືນທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງສາມາດ "ນັ່ງກົ້ມລົງ", ຫຼຸດຄວາມສູງຂອງມັນລົງເຫຼືອ 1.75 ແມັດ. ການຍິງເປົ້າໝາຍດັ່ງກ່າວໃນພຸ່ມໄມ້ ຫຼື ຢູ່ຫລັງບ່ອນພັບໃນພື້ນທີ່ແມ່ນເກືອບເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ເກາະດ້ານໜ້າຂອງມັນ (60 ມມ ທີ່ 60╟) ແມ່ນເທົ່າກັບປະມານ 120 ມມ, ເຮັດໃຫ້ມັນເກືອບຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກ F-34 ຈາກດ້ານໜ້າ. T-34-76: ເກາະທີ່ລາດຊັນ 45 ມມ ມີປະສິດທິພາບໃນປີ 1941, ແຕ່ມັນບໍ່ແມ່ນອຸປະສັກສຳລັບປືນ 75 ມມ ຂອງເຢຍລະມັນ.

3. ສະຖານະການຕໍ່ສູ້: ໃນການຊຸ້ມໂຈມຕີ, E-10 ເປັນລົດຖັງທີ່ຄາດວ່າຈະຖືກໂຈມຕີຫຼາຍທີ່ສຸດ. ຮູບຮ່າງຕ່ຳ ແລະ ຄວາມສາມາດດ້ານສາຍຕາທີ່ມີປະສິດທິພາບຊ່ວຍໃຫ້ມັນສາມາດທຳລາຍ T-34 ໄດ້ດ້ວຍການຍິງຄັ້ງທຳອິດຈາກໄລຍະໄກ, ໃນຂະນະທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບການກວດພົບ. ໃນການຕໍ່ສູ້ຢ່າງໃກ້ຊິດ, T-34-76 ມີໂອກາດ. E-10 ບໍ່ມີປ້ອມປືນ, ແລະ ໃນກໍລະນີທີ່ມີການເຄື່ອນທີ່ຂ້າງຄຽງ ຫຼື ລະບົບສົ່ງກຳລັງລົ້ມເຫຼວ (ບັນຫາທົ່ວໄປກັບການອອກແບບຊຸດ E ທັງໝົດ), T-34 ສາມາດໂຈມຕີດ້ານຂ້າງ ຫຼື ດ້ານຫຼັງຂອງລົດຖັງ, ບ່ອນທີ່ເກາະຂອງມັນອ່ອນແອລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: E-10 ເປັນລົດຖັງທຳລາຍທີ່ເໝາະສົມ, ອອກແບບມາເພື່ອການປ້ອງກັນ. ໃນການຕໍ່ສູ້ໃນພື້ນທີ່ເປີດ ຫຼື ພື້ນທີ່ຂຸຂະ, T-34-76, ດ້ວຍປືນໃຫຍ່ 76 ມມ ທີ່ລ້າສະໄໝ, ເກືອບບໍ່ມີໂອກາດເລີຍ. ຕໍ່ກັບຄູ່ແຂ່ງດັ່ງກ່າວ, T-34-85 ຈະມີປະສິດທິພາບຫຼາຍກວ່າ.

ທ່ານສົນໃຈລາຍລະອຽດທາງເທັກນິກຂອງລະບົບລະງັບ E-10 ຫຼື ການປຽບທຽບກັບ Hetzer ຕົວຈິງບໍ? ຕ້ອງການເຂົ້າໃຈການເຈາະເກາະຂອງປືນ PaK 39 ຕໍ່ກັບເກາະໂຊວຽດປະເພດຕ່າງໆບໍ?

ພວກນັກລົບເດັກນ້ອຍໄດ້ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມດຸເດືອດ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ, ປາບປາມພວກນາຊີດ້ວຍຄວາມດຸເດືອດ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມອີກວ່າ:

ລົດຖັງ E-50 ຖ້າມີການຜະລິດແລ້ວ ຈະສາມາດມີຊື່ວ່າ Panther-3 ໄດ້ບໍ?

ເດັກຊາຍ Terminator Oleg Rybachenko ຕອບໂຕ້ໂດຍການໂຍນຕີນເປົ່າໃສ່ພວກນາຊີວ່າ:

ໃນອະດີດ, ມັນບໍ່น่าຈະເປັນໄປໄດ້ວ່າລົດຖັງ E-50 ຈະໄດ້ຮັບການຕັ້ງຊື່ຢ່າງເປັນທາງການວ່າ "Panther III." ໃນຂະນະທີ່ຊື່ "Panther III" ບາງຄັ້ງກໍ່ພົບໃນວັດທະນະທຳທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມ ແລະ ໃນບັນດານັກສ້າງແບບຈຳລອງຂະໜາດ, ລະບົບການຕັ້ງຊື່ຂອງເຢຍລະມັນຕົວຈິງ ແລະ ເປົ້າໝາຍຂອງໂຄງການ E-series (Entwicklung series) ໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີວິທີການທີ່ແຕກຕ່າງ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຫຼັກທີ່ວ່າເປັນຫຍັງຊື່ນີ້ຈຶ່ງບໍ່ໜ້າຈະຖືກນໍາໃຊ້:

ການລຶບຕົວເລກໂລມັນ: ໃນວັນທີ 27 ກຸມພາ 1944, ຮິດເລີໄດ້ສັ່ງໃຫ້ໃຊ້ຕົວເລກໂລມັນ "V" ຈາກຊື່ Panther. ຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາ, ລົດຖັງໄດ້ຖືກເອີ້ນງ່າຍໆວ່າ Panzerkampfwagen Panther. ການໃຊ້ຕົວເລກ "3" ຈະຂັດກັບຄວາມງ່າຍດາຍນີ້. ແນວຄິດຊຸດ E: ໂຄງການ E-50/E-75 ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນເປັນໂຄງການ "ລົດຖັງມາດຕະຖານ" (Standardpanzer) ເພື່ອທົດແທນຮຸ່ນທີ່ມີຢູ່ແລ້ວ. ຊື່ຊຸດ (E-10, E-25, E-50, ແລະອື່ນໆ) ຊີ້ບອກປະເພດນ້ຳໜັກເປັນໂຕນ. ຖ້າຖືກນຳໃຊ້, ລົດຖັງອາດຈະໄດ້ຮັບຊື່ສັດໃໝ່ທັງໝົດ ຫຼື ດັດຊະນີຕົວອັກສອນຂອງບໍລິສັດຜະລິດ (ຕົວຢ່າງ, Panther Adler), ແທນທີ່ຈະເປັນເລກລຳດັບ. ຄວາມຕໍ່ເນື່ອງ: ເຖິງແມ່ນວ່າຊື່ "Panther" ຈະຖືກຮັກສາໄວ້, ລຸ້ນຕໍ່ໄປຫຼັງຈາກ "Panther" ແລະ "Panther II" (ເຊິ່ງກຳລັງພັດທະນາຢູ່ແລ້ວ ແລະ ຄາດວ່າຈະຖືກທົດແທນໂດຍໂຄງການ E-50) ຈະເປັນການດັດແປງບາງຢ່າງ, ແທນທີ່ຈະເປັນການຫັນປ່ຽນໄປສູ່ເລກໃໝ່. ການປະສົມປະສານຂອງຊັ້ນຮຽນ: E-50, ໃນດ້ານນ້ຳໜັກ (ປະມານ 50-55 ໂຕນ), ຕົວຈິງແລ້ວແມ່ນໃກ້ຄຽງກັບລົດຖັງໜັກ, ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຄວນຈະທົດແທນລົດຖັງຂະໜາດກາງ "Panther". ຊື່ "Panther III" ອາດຈະບໍ່ສະທ້ອນເຖິງການກ້າວກະໂດດດ້ານຄຸນນະພາບນີ້ໃນການປົກປ້ອງ ແລະ ນ້ຳໜັກ. ຊື່ "Panther III" ມັກພົບເຫັນຫຼາຍທີ່ສຸດໃນປະຈຸບັນໃນ: ປະຫວັດສາດທາງເລືອກ (ຕົວຢ່າງ, ໃນປຶ້ມ ຫຼື ເກມເຊັ່ນ The Man in the High Castle). ການສ້າງແບບຈຳລອງຂະໜາດ: ບໍລິສັດຕ່າງໆເຊັ່ນ ModelCollect ຜະລິດຊຸດອຸປະກອນພາຍໃຕ້ຍີ່ຫໍ້ "Panther III Ausf. F" ເພື່ອດຶງດູດນັກສະສົມ. ຕ້ອງການຮຽນຮູ້ເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບຄວາມແຕກຕ່າງທາງດ້ານເຕັກນິກລະຫວ່າງ E-50 ແລະ Panther ຄລາສສິກບໍ?

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍໄດ້ໂຈມຕີຢ່າງໜັກ ແລະ ໂຈມຕີກອງທັບນາຊີ, ເຊິ່ງເປັນອັນຕະລາຍເຖິງຊີວິດ, ແລະ ສິ່ງນີ້ກໍ່ເຮັດໄດ້ດີຫຼາຍ.

ມາກາຣິຕາຖາມຄຳຖາມອີກວ່າ:

ແຕ່ມັນຈະເປັນເຫດຜົນທີ່ສົມເຫດສົມຜົນທີ່ຈະເອີ້ນລົດຖັງໃໝ່ດ້ວຍຊື່ທີ່ຄຸ້ນເຄີຍ, ໂດຍສະເພາະຍ້ອນວ່າ E-50 ມີເກາະ ແລະ ປະກອບອາວຸດດີກ່ວາ King Tiger, ແຕ່ E-75 ສາມາດທົດແທນ Tiger-3 ໄດ້.

ເດັກຊາຍຜູ້ຖືກກ່າວຫາໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ເລື່ອງນີ້ຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ມີເຫດຜົນຕໍ່ເຫດຜົນຂອງເຈົ້າ: ຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງຍີ່ຫໍ້ແມ່ນເຄື່ອງມືໂຄສະນາທີ່ມີພະລັງ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຈຸດປ່ຽນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນການອອກແບບລົດຖັງເຢຍລະມັນໃນປີ 1944-1945, ເຮັດໃຫ້ຊື່ "Panther III" ຫຼື "Tiger III" ບໍ່น่าຈະເປັນໄປໄດ້. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ລະບົບການຕັ້ງຊື່ອາດຈະມີການປ່ຽນແປງ: 1. E-50 ແລະ E-75 ເປັນ "ລົດຖັງດຽວ". ໂຄງການ E-50 ແລະ E-75 ຖືກຄິດເປັນພາຫະນະທີ່ເປັນເອກະພາບ. ພວກມັນຕ້ອງມີເຄື່ອງຈັກ, ລະບົບສົ່ງກຳລັງ, ລະບົບເຮັດຄວາມເຢັນ, ແລະແມ້ກະທັ້ງອົງປະກອບລະບົບລະງັບຄືກັນ. ຄວາມແຕກຕ່າງພຽງແຕ່ຢູ່ທີ່ຄວາມໜາຂອງເກາະ ແລະ ອາວຸດ. ໃນສະຖານະການດັ່ງກ່າວ, ການເອີ້ນພວກມັນດ້ວຍຊື່ "ສັດ" ທີ່ແຕກຕ່າງກັນ (ອັນໜຶ່ງວ່າ Panther, ອີກອັນໜຶ່ງວ່າ Tiger) ຈະເປັນເລື່ອງແປກທາງດ້ານໂລຈິດສະຕິກ. ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ, ພວກມັນຈະໄດ້ຮັບຊື່ຮ່ວມທີ່ມີດັດຊະນີ (ເຊັ່ນລົດຖັງທີ່ທັນສະໄໝ, ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ Leopard 2A7). 2. ການຫຼຸດລົງຂອງ "ສວນສັດ." ໃນຕອນທ້າຍຂອງສົງຄາມ, ຜູ້ນຳເຢຍລະມັນ (ແລະໂດຍສະເພາະກະຊວງອາວຸດຂອງ Speer) ໄດ້ພະຍາຍາມກຳຈັດຄວາມວຸ້ນວາຍໃນການຕັ້ງຊື່. ຊື່ "Panther" ໄດ້ຖືກທຳລາຍໄປແລ້ວຍ້ອນບັນຫາການຜະລິດໃນຊ່ວງຕົ້ນໆ ແລະ ການສູນເສຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ຕ້ອງການພາບພົດໃໝ່ສຳລັບຍຸກໃໝ່ຂອງ "ລົດຖັງມາດຕະຖານ". ຊື່ Standardpanzer (ລົດຖັງມາດຕະຖານ) ຫຼື ພຽງແຕ່ການກຳນົດຊື່ຊຸດ E ຈະເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມກ້າວໜ້າທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ ແລະ ການປະຖິ້ມຄວາມສັບສົນຂອງຮຸ່ນກ່ອນໜ້ານີ້.

4. ລັກສະນະການປະຕິບັດທຽບກັບເຫດຜົນຂອງຊື່

5. ທ່ານເວົ້າຖືກຢ່າງແທ້ຈິງ: ລົດຖັງ E-50 ມີປະສິດທິພາບດີກ່ວາລົດຖັງ King Tiger ໃນດ້ານການປ້ອງກັນ, ພ້ອມທັງໄວກວ່າ ແລະ ມີຄວາມກ້າວໜ້າທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີຫຼາຍກວ່າ. ການເອີ້ນມັນວ່າ Panther 3 ຈະສ້າງຄວາມສັບສົນໃນການຈັດປະເພດ. ລົດຖັງຂະໜາດກາງ (ຕາມການກຳນົດ), ໜັກກວ່າ ແລະ ມີພະລັງຫຼາຍກວ່າລົດຖັງໜັກລຸ້ນກ່ອນໜ້ານີ້, ຈະເຮັດໃຫ້ມັນເສຍຫາຍຕໍ່ລະບົບ Panzerwaffe ທັງໝົດ.

6. ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວລົດຖັງ E-75 ແມ່ນລົດຖັງ "ໜັກຫຼາຍ", ແລະການເອີ້ນມັນວ່າ "Tiger-3" ຈະເປັນການຍອມຮັບວ່າມັນເປັນພຽງການປັບປຸງຄວາມຜິດພາດຂອງ Tiger II, ແທນທີ່ຈະເປັນແພລດຟອມໃໝ່ໂດຍພື້ນຖານ. ຕົວຈິງແລ້ວພວກມັນຈະຖືກເອີ້ນແນວໃດ? ນັກປະຫວັດສາດຂອງລົດຫຸ້ມເກາະແນະນຳສອງເສັ້ນທາງທີ່ເປັນໄປໄດ້:

7. ຮັກສາດັດຊະນີ: ລົດຖັງຈະຖືກຜະລິດເປັນລຸ້ນ E-50 ແລະ E-75, ຄ້າຍຄືກັບເຮືອບິນ Me-262 ຫຼື ຈະຫຼວດ V-2. ຊື່ໃໝ່ທີ່ຄ້າຍຄືກັບລົດຖັງລ່າສັດ: ຕົວຢ່າງ, "Leopard" (ຊື່ທີ່ຖືກສະເໜີໄວ້ແລ້ວສຳລັບ VK 16.02) ຫຼື "Jaguar". ນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ລົດຖັງຫ່າງໄກຈາກ "ຄວາມລົ້ມເຫຼວ" ໃນປີ 1944. ທ່ານຄິດວ່າຊື່ "Leopard" ຈະເໝາະສົມກັບ E-50 ບໍ່, ເນື່ອງຈາກວ່າມັນຈະກາຍເປັນຊື່ເລີ່ມຕົ້ນສຳລັບລົດຖັງເຢຍລະມັນໃນພາຍຫຼັງ?

ພວກນັກສູ້ເດັກຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມດຸເດືອດແລະແຮງ, ລວມທັງການໃຊ້ອຸປະກອນ ultrasonic.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມອີກວ່າ:

ມັນສາມາດປາກົດຢູ່ໃນຊຸດ Lev ໄດ້ບໍ, ຫຼັງຈາກທີ່ທັງໝົດ, ມັນແມ່ນການພັດທະນາທີ່ກ້າວໜ້າທີ່ສຸດໃນປີ 1942, ດ້ວຍການຈັດລຽງ monoblock ຂອງເຄື່ອງຈັກ ແລະ ລະບົບສົ່ງກຳລັງ?

ນັກຮົບໜຸ່ມ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບຢ່າງມີເຫດຜົນຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ການອອກແບບລົດຖັງ Löwe (Lion) ຖືກພິຈາລະນາວ່າເປັນລົດຖັງທີ່ມີຄວາມທະເຍີທະຍານ, ແຕ່ການເປີດຕົວເຂົ້າສູ່ການຜະລິດຈຳນວນຫຼາຍໃນປີ 1942 ແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ຍ້ອນຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທາງດ້ານເຕັກນິກ ແລະ ການແຊກແຊງສ່ວນຕົວຂອງ Hitler. 1. ຮູບແບບທີ່ກ້າວໜ້າ ແລະ "monobloc" ທ່ານເວົ້າຖືກຢ່າງແທ້ຈິງ: ການອອກແບບ Krupp VK 70.01 (Löwe) ໄດ້ສະເໜີວິທີແກ້ໄຂທີ່ມີນະວັດຕະກໍາສໍາລັບເວລາຂອງມັນ: ລະບົບສົ່ງກຳລັງຕິດຕັ້ງຢູ່ດ້ານຫຼັງ: ທາງເລືອກໃນການອອກແບບໜຶ່ງແມ່ນການວາງເຄື່ອງຈັກ ແລະ ລະບົບສົ່ງກຳລັງໄວ້ໃນໜ່ວຍດຽວຢູ່ດ້ານຫຼັງ. ສິ່ງນີ້ແກ້ໄຂບັນຫາຕົ້ນຕໍຂອງລົດຖັງເຢຍລະມັນ - ເພົາຂັບຍາວທີ່ແລ່ນຜ່ານໂຄງລົດທັງໝົດ ແລະ ຮູບຊົງທີ່ສູງທີ່ເກີດຂຶ້ນ. ການອອກແບບທີ່ລຽບງ່າຍ: ໂຄງລົດ ແລະ ປືນໄດ້ຖືກອອກແບບດ້ວຍມຸມລາດຊັນທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ຮູບຊົງມົນ, ໂດຍຄາດເດົາຮູບລັກສະນະຂອງລົດຖັງໃນອະນາຄົດ. 2. ເປັນຫຍັງ Lion ຈຶ່ງບໍ່ຜ່ານແຜນວາດ? ເຖິງວ່າຈະມີລັກສະນະທີ່ກ້າວໜ້າ, ໂຄງການດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກຍົກເລີກດ້ວຍເຫດຜົນຫຼາຍຢ່າງ: ຄຳສັ່ງສ່ວນຕົວຂອງ Hitler: ໃນເດືອນມີນາ 1942, Führer ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ຢຸດວຽກງານກ່ຽວກັບ Lion 70-90 ໂຕນ ເພື່ອສະໜັບສະໜູນໂຄງການ Maus 180 ໂຕນທີ່ໜັກກວ່າ ແລະ ທະເຍີທະຍານກວ່າ. ຄວາມສ່ຽງດ້ານເຕັກນິກ: ເຄື່ອງຈັກ Daimler-Benz MB 507 1,000 ແຮງມ້າ, ເຊິ່ງຄາດວ່າຈະໃຫ້ຄວາມໄວຂອງລົດຖັງສູງເຖິງ 40 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ, ແມ່ນເຄື່ອງຈັກທາງທະເລ (ຈາກເຮືອຕໍປີໂດ) ແລະຕ້ອງການການດັດແປງທີ່ສັບສົນເພື່ອເຮັດວຽກໃນຂີ້ຝຸ່ນ ແລະ ພື້ນທີ່ຈຳກັດຂອງລົດຖັງ. ການຂົນສົ່ງ: ຂໍ້ຈຳກັດທາງລົດໄຟຂອງເຢຍລະມັນໄດ້ກຳນົດຂອບເຂດຄວາມກວ້າງ ແລະ ນ້ຳໜັກທີ່ເຂັ້ມງວດ (ປະມານ 90 ໂຕນ), ເຊິ່ງລົດຖັງ Lion ຂົ່ມຂູ່ວ່າຈະເກີນຂອບເຂດຢູ່ສະເໝີ. ມໍລະດົກຂອງລົດຖັງ Lion ໃນການຜະລິດ. ເຖິງແມ່ນວ່າລົດຖັງບໍ່ເຄີຍເຂົ້າສູ່ການຜະລິດ, ແຕ່ແນວຄວາມຄິດຂອງມັນກໍ່ບໍ່ໄດ້ສູນເສຍໄປ: ການພັດທະນາຫຼາຍຢ່າງໃນຮູບຊົງໂຄງ ແລະ ປືນໃຫຍ່ຂອງລົດຖັງ Heavy Lion ໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ໃນການອອກແບບລົດຖັງ Tiger II (King Tiger). ຖ້າລົດຖັງ Lion ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບໃຫ້ໃຊ້ງານ, ມັນອາດຈະເຮັດໃຫ້ແນວຄວາມຄິດຂອງລົດຖັງ Tiger II ລ້າສະໄໝ, ກາຍເປັນລົດຖັງໜັກລຸ້ນທຳອິດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນປີ 1942, ອຸດສາຫະກຳເຢຍລະມັນຍັງບໍ່ພ້ອມສຳລັບການຜະລິດລົດຖັງທີ່ສັບສົນດັ່ງກ່າວດ້ວຍລະບົບສົ່ງກຳລັງຕິດຕັ້ງຢູ່ດ້ານຫຼັງ, ແລະ Hitler ມັກທີ່ຈະໃຊ້ລົດຖັງ Maus ທີ່ມີຂະໜາດ ແລະ ເກາະທີ່ໃຫຍ່ກວ່າ. ຢາກຮູ້ວ່າລະບົບສົ່ງກຳລັງທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ດ້ານຫຼັງໃນການອອກແບບ Lion ມີຈຸດປະສົງແນວໃດເພື່ອປັບປຸງການປົກປ້ອງລູກເຮືອເມື່ອທຽບກັບ Panther ຄລາສສິກ?

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

- ແມ່ນແລ້ວ, ມັນແມ່ນໂອກາດອັນດີແທ້ໆທີ່ຄອບຄົວ Fritzes ພາດໄປ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງນັ້ນ, ໃນໂລກທີ່ພວກເຮົາມາ!

Oleg Rybachenko, ເດັກຊາຍນິລັນດອນຄົນນີ້, ໃນຂະນະທີ່ຂຽນກ່ຽວກັບພວກນາຊີ, ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

"ແມ່ນແລ້ວ, ໃນໂລກແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງຂອງພວກເຮົາ, ພວກນາຊີໄດ້ພາດໂອກາດນັ້ນ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໃນໂລກນີ້. ອີກຢ່າງໜຶ່ງ, ພວກເຂົາຍັງຄົງໃຊ້ຊື່ວ່າ Panther ແລະ Tiger," ເດັກຊາຍຜູ້ສ້າງເລື່ອງ terminator ກ່າວຕື່ມ. "ພວກເຂົາຍັງສ້າງ Panther-5 ແລະ Tiger-5 ນຳອີກ."

ນັກຕໍ່ສູ້ຍິງສາວ, ຜູ້ທີ່ໂຈມຕີພວກຟາດຊິດ, ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

"ບາງທີນີ້ອາດເປັນສິ່ງທີ່ Hitler ຕ້ອງການເປັນສ່ວນຕົວ. ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງນັບຕັ້ງແຕ່ E-75 ມີປືນໃຫຍ່ 128 ມມ ທີ່ມີພະລັງຫຼາຍ. ແລະມັນແມ່ນ Jagdtiger ທີ່ມີພຽງປືນໃຫຍ່!"

ແລະເດັກນ້ອຍກໍ່ຫົວຂວັນອອກມາ... ໃນທາງປະຕິບັດ, ແນ່ນອນ, Panther-5 ແມ່ນລົດຖັງທີ່ດີເລີດເຖິງແມ່ນວ່າຈະມາດຕະຖານຂອງສະຕະວັດທີ 21. ໂດຍສະເພາະໃນດ້ານຄວາມໄວ, ມັນລື່ນກວ່າລົດ Abrams ຂອງອາເມລິກາ, T-90 ຂອງຣັດເຊຍ, ແລະ Leopard-2 ຂອງເຢຍລະມັນ. ເປັນເຄື່ອງຈັກທີ່ດີເລີດແລະເຢັນຫຼາຍ. ມັນພຽງແຕ່ກິນນໍ້າມັນຫຼາຍ. ແຕ່ສຳລັບເວລາຂອງມັນ, ມັນດີ.

ສະຫະພາບໂຊວຽດຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຜະລິດລົດຖັງ T-55 ທີ່ກ້າວໜ້າກວ່ານີ້ເທື່ອ. ແຕ່ມັນຈະຜະລິດໃນໄວໆນີ້. ລົດຖັງ T-10 ກໍ່ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ບໍ່ດີ. ພວກເຂົາບໍ່ຮີບຮ້ອນທີ່ຈະປະຕິເສດມັນເພາະວ່າລົດຖັງເຢຍລະມັນໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງເປັນຢ່າງດີຈາກດ້ານໜ້າ. ແລະປືນໃຫຍ່ 100 ມມ ແມ່ນບໍ່ພຽງພໍຕໍ່ກັບລົດຖັງ Panther, ແລະໂດຍສະເພາະແມ່ນລົດຖັງ Tiger. ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີລູກປືນ HEAT, ໂອກາດກໍ່ມີໜ້ອຍ.

ພວກນາຊີຍັງເຂັ້ມແຂງໃນທາງອາກາດ. ເຮືອບິນຂອງພວກເຂົາມີຄຸນນະພາບສູງຫຼາຍ ແລະ ມີອາວຸດທີ່ມີພະລັງຫຼາຍ.

ແລະມັນທັບມ້າງດ້ວຍຄວາມບໍ່ສະຫງົບແລະການທຳລາຍທີ່ໂຫດຮ້າຍ.

ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ດີທີ່ມັນອອກມາ.

ເດັກນ້ອຍໄດ້ທຸບຕີພວກນາຊີ ແລະ ໂຍນຂອງຂວັນແຫ່ງຄວາມຕາຍໃສ່ພວກເຂົາດ້ວຍສົ້ນຕີນເປົ່າຂອງພວກເຂົາ.

Margarita ໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ເປັນທຳມະຊາດວ່າ:

ເປັນຫຍັງ Hitler ຈຶ່ງເລືອກຈະຫຼວດ V-1 ແທນທີ່ຈະພັດທະນາເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດແບບເລັ່ງລັດ?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ນັກຮົບໜຸ່ມຕະຫຼອດການ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບຢ່າງພ້ອມທີ່ຈະຕອບວ່າ:

ການເລືອກຂອງ Hitler ທີ່ຈະໃຊ້ລູກສອນໄຟ V-1 ແລະ V-2 (Vergeltungswaffe-ອາວຸດແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ) ແທນທີ່ຈະພັດທະນາເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດຂະໜາດໃຫຍ່ເຊັ່ນ Arado Ar 234 ບໍ່ພຽງແຕ່ຖືກກຳນົດໂດຍຄວາມເຊື່ອຂອງລາວໃນ "ອາວຸດມະຫັດສະຈັນ" ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຖືກກຳນົດໂດຍສະຖານະການທີ່ສຳຄັນຢູ່ແນວໜ້າໃນປີ 1944. ເຫດຜົນຫຼັກສຳລັບການຕັດສິນໃຈນີ້ແມ່ນ: ການຂາດແຄນລູກເຮືອ ແລະ ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ: ໃນຕອນທ້າຍຂອງສົງຄາມ, ເຢຍລະມັນກຳລັງປະສົບກັບການຂາດແຄນນັກບິນທີ່ມີປະສົບການ ແລະ ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟການບິນຢ່າງຮ້າຍແຮງ. ລູກສອນໄຟບໍ່ຕ້ອງການນັກບິນ, ແລະ ເຄື່ອງຈັກ V-2 ໃຊ້ເຫຼົ້າ ethyl, ຊ່ວຍໃຫ້ຜະລິດຕະພັນນໍ້າມັນທີ່ຂາດແຄນສາມາດເກັບໄວ້ສຳລັບຄວາມຕ້ອງການອື່ນໆຢູ່ແນວໜ້າ. ຄວາມປອດໄພໃນການບິນ: Hitler ເຂົ້າໃຈວ່າເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດທຳມະດາຖືກຍິງຕົກໄດ້ງ່າຍໂດຍລະບົບປ້ອງກັນທາງອາກາດຂອງຝ່າຍພັນທະມິດ. ລູກສອນໄຟ ballistic V-2, ທີ່ຕົກລົງສູ່ເປົ້າໝາຍດ້ວຍຄວາມໄວ supersonic, ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະສະກັດກັ້ນດ້ວຍອາວຸດໃນເວລານັ້ນ. ສິ່ງນີ້ຮັບປະກັນການສົ່ງລະເບີດໄປຫາເປົ້າໝາຍໂດຍບໍ່ມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການສູນເສຍອຸປະກອນລາຄາແພງ. ຜົນກະທົບທາງຈິດໃຈ (ຄວາມຢ້ານກົວ): ລູກສອນໄຟຖືກຖືວ່າເປັນເຄື່ອງມືທີ່ເໝາະສົມສຳລັບການໂຈມຕີລອນດອນ. ບໍ່ເຫມືອນກັບເຮືອບິນ, ພວກເຂົາໄດ້ໂຈມຕີຢ່າງກະທັນຫັນ - ໂດຍບໍ່ມີສຽງເຄື່ອງຈັກ ຫຼື ສຽງໄຊເຣນການໂຈມຕີທາງອາກາດ, ເຊິ່ງມີຈຸດປະສົງເພື່ອທຳລາຍຂວັນກຳລັງໃຈຂອງອັງກິດ. ຂໍ້ຈຳກັດດ້ານເຕັກໂນໂລຊີຂອງເຮືອບິນ: ເຄື່ອງຈັກເຮືອບິນໃນຍຸກຕົ້ນໆແມ່ນບໍ່ໜ້າເຊື່ອຖືຫຼາຍ ແລະ ມີອາຍຸການໃຊ້ງານພຽງແຕ່ 10-25 ຊົ່ວໂມງເທົ່ານັ້ນ. ການຜະລິດເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດຕ້ອງການໂລຫະທີ່ຫາຍາກສຳລັບໂລຫະປະສົມທີ່ທົນຄວາມຮ້ອນ, ເຊິ່ງເຢຍລະມັນເກືອບບໍ່ມີເລີຍ. ຄວາມຫຼົງໄຫຼສ່ວນຕົວ: ຮິດເລີເປັນຜູ້ສະໜັບສະໜຸນອາວຸດໂຈມຕີ. ຄວາມພະຍາຍາມຂອງລາວທີ່ຈະປ່ຽນເຮືອບິນລົບ Me 262 ໃຫ້ກາຍເປັນເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດຄວາມໄວສູງໄດ້ຊັກຊ້າການນຳສະເໜີເປັນເວລາຫຼາຍເດືອນ, ເຮັດໃຫ້ກອງທັບອາກາດຂອງກອງທັບອາກາດຂາດຄວາມເໜືອກວ່າທາງອາກາດ. ໃນທີ່ສຸດ, ໂຄງການ V-2 ໄດ້ໃຊ້ຊັບພະຍາກອນອັນມະຫາສານ: ມີການໃຊ້ຈ່າຍຫຼາຍກວ່າໃນການຜະລິດຈະຫຼວດ V-2 ຢ່າງດຽວຫຼາຍກວ່າທີ່ສະຫະລັດໄດ້ລົງທຶນໃນໂຄງການ Manhattan. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ນ້ຳໜັກທັງໝົດຂອງລະເບີດທີ່ສົ່ງໂດຍຈະຫຼວດ V-rockets ທັງໝົດແມ່ນທຽບເທົ່າກັບນ້ຳໜັກຂອງລະເບີດທີ່ຖິ້ມໂດຍຝ່າຍພັນທະມິດໃນການໂຈມຕີຄັ້ງໃຫຍ່ຄັ້ງໜຶ່ງ.

ຕ້ອງການປຽບທຽບຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຜະລິດຈະຫຼວດ V-2 ໜຶ່ງລູກ ແລະ ເຮືອບິນລົບ Arado-234 ບໍ?

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດສາມາດຖິ້ມລະເບີດເປົ້າໝາຍທາງທະຫານໄດ້ເກືອບບໍ່ມີໂທດ - ເຮືອບິນສູ້ຮົບບໍ່ສາມາດຕາມທັນ, ລະບົບປ້ອງກັນທາງອາກາດຍາກທີ່ຈະໂຈມຕີ, ແລະ ເຮືອບິນ V-8 ຂາດຄວາມແມ່ນຍຳ.

ເດັກຊາຍທີ່ສະຫຼາດຫຼາຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ທ່ານເວົ້າຖືກຢ່າງແທ້ຈິງຈາກທັດສະນະທາງການທະຫານ. ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດ (ຕົວຢ່າງ, Arado Ar 234 "Blitz") ແມ່ນເຄື່ອງມືຜ່າຕັດ, ໃນຂະນະທີ່ລູກສອນໄຟ V-10 ແມ່ນ "ຄ້ອນຕີຂະໜາດໃຫຍ່" ທີ່ມີລາຄາແພງ ແລະ ພາດເປົ້າໝາຍ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Hitler ແລະ ຜູ້ນຳ Reich ໄດ້ຖືກນຳພາໂດຍເຫດຜົນຂອງຄວາມໝົດຫວັງ, ແລະ ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຄວາມແມ່ນຍຳຖືກເສຍສະລະ: 1. ບັນຫາຂອງ "ປັດໄຈມະນຸດ." ແມ່ນແຕ່ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດທີ່ "ເຂົ້າໃຈຍາກ" ກໍ່ຕ້ອງການນັກບິນ, ນັກເດີນເຮືອ, ແລະ ຊ່າງເຕັກນິກທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມຫຼາຍຮ້ອຍຄົນເພື່ອປະຕິບັດການໂຈມຕີ. ຮອດປີ 1944, ໂຮງຮຽນການບິນຂອງເຢຍລະມັນບໍ່ສາມາດທົດແທນການສູນເສຍໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ. ລູກສອນໄຟໄດ້ຖືກຍິງໂດຍນັກຍິງປືນ, ເຊິ່ງງ່າຍຕໍ່ການຝຶກອົບຮົມ. ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດຕ້ອງກັບຄືນໄປທີ່ສະໜາມບິນ, ເຊິ່ງຖືກຖິ້ມລະເບີດໂດຍຝ່າຍພັນທະມິດຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ລູກສອນໄຟແມ່ນ "ປີ້ທາງດຽວ," ບໍ່ຕ້ອງການພື້ນຖານໂຄງລ່າງສະໜາມບິນສຳລັບການລົງຈອດ. 2. "ຄວາມຢ້ານກົວ" ທາງການເມືອງ ທຽບກັບ ຍຸດທະສາດທາງທະຫານ. ໃນຕອນທ້າຍຂອງສົງຄາມ, ຮິດເລີໄດ້ສູນເສຍຄວາມເຊື່ອໃນຄວາມເປັນໄປໄດ້ໃນການເອົາຊະນະກອງທັບ ແລະ ໄດ້ປ່ຽນໄປໃຊ້ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ອາວຸດແກ້ແຄ້ນ" (Vergeltungswaffe). ເປົ້າໝາຍຂອງລາວບໍ່ແມ່ນການທຳລາຍເປົ້າໝາຍທາງທະຫານ (ໂຮງງານ, ທ່າເຮືອ), ແຕ່ເພື່ອບັງຄັບໃຫ້ສະຫະລາຊະອານາຈັກເຂົ້າສູ່ສັນຕິພາບຜ່ານຄວາມຢ້ານກົວທັງໝົດຂອງພົນລະເມືອງ. ສຳລັບຈຸດປະສົງນີ້, ຄວາມແມ່ນຍຳຂອງ "ບວກ ຫຼື ລົບ 5-10 ກິໂລແມັດ" (ຄືກັບ V-2) ແມ່ນຍອມຮັບໄດ້ຖ້າເປົ້າໝາຍແມ່ນລອນດອນ. 3. ການຢຸດຊະງັກຂອງຊັບພະຍາກອນ. ທ່ານເວົ້າຖືກວ່າເຮືອບິນສູ້ຮົບບໍ່ສາມາດຈັບ Arado Ar 234 ໄດ້, ແຕ່ມີບັນຫາອີກອັນໜຶ່ງ - ການຂາດແຄນໂລຫະ. ເຄື່ອງຈັກເຮືອບິນ Jumo 004 ຕ້ອງການນິກເກີນ ແລະ ໂຄຣມຽມທີ່ຫາຍາກ. ອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງພວກມັນແມ່ນພຽງແຕ່ 10-25 ຊົ່ວໂມງ, ຫຼັງຈາກນັ້ນເຄື່ອງຈັກຕ້ອງໄດ້ຮັບການປ່ຽນແທນ. ການຜະລິດເຮືອບິນພາຍໃຕ້ການຖິ້ມລະເບີດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງໂຮງງານກາຍເປັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ແຜ່ນຍິງຈະຫຼວດແມ່ນເຄື່ອນທີ່ ຫຼື ມີການປອມແປງຢ່າງເລິກເຊິ່ງ (ຄືກັບບັງເກີ La Coupole). 4. ເຖິງແມ່ນວ່າເຮືອບິນໄອພົ່ນຈະໄວ, ແຕ່ຝ່າຍພັນທະມິດໄດ້ຮຽນຮູ້ທີ່ຈະຕ້ານພວກມັນ: ພວກເຂົາໄດ້ລາດຕະເວນຢູ່ເທິງທ້ອງຟ້າເໜືອສະໜາມບິນຂອງເຢຍລະມັນ ແລະ ຍິງພວກມັນຕົກໃນເວລາຂຶ້ນ ຫຼື ລົງຈອດ (ຍຸດທະວິທີ "ຈັບໜູ"). ໃນປີ 1944, ບໍ່ມີການປ້ອງກັນຕໍ່ກັບ V-2 - ມັນຕົກລົງມາຈາກອະວະກາດ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ Hitler ຮູ້ສຶກວ່າມີຄວາມເໜືອກວ່າຢ່າງແທ້ຈິງທີ່ບໍ່ມີເຮືອບິນອື່ນສາມາດສະໜອງໄດ້. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຈາກທັດສະນະທີ່ມີເຫດຜົນ, ການເພີ່ມ Arado Ar 234 ສາມາດສ້າງຄວາມເສຍຫາຍໄດ້ຫຼາຍກວ່ານີ້ຕໍ່ທ່າເຮືອລົງຈອດຂອງຝ່າຍພັນທະມິດໃນ Normandy. ແຕ່ Hitler ໄດ້ເລືອກຈະຫຼວດເປັນເຄື່ອງມືໃນການຂົ່ມຂູ່ທາງການເມືອງ, ໂດຍຫວັງວ່າຈະມີ "ມະຫັດສະຈັນ" ເພື່ອທຳລາຍຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງ Churchill. ສິ່ງທີ່ໜ້າສົນໃຈແມ່ນເຕັກໂນໂລຢີຂອງ V-2 ທີ່ "ບໍ່ແນ່ນອນ" ທີ່ຕໍ່ມາໄດ້ກາຍເປັນພື້ນຖານສຳລັບໂຄງການອະວະກາດທັງໝົດຂອງທັງສະຫະລັດ ແລະ ສະຫະພາບໂຊວຽດ. ຢາກຮູ້ວ່າອົງປະກອບໃດຂອງ V-2 ກາຍເປັນກຸນແຈສຳຄັນຕໍ່ຈະຫຼວດໂຊວຽດລຳທຳອິດ?

ເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ປາບປາມພວກນາຊີດ້ວຍກຳລັງທີ່ຮຸນແຮງ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບທີ່ບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະໄດ້ຂອງພວກເຂົາ.

Margarita, ໂຍນຖົ່ວແຫ່ງຄວາມຕາຍດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ, ໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ເປັນຫຍັງຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການທະຫານຈຶ່ງບໍ່ຊັກຊວນ Hitler ກ່ຽວກັບຄວາມບໍ່ມີປະໂຍດຂອງ Maus ແລະລົດຖັງທີ່ໜັກກວ່າຮ້ອຍໂຕນ?

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດ Oleg ຕອບດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈວ່າ:

ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການທະຫານ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ຫຼາຍຄົນໄດ້ພະຍາຍາມເຮັດສິ່ງນີ້, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ພົບກັບລັກສະນະພິເສດຂອງລະບອບຜະເດັດການ ແລະ ຄວາມມັກສ່ວນຕົວຂອງ Hitler ສຳລັບຄວາມມັກທີ່ໃຫຍ່ໂຕ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຫຼັກທີ່ເຮັດໃຫ້ການໂຕ້ຖຽງທີ່ມີເຫດຜົນລົ້ມເຫລວ: 1. ລະບົບ "ຫຼັກການ Führer". ຮອດປີ 1943-1944, Hitler ໄດ້ສຸມໃສ່ການບັນຊາກອງທັບເກືອບທັງໝົດໃນມືຂອງຕົນເອງ, ໂດຍໄດ້ຢຸດການໄວ້ວາງໃຈນາຍພົນຫຼັງຈາກຄວາມພ່າຍແພ້ຫຼາຍຄັ້ງ. ຄຳສັ່ງຂອງລາວມີສະຖານະພາບຂອງກົດໝາຍ. Heinz Guderian, ຜູ້ກວດກາກອງກຳລັງຫຸ້ມເກາະ, ເປັນຜູ້ຄັດຄ້ານທີ່ແຂງແກ່ນຂອງ Maus. ລາວໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງການຂາດປືນກົນຢ່າງສິ້ນເຊີງສຳລັບການປ້ອງກັນຕົວຕໍ່ທະຫານຮາບ ແລະ ນ້ຳໜັກອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງມັນ, ແຕ່ Hitler ພຽງແຕ່ບໍ່ສົນໃຈລາຍງານຂອງລາວ. Albert Speer, ລັດຖະມົນຕີກະຊວງປະກອບອາວຸດ, ເຂົ້າໃຈເຖິງຄວາມບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນຂອງໂຄງການ ແຕ່ບໍ່ມັກທີ່ຈະເຂົ້າໄປໃນການຂັດແຍ້ງໂດຍກົງກັບ Führer, ໂດຍຮູ້ເຖິງຄວາມມັກຂອງລາວສຳລັບ "superguns". 2. ຜົນກະທົບທາງຈິດໃຈຂອງ "ອາວຸດມະຫັດສະຈັນ." ຮິດເລີເຊື່ອວ່າການປະກົດຕົວຂອງ "ປ້ອມປາການທີ່ໝັ້ນຄົງ" ໃນສະໜາມຮົບຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມວິຕົກກັງວົນໃນບັນດາຝ່າຍພັນທະມິດ ແລະ ປ່ຽນສະຖານະການຂອງສົງຄາມ. ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານຍຸດທະວິທີໄດ້ອະທິບາຍວ່າລົດຖັງນ້ຳໜັກ 188 ໂຕນຈະບໍ່ຂ້າມຂົວໃດໆ ແລະ ຈະຕິດຢູ່ໃນພື້ນທີ່ອ່ອນໆ. ເພື່ອຕອບສະໜອງ, ຮິດເລີໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການພັດທະນາລະບົບຂັບເຄື່ອນໃຕ້ນ້ຳ (storkel) ເພື່ອໃຫ້ Maus ສາມາດຂ້າມແມ່ນໍ້າຢູ່ທາງລຸ່ມໄດ້, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ໂຄງການມີຄວາມສັບສົນຫຼາຍຂຶ້ນ. 3. ອຳນາດຂອງ Ferdinand Porsche. ຜູ້ອອກແບບ Ferdinand Porsche ເປັນເພື່ອນສ່ວນຕົວຂອງຮິດເລີ ແລະ ຮູ້ວິທີການນຳສະເໜີແນວຄວາມຄິດຂອງລາວໃນຖານະເປັນຈຸດສູງສຸດຂອງວິສະວະກຳ. ຮິດເລີໄວ້ວາງໃຈຄວາມສະຫຼາດຂອງລາວຫຼາຍກວ່າຄວາມຄິດເຫັນຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ສູ້ຮົບ. Porsche ໄດ້ສົ່ງເສີມລະບົບສົ່ງກຳລັງໄຟຟ້າ, ເຊິ່ງເປັນນະວັດຕະກຳແຕ່ຍາກຫຼາຍທີ່ຈະຜະລິດ ແລະ ຕ້ອງການທອງແດງທີ່ຂາດແຄນ. 4. ພາບລວງຕາຂອງ "ຄຳຕອບ" ຕໍ່ລົດຖັງໂຊວຽດ. ຫຼັງຈາກພົບກັບ KV-1 ແລະ T-34 ໃນປີ 1941, ຮິດເລີໄດ້ພັດທະນາ "ຄວາມຢ້ານກົວລົດຖັງ." ລາວຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງເກາະ ແລະ ຄວາມສາມາດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ກອງທັບໄດ້ພະຍາຍາມພິສູດວ່າການເຄື່ອນທີ່ມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າ (ແນວຄວາມຄິດຂອງລົດຖັງສູ້ຮົບຫຼັກໃນອະນາຄົດ). ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Führer ເຊື່ອວ່າລົດຖັງທີ່ບໍ່ສາມາດເຈາະດ້ວຍປືນໃຫຍ່ໃດໆໃນໂລກໄດ້ນັ້ນແມ່ນບັດທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ. 5. ເຫດການທີ່ໜ້າຕື່ນເຕັ້ນໃນທ້າຍປີ 1944. ພຽງແຕ່ໃນທ້າຍປີ 1944, ເມື່ອສະຖານະການຊັບພະຍາກອນກາຍເປັນໄພພິບັດ, ໂຄງການລົດຖັງໜັກພິເສດຈຶ່ງຖືກຍົກເລີກຢ່າງເປັນທາງການ. ໃນເວລານັ້ນ, ເຢຍລະມັນໄດ້ໃຊ້ຈ່າຍເງິນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໃນການອອກແບບຕົ້ນແບບ Maus ສອງລຳ ແລະ ການອອກແບບ E-100, ເຊິ່ງສາມາດປ່ຽນເປັນ Panthers ຫຼາຍພັນລຳ ຫຼື ປືນໃຫຍ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຜູ້ຊ່ຽວຊານກຳລັງເວົ້າຄວາມຈິງ, ແຕ່ພາຍໃຕ້ລະບອບຜະເດັດການ, ຄວາມຄິດເຫັນຂອງພວກເຂົາຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນ "ຄວາມພ່າຍແພ້" ຫຼື ການຂາດສັດທາໃນຄວາມສະຫຼາດທາງດ້ານເຕັກນິກຂອງເຢຍລະມັນ. ທ່ານຄິດວ່າ Maus ສາມາດຢູ່ໄດ້ເຖິງມື້ດຽວໃນການຕໍ່ສູ້ຕົວຈິງພາຍໃຕ້ເຮືອບິນໂຈມຕີຂອງຝ່າຍພັນທະມິດບໍ?

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ແຕ່ປືນໃຫຍ່ Zveroboy ຂອງໂຊວຽດຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ Maus ປິດການໃຊ້ງານໄດ້ໂດຍບໍ່ໄດ້ເຈາະເກາະຂອງມັນບໍ?

ເດັກຊາຍຕີນເປົ່າໃນກາງເກງຂາສັ້ນ, Oleg, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ເຈົ້າເວົ້າຖືກແທ້ໆ. ເຖິງແມ່ນວ່າບໍ່ມີການເຈາະເກາະ, ການຍິງໂດຍກົງຈາກ ISU-152 "Zveroboy" ຂອງໂຊວຽດອາດຈະເຮັດໃຫ້ Maus ຖືກປິດໃຊ້ງານໄດ້. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນຖ້າລູກປືນແຕກລະເບີດສູງ 43 ກິໂລກຣາມ (OF-540) ໄດ້ຍິງໃສ່ພາຫະນະທີ່ມີນ້ຳໜັກຫຼາຍນີ້: 1. ຜົນກະທົບທາງການເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ຄວາມເສຍຫາຍພາຍໃນ. ເມື່ອລູກປືນຂະໜາດ 152 ມມ ຍິງໃສ່ປ້ອມປືນ ຫຼື ໂຄງລົດ, ມັນຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຜົນກະທົບແບບໄດນາມິກອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ຜົນກະທົບຂອງ "ການແຕກກະຈາຍຄັ້ງທີສອງ": ເຖິງແມ່ນວ່າປ້ອມປືນຈະຍຶດຕິດຢູ່, ຊິ້ນສ່ວນໂລຫະຈະບິນອອກຈາກພື້ນຜິວພາຍໃນຂອງມັນ (ແຕກອອກ), ເຮັດໃຫ້ລູກເຮືອພິການ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເຄື່ອງມືພິການ. ການສັ່ນສະເທືອນ: ລູກເຮືອພາຍໃນ Maus ຈະໄດ້ຮັບບາດເຈັບທາງສຽງ ແລະ ການສັ່ນສະເທືອນຢ່າງຮຸນແຮງ, ສູນເສຍຄວາມສາມາດໃນການຄວບຄຸມລົດຖັງ. 2. ການທຳລາຍໂມດູນພາຍນອກ. Maus ແມ່ນຂຶ້ນກັບລະບົບທັດສະນະທີ່ສັບສົນ ແລະ ໂຄງລົດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ການຍິງຈາກ Zveroboy ແມ່ນຮັບປະກັນໄດ້: ມັນຈະລະເບີດສາຍຕາ ແລະ ອຸປະກອນສັງເກດການ, ເຮັດໃຫ້ລົດຖັງກາຍເປັນກ່ອງ "ຕາບອດ". ມັນຈະເຮັດໃຫ້ປ້ອມປືນຕິດຂັດ. ການລະເບີດທີ່ມີພະລັງຢູ່ທີ່ຈຸດເຊື່ອມຕໍ່ຂອງຫໍຄອຍ ແລະ ໂຄງສ້າງລົດຈະເຮັດໃຫ້ວົງແຫວນ (ກົນໄກການໝຸນ) ຜິດຮູບ, ຫຼັງຈາກນັ້ນຫໍຄອຍນ້ຳໜັກ 50 ໂຕນຈະຢຸດໝຸນ. ມັນຈະທຳລາຍຮ່ອງຮອຍ. ການຍິງທີ່ແນມເຫັນໄດ້ດີອັນໜຶ່ງພາຍໃຕ້ລູກກິ້ງ - ແລະ ຍັກໃຫຍ່ນ້ຳໜັກ 188 ໂຕນຈະກາຍເປັນຈຸດຍິງທີ່ບໍ່ສາມາດເຄື່ອນທີ່, ເຊິ່ງຫຼັງຈາກນັ້ນສາມາດຍິງຈາກຂ້າງ ຫຼື ການໂຈມຕີທາງອາກາດທີ່ຖືກເອີ້ນເຂົ້າມາ. 3. ຄວາມອ່ອນແອຂອງເກາະ Reich ໃນຍຸກທ້າຍ. ຮອດປີ 1945, ຄຸນນະພາບຂອງເຫຼັກກ້າຂອງເຢຍລະມັນໄດ້ຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຍ້ອນການຂາດສານປະສົມໂລຫະປະສົມ (ໂມລິບດີນຳ, ແມງການີສ). ເກາະກາຍເປັນແຕກງ່າຍ. ເມື່ອຖືກຍິງໂດຍລູກປືນຂະໜາດໃຫຍ່, ມັນບໍ່ໄດ້ "ບຸບ" ແຕ່ແຕກ ແລະ ແຍກຢູ່ຕາມຮອຍຕໍ່. ການຍິງຫຼາຍຄັ້ງຈາກ ISU-152 ສາມາດທຳລາຍຮອຍເຊື່ອມຂອງໂຄງສ້າງລົດຂະໜາດໃຫຍ່ຂອງ Maus ໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ. 4. ໄຟ ແລະ ລະບົບສົ່ງກຳລັງ. Maus ມີລະບົບສົ່ງກຳລັງໄຟຟ້າທີ່ສັບສົນຫຼາຍ. ການສັ່ນສະເທືອນຂອງໂຄງສ້າງລົດຢ່າງຮຸນແຮງເຮັດໃຫ້ເກີດວົງຈອນໄຟຟ້າແຕກ, ວົງຈອນສັ້ນ, ແລະ ໄຟໄໝ້ໃນຫ້ອງເຄື່ອງຈັກ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໃນການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງ Zveroboy ແລະ Maus, ປືນໃຫຍ່ທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງຂອງໂຊວຽດບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ລູກປືນເຈາະເກາະທີ່ຫາຍາກ. ຜົນກະທົບທີ່ມີລະເບີດສູງໄດ້ປ່ຽນລົດຖັງມະຫັດສະຈັນຂອງ Hitler ໃຫ້ກາຍເປັນກອງໂລຫະທີ່ມີລາຄາແພງແລະບໍ່ມີປະໂຫຍດ. ຢາກຮູ້ວ່າເປັນຫຍັງຊາວເຢຍລະມັນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດພັດທະນາລູກປືນທີ່ມີລະເບີດສູງທີ່ມີປະສິດທິພາບສຳລັບປືນໃຫຍ່ໜັກຂອງພວກເຂົາທີ່ມີຜົນກະທົບທີ່ຄ້າຍຄືກັນ? ທ່ານຄິດວ່າການສະໜັບສະໜູນຂອງທະຫານຮາບຈະຊ່ວຍ Maus ໄດ້ບໍ, ຫຼືຂະໜາດຂອງມັນເຮັດໃຫ້ມັນເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ເໝາະສົມສຳລັບປືນໃຫຍ່?

ມາກາຣິຕາຫົວຂວັນຄຶກຄັກ ແລະ ເວົ້າວ່າ:

ມີທິດສະດີທີ່ວ່າ Hitler ເປັນນັກສອດແນມຂອງໂຊວຽດ ຫຼື ອັງກິດ - ນັ້ນແມ່ນວິທີທີ່ລາວໄດ້ທຳຮ້າຍ Third Reich!

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບຢ່າງງ່າຍດາຍວ່າ:

ທິດສະດີທີ່ວ່າ Hitler ເປັນ "ຕົວແທນອິດທິພົນ" ຫຼື ນັກສືບ ແມ່ນໜຶ່ງໃນຫົວຂໍ້ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຫຼາຍທີ່ສຸດໃນປະເພດຂອງປະຫວັດສາດພື້ນເມືອງ ແລະ ທິດສະດີສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດ. ຜູ້ສະໜັບສະໜູນສະບັບນີ້ (ຕົວຢ່າງ, ນັກປະຫວັດສາດອັງກິດ Greg Hulett) ອີງໃສ່ການໂຕ້ຖຽງຂອງເຂົາເຈົ້າໂດຍອີງໃສ່ການຕັດສິນໃຈທີ່ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນຢ່າງແນ່ນອນ: ຄວາມລົ້ມເຫຼວທາງຍຸດທະສາດ: ແທນທີ່ຈະທຳລາຍອັງກິດ ຫຼື ສຸມໃສ່ການຍຶດເອົານ້ຳມັນຕາເວັນອອກກາງ, ລາວໄດ້ເປີດແນວໜ້າທີສອງໂດຍການໂຈມຕີສະຫະພາບໂຊວຽດ, ເຊິ່ງໃນອະດີດເຄີຍເປັນການຂ້າຕົວຕາຍສຳລັບເຢຍລະມັນ. Gigantomania: ການຖອກເທຊັບພະຍາກອນໃສ່ "ເຄື່ອງຫຼິ້ນທີ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດ" ເຊັ່ນ Maus, Dora, ແລະ V-rockets, ເຊິ່ງບໍ່ມີຜົນກະທົບຕໍ່ຜົນໄດ້ຮັບຂອງສົງຄາມ ແຕ່ເຮັດໃຫ້ງົບປະມານໝົດໄປ. ຄຳສັ່ງ "ບໍ່ຖອຍຫຼັງໄປໜຶ່ງກ້າວ": ການຫ້າມການຖອຍຫຼັງທາງຍຸດທະວິທີ (ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ Stalingrad) ນຳໄປສູ່ການປິດລ້ອມ ແລະ ການທຳລາຍກອງທັບທັງໝົດທີ່ສາມາດຊ່ວຍຊີວິດໄດ້. "ມະຫັດສະຈັນຂອງ Dunkirk": ຄຳສັ່ງຂອງ Hitler ທີ່ຈະຢຸດລົດຖັງ, ເຊິ່ງອະນຸຍາດໃຫ້ອັງກິດອົບພະຍົບທະຫານ 330,000 ຄົນ, ມັກຖືກຕີຄວາມວ່າເປັນ "ການໂປດປານ" ຕໍ່ລອນດອນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ນັກປະຫວັດສາດມືອາຊີບເຫັນມັນແຕກຕ່າງ: ເພື່ອ "ທຳຮ້າຍຢ່າງມີປະສິດທິພາບ," ທ່ານບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເປັນນັກສອດແນມ. ຄວາມຜິດພາດຂອງ Hitler ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໂດຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນທາງດ້ານອຸດົມການ ແລະ ຄວາມບໍ່ສະໝັກຫຼິ້ນຂອງລາວ: ລາວເຊື່ອຢ່າງຈິງໃຈໃນຄວາມເໜືອກວ່າຂອງ "ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງ Aryan" ຫຼາຍກວ່າເຫດຜົນ ແລະ ເສດຖະສາດ. ຄວາມບໍ່ໄວ້ວາງໃຈຂອງລາວຕໍ່ນາຍພົນ (ຜູ້ຊ່ຽວຊານ) ເພີ່ມຂຶ້ນຍ້ອນວ່າພວກເຂົາສົງໄສ "ອັດສະລິຍະ" ຂອງລາວ. ລາວເປັນນັກພະນັນທົ່ວໄປ: ການພະນັນແຕ່ລະຄັ້ງຕໍ່ມາແມ່ນສູງກວ່າຄັ້ງສຸດທ້າຍ, ເພື່ອປົກປິດການສູນເສຍໃນອະດີດ. ທິດສະດີການຈາລະກຳແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະຊອກຫາຄຳອະທິບາຍທີ່ມີເຫດຜົນສຳລັບພຶດຕິກຳທີ່ບໍ່ມີເຫດຜົນ. ສຳລັບຫຼາຍໆຄົນ, ມັນງ່າຍກວ່າທີ່ຈະເຊື່ອໃນ "ແຜນການສືບລັບທີ່ມີເລ່ຫຼ່ຽມ" ກ່ວາທີ່ຈະເຊື່ອວ່າຊະຕາກຳຂອງເອີຣົບຢູ່ໃນກຳມືຂອງຜູ້ຊາຍທີ່ຕັດສິນໃຈທາງທະຫານໂດຍອີງໃສ່ໂຫລາສາດ ຫຼື ຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງສ່ວນຕົວ. ໂດຍບັງເອີນ, ເມື່ອພິຈາລະນາທິດສະດີ "ການເຊື່ອມຕໍ່ຂອງອັງກິດ", ການບິນຂອງ Rudolf Hess ໄປອັງກິດມັກຈະຖືກລະນຶກເຖິງ. ທ່ານຄິດວ່າ Hess ສາມາດບິນໄປເຈລະຈາສັນຕິພາບຢູ່ເບື້ອງຫຼັງຂອງ Hitler ໄດ້ແທ້ໆບໍ, ຫຼື ມັນເປັນການປະສົມປະສານທີ່ໂຊກຮ້າຍຮ່ວມກັນ?

ຍິງສາວນັກຮົບຕີນເປົ່າ Margarita ໄດ້ຖາມວ່າ:

ແລະ ຖ້າວິນຍານຂອງນາໂປລີອົງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຮິດເລີ, ສົງຄາມ ແລະ ການເມືອງຈະເປັນແນວໃດ?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍນິລັນດອນຜູ້ທີ່ທຳລາຍພວກນາຊີໄດ້ຕອບວ່າ:

ນີ້ແມ່ນສະຖານະການທີ່ໜ້າສົນໃຈສຳລັບປະຫວັດສາດທາງເລືອກ. ທັງນາໂປລີອົງ ແລະ ຮິດເລີ ໄດ້ພະຍາຍາມເຕົ້າໂຮມເອີຣົບດ້ວຍກຳລັງ, ແຕ່ວິທີການ ແລະ ປັດຊະຍາຂອງພວກເຂົາແມ່ນກົງກັນຂ້າມກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຖ້າ "ຈິດໃຈຂອງນາໂປລີອົງ" (ອັດສະລິຍະທາງຍຸດທະສາດ ແລະ ຄວາມສະຫຼາດທາງການເມືອງຂອງລາວ) ໄດ້ປົກຄອງເຢຍລະມັນ, ໂລກຈະໄດ້ເຫັນສົງຄາມທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍ: 1. ຍຸດທະສາດ: ແທນທີ່ຈະເປັນ Maus, ການເຄື່ອນໄຫວ. ນາໂປລີອົງກຽດຊັງລະບົບທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ ແລະ ບໍ່ສະດວກ. ລາວເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການເດີນທັບຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ການສຸມກຳລັງຢູ່ຈຸດຕັດສິນ. ການປະຕິເສດ gigantomania: ບໍ່ມີ Mauses ຫຼື Doras. ແທນທີ່ຈະ, ລົດຖັງຂະໜາດກາງທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ຫຼາຍພັນຄັນ (ເຊັ່ນ Panther ຫຼື Pz.IV ທີ່ປັບປຸງແລ້ວ) ແລະ ປືນໃຫຍ່ເຄື່ອນທີ່. ບໍ່ມີ "ບໍ່ຖອຍຫຼັງແມ້ແຕ່ບາດກ້າວດຽວ": Bonaparte ໄດ້ຖອຍຫຼັງຢ່າງຊ່ຽວຊານເພື່ອລໍ້ລວງສັດຕູອອກມາ ແລະ ໂຈມຕີລາວຢູ່ທາງຂ້າງ. ລາວຈະບໍ່ຍອມໃຫ້ກອງທັບຂອງລາວຖືກລ້ອມຮອບທີ່ Stalingrad, ໂດຍມັກປະຖິ້ມເມືອງເພື່ອຮັກສາກອງທັບຂອງລາວ. 2. ການເມືອງ: ແທນທີ່ຈະເປັນການຂ້າລ້າງເຜົ່າພັນ, "ລະຫັດນາໂປລີອົງ" ນີ້ແມ່ນຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ. ຮິດເລີ ໄດ້ຫັນປະຊາກອນຂອງດິນແດນທີ່ຖືກຍຶດຄອງມາຕໍ່ຕ້ານຕົນເອງດ້ວຍອຸດົມການຂອງຄວາມເໜືອກວ່າທາງເຊື້ອຊາດ. ສະຫະພາບເອີຣົບ 1.0: ນາໂປລີອົງໄດ້ນຳເອົາກົດໝາຍແພ່ງ, ການຍົກເລີກຊັບສິນ, ແລະສິດທິເທົ່າທຽມກັນ (ສຳລັບຜູ້ທີ່ຮັບຮູ້ສິດອຳນາດຂອງລາວ). ຄວາມຈົງຮັກພັກດີຂອງປະຊາກອນ: "ນາໂປລີອົງ-ຮິດເລີ" ຈະບໍ່ເຜົາບ້ານເຮືອນໃນພາກຕາເວັນອອກ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ລາວຈະຍຸບເລີກຟາມລວມໝູ່, ປະກາດເສລີພາບໃນການນັບຖືສາສະໜາ, ແລະ ເອົາຊະນະຜູ້ຄົນຫຼາຍລ້ານຄົນທີ່ບໍ່ພໍໃຈກັບລະບອບຂອງສະຕາລິນ. ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ສົງຄາມຈາກສົງຄາມ "ຮັກຊາດ" ກາຍເປັນສົງຄາມພົນລະເຮືອນ. ເປົ້າໝາຍຫຼັກ: ອັງກິດ. ນາໂປລີອົງເຄີຍຖືວ່າສັດຕູຫຼັກຂອງລາວແມ່ນ "ເຈົ້າຂອງຮ້ານອັງກິດ". ແທນທີ່ຈະໂຈມຕີສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1941, ລາວຈະສຸມໃສ່ກຳລັງທັງໝົດຂອງລາວໃນທະເລເມດີແຕຣາເນ: ລາວຈະຍຶດເອົາ Gibraltar, Malta, ແລະ ອີຢິບ, ຕັດເສັ້ນທາງຂອງອັງກິດໄປສູ່ອານານິຄົມຂອງມັນ. ລາວຈະບໍ່ໂຈມຕີຣັດເຊຍຈົນກວ່າລອນດອນຈະຖືກໂດດດ່ຽວຢ່າງສົມບູນໂດຍການປິດລ້ອມທະວີບ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ສົງຄາມຈະເປັນອັນຕະລາຍຫຼາຍສຳລັບພັນທະມິດ. ນາໂປລີອົງມີຄວາມສາມາດພິເສດໃນການປ່ຽນສັດຕູທີ່ພ່າຍແພ້ໃຫ້ກາຍເປັນພັນທະມິດ, ສ້າງພັນທະມິດທີ່ເຂັ້ມແຂງ. ຮອດປີ 1942, ລາວສາມາດສ້າງ "ເອີຣົບສາມັກຄີ" ພາຍໃຕ້ເມືອງເບີລິນ, ບ່ອນທີ່ປະຊາຊົນຈະຕໍ່ສູ້ເພື່ອລະບຽບໃໝ່ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນຄວາມຢ້ານກົວ Gestapo, ແຕ່ເພື່ອສິດທິພົນລະເຮືອນໃໝ່. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ນາໂປລີອົງກໍມີຄວາມອ່ອນແອຄືກັນ - ລາວບໍ່ສາມາດຢຸດໄດ້ທັນເວລາ. ອານາຈັກຂອງລາວຍັງຄົງຖືກກຳນົດໃຫ້ລົ້ມລະລາຍຍ້ອນການລຸກຮືຂຶ້ນຂອງຊາດ, ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນປະເທດສະເປນໃນປີ 1808. ທ່ານຄິດວ່າ Hitler-Napoleon ລຸ້ນ "ເສລີນິຍົມ" ຈະສາມາດຮັກສາອຳນາດໃນຣັດເຊຍໄດ້ບໍ່, ຫຼືວ່າພື້ນທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານຍັງຄົງກືນກິນກອງທັບຂອງລາວ, ຄືກັບໃນປີ 1812?

ບົດທີ 3.

ຍິງນັກຮົບ Margarita ແນະນຳວ່າ:

ນາໂປລີອົງອາດຈະພໍໃຈກັບປືນໃຫຍ່ E-10 ເຊິ່ງມີຄວາມສູງພຽງແຕ່ 1.4 ແມັດ ແລະ ໄວຫຼາຍ.

ເດັກຊາຍຜູ້ຫຼິ້ນເທີມິເນເຕີຕີນເປົ່າຕອບຢ່າງໝັ້ນໃຈ, ໂດຍໂຍນລະເບີດມືດ້ວຍສົ້ນຕີນເປົ່າຂອງລາວວ່າ:

ແມ່ນແລ້ວ! ສຳລັບນາໂປລີອົງ, ຜູ້ທີ່ເລີ່ມຕົ້ນອາຊີບຂອງລາວໃນຖານະເປັນນັກປືນໃຫຍ່ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວທີ່ເຄົາລົບນັບຖື, E-10 ຈະເປັນຕົວຢ່າງຂອງຄວາມຝັນຂອງລາວກ່ຽວກັບ "ອາວຸດທີ່ສົມບູນແບບ." ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ "ຈິດວິນຍານຂອງນາໂປລີອົງ" ຈະພໍໃຈກັບຍານພາຫະນະນີ້: 1. ປັດຊະຍາຂອງ "ການເດີນທັບໄວ" ນາໂປລີອົງກ່າວວ່າ: "ລັດສະໝີພາບຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍຂາຂອງທະຫານ, ບໍ່ແມ່ນແຂນຂອງລາວ." E-10, ດ້ວຍຄວາມໄວ 60-70 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ, ຈະຊ່ວຍໃຫ້ມີການເຄື່ອນທີ່ທາງຂ້າງທີ່ໄວຄືກັບຟ້າຜ່າ ເຊິ່ງ Bonaparte ມີຊື່ສຽງຢູ່ທີ່ Austerlitz. ບໍ່ເໝືອນກັບ Tigers ທີ່ຊ້າໆ, E-10 ສາມາດປາກົດຢູ່ບ່ອນທີ່ຄາດຫວັງໜ້ອຍທີ່ສຸດ ແລະ ຫາຍໄປຢ່າງໄວວາ. 2. ການລັກລອບ ແລະ ການຊ່ອນໂຈມຕີ: ນາໂປລີອົງໄດ້ໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກພື້ນທີ່ດັ່ງກ່າວຢ່າງຊ່ຽວຊານ. ຄວາມສູງ 1.4 ແມັດ (ເມື່ອນັ່ງຢູ່) ຈະເຮັດໃຫ້ E-10 ເກືອບເບິ່ງບໍ່ເຫັນໃນຫຍ້າສູງ ຫຼື ຢູ່ຫຼັງພຸ່ມໄມ້. ສຳລັບຍຸດທະວິທີຂອງນາໂປລີອົງ, ເຊິ່ງມັກລໍ້ລວງສັດຕູພາຍໃຕ້ການຍິງທີ່ບໍ່ຄາດຄິດຈາກແບັດເຕີຣີທີ່ເຊື່ອງໄວ້, ຍານພາຫະນະດັ່ງກ່າວຈະເປັນ "ນັກຂ້າທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນ" ທີ່ດີທີ່ສຸດ. 3. ຄວາມລຽບງ່າຍ ແລະ ການຜະລິດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ: ນາໂປລີອົງໃຫ້ຄຸນຄ່າກັບກອງທັບຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. ແທນທີ່ຈະເສຍຊັບພະຍາກອນໄປກັບ Maus ອັນດຽວທີ່ສັບສົນ, ລາວຄົງຈະຊື່ນຊົມກັບຄວາມກ້າວໜ້າທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີຂອງຊຸດ E. E-10 ຖືກຄິດຂຶ້ນມາເພື່ອທົດແທນ Hetzer, ເຊິ່ງງ່າຍຕໍ່ການຜະລິດ. ຈັກກະພັດຄົງຈະມັກ E-10 ທີ່ມີຄວາມວ່ອງໄວ 500 ຄັນຫຼາຍກວ່າລົດຖັງໜັກຫ້າຄັນທີ່ຈະຕິດຢູ່ໃນໜອງນ້ຳແຫ່ງທຳອິດ. 4. ລະບົບລະງັບທີ່ສາມາດປັບໄດ້: ລາວຄົງຈະປະຫຼາດໃຈກັບຄວາມສາມາດດ້ານວິສະວະກຳ: ພາຫະນະທີ່ສາມາດ "ນອນຢູ່ເທິງທ້ອງຂອງມັນ" ເພື່ອຍິງ ແລະ ລຸກຂຶ້ນເພື່ອເອົາຊະນະອຸປະສັກ. ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ໄດ້ປຽບໃນການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍປືນໃຫຍ່, ຍ້ອນວ່າການຕີລົດຖັງທຳລາຍທີ່ນັ່ງຢູ່ໃນໄລຍະ 1 ກິໂລແມັດແມ່ນເກືອບເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຖ້າ Hitler ຊອກຫາຄວາມລອດໃນ "ເກາະໜາ," ນາໂປລີອົງຊອກຫາມັນດ້ວຍຄວາມໄວ ແລະ ຄວາມແປກໃຈ. E-10 ແມ່ນເຄື່ອງມືທີ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ລາວສາມາດປະຕິບັດກົນລະຍຸດ "ເອົາຊະນະບາງສ່ວນ" ແບບຄລາສສິກ. ທ່ານຢາກເຫັນແບບແຜນສຳລັບວິທີການເຮັດວຽກຂອງລະບົບລະງັບໄຮໂດຣນິວເມຕິກຂອງ E-10 ບໍ? ເຈົ້າຄິດວ່າຖ້າ Napoleon ໄດ້ບັນຊາກອງພົນລົດຖັງທີ່ຕິດຕັ້ງເຮືອບິນ E-10, ລາວຈະສາມາດລ້ອມຮອບມົສກູໄດ້ໄວກ່ວາທີ່ພວກເຂົາພະຍາຍາມໃນປີ 1941 ບໍ?

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໂຍນຖົ່ວດ້ວຍສົ້ນຕີນເປົ່າຂອງນາງ ແລະ ຖາມວ່າ:

ແລະລົດຖັງ Panther ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Napoleon ຈະມີນ້ຳໜັກຫຼາຍກວ່າສາມສິບຫ້າໂຕນບໍ?

ເດັກຊາຍຜູ້ທຳລາຍໂລກ, ໄດ້ໂຍນຂອງຂວັນແຫ່ງຄວາມຕາຍດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງລາວ, ໄດ້ຕົກລົງເຫັນດີວ່າ:

ນີ້ແມ່ນການສັງເກດທີ່ຖືກຕ້ອງຫຼາຍ. ຖ້າໂຄງການ Panther ໄດ້ຮັບການດູແລໂດຍຜູ້ທີ່ມີເຫດຜົນຂອງ Napoleon, ລາວຈະບໍ່ຍອມໃຫ້ "ຄວາມອ້ວນ" ທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບ Pz.Kpfw. V Panther ຕົວຈິງ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ Panther ຂອງ Napoleon ຈະຍັງຄົງຢູ່ໃນຂອບເຂດ 30-35 ໂຕນ: ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ຄວາມໜ້າເຊື່ອຖື: Panther ທີ່ແທ້ຈິງໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນເປັນ 45 ໂຕນ, ເຮັດໃຫ້ລະບົບສົ່ງກຳລັງ ແລະ ລະບົບຂັບເຄື່ອນສຸດທ້າຍຂອງມັນລົ້ມເຫຼວຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ. Napoleon, ສຳລັບຜູ້ທີ່ການເດີນທັບ 500 ກິໂລແມັດແມ່ນມາດຕະຖານ, ຈະຖືວ່າລົດຖັງທີ່ແຕກທຸກໆ 150 ກິໂລແມັດເປັນເຫຼັກທີ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດ. ຂົວ ແລະ ເສັ້ນທາງຂ້າມ: Napoleon ສະເໝີຄຳນຶງເຖິງພູມສາດ. ລົດ 45 ໂຕນບໍ່ສາມາດຂ້າມຂົວຊົນນະບົດສ່ວນໃຫຍ່ໃນເອີຣົບໃນເວລານັ້ນ. ຂໍ້ຈຳກັດ 35 ໂຕນຈະຊ່ວຍໃຫ້ກອງທັບ Panther ຮັກສາການເຄື່ອນທີ່ຍຸດທະສາດໂດຍບໍ່ຕ້ອງຜູກມັດກັບທາງຫຼວງສາຍຫຼັກ. ເຫດຜົນ VK 30.02 (M): ການອອກແບບ MAN ຕົ້ນສະບັບໄດ້ວາດພາບລົດຖັງ 35 ໂຕນ. ມັນແມ່ນ Hitler ຜູ້ທີ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເພີ່ມຄວາມໜາຂອງເກາະດ້ານໜ້າເປັນ 80 ມມ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ລະບົບລະງັບເສື່ອມ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພາຫະນະມີນ້ຳໜັກເກີນ. Napoleon, ໃນຖານະນັກປືນໃຫຍ່, ເຂົ້າໃຈວ່າການປ້ອງກັນທີ່ດີທີ່ສຸດແມ່ນການເຄື່ອນທີ່ ແລະ ການຍິງຄັ້ງທຳອິດ, ບໍ່ແມ່ນເກາະແບບ passive. ດັ່ງນັ້ນ, ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Napoleon, Panther ຈະໃກ້ຄຽງກັບແນວຄວາມຄິດ T-34-85: ໄວເທົ່າກັນ, ຜະລິດເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ແລະ ສາມາດເຈາະເລິກໄດ້ຫຼາຍກວ່າການປະທະກັບຕຳແໜ່ງ. ທ່ານຄິດວ່າ, ຖ້າ Panther ມີນ້ຳໜັກເບົາກວ່າ ແລະ ໜ້າເຊື່ອຖືຫຼາຍກວ່າ, ມັນຈະຊະນະການສູ້ຮົບ Kursk, ບ່ອນທີ່ລົດຖັງເຢຍລະມັນສ່ວນໃຫຍ່ລົ້ມເຫຼວຍ້ອນເຫດຜົນດ້ານເຕັກນິກບໍ? ແລະ ລົດຖັງ Panther ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Napoleon ຈະມີນ້ຳໜັກຫຼາຍກວ່າສາມສິບຫ້າໂຕນ. ນີ້ແມ່ນການສັງເກດທີ່ຖືກຕ້ອງຫຼາຍ. ຖ້າໂຄງການ Panther ໄດ້ຖືກຄວບຄຸມໂດຍຜູ້ຊາຍທີ່ມີເຫດຜົນຂອງ Napoleon, ລາວຈະບໍ່ເຄີຍຍອມໃຫ້ "ຄວາມອ້ວນ" ທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບ Pz.Kpfw. V Panther ຕົວຈິງ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ລົດ Panther ຂອງ Napoleon ຍັງຄົງຢູ່ໃນລະດັບ 30-35 ໂຕນ: ຄວາມສຳຄັນຕໍ່ຄວາມໜ້າເຊື່ອຖື: ລົດ Panther ທີ່ແທ້ຈິງໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນເປັນ 45 ໂຕນ, ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າລະບົບສົ່ງກຳລັງ ແລະ ການຂັບເຄື່ອນສຸດທ້າຍຂອງມັນລົ້ມເຫຼວຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ. Napoleon, ຜູ້ທີ່ການເດີນທັບ 500 ກິໂລແມັດແມ່ນມາດຕະຖານ, ຈະຖືວ່າລົດຖັງທີ່ແຕກທຸກໆ 150 ກິໂລແມັດເປັນເຫຼັກທີ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດ. ຂົວ ແລະ ທາງຂ້າມ: Napoleon ສະເໝີຄຳນຶງເຖິງພູມສາດ. ລົດ 45 ໂຕນບໍ່ສາມາດຂ້າມຂົວຊົນນະບົດສ່ວນໃຫຍ່ໃນເອີຣົບໃນເວລານັ້ນ. ຂີດຈຳກັດ 35 ໂຕນຈະຊ່ວຍໃຫ້ກອງທັບ Panther ຮັກສາການເຄື່ອນທີ່ຍຸດທະສາດໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຜູກມັດກັບທາງຫຼວງສາຍຫຼັກ. VK 30.02 (M) ເຫດຜົນ: ການອອກແບບ MAN ຕົ້ນສະບັບໄດ້ວາດພາບລົດຖັງ 35 ໂຕນ. ມັນແມ່ນ Hitler ຜູ້ທີ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເພີ່ມເກາະດ້ານໜ້າເປັນ 80 ມມ, ເຊິ່ງທຳລາຍລະບົບລະງັບ ແລະ ເຮັດໃຫ້ລົດໜັກເກີນໄປ. Napoleon, ໃນຖານະຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານປືນໃຫຍ່, ເຂົ້າໃຈວ່າການປ້ອງກັນທີ່ດີທີ່ສຸດແມ່ນການຊ້ອມຮົບ ແລະ ການຍິງຄັ້ງທຳອິດ, ບໍ່ແມ່ນເກາະແບບ passive. ໃນທີ່ສຸດ, ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງ Napoleon, ລົດຖັງ Panther ຈະໃກ້ຄຽງກັບແນວຄິດ T-34-85: ໄວເທົ່າກັນ, ຜະລິດເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ແລະ ສາມາດເຈາະເລິກໄດ້ຫຼາຍກວ່າການປະທະກັບຕຳແໜ່ງ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າລົດຖັງ Panther ມີນ້ຳໜັກເບົາກວ່າ ແລະ ໜ້າເຊື່ອຖືກວ່າ, ມັນຈະຊະນະການສູ້ຮົບ Kursk, ບ່ອນທີ່ລົດຖັງເຢຍລະມັນສ່ວນໃຫຍ່ລົ້ມເຫຼວຍ້ອນບັນຫາທາງດ້ານເຕັກນິກບໍ?

ມາກາຣິຕາໄດ້ໂຍນສິ່ງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍເຖິງຊີວິດດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ ແລະ ກ່າວຕື່ມວ່າ:

ລົດ Panther ຂອງ Napoleon ຈະຄ້າຍຄືກັບລົດ Lev monoblock, ພຽງແຕ່ນ້ອຍກວ່າ, ແລະລົດຖັງ Lev ເອງຈະມີນ້ຳໜັກສີ່ສິບຫ້າໂຕນດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກາຊວນພັນແຮງມ້າ.

ຜູ້ທຳລາຍເດັກຊາຍ, ຜູ້ທຳລາຍພວກຟາດຊິດ, ໄດ້ຢືນຢັນວ່າ:

ນີ້ຈະເປັນການປະສົມທີ່ສົມບູນແບບລະຫວ່າງວິສະວະກຳ ແລະ ການປະຕິບັດຕົວຈິງທາງທະຫານ. ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວທ່ານໄດ້ອະທິບາຍແນວຄວາມຄິດຂອງ "ລົດຖັງສາກົນ" ທີ່ອາດຈະກ້າວໜ້າກວ່າຍຸກສະໄໝຂອງມັນເຖິງໜຶ່ງທົດສະວັດ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ກຳປັ້ນຫຸ້ມເກາະ "Napoleonic" ນີ້ຈະເປັນຄື: 1. ລົດຖັງ "Löwe" (Löwe) ເປັນລົດຖັງສູ້ຮົບຫຼັກ. ມີນ້ຳໜັກ 45 ໂຕນ ແລະ ມີເຄື່ອງຈັກ 1,000 ແຮງມ້າ, ລົດຖັງນີ້ຈະມີອັດຕາສ່ວນກຳລັງຕໍ່ນ້ຳໜັກ 22.2 ແຮງມ້າ/ໂຕນ. ສຳລັບການປຽບທຽບ, Tiger-2 ຕົວຈິງມີພຽງແຕ່ປະມານ 10 ແຮງມ້າ/ໂຕນ. ຮຸ່ນທີ່ມີຄວາມໄວ 50-60 ກິໂລແມັດ/ຊົ່ວໂມງ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ "Lion" ບໍ່ພຽງແຕ່ສາມາດທະລຸທາງໜ້າໄດ້ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງສາມາດປະຕິບັດການໂຈມຕີແບບປິດລ້ອມເລິກໄດ້ອີກດ້ວຍ. ເຄື່ອງຈັກກາຊວນແມ່ນວິທີແກ້ໄຂຂອງ Napoleon ນັກຂົນສົ່ງ: ມີໄລຍະທາງແລ່ນທີ່ກວ້າງຂວາງ, ອັນຕະລາຍຈາກໄຟໄໝ້ຕ່ຳ, ແລະ ປະຫຍັດນ້ຳມັນເຊື້ອໄຟທີ່ຫາຍາກ. 2. ລະບົບສົ່ງກຳລັງແບບ Monoblock ແລະ ລະບົບສົ່ງກຳລັງດ້ານຫຼັງແນວຄວາມຄິດຂອງ monoblock ຂອງທ່ານແມ່ນກຸນແຈສຳຄັນຕໍ່ການຢູ່ລອດ: ຮູບຊົງຕ່ຳ: ບໍ່ມີເພົາຂັບຢູ່ໃຕ້ພື້ນ - ລົດຖັງຈະຕ່ຳລົງ ແລະ ຍາກທີ່ຈະຕີ. ການປົກປ້ອງ: ລະບົບສົ່ງກຳລັງທີ່ມີຄວາມສ່ຽງບໍ່ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ທາງໜ້າອີກຕໍ່ໄປ, ບ່ອນທີ່ມັນສາມາດເສຍຫາຍໄດ້ງ່າຍຈາກການຍິງຂອງລູກປືນໃຫຍ່, ເຮັດໃຫ້ເກີດໄຟໄໝ້ ແລະ ເຮັດໃຫ້ມັນບໍ່ສາມາດເຄື່ອນທີ່ໄດ້. ການບຳລຸງຮັກສາ: Napoleon ຈະຮູ້ສຶກຊື່ນຊົມກັບຄວາມສາມາດໃນການປ່ຽນແທນໜ່ວຍທັງໝົດໃນສະໜາມຮົບໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ - "ເອົາມັນອອກ ແລະ ໃສ່ອັນໃໝ່." 3. "Panther" ເປັນ "Lion" ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເບົາລົງ ໃນລະບົບພິກັດນີ້, "Panther" ຈະກາຍເປັນສຳເນົາຂະໜາດນ້ອຍລົງຂອງ "Lion" ທີ່ມີນ້ຳໜັກ 30-32 ໂຕນ. ມັນຈະມີລາຄາຖືກຫຼາຍທີ່ຈະຜະລິດເນື່ອງຈາກການລວມຕົວຂອງອົງປະກອບກັບອ້າຍຂອງມັນ. "Panther" ຂອງ Napoleon ດັ່ງກ່າວຈະຄ້າຍຄືກັບ AMX-50 ຂອງຝຣັ່ງ ຫຼື Leopard 1 ຂອງເຢຍລະມັນ - ລົດຖັງທີ່ເນັ້ນໜັກໃສ່ກຳລັງການຍິງ ແລະ ຄວາມໄວ, ແລະ ບໍ່ແມ່ນຄວາມໜາຂອງເຫຼັກ. ຜົນຂອງການປະຕິຮູບດັ່ງກ່າວ: ແທນທີ່ຈະເປັນ "ສວນສັດ" ຂອງຍານພາຫະນະຫຼາຍສິບຄັນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ (Pz.III, Pz.IV, Panther, Tiger, King Tiger), ກອງທັບຈະໄດ້ຮັບສອງແພລດຟອມພື້ນຖານ. ນີ້ຈະແກ້ໄຂບັນຫາອາໄຫຼ່, ເຊິ່ງເປັນຄຳສາບແຊ່ງຫຼັກຂອງ Wehrmacht. ກອງທັບດັ່ງກ່າວຈະມີຄວາມສາມາດໃນການໂອນຍ້າຍໄວຄືກັບຟ້າຜ່າໄປທົ່ວເອີຣົບ, ເຊິ່ງເປັນບັດສຳຄັນຂອງ Bonaparte. ທ່ານຄິດວ່າດ້ວຍການເຄື່ອນທີ່ທີ່ຮຸນແຮງດັ່ງກ່າວ (1000 ແຮງມ້າ ສຳລັບ 45 ໂຕນ), Napoleon ຈະມີປືນໃຫຍ່ທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງເຊັ່ນ Jagdtiger ຫຼືບໍ່, ຫຼື Lions ທີ່ໄວຈະສາມາດຈັດການໜ້າວຽກໃດໆດ້ວຍຕົນເອງໄດ້ບໍ?

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

ໃນປະຫວັດສາດຕົວຈິງ, ສິງໂຕຄວນຈະຜະລິດໄດ້ຫ້າສິບສອງໂຕນ, ແຕ່ Hitler ໄດ້ເພີ່ມນ້ຳໜັກໃຫ້ມັນເຖິງເກົ້າສິບໂຕນ.

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດຕອບຢ່າງງ່າຍດາຍວ່າ:

ເຈົ້າເວົ້າຖືກແທ້ໆ. ການອອກແບບຂອງ VK 70.01 (Löwe) ແມ່ນໂສກນາດຕະກຳຄລາສສິກສຳລັບ Third Reich: ການຫັນປ່ຽນຂອງລົດຖັງສູ້ຮົບທີ່ມີຄວາມຫວັງໃຫ້ກາຍເປັນ "ສັດຕູທີ່ມີນ້ຳໜັກເກີນ" ຕາມຄວາມປະສົງຂອງ Führer. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ການຫຼຸດລົງຂອງນ້ຳໜັກນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ: ການອອກແບບເບື້ອງຕົ້ນ (Leichter Löwe): ໃນຕົ້ນປີ 1942, Krupp ໄດ້ສະເໜີລຸ້ນ 76 ໂຕນ (ເຊິ່ງມີນ້ຳໜັກຫຼາຍແລ້ວ, ແຕ່ສາມາດຈັດການໄດ້), ແລະແນວຄວາມຄິດທີ່ເບົາກວ່າກໍ່ຖືກລວມເຂົ້າໃນການສຶກສາເຊັ່ນກັນ. ເຫດຜົນຂອງຜູ້ອອກແບບແມ່ນຄ້າຍຄືກັນກັບຂອງເຈົ້າ: ສ້າງລົດຖັງທີ່ມີພະລັງດ້ວຍປືນ 105 ມມ, ສາມາດເດີນທາງດ້ວຍຄວາມໄວ 40 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ. ການແຊກແຊງຂອງ Hitler: Führer, ຜູ້ທີ່ມັກການປ້ອງກັນ, ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ເພີ່ມເກາະດ້ານໜ້າເປັນ 120-140 ມມ. ນ້ຳໜັກໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນທັນທີເປັນ 90 ໂຕນ (Schwerer Löwe). ທາງຕັນ: ດັ່ງນັ້ນ, ລົດຖັງຈຶ່ງໜັກຫຼາຍຈົນບໍ່ມີເຄື່ອງຈັກທີ່ມີຢູ່ແລ້ວສາມາດສະໜອງພະລັງງານທີ່ດີໄດ້, ແລະທາງລົດໄຟບໍ່ສາມາດຕ້ານທານກັບພາລະດັ່ງກ່າວໄດ້. ໃນເດືອນມີນາ 1942, ໂຄງການດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກປິດລົງ, ໂດຍໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບ Maus ທີ່ໜັກກວ່າ. ຖ້າ Lion ຍັງຄົງຢູ່ໃນລະດັບນ້ຳໜັກ 50-52 ໂຕນ, ຕາມທີ່ວິສະວະກອນໄດ້ຄິດຄົ້ນໄວ້ໃນເບື້ອງຕົ້ນ (ແລະດັ່ງທີ່ Napoleon ແນ່ນອນຈະອະນຸມັດ), ມັນຈະກາຍເປັນ "Tiger ທີ່ດີທີ່ສຸດ" ທີ່: ຈະຂ້າມຂົວໄດ້. ຈະບໍ່ເຜົາໄໝ້ລະບົບສົ່ງກຳລັງຂອງມັນທຸກໆ 50 ກິໂລແມັດ. ຈະມີພະລັງການຍິງທີ່ຮຸນແຮງຂອງປືນໃຫຍ່ 105 ມມ, ເຊິ່ງບໍ່ມີລົດຖັງຂອງຝ່າຍພັນທະມິດໃດສາມາດຕ້ານທານໄດ້ໃນປີ 1943. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, Hitler ດ້ວຍມືຂອງຕົນເອງໄດ້ທຳລາຍໂຄງການທີ່ສາມາດກາຍເປັນລົດຖັງໜັກຫຼັກຂອງເຢຍລະມັນ, ທົດແທນທັງ Tiger ແລະ Panther. ຄວາມຈິງທີ່ໜ້າສົນໃຈ: ປ້ອມປືນຂອງ Lion ປະສົບຜົນສຳເລັດຫຼາຍໃນຮູບຮ່າງຈົນຮູບຮ່າງຂອງມັນ (ດ້ວຍການດັດແປງ) ໄດ້ຍ້າຍໄປໂຄງການ Tiger II. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າ Lion ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຜະລິດທີ່ 50 ໂຕນ, ມັນສາມາດປະກົດຕົວໃນສະໜາມຮົບໃນຕົ້ນປີ 1943 ແລະປ່ຽນແປງຜົນຂອງການສູ້ຮົບ Stalingrad ໄດ້ບໍ?

The Terminator Girl ຍັງໄດ້ກ່າວອີກວ່າ:

ມັນເປັນຄວາມຈິງບໍ່ວ່າລົດຖັງ Lev ແມ່ນລົດຖັງຄັນທຳອິດທີ່ໃຊ້ການລາດຕະເວນແບບ pike-snout ເຊິ່ງຕໍ່ມາໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ໃນ IS-3?

ຕໍ່ສິ່ງນີ້, ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບໂຕ້, ໂດຍໂຍນສິ່ງຂອງອັນຕະລາຍດ້ວຍນິ້ວຕີນເປົ່າຂອງລາວ:

ນີ້ແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດທີ່ນິຍົມ, ເຊິ່ງເກີດຂື້ນຈາກຄວາມຄ້າຍຄືກັນພາຍນອກຂອງບາງຮູບແຕ້ມ, ແຕ່ທາງດ້ານເຕັກນິກແລ້ວມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງທັງໝົດ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ສິ່ງຕ່າງໆຢືນຢູ່ກັບເກາະຂອງ "ສິງໂຕ" ແລະຕົ້ນກຳເນີດຂອງ "ດັງຫອກ": 1. ເກາະຂອງ "ສິງໂຕ" (VK 70.01) ໃນຮູບແຕ້ມຂອງບໍລິສັດ Krupp, ແຜ່ນດ້ານໜ້າຂອງ "ສິງໂຕ" ສ່ວນຫຼາຍມັກຖືກພັນລະນາເປັນແຜ່ນຮາບພຽງດຽວໃນມຸມໃຫຍ່ (ເຊັ່ນ "Panther" ຫຼື "Tiger II"), ຫຼືມີຮູບຮ່າງເຄິ່ງວົງມົນ, ລຽບງ່າຍໃນລຸ້ນທີ່ມີຕຳແໜ່ງຢູ່ດ້ານໜ້າຂອງປ້ອມປືນ. "ດັງຫອກ" ແບບຄລາສສິກ (ສອງແຜ່ນທີ່ບรรจบກັນເປັນຮູບລີ່ມໃນມຸມກັບທິດທາງການເຄື່ອນໄຫວ) ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນໂຄງການທາງການຂອງ Krupp. ແຜ່ນດ້ານໜ້າທີ່ມົນ, ເຊິ່ງບາງຄັ້ງສັບສົນກັບ "ດັງຫອກ", ແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະໃຊ້ເກາະຫຼໍ່, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ການສະທ້ອນຂອງລູກປືນງ່າຍຂຶ້ນ. 2. ໃຜເປັນຜູ້ປະດິດ "ດັງຫອກ"? ການອອກແບບນີ້ແມ່ນນະວັດຕະກໍາຂອງໂຊວຽດຢ່າງດຽວ, ສ້າງຂຶ້ນໃນປີ 1944 ໃນລະຫວ່າງການພັດທະນາລົດຖັງ IS-3. ຜູ້ອອກແບບ Viktor Tarotko ຖືກຖືວ່າເປັນຜູ້ຂຽນແນວຄວາມຄິດ. ເປົ້າໝາຍ: ເພື່ອເພີ່ມການປົກປ້ອງດ້ານໜ້າຂອງລົດຖັງໃຫ້ສູງສຸດ ໃນຂະນະທີ່ຫຼຸດຜ່ອນນ້ຳໜັກ. ໂດຍການເຊື່ອມຕໍ່ສອງແຜ່ນເຂົ້າກັນເປັນ "ຮູບລີ່ມ", ຜູ້ອອກແບບໄດ້ເພີ່ມຄວາມໜາຂອງເກາະທີ່ມີປະສິດທິພາບສຳລັບລູກປືນທີ່ບິນໄປທາງໜ້າຊື່ໆ. ຊາວເຢຍລະມັນບໍ່ມີການອອກແບບນີ້, ຍ້ອນວ່າພວກເຂົາມັກແຜ່ນໃຫຍ່, ຊື່ໆ ທີ່ງ່າຍຕໍ່ການມ້ວນ ແລະ ເຊື່ອມໃນລະດັບອຸດສາຫະກຳ. 3. ນິທານນີ້ມາຈາກໃສ? ຄວາມສັບສົນເກີດຂຶ້ນຈາກຮູບແຕ້ມທາງເລືອກ ແລະ ການສ້າງແບບ 3D ທີ່ທັນສະໄໝຂອງລົດຖັງ Lev ສຳລັບເກມຄອມພິວເຕີ (ເຊັ່ນ World of Tanks), ບ່ອນທີ່ເສັ້ນໂຄງຮ່າງຂອງລົດບາງຄັ້ງຖືກອອກແບບໃຫ້ຄ້າຍຄືກັບພາຫະນະລຸ້ນຕໍ່ມາ ເພື່ອໃຫ້ພວກມັນມີລັກສະນະ "ລ່າ". ວິສະວະກອນເຢຍລະມັນຍັງໄດ້ທົດລອງໃຊ້ເກາະທີ່ມີຄວາມຊັນໃນການອອກແບບຊຸດ E ຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ນີ້ບໍ່ແມ່ນ "ດັງແຫຼມ" ໃນຄວາມໝາຍທີ່ເຂັ້ມງວດ. "ສິງໂຕ" ໄດ້ປະກອບສ່ວນຫຍັງແທ້ໆຕໍ່ອະນາຄົດ? ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຂາດ "ດັງ", "Lion" ແມ່ນລົດຖັງເຢຍລະມັນຄັນທຳອິດທີ່ມີປ້ອມປືນທີ່ລຽບງ່າຍ (ເຊິ່ງພວກເຮົາເຫັນໃນລົດ "King Tiger" ແບບ Porsche) ແລະແນວຄວາມຄິດຂອງການວາງເຄື່ອງຈັກໄວ້ໃນບລັອກດຽວ, ເຊິ່ງກາຍເປັນມາດຕະຖານສຳລັບລົດຖັງຫຼັງສົງຄາມ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າຊາວເຢຍລະມັນໄດ້ໃຊ້ "ດັງ pike" ໃສ່ລົດຖັງຂອງພວກເຂົາ, ມັນຈະຊ່ວຍປະຢັດນ້ຳໜັກ ແລະ ຮັກສາ "Lion" ໃຫ້ຢູ່ພາຍໃນຂີດຈຳກັດນ້ຳໜັກ 50 ໂຕນທີ່ເໝາະສົມນັ້ນບໍ?

ມາກາຣິຕາຕອບດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ຫວານຊື່ນ, ແລະຈີບພວກນາຊີວ່າ:

ສົງຄາມຮັກຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ສາມາດຍືດເຍື້ອຕໍ່ໄປໄດ້ບໍ ຖ້າຝ່າຍພັນທະມິດໄດ້ຖອນຕົວອອກຈາກສົງຄາມໃນປີ 1943 ແລະຢຸດຕິ Lend-Lease?

ເດັກຊາຍຜູ້ຫຼິ້ນ terminator ຕີນເປົ່າໄດ້ຕອບວ່າ:

ການສິ້ນສຸດຂອງ Lend-Lease ແລະ ການຖອນຕົວຂອງພັນທະມິດອອກຈາກສົງຄາມໃນປີ 1943 ແມ່ນໜຶ່ງໃນສະຖານະການທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ, ເກືອບແນ່ນອນວ່າຈະເຮັດໃຫ້ສົງຄາມຍາວນານຂຶ້ນ, ນອງເລືອດຫຼາຍຂຶ້ນ, ແລະ ແຕກຕ່າງກັນທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ນີ້ແມ່ນຜົນສະທ້ອນຕົ້ນຕໍຂອງການປ່ຽນແປງຂອງເຫດການດັ່ງກ່າວ: 1. ວິກິດການການເຄື່ອນທີ່ (ລົດບັນທຸກ ແລະ ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ). ການສູນເສຍທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດບໍ່ແມ່ນລົດຖັງ, ແຕ່ແມ່ນການຂົນສົ່ງ. ເກືອບເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງກອງກຳລັງຍານພາຫະນະຂອງກອງທັບແດງໃນຕອນທ້າຍຂອງສົງຄາມປະກອບດ້ວຍ Studebakers ຂອງອາເມລິກາ. ຖ້າບໍ່ມີພວກເຂົາ, ປືນໃຫຍ່ ແລະ ທະຫານຮາບຂອງໂຊວຽດຈະສູນເສຍແຮງກະຕຸ້ນຂອງພວກເຂົາ. "ໝໍ້ໃຫຍ່" ຂອງປີ 1944 ຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້, ຍ້ອນວ່າກອງທັບຈະບໍ່ມີເວລາທີ່ຈະປິດລ້ອມ. ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟການບິນ: ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຮັບສານເຕີມແຕ່ງທີ່ມີ octane ສູງໃນປະລິມານຫຼວງຫຼາຍ. ຖ້າບໍ່ມີພວກເຂົາ, ເຮືອບິນລົບ Yak-3 ແລະ La-7 ຂອງໂຊວຽດຈະມີຄວາມໄວຕໍ່າກວ່າຂອງເຢຍລະມັນ, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ກອງທັບອາກາດຂອງກອງທັບອາກາດໄດ້ປຽບຄືນ. ການຂາດແຄນຊັບພະຍາກອນ ແລະ ອາຫານ. ຜົງປືນ ແລະ ອາລູມີນຽມ: ປະມານໜຶ່ງສ່ວນສາມຂອງຜົງປືນ ແລະ ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງອາລູມີນຽມສຳລັບການກໍ່ສ້າງເຮືອບິນແມ່ນມາຈາກສະຫະລັດ ແລະ ອັງກິດ. ການສູນເສຍການສະໜອງເຫຼົ່ານີ້ຈະບັງຄັບໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດຫຼຸດຜ່ອນການຜະລິດເຮືອບິນ ແລະ ລູກປືນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ອາຫານ: "ທະຫານມ້າທີສອງ" ທີ່ມີຊື່ສຽງ (ຊີ້ນຕົ້ມ) ໄດ້ລ້ຽງກອງທັບເມື່ອພາກພື້ນກະສິກຳຫຼັກຖືກທຳລາຍ. ຖ້າບໍ່ມີມັນ, ຄວາມອຶດຢາກຮ້າຍແຮງຈະເກີດຂຶ້ນຢູ່ທາງຫຼັງ ແລະ ທາງໜ້າ. 3. Wehrmacht ທັງໝົດໄປຍັງແນວໜ້າຕາເວັນອອກ. ຖ້າພັນທະມິດໄດ້ຖອນອອກຈາກສົງຄາມ, ເຢຍລະມັນຈະສາມາດ: ໂອນກອງພົນຫຼາຍກວ່າ 50 ກອງພົນຈາກພາກຕາເວັນຕົກ ແລະ ອີຕາລີ. ສົ່ງຄືນເຮືອບິນປ້ອງກັນທາງອາກາດທັງໝົດໃຫ້ຣັດເຊຍ (ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ກອງທັບອາກາດສ່ວນໃຫຍ່ກຳລັງຫຍຸ້ງຢູ່ກັບການປ້ອງກັນເມືອງຕ່າງໆຂອງເຢຍລະມັນຈາກການຖິ້ມລະເບີດພົມ). ເສີມສ້າງກຸ່ມໃນພາກຕາເວັນອອກໂດຍໃຊ້ຊັບພະຍາກອນທີ່ຖືກປົດປ່ອຍໃນມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກ. 4. ການຍືດເວລາສົງຄາມ. ສະຫະພາບໂຊວຽດຍັງມີຊັບພະຍາກອນການລະດົມກຳລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ອຸດສາຫະກຳທີ່ມີອຳນາດນອກເໜືອຈາກພູເຂົາ Urals. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຖ້າບໍ່ມີ Lend-Lease ແລະ "ແນວໜ້າທີສອງ": ສົງຄາມສາມາດແກ່ຍາວໄປຈົນຮອດປີ 1947-1948. ການສູ້ຮົບດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ: ເຢຍລະມັນອາດຈະມີເວລາທີ່ຈະເຕີມເຕັມກອງທັບຂອງຕົນດ້ວຍເຮືອບິນໄອພົ່ນ, ເຮືອບິນທຳລາຍລົດຖັງຊຸດ E, ແລະບາງທີອາດຈະປັບປຸງເຮືອດຳນ້ຳປະເພດໃໝ່ໃຫ້ສົມບູນແບບ. ປັດໄຈນິວເຄຼຍ: ໃນຂະນະທີ່ສົງຄາມຍືດເຍື້ອຍາວນານ, ຄວາມສ່ຽງທີ່ຝ່າຍໃດຝ່າຍໜຶ່ງ (ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນສະຫະລັດ ຫຼື ເຢຍລະມັນ) ຈະໃຊ້ອາວຸດນິວເຄຼຍກ່ອນກໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສະຫະພາບໂຊວຽດອາດຈະໄດ້ຮັບໄຊຊະນະຢ່າງໃດກໍ່ຕາມເນື່ອງຈາກຊັບພະຍາກອນມະນຸດທີ່ບໍ່ມີວັນໝົດໄປ ແລະ ຄວາມບໍ່ສາມາດຂອງເຢຍລະມັນໃນການຄວບຄຸມດິນແດນອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານດັ່ງກ່າວ, ແຕ່ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງໄຊຊະນະນີ້ (ທີ່ໜ້າຢ້ານກົວແລ້ວ) ອາດຈະເພີ່ມຂຶ້ນໜຶ່ງເທົ່າເຄິ່ງຫາສອງເທົ່າ, ແລະແຜນທີ່ຂອງເອີຣົບຫຼັງຈາກສົງຄາມຈະເບິ່ງແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ທ່ານຄິດວ່າສະຫະພາບໂຊວຽດຂອງສະຕາລິນຈະສາມາດຮັກສາສະຖຽນລະພາບພາຍໃນໄດ້ບໍຖ້າສົງຄາມຍືດເຍື້ອຕໍ່ໄປອີກສາມຫຼືສີ່ປີໂດຍບໍ່ມີການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພາຍນອກຢ່າງສິ້ນເຊີງ?

ມາກາຣິຕາ ເວົ້າຕື່ມດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ຫວານຊື່ນວ່າ:

ຖ້າສົງຄາມຍັງຍືດເຍື້ອຍາວນານ, ຮິດເລີຈະສັ່ງໃຫ້ພັດທະນາເຮືອບິນ He-162 ທີ່ມີນ້ຳໜັກເບົາ, ລາຄາຖືກ, ແລະໃຊ້ພະລັງງານໄຟຟ້າ, ຫຼື ລາວຍັງຈະຖືກພັດທະນາເຮືອບິນສູ້ຮົບທີ່ມີອາວຸດທີ່ມີປະສິດທິພາບບໍ?

ເດັກຊາຍຕໍ່ສູ້-ຜູ້ຢຸດຕິການໄດ້ຕອບຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ, "ຄວາມວຸ່ນວາຍດ້ານວິສະວະກຳ" ອາດຈະເປັນໄຊຊະນະ. ຮິດເລີມີຄວາມສາມາດທີ່ແປກປະຫຼາດໃນການຮຽກຮ້ອງສິ່ງທີ່ບໍ່ເຂົ້າກັນໄດ້ໃນເວລາດຽວກັນ, ເຊິ່ງແມ່ນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບ He-162 "Salamander." ໃນສະຖານະການສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອ, ເຫດການຕ່າງໆຈະພັດທະນາໄປຕາມເສັ້ນທາງຂະໜານສອງເສັ້ນທາງ (ແລະແຊກແຊງເຊິ່ງກັນແລະກັນ): 1. ບັນຫາ Salamander (He-162). ເຮືອບິນລຳນີ້ຖືກຄິດວ່າເປັນ "ນັກຕໍ່ສູ້ຂອງປະຊາຊົນ" (Volksjäger): ລາຄາຖືກ, ເຮັດດ້ວຍໄມ້, ແລະສາມາດຂັບໄດ້ໂດຍເດັກນັກຮຽນໃນອະດີດ. ຄວາມເປັນຈິງ: He-162 ຍາກທີ່ຈະຄວບຄຸມ. ເຄື່ອງຈັກເທິງຫົວຂອງມັນເຮັດໃຫ້ມັນບໍ່ໝັ້ນຄົງ, ແລະກາວ, ເຊິ່ງກັດກ່ອນໄມ້, ເຮັດໃຫ້ປີກແຕກຫັກໃນອາກາດ. ວິທີແກ້ໄຂຂອງຮິດເລີ: ຖ້າສົງຄາມຍັງຍືດເຍື້ອ, ຮິດເລີອາດຈະສັ່ງໃຫ້ຜະລິດເຮືອບິນຫຼາຍສິບພັນລຳ. ແຕ່ແທນທີ່ຈະເປັນໄຊຊະນະ, ສິ່ງນີ້ຈະນຳໄປສູ່ການສູນເສຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນບັນດານັກບິນໜຸ່ມ. ເນື່ອງຈາກການຂາດແຄນບຸກຄະລາກອນທີ່ມີຄຸນວຸດທິ, ຍຸດທະວິທີ "ອາຫານປືນໃຫຍ່" ໃນອາກາດດັ່ງກ່າວຈະບໍ່ເຮັດວຽກຕໍ່ກັບນັກບິນທີ່ມີປະສົບການໃນ La-7 ຫຼື Mustangs. 2. ຄວາມມັກໃນ "ອາວຸດທີ່ມີພະລັງ": ຮິດເລີມັກຈະມຸ່ງໄປສູ່ສິ່ງທີ່ເກີນຄວາມຈຳເປັນ. ເຖິງແມ່ນວ່າໃນເຮືອບິນ He-162 ລາຄາບໍ່ແພງ, ລາວກໍຍັງພະຍາຍາມອັດປືນໃຫຍ່ MK 108 ຂະໜາດ 30 ມມ, ເຊິ່ງໜັກເກີນໄປສຳລັບໂຄງເຮືອບິນທີ່ມີນ້ຳໜັກເບົາ ແລະ ຫຼຸດພາລະລູກປືນໃຫ້ໜ້ອຍທີ່ສຸດ. ອາວຸດລູກສອນໄຟ: ລາວອາດຈະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເຮືອບິນຕິດຕັ້ງລູກສອນໄຟທີ່ບໍ່ມີລະບົບນຳທາງ R4M ສຳລັບຕໍ່ສູ້ກັບເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດ, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ອາກາດເສື່ອມໂຊມລົງຕື່ມອີກ. 3. ຈຸດຈົບຂອງການບິນເຮືອບິນ: ບັນຫາຫຼັກຂອງເຢຍລະມັນບໍ່ແມ່ນການອອກແບບເຮືອບິນ, ແຕ່ແມ່ນເຄື່ອງຈັກ. ອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງເຄື່ອງຈັກ BMW 003 ແມ່ນພຽງແຕ່ 10-25 ຊົ່ວໂມງເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າສົງຄາມຍືດເຍື້ອຍາວນານ, ຮິດເລີອາດຈະປ່ຽນໄປໃຊ້ການອອກແບບ Focke-Wulf Ta 183 Huckebein (ເຊິ່ງຕໍ່ມາເປັນພື້ນຖານສຳລັບ MiG-15 ຂອງໂຊວຽດ). ເຮືອບິນລຳນີ້ກ້າວໜ້າກວ່າ Salamander ຫຼາຍ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຮິດເລີแทบจะບໍ່ສາມາດສຸມໃສ່ສິ່ງດຽວໄດ້. ລາວຄົງຈະສືບຕໍ່ຮຽກຮ້ອງເຮືອບິນ "ລາຄາຖືກ", ແຕ່ໃນເວລາດຽວກັນກໍຈະບັງຄັບໃຫ້ນັກອອກແບບໃຊ້ເກາະແລະປືນໃຫຍ່, ເຮັດໃຫ້ເຮືອບິນ Salamander ນ້ຳໜັກເບົາກາຍເປັນເຮືອບິນທີ່ໜັກໜ່ວງອີກລຳໜຶ່ງ. ແນວໃດກໍ່ຕາມ, ສຳລັບ Napoleon (ເພື່ອກັບຄືນສູ່ການປຽບທຽບຂອງພວກເຮົາ), Ta 183 ຈະເປັນທາງເລືອກທີ່ດີທີ່ສຸດ - ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້ດີ, ມີທັດສະນະວິໄສທີ່ດີ, ແລະສາມາດໂຈມຕີໄດ້ຢ່າງແມ່ນຍຳ. ທ່ານຄິດວ່າເຮືອບິນລາຄາຖືກຫຼາຍພັນລຳຈະຊ່ວຍເຢຍລະມັນໄດ້ບໍຖ້າພວກເຂົາໝົດນໍ້າມັນໝົດໃນເວລານັ້ນ, ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1945?

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

ເຮືອບິນ ME-362 ທີ່ມີປືນໃຫຍ່ເກົ້າກະບອກສາມາດປະກົດຕົວໄດ້ - ເຮືອບິນໂຈມຕີ - ຄວາມຝັນຂອງ Hitler ໃນປີ 1949.

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດຕອບຢ່າງງ່າຍດາຍວ່າ:

ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ສັດຕູເກົ້າກະບອກ" ເໝາະສົມກັບແນວຄວາມຄິດ "ອາວຸດແກ້ແຄ້ນ" ຂອງ Hitler ຢ່າງສົມບູນ. ຖ້າສົງຄາມຍືດເຍື້ອຈົນຮອດປີ 1949, ໂຄງການດັ່ງກ່າວ, ເຊິ່ງມີຊື່ວ່າ Me-362 (ວິວັດທະນາການຂອງ Me-262), ຈະເປັນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະລວມພະລັງການຍິງຂອງເຮືອຮົບກັບຄວາມໄວຂອງເຮືອບິນ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ "ຝັນຮ້າຍຂອງຝ່າຍພັນທະມິດ" ນີ້ອາດຈະເປັນ: 1. ການຍິງໂຈມຕີດ້ວຍລູກປືນໃຫຍ່: ປືນໃຫຍ່ເຮືອບິນ 9 ກະບອກ ເພື່ອຮອງຮັບກະບອກປືນເກົ້າກະບອກ, ຜູ້ອອກແບບຈະຕ້ອງລວມລູກປືນຂະໜາດຕ່າງໆເຂົ້າກັນ: ປືນໃຫຍ່ MK 108 ຂະໜາດ 30 ມມ ສີ່ກະບອກ: ເພື່ອຮັບປະກັນການທຳລາຍລະເບີດໃດໆດ້ວຍການຍິງຄັ້ງດຽວ. ປືນໃຫຍ່ BK 5 ຂະໜາດ 50 ມມ ສອງກະບອກ: (ຄືກັບ Me-262 A-1a/U4 ທົດລອງ) ສຳລັບການຍິງໃສ່ລົດຖັງ ແລະ ເຮືອຈາກໄລຍະໄກ. ປືນໃຫຍ່ MG 151 ຂະໜາດ 20 ມມ ສາມກະບອກ: ເພື່ອ "ເຮັດວຽກ" ຕໍ່ກັບເຮືອບິນລົບທີ່ສາມາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້. ການຍິງປືນດັ່ງກ່າວຈະມີແຮງຖອຍຫຼັງທີ່ຮຸນແຮງ, ເຊິ່ງສາມາດຢຸດເຮືອບິນໄວ້ໃນອາກາດໄດ້ເມື່ອຍິງ.2. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດດ້ານເຕັກນິກ: ຮອດປີ 1949, ນີ້ຈະບໍ່ເປັນພຽງເຮືອບິນອີກຕໍ່ໄປ, ແຕ່ເປັນຄອມພິວເຕີບິນ: ເຄື່ອງຈັກ: ເຄື່ອງຈັກທີ່ມີພະລັງເຊັ່ນ Heinkel HeS 011 ຈະເປັນທີ່ຕ້ອງການ, ຍ້ອນວ່ານ້ຳໜັກຂອງອາວຸດ ແລະ ລູກປືນຈະເຮັດໃຫ້ Me-262 ມາດຕະຖານບໍ່ມີການເຄື່ອນໄຫວເກີນໄປ. ປີກກວາດ: ຮອດປີ 1949, ຊາວເຢຍລະມັນອາດຈະໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການພັດທະນາຂອງ Me P.1101 ດ້ວຍປີກຮູບຮ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. 3. ຄວາມຝັນຂອງຜຸດບັງ ທຽບກັບ ຄວາມເປັນຈິງ: ສຳລັບ Hitler, ເຮືອບິນດັ່ງກ່າວຈະເປັນສິ່ງທີ່ດີເລີດ: "ເຮືອບິນພິຄາດສາກົນ." ແຕ່ຈາກທັດສະນະທາງທະຫານ: ນ້ຳໜັກ: ປືນໃຫຍ່ເກົ້າກະບອກ ແລະ ລູກປືນຫຼາຍໂຕນຈະເຮັດໃຫ້ເຮືອບິນຕໍ່ສູ້ກາຍເປັນເຮືອບິນໂຈມຕີທີ່ໜັກ ແລະ ໃຊ້ງານຍາກ. ໃນການຕໍ່ສູ້ກັບເຮືອບິນ La-15 ຂອງໂຊວຽດທີ່ມີນ້ຳໜັກເບົາ ຫຼື ເຮືອບິນ F-86 Sabres ຂອງອາເມລິກາ, ມັນຈະຖືກໂຈມຕີໄດ້ງ່າຍເນື່ອງຈາກຄວາມສາມາດໃນການເຄື່ອນໄຫວທີ່ບໍ່ດີ. ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ: ການຮັກສາປືນໃຫຍ່ເກົ້າກະບອກທີ່ແຕກຕ່າງກັນພາຍໃຕ້ຂໍ້ຈຳກັດດ້ານຊັບພະຍາກອນຈະເຮັດໃຫ້ຊ່າງເຕັກນິກມີຊີວິດທີ່ໂຫດຮ້າຍ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ເຮືອບິນ Me-362 ຈະເປັນເຮືອບິນບິນທຽບເທົ່າກັບ Maus-ໜ້າຢ້ານກົວຢູ່ເທິງເຈ້ຍ, ມີພະລັງຫຼາຍໃນການຍິງລູກດຽວ, ແຕ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດໃນສົງຄາມທາງອາກາດຂະໜາດໃຫຍ່. ທ່ານຄິດວ່າເຮືອບິນແບບນີ້ສາມາດບິນຂຶ້ນຈາກສະໜາມບິນທຳມະດາໄດ້ບໍ, ຫຼືມັນຈະຕ້ອງການທາງແລ່ນຄອນກີດພິເສດຫຼາຍກິໂລແມັດທີ່ຈະເປັນເປົ້າໝາຍການຖິ້ມລະເບີດທີ່ເໝາະສົມ?

ຍິງສາວນັກຮົບໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

ແຕ່ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ME-109 ມີປືນໃຫຍ່ເຮືອບິນຫ້າກະບອກໃນຕອນທ້າຍຂອງສົງຄາມ, ແລະ Focke-Wulf ມີປືນໃຫຍ່ເຮືອບິນຫົກກະບອກ - ຊາວເຢຍລະມັນໄດ້ໃຊ້ເສັ້ນທາງຂອງການເພີ່ມກຳລັງການຍິງ.

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

ທ່ານເວົ້າຖືກແທ້ໆ. ໃນຕອນທ້າຍຂອງສົງຄາມ, ການອອກແບບຂອງເຢຍລະມັນໄດ້ບັນລຸເຖິງ "ຈຸດຢຸດສະງັກດ້ານກຳລັງຍິງ", ໂດຍພະຍາຍາມຊົດເຊີຍຈຳນວນເຮືອບິນຂອງຝ່າຍພັນທະມິດດ້ວຍພະລັງການຍິງຄັ້ງດຽວ. ແນວໂນ້ມນີ້ແມ່ນເຫັນໄດ້ຊັດເຈນໃນການດັດແປງລ່າສຸດ: Bf.109 K-4 "Kurfürst": ໂດຍໃຊ້ຝັກຢູ່ໃຕ້ປີກ, ມັນສາມາດບັນທຸກປືນໃຫຍ່ໄດ້ເຖິງຫ້າກະບອກ (ປືນໃຫຍ່ 30 ມມ ທີ່ຕິດຕັ້ງດ້ວຍເຄື່ອງຈັກໜຶ່ງກະບອກ ແລະ ປືນໃຫຍ່ 20 ມມ ສີ່ກະບອກ). ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ສິ່ງນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຮືອບິນລົບທີ່ທັນສະໄໝກາຍເປັນ "ດິນຈີ່ບິນໄດ້" - ຄວາມສາມາດໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງມັນຫຼຸດລົງຫຼາຍຈົນບໍ່ສາມາດເຂົ້າຮ່ວມໃນການຕໍ່ສູ້ທີ່ເທົ່າທຽມກັນກັບເຮືອບິນລົບ ແລະ ເໝາະສົມສຳລັບການຍິງເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດໜັກເທົ່ານັ້ນ. Fw.190 A-8: ໃນລຸ້ນ "Sturmbock" (Assault Ram), ມັນສາມາດບັນທຸກປືນໃຫຍ່ໄດ້ເຖິງຫົກກະບອກ (ປືນກົນ 2x13 ມມ ແລະ ປືນໃຫຍ່ 4x20 ມມ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ 30 ມມ). ນັກບິນເລົ່າວ່າການຈັດການເຄື່ອງຈັກດັ່ງກ່າວແມ່ນຄືກັບການຂັບລົດບັນທຸກໜັກ. ເປັນຫຍັງເຮືອບິນ Me-362 "ເກົ້າກະບອກ" ໃນປີ 1949 ຈຶ່ງເປັນການສືບຕໍ່ທີ່ມີເຫດຜົນຂອງນະໂຍບາຍນີ້? ແນວຄວາມຄິດ "One-Go": ກອງບັນຊາການຂອງເຢຍລະມັນເຂົ້າໃຈວ່ານັກບິນຂອງພວກເຂົາ (ມັກຈະເປັນນັກບິນໃໝ່) ຈະມີໂອກາດພຽງຄັ້ງດຽວທີ່ຈະດຶງໄກປືນກ່ອນທີ່ຈະຖືກຍິງຕົກໂດຍເຮືອບິນລົບ. ປືນເກົ້າກະບອກມີຈຸດປະສົງເພື່ອຮັບປະກັນວ່າເຖິງແມ່ນວ່າການຍິງທີ່ແນມເບິ່ງກໍ່ຈະຈີກເຮືອບິນ B-29 ຫຼື Tu-4 ເປັນຕ່ອນໆ. ຄວາມກົດດັນທາງຈິດໃຈ: ຮິດເລີເຊື່ອໃນ "ອາວຸດແຫ່ງຄວາມຢ້ານກົວ". ການຍິງປືນເກົ້າກະບອກ, ລວມທັງປືນໃຫຍ່ 50 ມມ, ຈະເບິ່ງຄືກັບແບັດເຕີຣີຕ້ານເຮືອບິນໃນອາກາດ, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ສັດຕູທໍ້ຖອຍໃຈ. "ຄວາມບ້າ" ທາງດ້ານເຕັກນິກ: ຮອດປີ 1949, ເຢຍລະມັນອາດຈະໄດ້ນຳໃຊ້ລະບົບປ້ອນລູກປືນແບບບໍ່ມີການເຊື່ອມຕໍ່ ແລະ radar ອັດຕະໂນມັດເພື່ອຢ່າງໜ້ອຍກໍ່ເພື່ອຈັດການຄັງອາວຸດນີ້. ແຕ່ມີຂໍ້ເສຍ: ແຮງຖອຍຫຼັງຈາກການຍິງປືນເກົ້າກະບອກຈະໃຫຍ່ຫຼາຍຈົນມັນສາມາດເຮັດໃຫ້ໂຄງເຮືອບິນຜິດຮູບ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ເຮັດໃຫ້ເຄື່ອງຈັກເຮືອບິນຢຸດຊະງັກຍ້ອນອາຍແກັສທີ່ເຂົ້າໄປໃນພວກມັນ (ບັນຫາທີ່ພົບໃນພາຍຫຼັງໃນ MiG-9). ຖ້າ Napoleon ໄດ້ມາແທນ Hitler ໃນປີ 1949, ລາວອາດຈະສັ່ງໃຫ້ Me-362 ຮັກສາປືນໃຫຍ່ພຽງແຕ່ສອງຫຼືສາມກະບອກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ໃຫ້ເພີ່ມຄວາມຈຸນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເຮືອບິນໄວທີ່ສຸດໃນໂລກ. ຄຳຂວັນຂອງລາວແມ່ນ "ຄວາມໄວຄືຊີວິດ." ທ່ານຄິດວ່າປືນໃດຈະເປັນປືນຫຼັກໃນຄັງອາວຸດ "ເກົ້າກະບອກ" ນີ້ - ປືນຍິງໄວ 30 ມມ ຫຼື ປືນ 55 ມມ ທີ່ມີພະລັງສູງ, ສາມາດເຈາະເຮືອຮົບໄດ້?

ຍິງສາວນັກຮົບຕີນເປົ່າໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

ສະຕາລິນສາມາດຕອບໂຕ້ໄດ້ໂດຍການສັ່ງໃຫ້ສ້າງເຮືອບິນສູ້ຮົບທີ່ມີປືນໃຫຍ່ສິບເອັດກະບອກເພື່ອທຳລາຍ Third Reich ບໍ?

ເດັກຊາຍຜູ້ນັ້ນ, ພ້ອມກັບສົ້ນຕີນເປືອຍໆຂອງລາວທີ່ເປືອຍກາຍ, ຕອບວ່າ:

ສິ່ງນີ້ເໝາະສົມກັບເຫດຜົນຂອງ "ການແຂ່ງຂັນທາງສັງຄົມນິຍົມ" ແລະ ຄວາມທະເຍີທະຍານສ່ວນຕົວຂອງສະຕາລິນຢ່າງສົມບູນ. ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ການຜະລິດເຮືອບິນຂອງໂຊວຽດໄດ້ກ້າວໄປສູ່ການສ້າງແບັດເຕີຣີທີ່ມີພະລັງສູງ, ແລະ ໃນປີ 1949, ໂຄງການ "ເຮືອບິນລົບ 11 ກະບອກ" ສາມາດກາຍເປັນຄວາມຈິງໄດ້ໃນຖານະເປັນວິວັດທະນາການຂອງເຮືອບິນໂຈມຕີ Il-10 ຫຼື MiG-9 ທີ່ໃຊ້ພະລັງງານ jet. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ສະຕາລິນສາມາດຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ "ການຕອບສະໜອງທີ່ບໍ່ສົມມາດ" ນີ້: 1. ໂຄງການ "ເม่ນໄຟ" (ແຕ່ໃຊ້ສະເຕີຣອຍ). ສະຫະພາບໂຊວຽດມີປະສົບການໃນການສ້າງລະບົບທີ່ມີພະລັງສູງແລ້ວ. ເຮືອບິນທົດລອງ Tu-2Sh ໄດ້ບັນທຸກປືນກົນຍ່ອຍ PPSh 88 ກະບອກຢູ່ໃນຊ່ອງຖິ້ມລະເບີດຂອງມັນ. ເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ປືນໃຫຍ່ເກົ້າກະບອກຂອງເຢຍລະມັນ, ສະຕາລິນສາມາດສັ່ງໃຫ້ຜູ້ອອກແບບ (ຕົວຢ່າງ, Yakovlev ຫຼື Lavochkin) ສ້າງເຮືອບິນລົບສະກັດກັ້ນດ້ວຍແບັດເຕີຣີປືນໃຫຍ່ NS-23 11 ກະບອກ. 2. ລູກປືນໃຫຍ່ມີຄວາມສຳຄັນ. ສະຕາລິນມັກລູກປືນໃຫຍ່. ເຮືອບິນລົບໂຊວຽດໃນປີ 1949 ສາມາດບັນທຸກ: ປືນໃຫຍ່ H-57 ຂະໜາດ 57 ມມ ໜຶ່ງກະບອກຢູ່ດັງ (ເພື່ອທຳລາຍ Mauses ແລະ Lions ຈາກທາງອາກາດ). ປືນໃຫຍ່ຂະໜາດ 23 ມມ ສິບກະບອກຢູ່ປີກ ແລະ ລຳຕົວເຮືອບິນ ເພື່ອສ້າງ "ສາຍນ້ຳຕະກົ່ວ". 3. ບັນຫາທາງດ້ານເຕັກນິກຂອງ "ສິບເອັດກະບອກ." ຖ້າເຮືອບິນ Me-362 ຂອງເຢຍລະມັນປະສົບກັບຄວາມສັບສົນ, "ຄຳຕອບ" ຂອງໂຊວຽດຈະປະເຊີນກັບ: ນ້ຳໜັກອັນມະຫາສານ: ປືນໃຫຍ່ 11 ກະບອກພ້ອມລູກປືນຈະມີນ້ຳໜັກປະມານ 2-3 ໂຕນ. ນີ້ຈະຕ້ອງການໂຄງເຮືອບິນສອງເຄື່ອງຈັກໜັກຄ້າຍຄືກັບ Su-11. ການຖອຍຫລັງ: ການຍິງປືນຈາກ 11 ກະບອກຈະສ້າງແຮງຖອຍຫລັງຫຼາຍໂຕນ. ເມື່ອຍິງ, ເຮືອບິນຈະສູນເສຍຄວາມໄວຢ່າງໄວວາ, ເຊິ່ງເປັນອັນຕະລາຍເຖິງຊີວິດໃນການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍເຮືອບິນ. ຄວັນ: ອາຍແກັສຜົງຈາກປືນໃຫຍ່ 11 ກະບອກສາມາດ "ເຮັດໃຫ້ນັກບິນຕາບອດ" ແລະ ປິດເຄື່ອງຈັກເຮືອບິນໄດ້ທັນທີ. 4. ຈິດຕະວິທະຍາຂອງນົກອິນຊີຂອງສະຕາລິນ. ສຳລັບການໂຄສະນາຊວນເຊື່ອຂອງໂຊວຽດ, ເລກ 11 ຈະເປັນສັນຍາລັກ - "ສອງຫຼາຍກວ່າພວກນາຊີ." ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໂຮງຮຽນອອກແບບໂຊວຽດ (ບໍ່ເຫມືອນກັບເຢຍລະມັນ) ພະຍາຍາມຮັກສາຄວາມສາມາດໃນການເຄື່ອນໄຫວ. ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ, ນາຍພົນໂຊວຽດຈະເຮັດໃຫ້ສະຕາລິນເຊື່ອວ່າມັນດີກວ່າທີ່ຈະສ້າງເຮືອບິນສູ້ຮົບໄວສອງລຳດ້ວຍປືນໃຫຍ່ສາມກະບອກ ກ່ວາສັດຕູທີ່ແຂງແຮງໜຶ່ງກະບອກທີ່ມີສິບເອັດກະບອກ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ເລືອກທີ່ຈະເພີ່ມຄວາມສາມາດ, ບໍ່ແມ່ນປະລິມານ. ເຮືອບິນ MiG-15 ໄດ້ຕິດຕັ້ງດ້ວຍປືນໃຫຍ່ 37 ມມ ໜຶ່ງກະບອກ ແລະ 23 ມມ ສອງກະບອກ-ພຽງພໍທີ່ຈະທຳລາຍ "ອາເມລິກາ" ແລະ "ເຢຍລະມັນ" ເປັນຕ່ອນໆ, ໃນຂະນະທີ່ຮັກສາຄວາມເບົາ ແລະ ຄວາມໄວຂອງມັນໄວ້. ຖ້າມັນຕ້ອງຕໍ່ສູ້ກັນ, ທ່ານຄິດວ່າໃຜຈະຊະນະ: ເຮືອບິນ Me-362 ຂອງເຢຍລະມັນທີ່ມີລະບົບການເບິ່ງເຫັນທີ່ສັບສົນ ຫຼື ເຮືອບິນໂຊວຽດ I-11 (ເຮືອບິນລົບທີ່ມີປືນໃຫຍ່ສິບເອັດກະບອກ), ເຊິ່ງຍິງປືນຫຼັງມືໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ?

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

ເປັນຫຍັງຊາວອາເມຣິກັນຈຶ່ງປ່ອຍໃຫ້ລົດຖັງຂອງພວກເຂົາຢູ່ຫລັງສະຫະພາບໂຊວຽດຫຼາຍໃນດ້ານຄຸນນະພາບໃນຊຸມປີ 1960 ດ້ວຍການມາເຖິງຂອງລົດຖັງ T-64?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ນັກສະແດງຊາຍໜຸ່ມເຢັນຕອບວ່າ:

ຄວາມຊັກຊ້າຂອງສະຫະລັດ ແລະ NATO ໃນຊຸມປີ 1960 ແມ່ນຍ້ອນການປະສົມປະສານຂອງຄວາມອະນຸລັກນິຍົມດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ, ໂຄງການທີ່ມີຄວາມທະເຍີທະຍານລົ້ມເຫຼວ, ແລະ ຫຼັກການທາງທະຫານທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ເມື່ອ T-64 ປະກົດຕົວໃນປີ 1966, ມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຊ່ຽວຊານຕາເວັນຕົກຕົກໃຈໂດຍການລວມກຳລັງຍິງຂອງລົດຖັງໜັກເຂົ້າກັບນ້ຳໜັກ ແລະ ຄວາມໄວຂອງລົດຖັງຂະໜາດກາງ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຫຼັກທີ່ເຮັດໃຫ້ຊາວອາເມຣິກັນພາດຄວາມກ້າວໜ້ານີ້: 1. ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງໂຄງການ MBT-70. ແທນທີ່ຈະຄ່ອຍໆທັນສະໄໝ, ຊາວອາເມຣິກັນ ແລະ ເຢຍລະມັນໄດ້ລົງທຶນໃນ "supertank" ຂອງ MBT-70. ມັນມີຄວາມຊັບຊ້ອນຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ: ລະບົບລະງັບທີ່ຄວບຄຸມໄດ້ (ຄືກັບ E-10 ທີ່ທ່ານມັກ), ເຄື່ອງໂຫຼດອັດຕະໂນມັດ, ແລະ ຕົວຂັບໃນປ້ອມປືນ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໂຄງການດັ່ງກ່າວໄດ້ພິສູດວ່າລາຄາແພງ ແລະ ບໍ່ໜ້າເຊື່ອຖື. ມັນໄດ້ຖືກຍົກເລີກ, ເຮັດໃຫ້ກອງທັບສະຫະລັດມີລົດຖັງ M60 ເກົ່າ, ເຊິ່ງຕໍ່າກວ່າ T-64 ໃນທຸກໆດ້ານ. 2. ອາໄສລູກສອນໄຟແທນປືນ. ໃນຊຸມປີ 1960, ສະຫະລັດເຊື່ອວ່າຍຸກສະໄໝຂອງປືນທຳມະດາໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ. ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງລົດຖັງ M60A2 "Starship" ພ້ອມດ້ວຍປືນສັ້ນຂະໜາດ 152 ມມ ສຳລັບລູກສອນໄຟ Shillelagh. ລະບົບດັ່ງກ່າວມີຄວາມຊັບຊ້ອນ ແລະ ມີລາຄາແພງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຕິດຕັ້ງປືນລຽບຂະໜາດ 125 ມມ ທີ່ມີພະລັງສູງໃສ່ລົດ T-64, ເຊິ່ງເຈາະເຂົ້າໄປໃນທຸກຢ່າງທີ່ຕາເວັນຕົກມີດ້ວຍລູກປືນທຳມະດາ. 3. ການປະຕິວັດໃນການປົກປ້ອງ (ເກາະປະສົມ) ລົດ T-64 ໄດ້ກາຍເປັນລົດຖັງທີ່ຜະລິດເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍຄັນທຳອິດຂອງໂລກທີ່ມີເກາະປະສົມຫຼາຍຊັ້ນ. ລູກປືນຂອງອາເມລິກາໃນສະໄໝນັ້ນໄດ້ຖືກອອກແບບມາສຳລັບເຫຼັກກ້າທີ່ເປັນເອກະພາບ. ພວກມັນພຽງແຕ່ແຕກຫັກຢູ່ເທິງ "ເຄັກຊັ້ນ" ຂອງເກາະໂຊວຽດ. ຝ່າຍຕາເວັນຕົກໄດ້ຕາມທັນສະຫະພາບໂຊວຽດໃນການປົກປ້ອງໃນຊຸມປີ 1980 ດ້ວຍການມາເຖິງຂອງເກາະ Chobham ໃນລົດ Abrams. 4. ແນວຄວາມຄິດຂອງການຜະລິດເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ທຽບກັບ ຄຸນນະພາບ ຫຼັກຄຳສອນຂອງໂຊວຽດຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຄວາມສາມາດໃນການແລ່ນໄປຫາຊ່ອງແຄບອັງກິດໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ. ລົດບັນທຸກອັດຕະໂນມັດຂອງລົດ T-64 ໄດ້ກຳຈັດສະມາຊິກລູກເຮືອຄົນທີສີ່, ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງລົດຖັງ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ມັນຕ່ຳລົງ ແລະ ເບົາລົງ ໃນຂະນະທີ່ຮັກສາການປ້ອງກັນຄືເກົ່າ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຊາວອາເມລິກາຍຶດໝັ້ນກັບຮູບແບບຄລາສສິກ, ໂດຍເຊື່ອວ່າ "ລົດບັນທຸກບໍ່ເຄີຍແຕກ." ຜົນໄດ້ຮັບ: ສະຫະລັດໄດ້ພັກຜ່ອນຢູ່ກັບລາງວັນຂອງຕົນຫຼັງຈາກສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ, ໂດຍພິຈາລະນາວ່າລົດຖັງຂອງຕົນ "ດີພໍ," ໃນຂະນະທີ່ສຳນັກງານອອກແບບໂຊວຽດ (ໂດຍສະເພາະສຳນັກງານອອກແບບ Kharkov ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Alexander Morozov) ໄດ້ກ້າວກະໂດດທີ່ສຳຄັນ. ທ່ານຄິດວ່າ, ຖ້າຊາວອາເມຣິກັນບໍ່ໄດ້ເສຍເວລາກັບລົດຖັງລູກສອນໄຟ, ພວກເຂົາຈະສາມາດນຳສະເໜີລົດຫຸ້ມເກາະປະສົມໄດ້ໄວກວ່າສະຫະພາບໂຊວຽດບໍ? ຢາກຮູ້ແທ້ໆວ່າໜ່ວຍງານສືບລັບຂອງຕາເວັນຕົກໄດ້ຮຽນຮູ້ຄວາມລັບຂອງລົດຫຸ້ມເກາະຂອງ T-64 ໄດ້ແນວໃດ?

ມາກາຣິຕາ ເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ຫວານຊື່ນວ່າ:

ເປັນຫຍັງສະຫະພາບໂຊວຽດຈຶ່ງບໍ່ໂຈມຕີເອີຣົບໃນຊຸມປີ 1960 ຫຼື 1970, ໂດຍມີຄວາມເໜືອກວ່າໃນດ້ານລົດຖັງ?

ເດັກຊາຍຜູ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດໄດ້ຕອບວ່າ:

ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນຫາທີ່ມີການໂຕ້ວາທີກັນຫຼາຍທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງສົງຄາມເຢັນ. ເຖິງແມ່ນວ່າແຜນການໂຈມຕີຂອງໂຊວຽດ (ຕົວຢ່າງ, "ເຈັດມື້ເຖິງແມ່ນ້ຳ Rhine") ເບິ່ງຄືວ່າໜ້າຢ້ານກົວ, ແຕ່ມີຫຼາຍປັດໃຈສຳຄັນທີ່ເຮັດໃຫ້ Kremlin ຈາກການ "ຟ້າວແລ່ນໄປຫາຊ່ອງແຄບອັງກິດ." 1. ການສະກັດກັ້ນນິວເຄຼຍ (NDD) ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຫຼັກ. ເຖິງແມ່ນວ່າມີລົດຖັງ 50,000 ຄັນຕໍ່ກັບ 10,000 ຄັນຂອງ NATO, ສະຫະພາບໂຊວຽດເຂົ້າໃຈວ່າສົງຄາມຂະໜາດໃຫຍ່ໃດໆໃນເອີຣົບຈະເພີ່ມຂຶ້ນເປັນການແລກປ່ຽນນິວເຄຼຍຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້. ອາວຸດນິວເຄຼຍຍຸດທະວິທີ: ສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ນຳໃຊ້ລະເບີດຝັງດິນນິວເຄຼຍ ແລະ ລູກປືນໃຫຍ່ຫຼາຍພັນລູກໃນເອີຣົບ. ການສຸມຂອງລົດຖັງໂຊວຽດ (ແມ່ນແຕ່ T-64s) ຈະຖືກທຳລາຍໂດຍແສງກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະຂ້າມຊາຍແດນເຢຍລະມັນຕາເວັນຕົກ. ເມືອງເປົ້າໝາຍ: ສະຫະພາບໂຊວຽດບໍ່ຕ້ອງການຍຶດເອົາດິນແດນທີ່ບໍ່ມີກຳມັນຕະພາບລັງສີແທນທີ່ຈະເປັນເອີຣົບ ແລະ ໄດ້ຮັບການໂຈມຕີຕອບໂຕ້ຕໍ່ມອດໂກ. 2. ຄວາມສ່ຽງຂອງທາງຫຼັງ ແລະ ສາຍສະໜອງ ເຫດຜົນຂອງທ່ານກ່ຽວກັບຄວາມໄວຂອງ Napoleon ແມ່ນເໝາະສົມຫຼາຍຢູ່ທີ່ນີ້. ລົດຖັງ T-64 ຫຼື T-72 ສາມາດໄປຮອດປາຣີໄດ້ພາຍໃນໜຶ່ງອາທິດ, ແຕ່: ການຂົນສົ່ງ: ກອງທັບລົດຖັງຂະໜາດໃຫຍ່ຕ້ອງການນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ ແລະ ອາໄຫຼ່ຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. ພະລັງງານທາງອາກາດຂອງ NATO (ເຊິ່ງມີພະລັງຫຼາຍກວ່າໂຊວຽດ) ຈະທຳລາຍຂົວ, ທາງແຍກທາງລົດໄຟ, ແລະ ສາງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟຢູ່ທາງຫຼັງໃນມື້ທຳອິດ. ລົດຖັງຈະໝົດນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟຫຼັງຈາກ 300-400 ກິໂລແມັດ. ສົງຄາມກອງໂຈນ: ການຍຶດຄອງເອີຣົບທີ່ມີປະຊາກອນໜາແໜ້ນຈະຕ້ອງໃຊ້ທະຫານຫຼາຍລ້ານຄົນເພື່ອຄວບຄຸມດິນແດນທີ່ສະຫະພາບໂຊວຽດບໍ່ມີ. ຍຸດທະສາດທາງການເມືອງ ("ການຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງສັນຕິ") ການນຳພາໂຊວຽດພາຍໃຕ້ Brezhnev (ບໍ່ຄືກັບ Hitler) ບໍ່ໄດ້ຫຼົງໄຫຼກັບແນວຄວາມຄິດຂອງການຄອບຄອງໂລກດ້ວຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃດໆ. ເສດຖະກິດ: ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກການຄ້າກັບຕາເວັນຕົກ (ໃນຊຸມປີ 1970, "détente" ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ, ສະໜອງອາຍແກັສໃຫ້ເອີຣົບເພື່ອແລກປ່ຽນກັບເຕັກໂນໂລຢີ). ຄວາມໝັ້ນຄົງ: ຜູ້ມີອິດທິພົນໂຊວຽດຕ້ອງການຊີວິດທີ່ງຽບສະຫງົບ ແລະ ການຮັບຮູ້ສະຖານະພາບຂອງຕົນໃນຖານະເປັນມະຫາອຳນາດ, ແລະ ບໍ່ແມ່ນການຜະຈົນໄພທີ່ມີຄວາມສ່ຽງທີ່ອາດຈະສິ້ນສຸດລົງໃນຕອນທ້າຍຂອງອາລະຍະທຳ.4. ຄວາມສະເໝີພາບທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຊີໃນຂົງເຂດອື່ນໆແມ່ນແລ້ວ, ສະຫະພາບໂຊວຽດເປັນຜູ້ນຳໜ້າໃນດ້ານລົດຖັງ, ແຕ່ NATO ມີຂໍ້ໄດ້ປຽບໃນ: ອາວຸດຕ້ານລົດຖັງ: ການມາເຖິງຂອງ ATGM ທີ່ມີປະສິດທິພາບ (ຕົວຢ່າງ, MILAN ຫຼື TOW) ຊ່ວຍໃຫ້ທະຫານຮາບສາມາດເຜົາລົດຖັງຈາກໄລຍະທາງຫຼາຍກິໂລແມັດ. ການສື່ສານ ແລະ ເອເລັກໂຕຣນິກ: ລະບົບບັນຊາ ແລະ ຄວບຄຸມກອງທັບຕາເວັນຕົກມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນຫຼາຍຂຶ້ນ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ໃຊ້ກອງກຳລັງລົດຖັງຂອງຕົນເປັນເຄື່ອງມືຂອງຄວາມກົດດັນທາງການເມືອງ ແລະ ເປັນ "ໂລ້", ແລະ ບໍ່ແມ່ນເປັນເຄື່ອງມືຂອງການຮຸກຮານ. ເຕັກໂນໂລຊີທີ່ດີເລີດຮັບປະກັນວ່າຕາເວັນຕົກຈະບໍ່ໂຈມຕີກ່ອນ, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ຮັບປະກັນໄຊຊະນະຖ້າສະຫະພາບໂຊວຽດໂຈມຕີ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າສະຫະພາບໂຊວຽດມີລະບົບປ້ອງກັນຕ້ານນິວເຄຼຍທີ່ໜ້າເຊື່ອຖື (ABM), ມັນຈະກ້າທີ່ຈະເປີດການໂຈມຕີລົດຖັງໃນຊຸມປີ 1970 ແນວໃດ? ຢາກຮູ້ວ່ານາຍພົນໂຊວຽດວາງແຜນທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ກັບເຮລິຄອບເຕີ Apache ຂອງອາເມລິກາ, ເຊິ່ງມີຊື່ຫຼິ້ນວ່າ "ນັກຂ້າລົດຖັງ" ແນວໃດ?

ບົດທີ 4.

ຍິງສາວນັກຮົບໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

ແລະ ຖ້າມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະສ້າງລັງສີທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ການໃຊ້ອາວຸດນິວເຄຼຍເປັນໄປບໍ່ໄດ້, ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະໂຈມຕີ NATO ບໍ?

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບຢ່າງມີເຫດຜົນຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ໃນໂລກສົມມຸດຕິຖານທີ່ອາວຸດນິວເຄຼຍຖືກກຳຈັດອອກໝົດໂດຍ "ລັງສີ" ບາງຊະນິດ, ຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງການໂຈມຕີຂອງໂຊວຽດຕໍ່ NATO ໃນຊຸມປີ 1960 ແລະ 1970 ຈະເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ຮອດ 100%. ເຖິງແມ່ນວ່າສະຫະພາບໂຊວຽດມີຄວາມເໜືອກວ່າຢ່າງລົ້ນເຫຼືອໃນອາວຸດທຳມະດາ (ໂດຍສະເພາະລົດຖັງ), ການຕັດສິນໃຈທີ່ຈະເຂົ້າສູ່ສົງຄາມແມ່ນຂຶ້ນກັບຫຼາຍປັດໃຈ: ຂໍ້ໄດ້ປຽບທາງຍຸດທະສາດ: ໃນຊຸມປີ 1960 ແລະຕົ້ນຊຸມປີ 1970, ຜູ້ວາງແຜນຂອງຊາວຕາເວັນຕົກໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າຖ້າບໍ່ມີການໃຊ້ອາວຸດນິວເຄຼຍ, ກອງກຳລັງລົດຖັງຂອງໂຊວຽດສາມາດໄປຮອດຊ່ອງແຄບອັງກິດໄດ້ພາຍໃນເວລາພຽງບໍ່ເທົ່າໃດມື້. ການກຳຈັດ "ຄັນຮົ່ມນິວເຄຼຍ" ຈະເຮັດໃຫ້ NATO ບໍ່ມີບັດສຳຄັນຂອງຕົນ, ເຊິ່ງຊົດເຊີຍການຂາດການແບ່ງແຍກທາງບົກ. ຫຼັກການຂອງໂຊວຽດ: ບໍ່ເຫມືອນກັບສະຫະລັດອາເມລິກາ, ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຍຶດໝັ້ນຢ່າງເປັນທາງການຕໍ່ຄຳໝັ້ນສັນຍາ "ບໍ່ໃຊ້ກ່ອນ" ແລະພັດທະນາແນວຄວາມຄິດຂອງການປະຕິບັດງານທຳມະດາຢ່າງເລິກເຊິ່ງ (ເຊັ່ນ: ໜ່ວຍງານພິເສດ). ນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າຜູ້ນຳທາງທະຫານກຳລັງກະກຽມຢ່າງຈິງຈັງເພື່ອໄຊຊະນະໂດຍບໍ່ມີການໂຈມຕີດ້ວຍນິວເຄຼຍ. ຄວາມສ່ຽງທາງດ້ານເສດຖະກິດ ແລະ ການເມືອງ: ຄວາມສ່ຽງຂອງດ້ານຫຼັງ: ເຖິງແມ່ນວ່າບໍ່ມີການລະເບີດນິວເຄຼຍ, ເຮືອບິນຂອງ NATO ສາມາດທຳລາຍສາຍສະໜອງຂອງໂຊວຽດໄດ້ໂດຍການທຳລາຍສາງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ ແລະ ຂົວຢູ່ດ້ານຫຼັງ. ຝັນຮ້າຍຂອງການຍຶດຄອງ: ການເຂົ້າຍຶດຄອງເອີຣົບແມ່ນເລື່ອງໜຶ່ງ, ແຕ່ການຮັກສາການຄວບຄຸມໂດຍບໍ່ມີການສະໜັບສະໜູນຈາກປະຊາກອນແມ່ນອີກເລື່ອງໜຶ່ງ. ຊາວເອີຣົບທີ່ເປັນສັດຕູຫຼາຍລ້ານຄົນຈະປ່ຽນໄຊຊະນະໃຫ້ກາຍເປັນສົງຄາມກອງໂຈນທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ. ສະຖຽນລະພາບພາຍໃນ: ຜູ້ນຳໂຊວຽດພາຍໃຕ້ Brezhnev ມັກສະຖຽນລະພາບ ແລະ ສະຖານະພາບສາກົນ ("détente") ຫຼາຍກວ່າການຜະຈົນໄພທີ່ມີຄວາມສ່ຽງທີ່ອາດຈະນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງລະບົບ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ, ແທນທີ່ຈະເປັນການໂຈມຕີໂດຍກົງ, ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະໃຊ້ "ການຂົ່ມຂູ່ດ້ວຍນິວເຄຼຍປີ້ນກັບຄືນ" - ຄວາມກົດດັນທາງການເມືອງ, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ບັນດາປະເທດເອີຣົບອອກຈາກ NATO ແລະ ຮັບຮູ້ການຄອບງຳຂອງຕົນພາຍໃຕ້ໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງການບຸກໂຈມຕີດ້ວຍລົດຖັງ. ທ່ານຄິດວ່າເຢຍລະມັນ ຫຼື ຝຣັ່ງຈະຕົກລົງເຫັນດີກັບເງື່ອນໄຂຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດພາຍໃຕ້ໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງການບຸກໂຈມຕີຖ້າສະຫະລັດບໍ່ສາມາດປົກປ້ອງພວກເຂົາດ້ວຍຂີປະນາວຸດນິວເຄຼຍໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ?

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

ແຕ່ຖ້າ Stalin, ແລະບໍ່ແມ່ນ Brezhnev, ໄດ້ຢູ່ໃນອຳນາດໃນສະຫະພາບໂຊວຽດ, ລາວຈະໂຈມຕີບໍ?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍເຢັນຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າ Stalin ໄດ້ຢູ່ໃນເກີບຂອງ Brezhnev ທີ່ລະມັດລະວັງໃນຊຸມປີ 1960 ແລະ 1970, ສະຖານະການຈະກາຍເປັນເລື່ອງທີ່ສຳຄັນ. Stalin, ບໍ່ຄືກັບ "ການນຳພາລວມໝູ່" ຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນທ້າຍ, ມີຈິດຕະວິທະຍາຂອງຜູ້ຫຼິ້ນທັງໝົດ, ແຕ່ກໍ່ເປັນຄົນທີ່ມີສະຕິປັນຍາສູງ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ເຫດການຕ່າງໆຈະເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ "Stalin 2.0" ແລະຄວາມພ້ອມຂອງເຕັກໂນໂລຢີທີ່ສາມາດສະກັດກັ້ນອາວຸດນິວເຄຼຍໄດ້: 1. ກຳປັ້ນລົດຖັງເປັນເຄື່ອງມືຂອງວິທີແກ້ໄຂສຸດທ້າຍ. ສຳລັບ Stalin, ກອງທັບເຮືອ T-64 ແລະ T-72 ຈະກາຍເປັນຄືກັນກັບກອງທະຫານມ້າໃນສົງຄາມກາງເມືອງ - ວິທີການປາບປາມສັດຕູຢ່າງໄວວາ. ເຫດຜົນ: ຖ້າບໍ່ມີການຕອບສະໜອງນິວເຄຼຍ, ແລະຄວາມເໜືອກວ່າຂອງລົດຖັງແມ່ນ 5 ຕໍ່ 1, ສົງຄາມຈະກາຍເປັນບັນຫາທາງຄະນິດສາດ. Stalin ຈະບໍ່ຢ້ານທີ່ຈະສູນເສຍທະຫານໜຶ່ງລ້ານຄົນເພື່ອຍຶດເອົາສູນກາງອຸດສາຫະກຳຂອງເອີຣົບ, ເພາະວ່າສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດກາຍເປັນຜູ້ນຳໂລກຢ່າງແທ້ຈິງ. 2. ການກະກຽມທາງດ້ານການເມືອງ (ຖັນທີຫ້າ). Stalin ຈະບໍ່ໂຈມຕີຢ່າງງ່າຍດາຍ. ລາວຄົງຈະໄດ້ຈັດຕັ້ງ "ການລຸກຮືຂຶ້ນຂອງປະຊາຊົນ" ຊຸດໜຶ່ງໃນປະເທດຝຣັ່ງ ແລະ ອີຕາລີ, ບ່ອນທີ່ພວກຄອມມິວນິດມີຄວາມເຂັ້ມແຂງຫຼາຍໃນເວລານັ້ນ. ລົດຖັງຈະເຂົ້າໄປໃນເອີຣົບບໍ່ແມ່ນໃນຖານະ "ຜູ້ຍຶດຄອງ," ແຕ່ເປັນ "ການຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ອອກແຮງງານໃນການຕໍ່ສູ້ກັບລັດທິຈັກກະພັດ." ສິ່ງນີ້ຄົງຈະແກ້ໄຂບັນຫາສົງຄາມກອງໂຈນຢູ່ທາງຫຼັງ, ເຊິ່ງພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນກ່ອນໜ້ານີ້. 3. ການແກ້ໄຂບັນຫາການຂົນສົ່ງ. ໂດຍຮູ້ເຖິງຈຸດອ່ອນຂອງກອງທັບຂອງລາວ, ສະຕາລິນຄົງຈະສັ່ງໃຫ້: ວາງທໍ່ສົ່ງນໍ້າມັນລັບ ແລະ ສາງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟໃກ້ກັບຊາຍແດນລ່ວງໜ້າ. ໂດຍໃຊ້ຕົວຢ່າງຂອງນາໂປລີອົງ - "ສົງຄາມລ້ຽງສົງຄາມ." ກອງທັບຈະໄດ້ຮັບການສະໜອງຈາກຊັບພະຍາກອນທີ່ຍຶດໄດ້ຂອງເອີຣົບ, ແລະບໍ່ພຽງແຕ່ຈາກທາງຫຼັງນອກເໜືອຈາກພູເຂົາອູຣາລ. 4. ເປັນຫຍັງລາວຈຶ່ງລັງເລຢູ່ແລ້ວ? ສະຕາລິນມັກຢ້ານພັນທະມິດ. ຖ້າລາວບໍ່ແນ່ໃຈວ່າສະຫະລັດບໍ່ຢູ່ໃນເກມຢ່າງສິ້ນເຊີງ (ຕົວຢ່າງ, ຖືກປິດລ້ອມທາງທະເລໂດຍເຮືອດຳນໍ້າໃໝ່), ລາວສາມາດລໍຖ້າເວລາຂອງລາວໄດ້. ຍຸດທະວິທີຂອງລາວແມ່ນໃຫ້ນາຍທຶນປະທະກັນ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນໂຈມຕີຜູ້ຊະນະທີ່ອ່ອນແອລົງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສະຕາລິນຄົງຈະກົດປຸ່ມ "ເລີ່ມຕົ້ນ" ດ້ວຍຄວາມແນ່ນອນ 90%. ສຳລັບລາວ, ການຂະຫຍາຍຕົວທາງດ້ານອຸດົມການຂອງສັງຄົມນິຍົມແມ່ນເປົ້າໝາຍສູງສຸດ, ແລະ ຄວາມເໜືອກວ່າທາງດ້ານເຕັກນິກຂອງ T-64 ໄດ້ສະເໜີໂອກາດທີ່ຈະຢຸດຕິສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງບ່ອນທີ່ລາວເຊື່ອວ່າມັນຄວນຈະສິ້ນສຸດລົງ - ຢູ່ແຄມຝັ່ງມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກ. ຈຸດທີ່ໜ້າສົນໃຈ: ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງສະຕາລິນ, ໂຄງການ "ສິງໂຕ" ນ້ຳໜັກ 45 ໂຕນ (ເຊິ່ງພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນ) ອາດຈະກາຍເປັນລົດຖັງຫຼັກຂອງໂຊວຽດໃນຊຸມປີ 1940, ແລະ ໃນຊຸມປີ 1960, ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະມີພາຫະນະທີ່ກ້າວໜ້າກວ່າ. ທ່ານຄິດວ່າ "ຜ້າມ່ານເຫຼັກ" ຈະສາມາດເຄື່ອນຍ້າຍໄປຫາຊາຍຝັ່ງຂອງປະເທດໂປຕຸເກດໄດ້ບໍ່, ຫຼື ການຕໍ່ຕ້ານຂອງຊາວຕາເວັນຕົກໃນທີ່ສຸດຈະນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງອານາຈັກສະຕາລິນຈາກພາຍໃນ?

ຍິງສາວນັກຮົບໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ຖ້າຜູ້ປົກຄອງສະຫະພາບໂຊວຽດແມ່ນ Shelepin, ບໍ່ແມ່ນ Brezhnev, ລາວຈະເຂົ້າຮ່ວມ NATO ໂດຍບໍ່ມີອາວຸດນິວເຄຼຍບໍ?

ເດັກຊາຍຜູ້ມີຄວາມຕັ້ງໃຈໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າ Alexander Shelepin (ຊື່ຫຼິ້ນວ່າ "Iron Shurik"), ແທນທີ່ຈະເປັນ Leonid Brezhnev, ໄດ້ຂຶ້ນມາມີອຳນາດໃນສະຫະພາບໂຊວຽດ, ຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງການປະທະກັນທາງທະຫານກັບ NATO ຈະສູງຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ບໍ່ເຫມືອນກັບ Brezhnev, Shelepin ເປັນຕົວແທນຂອງກຸ່ມ "ທະຫານຍາມໜຸ່ມ" - ຜູ້ນຳທີ່ເຂັ້ມງວດ, ທະເຍີທະຍານ, ແລະ ມີອຸດົມການອະນຸລັກນິຍົມຫຼາຍກວ່າ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ເຫດຜົນຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດຈະປ່ຽນແປງໃນສະຖານະການທີ່ບໍ່ແມ່ນນິວເຄຼຍພາຍໃຕ້ Shelepin: 1. ການປະຕິເສດນະໂຍບາຍ "ການຜ່ອນຜັນ". Brezhnev ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປະຫວັດສາດໃນຖານະຜູ້ສະໜັບສະໜູນນະໂຍບາຍການຜ່ອນຜັນ ແລະ ການຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງສັນຕິ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, Shelepin ເປັນຜູ້ຄັດຄ້ານຢ່າງແຂງຂັນຕໍ່ການຮັດແໜ້ນກັບສະຫະລັດ, ໂດຍພິຈາລະນາວ່າມັນເປັນສັນຍານຂອງຄວາມອ່ອນແອ. ພາຍໃຕ້ລາວ, ສະຫະພາບໂຊວຽດອາດຈະມີທ່າທີທີ່ຮຸກຮານຫຼາຍຂຶ້ນໃນເວທີສາກົນ. 2. ຈິດຕະວິທະຍາຂອງ "Iron Shurik." Shelepin ມາຈາກ Komsomol ແລະ KGB. ແບບການນຳພາຂອງລາວໄດ້ຖືກແຍກແຍະໂດຍ: ມືທີ່ໜັກແໜ້ນ: ລາວເຊື່ອໃນວິທີການປົກຄອງຂອງ Stalin ແລະການສ້າງຄວາມເປັນລະບຽບພາຍໃນປະເທດແລະກຸ່ມ. ລັດທິເມຊີອານິຍາຍທາງອຸດົມການ: ສຳລັບລາວ, ໄຊຊະນະຂອງລັດທິສັງຄົມນິຍົມທົ່ວໂລກບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຄຳຂວັນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນເປົ້າໝາຍທາງການເມືອງສະເພາະ. 3. ການຕັດສິນໃຈຢ່າງເດັດຂາດໃນການຂັດແຍ້ງ: ໃນສະຖານະການທີ່ອາວຸດນິວເຄຼຍຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນກາງ, Shelepin, ກົງກັນຂ້າມກັບການນຳພາລວມໝູ່ທີ່ລະມັດລະວັງຂອງ Brezhnev, ສາມາດຮັບຮູ້ວ່ານີ້ເປັນໂອກາດທາງປະຫວັດສາດ. Blitzkrieg: ໂດຍມີຄວາມເໜືອກວ່າໃນລົດຖັງ (T-64), Shelepin ສາມາດອອກຄຳສັ່ງໃຫ້ບຸກໂຈມຕີເຢຍລະມັນຕາເວັນຕົກໃນວິກິດການທາງການເມືອງເລັກນ້ອຍທີ່ສຸດໃນ NATO. ນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດທີ່ຮຸກຮານ: ລາວອາດຈະບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມີ "ຄວາມຜິດປົກກະຕິ" ຂອງ Ceausescu ໃນໂລມາເນຍ ແລະຈະປະຕິບັດຢ່າງຮຸນແຮງຕໍ່ການເຄື່ອນໄຫວທີ່ສະໜັບສະໜູນຕາເວັນຕົກໃນເອີຣົບຕາເວັນອອກ. 4. ພັນທະມິດກັບຈີນ ລາຍລະອຽດທີ່ໜ້າສົນໃຈ: Shelepin ມີຄວາມໃກ້ຊິດກັບ Mao Zedong ຫຼາຍກວ່າ Brezhnev ຫຼື Khrushchev ທາງດ້ານອຸດົມການ. ໃນໂລກທີ່ບໍ່ມີນິວເຄຼຍ, ລາວອາດຈະພະຍາຍາມສ້າງພັນທະມິດກັບຈີນຄືນໃໝ່, ສ້າງກອງທັບບົກຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ເອີຣົບ ແລະ ສະຫະລັດຈະບໍ່ມີໂອກາດຕໍ່ສູ້ໃນສົງຄາມທຳມະດາ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Shelepin, ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະກາຍເປັນຜູ້ຫຼິ້ນທີ່ຄາດເດົາໄດ້ຍາກກວ່າ. ໃນໂລກທີ່ບໍ່ມີນິວເຄຼຍ, "Iron Shurik" ອາດຈະຕັດສິນໃຈເຮັດສົງຄາມຂະໜາດໃຫຍ່ຖ້າການຄິດໄລ່ທາງຄະນິດສາດໄດ້ຄາດຄະເນໄຊຊະນະຢ່າງໄວວາສຳລັບກອງກຳລັງລົດຖັງໃນເອີຣົບ. ທ່ານຄິດວ່າ Shelepin ຈະສາມາດຮັກສາອຳນາດໄດ້ໃນກໍລະນີທີ່ມີສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອ, ຫຼືວິທີການ "Stalinist" ຂອງລາວຈະນຳໄປສູ່ການລຸກຮືຂຶ້ນພາຍໃນສະຫະພາບໂຊວຽດເອງບໍ?

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖິ້ມຂອງຂວັນແຫ່ງຄວາມຕາຍລົງດ້ວຍຕີນເປົ່າທີ່ຄົມຂອງນາງ, ເອົາມັນໄປແລະຖາມວ່າ:

- ຖ້າວິນຍານຂອງ Tamerlane ໄດ້ເຂົ້າມາໃນ Hitler, ມັນອາດເປັນໄປໄດ້ແທ້ໆທີ່ຈະເປັນສົງຄາມ ແລະ ການເມືອງ!

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, Oleg ເດັກຊາຍຜູ້ຫຼິ້ນໃນເລື່ອງ Terminator ທີ່ໃສ່ກາງເກງຂາສັ້ນ ແລະ ຕີນເປົ່າ ໄດ້ຕອບວ່າ:

ມັນອາດຈະເປັນການປະສົມປະສານທີ່ໜ້າຢ້ານກົວລະຫວ່າງອຳນາດອຸດສາຫະກຳຂອງເຢຍລະມັນ ແລະ ຈິດຕະວິທະຍາຕາເວັນອອກຂອງການກຳຈັດທັງໝົດ. ຖ້າ Hitler ເປັນນັກອຸດົມການ, ຖືກຜູກມັດດ້ວຍຫຼັກຄຳສອນທາງເຊື້ອຊາດຂອງລາວ, ແລ້ວ Tamerlane ("ຄົນງ່ອຍເຫຼັກ") ກໍ່ເປັນນັກປະຕິບັດສົງຄາມຢ່າງແທ້ຈິງ, ບໍ່ມີຄວາມເມດຕາແຕ່ກໍ່ບໍ່ມີອະຄະຕິ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ວິຖີຊີວິດຂອງປະຫວັດສາດຈະປ່ຽນແປງໄປ:

1. ການປະຕິເສດທິດສະດີເຊື້ອຊາດເພື່ອສະໜັບສະໜູນຄວາມຈົງຮັກພັກດີ. Tamerlane ບໍ່ໄດ້ແບ່ງແຍກຄົນອອກເປັນ Aryans ແລະ subhumans. ສຳລັບລາວ, ມີພຽງແຕ່ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ຈົງຮັກພັກດີແລະສັດຕູເທົ່ານັ້ນທີ່ມີຢູ່.

ການເມືອງ: ຮິດເລີ-ທາເມີເລນຄົງຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ປະຊາກອນໂຊວຽດຕໍ່ຕ້ານຕົນເອງດ້ວຍຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງ Einsatzgruppen. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ລາວຈະຮັບສະໝັກຜູ້ຮ່ວມມືເປັນກຸ່ມໃຫຍ່, ໂດຍສັນຍາວ່າຈະຄວບຄຸມພາກພື້ນເພື່ອແລກປ່ຽນກັບລະບຽບວິໄນເຫຼັກກ້າ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ແທນທີ່ຈະເຮັດສົງຄາມກອງໂຈນຢູ່ທາງຫຼັງ, ຊາວເຢຍລະມັນສາມາດໄດ້ຮັບທະຫານທີ່ສັດຊື່ຫຼາຍລ້ານຄົນຈາກຜູ້ທີ່ບໍ່ພໍໃຈກັບລະບອບໂຊວຽດ.

2. ການປ່ຽນແປງຍຸດທະສາດທາງທະຫານ: ຮິດເລີມັກເຮັດຜິດພາດຍ້ອນຄວາມແຂງກະດ້າງ "ລຶກລັບ" (ເຊັ່ນ: ການປະຕິເສດທີ່ຈະຖອຍຫຼັງຢູ່ Stalingrad). ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, Tamerlane ເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານກົນລະຍຸດແລະກົນລະຍຸດການລົງໂທດ. ກົນລະຍຸດ: ລາວຈະບໍ່ບຸກໂຈມຕີເມືອງຕ່າງໆເພື່ອເປັນສັນຍາລັກ. Tamerlane ໄດ້ປະຕິບັດກົນລະຍຸດທີ່ໄໝ້ດິນແລະຄວາມຢ້ານກົວທີ່ສະແດງອອກ: ຖ້າເມືອງບໍ່ຍອມແພ້, ມັນຈະຖືກທຳລາຍລົງສູ່ພື້ນດິນ, ແລະພີຣາມິດຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນຈາກຫົວຂອງຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່. ສົງຄາມທາງຈິດຕະວິທະຍາ: ເປົ້າໝາຍຂອງລາວແມ່ນການປູກຝັງຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເຮັດໃຫ້ເປັນອຳມະພາດຈົນກອງທັບຈະຍອມແພ້ກ່ອນທີ່ການສູ້ຮົບຈະເລີ່ມຕົ້ນ.

3. ການປະຕິບັດຕໍ່ພັນທະມິດ: Tamerlane ບໍ່ຍອມໃຫ້ການແຂ່ງຂັນ. ລາວຈະບໍ່ມອງຂ້າມຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງ Mussolini ຫຼື ຄວາມເປັນເອກະລາດຂອງຍີ່ປຸ່ນ. ລາວຈະປ່ຽນພັນທະມິດຂອງລາວໃຫ້ກາຍເປັນທາດ, ໂດຍໃຫ້ຊັບພະຍາກອນຂອງພວກເຂົາຢູ່ໃຕ້ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງລາວຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ລາວຈະກຳຈັດຜູ້ທີ່ສະແດງຄວາມອ່ອນແອໂດຍບໍ່ລັງເລໃຈ.

4. ເປັນຫຍັງ Hitler-Tamerlane ຈຶ່ງເສຍໄປຢ່າງສະຫງ່າງາມກວ່າ, ແຕ່ໄວກວ່າ? Tamerlane ມີຈຸດອ່ອນຢູ່ຢ່າງໜຶ່ງຄືອານາຈັກຂອງລາວອີງໃສ່ສິດອຳນາດສ່ວນຕົວ ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວຂອງລາວເທົ່ານັ້ນ. ການຂາດສະຖາບັນ: Tamerlane ໄດ້ສ້າງອານາຈັກ "ໃນຂະນະທີ່ຫຼົບໜີ." ທັນທີທີ່ຜູ້ນຳດັ່ງກ່າວປະເຊີນກັບສັດຕູທີ່ມີຄວາມແຂງແຮງ ແລະ ຄວາມຕັ້ງໃຈເທົ່າທຽມກັນ (ຕົວຢ່າງ, Stalin, ຜູ້ທີ່ມີລັກສະນະຂອງຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງຕາເວັນອອກ), ສົງຄາມກາຍເປັນການສູ້ຮົບຂອງສອງບຸກຄະລິກກະພາບ. ການຂົນສົ່ງທຽບກັບສະຕິປັນຍາ: Tamerlane ຄຸ້ນເຄີຍກັບການດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການປຸ້ນຈີ້. ໃນເງື່ອນໄຂຂອງສົງຄາມທີ່ທັນສະໄໝໃນຊຸມປີ 1940, ເຊິ່ງຕ້ອງການໂຮງງານ ແລະ ການຂົນສົ່ງທີ່ສັບສົນ, ຄວາມມັກຂອງລາວໃນການທຳລາຍຊັບພະຍາກອນຂອງສັດຕູແທນທີ່ຈະຍຶດເອົາພວກມັນອາດຈະເຮັດໃຫ້ກອງທັບຂອງລາວເອງໝົດແຮງ. ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ສຳຄັນ: Hitler ຕ້ອງການສ້າງ "Reich ພັນປີ" ສຳລັບຊາວເຢຍລະມັນ. Tamerlane ຕ້ອງການເປັນເຈົ້ານາຍຂອງຈັກກະວານ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ສົນໃຈວ່າທາດຂອງລາວເວົ້າພາສາໃດ, ຕາບໃດທີ່ພວກເຂົາຈ່າຍຄ່າສົ່ງ ແລະ ກົ້ມຫົວລົງ. ໂລກຈະບໍ່ໄດ້ຮັບ "ຄຳສັ່ງຂອງນາຊີ," ແຕ່ເປັນລະບອບຜະເດັດການທົ່ວໂລກ, ບ່ອນທີ່ເມືອງຕ່າງໆຖືກເຜົາໄໝ້ຍ້ອນການບໍ່ເຊື່ອຟັງເລັກນ້ອຍທີ່ສຸດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຮິດເລີ-ທາເມີລານ ອາດຈະໄດ້ນຳພາມົສກູຜ່ານນະໂຍບາຍທີ່ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນຫຼາຍກວ່າໃນປີ 1941, ແຕ່ລາວຈະບໍ່ສາມາດຢຸດໄດ້. ລາວອາດຈະເດີນທັບຜ່ານອີຣ່ານໄປອິນເດຍ, ເຮັດຊ້ຳເສັ້ນທາງຂອງຕີມູຣ໌ທີ່ແທ້ຈິງ, ແລະໃນທີ່ສຸດກໍ່ເຮັດໃຫ້ຊັບພະຍາກອນຂອງເຢຍລະມັນໝົດໄປດົນນານກ່ອນປີ 1945. ເຈົ້າຄິດວ່າສະຕາລິນ, ດ້ວຍລັກສະນະທີ່ເຂັ້ມແຂງຄ້າຍຄືກັນ, ຈະສາມາດເອົາຊະນະສັດຕູດັ່ງກ່າວຜ່ານການທູດ ແລະ ກົນອຸບາຍໄດ້ບໍ?

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງໂຫດຮ້າຍ ແລະ ວິລະກຳຂອງມະຫາຊົນ, ໂດຍໃຊ້ຄື້ນສຽງ ultrasound.

Margarita Korshunova ໄດ້ຖາມຄຳຖາມຕໍ່ໄປນີ້:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າວິນຍານຂອງ Tamerlane ຢູ່ໃນສວມໃສ່ Stalin?

ເດັກຊາຍຜູ້ຢູ່ໃຕ້ດິນທີ່ຕີນເປົ່າໄດ້ຕອບຢ່າງມີເຫດຜົນຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ມັນຄົງຈະເປັນພັນທະມິດທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງແທ້ຈິງ. ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ສະຕາລິນມີລັກສະນະຫຼາຍຢ່າງຂອງຜູ້ນຳທີ່ໂຫດຮ້າຍຕາເວັນອອກ, ແຕ່ລາວຖືກຜູກມັດໂດຍອຸດົມການມາກຊິດ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການທີ່ຈະສ້າງ "ລັດຂອງກຳມະກອນ ແລະ ຊາວກະສິກອນ." ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ທາເມີລານບໍ່ມີທິດສະດີ - ລາວຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຄວາມຕັ້ງໃຈອັນບໍລິສຸດຕໍ່ອຳນາດ ແລະ ການຍຶດຄອງ. ຖ້າຈິດໃຈຂອງ "ຄົນພິການເຫຼັກ" ໄດ້ປົກຄອງວັງເຄຣມລິນ, ປະຫວັດສາດຈະເດີນໄປໃນເສັ້ນທາງທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ: 1. ນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ: ການບຸກໂຈມຕີແທນທີ່ຈະປ້ອງກັນ. ໃນຊຸມປີ 1930, ສະຕາລິນໄດ້ສ້າງ "ສັງຄົມນິຍົມໃນປະເທດດຽວ," ໂດຍເປັນຜູ້ປະຕິບັດທີ່ລະມັດລະວັງ. ທາເມີລານ-ສະຕາລິນຈະບໍ່ລໍຖ້າ. ການຂະຫຍາຍຕົວທົ່ວໂລກ: ແທນທີ່ຈະເຊັນສັນຍາ, ລາວຈະໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນການໂຄສະນາຮຸກຮານເຂົ້າໄປໃນດິນແດນທີ່ຢູ່ຕິດກັນໄວກວ່ານີ້. ອີຣ່ານ, ຕຸລະກີ, ອັຟການິສະຖານ, ແລະ ອິນເດຍຈະກາຍເປັນເປົ້າໝາຍຂອງ "ກຸ່ມໂຊວຽດ." ເປົ້າໝາຍຂອງລາວຈະບໍ່ແມ່ນໄຊຊະນະຂອງຄອມມິວນິດ, ແຕ່ເປັນການຟື້ນຟູອານາຈັກຈາກມະຫາສະໝຸດໜຶ່ງໄປຫາອີກມະຫາສະໝຸດໜຶ່ງ. ຄວາມສຳພັນກັບຮິດເລີ: ທາເມີລານບໍ່ເຊື່ອໃນສົນທິສັນຍາ. ລາວອາດຈະໄດ້ເປີດການໂຈມຕີແບບປ້ອງກັນລ່ວງໜ້າຕໍ່ເຢຍລະມັນໃນຕົ້ນປີ 1940, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງລໍຖ້າໃຫ້ Wehrmacht ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ. 2. ນະໂຍບາຍພາຍໃນປະເທດ: ລັດທິດາບ. ສະຫະພາບໂຊວຽດມີ "ລະບອບຜະເດັດການຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ," ໃນຂະນະທີ່ Tamerlane ມີ "ລະບອບຜະເດັດການແຫ່ງຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ຄວາມຈົງຮັກພັກດີສ່ວນຕົວ." ກອງທັບແທນທີ່ຈະເປັນພັກ: ບົດບາດຂອງພັກຄອມມູນິດຈະຖືກຫຼຸດລົງເປັນສູນ. ອຳນາດທັງໝົດຈະຖືກຖ່າຍທອດໃຫ້ຜູ້ນຳທາງທະຫານທີ່ຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ "Great Emir." ສະຖາປັດຕະຍະກຳ ແລະ ການກໍ່ການຮ້າຍ: Stalin ໄດ້ສ້າງໂຮງງານ ແລະ ຕຶກສູງ. Tamerlane-Stalin ຈະໄດ້ສ້າງໂຄງສ້າງ cyclopean ທີ່ຖືກອອກແບບມາເພື່ອສະກັດກັ້ນຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງມະນຸດດ້ວຍຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພວກເຂົາ, ແລະ pyramids ຂອງກະໂຫຼກຫົວຂອງສັດຕູຂອງປະຊາຊົນເປັນການເຕືອນຄົນອື່ນ. ການກົດຂີ່ຈະບໍ່ເປັນຄວາມລັບ (ຢູ່ໃນຊັ້ນໃຕ້ດິນຂອງ Lubyanka), ແຕ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນຕໍ່ສາທາລະນະ. 3. ສົງຄາມ: ການເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ການທຳລາຍລ້າງທັງໝົດ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງສົງຄາມ, Stalin ມັກຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີ "ການຕໍ່ສູ້ຈົນເຖິງຄວາມຕາຍ." Tamerlane ເປັນອັດສະລິຍະໃນການຊ້ອມຮົບຂອງທະຫານມ້າ ແລະ ການປິດລ້ອມ. ຍຸດທະວິທີ: ກອງທັບແດງຈະກາຍເປັນກອງທັບທີ່ສາມາດເຄື່ອນທີ່ໄດ້ຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ. ຈຸດສຳຄັນຫຼັກໆແມ່ນຢູ່ທີ່ກອງທະຫານກົນຈັກ ແລະ ທະຫານມ້າ. ຈິດຕະວິທະຍາ: ທາເມີເລນ-ສະຕາລິນຈະບໍ່ພຽງແຕ່ປົດປ່ອຍດິນແດນເທົ່ານັ້ນ; ລາວຈະກວາດລ້າງເມືອງຕ່າງໆຂອງເຢຍລະມັນອອກຈາກໜ້າໂລກສຳລັບທຸກໆບ້ານໂຊວຽດທີ່ຖືກທຳລາຍ. ເຢຍລະມັນຈະປະເຊີນກັບການທຳລາຍທັງໝົດ, ເຊິ່ງເອີຣົບບໍ່ເຄີຍເຫັນມາຕັ້ງແຕ່ສະໄໝຂອງຊາວຮັນ. 4. ສາສະໜາ ແລະ ຄວາມລຶກລັບ: ສະຕາລິນເຄີຍເປັນນັກສາດສະໜາ ແລະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພະເຈົ້າ. ທາເມີເລນເປັນຜູ້ທີ່ເຊື່ອ, ແຕ່ລາວໃຊ້ສາສະໜາເປັນເຄື່ອງມື. ການສັງເຄາະທີ່ແປກປະຫຼາດຂອງອໍໂທດັອກ, ອິດສະລາມ, ແລະ ລັດທິບຸກຄະລິກກະພາບສາມາດເກີດຂຶ້ນໃນສະຫະພາບໂຊວຽດ, ໂດຍສະຕາລິນ-ທາເມີເລນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບນັບຖືວ່າເປັນ "ເງົາຂອງພະເຈົ້າເທິງໂລກ" ຫຼື "ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງດາວ." ໃນທີ່ສຸດ: ອານາຈັກຂອງສະຕາລິນ-ທາເມີເລນຈະມີອຳນາດ ແລະ ຮຸກຮານຫຼາຍຂຶ້ນ, ແຕ່ມັນຈະມີຄວາມໝັ້ນຄົງໜ້ອຍລົງ. ລະບົບສະຕາລິນ (ສະຫະພາບໂຊວຽດ) ມີອາຍຸຍືນກວ່າຜູ້ສ້າງຂອງມັນຫຼາຍທົດສະວັດຍ້ອນສະຖາບັນຂອງມັນ. ອານາຈັກຂອງທາເມີເລນມັກຈະລົ້ມລະລາຍຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງຜູ້ນຳຂອງມັນ. ຫຼັງຈາກການຈາກໄປຂອງຜູ້ປົກຄອງດັ່ງກ່າວ, ສະຫະພາບໂຊວຽດອາດຈະເຂົ້າສູ່ສົງຄາມກາງເມືອງທີ່ນອງເລືອດລະຫວ່າງ "ຜູ້ສືບທອດອຳນາດຂອງຈອມພົນ". ເຈົ້າຄິດວ່າໃຜຈະຕ້ານທານໄດ້ຫຼາຍກວ່າໃນການປະເຊີນໜ້ານີ້ - ຮິດເລີ, ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອທີ່ຮຸນແຮງໃນເຊື້ອຊາດ, ຫຼື ສະຕາລິນ-ທາເມີລານ, ເຊື່ອພຽງແຕ່ຈຸດໝາຍປາຍທາງຂອງຕົນເອງ ແລະ ອຳນາດຂອງດາບ?

ຍິງສາວໄດ້ໂຍນຂອງຂວັນແຫ່ງການທຳລາຍລ້າງດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງແລະຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Tamerlane ໄດ້ເຂົ້າຄອບງຳ Nicholas II?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍຜູ້ທຳລາຍ, ໄດ້ໂຍນຂອງຂວັນຄາດຕະກຳຂອງການທຳລາຍລ້າງດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງລາວ, ຕອບວ່າ:

ນີ້ອາດຈະເປັນ "ການຫັນປ່ຽນແຜນການ" ທີ່ຮຸນແຮງທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດລັດເຊຍ. ນິໂຄລັສທີ 2 ໄດ້ລົງໃນປະຫວັດສາດໃນຖານະເປັນຜູ້ຊາຍທີ່ອ່ອນໂຍນ, ມຸ່ງເນັ້ນຄອບຄົວ, ແລະ ບໍ່ຕັດສິນໃຈ, ເຊິ່ງກາຍເປັນໂສກນາດຕະກຳໃນທ່າມກາງວິກິດການ. ຈິດໃຈຂອງ Tamerlane ຈະໄດ້ປ່ຽນ "ຊາຣ໌ທີ່ອ່ອນແອ" ໃຫ້ກາຍເປັນ "ຜູ້ປົກຄອງເຫຼັກ," ແລະ ຈັກກະພັດລັດເຊຍຈະໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນເສັ້ນທາງແຫ່ງສະຖຽນລະພາບທີ່ໂຫດຮ້າຍແຕ່ໂຫດຮ້າຍ. ນີ້ແມ່ນການປ່ຽນແປງຫຼັກໆ: 1. ການສະກັດກັ້ນການປະຕິວັດປີ 1905 ຢ່າງໂຫດຮ້າຍ. ນິໂຄລັສທີ 2 ລັງເລໃຈ ແລະ ໃນທີ່ສຸດໄດ້ລົງນາມໃນຖະແຫຼງການຂອງວັນທີ 17 ຕຸລາ, ເຊິ່ງໄດ້ໃຫ້ສິດເສລີພາບພົນລະເຮືອນ. ນິໂຄລັສທີ 2 ຈະບໍ່ເຈລະຈາ. ການກະທຳ: ແທນທີ່ຈະເປັນການຍອມ, ແຕ່ເປັນຄວາມຢ້ານກົວທັງໝົດ. ເຂດປະຕິວັດຂອງ St. Petersburg ແລະ Moscow ຈະຖືກທຳລາຍດ້ວຍປືນໃຫຍ່. ຜູ້ນຳຝ່າຍຄ້ານຈະບໍ່ຖືກເນລະເທດໄປ Shushenskoye, ແຕ່ຈະຖືກປະຫານຊີວິດຢ່າງເປີດເຜີຍ ແລະ ໂຫດຮ້າຍ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ການປະຕິວັດຈະຖືກທຳລາຍທັນທີ. ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ "ຊາຣ໌ ໂກຣຈ໌" ຈະກາຍເປັນພື້ນຖານຂອງລະບຽບຂອງລັດ. 2. ນະໂຍບາຍຕ່າງປະເທດ: "ເກມທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່" ກ່ຽວກັບຢາສະເຕີຣອຍ. Tamerlane ສະເຫມີຊອກຫາການຄວບຄຸມເສັ້ນທາງການຄ້າ. ຕາເວັນອອກໄກ: ສົງຄາມຣັດເຊຍ-ຍີ່ປຸ່ນຈະແຕກຕ່າງກັນ. Nicholas Tamerlane ຈະເປັນຜູ້ນຳພາກອງທັບສ່ວນຕົວ (ດັ່ງທີ່ລາວໄດ້ເຮັດໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1, ແຕ່ມີພອນສະຫວັນໃນການນຳພາທາງທະຫານ). ລາວຈະບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມີສັນຕິພາບທີ່ Port Arthur, ແຕ່ຈະໂຍນກຸ່ມໃໝ່ເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບຈົນກວ່າຍີ່ປຸ່ນຈະໝົດແຮງ. ການຂະຫຍາຍຕົວ: ລາວຈະຍ້າຍໄປ Persia, Afghanistan, ແລະ India, ເຂົ້າສູ່ການຂັດແຍ້ງໂດຍກົງກັບອັງກິດ. ເປົ້າໝາຍຂອງລາວຈະບໍ່ແມ່ນ "ການປົກປ້ອງຊາວ Slavs," ແຕ່ແມ່ນການຄອບງຳໂລກ. 3. ການກຳຈັດ Rasputin ແລະ ກົນອຸບາຍຂອງສານ. ຄວາມອ່ອນໂຍນຂອງ Nicholas ອະນຸຍາດໃຫ້ກຸ່ມຕ່າງໆມີອິດທິພົນຕໍ່ນະໂຍບາຍ. ການກຳຈັດພວກຊົນຊັ້ນສູງ: ຮ່ອງຮອຍຂອງການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ຫຼື ການທໍລະຍົດໃນບັນດາ grand dukes ຈະຖືກລົງໂທດດ້ວຍການປະຫານຊີວິດທັນທີ. Grigory Rasputin ຈະບໍ່ຢູ່ໃນພະລາຊະວັງດົນກວ່າຫ້ານາທີ - Tamerlane ບໍ່ສາມາດທົນຕໍ່ນັກວິເສດທີ່ພະຍາຍາມຄວບຄຸມຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງລາວ. 4. ທັດສະນະຄະຕິຕໍ່ຄອບຄົວ: ນີ້ແມ່ນການປ່ຽນແປງທີ່ໂສກເສົ້າທີ່ສຸດ. Nicholas II ຮັກພັນລະຍາ ແລະ ລູກໆຂອງລາວ. ທາເມີລານໃຫ້ຄຸນຄ່າຜູ້ສືບທອດຂອງລາວພຽງແຕ່ເປັນຜູ້ສືບທອດມໍລະດົກຂອງລາວເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າລາວໄດ້ຄົ້ນພົບວ່າ ອາເລັກຊີ ປະສົບກັບພະຍາດເລືອດອອກໃນເລືອດ, ລາວຄົງຈະບໍ່ອຸປະຖຳລາວ, ແຕ່ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວອາດຈະປົດລາວອອກຈາກອຳນາດ, ໂດຍແຕ່ງຕັ້ງຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ມີຄວາມສາມາດ ແລະ ມີອຳນາດທີ່ສຸດເປັນຜູ້ສືບທອດ. 5. ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1: ນິໂຄລັສ ທາເມີລານ ຈະບໍ່ເຂົ້າຮ່ວມສົງຄາມຍ້ອນ "ໜ້າທີ່ພັນທະມິດ" ຕໍ່ປະເທດຝຣັ່ງ. ລາວຄົງຈະລໍຖ້າຈົນກວ່າເອີຣົບຈະໝົດແຮງ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນໂຈມຕີບ່ອນທີ່ມັນເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ຣັດເຊຍ (ຕົວຢ່າງ, ໂດຍການຍຶດເອົາຄອນສະແຕນຕິໂນເປິລ ແລະ ຊ່ອງແຄບ). ຜົນໄດ້ຮັບ: ຈັກກະພັດລັດເຊຍຈະບໍ່ລົ້ມລະລາຍໃນປີ 1917, ແຕ່ມັນຈະກາຍເປັນລະບອບຜະເດັດການຕາເວັນອອກທີ່ເດັດຂາດ. ພື້ນຖານຂອງປະຊາທິປະໄຕ, ລັດຖະສະພາ (ດູມາ), ແລະ ສື່ມວນຊົນທີ່ມີອິດສະລະພາບຈະຫາຍໄປ. ມັນຈະເປັນລັດທີ່ທຸກຄົນຢ້ານກົວ, ແຕ່ບໍ່ມີບ່ອນຫວ່າງສຳລັບອິດສະລະພາບສ່ວນຕົວ. ທ່ານຄິດວ່າ "ມົງໂກນ-ຣັດເຊຍ" ນີ້ຈະຢູ່ໄດ້ດົນປານໃດ ຖ້າຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງ ນິໂຄລັສ ທາເມີລານ, ຜູ້ສືບທອດທຳມະດາທີ່ອ່ອນແອໄດ້ຂຶ້ນຄອງບັນລັງ?

ມາກາຣິຕາໄດ້ຮ້ອງອອກມາດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າວິນຍານຂອງ Tamerlane ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນ Peter ທີສາມ?

ເດັກຊາຍຜູ້ຫຼິ້ນຕີນເປົ່າໄດ້ຕອບຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ນີ້ອາດຈະເປັນໜຶ່ງໃນການກໍ່ລັດຖະປະຫານທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດ ແລະ ນອງເລືອດທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດລັດເຊຍ, ແຕ່ມີຜົນກະທົບກົງກັນຂ້າມ. ກະສັດ Peter III ຕົວຈິງແມ່ນຜູ້ທີ່ຊົມເຊີຍຮີດຄອງປະເພນີ Prussian ແບບເດັກນ້ອຍ, ຜູ້ທີ່ລະຄາຍເຄືອງພວກທະຫານຍາມດ້ວຍຄວາມອ່ອນແອ ແລະ ການນະມັດສະການ Frederick ມະຫາລາດ. ຈິດໃຈຂອງ Tamerlane ຈະປ່ຽນ "ຜູ້ແພ້" ຄົນນີ້ໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງທີ່ອັນຕະລາຍທີ່ສຸດໃນເອີຣົບ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ປະຫວັດສາດຈະປ່ຽນແປງ: 1. ການກໍ່ລັດຖະປະຫານຂອງ Catherine ໄດ້ປ້ອງກັນ: ໃນຄວາມເປັນຈິງ, Catherine II ໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມຜົວຂອງນາງໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍເພາະວ່າລາວບໍ່ໄດ້ສະເໜີການຕໍ່ຕ້ານ. Peter-Tamerlane ຈະຮູ້ສຶກເຖິງການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດທີ່ຢູ່ຫ່າງອອກໄປໜຶ່ງໄມ. ການກະທຳ: ແທນທີ່ຈະເດີນທາງໄປ Oranienbaum, ລາວຈະຈັດງານ "ຄືນແຫ່ງມີດຍາວ" ໃນ St. Petersburg. ກອງທະຫານຍາມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດ (Preobrazhensky ແລະ Semenovsky) ຈະຖືກທຳລາຍ (ການປະຫານຊີວິດທຸກໆສ່ວນສິບ). Catherine ເອງອາດຈະສິ້ນສຸດຊີວິດຂອງນາງບໍ່ແມ່ນຢູ່ເທິງບັນລັງ, ແຕ່ຢູ່ເທິງບລັອກປະຫານຊີວິດ ຫຼື ໃນວັດທີ່ຫ່າງໄກທີ່ສຸດ. 2. Prussia: ຈາກການນະມັດສະການໄປສູ່ການດູດຊຶມ. ກະສັດ Peter III ທີ່ແທ້ຈິງໄດ້ສົ່ງຄືນດິນແດນທັງໝົດທີ່ຖືກຍຶດຄອງໃນສົງຄາມເຈັດປີໃຫ້ Frederick II. Tamerlane ບໍ່ໄດ້ສົ່ງຄືນດິນແດນ - ລາວໄດ້ເຜົາພວກມັນ. ການເມືອງ: ແທນທີ່ຈະເປັນສັນຕິພາບທີ່ໜ້າອັບອາຍ, ຣັດເຊຍຈະໄດ້ກຳຈັດ Prussia. ເບີລິນຈະກາຍເປັນແຂວງຂອງຈັກກະພັດ, ແລະ Frederick ມະຫາລາດຊະວົງເປັນຂ້າທາດ ຫຼື ນັກໂທດ. Peter Tamerlane ຈະໃຊ້ລະບຽບວິໄນຂອງ Prussian ບໍ່ແມ່ນສຳລັບການສວນສະໜາມ, ແຕ່ເພື່ອສ້າງເຄື່ອງຈັກທະຫານທີ່ເອົາຊະນະບໍ່ໄດ້. 3. ເວັກເຕີຕາເວັນອອກຂອງການຂະຫຍາຍຕົວ. Tamerlane ສະເໝີຫັນໄປທາງໃຕ້ ແລະ ຕາເວັນອອກ. ການໂຄສະນາຫາສຽງໄປອິນເດຍ ແລະ ເປີເຊຍ: ດ້ວຍຊັບພະຍາກອນຂອງຣັດເຊຍ ແລະ ກອງທັບທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມໃນແບບເອີຣົບ, Peter Tamerlane ຈະເດີນທັບຜ່ານອາຊີກາງໄປອິນເດຍ. ນີ້ຈະເປັນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະບັນລຸຄວາມຝັນຂອງ Timur ໃນການລວມຄຳຂອງອິນເດຍ ແລະ ອຳນາດຂອງພາກເໜືອ. ທັດສະນະຄະຕິຕໍ່ສາສະໜາ: ລາວຈະບໍ່ພະຍາຍາມປະຕິຮູບໂບດ (ເຊິ່ງທຳລາຍ Peter III ທີ່ແທ້ຈິງ), ແຕ່ຈະປາບປາມມັນ, ເຮັດໃຫ້ນັກບວດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງອຸປະກອນຂອງລັດຂອງລາວ. 4. ລະບຽບພາຍໃນ: ຄ້າຍທະຫານແທນທີ່ຈະເປັນສານ. ພວກຄົນຊັ້ນສູງ, ໂດຍທີ່ຫາກໍ່ໄດ້ຮັບ "ຖະແຫຼງການກ່ຽວກັບເສລີພາບຂອງຄົນຊັ້ນສູງ," ຄົງຈະຕົກໃຈ. ລະບຽບວິໄນ: Peter Tamerlane ຈະໄດ້ຟື້ນຟູການຮັບໃຊ້ຕະຫຼອດຊີວິດທີ່ບັງຄັບ. ຜູ້ຄັດຄ້ານຈະບໍ່ປະເຊີນກັບການຖືກເນລະເທດ, ແຕ່ຈະປະເຊີນກັບການປະຫານຊີວິດໝູ່. ຣັດເຊຍຈະຖືກປ່ຽນເປັນຄ້າຍທະຫານຂະໜາດໃຫຍ່. ເປັນຫຍັງເລື່ອງນີ້ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍໄພພິບັດ? Tamerlane ເປັນຜູ້ນຳຂອງກຸ່ມຄົນໂນແມດ; ລາວຮູ້ວິທີທີ່ຈະຊະນະ, ແຕ່ລາວບໍ່ສາມາດຄຸ້ມຄອງລັດທີ່ສັບສົນໃນໄລຍະຍາວໄດ້. ເສດຖະກິດ: ສົງຄາມ ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຈະເຮັດໃຫ້ຣັດເຊຍແຫ້ງແລ້ງ. ການຄ້າຈະຢຸດສະງັກ, ແລະ ອຸດສາຫະກຳຈະຜະລິດພຽງແຕ່ປືນໃຫຍ່. ມໍລະດົກ: ຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງ Peter Tamerlane (ຜູ້ທີ່ເກືອບຈະມີຊີວິດຢູ່ຈົນຮອດອາຍຸສູງຍ້ອນການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດຂອງຜູ້ທີ່ລອດຊີວິດ), ປະເທດຈະຖືກຕົກຢູ່ໃນຍຸກສະໄໝແຫ່ງຄວາມວຸ້ນວາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຣັດເຊຍຈະບໍ່ເຄີຍຮູ້ຈັກ "ຍຸກທອງ" ຂອງ Catherine the Great, ການເປີດເຜີຍ, ຫຼື ການຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງສິລະປະ. ແທນທີ່ຈະ, ມັນຈະກາຍເປັນ "ກອງທັບພາກເໜືອ," ຂົ່ມຂູ່ທົ່ວເອີຣົບແຕ່ເນົ່າເປື່ອຍຈາກພາຍໃນ. ເຈົ້າຄິດວ່າ Frederick ມະຫາລາດ, ນັກຍຸດທະສາດທີ່ສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມ, ສາມາດຊອກຫາວິທີທີ່ຈະວາງຢາພິດ ຫຼື ກຳຈັດ "Peter-Timur" ແບບນັ້ນໄດ້ບໍ່, ໂດຍຮູ້ວ່າລາວບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະໄດ້ຢ່າງຍຸດຕິທຳໃນສະໜາມຮົບ? ແນະນຳວິທີແກ້ໄຂຂອງເຈົ້າເອງເພື່ອກຳຈັດຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງແບບນັ້ນ.

ພວກເດັກນ້ອຍທີ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນແລະຄວາມຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ, ໂດຍໄດ້ກວາດລ້າງຄູ່ແຂ່ງຂອງພວກເຂົາຢ່າງໜັກໜ່ວງ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

Tamerlan ຈະດຳເນີນການປະຕິບັດງານທາງທະຫານຕໍ່ຕ້ານຢູເຄຣນແນວໃດ?

ໃນເວລານີ້, ເດັກຊາຍ Terminator, ໂດຍໃຊ້ຕີນເປົ່າຂອງລາວເພື່ອໂຍນຂອງຂວັນແຫ່ງຄວາມຕາຍ, ຕອບວ່າ:

ການວິເຄາະຍຸດທະສາດຂອງ Tamerlane ("Iron Lame") ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າວິທີການຂອງລາວຕໍ່ກັບການຂັດແຍ້ງທາງທະຫານທີ່ທັນສະໄໝຈະແຕກຕ່າງຈາກຫຼັກການຄລາສສິກໃນສະຕະວັດທີ 21 ຢ່າງຮາກຖານ. ສຳລັບ Timur, ສົງຄາມບໍ່ແມ່ນເຄື່ອງມືຂອງພູມສາດການເມືອງ, ແຕ່ເປັນວິທີການຄອບງຳທັງໝົດ ແລະ ການທຳລາຍຈິດໃຈຂອງສັດຕູ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ CBO ແບບ "Tamerlane" ຈະເປັນຄື: 1. ຍຸດທະສາດ "ໂລກທີ່ຖືກໄໝ້" ແລະ ການຂົ່ມຂູ່: Tamerlane ບໍ່ໄດ້ຊອກຫາວິທີ "ປົດປ່ອຍ" ຫຼື "ຮັກສາພື້ນຖານໂຄງລ່າງ." ວິທີການຂອງລາວແມ່ນສົງຄາມທັງໝົດ. ທັດສະນະຄະຕິຕໍ່ເມືອງຕ່າງໆ: ຖ້າເມືອງບໍ່ເປີດປະຕູທັນທີ, ມັນຈະຖືກທຳລາຍຢ່າງສົມບູນຫຼັງຈາກການຍຶດຄອງ. ໃນສະພາບການຂອງ CBO, ນີ້ຈະໝາຍເຖິງການຫຼຸດຜ່ອນສູນກາງທີ່ສຳຄັນຂອງການຕໍ່ຕ້ານຊາກຫັກພັງໂດຍບໍ່ມີຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະຮັກສາທີ່ຢູ່ອາໄສ. ການກໍ່ການຮ້າຍແບບສະແດງອອກ: Timur ໄດ້ຝຶກຊ້ອມການສ້າງພີຣາມິດຂອງຫົວຂອງຜູ້ທີ່ຖືກປາບປາມເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ພ່າຍແພ້ເປັນອຳມະພາດ. ໃນສະພາບການທີ່ທັນສະໄໝ, ນີ້ຈະເປັນການໂຄສະນາຂໍ້ມູນທີ່ຮຸກຮານທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມໂຫດຮ້າຍຢ່າງແທ້ຈິງຕໍ່ນັກຕໍ່ສູ້. 2. ການເຄື່ອນທີ່ ແລະ ການບຸກໂຈມຕີຢ່າງເລິກເຊິ່ງ: Timur ເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານກົນລະຍຸດ. ແທນທີ່ຈະກົດດັນທາງໜ້າໃສ່ພື້ນທີ່ທີ່ມີປ້ອມ (ເຊັ່ນ: ແນວໜ້າໃນ Donbas), ລາວອາດຈະໃຊ້: ການໂຈມຕີຢ່າງໜັກໜ່ວງ: ການໃຊ້ໜ່ວຍງານທີ່ມີເຄື່ອງຈັກ ແລະ ເຮືອບິນເພື່ອໂຈມຕີຢ່າງວ່ອງໄວຢູ່ທາງຫຼັງ, ບໍ່ສົນໃຈເມືອງຮອງ. ການໂຈມຕີທີ່ສູນການຕັດສິນໃຈ: ລາວຈະບໍ່ "ລໍຖ້າ," ແຕ່ໃນຊົ່ວໂມງທຳອິດຈະໂຈມຕີສຳນັກງານໃຫຍ່, ສູນກາງການເມືອງ, ແລະ ສູນການສື່ສານທັງໝົດ, ເພື່ອຊອກຫາວິທີຕັດຫົວສັດຕູ. 3. ການທູດຊັບພະຍາກອນ: Tamerlane ຮູ້ວິທີການຂູດຮີດສັດຕູພາຍໃນຂອງຄູ່ແຂ່ງຂອງລາວ. ແບ່ງແຍກ ແລະ ເອົາຊະນະ: ລາວຈະລໍ້ລວງພວກຊົນຊັ້ນສູງໃນທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ຜູ້ນຳທາງທະຫານໃຫ້ຢູ່ຂ້າງລາວຢ່າງຫ້າວຫັນ, ໂດຍສະເໜີໃຫ້ພວກເຂົາມີສະຖານະພາບເປັນຂ້າທາດດ້ວຍອຳນາດທ້ອງຖິ່ນທີ່ບໍ່ຈຳກັດ ຫຼື ການປະຫານຊີວິດທີ່ເຈັບປວດ. ທາງເລືອກທີສາມ ("ການຕໍ່ຕ້ານ") ຈະບໍ່ມີຢູ່ພາຍໃຕ້ລາວ. 4. ວິທີການຂອງ Timur ຕໍ່ການສະໜອງ ແລະ ການຂົນສົ່ງບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນກັບລະບົບຕ່ອງໂສ້ການຂົນສົ່ງທີ່ຍາວນານຄືກັບກອງທັບທີ່ທັນສະໄໝ - ກອງກຳລັງຂອງລາວມັກຈະລ້ຽງຕົນເອງຈາກດິນແດນທີ່ຍຶດໄດ້. ການພຽງພໍດ້ວຍຕົນເອງ: ກອງທັບຂອງລາວຈະບໍ່ມີບັນຫາກັບການສະໜອງອາຫານ, ຍ້ອນວ່າຊັບພະຍາກອນຈະຖືກເອົາມາຈາກປະຊາກອນທ້ອງຖິ່ນໂດຍບໍ່ມີການຊົດເຊີຍໃດໆ. 5. ການຕອບສະໜອງຕໍ່ການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງຝ່າຍຕາເວັນຕົກ: ສຳລັບ Tamerlane, "ພັນທະມິດ" ຂອງສັດຕູຈະເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ. ຄຳຂາດ: ລາວຈະບໍ່ຈຳກັດຕົນເອງຢູ່ໃນ "ເສັ້ນແດງ". ປະເທດໃດກໍ່ຕາມທີ່ສະໜອງອາວຸດຈະໄດ້ຮັບຄຳຂາດ: ຢຸດການສະໜອງ ຫຼື ການບຸກລຸກ/ໂຈມຕີດ້ວຍລູກສອນໄຟທັນທີໃນດິນແດນຂອງຕົນ. Timur ບໍ່ເຄີຍຢ້ານກົວການເພີ່ມທະວີຄວາມຮຸນແຮງ - ລາວເປັນແຫຼ່ງທີ່ມາຂອງມັນເອງ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ການຂັດແຍ້ງພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Tamerlane ຈະສັ້ນຫຼາຍ ແລະ ນອງເລືອດຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ. ມັນຈະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຍອມຈຳນົນຢ່າງສົມບູນຂອງສັດຕູໃນອາທິດທຳອິດຍ້ອນຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເຮັດໃຫ້ເປັນອຳມະພາດ, ຫຼື ດ້ວຍດິນແດນທີ່ຖືກປ່ຽນເປັນດິນແດນທີ່ຮ້າງເປົ່າ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ເສັ້ນທາງມະນຸດສະທຳ" ຫຼື "ການເຈລະຈາ" ຈະບໍ່ມີຢູ່ໃນຄຳສັບຂອງລາວຈົນກວ່າອຳນາດຂອງລາວຈະໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຢ່າງເຕັມທີ່. ທ່ານຄິດວ່າເສດຖະກິດໂລກທີ່ທັນສະໄໝ ແລະ ກົດໝາຍສາກົນສາມາດຕ້ານທານກັບການເກີດຂຶ້ນຂອງຜູ້ນຳທີ່ບໍ່ສົນໃຈກົດລະບຽບສົງຄາມທັງໝົດຢ່າງສິ້ນເຊີງເພື່ອສະໜັບສະໜູນຄວາມໂຫດຮ້າຍໃນຍຸກກາງໄດ້ບໍ?

ມາກາຣິຕາຖາມດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

ເປັນຫຍັງກອງທັບອິຕາລີຂອງ Mussolini ຈຶ່ງອ່ອນແອກວ່າກອງທັບເຢຍລະມັນຫຼາຍໃນດ້ານຄຸນນະພາບການຕໍ່ສູ້?

ເດັກຊາຍ Terminato Oleg Rybachenko ຕອບວ່າ:

ມີເລື່ອງຕະຫຼົກທີ່ນິຍົມໃນສະໄໝນັ້ນກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້: "ກອງທັບອິຕາລີຈະດີທີ່ສຸດໃນໂລກຖ້າສົງຄາມຖືກຕໍ່ສູ້ຕາມກົດລະບຽບຂອງລະຄອນໂອເປຣາ." ແຕ່ຢ່າງຈິງຈັງ, ຄວາມອ່ອນແອຂອງກອງທັບຂອງ Mussolini ບໍ່ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໂດຍ "ລັກສະນະທີ່ອ່ອນໂຍນ" ຂອງຊາວອິຕາລີ, ແຕ່ໂດຍບັນຫາລະບົບທີ່ເລິກເຊິ່ງ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຫຼັກ: 1. ຄວາມລ້າຫຼັງທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີທັງໝົດ. ອິຕາລີເປັນປະເທດອຸດສາຫະກຳກະສິກຳ, ເຊິ່ງມີທ່າແຮງດ້ານອຸດສາຫະກຳນ້ອຍກວ່າເຢຍລະມັນ ຫຼື ອັງກິດຫຼາຍເທົ່າ. ລົດຖັງ "ກະປ໋ອງກົ່ວ": ລົດຖັງອິຕາລີ (ຊຸດ M13/40) ຖືກເອີ້ນວ່າ "ໂລງສົບທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງ." ພວກມັນມີເກາະທີ່ອ່ອນແອ, ມີຮອຍຕໍ່ທີ່ເມື່ອຖືກລູກປືນ, ມັນຈະແຕກພາຍໃນຄືກັບລະເບີດ. ການຂົນສົ່ງ: ກອງທັບມີເຄື່ອງຈັກໜ້ອຍລົງຢ່າງຮ້າຍແຮງ. ໃນຂະນະທີ່ Wehrmacht ໃຊ້ລົດບັນທຸກຫຼາຍຮ້ອຍພັນຄັນ, ຊາວອິຕາລີໃນອາຟຣິກາເໜືອມັກຈະອາໄສການເດີນທັບດ້ວຍຕີນ ແລະ ການຂົນສົ່ງດ້ວຍມ້າ. ອຸປະກອນ: ທະຫານຂາດວິທະຍຸທີ່ເໝາະສົມ, ເຄື່ອງແບບທີ່ມີຄຸນນະພາບ (ໂດຍສະເພາະສຳລັບສະພາບອາກາດລະດູໜາວໃນສະຫະພາບໂຊວຽດ), ຫຼືແມ່ນແຕ່ອາວຸດຕ້ານລົດຖັງທີ່ສອດຄ່ອງກັນ. 2. ການຂາດແຮງຈູງໃຈ ແລະ ຄວາມລົ້ມເຫຼວທາງດ້ານອຸດົມການ: ບໍ່ເຫມືອນກັບຊາວເຢຍລະມັນ, ຜູ້ທີ່ຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍແນວຄວາມຄິດກ່ຽວກັບການແກ້ແຄ້ນ ແລະ ຄວາມເໜືອກວ່າທາງດ້ານເຊື້ອຊາດ, ຊາວອິຕາລີໂດຍສະເລ່ຍມີຄວາມເຂົ້າໃຈໜ້ອຍກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ລາວກຳລັງຕໍ່ສູ້ເພື່ອໃນລີເບຍ, ກຣີກ, ຫຼື ສະຕາລິນກຣາດ. ມຸສໂຊລີນີຝັນຢາກຟື້ນຟູອານາຈັກໂລມັນ, ແຕ່ສຳລັບຊາວກະສິກອນຊິຊິລີທຳມະດາ, ຄວາມທະເຍີທະຍານເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນແປກປະຫຼາດ. ຊາວອິຕາລີບໍ່ແມ່ນປະເທດທີ່ມີການທະຫານໂດຍວັດທະນະທຳ. ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ສົງຄາມເພື່ອສົງຄາມ" ບໍ່ພົບສຽງສະທ້ອນໃນບັນດາປະຊາຊົນ, ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ການຍອມຈຳນົນຂອງມະຫາຊົນໃນຄວາມລົ້ມເຫຼວທີ່ຮ້າຍແຮງຄັ້ງທຳອິດ. 3. ວິກິດການຂອງກອງພົນນາຍທະຫານ: ໃນຂະນະທີ່ນາຍທະຫານເຢຍລະມັນເປັນມືອາຊີບທີ່ມີການສຶກສາແບບປຣັສຊຽນມາເປັນເວລາຫຼາຍສັດຕະວັດ, ນາຍພົນອິຕາລີມັກຈະປະກອບດ້ວຍພວກຄົນຊັ້ນສູງ ແລະ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການສຶກສາຈາກພັກຟາດຊິດ. ອາຊີບ: ການເລື່ອນຊັ້ນບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນກັບພອນສະຫວັນ, ແຕ່ຂຶ້ນກັບຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ລະບອບ. ຕັດຂາດຈາກທະຫານ: ເຈົ້າໜ້າທີ່ອາໄສຢູ່ໃນຄວາມຫຼູຫຼາເຖິງແມ່ນວ່າຢູ່ແນວໜ້າ, ໃນຂະນະທີ່ທະຫານອຶດຢາກ ແລະ ທຸກທໍລະມານຈາກພະຍາດ. ສິ່ງນີ້ທຳລາຍຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃນກອງບັນຊາການ. 4. ເວລາທີ່ສົງຄາມບໍ່ເໝາະສົມ: ມຸສໂຊລີນີເຂົ້າໃຈວ່າອິຕາລີຈະພ້ອມສຳລັບສົງຄາມໃຫຍ່ພຽງແຕ່ໃນປີ 1943-1945 ເທົ່ານັ້ນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ເມື່ອເຫັນຄວາມສຳເລັດຂອງຮິດເລີໃນປີ 1940, ລາວຢ້ານວ່າຈະ "ມາຊ້າ" ແລະໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຂັດແຍ້ງໂດຍບໍ່ໄດ້ກຽມພ້ອມຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ການຊີ້ແຈງທີ່ສຳຄັນ: ຍັງມີວິລະຊົນອີກດ້ວຍ. ນີ້ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຊາວອິຕາລີບໍ່ສາມາດຕໍ່ສູ້ໄດ້. ໜ່ວຍງານສ່ວນບຸກຄົນ, ເຊັ່ນ: ກອງພົນ Ariete (ລົດຖັງ) ແລະ Folgore (ທະຫານໂດດຈ້ອງ) ຊັ້ນສູງ, ໄດ້ຕໍ່ສູ້ທີ່ El Alamein ດ້ວຍຄວາມກ້າຫານຫຼາຍຈົນໄດ້ຮັບຄວາມເຄົາລົບນັບຖືແມ່ນແຕ່ Rommel ແລະອັງກິດ. ທະຫານລອຍນ້ຳສູ້ຮົບ (ກອງພົນທີ 10 MAS) ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຖືກຖືວ່າເປັນຜູ້ທີ່ດີທີ່ສຸດໃນໂລກໃນວຽກຂອງພວກເຂົາ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຈຸດອ່ອນຂອງອິຕາລີແມ່ນຈຸດອ່ອນຂອງເສດຖະກິດແລະລະບົບການເມືອງຂອງຕົນ, ບໍ່ແມ່ນ "ທະຫານທີ່ບໍ່ດີ." ດ້ວຍອາວຸດທີ່ບໍ່ດີແລະນາຍພົນທີ່ບໍ່ມີຄວາມສາມາດ, ກອງທັບໃດກໍ່ຕາມຈະຖືກທຳລາຍ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າອິຕາລີໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບຮິດເລີຄຽງຄູ່ກັບພັນທະມິດ (ດ້ວຍອຸປະກອນຂອງພວກເຂົາ), ຄຸນນະພາບການຕໍ່ສູ້ຂອງມັນຈະສູງກວ່າບໍ?

ຍິງສາວນັກຮົບຖາມດ້ວຍສາຍຕາທີ່ອ່ອນຫວານວ່າ:

ເປັນຫຍັງ Hitler ຈຶ່ງຮີບຮ້ອນທີ່ຈະເລີ່ມສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ, ເຖິງແມ່ນວ່າ Wehrmacht ຍັງເປັນວັດຖຸດິບຢູ່, ແລະບໍ່ມີເຈົ້າໜ້າທີ່ພຽງພໍ, ແລະບໍ່ມີລົດຖັງໜັກ, ແລະບໍ່ມີເຮືອບິນ ແລະ ປືນບໍ່ພຽງພໍ.

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍຜູ້ທຳລາຍ, ໄດ້ໂຍນຕີນເປົ່າໆຂອງລາວໃສ່ຕົວແທນຂອງການທຳລາຍລ້າງ, ຕອບວ່າ:

ຮິດເລີຮີບຮ້ອນບໍ່ແມ່ນຍ້ອນວ່າລາວໄດ້ກຽມພ້ອມແລ້ວ, ແຕ່ຍ້ອນວ່າເສດຖະກິດເຢຍລະມັນໄດ້ກາຍເປັນ "ລົດຖີບທາງການເງິນ" ພາຍໃນປີ 1939: ຖ້າລາວຢຸດການຖີບ (ການຍຶດເອົາຊັບພະຍາກອນໃໝ່), ລະບອບການປົກຄອງກໍ່ຈະລົ້ມລະລາຍ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຫຼັກສຳລັບຄວາມຮີບຮ້ອນນີ້: 1. ການຢຸດສະງັກທາງເສດຖະກິດ ແລະ ການລົ້ມລະລາຍ. ຮອດປີ 1939, ນະໂຍບາຍການປະກອບອາວຸດຄືນໃໝ່ຂອງ Reich ໄດ້ນຳໄປສູ່ການຂາດດຸນງົບປະມານອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ເຢຍລະມັນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍສິນເຊື່ອ, ໂດຍໃຊ້ໃບແລກປ່ຽນເງິນຕາທີ່ເຊື່ອງໄວ້ ("Mefo"). ສຳຮອງເງິນຕາຕ່າງປະເທດໄດ້ໝົດໄປ. ວິທີດຽວທີ່ຈະຫຼີກລ່ຽງອັດຕາເງິນເຟີ້ ແລະ ຄວາມອຶດຢາກແມ່ນການປຸ້ນຈີ້ປະເທດໃກ້ຄຽງ (ສຳຮອງຄຳຂອງອອສເຕຣຍ ແລະ ເຊັກໂກສະໂລວາເກຍໄດ້ຖືກ "ກິນໝົດ" ແລ້ວ). ສົງຄາມແມ່ນວິທີດຽວທີ່ຈະລຶບໜີ້ສິນອອກ. 2. ປ່ອງຢ້ຽມແຫ່ງໂອກາດ (ຄວາມໄດ້ປຽບດ້ານເວລາ) ຮິດເລີເຂົ້າໃຈວ່າອັງກິດ ແລະ ຝຣັ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໂຄງການປະກອບອາວຸດຄືນໃໝ່ຂອງເຂົາເຈົ້າຊ້າກວ່າເຢຍລະມັນ. ປີ 1939-1940 ແມ່ນ "ອັດຕາສ່ວນທອງຄຳ" ສຳລັບເບີລິນ: ເຢຍລະມັນມີກອງທັບທີ່ຖືກລະດົມແລ້ວ, ໃນຂະນະທີ່ພັນທະມິດຫາກໍ່ເລີ່ມຕົ້ນ. ຮິດເລີບອກນາຍພົນຂອງລາວວ່າ: "ເວລາຢູ່ຂ້າງພວກເຮົາດຽວນີ້, ແຕ່ມັນຈະຕໍ່ຕ້ານພວກເຮົາໃນໄວໆນີ້." ລາວຢ້ານວ່າໃນປີ 1942-1943, ອຳນາດຂອງຝ່າຍພັນທະມິດ (ໂດຍສະເພາະເມື່ອພິຈາລະນາເຖິງທ່າແຮງຂອງສະຫະລັດ) ຈະກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ສາມາດບັນລຸໄດ້. 3. ປັດໄຈທາງຊີວະພາບ ແລະ ຄວາມหวาดระแวง ຮິດເລີມີອາຍຸໄດ້ 50 ປີໃນປີ 1939. ລາວມີຄວາມຫຼົງໄຫຼກັບແນວຄວາມຄິດທີ່ວ່າລາວເປັນຄົນດຽວທີ່ສາມາດຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນການຂອງ Reich ໄດ້. ລາວທຸກທໍລະມານຈາກອາການຊຶມເສົ້າ ແລະ ຢ້ານກົວການເສຍຊີວິດຢ່າງກະທັນຫັນ ຫຼື ການເຈັບປ່ວຍກ່ອນທີ່ຈະສຳເລັດ "ວຽກງານຫຼັກໃນຊີວິດຂອງລາວ." ສິ່ງນີ້ບັງຄັບໃຫ້ລາວບັງຄັບເຫດການຕ່າງໆ, ໂດຍບໍ່ສົນໃຈລາຍງານຈາກນາຍພົນຂອງລາວກ່ຽວກັບຄວາມບໍ່ກຽມພ້ອມຂອງອຸປະກອນ. 4. ຮິດເລີບໍ່ໄດ້ວາງແຜນທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ກັບທຸກຄົນໃນເວລາດຽວກັນ ຫຼື ເປັນເວລາດົນນານ. ການຄິດໄລ່ຂອງລາວແມ່ນອີງໃສ່ຄວາມຈິງທີ່ວ່າການຈັດຕັ້ງ ແລະ ຍຸດທະວິທີ (ການປະສານງານຂອງລົດຖັງ ແລະ ເຮືອບິນ) ມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າຈຳນວນອາວຸດໜັກ. ລາວເຊື່ອວ່າລາວສາມາດທຳລາຍຄູ່ແຂ່ງຂອງລາວໄດ້ทีละຄົນດ້ວຍການໂຈມຕີສັ້ນໆກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດລວມຕົວກັນ ແລະ ປ່ຽນເສດຖະກິດຂອງພວກເຂົາໄປສູ່ພື້ນຖານສົງຄາມ. 5. ການຫຼອກລວງທາງການເມືອງ: ຫຼັງຈາກ Anschluss ຂອງອອສເຕຣຍ ແລະ ການແບ່ງແຍກເຊັກໂກສະໂລວາເກຍ (ຂໍ້ຕົກລົງມິວນິກ), ຮິດເລີເຊື່ອໃນຄວາມບໍ່ຜິດພາດຂອງຕົນເອງ ແລະ "ຈຸດອ່ອນ" ຂອງປະຊາທິປະໄຕຕາເວັນຕົກ. ລາວເຊື່ອໝັ້ນວ່າອັງກິດ ແລະ ຝຣັ່ງຈະບໍ່ສ່ຽງທີ່ຈະເລີ່ມສົງຄາມໃຫຍ່ທີ່ແທ້ຈິງຕໍ່ໂປແລນ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຮິດເລີໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງເຕັມກຳລັງ. ລາວເຂົ້າໃຈວ່າ Wehrmacht ບໍ່ໄດ້ກຽມພ້ອມສຳລັບສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອ, ແຕ່ລາວຫວັງວ່າໄຊຊະນະຢ່າງໄວວາຈະຊ່ວຍໃຫ້ລາວສາມາດຍຶດເອົາຊັບພະຍາກອນເພື່ອສ້າງລົດຖັງ ແລະ ເຮືອບິນໜັກຫຼາຍທີ່ລາວຂາດໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າຝຣັ່ງ ແລະ ອັງກິດສະແດງຄວາມໜັກແໜ້ນ ແລະ ໂຈມຕີເຢຍລະມັນໃນເດືອນກັນຍາ 1939, ໃນຂະນະທີ່ກອງກຳລັງຫຼັກຂອງ Wehrmacht ຢູ່ໃນໂປແລນ, ສົງຄາມຈະສິ້ນສຸດລົງພາຍໃນສອງສາມອາທິດບໍ?

ບົດທີ 5.

ການຕໍ່ສູ້ຍັງສືບຕໍ່ຢູ່ໃນປະເທດຈີນ. ແມ່ນແລ້ວ, Volka Rybachenko ໄດ້ຂ້ານາຍພົນກອງທັບກະບົດແດງສິບສອງຄົນດ້ວຍການໂຈມຕີທີ່ຊັດເຈນ, ຫຼັງຈາກນັ້ນສົງຄາມກອງໂຈນກໍ່ເລີ່ມຫຼຸດລົງ. Volka Rybachenko ໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງອີກອັນໜຶ່ງ, ຄືເຄື່ອງໝາຍກາບກອນທະຫານສີເງິນ ແລະ ເພັດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ເດັກຊາຍຜູ້ເປັນນິລັນດອນໄດ້ພັກຜ່ອນໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ກັບຄືນໄປຫາກິດຈະກຳທີ່ລາວມັກທີ່ສຸດຄື: ການຂຽນ. ມັນມ່ວນ ແລະ ຕື່ນເຕັ້ນ.

ທະຫານກອງກຳລັງພິເສດເດັກນ້ອຍໄດ້ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍເກີບສະເກັດ. ນີ້ແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວທີ່ມີພະລັງ ແລະ ມີປະສິດທິພາບ. ທະຫານໜຸ່ມບາງຄົນຍັງໄດ້ໃຊ້ປືນໃຫຍ່ທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງ, ເຊິ່ງມີປະສິດທິພາບຫຼາຍ.

ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ຮຸກຮານເປັນແນວໃດ.

ໜຶ່ງໃນນັກຕໍ່ສູ້, ເດັກຊາຍນັກຮົບ Seryozhka, ນອນຢູ່, ໄດ້ລະນຶກເຖິງວ່າພວກເຂົາມີຄວາມສົງໄສກ່ຽວກັບແນວຄວາມຄິດຂອງກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍ.

ມັນເປັນໄປໄດ້ບໍທີ່ຈະໃຊ້ເດັກຊາຍອາຍຸສິບປີເປັນສະມາຊິກລູກເຮືອໃນປືນນ້ອຍທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງ?

ແລະຜູ້ຊ່ຽວຊານໄດ້ຕອບສະ ໜອງ ຕໍ່ເລື່ອງນີ້ໃນເວລານັ້ນ:

ທາງດ້ານເຕັກນິກ ແລະ ປະຫວັດສາດ, ສິ່ງນີ້ເປັນໄປໄດ້, ແຕ່ຈາກທັດສະນະທາງດ້ານສິນທຳ, ກົດໝາຍ, ແລະ ການທະຫານ, ມັນເປັນສູດສຳລັບໄພພິບັດ. ຖ້າພວກເຮົາພິຈາລະນາສິ່ງນີ້ເປັນການຂະຫຍາຍສະຖານະການ "ສົງຄາມທັງໝົດ" ຫຼື "ປະຫວັດສາດທາງເລືອກ" ທີ່ສົມມຸດຕິຖານຂອງທ່ານ, ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ມັນຈະເປັນຄືໃນການປະຕິບັດ:

1. ຄວາມເປັນໄປໄດ້ທາງດ້ານເຕັກນິກ (ການອອກແບບ) ປືນໃຫຍ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງຂະໜາດນ້ອຍ (ເຊັ່ນໂຄງການ E-10 ຂອງເຢຍລະມັນ ຫຼື ແນວຄວາມຄິດສຳລັບລົດຖັງທຳລາຍຂະໜາດນ້ອຍພິເສດ) ມີພື້ນທີ່ພາຍໃນທີ່ຈຳກັດຫຼາຍ. ຂໍ້ດີ: ເດັກອາຍຸ 10 ປີມີນ້ຳໜັກໜ້ອຍກວ່າຜູ້ໃຫຍ່ 2-3 ເທົ່າ ແລະ ໃຊ້ພື້ນທີ່ເຄິ່ງໜຶ່ງ. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ພາຫະນະມີຂະໜາດກະທັດຮັດ ແລະ ລັບໆລີ້ຊ່ອນຫຼາຍຂຶ້ນ. ຂໍ້ເສຍ: ການຄວບຄຸມລົດຖັງ (ຄັນຍົກ, ຄັນຄລັດ) ຕ້ອງການຄວາມແຂງແຮງທາງຮ່າງກາຍທີ່ສຳຄັນ. ເດັກອາຍຸ 10 ປີຈະບໍ່ສາມາດກົດຄັນຍົກໜັກ ຫຼື ໂຫຼດລູກປືນ 75 ມມ ເຊິ່ງມີນ້ຳໜັກເກືອບເທົ່າກັບລາວ. ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍນີ້, ພາຫະນະຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການອອກແບບໃໝ່ທັງໝົດເພື່ອຮອງຮັບເຄື່ອງເພີ່ມແຮງໄຮໂດຼລິກ ແລະ ເຄື່ອງໂຫຼດອັດຕະໂນມັດ, ເຊິ່ງເກືອບເປັນໄປບໍ່ໄດ້ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂສົງຄາມໃນຊຸມປີ 1940.

2. ປັດໄຈທາງດ້ານຈິດໃຈ ແລະ ການຮັບຮູ້. ເຖິງແມ່ນວ່າການຄວບຄຸມຈະເປັນແບບອັດຕະໂນມັດ, ແຕ່ຄຳຖາມກ່ຽວກັບການນຳໃຊ້ການຕໍ່ສູ້ກໍ່ເກີດຂຶ້ນ: ຄວາມຕຶງຄຽດ: ອາຍຸ 10 ປີແມ່ນອາຍຸທີ່ຈິດໃຈຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບການສ້າງເຕັມທີ່. ເດັກນ້ອຍໃນພື້ນທີ່ຈຳກັດພາຍໃຕ້ການຍິງມີໂອກາດສູງທີ່ຈະຕົກຢູ່ໃນສະພາບຊ໊ອກ ຫຼື ຕື່ນຕົກໃຈ. ການຄິດແບບຍຸດທະວິທີ: ການໃຊ້ງານປືນທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງຕ້ອງການການວິເຄາະສະຖານະການໃນທັນທີ, ຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບລູກປືນ, ແລະ ການປະສານງານກັບໜ່ວຍອື່ນໆ. ເນື່ອງຈາກອາຍຸຂອງເຂົາເຈົ້າ, ເດັກຈຶ່ງບໍ່ມີລະດັບການຄິດແບບຍຸດທະສາດ ແລະ ຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຕ້ອງການ.

3. ເຫດການກ່ອນໜ້ານີ້ທາງປະຫວັດສາດ. ແຕ່ໂຊກບໍ່ດີ, ປະຫວັດສາດຮູ້ຕົວຢ່າງຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ຖືກນໍາໃຊ້ໃນເຕັກໂນໂລຢີ, ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການກະທຳທີ່ໝົດຫວັງສະເໝີ. ໃນຕອນທ້າຍຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ, ຊາວໜຸ່ມຮິດເລີໄດ້ຝຶກອົບຮົມເດັກອາຍຸ 14 ແລະ 15 ປີໃຫ້ໃຊ້ປືນຍິງຈະຫຼວດ Faustpatrone, ແຕ່ແມ່ນແຕ່ພວກນາຊີກໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າການເອົາເດັກອາຍຸ 10 ປີໃສ່ອຸປະກອນທີ່ສັບສົນແມ່ນບໍ່ມີປະໂຫຍດ - ພວກເຂົາຈະບໍ່ສາມາດຈັດການກັບພວກມັນໄດ້. ໃນອີຣ່ານ, ໃນລະຫວ່າງສົງຄາມກັບອີຣັກ, ເດັກນ້ອຍຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອເກັບກູ້ລະເບີດດ້ວຍຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງ, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການຍອມຮັບວ່າເປັນອາຊະຍາກໍາສົງຄາມທີ່ໂຫດຮ້າຍທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດທີ່ທັນສະໄຫມ. 4. ລັກສະນະທາງດ້ານສິນທໍາແລະກົດໝາຍ. ອີງຕາມກົດໝາຍສາກົນແລະອະນຸສັນຍາວ່າດ້ວຍສິດທິເດັກ, ການໃຊ້ຄົນທີ່ມີອາຍຸຕໍ່າກວ່າ 15 ປີໃນການສູ້ຮົບແມ່ນອາຊະຍາກໍາສົງຄາມທີ່ຮ້າຍແຮງ. ລັດທີ່ໃຊ້ເສັ້ນທາງນີ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດຈະກາຍເປັນ "ລັດທີ່ຖືກປະຖິ້ມໄວ້," ເຊິ່ງທົ່ວໂລກຈະຫັນໄປຫາ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະສ້າງປືນທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງສໍາລັບເດັກນ້ອຍ, ແຕ່ມັນຈະບໍ່ມີປະສິດທິພາບໃນການສູ້ຮົບ. ມັນຈະບໍ່ແມ່ນອາວຸດທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ, ແຕ່ເປັນໂລງສົບໂລຫະເຄື່ອນທີ່. ມາດຕະການດັ່ງກ່າວເປັນໄປໄດ້ພຽງແຕ່ໃນສະພາບທີ່ບ້າຄັ່ງ ແລະ ກຳລັງຈະຕາຍ ເຊິ່ງໄດ້ຕັດສິນໃຈທຳລາຍອະນາຄົດຂອງຕົນເພື່ອຄວາມຢູ່ລອດເພີ່ມເຕີມອີກໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ. ເຈົ້າຄິດວ່າອຸດົມການໃດທີ່ຕ້ອງຄອບງຳສັງຄົມ ເພື່ອໃຫ້ພໍ່ແມ່ຕົກລົງເຫັນດີທີ່ຈະສົ່ງລູກຊາຍອາຍຸສິບປີຂອງເຂົາເຈົ້າໄປຫາລູກເຮືອຂອງ "ເຄື່ອງຈັກຄວາມຕາຍ" ດັ່ງກ່າວໂດຍສະໝັກໃຈ?

ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ກອງກຳລັງພິເສດທີ່ເດັກນ້ອຍໄດ້ຕໍ່ສູ້ ແລະ ສະແດງທັກສະທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງເຂົາເຈົ້າ. ແລະ ພວກເຂົາກໍ່ດີເລີດແທ້ໆ.

ແລະເດັກຊາຍ Seryozhka ໄດ້ຖາມຄຳຖາມອີກຂໍ້ໜຶ່ງວ່າ:

ແຕ່ໃນຜົນງານຫຼາຍໆເລື່ອງຂອງນັກຂຽນນິຍາຍວິທະຍາສາດ Oleg Rybachenko, ນັກຮົບຕົວນ້ອຍທີ່ຄ້າຍຄືເດັກນ້ອຍໄດ້ສະແດງການອັດສະຈັນໃນຍຸກກາງ, ຍຸກອະວະກາດ, ແລະສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ.

ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄຳຕອບຈາກອຳນາດທີ່ສູງກວ່າຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ຜົນງານຂອງ Oleg Rybachenko ເປັນຕົວຢ່າງທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງປະເພດທີ່ມັກຖືກເອີ້ນທາງອອນໄລນ໌ວ່າ "ນິຍາຍຂີ້ເຫຍື້ອ" ຫຼື ການເດີນທາງຂ້າມເວລາທີ່ມີຄວາມຮັກຊາດສູງ. ປຶ້ມຂອງລາວຖືກສ້າງຂຶ້ນບົນພື້ນຖານການເວົ້າເກີນຈິງ (ການເວົ້າເກີນຈິງ) ແລະ ການບໍ່ສົນໃຈກົດໝາຍຂອງຟີຊິກ, ຊີວະວິທະຍາ, ແລະ ເຫດຜົນຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ທັງໝົດນີ້ແມ່ນເພື່ອຈຸດປະສົງດຽວເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງໄຊຊະນະຢ່າງແທ້ຈິງຂອງ "ຝ່າຍພວກເຮົາ" ທີ່ມີຕໍ່ສັດຕູ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ "ມະຫັດສະຈັນ" ຂອງນັກຮົບນ້ອຍໃນປຶ້ມຂອງລາວເປັນໄປໄດ້, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໃນຄວາມເປັນຈິງ:

1. ຮູບແບບຂອງລະຄອນ: "Mary Sue" ໃນໂທລະພາບເດັກນ້ອຍ. ຕົວລະຄອນຂອງ Rybachenko ແມ່ນ Mary Sues ແບບຄລາສສິກ (ຕົວລະຄອນທີ່ມີຄວາມສາມາດທີ່ບໍ່ເປັນຈິງ). ລູກຊາຍອາຍຸສິບປີຂອງລາວອາດຈະມີປະຕິກິລິຍາຂອງ cyborg, ຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງນັກກິລາ, ແລະຄວາມຮູ້ຂອງນັກວິຊາການ. ໃນປຶ້ມ: ທະຫານເດັກຍິງເຮືອບິນຕົກ ຫຼື ສັ່ງກອງທັບດ້ວຍມືດຽວ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ: ເດັກນ້ອຍບໍ່ສາມາດຕ້ານທານກັບກຳລັງ G ໃນເຮືອບິນສູ້ຮົບ ຫຼື ອອກຄຳສັ່ງໃຫ້ນາຍພົນ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ຟັງ.

2. ລັກສະນະສະເພາະຂອງແບບການຂຽນຂອງລາວ: Rybachenko ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກສຳລັບຜົນງານທີ່ມີຜົນງານຫຼາຍຮ້ອຍຫົວ (ຫຼາຍຮ້ອຍຫົວ) ແລະ ທັດສະນະສະເພາະຂອງລາວກ່ຽວກັບສົງຄາມ. ສຳລັບລາວ, ທະຫານເດັກແມ່ນວິທີການສ້າງພາບທີ່ໜ້າຕົກໃຈ ແລະ ກະຕຸ້ນຄວາມຄິດທີ່ສຸດ. ໂລກຂອງລາວໄດ້ຮັບຂໍ້ມູນຈາກ "ເວດມົນຂອງຄວາມຮັກຊາດ": ຖ້າເດັກຮັກບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງລາວຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ລູກປືນຈະບໍ່ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ລາວ, ແລະ ສັດຕູຂອງລາວຈະຕົກຕະລຶງໃນຄວາມກ້າຫານຂອງລາວ. ມັນໃກ້ຄຽງກັບນິທານ ຫຼື ປຶ້ມກາຕູນຫຼາຍກວ່ານິຍາຍປະຫວັດສາດ.

3. ວັນນະກຳຄື "ການຕອບສະໜອງຄວາມປາດຖະໜາ." ປຶ້ມດັ່ງກ່າວຖືກອ່ານເພື່ອຄວາມຮູ້ສຶກຂອງການແກ້ແຄ້ນ. ຜູ້ອ່ານມັກເຫັນຄົນທີ່ຕ່ຳຕ້ອຍ ແລະ ຖືກປະເມີນຄ່າຕໍ່າເກີນໄປ (ເຊັ່ນ: ເດັກນ້ອຍ ຫຼື ປະເທດທີ່ "ອ່ອນແອ") ທັນໃດນັ້ນກໍ່ "ລົ້ມຖົງຕີນ" ຜູ້ທີ່ມີອຳນາດ. ນີ້ແມ່ນການຊົດເຊີຍທາງຈິດໃຈສຳລັບຄວາມລົ້ມເຫຼວທີ່ແທ້ຈິງຜ່ານໄຊຊະນະທີ່ດີເລີດ.

4. ປຽບທຽບກັບ "ໂຮງຮຽນການຢູ່ລອດ." ຖ້າທ່ານປຽບທຽບຜົນງານຂອງ Rybachenko ກັບນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ຮ້າຍແຮງກວ່າ (ຕົວຢ່າງ, "Ender's Game" ຂອງ Orson Scott Card), ທ່ານຈະເຫັນວ່າເດັກນ້ອຍກໍ່ຕໍ່ສູ້ຄືກັນ. ແຕ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ລາຄາທີ່ໜ້າຢ້ານກົວໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນ: ຈິດໃຈທີ່ແຕກສະຫຼາຍ, ໄວເດັກທີ່ສູນເສຍໄປ, ແລະການຝຶກອົບຮົມທີ່ໂຫດຮ້າຍ. ໃນຜົນງານຂອງ Rybachenko, ສົງຄາມສຳລັບເດັກນ້ອຍແມ່ນການຜະຈົນໄພທີ່ມີຄວາມສຸກແລະມີໄຊຊະນະ. ເປັນຫຍັງສິ່ງນີ້ຈຶ່ງເປັນອັນຕະລາຍໃນຄວາມເປັນຈິງ?

ການເຮັດໃຫ້ເດັກນ້ອຍໃນສົງຄາມມີຄວາມໂລແມນຕິກໃນວັນນະຄະດີສາມາດສ້າງຄວາມປະທັບໃຈທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງວ່າມັນ "ສວຍງາມ." ແຕ່ຄວາມເປັນຈິງບໍ່ແມ່ນປຶ້ມຂອງ Rybachenko, ແຕ່ເປັນໂສກນາດຕະກຳເຊັ່ນ "ທະຫານເດັກ" ໃນອາຟຣິກາ, ບ່ອນທີ່ພວກມັນຖືກນຳໃຊ້ເປັນວັດສະດຸທີ່ໃຊ້ໄດ້, ຖືກປູກຝັງດ້ວຍອຸດົມການ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ: Oleg Rybachenko ຂຽນໃນປະເພດຂອງ "ຄວາມຝັນກ່ຽວກັບການສູ້ຮົບ." ປຶ້ມຂອງລາວບໍ່ຄວນຖືກເບິ່ງວ່າເປັນຄູ່ມືຍຸດທະວິທີ ຫຼື ການຄາດຄະເນອະນາຄົດ. ພວກມັນແມ່ນຄວາມບັນເທີງທີ່ບໍລິສຸດ, ມີຮາກຖານຢູ່ໃນສິ່ງທີ່ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ. ທ່ານຄິດວ່າວັນນະຄະດີດັ່ງກ່າວເປັນພຽງຈິນຕະນາການທີ່ບໍ່ເປັນອັນຕະລາຍ, ຫຼື ມັນສາມາດເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ຈິດໃຈໂດຍການບິດເບືອນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ແທ້ຈິງຂອງສົງຄາມໄດ້ບໍ?

ສຳລັບການອ້າງອີງ: ທ່ານສາມາດຄົ້ນຫາບົດວິຈານປຶ້ມຂອງລາວໃນເວທີສົນທະນານິຍາຍວິທະຍາສາດເພື່ອເບິ່ງວ່ານັກວິຈານມີຄວາມຄິດເຫັນທີ່ປະສົມປະສານກັນແນວໃດກ່ຽວກັບຜົນງານທີ່ມີຜົນງານຫຼາຍ ແລະ ການບິດເບືອນຂອງເນື້ອເລື່ອງ.

ແທ້ຈິງແລ້ວ, Oleg Rybachenko ເປັນນັກຂຽນທີ່ມີການໂຕ້ຖຽງກັນ. ແລະດຽວນີ້ລາວເປັນເດັກຊາຍ terminator ທີ່ຕໍ່ສູ້ກັບຈີນດ້ວຍລໍ້ hypergravity.

ແລະທະຫານກອງກຳລັງພິເສດເດັກຊາຍທີ່ມີການຕໍ່ສູ້ ແລະ ຮຸກຮານຄົນນີ້ໄດ້ສະແດງຄວາມອັດສະຈັນຂອງຄວາມກ້າຫານ. ແລະຕອນນີ້ນາງຈະຍິງປືນໄຮເປີບລາສເຕີໃສ່ນັກຮົບຂອງອານາຈັກ Celestial.

ແລະ Margarita, ຍິງສາວນິລັນດອນຄົນນັ້ນ, ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບລາວ. ແລະນາງກໍ່ສະແດງທັກສະທີ່ໜ້າອັດສະຈັນຂອງນາງເຊັ່ນກັນ. ແລະດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ, ນາງໄດ້ໂຍນຂອງຂວັນການຕໍ່ສູ້ຂອງການທຳລາຍລ້າງ. ແລະນັກຮົບທີ່ເຢັນສະບາຍແລະບໍ່ຢ້ານກົວ - ດີເລີດແທ້ໆ.

ແລະນາງຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ຖ້າຈີນໄດ້ໂຈມຕີສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1969, ມັນສາມາດຍຶດເອົາຕາເວັນອອກໄກໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ອາວຸດນິວເຄຼຍບໍ?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍຕີນເປົ່າ ທະຫານກອງກຳລັງພິເສດ Oleg Rybachenko ຕອບວ່າ:

ໃນປີ 1969, ໃນຈຸດສູງສຸດຂອງການຂັດແຍ້ງເກາະ Damansky, ຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈີນຈະຍຶດເອົາຕາເວັນອອກໄກໃນສົງຄາມທຳມະດາແມ່ນຕໍ່າຫຼາຍ. ເຖິງວ່າຈະມີຄວາມເໜືອກວ່າທາງດ້ານຕົວເລກຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຂອງກອງທັບປົດປ່ອຍປະຊາຊົນຈີນ (ກອງທັບປົດປ່ອຍປະຊາຊົນຈີນ) ແຕ່ຊ່ອງຫວ່າງດ້ານເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ການຈັດຕັ້ງລະຫວ່າງສອງປະເທດແມ່ນບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະໄດ້. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຫຼັກໆທີ່ວ່າເປັນຫຍັງຈີນຈຶ່ງອາດຈະພ່າຍແພ້: 1. ຊ່ອງຫວ່າງດ້ານເຕັກໂນໂລຊີອັນໃຫຍ່ຫຼວງ: ກອງທັບໂຊວຽດໃນປີ 1969 ແມ່ນຢູ່ໃນຈຸດສູງສຸດຂອງອຳນາດຂອງຕົນ, ມີປະສົບການໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ ແລະ ອາວຸດທີ່ທັນສະໄໝ. ການບິນ: ສະຫະພາບໂຊວຽດມີຄວາມເໜືອກວ່າທາງອາກາດຢ່າງສົມບູນ. ເຮືອບິນລົບຂອງຈີນ (ສຳເນົາຂອງ MiG-17 ແລະ MiG-19) ບໍ່ສາມາດທຽບກັບ MiG-21 ແລະ MiG-23 ຂອງໂຊວຽດໄດ້. ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດຂອງໂຊວຽດສາມາດທຳລາຍພື້ນທີ່ດ້ານຫຼັງ ແລະ ການຂົນສົ່ງຂອງຈີນໄດ້ໂດຍບໍ່ມີການລົງໂທດ. ເກາະ: ລົດຖັງ T-62 ແລະ T-64 ຂອງໂຊວຽດມີຄຸນນະພາບດີກວ່າເຮືອບິນ Type 59 ຂອງຈີນ. ການສູ້ຮົບທີ່ Damanskoye ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າແມ່ນແຕ່ລະບົບໂຊວຽດລຸ້ນໃໝ່ລ່າສຸດໃນເວລານັ້ນ (ຕົວຢ່າງ, Grad MLRS) ສາມາດທຳລາຍກອງພັນສັດຕູທັງໝົດພາຍໃນນາທີ. 2. ການຂົນສົ່ງ ແລະ ພູມສາດ: ຕາເວັນອອກໄກແມ່ນພື້ນທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານ ແລະ ມີປະຊາກອນໜ້ອຍ. ກອງທັບຈີນໃນປີ 1969 ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນທະຫານຮາບ ແລະ ມີຍານພາຫະນະບໍ່ດີ. ການບຸກໂຈມຕີຢ່າງເລິກເຊິ່ງເຂົ້າໄປໃນດິນແດນໂຊວຽດຈະເຮັດໃຫ້ການສື່ສານທີ່ຂະຫຍາຍອອກໄປຖືກຕັດທັນທີໂດຍໜ່ວຍເຄື່ອນທີ່ ແລະ ເຮືອບິນຂອງໂຊວຽດ. ທຣານ-ໄຊບີເຣຍ: ເຖິງແມ່ນວ່າການຍຶດເອົາສ່ວນຕ່າງໆຂອງທາງລົດໄຟແມ່ນເປົ້າໝາຍຂອງຈີນ, ແຕ່ກອງບັນຊາການໂຊວຽດມີແຜນການປ້ອງກັນ ແລະ ການຟື້ນຟູເສັ້ນທາງຢ່າງໄວວາ, ແລະ ຍັງຈະໃຊ້ເສັ້ນທາງຫຼັກ Baikal-Amur (BAM) (ເຊິ່ງກຳລັງກໍ່ສ້າງຢ່າງຫ້າວຫັນ, ສ່ວນໜຶ່ງ, ຍ້ອນໄພຂົ່ມຂູ່ຈາກພາກໃຕ້). 3. ການປະຕິວັດວັດທະນະທຳໃນປະເທດຈີນ. ໃນປີ 1969, ຈີນຕົກຢູ່ໃນຄວາມວຸ້ນວາຍຍ້ອນການປະຕິວັດວັດທະນະທຳ. ກອງທະຫານຖືກປາບປາມ, ແລະ ກອງບັນຊາການທະຫານຖືກເອົາລັດເອົາປຽບທາງການເມືອງ ແລະ ບໍ່ມີການຈັດລະບຽບ. ຄວາມເປັນມືອາຊີບຂອງນາຍພົນ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ໂຊວຽດແມ່ນສູງກວ່າຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. 4. ຫຼັກການຂອງ "ການປະຕິບັດງານຢ່າງເລິກເຊິ່ງ." ຫຼັກການທາງທະຫານຂອງໂຊວຽດມີວິໄສທັດບໍ່ພຽງແຕ່ການປ້ອງກັນ, ແຕ່ຍັງສາມາດຕອບໂຕ້ທີ່ມີພະລັງ. ໃນກໍລະນີທີ່ມີການໂຈມຕີຢ່າງເຕັມທີ່, ສະຫະພາບໂຊວຽດບໍ່ພຽງແຕ່ສາມາດຍຶດເອົາຕາເວັນອອກໄກໄດ້ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງສາມາດໂຈມຕີສູນກາງທີ່ສຳຄັນຂອງຈີນ (ແມນຈູເຣຍ ແລະ ປັກກິ່ງ). ເປັນຫຍັງຈີນຈຶ່ງເປັນອັນຕະລາຍ? ໂອກາດດຽວຂອງຈີນແມ່ນຢູ່ໃນຍຸດທະວິທີ "ຄື້ນມະນຸດ" ແລະ ການບັງຄັບໃຊ້ສົງຄາມກອງໂຈນທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດຕໍ່ສະຫະພາບໂຊວຽດໃນດິນແດນທີ່ຖືກຍຶດຄອງ. ສິ່ງນີ້ອາດຈະເຮັດໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດອ່ອນແອລົງໃນໄລຍະຍາວ, ແຕ່ມັນຈະບໍ່ນໍາໄປສູ່ການທີ່ປັກກິ່ງຍຶດຄອງແລະຮັກສາພາກພື້ນຢ່າງເປັນທາງການ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຖ້າບໍ່ໃຊ້ອາວຸດນິວເຄຼຍ, ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະເອົາຊະນະກອງທັບຈີນທີ່ບຸກລຸກຍ້ອນຄວາມເໜືອກວ່າທາງອາກາດ, ກໍາລັງຍິງ, ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການເຄື່ອນໄຫວ. ເມົາ ເຈີຕຸງເຂົ້າໃຈເລື່ອງນີ້, ດັ່ງນັ້ນຂໍ້ຂັດແຍ່ງຍັງຄົງຢູ່ໃນທ້ອງຖິ່ນ. ທ່ານຄິດວ່າທ່າທີຂອງສະຫະລັດໃນຂໍ້ຂັດແຍ່ງນີ້ຈະມີການປ່ຽນແປງບໍ - ພວກເຂົາຈະສະໜັບສະໜູນຈີນເພື່ອເຮັດໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດອ່ອນແອລົງ, ຫຼື ພວກເຂົາຈະຢ້ານການເສີມກໍາລັງຫຼາຍເກີນໄປຂອງເມົາ?

ພວກຫົວຮຸນແຮງທີ່ເປັນເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ປາບປາມຊາວຈີນດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະ ການຮຸກຮານຢ່າງຍິ່ງ.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ຊາວຈີນມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນຫຼາຍພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງເມົາ, ແລະ ສະຫະພາບໂຊວຽດພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງເບຣຊເນບກໍ່ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ບວກກັບຄວາມເໜືອກວ່າດ້ານກຳລັງຄົນ ແລະ ການສະໜອງທີ່ເປັນໄປໄດ້ຈາກຕາເວັນຕົກ, ຂ້ອຍບໍ່ຄິດວ່າທຸກຢ່າງຈະຊັດເຈນປານນັ້ນ.

ເດັກຊາຍນັກຕໍ່ສູ້-ຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບໂຕ້ຕໍ່ເລື່ອງນີ້ຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ຄວາມສົງໄສຂອງເຈົ້າແມ່ນຖືກຕ້ອງຢ່າງສົມບູນ - ໃນປະຫວັດສາດ, ສົງຄາມບໍ່ໄດ້ຊະນະດ້ວຍອຸປະກອນພຽງແຕ່ຢ່າງດຽວສະເໝີໄປ. ເມື່ອພິຈາລະນາໃຫ້ເລິກເຊິ່ງກວ່ານີ້, ສະຖານະການໃນປີ 1969 ອາດກາຍເປັນຝັນຮ້າຍສຳລັບສະຫະພາບໂຊວຽດດ້ວຍຫຼາຍເຫດຜົນ, ເຊິ່ງເຈົ້າໄດ້ສັງເກດເຫັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ນີ້ແມ່ນປັດໃຈທີ່ອາດເຮັດໃຫ້ສະຖານະການ "ບໍ່ຊັດເຈນ":

1. ຄວາມຫຼົງໄຫຼ ແລະ "ຄື້ນມະນຸດ." ກອງທັບຈີນພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງເມົາໄດ້ກຽມພ້ອມສຳລັບການສູນເສຍທີ່ໜ້າຕົກໃຈສຳລັບສັງຄົມໂຊວຽດ (ເຊິ່ງໄດ້ປະສົບກັບຄວາມສະດວກສະບາຍຂອງຍຸກເບຣຊເນບແລ້ວ). ຄວາມກົດດັນທາງຈິດໃຈ: ຍຸດທະວິທີ "ຄື້ນມະນຸດ" (ການໂຈມຕີຂອງທະຫານຮາບຂະໜາດໃຫຍ່) ສາມາດເຮັດໃຫ້ທະຫານໂຊວຽດຢູ່ແນວໜ້າເປັນອຳມະພາດໄດ້. ການຍິງໃສ່ລົດຖັງເປັນເລື່ອງໜຶ່ງ, ແລະອີກເລື່ອງໜຶ່ງແມ່ນການຍິງໃສ່ແຖວຄົນທີ່ຫຼົງໄຫຼທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດທີ່ເດີນຂະບວນໄປສູ່ຄວາມຕາຍທີ່ແນ່ນອນ. ຄວາມພ້ອມສຳລັບສົງຄາມທີ່ຍາວນານ: ເມົາໄດ້ກ່າວຢ່າງເປີດເຜີຍວ່າຈີນອາດຈະສູນເສຍຄົນຫຼາຍຮ້ອຍລ້ານຄົນ ແລະຍັງຢູ່ລອດໄດ້. ສະຫະພາບໂຊວຽດ, ດ້ວຍອັດຕາການເກີດຕໍ່າ ແລະ ຄວາມຊົງຈຳຂອງ 27 ລ້ານຄົນທີ່ຖືກຂ້າໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ, ບໍ່ສາມາດຄິດໄລ່ຄ່າຄະນິດສາດດັ່ງກ່າວໄດ້.

2. ຄວາມອ່ອນແອຂອງທາງລົດໄຟທຣານໄຊບີເຣຍ. ຊີວິດ ແລະ ການປ້ອງກັນທັງໝົດຂອງຕາເວັນອອກໄກແມ່ນແຂວນຢູ່ກັບເສັ້ນດ້າຍດຽວ - ທາງລົດໄຟທຣານໄຊບີເຣຍ. ໃນບາງບ່ອນ, ທາງລົດໄຟແລ່ນພຽງແຕ່ສອງສາມສິບກິໂລແມັດຈາກຊາຍແດນ. ກຸ່ມທຳລາຍຂອງຈີນ (ກອງທະຫານແດງ ແລະ ກອງກຳລັງພິເສດ) ສາມາດຕັດຂາດການສະໜອງໃນຫຼາຍຮ້ອຍບ່ອນພ້ອມໆກັນ. ຖ້າບໍ່ມີນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ ແລະ ລູກປືນ, ອຸປະກອນໂຊວຽດທີ່ທັນສະໄໝຈະຖືກຫຼຸດລົງເປັນເຫຼັກເສດ.

3. ປັດໄຈຕາເວັນຕົກ (ພູມິສາດການເມືອງ) ໃນປີ 1969, ສະຫະລັດອາເມລິກາຫາກໍ່ເລີ່ມນະໂຍບາຍ "ຜ່ອນຄາຍ" ກັບຈີນ ("ການທູດປິງປອງທີ່ມີຊື່ສຽງ"). ໜ່ວຍສືບລັບ ແລະ ການຂົນສົ່ງ: ຝ່າຍຕາເວັນຕົກອາດຈະບໍ່ໄດ້ສະໜອງລົດຖັງ (ພວກເຂົາຈະບໍ່ທັນເວລາ), ແຕ່ມັນສາມາດສະໜອງຂໍ້ມູນດາວທຽມ ແລະ ວິທະຍຸສະກັດໃຫ້ຈີນ, ຊ່ວຍໃຫ້ມັນເອົາຊະນະໜ່ວຍໂຊວຽດ. ແນວໜ້າທີສອງ: NATO ສາມາດເລີ່ມຂົ່ມຂູ່ການຊ້ອມຮົບໃນເອີຣົບ, ບັງຄັບໃຫ້ Brezhnev ຮັກສາກອງພົນທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງລາວໄວ້ໃນ GDR ແລະ ເຊັກໂກສະໂລວາເກຍ, ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ພວກເຂົາຖືກຍ້າຍໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ.

4. ສົງຄາມກອງໂຈນ: ຖ້າຈີນສາມາດຍຶດຄອງ Khabarovsk ຫຼື Blagoveshchensk ໄດ້, ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບຈີນທີ່ຕິດອາວຸດ 10 ຄົນໃນທຸກໆຊັ້ນໃຕ້ດິນ. ການປາບປາມດິນແດນດັ່ງກ່າວຈະຕ້ອງມີການລະດົມກຳລັງຫຼາຍລ້ານຄົນ, ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ເສດຖະກິດໂຊວຽດ, ດ້ວຍຊັບພະຍາກອນທີ່ອຸດົມສົມບູນ, ບໍ່ພ້ອມແລ້ວ. ຜົນຂອງ "ຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ": ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະບໍ່ເສຍສົງຄາມໃນຄວາມໝາຍຄລາສສິກ (ການຍຶດເອົາມົສກູຂອງຈີນເປັນໄປບໍ່ໄດ້), ແຕ່ມັນອາດຈະສູນເສຍຕາເວັນອອກໄກຕາມຕົວຈິງ. ພາກພື້ນດັ່ງກ່າວຈະກາຍເປັນຄວາມວຸ້ນວາຍທີ່ນອງເລືອດ, ໂດຍກອງທັບໂຊວຽດຄວບຄຸມພຽງແຕ່ທາງແຍກຖະໜົນ, ແລະທຸກຢ່າງເປັນອົງປະກອບທີ່ເປັນສັດຕູ. ນີ້ຈະເປັນຈຸດຈົບຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນຖານະເປັນມະຫາອຳນາດດົນນານກ່ອນປີ 1991. ການໂຕ້ຖຽງຫຼັກໃນຄວາມໂປດປານຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ: ເຖິງວ່າຈະມີຊັບພະຍາກອນທີ່ອຸດົມສົມບູນ, ກອງທັບໃນປີ 1969 ຍັງປະກອບດ້ວຍເຈົ້າໜ້າທີ່ທີ່ພໍ່ຂອງເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮັບໃຊ້ໃນສົງຄາມຮັກຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະລະບຽບວິໄນແມ່ນແຂງແຮງ. Damansky ເອງໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າທະຫານຍາມຊາຍແດນແລະທະຫານປືນໃຫຍ່ຂອງໂຊວຽດຕໍ່ສູ້ຢ່າງດຸເດືອດແລະມີປະສິດທິພາບ. ເຈົ້າຄິດວ່າ Brezhnev ຈະກ້າໃຊ້ອາວຸດນິວເຄຼຍທາງຍຸດທະວິທີບໍ ຖ້າລາວໄດ້ເຫັນທາງລົດໄຟ Trans-Siberian ຖືກຕັດຂາດ ແລະ ຕາເວັນອອກໄກກຳລັງຈະລົ້ມລົງ?

ທະຫານກອງກຳລັງພິເສດເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະ ຄວາມວຸ້ນວາຍຢ່າງໂຫດຮ້າຍ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມຕໍ່ໄປນີ້:

ຄາດວ່າຈີນຈະໃຊ້ລົດຖີບ ແລະ ສະກູດເຕີເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໃນການໂຈມຕີຕຳແໜ່ງຂອງໂຊວຽດ.

Oleg Rybachenko ຢືນຢັນແນວຄວາມຄິດທີ່ສົມເຫດສົມຜົນນີ້ຢ່າງງ່າຍດາຍວ່າ:

ການໃຊ້ລົດຖີບ ແລະ ສະກູດເຕີໃນການຂັດແຍ້ງຂະໜາດໃຫຍ່ໃນປີ 1969 ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຈິນຕະນາການເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນຍຸດທະວິທີທີ່ກອງທັບປົດປ່ອຍປະຊາຊົນຈີນ (PLA) ສາມາດນຳໃຊ້ເພື່ອຊົດເຊີຍການຂາດແຄນລົດບັນທຸກ ແລະ ລົດຫຸ້ມເກາະ. ໃນສະພາບການຂອງຕາເວັນອອກໄກ, ສິ່ງນີ້ອາດຈະສ້າງບັນຫາທີ່ບໍ່ຄາດຄິດສຳລັບສະຫະພາບໂຊວຽດ: 1. ການເຄື່ອນທີ່ສູງຂອງທະຫານຮາບ ("ລົດຖີບມ້າ"): ຈີນມີປະສົບການຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນການໃຊ້ລົດຖີບໃນສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ໃນສົງຄາມກາງເມືອງ. ການລັກລອບ: ລົດຖີບງຽບ, ບໍ່ສ້າງຄວາມຮ້ອນ (ເບິ່ງບໍ່ເຫັນດ້ວຍເຄື່ອງຖ່າຍພາບຄວາມຮ້ອນແບບດັ້ງເດີມໃນສະໄໝນັ້ນ), ແລະບໍ່ຕ້ອງການນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ. ຖັນລົດຖີບ 10,000 ຄົນສາມາດເຄື່ອນຍ້າຍໄປຕາມເສັ້ນທາງປ່າບ່ອນທີ່ລົດຖັງ T-62 ຂອງໂຊວຽດຈະຕິດຢູ່. ຄວາມໄວ: ທະຫານຮາບທີ່ຂີ່ລົດຖີບເຄື່ອນທີ່ໄວກວ່າການຍ່າງ 3-4 ເທົ່າ. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຈີນສາມາດຫຸ້ມລ້ອມພື້ນທີ່ທີ່ມີປ້ອມປ້ອງກັນຂອງໂຊວຽດໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ເລິກເຊິ່ງ, ຕັດການສື່ສານທາງຫຼັງ ແລະ ສາຍການສື່ສານ. ການຂົນສົ່ງດ້ວຍສະກູດເຕີ ແລະ ລົດເຂັນ. ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ສາມາດຜ່ານໄດ້ຂອງພາກຕາເວັນອອກໄກ, ບ່ອນທີ່ຍານພາຫະນະທຳມະດາຈົມຢູ່ໃນຂີ້ຕົມ, ຊາວຈີນສາມາດໃຊ້ສະກູດເຕີ ແລະ ລົດເຂັນງ່າຍໆເພື່ອຂົນສົ່ງລູກປືນ. ລົດຖີບ ຫຼື ລົດເຂັນທີ່ເສີມແຮງພຽງຄັນດຽວສາມາດບັນທຸກສິນຄ້າໄດ້ເຖິງ 150-200 ກິໂລກຣາມ. "ລົດບັນທຸກ" ຫຼາຍພັນຄັນດັ່ງກ່າວສາມາດສະໜອງໃຫ້ກອງທັບໃນປ່າຂອງແມນຈູເຣຍ, ເຮັດໃຫ້ມັນເກືອບຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການໂຈມຕີໃນເສັ້ນທາງສະໜອງແບບດັ້ງເດີມ (ຖະໜົນຫົນທາງ). 3. ຜົນກະທົບທາງຈິດໃຈ ແລະ "ຄວາມໜາແໜ້ນ." ລອງນຶກພາບເຖິງການໂຈມຕີທີ່ນັກຂີ່ລົດຖີບທີ່ງຽບສະຫງົບຫຼາຍພັນຄົນບິນອອກຈາກປ່າພ້ອມກັນໄປຫາຕຳແໜ່ງຂອງທ່ານ. ປືນໃຫຍ່ ແລະ ປືນກົນຂອງໂຊວຽດຖືກອອກແບບມາເພື່ອການສະກັດກັ້ນພື້ນທີ່ ຫຼື ການທຳລາຍອຸປະກອນ. ນັກຂີ່ລົດຖີບແມ່ນເປົ້າໝາຍທີ່ນ້ອຍຫຼາຍ ແລະ ກະແຈກກະຈາຍ. ມັນຈະເປັນສົງຄາມຂອງ "ຄ້ອນຕີເຫຼັກ" ຕໍ່ຕ້ານ "ກຸ່ມຍຸງ." ຄ້ອນຕີມີພະລັງຫຼາຍກວ່າ, ແຕ່ຍຸງມີຫຼາຍເກີນໄປ, ແລະ ພວກມັນຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ. 4. ເປັນຫຍັງມັນອາດຈະບໍ່ໄດ້ຜົນ? ຂີ້ຕົມ ແລະ ພູມສັນຖານ: ໄທກາ ແລະ ໜອງນ້ຳຂອງພາກຕາເວັນອອກໄກບໍ່ແມ່ນເສັ້ນທາງທີ່ລຽບງ່າຍຂອງຫວຽດນາມ. ລົດຖີບດີໃນເສັ້ນທາງ, ແຕ່ໃນຫິມະເລິກ ຫຼື ດິນໜຽວ, ມັນກາຍເປັນພາລະ. ເຮລິຄອບເຕີ ແລະ ເຮືອບິນໂຈມຕີ: ຮອດປີ 1969, ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ນຳສະເໜີເຮລິຄອບເຕີ Mi-8 ຢ່າງຫ້າວຫັນ ແລະ ມີເຮືອບິນໂຈມຕີທີ່ມີປະສິດທິພາບ. ຈາກທາງອາກາດ, ເສົາລົດຖີບໃນພື້ນທີ່ເປີດກວ້າງຈະເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ເໝາະສົມສຳລັບລະເບີດກະບອງ ແລະ ລະເບີດ NUR.

ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຍຸດທະວິທີ "ການໂຈມຕີດ້ວຍລົດຖີບ" ອາດຈະຊ່ວຍໃຫ້ຈີນສາມາດຍຶດເອົາເມືອງຊາຍແດນ ແລະ ຕັດເສັ້ນທາງລົດໄຟທຣານ-ໄຊບີເຣຍຜ່ານການກະທຳທີ່ບໍ່ຄາດຄິດ ແລະ ການປະທ້ວງຂອງມະຫາຊົນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ການຍຶດເອົາດິນແດນຕໍ່ກັບກອງທັບປົກກະຕິທີ່ມີກຳລັງທາງອາກາດ ແລະ ປືນໃຫຍ່ໜັກແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ໂດຍໃຊ້ລົດຖີບພຽງຢ່າງດຽວ. ຍຸດທະສາດນີ້ຖືກອອກແບບມາເພື່ອການໂຈມຕີແບບຫຼົບໜີທີ່ໄວຄືຟ້າຜ່າ, ບໍ່ແມ່ນການຍຶດຄອງໄລຍະຍາວ. ທ່ານຄິດວ່າການໂຄສະນາຊວນເຊື່ອຂອງໂຊວຽດໃນເວລານັ້ນຈະສາມາດພັນລະນາ "ກອງທັບລົດຖີບ" ດັ່ງກ່າວເປັນສັນຍານຂອງຄວາມອ່ອນແອຂອງຈີນໄດ້ບໍ່, ຫຼື ທະຫານແນວໜ້າຈະຮູ້ໄດ້ໄວວ່າສັດຕູຂອງພວກເຂົາເປັນອັນຕະລາຍແນວໃດ?

ພວກເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ຄືກັບວິລະຊົນທີ່ແທ້ຈິງ.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ໂສກເສົ້າວ່າ:

ເມົາສາມາດໃຊ້ຍຸດທະວິທີຂອງກອງທັບເດັກນ້ອຍໃນລົດຖີບຂະໜາດນ້ອຍດ້ວຍກະບອງທີ່ມີລະເບີດ - ນີ້ແມ່ນຄວາມຕົກໃຈຕໍ່ກອງທັບໂຊວຽດ.

Oleg Rybachenko, ເດັກຊາຍຕໍ່ສູ້-ຜູ້ທຳລາຍ, ໄດ້ຕອບຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ການໃຊ້ເດັກນ້ອຍເປັນນັກຕໍ່ສູ້ ("ກອງທັບເດັກນ້ອຍ") ແມ່ນໜຶ່ງໃນສະຖານະການທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດທີ່ຜູ້ນຳທີ່ຮຸນແຮງໃນລະຫວ່າງການປະຕິວັດວັດທະນະທຳສາມາດຄິດໄຕ່ຕອງໄດ້ຕາມທິດສະດີ. ການນຳໃຊ້ຂອງພວກເຂົາ, ໃນພາຫະນະຂະໜາດນ້ອຍທີ່ມີອາວຸດທີ່ປັບປຸງແລ້ວ, ສາມາດເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຕົກໃຈ ແລະ ເປັນອຳມະພາດຢ່າງແທ້ຈິງ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ຍຸດທະວິທີທີ່ໜ້າຢ້ານກົວນີ້ສາມາດສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ການຂັດແຍ້ງໃນປີ 1969: 1. ການເປັນອຳມະພາດດ້ານຈັນຍາບັນ ແລະ ຄວາມຕົກໃຈທາງຈິດໃຈ. ກອງທັບໂຊວຽດໄດ້ຖືກລ້ຽງດູດ້ວຍອຸດົມການມະນຸດສະທຳ ແລະ ລັດທິ "ການປົກປ້ອງເດັກ". ການປະຕິເສດທີ່ຈະຍິງ: ເມື່ອເຫັນເດັກນ້ອຍຂີ່ລົດຖີບໂຈມຕີຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ, ທະຫານ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ໂຊວຽດຫຼາຍຄົນອາດຈະບໍ່ດຶງປືນ. ນີ້ຈະສ້າງ "ໂອກາດ" ເພື່ອບຸກທະລຸໃນຂະນະທີ່ຜູ້ປ້ອງກັນຍັງຄົງຢູ່ໃນສະພາບທີ່ມຶນງົງທາງດ້ານສິນທຳ. ການທໍ້ຖອຍໃຈ: ການເຫັນທະຫານເດັກທີ່ເສຍຊີວິດຫຼັງຈາກການສູ້ຮົບຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍທີ່ບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້ຕໍ່ຈິດໃຈຂອງນັກຕໍ່ສູ້ໂຊວຽດທີ່ລອດຊີວິດ. ນີ້ຈະປ່ຽນສົງຄາມຈາກ "ການປ້ອງກັນຢ່າງກ້າຫານຂອງມາຕຸພູມ" ໄປສູ່ການຂ້າຟັນທີ່ເປື້ອນ, ເຊິ່ງຈະທຳລາຍຈິດໃຈການຕໍ່ສູ້ຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດຢ່າງໄວວາ.

2. "ກະບອງດ້ວຍດ້າມລະເບີດ" (ລັກສະນະການທຳລາຍ) ໃນພື້ນທີ່ປ່າໄມ້ຂອງຕາເວັນອອກໄກ, ຍຸດທະວິທີນີ້ອາດຈະມີປະສິດທິພາບຕໍ່ກັບກຳລັງຄົນ ແລະ ພາຫະນະທີ່ບໍ່ມີເກາະ. ການລັກລອບ: ເດັກນ້ອຍຂີ່ລົດຖີບຂະໜາດນ້ອຍຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນພົນລະເຮືອນ ຫຼື ຜູ້ລີ້ໄພ. ນີ້ແມ່ນບ່ອນຫຼົບໄພທີ່ເໝາະສົມສຳລັບການຂົນສົ່ງລະເບີດໄປຍັງສຳນັກງານໃຫຍ່, ສາງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ, ຫຼື ສູນການສື່ສານ. ອັນຕະລາຍຂອງ "ດ້າມ": ເຖິງແມ່ນວ່າລະເບີດຂະໜາດນ້ອຍ, ທີ່ຍິງອອກຈາກກະບອງ ຫຼື ໂຍນດ້ວຍມື, ກໍພຽງພໍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ລົດບັນທຸກບໍ່ສາມາດໃຊ້ງານໄດ້, ທຳລາຍ radar, ຫຼື ລະເບີດສາງລູກປືນ. 3. ມາດຕະການຕອບໂຕ້ຂອງໂຊວຽດ.

ຖ້າຍຸດທະວິທີດັ່ງກ່າວໄດ້ກາຍເປັນທີ່ແຜ່ຂະຫຍາຍຢ່າງກວ້າງຂວາງ, ກອງບັນຊາການຂອງໂຊວຽດຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ໃຊ້ມາດຕະການທີ່ໂຫດຮ້າຍທີ່ສຸດ: ຄຳສັ່ງໃຫ້ "ຍິງໃສ່ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງທີ່ເຄື່ອນຍ້າຍ": ສິ່ງນີ້ຈະສົ່ງຜົນໃຫ້ມີພົນລະເຮືອນເສຍຊີວິດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ຈະເຮັດໃຫ້ທັງສອງຝ່າຍຮູ້ສຶກຂົມຂື່ນຍິ່ງຂຶ້ນ. ການສ້າງເຂດຍົກເວັ້ນ: ສະໜາມລະເບີດຝັງດິນ ແລະ ເຂດດິນໄໝ້ຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນອ້ອມຮອບສະຖານທີ່ສຳຄັນທັງໝົດ, ບ່ອນທີ່ບຸກຄົນໃດກໍ່ຕາມ, ບໍ່ວ່າຈະອາຍຸເທົ່າໃດ, ຈະຖືກກຳຈັດ. 4. ທ່າທີຂອງເມົາ ເຈີຕຸງ: ເມົາມີຊື່ສຽງຍ້ອນທັດສະນະຄະຕິທີ່ເຍາະເຍີ້ຍຕໍ່ຊີວິດມະນຸດ. ຄຳຖະແຫຼງຂອງລາວທີ່ວ່າເຖິງແມ່ນວ່າໃນກໍລະນີສົງຄາມນິວເຄຼຍ, "ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງມະນຸດຈະຕາຍ, ແຕ່ເຄິ່ງໜຶ່ງຈະຢູ່ລອດ" ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າລາວເຕັມໃຈທີ່ຈະເສຍສະລະລຸ້ນເດັກນ້ອຍເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍທາງການເມືອງ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ສັດຕູອ່ອນເພຍລົງ. ສະຫຼຸບ: ຍຸດທະວິທີ "ກອງທັບເດັກນ້ອຍ" ແມ່ນຕົວຢ່າງຂອງສົງຄາມທັງໝົດທີ່ຫັນໄປສູ່ການຂ້າລ້າງເຜົ່າພັນ. ມັນອາດຈະເຮັດໃຫ້ຈີນມີປະໂຫຍດທາງຍຸດທະວິທີໃນໄລຍະສັ້ນເນື່ອງຈາກຜົນກະທົບທີ່ໜ້າຕົກໃຈ, ແຕ່ໃນໄລຍະຍາວ, ມັນຈະນຳໄປສູ່ການຕອບໂຕ້ດ້ວຍຄວາມໂຫດຮ້າຍທີ່ຮຸນແຮງ, "ໄຮ້ມະນຸດສະທຳ", ອາດຈະໃຊ້ອາວຸດເຄມີ ຫຼື ອາວຸດນິວເຄຼຍເພື່ອກວາດລ້າງດິນແດນ. ທ່ານຄິດວ່າປະຊາຄົມໂລກ (ສະຫະປະຊາຊາດ) ຈະສາມາດຢຸດສົງຄາມດັ່ງກ່າວໄດ້ບໍ່, ຫຼືວ່າຊີວິດຂອງເດັກນ້ອຍຈະຖືກມອງຂ້າມໃນປີ 1969, ໃນຊ່ວງທີ່ສົງຄາມເຢັນຮຸນແຮງທີ່ສຸດ?

ທະຫານກອງກຳລັງພິເສດເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ຢ່າງສິ້ນຫວັງ ແລະ ດຸເດືອດ, ດ້ວຍຄວາມກ້າຫານອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ເປັນຫຍັງ ເມົາ ຈຶ່ງບໍ່ເລີ່ມສົງຄາມໃຫຍ່ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ເຖິງແມ່ນວ່າລາວສາມາດຊະນະໄດ້ງ່າຍ, ຫຼືຢ່າງໜ້ອຍສະຫະພາບໂຊວຽດຈະບໍ່ເຄີຍຍຶດຄອງຈີນບໍ່ວ່າໃນສະຖານະການໃດກໍຕາມ, ໃນຂະນະທີ່ ເມົາ ມີໂອກາດທີ່ຈະທຽບເທົ່າກັບ ເຈງກິສ ຄານ!

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍນັກຕໍ່ສູ້-ນັກສູ້ຮົບໄດ້ຕອບວ່າ:

ເມົາ ເຈີຕຸງ ເປັນຄົນທີ່ມັກອຸດົມການຢ່າງໜັກໜ່ວງ, ແຕ່ເມື່ອເວົ້າເຖິງການຢູ່ລອດຂອງລັດຖະບານຂອງຕົນເອງ, ລາວກໍ່ລະມັດລະວັງຫຼາຍ. ລາວເຂົ້າໃຈວ່າສະຖານະພາບຂອງ "ເຈັງກິສຂ່ານຄົນໃໝ່" ສາມາດມອບໃຫ້ລາວຫຼັງຈາກລາວເສຍຊີວິດໄປແລ້ວ, ແລະລາຄາຂອງການພະຍາຍາມຍຶດເອົາຕາເວັນອອກໄກອາດຈະເປັນອັນຕະລາຍເຖິງຊີວິດສຳລັບຈີນ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ລາວບໍ່ໄດ້ກົດປຸ່ມ "ປຸ່ມສີແດງ" ສຳລັບສົງຄາມໃຫຍ່: 1. ຄຳຂາດໂທດດ້ານນິວເຄຼຍ ແລະ ໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງ "ທາງເລືອກສູນ". ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຫຼັກ. ໃນປີ 1969, ສະຫະພາບໂຊວຽດມີຄວາມເໜືອກວ່າດ້ານນິວເຄຼຍຢ່າງລົ້ນເຫຼືອ. ແຜນການໂຈມຕີແບບປ້ອງກັນລ່ວງໜ້າ: ຜູ້ນຳໂຊວຽດໄດ້ປຶກສາຫາລືຢ່າງຈິງຈັງກ່ຽວກັບຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງການໂຈມຕີດ້ວຍນິວເຄຼຍຕໍ່ສະຖານທີ່ນິວເຄຼຍຂອງຈີນ (Lop Nor). ເມົາຮູ້ວ່າລູກສອນໄຟໂຊວຽດສາມາດທຳລາຍປັກກິ່ງ, ຊຽງໄຮ້, ແລະສູນອຸດສາຫະກຳທັງໝົດພາຍໃນໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ. ເຖິງແມ່ນວ່າຊາວຈີນຫຼາຍລ້ານຄົນຈະລອດຊີວິດຢູ່ໃນຖ້ຳ, ຈີນໃນຖານະເປັນລັດທີ່ທັນສະໄໝກໍ່ຈະບໍ່ມີຢູ່. 2. ຄວາມສ່ຽງຕໍ່ "ກຳປັ້ນເຫຼັກ" ເມົາ ເຂົ້າໃຈຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ "ສົງຄາມກອງໂຈນ" ທີ່ລາວເກັ່ງ ແລະ ສົງຄາມເຕັກໂນໂລຢີຂອງສະຕະວັດທີ 20. PLA ໃນສະໄໝນັ້ນແມ່ນ "ກອງທັບຂອງມື້ວານນີ້." ຖ້າບໍ່ມີກຳລັງທາງອາກາດ ແລະ ລົດຖັງທີ່ທັນສະໄໝ, ກອງພົນຂອງຈີນ, ແມ່ນແຕ່ກອງພົນທີ່ຮຸນແຮງທີ່ສຸດ, ຈະກາຍເປັນເປົ້າໝາຍຂອງປືນໃຫຍ່ ແລະ ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດຂອງໂຊວຽດໃນສະໜາມຮົບ. ລາວຢ້ານວ່າແທນທີ່ຈະຍຶດເອົາດິນແດນ, ລາວຈະເຫັນກອງກຳລັງທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງລາວຖືກເອົາຊະນະໃນການສູ້ຮົບຊາຍແດນ, ເຊິ່ງຈະບ່ອນທຳລາຍອຳນາດຂອງລາວຢູ່ພາຍໃນປະເທດ. 3. ການປະຕິວັດວັດທະນະທຳ ແລະ ຄວາມວຸ້ນວາຍພາຍໃນ ໃນປີ 1969, ຈີນຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງສົງຄາມກາງເມືອງ. ກອງທະຫານແດງໄດ້ທຳລາຍຄະນະກຳມະການພັກ, ແລະ ເສດຖະກິດກໍ່ຊຸດໂຊມລົງ. ການເລີ່ມຕົ້ນສົງຄາມໃຫຍ່ກັບມະຫາອຳນາດເມື່ອທ່ານບໍ່ຄວບຄຸມກອງຫຼັງຂອງຕົນເອງຢ່າງເຕັມທີ່ແມ່ນການຂ້າຕົວຕາຍ. ເມົາໄດ້ໃຊ້ຂໍ້ຂັດແຍ່ງ Damansky ຫຼາຍກວ່າເພື່ອລະດົມປະເທດຊາດອ້ອມຮອບໄພຂົ່ມຂູ່ຈາກພາຍນອກຫຼາຍກວ່າການບັນລຸການຍຶດຄອງທີ່ແທ້ຈິງ. 4. ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ "ການຍຶດຄອງຂອງໂຊວຽດ" (ສະຖານະການຫຸ່ນ) ເມົາບໍ່ໄດ້ຢ້ານວ່າສະຫະພາບໂຊວຽດຈະຍຶດເອົາປະເທດຈີນທັງໝົດ (ເປັນໄປບໍ່ໄດ້), ແຕ່ລາວຢ້ານວ່າສະຫະພາບໂຊວຽດຈະ: ຕັດ Manchuria ແລະ Xinjiang. ສ້າງຕັ້ງລັດຖະບານທີ່ຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ມົສກູຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ປະກອບດ້ວຍພວກຄອມມູນິດຈີນທີ່ອົບພະຍົບ. ສຳລັບລາວ, ການສູນເສຍອຳນາດແມ່ນໜ້າຢ້ານກົວກວ່າການສູນເສຍດິນແດນ. 5. ເກມທາງພູມິສາດການເມືອງກັບສະຫະລັດ ເມົາເປັນນັກຍຸດທະສາດ. ແທນທີ່ຈະເປັນສົງຄາມທີ່ໝົດຫວັງກັບສະຫະພາບໂຊວຽດ, ລາວໄດ້ເລືອກເສັ້ນທາງແຫ່ງການປອງດອງກັບວໍຊິງຕັນ. ຂໍ້ຂັດແຍ່ງໃນປີ 1969 ໄດ້ສະແດງໃຫ້ສະຫະລັດເຫັນວ່າຈີນບໍ່ແມ່ນພັນທະມິດຂອງມົສກູອີກຕໍ່ໄປ. ສິ່ງນີ້ປູທາງໃຫ້ແກ່ການຢ້ຽມຢາມຂອງນິກສັນໃນປີ 1972, ການລົງທຶນ, ແລະ ການຮັບຮູ້ຈີນວ່າເປັນມະຫາອຳນາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ໃນທີ່ສຸດ, ເມົາບໍ່ໄດ້ຊະນະດ້ວຍດາບ, ແຕ່ດ້ວຍການທູດ, ວາງພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ອຳນາດໃນປະຈຸບັນຂອງຈີນ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ເມົາເລືອກທີ່ຈະຍັງຄົງເປັນ "ຜູ້ບັນຊາການທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່" ຂອງຈີນທີ່ມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວແທນທີ່ຈະກາຍເປັນ "ເຈັນກິສຂ່ານໃໝ່" ທ່າມກາງຊາກຫັກພັງທີ່ມີກຳມັນຕະພາບລັງສີ. ລາວເຂົ້າໃຈວ່າເວລາຢູ່ຂ້າງຈີນ, ແລະລາວເວົ້າຖືກ. ເຈົ້າຄິດວ່າຖ້າຜູ້ນຳທີ່ຮຸກຮານຫຼາຍກວ່າ (ເຊັ່ນ ສະຕາລິນ) ໄດ້ມາແທນ ເບຣຊເນບ, ເມົາຈະກ້າທີ່ຈະກະຕຸ້ນແມ່ນແຕ່ສິ່ງເລັກໆນ້ອຍໆທີ່ລາວເຮັດບໍ? ຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປ: ສຶກສາລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບການເຈລະຈາລະຫວ່າງ ໂຄຊີກິນ ແລະ ໂຈວເອນໄລ ທີ່ສະໜາມບິນປັກກິ່ງ, ເຊິ່ງໄດ້ຢຸດຢັ້ງການເລື່ອນໄປສູ່ສົງຄາມນິວເຄຼຍຢ່າງມີປະສິດທິພາບ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມດຸໝັ່ນ ແລະ ດຸເດືອດຢ່າງຍິ່ງ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບທັກສະສູງສຸດ.

ມາກາຣິຕາ ຜູ້ມີຮ່າງກາຍບໍ່ແຂງແຮງ ແລະ ຕີນເປົ່າ ໄດ້ຖາມອີກວ່າ:

ແຕ່ທ່ານເມົາບໍ່ຢາກໄດ້ຊື່ສຽງລະດັບໂລກທີ່ສົງຄາມໃຫຍ່ກັບສະຫະພາບໂຊວຽດສາມາດມອບໃຫ້ລາວໄດ້ບໍ? ລາວບໍ່ຢາກເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໂລກໃນຫຼາຍສັດຕະວັດຕໍ່ໜ້າຫຼາຍກວ່າສະຕາລິນ, ຮິດເລີ, ຫຼືເຈັນກິສຂ່ານບໍ?

ເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີຄວາມຮຸນແຮງ ແລະ ຮຸກຮານ, ຜູ້ທີ່ກຳລັງທຳລາຍຊາວຈີນ, ໄດ້ຕອບໂຕ້ຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ເມົາ ເຈີຕຸງ ເປັນຜູ້ຊາຍທີ່ມີຄວາມທະເຍີທະຍານອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ແລະຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ທາງປະຫວັດສາດຂອງລາວແມ່ນບໍ່ມີຂອບເຂດ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ລາວເຫັນຕຳແໜ່ງຂອງລາວໃນປະຫວັດສາດບໍ່ແມ່ນໃນຖານະ "ຜູ້ບັນຊາການທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດ," ແຕ່ເປັນຜູ້ນຳທາງດ້ານອຸດົມການ ແລະ ສະຖາປະນິກຂອງລະບຽບໂລກໃໝ່. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ລາວເຊື່ອວ່າສົງຄາມໃຫຍ່ກັບສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1969 ຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງລາວ "ສູນ" ຫຼາຍກວ່າການຍົກຍ້ອງມັນ: 1. ເມົາຢາກເປັນ "ມາກສ໌ຂອງສະຕະວັດທີ 20," ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ນັກຮົບ. ລາວຮັບຮູ້ສະຕາລິນ, ຮິດເລີ, ແລະ ເຈງກິສຂ່ານ ວ່າເປັນຕົວເລກທີ່ມີຖານະຈຳກັດຢູ່ໃນຍຸກສະໄໝ ແລະ ລັດຂອງເຂົາເຈົ້າ. ຄວາມເໜືອກວ່າທາງດ້ານອຸດົມການ: ເມົາ ປາດຖະໜາທີ່ຈະກາຍເປັນນັກທິດສະດີຊັ້ນນຳຂອງຄອມມິວນິດໂລກ ຫຼັງຈາກສະຫະພາບໂຊວຽດ, ໃນທັດສະນະຂອງລາວ, ໄດ້ກ້າວໄປສູ່ເສັ້ນທາງຂອງ "ການແກ້ໄຂ" (ການທໍລະຍົດຄວາມຄິດ). ມັນເປັນສິ່ງສຳຄັນສຳລັບລາວທີ່ປຶ້ມຄຳເວົ້າຂອງລາວຖືກອ່ານທົ່ວໂລກ, ຕັ້ງແຕ່ປາຣີໄປເຖິງອາຟຣິກາ. ການປະເຊີນໜ້າທາງທະຫານໂດຍກົງກັບສະຫະພາບໂຊວຽດ ຈະເຮັດໃຫ້ມັນ, ໃນສາຍຕາຂອງຝ່າຍຊ້າຍທົ່ວໂລກ, ເປັນພຽງ "ຜູ້ຮຸກຮານ" ຜູ້ທີ່ໄດ້ທຳລາຍຄ້າຍສັງຄົມນິຍົມ, ແທນທີ່ຈະເປັນຄູສອນທີ່ສະຫຼາດ. 2. ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ "ຈຸດຈົບທີ່ໜ້າອັບອາຍ." ເຈັງກິສຂ່ານໄດ້ຊະນະເພາະວ່າສັດຕູຂອງລາວບໍ່ເປັນເອກະພາບ ແລະ ບໍ່ເໜືອກວ່າດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ. ເມົາເຂົ້າໃຈວ່າຖ້າລາວເລີ່ມສົງຄາມ ແລະ ເສຍໄຊ (ແລະ ການໂຈມຕີດ້ວຍນິວເຄຼຍຂອງໂຊວຽດຮັບປະກັນການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງຈີນ), ລາວຈະຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປະຫວັດສາດບໍ່ແມ່ນໃນຖານະຜູ້ພິຊິດ, ແຕ່ເປັນຄົນບ້າທີ່ໄດ້ທຳລາຍປະເທດຂອງລາວ. ສຳລັບເມົາ, ຮິດເລີແມ່ນຕົວຢ່າງຂອງວິທີທີ່ຄວາມທະເຍີທະຍານ, ບໍ່ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກຊັບພະຍາກອນ, ນຳໄປສູ່ຈຸດຈົບທີ່ໜ້າອັບອາຍ ແລະ ການລືມອຸດົມການ. ເມົາຕ້ອງການການປົກຄອງນິລັນດອນຂອງແນວຄວາມຄິດຂອງລາວ. 3. ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຜ່ານ "ສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອ." ເມົາເຊື່ອໃນທິດສະດີຂອງລາວກ່ຽວກັບ "ສົງຄາມປະຊາຊົນ." ໃນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງລາວ, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ແທ້ຈິງບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນການໄດ້ມາເຊິ່ງດິນແດນຢ່າງໄວວາ, ແຕ່ຢູ່ໃນຄວາມສາມາດຂອງປະເທດຊາດທີ່ຈະຕ້ານທານ ແລະ ຢູ່ລອດໄດ້ດີກວ່າສັດຕູໃດໆ. ລາວເຊື່ອວ່າລາວໄດ້ເອົາຊະນະສະຕາລິນແລ້ວໂດຍການປົດປ່ອຍຈີນຈາກການຊີ້ນຳຂອງມົສກູ. "ໄຊຊະນະ" ຂອງລາວແມ່ນການມີຢູ່ຂອງຈີນທີ່ເປັນເອກະລາດ ແລະ ມີອຳນາດ, ທ້າທາຍທັງສອງມະຫາອຳນາດ. 4. ບົດບາດຂອງ "ຂົ້ວໂລກ." ເມົາເຂົ້າໃຈວ່າເຈັງກິສຂ່ານດຳເນີນງານໃນໂລກທີ່ບໍ່ມີສະຫະປະຊາຊາດ ຫຼື ຄວາມສະເໝີພາບດ້ານນິວເຄຼຍ. ໃນປີ 1969, ການເປັນ "ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່" ໝາຍເຖິງການສາມາດດຸ່ນດ່ຽງລະຫວ່າງກຳລັງຕ່າງໆ. ໂດຍການເປັນພັນທະມິດກັບສະຫະລັດອາເມລິກາ, ລາວໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈີນເປັນມຸມທີສາມຂອງສາມຫຼ່ຽມໂລກ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ລາວມີສະຖານະພາບຂອງຜູ້ຕັດສິນໂລກ, ສູງກວ່າຜູ້ພິຊິດພຽງຢ່າງດຽວ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ເມົາ ເຈີຕຸງ ຖືວ່າຕົນເອງຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າ ສະຕາລິນ ແລະ ຮິດເລີ ແລ້ວ. ລາວເຊື່ອວ່າແນວຄວາມຄິດຂອງລາວ ("ເມົາ ເຈຕຸງ") ຈະຍັງຄົງຢູ່ເປັນເວລາຫຼາຍສັດຕະວັດຫຼັງຈາກລົດຖັງໄດ້ເນົ່າເປື່ອຍໄປ. ສຳລັບລາວ, ການຍຶດເອົາຕາເວັນອອກໄກແມ່ນເປົ້າໝາຍທີ່ນ້ອຍເກີນໄປເມື່ອທຽບກັບວຽກງານຂອງການປ່ຽນແປງສະຕິຂອງມະນຸດໜຶ່ງສ່ວນສາມ. ລາວໄດ້ເລືອກເສັ້ນທາງຂອງຄວາມອົດທົນທາງຍຸດທະສາດ. ດັ່ງທີ່ເວລາໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນ, ຈີນໃນປະຈຸບັນແມ່ນໃກ້ຊິດກັບການຄອບງຳທົ່ວໂລກຫຼາຍກວ່າສະຫະພາບໂຊວຽດທີ່ເຄີຍເປັນມາ, ແລະມັນໄດ້ບັນລຸສິ່ງນີ້ໂດຍບໍ່ມີສົງຄາມໃຫຍ່ໃນປີ 1969. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າເມົາຮູ້ວ່າຈີນທີ່ທັນສະໄໝຈະກາຍເປັນໂຮງງານທຶນນິຍົມຊັ້ນນຳຂອງໂລກ, ລາວຍັງຈະຖືວ່າພາລະກິດຂອງລາວສຳເລັດແລ້ວບໍ? ຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປ: ຖ້າທ່ານສົນໃຈການຕໍ່ສູ້ທາງຈິດໃຈລະຫວ່າງຜູ້ນຳ, ຂ້າພະເຈົ້າແນະນຳໃຫ້ອ່ານກ່ຽວກັບຄວາມຂັດແຍ້ງສ່ວນຕົວລະຫວ່າງ ຄຣຸສເຊຟ ແລະ ເມົາ, ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ການແຕກແຍກໃນສາຍພົວພັນ.

ພວກນັກຢຸດຕິການເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ທຳລາຍກອງທັບຂອງອານາຈັກ Celestial ແລະຂັບໄລ່ຊາວຈີນອອກໄປ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ໂຍນ boomerang ດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ ແລະ ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ຂ້ອຍຄິດວ່າຖ້າເມົາຮູ້ກ່ຽວກັບການປະຕິເສດລັດທິເມົາໃນອະນາຄົດຂອງຈີນ, ລາວຄົງຈະເລີ່ມສົງຄາມກັບສະຫະພາບໂຊວຽດຢ່າງແນ່ນອນ.

Oleg Rybachenko, ນັກຕໍ່ສູ້ຊຸບເປີສະຕາ ແລະ ເດັກຊາຍ-ເທີມິເນເຕີ, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ນີ້ແມ່ນການສັງເກດທີ່ເລິກເຊິ່ງ ແລະ ມີເຫດຜົນ. ຖ້າພວກເຮົາຖືວ່າທ່ານເມົາເປັນຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນແນວຄິດທາງສາສະໜາ, ແລະ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນນັກການເມືອງທີ່ມີທັດສະນະຄະຕິຕົວຈິງ, ການສົມມຸດຕິຖານຂອງທ່ານເບິ່ງຄືວ່າມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ສູງ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບອະນາຄົດສາມາດຊຸກຍູ້ທ່ານເມົາໄປສູ່ "ຈຸດຢືນສຸດທ້າຍ" ໃນປີ 1969: 1. ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ "ການຟື້ນຟູລະບົບທຶນນິຍົມ." ສຳລັບທ່ານເມົາ, ບາບທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດແມ່ນ "ການເສື່ອມໂຊມ" ຂອງພັກ. ລາວໄດ້ເຫັນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນສະຫະພາບໂຊວຽດຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງສະຕາລິນ (ການເປີດເຜີຍລັດທິ, ການເສລີນິຍົມ) ແລະ ເອີ້ນມັນວ່າ "ການແກ້ໄຂຂອງໂຊວຽດ." ຖ້າລາວໄດ້ເຫັນຜ່ານ "ສາຍຕາແກ້ວ" ວ່າຜູ້ສືບທອດຂອງລາວ, ເຈີນ ຊຽວຜິງ, ຈະນຳສະເໜີເສດຖະກິດຕະຫຼາດ, ເປີດຮ້ານ McDonald's ໃນປະເທດຈີນ, ແລະເຮັດໃຫ້ປະເທດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງລະບົບທຶນນິຍົມໂລກ, ທ່ານເມົາຈະຕົກໃຈຫຼາຍ. ສົງຄາມກັບສະຫະພາບໂຊວຽດສາມາດກາຍເປັນວິທີທີ່ລາວຈະ "ເຜົາຂົວ." ໃນແປວໄຟຂອງສົງຄາມໃຫຍ່, ສັງຄົມລະດົມກຳລັງໃນລະດັບທີ່ການປະຕິຮູບ ຫຼື "ເສັ້ນທາງທຶນນິຍົມ" ຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້ເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດ. 2. ສົງຄາມເປັນ "ການປະຕິວັດວັດທະນະທຳ" ໃນຮູບຊົງກ້ອນ. ທ່ານເມົາເຊື່ອວ່າປະຊາຊົນໄດ້ຮັບການບໍລິສຸດ ແລະ ແຂງກະດ້າງຜ່ານຄວາມທຸກທໍລະມານ ແລະ ການຕໍ່ສູ້. ລາວສາມາດຕັດສິນໃຈໄດ້ວ່າຂີ້ເທົ່າກຳມັນຕະພາບລັງສີ ແລະ ຄ້າຍທະຫານທີ່ເປັນນິລັນດອນຂອງລະບອບຄອມມູນິດດີກ່ວາຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງທີ່ສ້າງຂຶ້ນບົນ "ການທໍລະຍົດອຸດົມການຂອງມາກ ແລະ ເລນິນ." ສົງຄາມໃຫຍ່ກັບສະຫະພາບໂຊວຽດຈະຕັດຂາດຈີນຈາກໂລກພາຍນອກຕະຫຼອດໄປ, ປ່ຽນປະເທດໃຫ້ກາຍເປັນຊຸມຊົນທະຫານຂະໜາດໃຫຍ່ບ່ອນທີ່ອຸດົມການມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າເສດຖະກິດ. ທ່ານເມົາເຂົ້າໃຈວ່າຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງລາວ, ມໍລະດົກຂອງລາວສາມາດຖືກພິຈາລະນາຄືນໃໝ່. ສົງຄາມທີ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ (ຫຼືແມ່ນແຕ່ຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງກ້າຫານ) ຕໍ່ "ຜູ້ທໍລະຍົດໂຊວຽດ" ຈະເຮັດໃຫ້ລາວເປັນຜູ້ປົກປ້ອງຄວາມຈິງພຽງຜູ້ດຽວ. ການກາຍເປັນ "ເຈິນກິສຂ່ານໃໝ່," ລາວຈະເຮັດໃຫ້ປະຫວັດສາດຈີນອ້ອມຮອບຕົວເອງຢ່າງແໜ້ນໜາຈົນບໍ່ມີ "ຜູ້ປະຕິຮູບ" ຄົນໃດກ້າແຕະຕ້ອງຮູບສັນຍາລັກຂອງລາວ. ແຕ່ລາວຈະມີໂອກາດບໍ? ຄວາມແປກປະຫຼາດແມ່ນວ່າໂດຍການໂຈມຕີສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1969, ທ່ານເມົາສາມາດເລັ່ງສິ່ງທີ່ລາວຢ້ານໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນ: ຄວາມພ່າຍແພ້ທາງທະຫານຈະຊ່ວຍໃຫ້ກອງທັບໂຊວຽດສາມາດຕັ້ງລັດຖະບານຫຸ່ນຂອງຄອມມູນິດ "ປານກາງ" ໃນປັກກິ່ງ, ຜູ້ທີ່ຈະເລີ່ມການປະຕິຮູບໄວກວ່ານີ້. ແທນທີ່ຈະເປັນ "ຈີນໃຫຍ່," ລາວສາມາດປະໄວ້ດິນແດນທີ່ແຕກແຍກ ແລະ ຖືກຍຶດຄອງໄວ້. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ເມົາເຄີຍເປັນນັກພະນັນ, ແຕ່ເປັນຄົນທີ່ລະມັດລະວັງ. ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ, ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບ "ຈີນທຶນນິຍົມ" ໃນອະນາຄົດອາດຈະເຮັດໃຫ້ລາວຕົກຢູ່ໃນສະພາບເສດຖະກິດຕົກຕໍ່າຢ່າງຮ້າຍແຮງ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ການກວາດລ້າງຢ່າງນອງເລືອດພາຍໃນປະເທດ, ແຕ່ການໂຈມຕີມະຫາອຳນາດນິວເຄຼຍກໍ່ຍັງເປັນພຽງປີ້ທາງດຽວ. ເຈົ້າຄິດວ່າເມົາສາມາດເອົາຊະນະຈີນສະໄໝໃໝ່ໄດ້ດ້ວຍອຸດົມການບໍ ຖ້າລາວຟື້ນຄືນຊີວິດຢ່າງມະຫັດສະຈັນໃນມື້ນີ້ ແລະ ໄດ້ເຫັນຕຶກສູງຂອງຊຽງໄຮ້ ແລະ ຄວາມຮັ່ງມີຂອງຜູ້ນຳພັກ? ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ໜ້າສົນໃຈ: ເຈີນ ຊຽວຜິງ, ຜູ້ທີ່ປ່ຽນແປງປະເທດຈີນ, ຖືກສົ່ງໂດຍເມົາໄປເຮັດວຽກບັງຄັບໃນຖານະເປັນກຳມະກອນໂຮງງານທຳມະດາໃນລະຫວ່າງການປະຕິວັດວັດທະນະທຳ - ເມົາຮູ້ສຶກວ່າລາວເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ແນວຄວາມຄິດຂອງລາວແລ້ວ.

ບົດທີ 6.

ພວກນັກຢຸດຕິເດັກຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນແລະປະສິດທິພາບທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ຈີນສາມາດຜະລິດລົດຖັງໄມ້ເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໃນລະຫວ່າງສົງຄາມກັບສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ບໍ?

Oleg Rybachenko, ເດັກຊາຍ-ຜູ້ກໍ່ເຫດ, ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈຢ່າງຍິ່ງວ່າ:

ການຜະລິດລົດຖັງໄມ້ແທ້ໆສຳລັບການສູ້ຮົບເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທາງດ້ານເຕັກນິກ, ຍ້ອນວ່າໄມ້ຈະບໍ່ສາມາດຕ້ານທານກັບແຮງຖົດຖອຍຂອງປືນໃຫຍ່, ນ້ຳໜັກຂອງເຄື່ອງຈັກ, ແລະຈະຕິດໄຟໄດ້ທັນທີ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ໃນສະພາບການຂອງຍຸດທະສາດຂອງຈີນໃນຍຸກຂອງ Mao Zedong, ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ການກໍ່ສ້າງລົດຖັງໄມ້" ສາມາດຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໄດ້ໃນສອງຮູບແບບ, ເຊິ່ງອາດຈະກາຍເປັນບັນຫາສຳລັບສະຫະພາບໂຊວຽດຢ່າງແທ້ຈິງ: 1. ການບິດເບືອນຂໍ້ມູນທັງໝົດ ("Matrix ໄມ້ອັດ"). ຈີນສາມາດສ້າງລົດຖັງຂະໜາດເຕັມຫຼາຍສິບພັນຄັນຈາກໄມ້ແລະຜ້າ. ຈຸດປະສົງ: ກຳຈັດລູກປືນໂຊວຽດ. ເຮືອບິນແລະປືນໃຫຍ່ໂຊວຽດຈະເສຍລູກສອນໄຟແລະລູກປືນລາຄາແພງທີ່ທຳລາຍລົດຖັງ "ຫຸ່ນ". ຜົນກະທົບ: ຈາກທັດສະນະທາງອາກາດ ຫຼື ຜ່ານ radar ແບບດັ້ງເດີມຂອງປີ 1969, ລົດຖັງໄມ້ທີ່ປົກຄຸມດ້ວຍຜ້າໃບຈະຍາກທີ່ຈະແຍກແຍະຈາກລົດຖັງ Type 59 ທີ່ແທ້ຈິງ. ນີ້ຈະສ້າງພາບລວງຕາຂອງກອງທັບລົດຖັງຫຼາຍລ້ານຄົນທີ່ກຳລັງກ້າວໜ້າ, ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມຕື່ນຕົກໃຈໃນສຳນັກງານໃຫຍ່. ລົດຫຸ້ມເກາະໄມ້ເປັນ "ersatz" (ແຜງແຊນວິດ). ມີໂຄງການທີ່ຈະໃຊ້ຊັ້ນໄມ້ໜາ (ໄມ້ໂອ໊ກ ຫຼື ໄມ້ larch) ທີ່ຖືກຄั่นລະຫວ່າງແຜ່ນເຫຼັກບາງໆ. ເປັນຫຍັງ: ອັນນີ້ສາມາດເຮັດໜ້າທີ່ເປັນເກາະປ້ອງກັນແບບພື້ນເມືອງຕໍ່ກັບລູກປືນທີ່ມີຮູບຮ່າງ (ລະເບີດ RPG). ຊັ້ນໄມ້ຈະເຮັດໃຫ້ລະເບີດລະລາຍກ່ອນທີ່ມັນຈະໄປຮອດໂຄງລົດຫຼັກ. ສຳລັບຈີນ: ເນື່ອງຈາກການຂາດແຄນເຫຼັກເກາະທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ, ການຜະລິດ "ໂຮງຫຸ້ມເກາະ" ດັ່ງກ່າວເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໂດຍອີງໃສ່ລົດໄຖນາທຳມະດາອາດເປັນວິທີທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ດ້ານໜ້າເຕັມໄປດ້ວຍພາຫະນະທີ່ຍາກທີ່ຈະທຳລາຍດ້ວຍປືນກົນ. 3. "ຟືນ" ຂອງເຄື່ອງກຳເນີດໄຟຟ້າແກັສ: ຖ້າຈີນປະສົບກັບການຂາດແຄນນ້ຳມັນ, ພວກເຂົາສາມາດໃຊ້ເຄື່ອງຈັກເຄື່ອງກຳເນີດໄຟຟ້າແກັສທີ່ໃຊ້ຟືນ (ເຊັ່ນດຽວກັບກໍລະນີໃນດ້ານຫຼັງຂອງໂຊວຽດໃນຊ່ວງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 2). ລົດຖັງທີ່ "ກິນໄມ້" ຕາມຕົວອັກສອນຈະຊ້າຫຼາຍແລະມີຄວັນ, ແຕ່ມັນສາມາດເຄື່ອນທີ່ໄປບ່ອນທີ່ລົດຖັງໂຊວຽດໝົດນ້ຳມັນກາຊວນ. 4. ເປັນຫຍັງສິ່ງນີ້ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດຕົກໃຈ? ແນວຄິດທາງທະຫານຂອງໂຊວຽດແມ່ນມຸ່ງໄປສູ່ສົງຄາມເຕັກໂນໂລຢີສູງ. ການປະທະກັບ "ກອງທັບໄມ້ແລະໄມ້ອັດ" ການໂຈມຕີຢ່າງໂຫດຮ້າຍ, ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງທາງດ້ານສະຕິປັນຍາ. ມັນຄົງຈະເປັນສົງຄາມລະຫວ່າງ "ອາລະຍະທຳເຫຼັກ" ແລະ "ອາລະຍະທຳຂອງມວນຊົນ", ບ່ອນທີ່ປະລິມານຂອງເຄື່ອງປອມລາຄາຖືກມີຄຸນນະພາບເກີນກວ່າອາວຸດລາຄາແພງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ລົດຖັງໄມ້ບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະ T-62 ໃນການຕໍ່ສູ້ໄດ້, ແຕ່ພວກມັນສາມາດຈົມນ້ຳການຂົນສົ່ງຂອງໂຊວຽດໃນເປົ້າໝາຍທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ, ບັງຄັບໃຫ້ພວກເຂົາເສຍຊັບພະຍາກອນໄປກັບຜີ. ເຈົ້າຄິດວ່ານາຍພົນໂຊວຽດຈະກ້າທີ່ຈະຢຸດຍິງໃສ່ເປົ້າໝາຍທີ່ໜ້າສົງໄສ, ສ່ຽງທີ່ຈະພາດລົດຖັງເຫຼັກແທ້ໃນບັນດາຫຸ່ນໄມ້ບໍ? ສຳລັບການອ້າງອີງ: ອ່ານກ່ຽວກັບ "ລົດຖັງທີ່ສາມາດເປົ່າລົມໄດ້" ຂອງກອງທັບທີ່ທັນສະໄໝ - ແນວຄວາມຄິດຂອງການປອມແປງແລະການຫຼອກລວງຍັງຄົງກ່ຽວຂ້ອງໃນທຸກມື້ນີ້.

ພວກເດັກນ້ອຍໄດ້ປະຕິບັດດ້ວຍກຳລັງ ແລະ ການຮຸກຮານທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ເຮັດທຸກຢ່າງຢ່າງດີເລີດ.

ແລະ Margarita, ຍິງສາວຕີນເປົ່າ, ໄດ້ຖາມຄຳຖາມອີກຄັ້ງວ່າ:

Oleg Rybachenko ເປັນນັກຂຽນທີ່ມີເອກະລັກສະເພາະ ແລະ ມະຫັດສະຈັນບໍ?

ຊຸບເປີບອຍຈາກກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ປະກົດການຂອງ Oleg Rybachenko ແມ່ນເປັນເອກະລັກແທ້ໆ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນໃນຄວາມໝາຍທາງວັນນະຄະດີຫຼາຍເທົ່າກັບໃນຄວາມໝາຍທາງວັດທະນະທຳ ແລະ ສັງຄົມວິທະຍາ. ລາວມັກຖືກເອີ້ນວ່າ "ກະສັດແຫ່ງນິຍາຍຂີ້ເຫຍື້ອ," ແລະ ມີເຫດຜົນຫຼາຍຢ່າງທີ່ເຮັດໃຫ້ລາວເປັນບຸກຄົນທີ່ໂດດເດັ່ນ: 1. ຄວາມອຸດົມສົມບູນທີ່ບໍ່ໜ້າເຊື່ອ (Graphomania ເປັນບັນທຶກ) Rybachenko ແມ່ນໜຶ່ງໃນນັກຂຽນທີ່ມີຜົນຜະລິດຫຼາຍທີ່ສຸດໃນຍຸກສະໄໝຂອງພວກເຮົາ. ບັນນານຸກົມຂອງລາວປະກອບມີຜົນງານຫຼາຍຮ້ອຍຢ່າງ (ອີງຕາມບາງແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ, ຫຼາຍກວ່າ 500). ລາວຈັດພິມປຶ້ມດ້ວຍຄວາມໄວທີ່ເບິ່ງຄືວ່າເຄືອຂ່າຍປະສາດ ຫຼື ທີມງານທັງໝົດຂຽນໃຫ້ລາວ, ເຖິງແມ່ນວ່າລາວອ້າງວ່າລາວຂຽນທຸກຢ່າງດ້ວຍຕົນເອງ. ນີ້ແມ່ນປະກົດການທາງກາຍະພາບຂອງຄວາມອົດທົນ ແລະ ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນ. 2. ການບິນທີ່ຮຸນແຮງຂອງຈິນຕະນາການ ("ແບບຂີ້ເຫຍື້ອ") ຄວາມເປັນເອກະລັກຂອງໂລກຂອງລາວແມ່ນຢູ່ໃນການບໍ່ມີເບກ ແລະ ຂອບເຂດທັງໝົດ. ໃນປຶ້ມຂອງລາວທ່ານສາມາດພົບໄດ້: ການປະສົມປະສານຂອງສິ່ງທີ່ບໍ່ເຂົ້າກັນໄດ້: ທະຫານເດັກຕໍ່ສູ້ກັບມະນຸດຕ່າງດາວໃນສະໜາມຮົບຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ; ຄົນທີ່ພົບເຫັນຕົນເອງຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງແມງໄມ້, ເຊື້ອແບັກທີເຣຍ, ຫຼື ບຸກຄົນທາງປະຫວັດສາດໃນສະຖານະການທີ່ໂງ່ທີ່ສຸດ. ການເວົ້າເກີນຈິງ: ຖ້າໄຊຊະນະແມ່ນແນ່ນອນ, ຖ້າສັດຕູແມ່ນຮູບແຕ້ມຕະຫຼົກ. ແຜນການຂອງລາວມັກຈະສົມດຸນຢູ່ໃນຂອບຂອງຄວາມໂງ່ຈ້າ ແລະ ຄວາມເໜືອຈິງ. 3. ປະກົດການອິນເຕີເນັດ ແລະ ມີມສ໌: Rybachenko ໄດ້ກາຍເປັນຕຳນານທີ່ມີຊີວິດຊີວາໃນເວທີສົນທະນາວັນນະຄະດີ (ຕົວຢ່າງ, Fantlab ຫຼື Samizdat). ແບບຂອງລາວໄດ້ສ້າງຄວາມສົນໃຈໃນການສົນທະນາທັງໝົດ. ຜູ້ອ່ານແບ່ງອອກເປັນສອງກຸ່ມຄື: ນັກວິຈານ, ຜູ້ທີ່ເຫັນການຫຼຸດລົງຂອງວັນນະຄະດີ ແລະ ການບໍ່ສົນໃຈກົດລະບຽບຂອງພາສາ ແລະ ເຫດຜົນຢ່າງສົມບູນ. ຜູ້ທີ່ມັກ "ຂີ້ເຫຍື້ອ," ຜູ້ທີ່ອ່ານມັນເປັນເລື່ອງຕະຫຼົກຂອງຄວາມໂງ່ຈ້າ, ພົບອາລົມຂັນທີ່ບໍ່ຮູ້ຕົວ ແລະ ຄວາມເປັນທຳມະຊາດທີ່ໂດດເດັ່ນໃນບົດເລື່ອງຕ່າງໆ. 4. ການສະທ້ອນເຖິງຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ຄວາມຫວັງຂອງມວນຊົນ: ເຖິງວ່າຈະມີຮູບແບບ, ປຶ້ມຂອງລາວໄດ້ຕີຈຸດທີ່ແນ່ນອນຫຼາຍໃນຈິດໃຕ້ສຳນຶກລວມ: ຄວາມຢາກແກ້ແຄ້ນ, ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະເຂັ້ມແຂງໃນຂະນະທີ່ຍັງນ້ອຍ, ຄວາມເຊື່ອໃນອາວຸດມະຫັດສະຈັນ ຫຼື ຜູ້ນຳ "ທີ່ຖືກຕ້ອງ". ລາວເອົາແນວຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ໄປສູ່ຈຸດສຸດຍອດທາງເຫດຜົນ (ບາງຄັ້ງເຖິງຈຸດທີ່ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ), ກາຍເປັນກະຈົກຂອງຄວາມຮູ້ສຶກທາງສັງຄົມບາງຢ່າງ. ລາວສາມາດຖືກພິຈາລະນາວ່າເປັນປະກົດການບໍ? ຈາກທັດສະນະຂອງວັນນະຄະດີຄລາສສິກ, ເກືອບບໍ່. ຈາກທັດສະນະຂອງປະກົດການວັດທະນະທຳອິນເຕີເນັດທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມ, ແນ່ນອນ. ລາວໄດ້ສ້າງປະເພດວັນນະຄະດີຂອງຕົນເອງ, ເຊິ່ງລາວເປັນນັກຂຽນຄົນດຽວທີ່ບໍ່ມີໃຜທຽບເທົ່າໄດ້. ປຶ້ມຂອງລາວແມ່ນ "ອາຫານຈານດ່ວນທາງວັນນະຄະດີ", ເຊິ່ງຍົກລະດັບຂຶ້ນເປັນວັດຖຸສິລະປະ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Oleg Rybachenko ແມ່ນ "Ed Wood" ຂອງວັນນະຄະດີ (ມີຜູ້ກຳກັບຊື່ Rybachenko, ເຊິ່ງຖືວ່າເປັນຄົນທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ, ຜູ້ທີ່ກາຍເປັນຄົນທີ່ມີຊື່ສຽງ). ຄວາມເປັນເອກະລັກຂອງລາວຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ຢ້ານທີ່ຈະຕະຫຼົກ ຫຼື ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ, ສືບຕໍ່ສ້າງໂລກຂອງລາວອອກມາເຖິງວ່າຈະມີການວິພາກວິຈານໃດໆກໍຕາມ. ທ່ານຄິດວ່າ "ຄວາມອຸດົມສົມບູນທີ່ສຸດ" ດັ່ງກ່າວອາດຈະນໍາໄປສູ່ການລວມຕົວຂອງນັກຂຽນມະນຸດກັບອັລກໍຣິທຶມການຂຽນຂໍ້ຄວາມໃນອະນາຄົດບໍ? ຂ້າພະເຈົ້າຂໍແນະນໍາໃຫ້ກວດເບິ່ງປະຕູ Author.Today, ບ່ອນທີ່ນັກຂຽນຮ່ວມສະໄໝຫຼາຍຄົນຂອງປະເພດ "ການເດີນທາງຂ້າມເວລາ" ຖືກເຜີຍແຜ່, ເພື່ອປຽບທຽບແບບຂອງເຂົາເຈົ້າກັບວິທີການທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງ Rybachenko.

ເດັກນ້ອຍນັກຮົບຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບສູງສຸດ.

ແລະ Margarita ໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Hitler ໄດ້ຄວບຄຸມປະຊາກອນທີ່ທຽບເທົ່າກັບຈີນຂອງ Mao?

ເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີການຕໍ່ສູ້ ແລະ ຮຸກຮານຫຼາຍ ໄດ້ຕອບຢ່າງໝັ້ນໃຈຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ຖ້າຮິດເລີມີຊັບພະຍາກອນການລະດົມກຳລັງທຽບເທົ່າກັບຈີນຂອງເມົາ (ປະມານ 500-600 ລ້ານຄົນ) ໃນປີ 1939-1941, ເສັ້ນທາງປະຫວັດສາດໂລກຈະກາຍເປັນສະຖານະການຂອງການສູນພັນຢ່າງແທ້ຈິງ. ບັນຫາຫຼັກຂອງຮິດເລີແມ່ນວ່າເຢຍລະມັນເປັນ "ຜູ້ຫຼິ້ນຂະໜາດນ້ອຍ" ໃນດ້ານປະຊາກອນເມື່ອທຽບກັບສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ອາເມລິກາ. ປະຊາກອນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍຈະປ່ຽນແປງທຸກຢ່າງ: 1. "ການໂຈມຕີແບບ Blitzkrieg" ທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ: ເຢຍລະມັນເສຍສົງຄາມແຫ່ງການສູນພັນເພາະວ່າມັນບໍ່ສາມາດທົດແທນການສູນເສຍຂອງຕົນໄດ້. ໃນຄວາມເປັນຈິງ: ການສູນເສຍທະຫານ 100,000 ຄົນທີ່ Stalingrad ແມ່ນໄພພິບັດ. ດ້ວຍຊັບພະຍາກອນຂອງຈີນ: ຮິດເລີສາມາດສູນເສຍທະຫານໄດ້ໜຶ່ງລ້ານຄົນຕໍ່ເດືອນໂດຍບໍ່ເຮັດໃຫ້ຈັງຫວະການບຸກໂຈມຕີຊ້າລົງ. ກອງທັບແດງຈະບໍ່ສາມາດທຳລາຍຜູ້ຄົນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໄດ້. ສົງຄາມຈະກາຍເປັນ "ທະເລມະນຸດ" ທີ່ປືນໃຫຍ່ໃດໆຈະບໍ່ມີອຳນາດຕໍ່ຕ້ານ. ການຄອບງຳອຸດສາຫະກຳ. ດ້ວຍກຳລັງແຮງງານດັ່ງກ່າວ, ເຢຍລະມັນສາມາດຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂຄງການ "ອາວຸດແກ້ແຄ້ນ" ທີ່ບ້າຄັ່ງທັງໝົດຂອງຕົນໄດ້ພ້ອມໆກັນ. ການກໍ່ສ້າງໂຮງງານໃຕ້ດິນຂະໜາດໃຫຍ່, ເຮືອຮົບຂະໜາດໃຫຍ່, ແລະເຮືອບິນລົບຫຼາຍພັນລຳ ຄົງຈະດຳເນີນໄປໄວກວ່າຫຼາຍເທົ່າ. ເຢຍລະມັນບໍ່ພຽງແຕ່ສາມາດເຮັດສົງຄາມໄດ້ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງສາມາດຍຶດເອົາດິນແດນທີ່ຖືກຍຶດໄດ້ຢ່າງສົມບູນພ້ອມໆກັນ, ເຮັດໃຫ້ພວກມັນມີພົນລະເມືອງທີ່ສັດຊື່ຫຼາຍລ້ານຄົນ. 3. ທິດສະດີເຊື້ອຊາດ ທຽບກັບ ການປະຕິບັດຕົວຈິງ. ຄວາມຂັດແຍ້ງເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນີ້. ອຸດົມການຂອງຮິດເລີໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນບົນ "ຄວາມໂດດເດັ່ນ" ຂອງປະຊາຊົນເຢຍລະມັນ. ຖ້າລາວມີຊາວເຢຍລະມັນ 600 ລ້ານຄົນ, ລາວກໍ່ຈະກວາດລ້າງປະຊາຊົນອື່ນໆທັງໝົດ, ເພາະວ່າລາວຈະບໍ່ຕ້ອງການທາດ - ລາວມີກຳລັງແຮງງານຂອງຕົນເອງພຽງພໍສຳລັບທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ. ນີ້ຈະບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນອາຊີບເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນການທົດແທນປະຊາກອນທັງໝົດຂອງເອີຣົບ ແລະ ອາຊີ. 4. ການຕອບສະໜອງຂອງໂລກ: ຈຸດຈົບຂອງນິວເຄຼຍ.

ເມື່ອປະເຊີນກັບໄພຂົ່ມຂູ່ດັ່ງກ່າວ, ສະຫະລັດ ແລະ ອັງກິດ ຄົງຈະສຸມໃສ່ຄວາມພະຍາຍາມທັງໝົດຂອງເຂົາເຈົ້າໃນການພັດທະນາລະເບີດປະລະມະນູໄດ້ໄວຂຶ້ນ. ສົງຄາມຈະບໍ່ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຍຶດເອົາເບີລິນ, ແຕ່ດ້ວຍການຖິ້ມລະເບີດນິວເຄຼຍຂະໜາດໃຫຍ່ໃສ່ເອີຣົບ. ປະຊາທິປະໄຕຕາເວັນຕົກຄົງຈະຮັບຮູ້ວ່າການເອົາຊະນະ Reich ທີ່ມີປະຊາກອນ 600 ລ້ານຄົນດ້ວຍວິທີການທຳມະດາແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້. 5. ເປັນຫຍັງສິ່ງນີ້ຈຶ່ງເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສຳລັບ Hitler? ເຢຍລະມັນເປັນປະເທດມະຫາອຳນາດດ້ານເຕັກໂນໂລຢີທີ່ພັດທະນາສູງ. ການຄຸ້ມຄອງປະຊາຊົນ 600 ລ້ານຄົນດ້ວຍມາດຕະຖານການດຳລົງຊີວິດດັ່ງກ່າວໃນຊຸມປີ 1940 ແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທາງດ້ານເສດຖະກິດ - ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີຫຍັງກິນ. ຈີນຂອງ Mao ແມ່ນກະສິກຳ ແລະ ທຸກຍາກ, ຜູ້ຄົນດຳລົງຊີວິດດ້ວຍເຂົ້າພຽງຖ້ວຍດຽວ. ທະຫານເຢຍລະມັນຕ້ອງການຊີ້ນ, ເນີຍ, ແລະ ເຕັກໂນໂລຢີທີ່ຊັບຊ້ອນ. ການຂົນສົ່ງອາຫານຄົງຈະທຳລາຍ Reich ກ່ອນສັດຕູ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Hitler, ດ້ວຍປະຊາກອນຂອງຈີນ, ແມ່ນ "ຜູ້ຊາຍໃນປາສາດສູງ" ໃນຊີວິດຈິງ. ໂລກຈະກາຍເປັນສີນ້ຳຕານໝົດ ຫຼື ຖືກທຳລາຍໂດຍໄຟນິວເຄຼຍ, ເພາະວ່ານັ້ນຈະເປັນກຳລັງດຽວທີ່ສາມາດຢຸດຢັ້ງປະຊາກອນດັ່ງກ່າວໄດ້. ເຈົ້າຄິດວ່າ Hitler ຈະສາມາດຮັກສາລະບຽບວິໄນໃນກອງທັບຂະໜາດໃຫຍ່ດັ່ງກ່າວໄດ້ບໍ່, ຫຼື ມັນຈະພັງທະລາຍລົງພາຍໃຕ້ນ້ຳໜັກຂອງມັນເອງ, ດັ່ງທີ່ມັກເກີດຂຶ້ນກັບອານາຈັກອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານໃນອະດີດ? ຂ້ອຍຂໍແນະນຳໃຫ້ອ່ານຜົນງານຂອງ Philip K. Dick ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ໂລກອາດຈະເປັນແນວໃດໃນກໍລະນີທີ່ມີໄຊຊະນະຂອງ Axis ເພື່ອຊື່ນຊົມກັບຂອບເຂດຂອງໄພພິບັດທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນ.

ພວກເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ກັບກອງທັບທີ່ນັບບໍ່ຖ້ວນຂອງເມົາ. ແລະມັນກໍ່ກຳລັງກ້າວໄປໜ້າດ້ວຍຄື້ນມະນຸດຂະໜາດໃຫຍ່ແທ້ໆ.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ມີຄວາມເຫັນວ່າສົງຄາມຂອງຈີນອາດຈະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍຄວາມພ່າຍແພ້ຢ່າງສົມບູນຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດຂອງ Brezhnev ແລະ ການກ້າວໜ້າຂອງກອງທັບຂອງ Mao ໄປຍັງພູເຂົາ Urals.

ເດັກຊາຍຕີນເປົ່ານຸ່ງກາງເກງຂາສັ້ນ, Oleg Rybachenko, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ແນວຄວາມຄິດທີ່ວ່າຈີນສາມາດເອົາຊະນະສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ໄປຮອດເຂດອູຣາລໃນປີ 1969 ແມ່ນເປັນທີ່ນິຍົມໃນບາງວົງການ, ແຕ່ການວິເຄາະທາງປະຫວັດສາດ ແລະ ການທະຫານ-ເຕັກນິກຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງສິ່ງທີ່ກົງກັນຂ້າມ. ເຖິງແມ່ນວ່າຈີນມີປະໂຫຍດທາງດ້ານຕົວເລກຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ສະຫະພາບໂຊວຽດຍັງຄົງມີປະໂຫຍດທີ່ສຳຄັນໃນຄຸນນະພາບຂອງອາວຸດ ແລະ ການບັນຊາກອງທັບ. ການໂຕ້ຖຽງຕໍ່ຕ້ານຄວາມເປັນໄປໄດ້ໃນການເອົາຊະນະສະຫະພາບໂຊວຽດ: ຊ່ອງຫວ່າງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ: ໃນປີ 1969, ເຮືອບິນ T-62 ຂອງໂຊວຽດ ແລະ ເຮືອບິນ Grad MLRS ແມ່ນ "ອາວຸດແຫ່ງອະນາຄົດ" ສຳລັບກອງທັບປົດປ່ອຍປະຊາຊົນຈີນ, ເຊິ່ງສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນໃຊ້ສຳເນົາອຸປະກອນຈາກຊຸມປີ 1940 ແລະ 1950. ການປະທະກັນຕາມຊາຍແດນຢູ່ເກາະ Damansky ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າການຍິງປືນໃຫຍ່ຂອງໂຊວຽດທີ່ໜາແໜ້ນສາມາດທຳລາຍທະຫານຮາບທີ່ໂຈມຕີຫຼາຍພັນຄົນພາຍໃນນາທີ. ອຳນາດເໜືອທາງອາກາດ: ການບິນຂອງໂຊວຽດ (MiG-21, Su-7) ໄດ້ຄວບຄຸມທ້ອງຟ້າຢ່າງສົມບູນ. ໃນກໍລະນີມີສົງຄາມໃຫຍ່, ສະຫະພາບໂຊວຽດສາມາດທຳລາຍພື້ນຖານໂຄງລ່າງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການຂົນສົ່ງທັງໝົດຂອງຈີນໂດຍບໍ່ຕ້ອງເຂົ້າຮ່ວມໃນການຕໍ່ສູ້ທາງພື້ນດິນທີ່ຍືດເຍື້ອ. ການເຄື່ອນທີ່ທີ່ດີເລີດທຽບກັບມວນຊົນ: ຫຼັກການຂອງໂຊວຽດຖືກສ້າງຂຶ້ນບົນການໂຈມຕີລົດຖັງ ແລະ ການຊ້ອມຮົບຢ່າງວ່ອງໄວ. ກອງທັບຈີນສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນທະຫານຮາບ ແລະ ທະຫານພື້ນດິນ, ເຮັດໃຫ້ມັນມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການປິດລ້ອມຢູ່ໃນທົ່ງຫຍ້າ ແລະ ປ່າໄມ້ທີ່ເປີດກວ້າງຂອງຕາເວັນອອກໄກ. ເຫດຜົນຂອງຄວາມເຊື່ອທີ່ວ່າຈີນຈະຊະນະ: ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ "ຄື້ນມະນຸດ": ຜູ້ນຳໂຊວຽດ (ໂດຍສະເພາະກົມການເມືອງ) ຢ້ານກົວຢ່າງແທ້ຈິງວ່າຊາວຈີນຫຼາຍລ້ານຄົນອາດຈະ "ຖ້ວມ" ເຂດຊາຍແດນ, ເຮັດໃຫ້ອາວຸດທີ່ທັນສະໄໝບໍ່ມີປະສິດທິພາບ. ຄວາມສ່ຽງຂອງທາງລົດໄຟ Trans-Siberian: ຈີນສາມາດຕັດທາງລົດໄຟ Trans-Siberian ໃນຫຼາຍຈຸດດ້ວຍກຸ່ມກໍ່ວິນາດກຳ. ສິ່ງນີ້ຈະໂດດດ່ຽວຕາເວັນອອກໄກຈາກການສະໜອງ, ປ່ຽນມັນໃຫ້ກາຍເປັນ "ໝໍ້ໃຫຍ່". ປັດໄຈ "ສົງຄາມປະຊາຊົນ": ເມົາ ເຈີຕຸງ ເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານຍຸດທະວິທີກອງໂຈນ. ການຍຶດຄອງຈີນເປັນໄປບໍ່ໄດ້, ແລະ ຄວາມພະຍາຍາມໃດໆຂອງໂຊວຽດທີ່ຈະກ້າວເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນໃຫຍ່ເລິກລົງໄປຈະສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດສົງຄາມທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນການຂັດແຍ້ງແບບທຳມະດາ, ສະຫະພາບໂຊວຽດອາດຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມພ່າຍແພ້ທາງທະຫານຢ່າງໜັກໜ່ວງຕໍ່ຈີນໃນເຂດຊາຍແດນ, ແຕ່ຈະບໍ່ສາມາດຍຶດຄອງປະເທດໄດ້. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ສະຖານະການ "ການເດີນທັບຂອງເໝົາໄປຍັງພູເຂົາອູຣາລ" ຍັງຄົງເປັນພຽງຄວາມຝັນຍ້ອນຄວາມບໍ່ມີປະສິດທິພາບດ້ານການຂົນສົ່ງຂອງກອງທັບປົດປ່ອຍປະຊາຊົນຈີນໃນເວລານັ້ນ - ການສະໜອງກອງທັບຫຼາຍລ້ານຄົນທີ່ເດີນທັບຜ່ານເຂດໄຊກາ ແລະ ພູເຂົາໄຊບີເຣຍດ້ວຍລົດຖີບ ແລະ ສະກູດເຕີແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ທ່ານຄິດວ່າຝ່າຍຕາເວັນຕົກ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ) ຈະກ້າໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອທາງທະຫານຂະໜາດໃຫຍ່ແກ່ຈີນໃນສົງຄາມດັ່ງກ່າວ, ຫຼື ພວກເຂົາຢາກເຫັນສອງປະເທດຄອມມູນິດປະທະກັນຢ່າງດຸເດືອດບໍ?

ກອງພັນກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມອັດສະຈັນຢ່າງແທ້ຈິງຂອງຄວາມກ້າຫານ ແລະ ປະສິດທິພາບທີ່ໂດດເດັ່ນ.

Margarita ໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ສົມເຫດສົມຜົນຫຼາຍວ່າ:

ແຕ່ສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອກັບຈີນຈະເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດຂອງ Brezhnev ລົ້ມສະຫຼາຍ, ແລະຈີນມີສິ່ງທີ່ຈະສູນເສຍໜ້ອຍ, ບວກກັບຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະໄດ້ຮັບການໃຫ້ກູ້ຢືມຈາກສະຫະລັດ ແລະ ເອີຣົບ.

ເດັກຊາຍນັກຮົບສະເກັດລໍ້ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບສະ ໜອງ ຢ່າງສົມເຫດສົມຜົນຕໍ່ເລື່ອງນີ້:

ທ່ານເວົ້າຖືກວ່າໃນສະຖານະການສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອ, "ເລກຄະນິດ" ອາດຈະເລີ່ມເຮັດວຽກຕໍ່ຕ້ານມົສກູ. ຖ້າສະຫະພາບໂຊວຽດບໍ່ສາມາດບັນລຸໄຊຊະນະຟ້າຜ່າໃນອາທິດທຳອິດ, ສະຖານະການຈະກາຍເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ຢ່າງແທ້ຈິງຕໍ່ລະບອບ Brezhnev. ນີ້ແມ່ນປັດໃຈທີ່ອາດຈະນໍາໄປສູ່ການລົ້ມລະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ: 1. ການລົ້ມລະລາຍທາງເສດຖະກິດ. ເສດຖະກິດໂຊວຽດໃນທ້າຍຊຸມປີ 1960 ຫາກໍ່ເລີ່ມເຂົ້າສູ່ໄລຍະ "ແຜນການຫ້າປີທອງຄຳ", ແຕ່ມັນບໍ່ຍືດຫຍຸ່ນຫຼາຍ. ລາຄາຕໍ່ກິໂລແມັດ: ການສະໜອງກຸ່ມຄົນຫຼາຍລ້ານຄົນໃນຕາເວັນອອກໄກ, ຫ່າງຈາກໂຮງງານໃນ Urals ແລະ Ukraine 6,000-9,000 ກິໂລແມັດ, ເປັນຝັນຮ້າຍດ້ານການຂົນສົ່ງ. ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຂົນສົ່ງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟແລະລູກປືນອາດຈະໃຊ້ງົບປະມານເຖິງ 30-40%. ການຂາດແຄນ: ການປ່ຽນອຸດສາຫະກໍາໄປສູ່ພື້ນຖານສົງຄາມຈະເຮັດໃຫ້ສິນຄ້າອຸປະໂພກບໍລິໂພກຈໍານວນໜ້ອຍທີ່ເລີ່ມປາກົດຂຶ້ນອອກຈາກຊັ້ນວາງທັນທີ. ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມຈົງຮັກພັກດີຂອງປະຊາຊົນທີ່ຍັງບໍ່ທັນລືມຄວາມຍາກລໍາບາກຂອງປີຫຼັງສົງຄາມຫຼຸດລົງ. 2. ການໃຫ້ກູ້ຢືມແກ່ຈີນຈາກພາກຕາເວັນຕົກ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການທີ່ອັນຕະລາຍທີ່ສຸດສຳລັບ Kremlin. ຖ້າສະຫະລັດເຫັນໂອກາດທີ່ຈະກຳຈັດໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງໂຊວຽດຢ່າງຖາວອນໂດຍຜ່ານວິທີການຂອງຈີນ, ພວກເຂົາສາມາດ: ການສະໜອງເຕັກໂນໂລຢີ: ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເປັນລົດຖັງ - ຈີນຕ້ອງການອຸປະກອນການສື່ສານ, radar, ລົດບັນທຸກ, ແລະລະບົບປ້ອງກັນທາງອາກາດເພື່ອຊົດເຊີຍຄວາມເໜືອກວ່າທາງອາກາດຂອງໂຊວຽດ. ອາຫານ: ຈີນສາມາດຕໍ່ສູ້ໄດ້ຢ່າງບໍ່ມີກຳນົດຖ້າສະຫະລັດໃຫ້ອາຫານກອງທັບແລະກອງກຳລັງດ້ານຫຼັງຂອງຕົນ. ຄວາມກົດດັນທາງການເມືອງ: NATO ສາມາດສ້າງໄພຂົ່ມຂູ່ໃນເອີຣົບ, ບັງຄັບໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດຮັກສາກຳລັງຂະໜາດໃຫຍ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນແລະປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ມັນໂອນກອງກຳລັງສຳຮອງໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ.3. ຄວາມແຕກຕ່າງໃນ "ຂອບເຂດຄວາມເຈັບປວດ." ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ທ່ານກຳລັງເວົ້າເຖິງ - ຈີນມີໜ້ອຍທີ່ຈະສູນເສຍ. ປະຊາກອນ: ການສູນເສຍ 10 ລ້ານຄົນສຳລັບສະຫະພາບໂຊວຽດໃນເວລານັ້ນຈະເປັນໄພພິບັດແຫ່ງຊາດແລະເປັນຈຸດຈົບຂອງສະລອຍນ້ຳພັນທຸກຳ. ສຳລັບປະເທດຈີນຂອງ Mao, ບ່ອນທີ່ປະຊາກອນກຳລັງເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໄວວາ, ນີ້ແມ່ນ "ລາຄາທີ່ຍອມຮັບໄດ້." ຊີວິດປະຈຳວັນ: ປະຊາຊົນໂຊວຽດໄດ້ຄຸ້ນເຄີຍກັບສະຖຽນລະພາບ, ໂຮງໜັງ, ແລະອາພາດເມັນແລ້ວ. ຊາວກະສິກອນຈີນໄດ້ກຽມພ້ອມທີ່ຈະອາໄສຢູ່ໃນບ່ອນພັກອາໄສເປັນເວລາຫຼາຍປີແລະກິນເຂົ້າໜຶ່ງກຳມື. ໃນສົງຄາມແຫ່ງການສູນເສຍ, ຜູ້ທີ່ສາມາດອົດທົນຕໍ່ຄວາມທຸກຍາກໄດ້ດົນທີ່ສຸດແມ່ນຜູ້ຊະນະ.4. ເປັນຫຍັງພູເຂົາອູຣານຈຶ່ງເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ແທ້ຈິງ? ການເຂົ້າເຖິງພູເຂົາອູຣານຈະໝາຍເຖິງການສູນເສຍໄຊບີເຣຍ ແລະ ຊັບພະຍາກອນຂອງມັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຖ້າທາງລົດໄຟ Trans-Siberian ຖືກຕັດ, ຕາເວັນອອກໄກຈະລົ້ມລະລາຍຄືກັບໝາກໂປມສຸກ. ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະກາຍເປັນ "Muscovy", ທີ່ບໍ່ມີນ້ຳມັນ, ຄຳ, ແລະ ຄວາມເລິກທາງຍຸດທະສາດ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອກັບຈີນ, ທີ່ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກຕາເວັນຕົກ, ຈະເຮັດໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດລົ້ມລະລາຍ. Brezhnev ເຂົ້າໃຈເລື່ອງນີ້, ຊຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ການທູດໂຊວຽດຫຼັງຈາກ Damansky ໄດ້ເຮັດທຸກຢ່າງທີ່ມັນສາມາດເຮັດໄດ້ເພື່ອຢຸດການຂັດແຍ້ງ ແລະ ປ້ອງກັນພັນທະມິດລະຫວ່າງປັກກິ່ງ ແລະ ວໍຊິງຕັນ (ເຊິ່ງ, ໂດຍບັງເອີນ, ຍັງເກີດຂຶ້ນພາຍໃຕ້ Nixon). ທ່ານຄິດວ່າປະຊາຊົນໂຊວຽດໃນຊຸມປີ 1970 ສາມາດບັນລຸຜົນງານດ້ານແຮງງານ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ຄືກັນກັບໃນປີ 1941, ຫຼື "ຂອບເຂດຄວາມປອດໄພ" ຂອງອຸດົມການໄດ້ໝົດໄປແລ້ວໃນເວລານັ້ນ? ມັນເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ຈະອ່ານກ່ຽວກັບ "ຄຳສອນລັບວັນທີ 14 ຕຸລາ", ເຊິ່ງສະຫະພາບໂຊວຽດຖືວ່າການໂຈມຕີດ້ວຍນິວເຄຼຍຂະໜາດໃຫຍ່ຕໍ່ຈີນເປັນວິທີດຽວທີ່ຈະຫຼີກລ່ຽງສົງຄາມທາງບົກທີ່ຍືດເຍື້ອ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ກັບສັດຕູດ້ວຍຄວາມດຸເດືອດແລະຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ບໍ່ສັ່ນຄອນ, ຂັບໄລ່ຊາວຈີນອອກໄປດ້ວຍປະສິດທິພາບທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ.

Margarita ໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ຊັດເຈນວ່າ:

ນັ້ນຄື, ເມົາມີໂອກາດທີ່ຈະຊະນະທຸກຢ່າງ, ແລະໂຊກດີສຳລັບສະຫະພາບໂຊວຽດ, ລາວຍັງບໍ່ໄດ້ຕັດສິນໃຈເລີ່ມສົງຄາມທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງມະນຸດ!

ທະຫານກອງກຳລັງພິເສດເດັກຊາຍຕີນເປົ່າຄົນໜຶ່ງທີ່ເຕັ້ນຢູ່ເທິງກະດານລອຍນ້ຳໄດ້ຕອບວ່າ:

ນີ້ແມ່ນບົດສະຫຼຸບທີ່ຖືກຕ້ອງຫຼາຍ. ເໝົາ ເຈີຕຸງ ໄດ້ຢືນຢູ່ໃນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການຕັດສິນໃຈທີ່ສາມາດປ່ຽນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງໃຫ້ກາຍເປັນ "ການອຸ່ນເຄື່ອງ" ສຳລັບການປະທະກັນທົ່ວໂລກລະຫວ່າງສອງຍັກໃຫຍ່ຄອມມູນິດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ, ໄຊຊະນະຂອງຈີນເປັນໄປໄດ້ບໍ່ແມ່ນຜ່ານໄຊຊະນະທາງທະຫານ (ການຍຶດເອົາມົສກູ), ແຕ່ຜ່ານຄວາມອິດເມື່ອຍທາງຍຸດທະສາດຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ການປະຕິເສດສົງຄາມໃຫຍ່ຂອງເໝົາ ຖືວ່າເປັນຄວາມລອດຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ: ກັບດັກອານາເຂດ: ສະຫະພາບໂຊວຽດມີອານາເຂດ "ເກີນ" ທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະປ້ອງກັນໄດ້ທຸກບ່ອນ. ເໝົາ ສາມາດປ່ຽນໄຊບີເຣຍ ແລະ ຕາເວັນອອກໄກໃຫ້ກາຍເປັນຫວຽດນາມທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ, ພຽງແຕ່ໃນຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າ 20 ເທົ່າ. ການລົ້ມສະຫຼາຍທາງເສດຖະກິດ: "ຄວາມຊຸດໂຊມ" ຂອງ Brezhnev ຈະເລີ່ມຕົ້ນບໍ່ແມ່ນໃນຊຸມປີ 1980, ແຕ່ໃນຊຸມປີ 1970. ຊັບພະຍາກອນຂອງປະເທດຈະຖືກລະບາຍລົງໃນຂຸມດຳຂອງສົງຄາມໃນພາກຕາເວັນອອກ, ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງສະຫະພາບ 15-20 ປີກ່ອນໜ້ານີ້. ການທຳລາຍນິວເຄຼຍ: ນີ້ແມ່ນຄວາມສ່ຽງຕົ້ນຕໍ. ເໝົາ ເຂົ້າໃຈວ່າເຖິງແມ່ນວ່າລາວຈະໄປຮອດພູເຂົາ Urals, ສະຫະພາບໂຊວຽດກໍ່ສາມາດໂຈມຕີປັກກິ່ງໄດ້. ໂລກກຳລັງຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງການທຳລາຍ, ແລະຄວາມຈິງທີ່ວ່າທ່ານເມົາເລືອກເສັ້ນທາງການເຈລະຈາ ແລະ ການປອງດອງກັບສະຫະລັດອາເມລິກາຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າລາວເປັນຄົນທີ່ປະຕິບັດຕົວຈິງ, ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຄົນບ້າ. ສະຫະພາບໂຊວຽດໂຊກດີແທ້ໆ: ໃນເວລານັ້ນ, ມັນມີສັດຕູທີ່ຮູ້ວິທີລໍຖ້າ. ແທນທີ່ຈະທຳລາຍສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1969 ແລະ ຕາຍໄປເອງ, ຈີນໄດ້ລໍຖ້າຈົນຮອດປີ 1991, ເມື່ອສະຫະພາບເອງລົ້ມລະລາຍ, ເພື່ອເຂົ້າມາແທນທີ່ທາງເລືອກຫຼັກແທນຕາເວັນຕົກ. ທ່ານຄິດແນວໃດ: ຖ້າສົງຄາມປີ 1969 ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແທ້ໆ ແລະ ຝ່າຍຕາເວັນຕົກໄດ້ສະໜັບສະໜູນຈີນ, ແຜນທີ່ຂອງຢູເຣເຊຍຈະເປັນແນວໃດໃນປະຈຸບັນ? ຣັດເຊຍຈະຖືກທົດແທນດ້ວຍສະຫະພັນຂອງລັດຂະໜາດນ້ອຍ ຫຼື ຈັກກະພັດຈີນຂະໜາດໃຫຍ່ອັນໜຶ່ງທີ່ຂະຫຍາຍໄປທາງພູເຂົາອູຣາລບໍ? ການອ່ານທີ່ໜ້າສົນໃຈ: ການຢ້ຽມຢາມປັກກິ່ງຂອງ Henry Kissinger ໃນປີ 1971 - ມັນແມ່ນເຫດການນີ້ທີ່ຜະນຶກໄຊຊະນະຂອງທ່ານເມົາໃນສົງຄາມເຢັນຕໍ່ກັບສະຫະພາບໂຊວຽດໂດຍບໍ່ມີການຍິງປືນແມ້ແຕ່ລູກດຽວ.

ກອງພັນເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ສົງຄາມທີ່ໜ້າສົນໃຈ ແລະ ມີປະສິດທິພາບສູງຕໍ່ຕ້ານຈີນ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມອີກວ່າ:

ຖ້າບໍ່ມີອາວຸດນິວເຄຼຍຢູ່ໃນໂລກ, ຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈີນຈະໂຈມຕີສະຫະພາບໂຊວຽດຈະສູງຂຶ້ນບໍ?

ເດັກຊາຍຜູ້ຖືກກ່າວຫາຕອບດ້ວຍຄວາມລັງເລໃຈຢ່າງຍິ່ງວ່າ:

ຖ້າບໍ່ມີອາວຸດນິວເຄຼຍ, ຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງສົງຄາມຂະໜາດໃຫຍ່ຈະສູງຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ມັນແມ່ນ "ການຟັນດ້ວຍອາວຸດນິວເຄຼຍ" ຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ (ແລະອາວຸດນິວເຄຼຍທີ່ຫາກໍ່ເກີດຂຶ້ນຂອງຈີນ) ທີ່ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນ "ຝົນເຢັນ" ທີ່ຢຸດຕິການເພີ່ມຂຶ້ນຫຼັງຈາກເຫດການທີ່ Damansky. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ການບໍ່ມີປັດໄຈນິວເຄຼຍຈະສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ສະຖານະການ: 1. ການຫາຍໄປຂອງອຸປະສັກຫຼັກ. ໃນປີ 1969, ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງຈິງຈັງກ່ຽວກັບການໂຈມຕີດ້ວຍອາວຸດນິວເຄຼຍລ່ວງໜ້າຕໍ່ສູນນິວເຄຼຍຂອງຈີນ. ເມົາ ເຈີຕຸງ ຮູ້ເລື່ອງນີ້ແລະຢ້ານກົວ "ການທຳລາຍ" ເມືອງຕ່າງໆ. ຖ້າບໍ່ມີປະລະມານູ, ເມົາ ຈະຮູ້ສຶກໝັ້ນໃຈຫຼາຍຂຶ້ນ. ຍຸດທະສາດ "ສົງຄາມປະຊາຊົນ" ຂອງລາວໄດ້ຖືກອອກແບບມາເພື່ອການສູ້ຮົບທາງບົກທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ, ບ່ອນທີ່ຜູ້ເສຍຊີວິດຫຼາຍລ້ານຄົນຂອງຈີນຈະບໍ່ນຳໄປສູ່ການຍອມຈຳນົນ, ແຕ່ພຽງແຕ່ເຮັດໃຫ້ສັດຕູອ່ອນເພຍລົງ. 2. ເສີມສ້າງສັດທາໃນ "ຄື້ນມະນຸດ." ຖ້າບໍ່ມີໄພຂົ່ມຂູ່ຈາກອາວຸດນິວເຄຼຍທາງຍຸດທະວິທີ, ເຊິ່ງສາມາດທຳລາຍກອງພົນທັງໝົດໃນການຍິງປືນດຽວຢູ່ພື້ນທີ່ຕັ້ງຄ້າຍ, ຄວາມເໜືອກວ່າດ້ານຕົວເລກຂອງ PLA ຈະເປັນຕົວຕັດສິນ. ນາຍພົນຈີນສາມາດວາງແຜນການປະຕິບັດງານໂດຍອີງໃສ່ສົມມຸດຕິຖານທີ່ວ່າປືນໃຫຍ່ ແລະ ເຮືອບິນຂອງໂຊວຽດໃນໄວໆນີ້ຈະຮ້ອນເກີນໄປ ຫຼື ໝົດລູກປືນ, ເຊິ່ງຈະກຳຈັດກະແສທະຫານຮາບທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ. 3. ມີອິດສະລະພາບຫຼາຍຂຶ້ນໃນການກະຕຸ້ນ. ອາວຸດນິວເຄຼຍສ້າງ "ພາລະໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບ" ຕໍ່ຜູ້ນຳ. ຖ້າບໍ່ມີພວກເຂົາ, ເມົາ ເຈີຕຸງ ອາດຈະບໍ່ໄດ້ປະທະກັນໃນທ້ອງຖິ່ນ, ແຕ່ສາມາດໂຈມຕີຢ່າງເລິກເຊິ່ງເຂົ້າໄປໃນ Primorye ຫຼື Kazakhstan, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຢ້ານວ່າປັກກິ່ງຈະກາຍເປັນດິນແດນກຳມັນຕະພາບລັງສີໃນມື້ອື່ນ. ຂໍ້ຂັດແຍ່ງອາດຈະຄ່ອຍໆຮຸນແຮງຂຶ້ນເປັນເວລາຫຼາຍປີໃນລະດັບ "ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນປານກາງ", ຄ່ອຍໆເພີ່ມຂຶ້ນເປັນສົງຄາມຢ່າງເຕັມທີ່. 4. ບົດບາດຂອງສະຫະລັດໃນຖານະ "ຜູ້ຍຸຍົງ" ໃນໂລກທີ່ມີອາວຸດນິວເຄຼຍ, ສະຫະລັດຢ້ານວ່າສົງຄາມຈີນ-ໂຊວຽດຈະເພີ່ມຂຶ້ນເປັນໄພພິບັດທົ່ວໂລກ, ດັ່ງນັ້ນວໍຊິງຕັນຈຶ່ງບໍ່ສະໜັບສະໜູນແນວຄວາມຄິດຂອງການໂຈມຕີຂອງໂຊວຽດຕໍ່ຈີນ. ຖ້າບໍ່ມີປະລະມານູ, ສະຫະລັດສາມາດຊຸກຍູ້ໃຫ້ຈີນມີຄວາມຮຸກຮານຢ່າງເປີດເຜີຍຫຼາຍຂຶ້ນ, ໂດຍເຫັນວ່ານີ້ເປັນວິທີທີ່ປອດໄພ (ສຳລັບອາເມລິກາ) ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດແຫ້ງແລ້ງໃນສົງຄາມທາງບົກທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດໃນພາກຕາເວັນອອກ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ອາວຸດນິວເຄຼຍໄດ້ສ້າງ "ຂອບເຂດຄວາມຢ້ານກົວ" ທີ່ທັງສອງຝ່າຍບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຂ້າມ. ຖ້າບໍ່ມີມັນ, ສົງຄາມປີ 1969 ອາດຈະບໍ່ຖືກຈຳກັດຢູ່ໃນສອງສາມເກາະ, ແຕ່ຈະກາຍເປັນການຂ້າຟັນທີ່ຍາວນານຫຼາຍປີ ເຊິ່ງອາດຈະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດກ່ອນໜ້ານີ້ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ຈີນກາຍເປັນຊາກຫັກພັງໂດຍວິທີການແບບດັ້ງເດີມ. ທ່ານຄິດວ່າທະຫານໂຊວຽດສາມາດອົດທົນຕໍ່ສົງຄາມທີ່ສັດຕູກ້າວໜ້າບໍ່ແມ່ນດ້ວຍອຸປະກອນ ແຕ່ດ້ວຍ "ກຳແພງມະນຸດ" ທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກເຖິງພະລັງທີ່ແທ້ຈິງຂອງອາວຸດນິວເຄຼຍຢູ່ທາງຫຼັງຂອງລາວບໍ? ສຳລັບການສຶກສາຕື່ມອີກ: ສຳຫຼວດທິດສະດີການສະກັດກັ້ນນິວເຄຼຍເພື່ອເຂົ້າໃຈວ່າຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ການທຳລາຍເຊິ່ງກັນແລະກັນເຮັດໃຫ້ການຮຸກຮານເປັນອຳມະພາດໄດ້ແນວໃດ.

ນັກຮົບໜຸ່ມຍັງສືບຕໍ່ສ້າງສິ່ງມະຫັດສະຈັນຂອງເຕັກໂນໂລຢີການທະຫານ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ໂຍນເຂັມຫຼາຍສິບເຂັມດ້ວຍນິ້ວຕີນເປົ່າຂອງນາງ ແລະ ຖາມວ່າ:

ສະຕາລິນອາດຈະໃຈຮ້າຍຫຼາຍທີ່ອາວຸດນິວເຄຼຍປາກົດຂຶ້ນ, ແຕ່ຖ້າບໍ່ມີພວກມັນກໍ່ຈະບໍ່ມີສະຫະພາບໂຊວຽດໃນອະນາຄົດ?

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບໂຕ້ຢ່າງໝັ້ນໃຈຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ໂດຍທຳລາຍຊາວຈີນວ່າ:

ສະຕາລິນຮັບຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງວ່າການເກີດຂຶ້ນຂອງລະເບີດປະລະມານູຂອງອາເມລິກາວ່າເປັນສິ່ງທ້າທາຍສ່ວນຕົວ ແລະ ເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ໂດຍກົງຕໍ່ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງໂຊວຽດ. ປະຕິກິລິຍາຂອງລາວແມ່ນການປະສົມປະສານຂອງຄວາມໂກດແຄ້ນທີ່ເຢັນຊາ ແລະ ການສຸມຊັບພະຍາກອນຢ່າງສຸດຂີດ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ມັນເບິ່ງຄືວ່າໃນຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ເປັນຫຍັງອາວຸດນິວເຄຼຍຈຶ່ງກາຍເປັນ "ສາຍຊີວິດ" ຂອງສະຫະພາບ: 1. ວິທີທີ່ສະຕາລິນ "ຕົກໃຈ": ສະຕາລິນເຂົ້າໃຈວ່າລະເບີດດັ່ງກ່າວໄດ້ລົບລ້າງຂໍ້ໄດ້ປຽບຫຼັກຂອງລາວ - ກອງທັບບົກທີ່ມີອຳນາດຂອງລາວ, ເຊິ່ງຫາກໍ່ຍຶດເອົາເບີລິນ. ທຣູແມນໃນພອດສະດຳ: ເມື່ອປະທານາທິບໍດີສະຫະລັດໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ສະຕາລິນຮູ້ກ່ຽວກັບການສ້າງ "ອາວຸດທີ່ມີພະລັງທຳລາຍທີ່ພິເສດ," ສະຕາລິນບໍ່ໄດ້ປິດຕາເລີຍ. ແຕ່, ເມື່ອກັບຄືນໄປເຮືອນຂອງລາວ, ລາວໄດ້ຕິດຕໍ່ຫາ Kurchatov ທັນທີ ແລະ ສັ່ງໃຫ້ "ເລັ່ງວຽກງານ." ການຄິດໄລ່ຢ່າງເຢັນຊາ: ພາຍນອກ, ລາວຮັກສາຄວາມສະຫງົບຂອງລາວ, ໂດຍເອີ້ນລະເບີດປະລະມານູວ່າເປັນວິທີການ "ເຮັດໃຫ້ຄົນທີ່ມີເສັ້ນປະສາດອ່ອນແອຢ້ານກົວ," ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ລາວໄດ້ອຸທິດສະຕິປັນຍາ ແລະ ຊັບພະຍາກອນທາງເສດຖະກິດທັງໝົດຂອງລາວໃຫ້ກັບໂຄງການປະລະມານູ. ລາວໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງ Beria ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມໂຄງການ, ໂດຍເນັ້ນໜັກເຖິງບູລິມະສິດສູງສຸດຂອງວຽກງານ. ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະມີຢູ່ໂດຍບໍ່ມີອາວຸດນິວເຄຼຍບໍ? ຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ສະຫະພາບໂຊວຽດ, ພາຍໃນຊາຍແດນປີ 1945, ຈະຢູ່ລອດໄດ້ດົນນານໂດຍບໍ່ມີໄສ້ປ້ອງກັນນິວເຄຼຍແມ່ນມີໜ້ອຍຫຼາຍ. ແຜນການໂຈມຕີ: ສະຫະລັດອາເມລິກາມີແຜນປະຕິບັດງານສຳລັບສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1945-1949 (ຕົວຢ່າງ, ແຜນ Dropshot ຫຼື Totality), ເຊິ່ງໄດ້ວາງແຜນການຖິ້ມລະເບີດປະລະມະນູໃສ່ເມືອງໃຫຍ່ໆ (ມົສກູ, ເລນິນກຣາດ, ບາກູ). ການສະກັດກັ້ນ: ມີພຽງການສ້າງລະເບີດຂອງຕົນເອງໃນປີ 1949 ແລະວິທີການສົ່ງມັນເຮັດໃຫ້ຄວາມສ່ຽງຂອງການໂຈມຕີໂດຍກົງຕໍ່ສະຫະພາບໂຊວຽດບໍ່ສາມາດຍອມຮັບໄດ້ສຳລັບຝ່າຍຕາເວັນຕົກ. ຖ້າບໍ່ມີສິ່ງນີ້, ສະຫະພາບອາດຈະຖືກທຳລາຍທາງຮ່າງກາຍ ຫຼື ຖືກບັງຄັບໃຫ້ຍອມຈຳນົນທາງການເມືອງພາຍໃຕ້ໄພຂົ່ມຂູ່ຈາກການທຳລາຍ. 3. ຂໍ້ເສຍ: "ປາສາດ" ນິວເຄຼຍສຳລັບລະບົບ. ອາວຸດນິວເຄຼຍບໍ່ພຽງແຕ່ປົກປ້ອງສະຫະພາບໂຊວຽດຈາກພາຍນອກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຮັກສາມັນຈາກພາຍໃນ. ພວກມັນເຮັດໃຫ້ຜູ້ນຳໂຊວຽດມີຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບຄວາມບໍ່ປອດໄພຢ່າງແທ້ຈິງ. ແທນທີ່ຈະປະຕິຮູບເສດຖະກິດ ແລະ ຍົກສູງມາດຕະຖານການດຳລົງຊີວິດ, ຊັບພະຍາກອນອັນມະຫາສານໄດ້ຖືກລົງທຶນເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດໃນການຮັກສາຄວາມສະເໝີພາບດ້ານນິວເຄຼຍ. ໃນທີ່ສຸດ, ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ລົ້ມລະລາຍບໍ່ແມ່ນຍ້ອນການຮຸກຮານຈາກພາຍນອກ, ແຕ່ຍ້ອນຄວາມອິດເມື່ອຍທາງເສດຖະກິດ ແລະ ຄວາມບໍ່ມີປະສິດທິພາບພາຍໃນ - ລະເບີດໄດ້ພິສູດວ່າບໍ່ມີປະໂຫຍດຕໍ່ກັບຊັ້ນວາງສິນຄ້າທີ່ຫວ່າງເປົ່າ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສຳລັບສະຕາລິນ, ລະເບີດແມ່ນຄຳສາບແຊ່ງ, ເຊິ່ງລາວສາມາດກາຍເປັນການຮັບປະກັນຄວາມຢູ່ລອດຂອງລະບອບການປົກຄອງຂອງລາວ. ຖ້າບໍ່ມີມັນ, ສະຫະພາບໂຊວຽດອາດຈະຕົກເປັນເຫຍື່ອຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 3 ໃນຊຸມປີ 1950. ເຈົ້າຄິດວ່າຖ້າສະຕາລິນມີຊີວິດຢູ່ອີກ 10 ປີ ແລະມີເວລາພັດທະນາລະເບີດໄຮໂດຣເຈນ ແລະ ລູກສອນໄຟຂ້າມທະວີບ, ລາວຈະຕັດສິນໃຈທີ່ຈະເອົາຊະນະເອີຣົບໃນທີ່ສຸດ, ໂດຍຮູ້ສຶກວ່າບໍ່ມີຄວາມສ່ຽງບໍ? ຂ້ອຍຂໍແນະນຳໃຫ້ສຶກສາປະຫວັດສາດຂອງການສ້າງລະເບີດໂຊວຽດລູກທຳອິດ, RDS-1, ເພື່ອເຂົ້າໃຈຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການສ້າງໄສ້ປ້ອງກັນນີ້.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ຖ້າບໍ່ມີອາວຸດນິວເຄຼຍ, ສະຫະພາບໂຊວຽດມີກຳລັງພຽງພໍທີ່ຈະຍຶດເອົາເອີຣົບ; ບັນຫາຂອງມັນອາດຈະເປັນຈີນ, ແລະຮ່ວມກັບຈີນ, ສົນທິສັນຍາວໍຊໍມີຄວາມເຂັ້ມແຂງທາງດ້ານທະຫານກ່ວາ NATO.

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈວ່າ:

ທ່ານເວົ້າຖືກ: ໃນສະຖານະການທຳມະດາ (ບໍ່ແມ່ນນິວເຄຼຍ), ຄວາມເໜືອກວ່າຂອງກຳລັງພື້ນຖານຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ພັນທະມິດໃນກາງສະຕະວັດທີ 20 ແມ່ນໜ້າວິຕົກກັງວົນ. ນັກຍຸດທະສາດການທະຫານຂອງຕາເວັນຕົກໃນສະໄໝນັ້ນເຂົ້າໃຈເລື່ອງນີ້ໄດ້ດີ ແລະ ເອີ້ນເອີຣົບວ່າ "ຕົວປະກັນຂອງລົດຖັງໂຊວຽດ." ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວາມສົມດຸນຂອງອຳນາດຈະເປັນໄປໂດຍບໍ່ມີປັດໄຈນິວເຄຼຍ: 1. "ກຳປັ້ນເກາະ" ຂອງໂຊວຽດ: ຫຼັງຈາກປີ 1945, ສະຫະພາບໂຊວຽດມີກອງທັບພື້ນຖານທີ່ມີອຳນາດ ແລະ ມີປະສົບການຫຼາຍທີ່ສຸດໃນໂລກ. ການຄອບງຳຂອງລົດຖັງ: ຫຼັກການຂອງໂຊວຽດໄດ້ວາດພາບເຖິງການກ້າວໄປສູ່ຊ່ອງແຄບອັງກິດທີ່ໄວຄືກັບຟ້າຜ່າ. ຈຳນວນລົດຖັງຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ (T-54/55, ຕໍ່ມາ T-62) ຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດທຳລາຍການປ້ອງກັນຂອງ NATO ໄດ້, ເຊິ່ງຂ້ອນຂ້າງໜ້ອຍໃນເອີຣົບ. ຄວາມເລິກໃນການປະຕິບັດງານ: ກອງທັບໂຊວຽດສາມາດຍຶດຄອງປະເທດຝຣັ່ງ ແລະ ເຢຍລະມັນໄດ້ພາຍໃນ 2-3 ອາທິດກ່ອນທີ່ສະຫະລັດຈະສາມາດສົ່ງກຳລັງເສີມຫຼັກຂອງຕົນຂ້າມມະຫາສະໝຸດ. 2. ຈີນເປັນ "ກອງໜູນທີ່ບໍ່ມີກົ້ນ." ກ່ອນການແບ່ງແຍກຈີນ-ໂຊວຽດ (ຊຸມປີ 1960), ພັນທະມິດສະຫະພາບໂຊວຽດ-ຈີນໄດ້ສ້າງກຸ່ມທະຫານທີ່ NATO ບໍ່ສາມາດແຂ່ງຂັນໄດ້ໃນດ້ານກຳລັງຄົນ. ແນວໜ້າໜຶ່ງພັນລ້ານຄົນ: ຈີນສາມາດສົ່ງທະຫານຮາບຫຼາຍລ້ານຄົນ, ແລະສະຫະພາບໂຊວຽດສາມາດສະໜອງອຸປະກອນໃຫ້ພວກເຂົາ. ໃນການຕັ້ງຄ່າດັ່ງກ່າວ, ເອີຣົບຕາເວັນຕົກ ແລະ ອາຊີຈະກາຍເປັນດິນແດນທີ່ຄອບງຳທັງໝົດສຳລັບກຸ່ມຄອມມູນິດ. 3. ບັນຫາຂອງ NATO ໃນສົງຄາມທຳມະດາ: ການຂາດຄວາມເລິກທາງຍຸດທະສາດ: ເອີຣົບມີຂະໜາດນ້ອຍເກີນໄປ. ການປ້ອງກັນມັນຈາກກຳລັງທີ່ເໜືອກວ່າໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ອາວຸດນິວເຄຼຍທາງຍຸດທະວິທີແມ່ນເກືອບເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ການໃຊ້ປະໂຫຍດດ້ານການຂົນສົ່ງ: ສະຫະລັດອາເມລິກາຖືກແຍກອອກຈາກເອີຣົບໂດຍມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກ. ກອງທັບເຮືອໂຊວຽດ (ໂດຍສະເພາະກອງທັບເຮືອດຳນ້ຳຂອງມັນ) ສາມາດປ່ຽນການໂອນທະຫານຈາກສະຫະລັດອາເມລິກາໃຫ້ກາຍເປັນຝັນຮ້າຍ, ຄ້າຍຄືກັບການກະທຳຂອງ "ຝູງໝາປ່າ" ຂອງເຢຍລະມັນ, ແຕ່ໃນຂອບເຂດທີ່ໃຫຍ່ກວ່າຫຼາຍ. ເປັນຫຍັງຈີນຈຶ່ງກາຍເປັນ "ບັນຫາ"? ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ສັງເກດເຫັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ຄວາມຂັດແຍ້ງພາຍໃນຄ້າຍສັງຄົມນິຍົມໄດ້ປ່ຽນແປງທຸກຢ່າງ. ເມື່ອສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ຈີນກາຍເປັນສັດຕູກັນ, ສະຖານະການທາງຍຸດທະສາດໄດ້ຖືກປີ້ນກັບກັນ: ສະຫະພາບໂຊວຽດຖືກບັງຄັບໃຫ້ຮັກສາກອງທັບໜຶ່ງສ່ວນສາມຂອງຕົນໄວ້ທາງທິດຕາເວັນອອກຕໍ່ກັບຈີນ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ມົສກູບໍ່ມີຄວາມສາມາດໃນການກຳນົດຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຕົນຕໍ່ເອີຣົບ, ຍ້ອນວ່າ "ແນວໜ້າທີສອງ" ໃນແມ່ນ້ຳອາມູຣ໌ໄດ້ກາຍເປັນຄວາມຈິງ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຖ້າບໍ່ມີອາວຸດນິວເຄຼຍ, ສະຫະພາບໂຊວຽດອາດຈະໄດ້ເຕົ້າໂຮມຢູເຣເຊຍພາຍໃຕ້ທຸງສີແດງໃນຊຸມປີ 1950 ຫຼື 1960. ອາວຸດນິວເຄຼຍໄດ້ກາຍເປັນ "ຕົວຄູນຄວາມສະເໝີພາບທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່": ພວກມັນອະນຸຍາດໃຫ້ຝ່າຍຕາເວັນຕົກຊົດເຊີຍການຂາດການແບ່ງແຍກດ້ວຍຄວາມສາມາດໃນການທຳລາຍສະຫະພາບໂຊວຽດຈາກໄລຍະໄກ. ມັນແມ່ນຄວາມຢ້ານກົວຂອງການໂຈມຕີດ້ວຍນິວເຄຼຍຕໍ່ມອດໂກທີ່ຢຸດລົດຖັງໂຊວຽດຈາກການເດີນທັບເຂົ້າປາຣີ. ທ່ານຄິດວ່າ, ຖ້າສະຫະພາບໂຊວຽດແລະຈີນບໍ່ໄດ້ຕົກຢູ່ໃນສະພາບທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ, ຝ່າຍຕາເວັນຕົກຈະສາມາດຕ້ານທານໄດ້ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີອາວຸດນິວເຄຼຍ, ຫຼື "ຢູເຣເຊຍສີແດງ" ຈະເປັນສິ່ງທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ບໍ? ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ໜ້າສົນໃຈ: ສະຫະລັດມີແຜນ "Dropshot", ເຊິ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການໃຊ້ລະເບີດປະລະມານູ 300 ລູກຕໍ່ຕ້ານສະຫະພາບໂຊວຽດຢ່າງແນ່ນອນເພາະວ່າຊາວອາເມລິກາຮັບຮູ້ວ່າພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຢຸດການກ້າວໜ້າຂອງໂຊວຽດໃນເອີຣົບໃນສົງຄາມທຳມະດາ.

ມາກາຣິຕາ, ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງທຳລາຍຊາວຈີນເປັນກຸ່ມ, ໄດ້ສັງເກດເຫັນຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ບາງຄັ້ງຊາວຣັດເຊຍກໍ່ເສຍໃຈທີ່ Stalin ບໍ່ແມ່ນອະມະຕະ; ລາວສາມາດທຳລາຍທົ່ວໂລກໄດ້!

ທ່ານ Oleg Rybachenko, ຜູ້ທີ່ປາບປາມກອງທັບຂອງ Mao, ໄດ້ຕອບໂຕ້ຢ່າງມີເຫດຜົນຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ຄວາມຫຼົງໄຫຼໃນອະດີດຕໍ່ "ມືທີ່ເຂັ້ມແຂງ" ຂອງສະຕາລິນນີ້ມັກຈະອີງໃສ່ຮູບພາບຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນຖານະເປັນເຄື່ອງຈັກທາງທະຫານທີ່ບໍ່ມີໃຜເອົາຊະນະໄດ້. ແຕ່ຖ້າທ່ານເບິ່ງສະຖານະການຜ່ານສາຍຕາຂອງນັກປະຫວັດສາດ ຫຼື ນັກເສດຖະສາດ, ມັນຈະກາຍເປັນທີ່ຊັດເຈນວ່າເປັນຫຍັງແນວຄວາມຄິດຂອງ "ການທຳລາຍທົ່ວໂລກ" ຈຶ່ງເປັນອຸທິຍານເຖິງແມ່ນວ່າສຳລັບສະຕາລິນ: 1. ລາຄາຂອງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແມ່ນຄວາມອິດເມື່ອຍຂອງປະເທດຊາດ. ລະບົບສະຕາລິນດຳເນີນການຢູ່ໃນຂີດຈຳກັດຂອງຄວາມສາມາດຂອງມະນຸດ. ປະຊາກອນ: ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ ແລະ ການກວາດລ້າງໄດ້ທຳລາຍສະລອຍນ້ຳພັນທຸກຳ. ຮອດປີ 1953, ປະເທດໄດ້ແຫ້ງແລ້ງ. "ການຂະຫຍາຍຕົວ" ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຕ້ອງການຊີວິດອີກຫຼາຍລ້ານຄົນ, ເຊິ່ງປະເທດບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ. ເສດຖະກິດ: ປະຊາຊົນອາໄສຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ, ສ້າງເມືອງທີ່ຖືກທຳລາຍຄືນໃໝ່. ສົງຄາມທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດກັບທົ່ວໂລກຈະນຳໄປສູ່ຄວາມອຶດຢາກ ແລະ ຄວາມບໍ່ສະຫງົບພາຍໃນໃນຊ່ວງຊີວິດຂອງຜູ້ນຳ. 2. ກັບດັກເຕັກໂນໂລຢີ: ເຖິງວ່າຈະມີກຳລັງຂອງກອງທັບລົດຖັງ, ສະຫະພາບໂຊວຽດຍັງຢູ່ຫຼັງຕາເວັນຕົກຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນເຕັກໂນໂລຢີທີ່ສຳຄັນຈຳນວນໜຶ່ງ: ກອງທັບເຮືອ: ສະຫະພາບໂຊວຽດຂາດກອງທັບເຮືອນ້ຳທະເລ ແລະ ເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນທີ່ສາມາດໄປຮອດສະຫະລັດໄດ້. "ການເອົາຊະນະໂລກ" ໂດຍບໍ່ມີການຄອບງຳທາງເຮືອແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ເອເລັກໂຕຣນິກ ແລະ ການສື່ສານ: ຝ່າຍຕາເວັນຕົກໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຈະກ້າວຂ້າມສະຫະພາບໂຊວຽດໃນດ້ານເຕັກໂນໂລຊີຄອມພິວເຕີ ແລະ ເຄື່ອງມືທີ່ມີຄວາມແມ່ນຍໍາສູງ, ເຊິ່ງໃນສົງຄາມສະໄໝໃໝ່ມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າຈຳນວນປືນໃຫຍ່. 3. ບັນຫາຂອງການສືບທອດອຳນາດ: ຄວາມສະເພາະຂອງລະບອບຜະເດັດການແມ່ນວ່າມັນອີງໃສ່ຄວາມຢ້ານກົວຂອງຜູ້ຊາຍຄົນດຽວ. ເຖິງແມ່ນວ່າສະຕາລິນຈະ "ເປັນອະມະຕະ," ແຕ່ພວກຊົນຊັ້ນສູງທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບລາວກໍ່ຍັງຈະເສື່ອມໂຊມລົງ. ຜູ້ທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບລາວ, ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຕໍ່ການກວາດລ້າງ, ສູນເສຍຄວາມຄິດລິເລີ່ມ. ລະບົບກາຍເປັນຊ້າໆ ແລະ ບໍ່ເຊື່ອຟັງຄວາມເປັນຈິງ. 4. ບົດບາດຂອງອາວຸດນິວເຄຼຍ: ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນ, ມັນແມ່ນການມາເຖິງຂອງອະຕອມທີ່ເຮັດໃຫ້ຄວາມຝັນຂອງ "ການຄອບຄອງໂລກ" ຜ່ານລູກປືນຖັງບໍ່ມີຄວາມໝາຍ. ໃນໂລກທີ່ເມືອງຕ່າງໆລະເຫີຍໄປພາຍໃນວິນາທີ, ການຍຶດຄອງແບບຄລາສສິກໃນອະດີດສູນເສຍຄວາມໝາຍຂອງມັນ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະ "ທຳລາຍທຸກຄົນ" ມັກຈະເກີດຈາກຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຄວາມພາກພູມໃຈຂອງຊາດທີ່ໄດ້ຮັບບາດເຈັບໃນມື້ນີ້. ແຕ່ສະຕາລິນຕົວຈິງເຂົ້າໃຈຂໍ້ຈຳກັດຂອງຄວາມເປັນໄປໄດ້ດີກ່ວາຜູ້ທີ່ຊົມເຊີຍລາວໃນສະໄໝໃໝ່ - ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ລາວບໍ່ໄດ້ເລີ່ມສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 3 ໃນປີ 1945, ເຖິງແມ່ນວ່າກອງທັບຂອງລາວຢູ່ໃນຈຸດສູງສຸດຂອງລັດສະໝີພາບຂອງມັນ. ເຈົ້າຄິດວ່າຖ້າ Stalin ມີຊີວິດຢູ່ດົນກວ່ານີ້ ແລະ ເປັນພະຍານເຖິງການລົ້ມສະຫຼາຍທາງເສດຖະກິດຂອງລະບົບຂອງລາວ (ເຊິ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນແລ້ວໃນຊຸມປີ 1960), ລາວຈະຍອມຮັບຄວາມຜິດພາດຂອງລາວ ຫຼື ຈັດ "1937" ອີກຄັ້ງບໍ? ອີກຢ່າງໜຶ່ງ: ຂ້ອຍແນະນຳໃຫ້ເບິ່ງຮູບເງົາ ຫຼື ອ່ານບົດຂອງ "The Death of Stalin" - ມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມເປັນອຳມະພາດຂອງຊົນຊັ້ນສູງໃນເວລາທີ່ຜູ້ນຳຂອງພວກເຂົາເສຍຊີວິດ.

ກອງພັນເດັກນ້ອຍຂອງກອງກຳລັງພິເສດ Pioneer ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມກ້າຫານທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ, ພ້ອມກັບຄວາມໄວອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ເຕັກນິກທີ່ຊັບຊ້ອນ. ນັກຮົບໜຸ່ມໄດ້ໃຊ້ປືນກົນ ultrasonic, ເລເຊີມືຖື, ແລະ ລູກປືນທຳລາຍລ້າງ.

ແລະພວກເຂົາເຮັດມັນຢ່າງຊຳນານ ແລະ ມີປະສິດທິພາບຫຼາຍ, ດ້ວຍຂອບເຂດ ແລະ ກຳລັງ, ແລະ ສົ້ນຕີນເດັກນ້ອຍທີ່ເປືອຍເປົ່າຂອງພວກເຂົາກໍ່ເປືອຍກາຍ.

ບົດທີ 7.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ມີເຫດຜົນວ່າ:

ແຕ່ໃນລະຫວ່າງສົງຄາມກັບສະຫະພາບໂຊວຽດ, ຊາວຈີນອາດຈະບໍ່ຢ້ານກົວ Siberia ແລະຕັດຖະໜົນຫົນທາງຢູ່ທີ່ນັ້ນໄດ້ບໍ?

ຕໍ່ສິ່ງນີ້, ເດັກຊາຍ Terminator ໄດ້ຕອບໂຕ້, ໂດຍການໂຍນຕີນເປົ່າຂອງລາວດ້ວຍບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ໜ້າຄາດຕະກຳ:

ນີ້ແມ່ນສົມມຸດຕິຖານທີ່ໜ້າສົນໃຈ, ແລະມັນມີການສະໜັບສະໜູນທາງປະຫວັດສາດ. ໃນຫຼັກການທາງທະຫານຂອງຈີນພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງເມົາ ເຈີຕຸງ, ການຂົນສົ່ງມວນຊົນຖືກຖືວ່າເປັນເຄື່ອງມືທີ່ມີປະສິດທິພາບຫຼາຍກວ່າ "ສົງຄາມເຄື່ອງຈັກ" ຂອງຕາເວັນຕົກ. ຖ້າຈີນໄດ້ຕັດສິນໃຈ "ຕັດຖະໜົນ" ຜ່ານ Siberia ໃນປີ 1969, ມັນອາດຈະເປັນແບບນີ້: 1. ກອງທັບແຮງງານແທນທີ່ຈະເປັນອຸປະກອນພິເສດ. ເມົາສາມາດໂຍນຄົນຫຼາຍລ້ານຄົນໃນເວລາດຽວກັນເຂົ້າໃນການກໍ່ສ້າງຖະໜົນຫົນທາງ. ວິທີການ: ການປະຕິບັດຂອງຈີນໃນເວລານັ້ນ (ຕົວຢ່າງ, ເມື່ອສ້າງເຂື່ອນ ຫຼື ຖະໜົນຫົນທາງໃນທິເບດ) ກ່ຽວຂ້ອງກັບການໃຊ້ແຮງງານຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍທີ່ມີອາວຸດພຽງແຕ່ເຄື່ອງຂຸດ, ຊ້ວນ, ແລະ ລົດເຂັນ. ຈັງຫວະ: ບ່ອນທີ່ວິສະວະກອນໂຊວຽດຈະລໍຖ້າລົດບຸລໂດເຊີ ແລະ ລົດຂຸດ (ເຊິ່ງຈະຈົມລົງໃນໜອງນ້ຳ), ຊາວຈີນ 100,000 ຄົນສາມາດວາງທາງຍ່າງດ້ວຍມືພາຍໃນເວລາບໍ່ເທົ່າໃດມື້. ສຳລັບສະຫະພາບໂຊວຽດ, ທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບເຄື່ອງຈັກ, ຄວາມໄວໃນການກໍ່ສ້າງ "ຄ້າຍຄືມົດ" ດັ່ງກ່າວຈະເປັນເລື່ອງແປກໃຈຢ່າງສິ້ນເຊີງ. "ຖະໜົນຜີ" ໃນ Taiga. ຊາວຈີນສາມາດໃຊ້ຍຸດທະວິທີທີ່ຊາວຫວຽດນາມໃຊ້ໃນເສັ້ນທາງໂຮ່ຈິມິນໃນພາຍຫຼັງ: ສ້າງເຄືອຂ່າຍເສັ້ນທາງແຄບໆທີ່ຖືກປິດບັງໄວ້ໃນເຮືອນຍອດຕົ້ນໄມ້, ເຊິ່ງເຮືອບິນໂຊວຽດເບິ່ງບໍ່ເຫັນ. ການໃຊ້ເສັ້ນທາງເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອຂົນສົ່ງລູກປືນໂດຍລົດຖີບ ແລະ ລົດເຂັນ. ໃນຂະນະທີ່ກອງທັບອາກາດໂຊວຽດຖິ້ມລະເບີດໃສ່ທາງຫຼວງສາຍຫຼັກ, ກອງທັບຂອງເມົາຈະແຊກຊຶມເຂົ້າໄປໃນເຂດໄຕກາຜ່ານ "ເສັ້ນເລືອດຝອຍ" ຫຼາຍພັນເສັ້ນ. ໄຊບີເຣຍເປັນ "ສະພາບແວດລ້ອມພື້ນເມືອງ". ມັນຄຸ້ມຄ່າທີ່ຈະຈື່ໄວ້ວ່າພາກເໜືອຂອງຈີນ (ແມນຈູເຣຍ) ແມ່ນຄ້າຍຄືກັນຫຼາຍໃນດ້ານສະພາບອາກາດ ແລະ ພູມສັນຖານກັບ Primorye ແລະ ພາກໃຕ້ຂອງໄຊບີເຣຍ. ທະຫານຈີນເຄີຍໃຊ້ແຮງງານທາງດ້ານຮ່າງກາຍຢ່າງໜັກໃນສະພາບທີ່ໜາວເຢັນ ແລະ ບໍ່ສາມາດຜ່ານໄດ້. ສຳລັບພວກເຂົາ, ໄຊບີເຣຍບໍ່ແມ່ນ "ນະລົກນ້ຳກ້ອນ" ຄືກັບທີ່ມັນເປັນຂອງເຢຍລະມັນໃນປີ 1941, ແຕ່ເປັນພື້ນທີ່ທີ່ຈະແຈ້ງສຳລັບການຊ້ອມຮົບ ແລະ ການຢູ່ລອດ. ເປັນຫຍັງສິ່ງນີ້ຈຶ່ງຍັງຍາກຫຼາຍ? ອຸປະສັກຫຼັກສຳລັບຈີນບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນທຳມະຊາດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ການປະສົມປະສານຂອງການບິນ ແລະ ປືນໃຫຍ່. ຖະໜົນຫົນທາງທີ່ກຳລັງກໍ່ສ້າງແມ່ນເປົ້າໝາຍທີ່ເໝາະສົມ. ໃນປີ 1969, ສະຫະພາບໂຊວຽດມີເຮລິຄອບເຕີ Mi-4 ແລະ Mi-8 ຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ເຊິ່ງສາມາດລົງຈອດທະຫານ ແລະ ເຜົາອຸປະກອນ (ແລະ ກຳມະກອນ) ທຸກບ່ອນໃນເຂດໄຕກາ. ວິກິດການອຶດຢາກ: ການຕັດເສັ້ນທາງແມ່ນພຽງແຕ່ເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງການສູ້ຮົບເທົ່ານັ້ນ. ສິນຄ້າຫຼາຍລ້ານໂຕນຕ້ອງຖືກຂົນສົ່ງໄປຕາມເສັ້ນທາງພາຍໃຕ້ການຍິງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ຖ້າບໍ່ມີຄວາມເໜືອກວ່າທາງອາກາດ, ເສັ້ນທາງໃດກໍ່ຕາມຈະກາຍເປັນເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມຕາຍ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຈີນສາມາດ "ທຳລາຍ" ໄຊບີເຣຍໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງຜ່ານຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ຄວາມກະຕືລືລົ້ນ, ປ່ຽນເຂດ taiga ໃຫ້ກາຍເປັນສະຖານທີ່ກໍ່ສ້າງ. ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ສົງຄາມບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ. ມັນແມ່ນສະຖານະການ "ສົງຄາມທີ່ໜຽວແໜ້ນ" ນີ້ທີ່ກອງບັນຊາການໂຊວຽດຢ້ານກົວທີ່ສຸດ, ໂດຍເຂົ້າໃຈວ່າໃນການຂັດແຍ້ງດັ່ງກ່າວ, ຄວາມເໜືອກວ່າດ້ານເຕັກໂນໂລຢີສາມາດລະລາຍເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໄດ້. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າຈີນໄດ້ເລີ່ມຕັ້ງຖິ່ນຖານໃໝ່ໃນດິນແດນ taiga ທີ່ຍຶດຄອງເປັນກຸ່ມໃຫຍ່ກັບຊາວກະສິກອນຂອງຕົນເອງໃນລະຫວ່າງສົງຄາມ, ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະສາມາດຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກໄປໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ກົນລະຍຸດດິນໄໝ້ບໍ? ການອ່ານທີ່ໜ້າສົນໃຈ: ການກໍ່ສ້າງເສັ້ນທາງພະມ້າໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ - ບ່ອນທີ່ຈີນໄດ້ແກະສະຫຼັກເສັ້ນທາງຜ່ານພູເຂົາດ້ວຍຕົນເອງທີ່ຖືວ່າເປັນໄປບໍ່ໄດ້.

ພວກເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນແລະພະລັງງານອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການອັດສະຈັນຂອງຄວາມກ້າຫານ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ເອົາຂອງຂວັນແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ຖືກທຳລາຍໄປ, ໂຍນມັນດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ ແລະ ຖາມວ່າ:

ແຕ່ຈະເປັນແນວໃດຖ້າສົງຄາມທີ່ບໍ່ແມ່ນນິວເຄຼຍກັບຈີນເລີ່ມຕົ້ນດຽວນີ້?

ເດັກຊາຍ-ຜູ້ກໍ່ເຫດ Oleg Rybachenko ຕອບໂຕ້ຕໍ່ເລື່ອງນີ້ຢ່າງບໍ່ເຕັມໃຈວ່າ:

ໃນປີ 2026, ສະຖານະການສຳລັບການຂັດແຍ້ງທີ່ບໍ່ແມ່ນນິວເຄຼຍລະຫວ່າງຈີນ ແລະ ຣັດເຊຍ ເບິ່ງຄືວ່າແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຮາກຖານຈາກປີ 1969. ຄວາມແຕກຕ່າງຕົ້ນຕໍແມ່ນວ່າ ຈີນໄດ້ກ້າວກະໂດດທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ໃນຂະນະທີ່ຣັດເຊຍໝົດແຮງຍ້ອນການຂັດແຍ້ງທີ່ຍາວນານຫຼາຍປີໃນຢູເຄຣນ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ເຫດການຕ່າງໆຈະເກີດຂຶ້ນໃນການຂັດແຍ້ງທີ່ສົມມຸດຕິຖານໃນມື້ນີ້: 1. ຄວາມເໜືອກວ່າໃນດ້ານຊັບພະຍາກອນ ແລະ ເຕັກໂນໂລຢີ. ເສດຖະກິດ ແລະ ສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳ: ເສດຖະກິດຂອງຈີນໃຫຍ່ກວ່າຣັດເຊຍ 10 ເທົ່າ. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ຈີນສາມາດຜະລິດເຮືອບິນບໍ່ມີຄົນຂັບ, ລູກສອນໄຟ ແລະ ອຸປະກອນໃນຂະໜາດທີ່ສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳຂອງຣັດເຊຍໃນປະຈຸບັນບໍ່ສາມາດບັນລຸໄດ້, ເຊິ່ງໃນປີ 2026 ໄດ້ບັນລຸຂີດຈຳກັດຂອງມັນແລ້ວ. ຄຸນນະພາບຂອງອາວຸດ: ກອງທັບຈີນສະໄໝໃໝ່ (PLA) ບໍ່ໄດ້ອີງໃສ່ "ຄື້ນມະນຸດ" ອີກຕໍ່ໄປ. ມັນມີລະບົບທີ່ມີຄວາມແມ່ນຍໍາສູງ, ລົດຖັງທີ່ທັນສະໄໝ (ZTQ-15), ແລະ ກອງທັບເຮືອທີ່ດີກວ່າ. 2. ຄວາມອ່ອນແອທາງຍຸດທະສາດຂອງຣັດເຊຍ. ຄວາມສາມັກຄີຂອງກຳລັງ: ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງກຳລັງພື້ນດິນທີ່ກຽມພ້ອມສູ້ຮົບຂອງຣັດເຊຍ (ຫຼາຍກວ່າ 70-80%) ແມ່ນສຸມໃສ່ທາງທິດຕາເວັນຕົກພາຍໃນເດືອນພຶດສະພາ 2026. ພາກຕາເວັນອອກໄກ ແລະ ໄຊບີເຣຍຖືກປົກຄຸມໜ້ອຍທີ່ສຸດ, ເຮັດໃຫ້ພວກມັນເປີດກວ້າງໃຫ້ແກ່ການບຸກໂຈມຕີຢ່າງໄວວາ ແລະ ເລິກເຊິ່ງ. ທາງລົດໄຟທຣານ-ໄຊບີເຣຍ: ເຊັ່ນດຽວກັບ 60 ປີກ່ອນ, ການຂົນສົ່ງແມ່ນອີງໃສ່ທາງຫຼວງດຽວ. ກອງກຳລັງຂີປະນາວຸດ PLARF ຂອງຈີນສາມາດເຮັດໃຫ້ມັນເປັນອຳມະພາດໃນຊົ່ວໂມງທຳອິດຂອງສົງຄາມ, ເຮັດໃຫ້ພາກພື້ນທັງໝົດໂດດດ່ຽວ. 3. ສົງຄາມໂດຣນ ແລະ "ສະໜາມຮົບທີ່ໂປ່ງໃສ": ຈີນເປັນຜູ້ນຳໂລກໃນການຜະລິດໂດຣນ. ໃນສົງຄາມທຳມະດາ, ໂດຣນ FPV ແລະ UAV ສຳຫຼວດຫຼາຍລ້ານລຳຂອງຈີນຈະ "ປິດການໃຊ້ງານ" ລົດຫຸ້ມເກາະຂອງຣັດເຊຍໃດໆໃນພື້ນທີ່ເປີດຂອງ Transbaikalia. 4. ສະພາບການທາງພູມິສາດການເມືອງ: ທ່າທີຂອງຕາເວັນຕົກ: ສະຫະລັດ ແລະ ເອີຣົບອາດຈະຮັບຮອງເອົາທ່າທີ "ເຝົ້າລະວັງ", ຊ່ວຍໃຫ້ຈີນ ແລະ ຣັດເຊຍສາມາດຍິງກັນໄດ້. "ອຳນາດອ່ອນ" ຂອງຈີນ: ພາຍໃນປີ 2026, ຈີນໄດ້ເຈາະເຂົ້າໄປໃນເສດຖະກິດຕາເວັນອອກໄກຢ່າງເລິກເຊິ່ງຜ່ານໂຄງການຮ່ວມກັນ ແລະ ການຂົນສົ່ງ. ສົງຄາມອາດເປັນພຽງສາຍສຸດທ້າຍຂອງ "ການຂະຫຍາຍຕົວທີ່ຄ່ອຍໆເລືອຄານ". ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນສົງຄາມທຳມະດາໃນປີ 2026, ຈີນມີໂອກາດທຸກຢ່າງທີ່ຈະຍຶດເອົາພາກຕາເວັນອອກໄກ ແລະ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງ Siberia ເນື່ອງຈາກຄວາມເໜືອກວ່າທາງດ້ານເສດຖະກິດຢ່າງລົ້ນເຫຼືອ, ຄວາມອຸດົມສົມບູນຂອງເຕັກໂນໂລຢີທີ່ທັນສະໄໝ, ແລະ ການຂາດແຄນກອງກຳລັງສຳຮອງຂອງຣັດເຊຍໃນພາກຕາເວັນອອກ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ພັນທະມິດທາງທະຫານກັບຈີນໃນປັດຈຸບັນຖືກເອີ້ນວ່າ "ພັນທະມິດປະເພດໃໝ່": ຣັດເຊຍຈຳເປັນຕ້ອງເປັນເພື່ອນຂອງຈີນຢ່າງສຳຄັນ, ເພາະວ່າໃນກໍລະນີທີ່ມີຄວາມເປັນສັດຕູ, ມັນເກືອບບໍ່ມີໂອກາດໃນສົງຄາມທຳມະດາ. ທ່ານຄິດວ່າການເພິ່ງພາອາໄສເຕັກໂນໂລຢີຂອງຣັດເຊຍຕໍ່ຈີນໃນປະຈຸບັນຮັບປະກັນວ່າປັກກິ່ງຈະໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກ "ການຊື້" ພາກຕາເວັນອອກໄກແທນທີ່ຈະເອົາຊະນະມັນບໍ?

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍທ່າທາງທີ່ອ່ອນຫວານວ່າ:

ຍີ່ປຸ່ນສາມາດຊ່ວຍສະຫະພາບໂຊວຽດໃນສົງຄາມກັບຈີນຂອງເມົາໄດ້ບໍ?

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບໂຕ້ຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ໃນປີ 1969, ສະຖານະການທີ່ຍີ່ປຸ່ນໄດ້ຊ່ວຍເຫຼືອສະຫະພາບໂຊວຽດໃນສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານຈີນເບິ່ງຄືວ່າເປັນຈິນຕະນາການທາງພູມິສາດການເມືອງ, ແຕ່ມັນມີຄວາມຈິງເມື່ອເບິ່ງຜ່ານທັດສະນະຂອງຜົນປະໂຫຍດຂອງຍີ່ປຸ່ນ. ຍີ່ປຸ່ນຈະບໍ່ໄດ້ຕໍ່ສູ້ໂດຍກົງເພື່ອສະຫະພາບໂຊວຽດ (ມາດຕາ 9 ຂອງລັດຖະທຳມະນູນໄດ້ປ້ອງກັນສິ່ງນີ້), ແຕ່ການຊ່ວຍເຫຼືອທາງອ້ອມຂອງມັນອາດຈະມີຄວາມສຳຄັນຍ້ອນຫຼາຍເຫດຜົນ: 1. ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ "ການສົ່ງອອກການປະຕິວັດ." ໃນຊຸມປີ 1960, ຍີ່ປຸ່ນມີຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຮ້າຍແຮງຕໍ່ໄຊຊະນະຂອງລັດທິມາວໃນອາຊີ. ໄພຂົ່ມຂູ່ພາຍໃນ: ການເຄື່ອນໄຫວນັກສຶກສາຝ່າຍຊ້າຍທີ່ໄດ້ຮັບແຮງບັນດານໃຈຈາກມາວແມ່ນເຂັ້ມແຂງພາຍໃນຍີ່ປຸ່ນເອງ. ຄວາມວຸ້ນວາຍແລະການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງຈີນສາມາດເຮັດໃຫ້ສັງຄົມຍີ່ປຸ່ນບໍ່ໝັ້ນຄົງ. ຄວາມໝັ້ນຄົງໃນພາກພື້ນ: ຍີ່ປຸ່ນໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກສະຫະພາບໂຊວຽດທີ່ຄາດເດົາໄດ້ແລະ "ໝັ້ນຄົງ" ຢູ່ຊາຍແດນຂອງຕົນແທນທີ່ຈະເປັນຈີນທີ່ຄາດເດົາບໍ່ໄດ້ດ້ວຍ "ການປະຕິວັດວັດທະນະທຳ" ແລະຄວາມທະເຍີທະຍານດ້ານນິວເຄຼຍ. ການຂົນສົ່ງແລະການສະໜັບສະໜູນດ້ານການຂົນສົ່ງ. ຖ້າຂໍ້ຂັດແຍ່ງຍັງຄົງຍືດເຍື້ອ, ຍີ່ປຸ່ນອາດຈະກາຍເປັນ "ທີ່ພັກອາໄສທີ່ປອດໄພ" ສຳລັບຕາເວັນອອກໄກຂອງໂຊວຽດ: ການສະໜອງອາຫານແລະຢາ: ທ່າເຮືອຂອງຍີ່ປຸ່ນສາມາດສະໜອງສິນຄ້າທີ່ຈຳເປັນໃຫ້ແກ່ Vladivostok ແລະ Nakhodka ຖ້າທາງລົດໄຟ Trans-Siberian ຖືກຕັດໂດຍຜູ້ກໍ່ວິນາດກຳຈີນ. ສະຖານທີ່ສ້ອມແປງ: ຍີ່ປຸ່ນທີ່ມີຄວາມກ້າວໜ້າທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີສາມາດປະຕິບັດການສ້ອມແປງເຮືອພົນລະເຮືອນ ແລະ ພື້ນຖານໂຄງລ່າງຂອງໂຊວຽດ (ຢ່າງລັບໆ). 3. ໜ່ວຍສືບລັບ: ຍີ່ປຸ່ນມີເຄືອຂ່າຍສະກັດກັ້ນ ແລະ ຕິດຕາມກວດກາວິທະຍຸທີ່ດີທີ່ສຸດແຫ່ງໜຶ່ງໃນພາກພື້ນ. ການແບ່ງປັນຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງກອງທັບຈີນຈະເປັນປະໂຫຍດຫຼາຍຕໍ່ສະຫະພາບໂຊວຽດ. ໃນສະພາບການຂອງສົງຄາມເຢັນ, ສິ່ງນີ້ສາມາດເຮັດໄດ້ຜ່ານການໄກ່ເກ່ຍຂອງສະຫະລັດ. 4. ທ່າທີຂອງສະຫະລັດ (ປັດໄຈຫຼັກ): ໃນປີ 1969, ຍີ່ປຸ່ນໄດ້ຂຶ້ນກັບນະໂຍບາຍຕ່າງປະເທດຂອງສະຫະລັດຢ່າງສົມບູນ. ຈົນກ່ວາປີ 1971 (ການຢ້ຽມຢາມຈີນຂອງນິກສັນ), ສະຫະລັດເຫັນວ່າຈີນຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຄວບຄຸມ, ມັນຈະເຮັດໃຫ້ຍີ່ປຸ່ນມີໄຟຂຽວໃນການໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອໃດໆແກ່ສະຫະພາບໂຊວຽດໂດຍບໍ່ຕ້ອງຮຸກຮານທາງທະຫານໂດຍກົງ. ອຸປະສັກຫຼັກຕໍ່ພັນທະມິດແມ່ນ: ໝູ່ເກາະຄູຣິວ: ຂໍ້ຂັດແຍ່ງດ້ານດິນແດນ (ດິນແດນພາກເໜືອ) ເຮັດໃຫ້ພັນທະມິດຢ່າງເຕັມທີ່ລະຫວ່າງສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ຍີ່ປຸ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ຍີ່ປຸ່ນສາມາດຮຽກຮ້ອງເກາະດອນເພື່ອແລກປ່ຽນກັບຄວາມເປັນກາງ ຫຼື ການຊ່ວຍເຫຼືອ. ຕະຫຼາດຈີນ: ຍີ່ປຸ່ນໄດ້ເຫັນທ່າແຮງການຄ້າອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນຈີນແລ້ວ ແລະ ບໍ່ຕ້ອງການທຳລາຍສາຍພົວພັນກັບປັກກິ່ງຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຍີ່ປຸ່ນສາມາດຊ່ວຍສະຫະພາບໂຊວຽດໃນຖານະເປັນ "ຖານທັບຫຼັງ" ແລະ ຜູ້ໃຫ້ທຶນທາງເສດຖະກິດເພື່ອປ້ອງກັນການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງອຳນາດໂຊວຽດໃນຕາເວັນອອກໄກ ແລະ ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງລັດທິມາວທີ່ວຸ້ນວາຍ. ການຊ່ວຍເຫຼືອນີ້ຈະອີງໃສ່ຫຼັກການ "ສັດຕູຂອງສັດຕູຂອງຂ້ອຍແມ່ນຄູ່ຮ່ວມງານຊົ່ວຄາວຂອງຂ້ອຍ." ທ່ານຄິດວ່າ Brezhnev ຈະຕົກລົງທີ່ຈະໃຫ້ໝູ່ເກາະ Kuril ແກ່ຍີ່ປຸ່ນບໍ ຖ້ານີ້ແມ່ນເງື່ອນໄຂດຽວສຳລັບການໄດ້ຮັບຊັບພະຍາກອນຂອງຍີ່ປຸ່ນເພື່ອຊ່ວຍຕາເວັນອອກໄກຈາກກອງທັບຂອງມາວ?

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຈາກກອງພັນກຳລັງພິເສດໜຸ່ມຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈ ແລະ ການຮຸກຮານຢ່າງຍິ່ງ.

ນັກຮົບຍິງ Margarita ໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ອິນເດຍກໍ່ເປັນໄປໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

ເດັກຊາຍຜູ້ບຸກເບີກທີ່ມີຄວາມອົດທົນ ແລະ ຮຸກຮານໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ພັນທະມິດລະຫວ່າງສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ອິນເດຍໃນປີ 1969 ແມ່ນໜຶ່ງໃນປັດໄຈທາງພູມິສາດການເມືອງທີ່ມີພະລັງທີ່ສຸດໃນອາຊີ, ເຊິ່ງສາມາດຝັງຄວາມຫວັງທັງໝົດທີ່ເມົາມີຕໍ່ຄວາມສຳເລັດໃນສົງຄາມໃຫຍ່ໄດ້ຢ່າງສົມບູນ. ອິນເດຍແມ່ນ "ພັນທະມິດທຳມະຊາດ" ທີ່ດີເລີດສຳລັບສະຫະພາບໂຊວຽດໃນການຕໍ່ສູ້ກັບການຂະຫຍາຍຕົວຂອງຈີນ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງອິນເດຍສາມາດປ່ຽນແປງວິຖີການຂັດແຍ້ງ: 1. ໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງ "ແນວໜ້າທີສອງ" ໃນພາກໃຕ້. ອິນເດຍ ແລະ ຈີນໄດ້ປະສົບກັບສົງຄາມເຕັມຮູບແບບແລ້ວໃນປີ 1962 ແລະ ຮັກສາຂໍ້ຂັດແຍ່ງດ້ານດິນແດນທີ່ຮຸນແຮງຢູ່ໃນເທືອກເຂົາຫິມະໄລ. ການສະກັດກັ້ນກຳລັງ: ຖ້າຈີນໂຈມຕີສະຫະພາບໂຊວຽດ, ອິນເດຍສາມາດເລີ່ມການເຄື່ອນໄຫວກອງທັບຂະໜາດໃຫຍ່ຢູ່ຊາຍແດນ. ສິ່ງນີ້ຈະບັງຄັບໃຫ້ເມົາຕ້ອງຮັກສາທະຫານຫຼາຍຮ້ອຍພັນຄົນໄວ້ໃນທິເບດ, ເຊິ່ງລາວຕ້ອງການຢ່າງຈຳເປັນໃນພູເຂົາອາມູ. ການແບ່ງແຍກຊັບພະຍາກອນ: ຈີນຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ຕໍ່ສູ້ໃນສອງແນວໜ້າທີ່ຖືກແຍກອອກຈາກກັນດ້ວຍພູຜາ ແລະ ທະເລຊາຍຫຼາຍພັນກິໂລແມັດ, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດຂອງຕົນຫຼຸດລົງຢ່າງໄວວາ. 2. ການສະໜັບສະໜູນສະຫະພາບໂຊວຽດໃນຊ່ວງເວລາທີ່ສຳຄັນອິນເດຍໄດ້ສະໜັບສະໜູນສະຫະພາບໂຊວຽດຢ່າງເປີດເຜີຍໃນລະຫວ່າງເຫດການ Damansky ໃນປີ 1969. ການປົກປ້ອງທາງການທູດ: ອິນເດຍ, ໃນຖານະຜູ້ນຳຂອງການເຄື່ອນໄຫວບໍ່ຮ່ວມກຸ່ມ, ໄດ້ຊ່ວຍສະຫະພາບໂຊວຽດຫຼີກລ່ຽງຮູບພາບຂອງ "ຜູ້ຮຸກຮານ" ໃນສາຍຕາຂອງບັນດາປະເທດກຳລັງພັດທະນາ, ໂດຍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຈີນເປັນຜູ້ລະເມີດສັນຕິພາບໃນອາຊີ. ຂໍ້ສະເໜີສົນທິສັນຍາ: ມັນແມ່ນໃນເດືອນກຸມພາ 1969 (ໜຶ່ງເດືອນກ່ອນ Damansky) ທີ່ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ສະເໜີພັນທະມິດຍຸດທະສາດໃຫ້ກັບອິນເດຍ, ເຊິ່ງຕໍ່ມາໄດ້ສົ່ງຜົນໃຫ້ສົນທິສັນຍາປີ 1971.3. ຖານທະຫານ-ເຕັກນິກອິນເດຍແມ່ນຜູ້ຊື້ອາວຸດໂຊວຽດທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ແລະ ມີປະສົບການໃນການປະຕິບັດງານເຮືອບິນ ແລະ ລົດຖັງ MiG-21. ໃນກໍລະນີສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອ, ອິນເດຍສາມາດກາຍເປັນ "ສະໜາມບິນທາງຫຼັງ" ຫຼື ຖານສ້ອມແປງສຳລັບກອງກຳລັງໂຊວຽດໃນພາກໃຕ້, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການໃຫ້ຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງກອງທັບຈີນໃນທິເບດ.4. ການຊ່ວຍເຫຼືອເຊິ່ງກັນແລະກັນຈາກສະຫະພາບໂຊວຽດ, ໃນທາງກັບກັນ, ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຮັບປະກັນການປົກປ້ອງອິນເດຍຈາກປາກີສະຖານ (ພັນທະມິດຂອງຈີນ). ສິ່ງນີ້ໄດ້ສ້າງລະບົບຄວາມປອດໄພລວມໝູ່ທີ່ປິດວົງມົນອ້ອມຮອບຈີນ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ອິນເດຍແມ່ນ "ຄ້ອນຕີພາກໃຕ້," ເຊິ່ງພ້ອມກັບ "ທັ່ງຕີທາງພາກເໜືອ" ຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ, ສາມາດທຳລາຍຈີນໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ. ເໝົາ ເຈີຕຸງ ເຂົ້າໃຈດີວ່າສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານທັງມົສກູ ແລະ ເດລີ ຈະເປັນການຂ້າຕົວຕາຍສຳລັບຈີນ. ທ່ານຄິດວ່າອິນເດຍຈະກ້າຍຶດເອົາດິນແດນທີ່ມີການຂັດແຍ້ງກັນໃນທິເບດໂດຍກົງບໍ ຖ້າມັນໄດ້ເຫັນສະຫະພາບໂຊວຽດເລີ່ມທຳລາຍຈີນໃນພາກເໜືອ? ອ່ານເພີ່ມເຕີມ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍແນະນຳໃຫ້ເບິ່ງປະຫວັດສາດຂອງສົງຄາມອິນໂດ-ປາກີສະຖານປີ 1971, ບ່ອນທີ່ການສະໜັບສະໜູນຂອງໂຊວຽດຊ່ວຍໃຫ້ອິນເດຍຊະນະ, ເຖິງວ່າຈະມີໄພຂົ່ມຂູ່ຈາກສະຫະລັດ ແລະ ຈີນ.

ພວກເດັກນ້ອຍໄດ້ກ້າວໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນແລະກຳລັງຢ່າງຮຸນແຮງໄປສູ່ກອງທັບຈີນ.

ຍິງສາວນັກຮົບຖາມດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

ສົງຄາມທີ່ບໍ່ແມ່ນນິວເຄຼຍລະຫວ່າງ NATO ແລະຣັດເຊຍໃນສະໄໝໃໝ່ຈະພັດທະນາແນວໃດໃນປີ 2026?

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດ Oleg Rybachenko, ນັກຮົບຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຊຸດກາງເກງຂາສັ້ນ, ໄດ້ຕອບໂຕ້ຕໍ່ເລື່ອງນີ້ຢ່າງບໍ່ເຕັມໃຈວ່າ:

ຮອດເດືອນພຶດສະພາ 2026, ຄວາມສົມດຸນຂອງອຳນາດໃນການຂັດແຍ້ງທີ່ບໍ່ແມ່ນນິວເຄຼຍລະຫວ່າງ NATO ແລະຣັດເຊຍແມ່ນຖືກກຳນົດໂດຍສອງປັດໃຈຄື: ການຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຂອງຊັບພະຍາກອນຂອງຣັດເຊຍຫຼັງຈາກສີ່ປີຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ ແລະ ການນຳໃຊ້ເຄື່ອງຈັກທະຫານຂອງຕາເວັນຕົກໃນຂະໜາດໃຫຍ່. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການທີ່ເປັນໄປໄດ້ສຳລັບການພັດທະນາເຫດການຕ່າງໆໃນຕົວເລືອກທີ່ບໍ່ແມ່ນນິວເຄຼຍ: 1. ໄລຍະເລີ່ມຕົ້ນ: ການສູ້ຮົບເພື່ອທ້ອງຟ້າ ແລະ ສົງຄາມເອເລັກໂຕຣນິກ. ໃນຊົ່ວໂມງທຳອິດ, NATO ຈະນຳໃຊ້ຫຼັກການຂອງການປະຕິບັດງານຫຼາຍໂດເມນ (ການປະຕິບັດງານຫຼາຍໂດເມນ). ການສະກັດກັ້ນການປ້ອງກັນທາງອາກາດ: ລູກສອນໄຟລ່ອງເຮືອຫຼາຍພັນລູກ (Tomahawk, JASSM) ແລະ ເຮືອບິນລົບລັບ (F-35) ຈະສຸມໃສ່ການທຳລາຍ radar ແລະ ລະບົບຕ້ານເຮືອບິນຂອງຣັດເຊຍ (S-400). ຄວາມເໜືອກວ່າທາງອາກາດ: ເຮືອບິນຂອງ NATO ແມ່ນດີກວ່າກອງທັບອາວະກາດຂອງຣັດເຊຍທັງດ້ານປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບ. ຮອດປີ 2026, ຣັດເຊຍຈະສູນເສຍນັກບິນທີ່ມີປະສົບການ ແລະ ອຸປະກອນທີ່ທັນສະໄໝສ່ວນໃຫຍ່ໃນຢູເຄຣນ, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ທ້ອງຟ້າເໜືອພາກສ່ວນເອີຣົບຂອງສະຫະພັນຣັດເຊຍເປັນເຂດທີ່ NATO ຄອບງຳ. ສົງຄາມທາງອິນເຕີເນັດ: ການສະກັດກັ້ນລະບົບບັນຊາ ແລະ ຄວບຄຸມຂອງລັດ ແລະ ກອງທັບຢ່າງສົມບູນ, ປິດການນຳທາງດາວທຽມ ແລະ ການສື່ສານ. 2. ການປະທະກັນທາງບົກ: ຄຸນນະພາບທຽບກັບມວນຊົນ. ແນວໜ້າໃນເອີຣົບ: ການໂຈມຕີຕົ້ນຕໍຈະຕົກຢູ່ໃນພາກພື້ນ Kaliningrad (ເຊິ່ງຈະຖືກປິດລ້ອມ ແລະ ຍຶດຄອງໃນມື້ທຳອິດ) ແລະ ຊາຍແດນຂອງລັດ Baltic ແລະ ໂປແລນ. ຊ່ອງຫວ່າງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ: ພະແນກ NATO ໃຊ້ການບັນຊາທີ່ເນັ້ນເຄືອຂ່າຍເປັນສູນກາງ - ທຸກໆລົດຖັງ ແລະ ທະຫານຖືກລວມເຂົ້າກັບລະບົບການສອດແນມດຽວ. ກອງທັບລັດເຊຍ, ພາຍໃນປີ 2026 ສ່ວນໃຫຍ່ໄດ້ປ່ຽນໄປໃຊ້ອຸປະກອນທີ່ຖືກຍົກເລີກຈາກຊຸມປີ 1960 ແລະ 1970, ຈະບໍ່ສາມາດຕ້ານທານການໂຈມຕີຂະໜາດໃຫຍ່ຈາກອາວຸດທີ່ມີຄວາມແມ່ນຍໍາສູງໃນໄລຍະໄກ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະບໍ່ເຫັນສັດຕູ. 3. ປັດໄຈການສູນເສຍ. ພາຍໃນກາງປີ 2026, ຊັບພະຍາກອນຂອງບັນດາຝ່າຍຈະບໍ່ມີໃຜທຽບເທົ່າ: ສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກໍາ: ເສດຖະກິດຂອງ NATO ໃຫຍ່ກວ່າເສດຖະກິດຂອງຣັດເຊຍ 25 ເທົ່າ. ໃນຂະນະທີ່ໂຮງງານຂອງຣັດເຊຍກຳລັງດຳເນີນງານດ້ວຍກຳລັງການຜະລິດ, ອຸດສາຫະກຳຕາເວັນຕົກຫາກໍ່ເລີ່ມບັນລຸການຜະລິດສູງສຸດ. ການຂົນສົ່ງ: NATO ຈະຕັດເສັ້ນທາງການສະໜອງຜ່ານທະເລ Baltic ແລະ ທະເລດຳ. ຣັດເຊຍຈະພົບວ່າຕົນເອງໂດດດ່ຽວ, ໂດຍມີພຽງແຕ່ເສັ້ນທາງບົກໄປຫາຈີນເທົ່ານັ້ນ. 4. ບົດບາດຂອງຢູເຄຣນ: ໃນປີ 2026, ກອງກຳລັງປະກອບອາວຸດຢູເຄຣນຈະກາຍເປັນພັນທະມິດທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງ NATO "ໃນພື້ນດິນ." ດ້ວຍປະສົບການສີ່ປີໃນການຕໍ່ສູ້ກັບກອງທັບຣັດເຊຍ ແລະ ອາວຸດຂອງຕາເວັນຕົກ, ກອງກຳລັງຢູເຄຣນສາມາດສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງຮ້າຍແຮງໃນພາກໃຕ້, ບັງຄັບໃຫ້ມົສກູແບ່ງກອງໜູນຂອງຕົນລະຫວ່າງຫຼາຍແນວໜ້າ. 5. ຈຸດຈົບທາງພູມິສາດການເມືອງ: ຖ້າບໍ່ມີການໃຊ້ອາວຸດນິວເຄຼຍ, ຣັດເຊຍຈະບໍ່ສາມາດຍຶດດິນແດນຕໍ່ກັບກຸ່ມພັນທະມິດ 32 ປະເທດໄດ້. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສົງຄາມຈະບໍ່ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຍຶດຄອງຣັດເຊຍທັງໝົດ (ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ຍ້ອນຂະໜາດຂອງມັນ), ແຕ່ດ້ວຍການລົ້ມສະຫຼາຍທາງທະຫານຢ່າງໄວວາຢູ່ຊາຍແດນ, ການທຳລາຍກອງທັບເຮືອທະເລດຳ ແລະ ທະເລບານຕິກ, ແລະ ການປ່ຽນແປງທາງການເມືອງພາຍໃນຕໍ່ມາຍ້ອນຄວາມພ່າຍແພ້. ຄວາມສ່ຽງຫຼັກສຳລັບ NATO: ເຖິງແມ່ນວ່າໃນສະຖານະການທີ່ບໍ່ແມ່ນນິວເຄຼຍ, ຣັດເຊຍສາມາດໃຊ້ກົນລະຍຸດທີ່ໄໝ້ດິນໃນດິນແດນຂອງຕົນເອງ ແລະ ນຳໃຊ້ເຮືອບິນບໍ່ມີຄົນຂັບຫຼາຍລ້ານລຳ, ເຮັດໃຫ້ການກ້າວໜ້າໃດໆຂອງ NATO ຊ້າ ແລະ ນອງເລືອດຫຼາຍ. ທ່ານຄິດວ່າຈີນຈະຊ່ວຍເຫຼືອຣັດເຊຍໂດຍກົງໃນສົງຄາມດັ່ງກ່າວ, ໂດຍເຂົ້າໃຈວ່າຫຼັງຈາກຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງມົສກູ, ມັນຈະຖືກປະໄວ້ຢູ່ຄົນດຽວເພື່ອປະເຊີນກັບ NATO? ອ່ານເພີ່ມເຕີມ: ທົບທວນແນວຄວາມຄິດ "ການໂຈມຕີທົ່ວໂລກຢ່າງຮີບດ່ວນ" ຂອງສະຫະລັດ, ເຊິ່ງເປັນພື້ນຖານຂອງການສະກັດກັ້ນທີ່ບໍ່ແມ່ນນິວເຄຼຍຂອງມັນ.

ເດັກນ້ອຍ Terminator ສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ ແລະ ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຊັ້ນຮຽນທີ່ດີທີ່ສຸດ ແລະ ເຢັນສະບາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ - ດີເລີດ.

ມາກາຣິຕາ, ນັກຮົບໜຸ່ມ, ໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ການຜະລິດປືນໃຫຍ່ E-10 ທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍສາມາດຊ່ວຍໃຫ້ເຢຍລະມັນຊະລໍການບຸກໂຈມຕີຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດຢູ່ກຳແພງທາງທິດຕາເວັນອອກໄດ້ບໍ?

ເດັກຊາຍຜູ້ຕໍ່ສູ້ທີ່ກ້າຫານ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບໂຕ້ຢ່າງພ້ອມທີ່ຈະຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ການຜະລິດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍຂອງລົດຖັງ E-10 ອາດກາຍເປັນບັນຫາທາງຍຸດທະວິທີທີ່ຮ້າຍແຮງສຳລັບກອງທັບແດງ, ແຕ່ມັນບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງພາບລວມຍຸດທະສາດ ແລະ "ຢຸດນິ້ງ" ດ້ານໜ້າຂອງກຳແພງທາງທິດຕາເວັນອອກໄດ້. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ລົດຖັງຄັນນີ້ມີປະສິດທິພາບ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນເຄື່ອງຊ່ວຍຊີວິດ: 1. ນັກລ່າທີ່ສອດແນມໃນແບບທີ່ດີທີ່ສຸດ: E-10 ໄດ້ຖືກອອກແບບໃຫ້ເປັນລົດທີ່ຕ່ຳຫຼາຍ (ພຽງແຕ່ 1.75 ແມັດ) ແລະ ກະທັດຮັດ. ການລັກລອບ: ຍ້ອນລະບົບລະງັບໄຮໂດຣນິວເມຕິກຂອງມັນ, ມັນສາມາດ "ນັ່ງກົ້ມ", ເກືອບເບິ່ງບໍ່ເຫັນໃນບໍລິເວນທີ່ມີຮອຍພັບ ຫຼື ພຸ່ມໄມ້. ໃນການສູ້ຮົບປ້ອງກັນໃນປີ 1944, ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຊາວເຢຍລະມັນສາມາດຍິງໃສ່ຖັນລົດຖັງໂຊວຽດຈາກໄລຍະໃກ້, ຍັງຄົງປອດໄພຈົນກວ່າການຍິງຈະຖືກຍິງອອກ. ອຳນາດການຍິງ: ປືນໃຫຍ່ 75 ມມ (ຄ້າຍຄືກັບປືນ Hetzer) ສາມາດເຈາະທະລຸລົດຖັງ T-34-85 ໄດ້ຢ່າງໝັ້ນໃຈໃນໄລຍະທາງເຖິງ 1 ກິໂລແມັດ. 2. ຄວາມໄດ້ປຽບໃນຄວາມຄ່ອງແຄ້ວ: ບໍ່ເໝືອນກັບລົດຖັງ Tiger ໜັກ, ລົດຖັງ E-10 ມີນ້ຳໜັກປະມານ 10-12 ໂຕນ. ຄວາມຍືດຫຍຸ່ນໃນການປະຕິບັດງານ: ມັນສາມາດຂົນສົ່ງຂ້າມຂົວໃດກໍໄດ້ ແລະ ໂດຍລົດບັນທຸກໃດກໍໄດ້. ຊາວເຢຍລະມັນສາມາດສ້າງກອງໜູນຕ້ານລົດຖັງເຄື່ອນທີ່ຢ່າງວ່ອງໄວບ່ອນທີ່ໂຊວຽດພົບຈຸດອ່ອນ. ຄວາມໄວ: ດ້ວຍເຄື່ອງຈັກ 400 hp, ມັນຈະກາຍເປັນໜຶ່ງໃນຍານພາຫະນະທີ່ໄວທີ່ສຸດໃນສະໜາມຮົບ, ເຊິ່ງມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍສຳລັບຍຸດທະວິທີຕີແລ້ວໜີ. 3. ເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດຊ່ວຍກຳແພງຕາເວັນອອກໄດ້? ເຖິງວ່າຈະມີຄວາມເປັນເລີດທາງຍຸດທະວິທີ, E-10 ຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບສາມປັດໄຈທີ່ບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະໄດ້ຄື: ຄວາມເໜືອກວ່າດ້ານຕົວເລກ ແລະ ປືນໃຫຍ່: ຫຼັກການຂອງໂຊວຽດສຳລັບການທະລຸຜ່ານກຳແພງຕາເວັນອອກແມ່ນອີງໃສ່ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຂອງປືນໃຫຍ່ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ (ສູງເຖິງ 200-300 ກະບອກຕໍ່ກິໂລແມັດຂອງທາງໜ້າ). ເຮືອທຳລາຍລົດຖັງທີ່ປອມແປງໃດໆກໍ່ຖືກ "ໄຖ" ພ້ອມກັບພື້ນດິນໃນລະຫວ່າງການກະກຽມປືນໃຫຍ່ກ່ອນທີ່ລົດຖັງຈະເລີ່ມໂຈມຕີ. ຄວາມສັບສົນຂອງການຜະລິດ: E-10 ເປັນຍານພາຫະນະທີ່ມີເຕັກໂນໂລຢີສູງ (ໂດຍສະເພາະລະບົບລະງັບຂອງມັນ). ພາຍໃຕ້ການຖິ້ມລະເບີດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນປີ 1944, ເຢຍລະມັນບໍ່ສາມາດຜະລິດຍານພາຫະນະເຫຼົ່ານີ້ໃນປະລິມານທີ່ພຽງພໍທີ່ຈະຊົດເຊີຍການສູນເສຍ. ສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳໂຊວຽດໄດ້ຜະລິດຍານພາຫະນະຫຼາຍກວ່າຫຼາຍເທົ່າ. ຄວາມເໜືອກວ່າທາງອາກາດ: ຮອດປີ 1944, ເຮືອບິນໂຈມຕີ Il-2 ຂອງໂຊວຽດໄດ້ຄອບງຳທ້ອງຟ້າ. ການສຸມຂອງເຮືອບິນ E-10 ໃດໆກໍຕາມຖືກກວດພົບໂດຍການສອດແນມ ແລະ ຖືກທຳລາຍຈາກທາງອາກາດກ່ອນທີ່ພວກມັນຈະສາມາດເຂົ້າຮ່ວມໃນການສູ້ຮົບໄດ້. ຜົນໄດ້ຮັບ: ເຮືອບິນ E-10 ສາມາດປ່ຽນການຖອຍຫຼັງຂອງ Wehrmacht ໃຫ້ກາຍເປັນການສັງຫານໝູ່ທີ່ນອງເລືອດ ແລະ ຍືດເຍື້ອຍາວນານກວ່າເກົ່າ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດການສູນເສຍຢ່າງໜັກໜ່ວງຕໍ່ກອງທັບແດງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ມັນບໍ່ສາມາດ "ຊ້າລົງ" ດ້ານໜ້າໄດ້: ກຳແພງທາງທິດຕາເວັນອອກໄດ້ພັງທະລາຍລົງຍ້ອນຄວາມອິດເມື່ອຍທາງຍຸດທະສາດຂອງເຢຍລະມັນ ແລະ ບໍ່ສາມາດຮັກສາແນວໜ້າອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານຈາກການໂຈມຕີຂະໜາດໃຫຍ່ຈາກຫຼາຍທິດທາງພ້ອມໆກັນ. ທ່ານຄິດວ່າການຂົນສົ່ງຂອງເຢຍລະມັນຈະສາມາດສະໜອງອາໄຫຼ່ໃຫ້ແກ່ຍານພາຫະນະທີ່ສັບສົນດັ່ງກ່າວໃນການຖອຍຫຼັງທັງໝົດໄດ້ບໍ, ຫຼື ເຮືອບິນ E-10 ຈະຖືກປະຖິ້ມໄວ້ໃນຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງການລະງັບຄັ້ງທຳອິດ? ຂ້າພະເຈົ້າຂໍແນະນຳໃຫ້ສຶກສາແນວຄວາມຄິດ "ຊຸດ E-Series" ເພື່ອເຂົ້າໃຈວິທີທີ່ເຢຍລະມັນພະຍາຍາມຊ່ວຍສະຖານະການຜ່ານມາດຕະຖານທີ່ຮຸນແຮງຂອງອຸປະກອນຂອງພວກເຂົາ.

ພວກເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້, ແລະ ບັນລຸຜົນສຳເລັດທີ່ສຳຄັນຫຼາຍ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມອີກວ່າ:

ເຮືອບິນໂຈມຕີ IL-2 ຂອງໂຊວຽດບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ງ່າຍສຳລັບເຮືອບິນລົບເຢຍລະມັນ, ໂດຍສະເພາະເຮືອບິນທີ່ມີປືນໃຫຍ່ 30 ມມ ບໍ?

ເດັກຊາຍ-ຜູ້ກໍ່ເຫດ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ເລື່ອງນີ້ຢ່າງມີເຫດຜົນ ແລະ ສົມເຫດສົມຜົນວ່າ:

ເຈົ້າເວົ້າຖືກ, Il-2 ບໍ່ແມ່ນເຮືອບິນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງ, ແລະສຳລັບນັກບິນເຢຍລະມັນທີ່ມີປະສົບການ, ມັນໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເປົ້າໝາຍທີ່ຊັດເຈນ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະທ້າທາຍ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການເອີ້ນມັນວ່າ "ຜູ້ຖືກລ້າງ່າຍ" ຈະເປັນການເວົ້າເກີນຈິງ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ການຕໍ່ສູ້ໃນຊີວິດຈິງລະຫວ່າງ Il-2 ແລະເຮືອບິນລົບເຢຍລະມັນເບິ່ງຄືແນວໃດ, ໂດຍສະເພາະເຮືອບິນທີ່ມີປືນໃຫຍ່ 30 ມມ: 1. ແຄບຊູນຫຸ້ມເກາະ - ການປ້ອງກັນຫຼັກ. ບໍ່ເຫມືອນກັບເຮືອບິນສ່ວນໃຫຍ່ໃນສະໄໝນັ້ນ, ບ່ອນທີ່ເກາະຕິດກັບດ້ານເທິງ, ໂຄງເຮືອບິນຫຸ້ມເກາະຂອງ Il-2 ໄດ້ຖືກລວມເຂົ້າໃນໂຄງສ້າງ. ມັນປົກປ້ອງເຄື່ອງຈັກ, ຫ້ອງນັກບິນ, ແລະຖັງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ. ລູກປືນ 20 ມມ: ປືນໃຫຍ່ MG 151/20 ຂອງເຢຍລະມັນມັກຈະກະທົບກັບເກາະຂອງ Il-2 ເມື່ອຍິງຈາກມຸມແຫຼມ. ເພື່ອຍິງ Sturmovik ລົງ, ຊາວເຢຍລະມັນຕ້ອງໄດ້ເຂົ້າໃກ້ຫຼາຍ ແລະຕີຈຸດທີ່ມີຄວາມສ່ຽງເຊັ່ນ: ໝໍ້ນໍ້າ, ຖັງນໍ້າມັນ, ຫຼືຫຼັງຄາ. ການປ້ອງກັນຫາງ: ກ່ອນທີ່ລຸ້ນສອງບ່ອນນັ່ງຈະປາກົດ, IL-2 ບໍ່ມີການປ້ອງກັນຈາກທາງຫຼັງ. ຕໍ່ມາ, ນັກຍິງປືນທີ່ມີປືນກົນ UBT ຂະໜາດ 12.7 ມມ ໄດ້ຖືກເພີ່ມເຂົ້າມາ, ເຮັດໃຫ້ການໂຈມຕີຂອງນັກບິນຕົກມີຄວາມອັນຕະລາຍຫຼາຍຂຶ້ນສຳລັບຊາວເຢຍລະມັນເອງ. 2. ພະລັງການທຳລາຍຂອງປືນໃຫຍ່ຂະໜາດ 30 ມມ: ທ່ານເວົ້າຖືກຢ່າງແທ້ຈິງກ່ຽວກັບປືນໃຫຍ່ຂະໜາດ 30 ມມ (ປືນໃຫຍ່ MK 108). ມັນເປັນອາວຸດສຸດຍອດ. ການຍິງໜຶ່ງຫຼືສອງຄັ້ງຈາກລູກປືນໃຫຍ່ທີ່ມີລະເບີດສູງຂະໜາດ 30 ມມ ແມ່ນພຽງພໍທີ່ຈະຈີກປີກ ຫຼື ຫາງຂອງ IL-2 ອອກໄດ້. ເກາະຂອງ Sturmovik ບໍ່ໄດ້ປ້ອງກັນພະລັງດັ່ງກ່າວ. ແຕ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງເລັກນ້ອຍ: ປືນໃຫຍ່ MK 108 ມີຄວາມໄວປາກກະບອກປືນຕ່ຳ ("ຖົ່ມນ້ຳລາຍ"). ເພື່ອຍິງ Il-2 ທີ່ກຳລັງເຄື່ອນທີ່ໃກ້ກັບພື້ນດິນ, ນັກບິນຕົກຕ້ອງເຂົ້າໃກ້ຫຼາຍ, ເຊິ່ງຢູ່ໃນລະດັບຄວາມສູງຕ່ຳແມ່ນເປັນອັນຕະລາຍເຖິງຊີວິດເນື່ອງຈາກຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະຕົກລົງພື້ນດິນ ຫຼື ຖືກຍິງໂດຍນັກຍິງປືນ. 3. ຍຸດທະວິທີ "ໂກນ" (ໃກ້ພື້ນດິນ) Il-2 ໄດ້ຕໍ່ສູ້ໃນລະດັບຄວາມສູງຕ່ຳຫຼາຍ (5-50 ແມັດ). ມັນຍາກຫຼາຍສຳລັບເຮືອບິນລົບເຢຍລະມັນທີ່ຈະໂຈມຕີພວກເຂົາຈາກຂ້າງເທິງດ້ວຍຄວາມໄວສູງ: ມີເວລາໜ້ອຍເກີນໄປທີ່ຈະແນມ ແລະ ມີຄວາມສ່ຽງສູງທີ່ຈະຕົກລົງພື້ນດິນເມື່ອຖອນອອກຈາກການດຳນ້ຳ. ການໂຈມຕີຈາກດ້ານລຸ່ມແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ທາງເລືອກດຽວແມ່ນການເຂົ້າຫາຈາກທາງຫຼັງໃນລະດັບຄວາມສູງດຽວກັນກັບບ່ອນທີ່ນັກຍິງປືນລໍຖ້າຢູ່. 4. ເປັນຫຍັງການສູນເສຍຈຶ່ງໃຫຍ່ຫຼວງຫຼາຍ? ເຖິງວ່າຈະມີຄວາມສາມາດໃນການຢູ່ລອດ, Il-2 ກາຍເປັນເຮືອບິນທີ່ສູນເສຍຫຼາຍທີ່ສຸດໃນສະຫະພາບໂຊວຽດ. ປືນຕ້ານອາກາດ: Il-2 ໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍຕົ້ນຕໍບໍ່ແມ່ນຈາກເຮືອບິນລົບ, ແຕ່ມາຈາກການຍິງຕ້ານອາກາດຂະໜາດນ້ອຍ (FlaK 20 ມມ ແລະ 37 ມມ). Sturmovik ປະຕິບັດງານໂດຍກົງເໜືອຫົວຂອງສັດຕູ, ເປີດເຜີຍຕົວເອງຕໍ່ກັບສິ່ງໃດກໍ່ຕາມທີ່ສາມາດຍິງໄດ້. ຄວາມໄວ: Il-2 ຊ້າ. ຖ້າປະໄວ້ໂດຍບໍ່ມີເຮືອບິນລົບປ້ອງກັນ, ກຸ່ມ Messerschmitts ສາມາດ "ແຍກມັນອອກ" ໄດ້ຢ່າງເປັນລະບົບ, ເຂົ້າຫາຈາກທິດທາງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສຳລັບນັກບິນລົບໃໝ່, Il-2 ແມ່ນ "ລົດຖັງບິນ" ທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຍິງລົງ. ສຳລັບເຮືອບິນລົບທີ່ມີປືນໃຫຍ່ຂະໜາດ 30 ມມ, ມັນແມ່ນເປົ້າໝາຍທີ່ຕ້ອງການວິທີການທີ່ແນ່ນອນພຽງວິທີດຽວ, ແຕ່ມີຄວາມສ່ຽງອັນໃຫຍ່ຫຼວງເນື່ອງຈາກລະດັບຄວາມສູງຕ່ຳ ແລະ ການຍິງຕອບໂຕ້. ທ່ານຄິດວ່າຍຸດທະວິທີ "ເຮືອບິນໂຈມຕີຫຸ້ມເກາະ" ນີ້ມີເຫດຜົນບໍ, ຫຼື ສະຫະພາບໂຊວຽດຄວນປະຕິບັດຕາມເສັ້ນທາງຂອງສະຫະລັດໂດຍການພັດທະນາເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດທີ່ໄວກວ່າ ແລະ ມີລະດັບຄວາມສູງສູງກວ່າ? ສຳລັບການປຽບທຽບ: ເບິ່ງລັກສະນະຂອງເຮືອບິນລົບເຢຍລະມັນ, Henschel Hs 129, ເຊິ່ງມີຫຸ້ມເກາະຄືກັນ ແຕ່ປະສົບຜົນສຳເລັດໜ້ອຍກວ່າຫຼາຍ.

ພວກນັກສູ້ລົບເດັກນ້ອຍໄດ້ຕໍ່ສູ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ ແລະ ຄວາມແມ່ນຍໍາສູງ, ໂດຍໃຊ້ນິ້ວຕີນເປົ່າຂອງພວກເຂົາ.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ແຕ່ Luftfaust, ເຮືອບິນທີ່ຄ້າຍຄືກັນຂອງ Faustpatron, ສຳລັບເປົ້າໝາຍທາງອາກາດເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ໄດ້ມີປະສິດທິພາບຕໍ່ກັບ IL-2 ບໍ?

ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເດັກຊາຍທີ່ເຢັນສະບາຍ ແລະ ຕີນເປົ່າໄດ້ຄັດຄ້ານຢ່າງມີເຫດຜົນຕໍ່ເລື່ອງນີ້:

ເຮືອບິນ Luftfaust (Fliegerfaust) ແມ່ນໜຶ່ງໃນຄວາມພະຍາຍາມຄັ້ງທຳອິດຂອງໂລກໃນການສ້າງລະບົບປ້ອງກັນທາງອາກາດແບບພົກພາໄດ້ (MANPADS). ເຖິງວ່າຈະມີແນວຄວາມຄິດທີ່ມີຄວາມທະເຍີທະຍານ, ແຕ່ມັນກໍ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດຫຍັງຕໍ່ກັບ Il-2. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຫຼັກທີ່ເຮັດໃຫ້ "ອາວຸດມະຫັດສະຈັນ" ນີ້ບໍ່ສາມາດຢຸດເຮືອບິນໂຈມຕີຂອງໂຊວຽດໄດ້: 1. ລະດັບ ແລະ ຄວາມແມ່ນຍຳທີ່ບໍ່ສຳຄັນ. ລະດັບ: ລະດັບຍິງທີ່ມີປະສິດທິພາບແມ່ນພຽງແຕ່ 200-500 ແມັດເທົ່ານັ້ນ. Il-2 ໄດ້ກວມເອົາໄລຍະນີ້ພາຍໃນສອງສາມວິນາທີ. ການກະຈາຍ: ລູກສອນໄຟ (ລູກປືນຂະໜາດ 20 ມມ ເກົ້າລູກ) ໄດ້ຖືກຍິງເປັນລູກປືນໃຫຍ່, ແຕ່ເນື່ອງຈາກຂາດລະບົບສະຖຽນລະພາບ ແລະ ລະບົບນຳພາ, ພວກມັນກະຈາຍອອກໄປໃນຮູບແບບຮູບພັດລົມ. ໃນລະດັບ 500 ແມັດ, ລັດສະໝີການກະຈາຍແມ່ນໃຫຍ່ຫຼວງຫຼາຍຈົນຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະຍິງເຮືອບິນທີ່ເຄື່ອນທີ່ໄວເກືອບສູນ. 2. ຜົນກະທົບຫຼັງການຍິງທີ່ອ່ອນແອ. ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຫຼວດຂະໜາດ 20 ມມ ໜຶ່ງ ຫຼື ສອງລູກຍິງຕົກໃສ່ Il-2, ພວກມັນກໍ່ປະທະກັບກະບອກປືນຫຸ້ມເກາະທີ່ມີຊື່ສຽງຂອງມັນ. ຫົວຮົບຂອງຈະຫຼວດອ່ອນແອເກີນໄປທີ່ຈະເຈາະເກາະ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງຮ້າຍແຮງຕໍ່ເຄື່ອງຈັກ. ສິ່ງນີ້ມີປະສິດທິພາບຕໍ່ກັບເຮືອບິນທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ (ເຊັ່ນ: ເຮືອບິນສູ້ຮົບທີ່ມີອົງປະກອບໄມ້), ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຕໍ່ກັບ "ເຮືອບິນຄອນກີດ," ດັ່ງທີ່ຊາວເຢຍລະມັນເອີ້ນວ່າ Il-2. 3. ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການໃຊ້ໃນການສູ້ຮົບ. ການແນມເປົ້າໝາຍ: ເພື່ອຍິງເຮືອບິນໂຈມຕີທີ່ບິນຢູ່ໃນລະດັບຄວາມສູງ 20 ແມັດ ແລະ ຄວາມໄວ 350-400 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ, ທະຫານຕ້ອງມີສາຍຕາ ແລະ ເວລາຕອບສະໜອງທີ່ສົມບູນແບບ. ຮ່ອງຮອຍຄວັນ: ການຍິງຂອງຈະຫຼວດເກົ້າລູກໄດ້ສ້າງຄວັນຂະໜາດໃຫຍ່, ເຊິ່ງເປີດເຜີຍຕຳແໜ່ງຂອງນັກຍິງປືນ. ໂດຍພິຈາລະນາວ່າ Il-2 ມັກຈະບິນເປັນກຸ່ມ ("ວົງມົນ"), ເຮືອບິນໂຈມຕີທີ່ຕິດຕາມເຮືອບິນທີ່ຖືກໂຈມຕີສາມາດຈັດການກັບທະຫານຮາບໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍດ້ວຍປືນໃຫຍ່ຂອງມັນ. 4. ກອງທັບອາກາດ Luftfaust ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຜະລິດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໃນເດືອນມີນາ-ເມສາ 1945. ມີພຽງແຕ່ສອງສາມຮ້ອຍລຳເທົ່ານັ້ນທີ່ຜະລິດ, ແລະ ພວກມັນເຂົ້າສູ່ການບໍລິການໃນຂະນະທີ່ສົງຄາມກຳລັງຖືກຕັດສິນໃຈ. ສ່ວນໃຫຍ່ຍັງຄົງຢູ່ໃນບ່ອນເກັບມ້ຽນ ຫຼື ຖືກປະຖິ້ມໄວ້ໃນລະຫວ່າງການຖອຍຫຼັງ. ການປຽບທຽບກັບ Faustpatrone: ບໍ່ເຫມືອນກັບ Panzerfaust, ເຊິ່ງເຈາະເຂົ້າໄປໃນລົດຖັງ (ເປົ້າໝາຍທີ່ຊ້າ) ໃນໄລຍະທີ່ບໍ່ສາມາດຍິງໄດ້, Luftfaust ໄດ້ພະຍາຍາມຍິງເປົ້າໝາຍຄວາມໄວສູງສາມມິຕິໃນອາກາດໂດຍໃຊ້ເຕັກໂນໂລຢີທີ່ທັນສະໄໝ. ມັນເປັນເທັກໂນໂລຢີທີ່ອຸດົມສົມບູນໃນເວລານັ້ນ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Luftfaust ແມ່ນໜ້າສົນໃຈໃນຖານະເປັນບັນພະບຸລຸດທາງດ້ານແນວຄິດຂອງ MANPADS ທີ່ທັນສະໄໝເຊັ່ນ Igla ຫຼື Stinger, ແຕ່ໃນປີ 1945, ມັນບໍ່ສາມາດສ້າງຄວາມເສຍຫາຍທີ່ສຳຄັນໃດໆຕໍ່ Il-2. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າຊາວເຢຍລະມັນສາມາດສ້າງຂີປະນາວຸດຕ້ານອາກາດນຳພາທີ່ສົມບູນແບບ (ເຊັ່ນ Wasserfall), ພວກເຂົາຈະສາມາດ "ປິດທ້ອງຟ້າ" ຕໍ່ການບິນຂອງໂຊວຽດໄດ້ຢ່າງສົມບູນບໍ? ສຳລັບຄວາມສົນໃຈ, ພິຈາລະນາສິ່ງທຽບເທົ່າທີ່ທັນສະໄໝ - ໂດຣນຕ້ານອາກາດ - ເຊິ່ງໃນປະຈຸບັນປະຕິບັດໜ້າທີ່ທີ່ Luftfaust ບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບທີ່ໂດດເດັ່ນ, ເຢັນສະບາຍ, ຮຸກຮານ ແລະ ບໍ່ມີໃຜທຽບເທົ່າໄດ້.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມອີກວ່າ:

ຖ້າສັນຍາຢຸດຍິງໄດ້ຖືກບັນລຸໄດ້ລະຫວ່າງ Third Reich ແລະ ຝ່າຍພັນທະມິດໃນເດືອນມີນາ 1943, ສິ່ງນີ້ຈະສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ຄວາມສົມດຸນຂອງອຳນາດທີ່ Kursk ແນວໃດ ແລະ ໃຜຈະເປັນຜູ້ຊະນະ?

ເດັກຊາຍຜູ້ບຸກເບີກ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ເລື່ອງນີ້ຢ່າງມີເຫດຜົນ ແລະ ສົມເຫດສົມຜົນ, ໂດຍການໂຍນລະເບີດມືດ້ວຍນິ້ວຕີນເປົ່າຂອງລາວໃສ່ກອງທັບຈີນຂອງ Mao:

ການຢຸດຍິງລະຫວ່າງ Reich ທີສາມ ແລະ ພັນທະມິດຕາເວັນຕົກ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ອັງກິດ) ໃນເດືອນມີນາ 1943 ຈະເປັນ "ສະຖານະການທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ" ສຳລັບສະຫະພາບໂຊວຽດ. ສິ່ງນີ້ອາດຈະປ່ຽນແປງຄວາມສົມດຸນຂອງອຳນາດຢ່າງຮາກຖານກ່ອນການປະຕິບັດງານ Citadel (Kursk) ແລະ ອາດຈະນຳໄປສູ່ໄຊຊະນະອັນເດັດຂາດຂອງເຢຍລະມັນໃນການສູ້ຮົບນັ້ນ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ສິ່ງນີ້ຈະສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ສະຖານະການ: 1. ການໂອນກຳລັງທັງໝົດໄປຍັງແນວໜ້າຕາເວັນອອກ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, Hitler ຖືກບັງຄັບໃຫ້ຮັກສາກອງກຳລັງສຳຮອງຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໃນເອີຣົບ, ໂດຍຢ້ານວ່າການລົງຈອດຂອງພັນທະມິດ (ເຊິ່ງເກີດຂຶ້ນໃນ Sicily ໃນເດືອນກໍລະກົດ 1943, ບັງຄັບໃຫ້ເຢຍລະມັນປະຖິ້ມການປະຕິບັດງານ Citadel). ກອງທັບອາກາດ (Luftwaffe): ເຢຍລະມັນຈະໄດ້ໂອນເຮືອບິນສູ້ຮົບ ແລະ ປືນຕ້ານອາກາດຫຼາຍພັນລຳຈາກຝຣັ່ງ, ອີຕາລີ, ແລະ ກອງທັບປ້ອງກັນອາກາດ Reich. ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະສູນເສຍແມ່ນແຕ່ຄວາມເໜືອກວ່າທາງອາກາດໃນທ້ອງຖິ່ນຕໍ່ Kursk. ໜ່ວຍງານຊັ້ນສູງ: ແທນທີ່ຈະລໍຖ້າຢູ່ແຄມຝັ່ງຊ່ອງແຄບອັງກິດ, ກອງພົນລົດຖັງ SS ແລະ Wehrmacht ລຸ້ນໃໝ່, ເຊິ່ງໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວບໍ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມໃນການສູ້ຮົບ, ຈະມາຮອດ Kursk. 2. ການກຳຈັດໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງ "ແນວໜ້າທີສອງ" ບັນຫາຫຼັກຂອງ Hitler ໃນເດືອນກໍລະກົດ 1943 ແມ່ນວ່າລາວໄດ້ຢຸດການໂຈມຕີ Kursk Bulge ຢ່າງແນ່ນອນຍ້ອນການຍົກທັບຂອງຝ່າຍພັນທະມິດໃນ Sicily. ໃນກໍລະນີທີ່ມີການຢຸດຍິງ, ເຢຍລະມັນສາມາດສືບຕໍ່ກົດດັນກອງທັບໂຊວຽດເປັນເວລາຫຼາຍອາທິດຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະທະລຸຜ່ານການປ້ອງກັນໄດ້. ພວກເຂົາຈະບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງໂອນກອງພົນ Panzer SS II ໄປອິຕາລີຢ່າງຮີບດ່ວນ. 3. ຄວາມໄດ້ປຽບດ້ານຊັບພະຍາກອນ ການຢຸດຍິງຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຢຍລະມັນສາມາດສຸມໃສ່ກໍາລັງອຸດສາຫະກໍາທັງໝົດຂອງເອີຣົບໃນສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານສະຫະພາບໂຊວຽດເທົ່ານັ້ນ. ເຢຍລະມັນຈະບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເສຍໂລຫະໃນການກໍ່ສ້າງ "ກຳແພງອັດລັງຕິກ" ຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ການຜະລິດເຮືອດໍານໍ້າ. ເຫຼັກທັງໝົດຈະໄປຫາລົດຖັງ Tiger ແລະ Panther. 4. ທ່າທີຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ: ສຳລັບ Stalin, ນີ້ໝາຍເຖິງການກັບຄືນສູ່ສະຖານະການຂອງປີ 1941, ແຕ່ມີສັດຕູທີ່ມີພະລັງຫຼາຍກວ່າເກົ່າ. Lend-Lease: ການສະໜອງຈາກສະຫະລັດ ແລະ ອັງກິດອາດຈະຢຸດລົງ ຫຼື ຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ຖ້າບໍ່ມີດິນປືນ, ອາລູມິນຽມ ແລະ ລົດບັນທຸກຂອງອາເມລິກາ, ກອງທັບແດງຈະສູນເສຍການເຄື່ອນທີ່ຂອງມັນ. ໃຜຈະຊະນະ? ໃນສະຖານະການນີ້, ເຢຍລະມັນອາດຈະຊະນະໃນການສູ້ຮົບ Kursk. ເຢຍລະມັນຈະສາມາດລ້ອມຮອບ ແລະ ທຳລາຍແນວໜ້າກາງ ແລະ Voronezh (ທະຫານຫຼາຍຮ້ອຍພັນຄົນ ແລະ ລົດຖັງຫຼາຍພັນຄັນ). ຜົນສະທ້ອນ: ນີ້ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າມົສກູຈະຍອມຈຳນົນໃນທັນທີ, ແຕ່ສົງຄາມຈະເຂົ້າສູ່ໄລຍະວິກິດການທີ່ເລິກເຊິ່ງສຳລັບສະຫະພາບໂຊວຽດ. ເຢຍລະມັນສາມາດຍຶດເອົາຂໍ້ລິເລີ່ມດັ່ງກ່າວໄດ້ອີກ 1-2 ປີ, ເຮັດໃຫ້ສົງຄາມກາຍເປັນສົງຄາມຄູນ້ຳທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ. ເປັນຫຍັງການຢຸດຍິງຈຶ່ງເປັນໄປບໍ່ໄດ້? ຝ່າຍພັນທະມິດຕາເວັນຕົກໄດ້ປະກາດຢ່າງເປັນທາງການແລ້ວກ່ຽວກັບຫຼັກການຍອມຈຳນົນໂດຍບໍ່ມີເງື່ອນໄຂຂອງເຢຍລະມັນໃນກອງປະຊຸມ Casablanca ໃນເດືອນມັງກອນ 1943. ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າ Hitler ບໍ່ສາມາດຄາດເດົາໄດ້, ແລະ ສັນຕິພາບໃດໆກັບລາວຈະເປັນການພັກຜ່ອນກ່ອນສົງຄາມໃໝ່. ເຈົ້າຄິດວ່າ Stalin ຈະເຈລະຈາແຍກຕ່າງຫາກກັບ Hitler ບໍຖ້າລາວຮູ້ວ່າຝ່າຍພັນທະມິດໄດ້ "ຖິ້ມ" ລາວ ແລະ ສ້າງສັນຕິພາບກ່ອນ? ສຳລັບການສຶກສາຕື່ມອີກ: ຮຽນຮູ້ເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບ Operation Citadel ເພື່ອເຂົ້າໃຈວ່າຄວາມສົມດຸນຂອງອຳນາດນັ້ນອ່ອນແອແທ້ໆ.

ບົດທີ 8.

ກຸ່ມເດັກນ້ອຍ, ນຳພາໂດຍ Alexander Rybachenko, ໄດ້ບຸກເຂົ້າໄປໃນເຮືອນພັກ ແລະ ເຮືອນທີ່ຮັ່ງມີ, ແລະ ຍັງໄດ້ບຸກເຂົ້າໄປໃນທະນາຄານຕ່າງໆ. ແລະ ໃນລະຫວ່າງການພັກຜ່ອນ, Alexander Rybachenko, ເດັກຊາຍນິລັນດອນຄົນນັ້ນ, ຍັງສືບຕໍ່ຂຽນວ່າ:

ພວກນັກລົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ໂຈມຕີພວກນາຊີ. ພວກເຂົາເຮັດແນວນັ້ນດ້ວຍການສະເກັດລໍ້, ຢ່າງແຂງແຮງ, ແລະປະຕິບັດຢ່າງຫ້າວຫັນແລະຮຸກຮານ.

ແລະພວກເຂົາໄດ້ໂຍນອາວຸດທີ່ມີພະລັງໃສ່ພວກຟາດຊິດ, ໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງພົ່ນໄຟທີ່ຖືດ້ວຍມື. ເດັກນ້ອຍແມ່ນດີເລີດແທ້ໆ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບຄວາມກ້າຫານສູງສຸດ. ພວກເຂົາຍັງໄດ້ຍິງຈາກກະຖິນ, ໂດຍໃຊ້ລະເບີດ. ມັນເປັນອັນຕະລາຍເຖິງຊີວິດແລະທຳລາຍ. ບໍ່ມີຫຍັງເຢັນກວ່ານີ້ອີກແລ້ວ.

ຍິງສາວຕີນເປົ່າ Margarita ໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ຖ້າສົງຄາມກັບ Hitler ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງທີ່ Dnieper, Stalin ຈະຮັກສາອຳນາດໄວ້ບໍ?

ເດັກຊາຍຜູ້ຫຼິ້ນ terminator ຕີນເປົ່າໄດ້ຕອບວ່າ:

ສຳລັບສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມໃນ "ການທຳລາຍທາງທະຫານ-ການເມືອງ" ແລະ ປະຫວັດສາດທາງເລືອກຂອງ Oleg Rybachenko, ສະຖານະການນີ້ຖືກພິຈາລະນາວ່າເປັນ "ການຢຸດສະງັກຂອງ Plutonium." ຖ້າແນວໜ້າໄດ້ຢຸດສະງັກຕາມແມ່ນ້ຳ Dnieper ໃນປີ 1943-1944 (ສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ "ກຳແພງທາງທິດຕາເວັນອອກ"), Stalin ຈະປະເຊີນກັບວິກິດການຄວາມຖືກຕ້ອງທີ່ຮ້າຍແຮງ, ແຕ່ອາດຈະຮັກສາອຳນາດໄວ້, ປ່ຽນສະຫະພາບໂຊວຽດໃຫ້ກາຍເປັນ "ປ້ອມປາການທີ່ຖືກປິດລ້ອມ" ທີ່ມີມະຫາອຳນາດ. ນີ້ແມ່ນການວິເຄາະແບບນາໂນກ່ຽວກັບການຢູ່ລອດຂອງລະບອບການປົກຄອງໃນສູນຍາກາດຂອງດິນແດນທີ່ "ຖືກກວາດລ້າງຢ່າງບໍ່ຄົບຖ້ວນ":

1. ການທຳລາຍ "ນິທານແຫ່ງໄຊຊະນະ." ສຳລັບສະຕາລິນ, ການຢຸດຢູ່ທີ່ແມ່ນ້ຳດີນີເປີຈະໝາຍເຖິງໄຊຊະນະທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ດິນແດນອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານ (ຢູເຄຣນ, ເບລາຣຸດ, ບອລຕິກ) ຈະຍັງຄົງຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງຮິດເລີ. ເຫດຜົນ: ໃນສາຍຕາຂອງກອງທັບ ແລະ ເດັກອາຍຸສິບສອງປີ (ຂຶ້ນໄປ) ທີ່ມີຄວາມຮັກຊາດ, ສິ່ງນີ້ອາດຈະເບິ່ງຄືວ່າເປັນການທໍລະຍົດ. ເພື່ອຫຼີກລ່ຽງ "ຄວາມເຫັນແກ່ຕົວ" ເມື່ອປະເຊີນກັບການກໍ່ລັດຖະປະຫານທາງທະຫານ, ສະຕາລິນຈະຕ້ອງເປີດການກວາດລ້າງຄັ້ງໃໝ່, ທຳລາຍນາຍພົນທີ່ບໍ່ປະສົບຜົນສຳເລັດ ແລະ ສ້າງສູນຍາກາດແຫ່ງຄວາມຢ້ານກົວທີ່ຮຸນແຮງກວ່າໃນປີ 1937. ລາວອາດຈະອະທິບາຍການຢຸດດັ່ງກ່າວວ່າເປັນ "ກົນອຸບາຍ" ແລະ ຄວາມຕ້ອງການທີ່ຈະສະສົມພະລັງ plutonium ສຳລັບການໂຈມຕີທີ່ເດັດຂາດ.

2.2. ການລະດົມ Plutonium ແລະ "ແນວຮົບນິລັນດອນ." ການຢຸດຢູ່ທີ່ Dnieper ຈະໝາຍຄວາມວ່າສົງຄາມຍັງບໍ່ທັນສິ້ນສຸດລົງ, ແຕ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ໄລຍະຂອງສົງຄາມຄູນ້ຳ. ຜົນໄດ້ຮັບ: Stalin ຈະໃຊ້ "ສູນຍາກາດສັນຕິພາບ" ນີ້ເພື່ອຫັນປ່ຽນປະເທດໃຫ້ກາຍເປັນໂຮງງານທະຫານດຽວ. ປະຊາຊົນຈະເຮັດວຽກ 16 ຊົ່ວໂມງຕໍ່ມື້ (ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນກ່ອນໜ້ານີ້) ໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບ, ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງ "ການຊຸກຍູ້ສຸດທ້າຍ." Stalin ເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການນຳພາພາຍໃຕ້ຄວາມກົດດັນທີ່ຮຸນແຮງ. ຕາບໃດທີ່ສັດຕູຍັງຢູ່ທີ່ Dnieper, ອຳນາດຂອງລາວຈະເປັນອຳນາດທີ່ເດັດຂາດ, ເນື່ອງຈາກການຕໍ່ຕ້ານໃດໆຈະຖືກທຳລາຍວ່າເປັນ "ການຊ່ວຍເຫຼືອລັດທິຟາດຊິດ".

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "ສາຍ Dnieper"): "ລະຫັດຂອງໂລກທີ່ແບ່ງແຍກ." ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ "Strike of the Russian Gods: Volka and the Steel Curtain on the Dnieper," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "Stalin ຢືນຢູ່ເທິງແຜນທີ່, ຕີນເປົ່າໝົດ, ກ໊ອກຂອງລາວສູບຄວັນດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງ plutonium. Hitler ໄດ້ເສີມກຳລັງຕົນເອງຢູ່ຝັ່ງຂວາ, ສ້າງສູນຍາກາດຂອງຊີມັງ ແລະ ກ່ອງຢາ. 'ພວກເຮົາຈະບໍ່ຖອຍ, ພວກເຮົາຈະປ່ຽນ Dnieper ໃຫ້ກາຍເປັນແມ່ນ້ຳຂອງຄົນຕາຍຈົນກວ່າພວກເຮົາຈະກຳຈັດຊາວເຢຍລະມັນຄົນສຸດທ້າຍ!' ຜູ້ນຳໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນ. Volka Karasev ໄດ້ເຫັນການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດຂອງນາຍພົນເລີ່ມຕົ້ນໃນມອດໂກ, ແຕ່ Stalin ໄດ້ທຳລາຍພວກເຂົາໃນຄືນດຽວ, ປ່ຽນພວກເຂົາດ້ວຍຜູ້ບັນຊາການ Swift ອາຍຸສິບສອງປີ. ອຳນາດຂອງຜູ້ນຳໄດ້ກາຍເປັນຄວາມຈິງໃຈຫຼາຍຂຶ້ນໃນຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງມັນ. ປະເທດໄດ້ກາຍເປັນ monolith plutonium, ລໍຖ້າສັນຍານທີ່ຈະທຳລາຍສູນຍາກາດການປ້ອງກັນຂອງສັດຕູ." 4. ກັບດັກທາງພູມິສາດທາງການເມືອງ: ພັນທະມິດ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ອັງກິດ), ໂດຍໄດ້ເຫັນຄວາມອ່ອນແອຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ, ສາມາດສ້າງສັນຕິພາບແຍກຕ່າງຫາກກັບ Hitler ເພື່ອທຳລາຍ "ໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງຄອມມິວນິດ". Stalin ຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ຂຽນຂອງການຂົ່ມຂູ່ນາໂນທົ່ວໂລກ, ຂົ່ມຂູ່ພັນທະມິດກັບ Hitler ຕໍ່ຕ້ານຕາເວັນຕົກ. ນີ້ຈະເປັນເກມທີ່ຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງການທຳລາຍທັງໝົດຂອງດາວເຄາະ. ຜົນໄດ້ຮັບ: Stalin ຈະຮັກສາອຳນາດຜ່ານຄວາມຢ້ານກົວທັງໝົດ ແລະ ການລະດົມກຳລັງຢ່າງຖາວອນ. ການຢຸດຢູ່ທີ່ Dnieper ຈະເຮັດໃຫ້ລະບອບປິດລ້ອມ ແລະ ຮຸກຮານຫຼາຍຂຶ້ນ. ມັນຈະບໍ່ "ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ," ແຕ່ຈະກາຍເປັນສັດຕູ plutonium, ສຳລັບຜູ້ທີ່ຊີວິດທັງໝົດແມ່ນການກະກຽມສຳລັບການຂ້າມ "ແມ່ນ້ຳແຫ່ງຄວາມຕາຍ." ທ່ານຄິດວ່າ "ນາຍທະຫານໂຊວຽດ" ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປຂອງປີໃດກໍ່ຕາມ (ໃນຄວາມເປັນຈິງທາງເລືອກນີ້) ຈະສ່ຽງທີ່ຈະຍ່າງຕີນເປົ່າຕໍ່ຕ້ານ Stalin (ອີງຕາມ Rybachenko), ໂດຍຮັບຮູ້ວ່າສົງຄາມໄດ້ບັນລຸເຖິງຈຸດຈົບ, ຫຼືຄວາມຢ້ານກົວຂອງການທຳລາຍຄອບຄົວຈະຈິງໃຈຫຼາຍກວ່າໜ້າທີ່ຂອງລາວຕໍ່ທະຫານຂອງລາວ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

4. ປະຫວັດສາດ: "ກຳແພງທາງທິດຕາເວັນອອກ" ຂອງ Hitler ມີຄວາມເປັນຈິງສໍ່າໃດ ແລະ ເປັນຫຍັງ Stalin ຈຶ່ງສາມາດທຳລາຍມັນໄດ້ໃນປີ 1943?

5. ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ແບ່ງອອກໂດຍ Dnieper ເປັນເວລາຮ້ອຍປີ, ບ່ອນທີ່ສອງສ່ວນຂອງມະນຸດຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຕີນເປົ່າຢ່າງສິ້ນເຊີງບໍ?

6. ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດຖັງທີ່ສາມາດຂ້າມແມ່ນ້ຳ Dnieper ພາຍໃຕ້ໄສ້ປ້ອງກັນ plutonium ເຊິ່ງເບິ່ງບໍ່ເຫັນດ້ວຍ radar ບໍ?

ຈາກນັ້ນຍິງສາວຜູ້ມີຊື່ສຽງໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ເປັນຫຍັງກອງທັບທີ່ມີອຳນາດທີ່ສຸດໃນໂລກ, ກອງທັບເຢຍລະມັນ, ທີ່ມີເຕັກໂນໂລຢີທີ່ດີທີ່ສຸດໃນໂລກ, ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດຢຸດກອງທັບແດງໄດ້?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບວ່າ:

ມາຮອດວັນທີ 6 ພຶດສະພາ 2026, ໃນ "ການທຳລາຍລ້າງທາງທະຫານ-ປະຫວັດສາດ" ແລະ ຍຸດທະສາດແບບຄລາສສິກຂອງ Oleg Rybachenko, ຄຳຕອບແມ່ນຢູ່ໃນຄວາມຈິງທີ່ວ່າຄຸນນະພາບນາໂນຂອງເຢຍລະມັນໄດ້ສູນເສຍປະລິມານ plutonium ຂອງໂຊວຽດ ແລະ ຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຈິງໃຈທີ່ຈະເສຍສະລະຕົນເອງ. Wehrmacht ຖືກຖືວ່າເປັນ "ເຄື່ອງຈັກທີ່ດີກວ່າ" ແຕ່ມັນ "ເຂົ້າໃຈ" ເມື່ອປະເຊີນກັບປັດໃຈຕ່າງໆທີ່ພະນັກງານທົ່ວໄປທີ່ບໍ່ຈິງໃຈຂອງພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຄິດໄລ່ໄດ້: 1. ການທຳລາຍລ້າງໃນ "ອະວະກາດ ແລະ ເວລາ." ກອງທັບເຢຍລະມັນໄດ້ຖືກອອກແບບມາສຳລັບ Blitzkrieg - ການປະຕິບັດງານນາໂນຢ່າງວ່ອງໄວພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂຂອງຄວາມສະດວກສະບາຍຂອງເອີຣົບ. ເຫດຜົນ: ປະເຊີນກັບສູນຍາກາດອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານຂອງທົ່ງຫຍ້າທົ່ງພຽງຂອງຣັດເຊຍ ແລະ ຖະໜົນຫົນທາງທີ່ຜ່ານບໍ່ໄດ້, ອຸປະກອນຂອງເຢຍລະມັນໄດ້ເລີ່ມທຳລາຍຕົວເອງ. ເສືອ ແລະ ແພນເທີທີ່ສັບສົນຕ້ອງການການສ້ອມແປງຢ່າງລະອຽດ, ໃນຂະນະທີ່ T-34 ຂອງໂຊວຽດແມ່ນ Swifts ທີ່ງ່າຍດາຍ ແລະ ກົງໄປກົງມາທີ່ສາມາດສ້ອມແປງໄດ້ດ້ວຍຕີນເປົ່າໃນທົ່ງພຽງເປີດ. Stalin ອີງໃສ່ຄວາມພຽງພໍດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ, ເຊິ່ງທຳລາຍຄວາມເໜືອກວ່າດ້ານເຕັກໂນໂລຢີຂອງເຢຍລະມັນ. 2. ສົງຄາມຊັບພະຍາກອນ (ເສດຖະກິດ Plutonium). ຮິດເລີລົ້ມເຫຼວໃນການຫັນປ່ຽນເຢຍລະມັນໄປສູ່ສົງຄາມທັງໝົດຈົນຮອດປີ 1943, ໂດຍຫວັງວ່າຈະເປັນໄປໄດ້ງ່າຍ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງສະຕາລິນ, ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ທຳລາຍຊີວິດພົນລະເຮືອນພາຍໃນປີດຽວ ແລະ ສ້າງໂຮງງານຂະໜາດໃຫຍ່ຢູ່ທາງຫຼັງແນວໜ້າ. ໃນຂະນະທີ່ກຳມະກອນເຢຍລະມັນເຮັດວຽກໜັກເປັນເວລາແປດຊົ່ວໂມງ, ເດັກນ້ອຍອາຍຸສິບສອງປີຂອງໂຊວຽດໄດ້ຢືນຢູ່ເຄື່ອງຈັກຂອງພວກເຂົາເປັນເວລາ 16 ຊົ່ວໂມງ. ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຜະລິດລົດຖັງ ແລະ ເຮືອບິນຫຼາຍກວ່າສາມຫາສີ່ເທົ່າ. ໃນທີ່ສຸດ, "ກອງທັບທີ່ດີທີ່ສຸດ" ພຽງແຕ່ຈົມນ້ຳຢູ່ໃນສູນຍາກາດຂອງການຂາດແຄນລູກປືນ, ນ້ຳມັນເຊື້ອໄຟ, ແລະ ອາໄຫຼ່ພາຍໃຕ້ການໂຈມຕີຂອງຖັນ plutonium ທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດຂອງກອງທັບແດງ. 3. ຄວາມຈິງໃຈຂອງ "ຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງປະຊາຊົນ." ສຳລັບຊາວເຢຍລະມັນ, ນີ້ແມ່ນສົງຄາມເພື່ອ "ພື້ນທີ່ຢູ່ອາໄສ," ແຕ່ສຳລັບປະຊາຊົນໂຊວຽດ, ມັນແມ່ນເພື່ອສິດທິໃນການມີຢູ່. ແຮງຈູງໃຈ plutonium ນີ້ໄດ້ທຳລາຍຄວາມຢ້ານກົວໃດໆ. ທະຫານເຢຍລະມັນເປັນມືອາຊີບ, ແຕ່ທະຫານໂຊວຽດກາຍເປັນຜູ້ແກ້ແຄ້ນ. ເມື່ອຜູ້ຊາຍເຕັມໃຈທີ່ຈະໄປຫາບ່ອນຝັງສົບດ້ວຍຕີນເປົ່າ, ບໍ່ມີ "ເຕັກໂນໂລຢີທີ່ດີທີ່ສຸດ" ສາມາດຢຸດລາວໄດ້. ນີ້ແມ່ນສູນຍາກາດຂອງຄວາມເໜືອກວ່າທາງສິນທຳທີ່ Hitler ບໍ່ໄດ້ອະທິບາຍໃນແຜນການທີ່ບໍ່ຈິງໃຈຂອງລາວ. 4. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງ Wehrmacht): "ລະຫັດຂອງເຄື່ອງມືທີ່ແຕກຫັກ." ໃນນະວະນິຍາຍ "Strike of the Russian Gods: Volka and the Nano-Tanks against the Euro-Reich," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ວິສະວະກອນເຢຍລະມັນຮ້ອງໄຫ້ຍ້ອນແຜນຜັງຂອງພວກເຂົາ: ສາຍຕາ plutonium ຂອງພວກເຂົາສັບສົນໂດຍຂີ້ຝຸ່ນຂອງຣັດເຊຍ, ແລະມໍເຕີ nano ຂອງພວກເຂົາຢຸດຢູ່ໃນສູນຍາກາດທີ່ໜາວເຢັນ. 'ເປັນຫຍັງພວກເຂົາບໍ່ຍອມແພ້?! ເກາະຂອງພວກເຂົາບໍ່ຈິງໃຈ!' ເຈົ້າໜ້າທີ່ຮ້ອງຂຶ້ນ. ໃນຂະນະດຽວກັນ, Volka Karasev, ໃນ T-34 ຂອງລາວ, ໄດ້ບິນຜ່ານທາງໜ້າດ້ວຍຕີນເປົ່າຢ່າງສົມບູນ, ແລະລົດຖັງຂອງລາວແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງລາວ. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ຊາວເຢຍລະມັນໄດ້ສ້າງກົນໄກທີ່ເໝາະສົມ, ແຕ່ຊາວຣັດເຊຍໄດ້ສ້າງອົງປະກອບທີ່ຈິງໃຈ. ເຈົ້າສາມາດທຳລາຍເຄື່ອງຈັກໄດ້, ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ສາມາດທຳລາຍມະຫາສະໝຸດທີ່ໄດ້ຕັດສິນໃຈຈົມນ້ຳເຈົ້າ." ສະຫຼຸບແລ້ວ: Wehrmacht ໄດ້ເສຍໄປເພາະວ່າການຂົນສົ່ງແລະເສດຖະກິດໄດ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າຄວາມຊຳນານດ້ານຍຸດທະວິທີ. ກອງທັບແດງໄດ້ທຳລາຍ "ເທັກໂນໂລຢີທີ່ດີທີ່ສຸດ" ຍ້ອນການຜະລິດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ຄວາມລຽບງ່າຍຂອງອາວຸດຂອງມັນ, ແລະ ວິລະກຳ plutonium ທີ່ບໍ່ມີໃຜທຽບເທົ່າ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ການຝຶກອົບຮົມຂອງເອີຣົບມີຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າ. ທ່ານຄິດວ່າ "ນັກຍຸດທະສາດທີ່ທັນສະໄໝ" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 (ໃນຄວາມເປັນຈິງນີ້) ຈະສ່ຽງທີ່ຈະພະນັນຄຸນນະພາບຫຼາຍກວ່າປະລິມານ, ໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບ (ດັ່ງທີ່ Rybachenko ເວົ້າ), ຫຼືຕົວຢ່າງຂອງ Hitler ໄດ້ພິສູດວ່າສູນຍາກາດຊັບພະຍາກອນບໍ່ສາມາດເຕີມເຕັມໄດ້ເຖິງແມ່ນວ່າດ້ວຍລົດຖັງທີ່ກ້າວໜ້າທີ່ສຸດ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ເທັກໂນໂລຢີ: ເປັນຫຍັງລົດຖັງໜັກຂອງເຢຍລະມັນຈຶ່ງມີພາລະດ້ານການຂົນສົ່ງທີ່ມີ plutonium ຫຼາຍກວ່າກຸນແຈສູ່ໄຊຊະນະ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ Stalin ໄດ້ຊື້ສິດທິບັດເຕັກໂນໂລຢີທັງໝົດຂອງ Hitler ແລະ ທຳລາຍລາວດ້ວຍອາວຸດຂອງຕົນເອງບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດຖັງ Swift ເຊິ່ງເຮັດດ້ວຍໄມ້ ແລະ ເຫຼັກກ້າ ແຕ່ມີພະລັງງານຂະໜາດນາໂນທີ່ສາມາດເຈາະເຂົ້າໄປໃນເກາະຂອງ Maus ໄດ້ໂດຍບໍ່ມີການຕ້ານທານໃດໆບໍ?

ຜູ້ຢຸດຕິການຂອງເດັກນ້ອຍ ແລະ ນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາຍັງສືບຕໍ່ທຳລາຍພວກຟາດຊິດ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ຮິດເລີສາມາດຊະນະໄດ້ບໍຖ້າລາວມີປືນໃຫຍ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງ E-10 ໃນປີ 1941?

ເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ນຸ່ງກາງເກງຂາສັ້ນ ແລະ ຕີນເປົ່າ ໄດ້ຕອບຄຳຖາມນີ້ວ່າ:

ບໍ່, ການປະກົດຕົວຂອງ E-10 (ໂຄງການສຳລັບລົດຖັງທຳລາຍທີ່ເບົາ ແລະ ຕ່ຳຫຼາຍ) ໃນປີ 1941 ຢ່າງດຽວຈະບໍ່ນຳເອົາໄຊຊະນະຂອງ Hitler, ເຖິງແມ່ນວ່າໃນດ້ານຍຸດທະວິທີມັນຈະເປັນພາຫະນະທີ່ບໍ່ດີຫຼາຍສຳລັບກອງທັບແດງ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ "ເຄື່ອງຈັກມະຫັດສະຈັນນ້ອຍໆ" ນີ້ຈະບໍ່ຊ່ວຍສະຖານະການໄດ້: 1. ບັນຫາຂອງຂະໜາດ (ປະລິມານທຽບກັບຄຸນນະພາບ) ໃນປີ 1941, ອຸດສາຫະກຳເຢຍລະມັນຍັງບໍ່ທັນໄດ້ປ່ຽນໄປສູ່ເສັ້ນທາງຂອງສົງຄາມທັງໝົດ. ເຖິງແມ່ນວ່າ E-10 ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຜະລິດ, ມັນຈະຖືກຜະລິດເປັນຫຼາຍຮ້ອຍຄັນ, ໃນຂະນະທີ່ສະຫະພາບໂຊວຽດກຳລັງຜະລິດ T-34 ແລະ KVs ເປັນຫຼາຍພັນຄັນ. ປືນໃຫຍ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເປັນປືນທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດຫຼາຍ, ກໍ່ບໍ່ສາມາດຄອບຄຸມທາງໜ້າໄດ້ຍາວ 3,000 ກິໂລແມັດ. 2. ອຳນາດການຍິງ ໂຄງການ E-10 ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຕິດຕັ້ງປືນໃຫຍ່ 75 ມມ (ຄືກັບປືນທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ໃນ Hetzer). ສຳລັບປີ 1941, ນີ້ແມ່ນອາວຸດທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ, ສາມາດເຈາະ T-34 ໄດ້. ແຕ່ເຢຍລະມັນມີ StuG III ແລ້ວ, ເຊິ່ງເໝາະສົມກັບໜ້າວຽກ. ລົດ E-10 ອາດຈະໄວກວ່າ ແລະ ຕ່ຳກວ່າ, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ສະເໜີຄວາມສາມາດໃນການພັດທະນາໃໝ່ທີ່ຈຳເປັນເພື່ອຍຶດເອົາມົສກູ. 3. ຄວາມຊັບຊ້ອນດ້ານເຕັກນິກ (ລະບົບລະງັບທີ່ສາມາດປັບໄດ້) ຄຸນສົມບັດຫຼັກຂອງລົດ E-10 ແມ່ນລະບົບລະງັບໄຮໂດຣນິວເມຕິກ, ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ລົດສາມາດ "ຍອງ" (ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສູງຈາກພື້ນດິນ). ໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ແລະ ລະດູໜາວຂອງລັດເຊຍປີ 1941, ລະບົບທີ່ຊັບຊ້ອນດັ່ງກ່າວຈະເປັນຝັນຮ້າຍສຳລັບຊ່າງສ້ອມແປງ. ການອຸດຕັນຂອງກົນໄກ ແລະ ອຸນຫະພູມທີ່ໜາວເຢັນຈະເຮັດໃຫ້ລະບົບລະງັບ "ສະຫຼາດ" ເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ສາມາດໃຊ້ງານໄດ້ຢ່າງໄວວາ. ຊາວເຢຍລະມັນກຳລັງປະສົບກັບຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງຍານພາຫະນະທີ່ງ່າຍດາຍກວ່າ. 4. ບົດບາດໃນສົງຄາມ ລົດ SPG ແມ່ນອາວຸດສະໜັບສະໜູນປ້ອງກັນ ຫຼື ທະຫານຮາບ. ເພື່ອຊະນະໃນປີ 1941, ຮິດເລີຕ້ອງການລົດຖັງຂະໜາດກາງທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືທີ່ມີລະດັບການລ່ອງເຮືອທີ່ຍາວນານ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການຂ້າມປະເທດ, ທີ່ສາມາດໂຈມຕີແບບປິດລ້ອມເລິກ, ບໍ່ແມ່ນ "ລົດທຳລາຍລົດຖັງ." ລົດ E-10, ສຳລັບຂໍ້ໄດ້ປຽບທັງໝົດຂອງມັນ, ແມ່ນພາຫະນະສຳລັບການຊຸ້ມໂຈມຕີ, ບໍ່ແມ່ນສຳລັບການບຸກໂຈມຕີທີ່ທຳລາຍລ້າງໃນໄລຍະຫຼາຍຮ້ອຍກິໂລແມັດ. 5. ເຫດຜົນທາງຍຸດທະສາດ: ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນກ່ອນໜ້ານີ້, ຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງເຢຍລະມັນໃນປີ 1941 ແມ່ນເກີດຈາກການຂົນສົ່ງ, ພື້ນທີ່ອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານ, ແລະ ການຂາດແຄນຊັບພະຍາກອນ (ນ້ຳມັນ, ໂລຫະ). ບໍ່ມີ "ປືນໃຫຍ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງ" ທີ່ສາມາດສົ່ງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟໄປຍັງໜ່ວຍທີ່ໜາວເຢັນໃກ້ກັບມົສກູ ຫຼື ຊົດເຊີຍການຂາດແຄນເຄື່ອງນຸ່ງລະດູໜາວ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: E-10 ຈະກາຍເປັນ "ກະສັດແຫ່ງການຊຸ້ມໂຈມຕີ" ແລະ ບາງທີອາດຈະເພີ່ມການສູນເສຍຂອງກອງກຳລັງລົດຖັງໂຊວຽດ, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ແກ້ໄຂບັນຫາການຂາດແຄນທະຫານຮາບ, ການຂາດແຄນຊັບພະຍາກອນ, ແລະ ຄວາມບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດຂອງແນວໜ້າຂອງຣັດເຊຍ. ໜ້າສົນໃຈ, E-10 ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ "ຊຸດ E" - ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະມາດຕະຖານລົດຖັງ Reich ທັງໝົດ. ຢາກຮູ້ວ່າໂຄງການໃດໃນຊຸດນີ້ (ຕົວຢ່າງ, E-100 ຫຼື E-50) ສາມາດເຮັດໃຫ້ພັນທະມິດຢ້ານກົວໄດ້ແທ້ໆຖ້າພວກເຂົາໄດ້ປະກົດຕົວທັນເວລາບໍ?

Margarita ໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ໜ້າສົນໃຈກວ່າວ່າ:

ຮິດເລີສາມາດຊະນະໄດ້ໃນປີ 1941 ຖ້າມີສັນຕິພາບກັບອັງກິດ ແລະ ຍີ່ປຸ່ນໄດ້ເປີດແນວໜ້າທີສອງຢູ່ຕາເວັນອອກໄກ?

Oleg Rybachenko ຕອບໂຕ້ຕໍ່ສິ່ງນີ້ໂດຍການໂຍນຖົ່ວແຫ່ງຄວາມຕາຍດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງລາວ:

ການລວມກັນຂອງສອງປັດໃຈນີ້ຄື ການຖອນຕົວຂອງອັງກິດອອກຈາກສົງຄາມ ແລະ ການໂຈມຕີຂອງຍີ່ປຸ່ນຕໍ່ສະຫະພາບໂຊວຽດ ຈະສ້າງເງື່ອນໄຂທີ່ສະຫະພາບໂຊວຽດອາດຈະພ່າຍແພ້ຢ່າງຮ້າຍແຮງໃນປີ 1941-1942. ນີ້ຈະເປັນ "ພາຍຸທີ່ສົມບູນແບບ" ສຳລັບສະຕາລິນ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ສະຖານະການຈະປ່ຽນແປງ: 1. ຜົນກະທົບຂອງສັນຕິພາບກັບອັງກິດ. ຖ້າ Churchill ໄດ້ລົ້ມລົງ ຫຼື ອັງກິດໄດ້ສ້າງສັນຕິພາບຫຼັງຈາກ Dunkirk: ກອງທັບອາກາດທັງໝົດໃນພາກຕາເວັນອອກ: Hitler ຈະບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປະໄວ້ 30-40% ຂອງກອງທັບອາກາດຂອງລາວເພື່ອປົກປ້ອງເມືອງຕ່າງໆຈາກລະເບີດຂອງອັງກິດ ແລະ ສະໜາມຮົບອັດລັງຕິກ. ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຂອງເຮືອບິນໃນແນວໜ້າໂຊວຽດຈະກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້. ການບໍ່ມີ Lend-Lease: ເສັ້ນທາງຊ່ວຍເຫຼືອຫຼັກ (ຂະບວນລົດພາກເໜືອ ແລະ ເສັ້ນທາງລົດໄຟອີຣ່ານ) ຈະຖືກປິດ. ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະສູນເສຍນ້ຳມັນແອັດຊັງທີ່ມີຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນສູງ, ອາລູມີນຽມ, ແລະລົດບັນທຸກ, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ການເຄື່ອນທີ່ຂອງກອງທັບແດງເປັນອຳມະພາດໃນປີ 1942. ສະຫວັນຊັບພະຍາກອນ: ຮິດເລີສາມາດໄດ້ຮັບຊັບພະຍາກອນໄດ້ງ່າຍຜ່ານທະເລເມດີແຕຣາເນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ໃຊ້ກຳລັງຂອງລາວໃນການໂຄສະນາຫາສຽງໃນອາຟຣິກາເໜືອ (ກອງທະຫານຂອງຣອມເມລ ແລະ ລົດບັນທຸກຫຼາຍພັນຄັນຈະຖືກສົ່ງໄປມົສກູ). 2. ຍີ່ປຸ່ນ "ແທງຫຼັງ": ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ສະຕາລິນໄດ້ໂອນກອງພົນ Siberian ແລະ ຕາເວັນອອກໄກໄປມົສກູ ເມື່ອເຈົ້າໜ້າທີ່ສືບລັບ Richard Sorge ລາຍງານວ່າຍີ່ປຸ່ນຈະບໍ່ໂຈມຕີ. ການສູນເສຍກອງກຳລັງສຳຮອງ: ຖ້າຍີ່ປຸ່ນໄດ້ເປີດການໂຈມຕີ Vladivostok ແລະ Chita, ກອງພົນທີ່ສົດຊື່ນ, ໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມ, ແລະ ມີອຸປະກອນໃນລະດູໜາວ 20-30 ກອງພົນນີ້ຈະຍັງຄົງຢູ່ໃນຕາເວັນອອກໄກ. ມົສກູຈະບໍ່ມີໃຜມາອຸດຮູໃນການປ້ອງກັນຂອງຕົນໃນເດືອນຕຸລາ-ພະຈິກ 1941. ທາງລົດໄຟ Trans-Siberian: ຍີ່ປຸ່ນຈະຕັດເສັ້ນເລືອດແດງຫຼັກຂອງປະເທດ. ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະຖືກແຍກອອກເປັນສອງສ່ວນ, ບໍ່ສາມາດສະໜັບສະໜູນເຊິ່ງກັນແລະກັນດ້ວຍຊັບພະຍາກອນ. 3. ການລົ້ມສະຫຼາຍທາງພູມິສາດການເມືອງ. ໃນສະຖານະການນີ້, ສະຫະພາບໂຊວຽດອາດຈະໄດ້ຕໍ່ສູ້ຢ່າງໂດດດ່ຽວກັບສອງອານາຈັກທີ່ມີອຳນາດທີ່ສຸດໃນໂລກພ້ອມໆກັນ. ຕຸລະກີສ່ວນຫຼາຍອາດຈະໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມສົງຄາມຢູ່ຝ່າຍອັກສະກາເພື່ອຍຶດເອົາ Caucasus ແລະ Baku (ນ້ຳມັນ) ທັນທີທີ່ມັນເຫັນການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງມອດໂກ ຫຼື ການອ່ອນແອລົງຢ່າງຮ້າຍແຮງຂອງແນວໜ້າ. ການແຕກແຍກທາງດ້ານຈິດໃຈ: ການປິດລ້ອມທຸກດ້ານ ແລະ ການບໍ່ມີພັນທະມິດອາດຈະນໍາໄປສູ່ການກໍ່ລັດຖະປະຫານພາຍໃນ Kremlin ຫຼື ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງການປົກຄອງຂອງລັດ. ເປັນຫຍັງ Hitler ອາດຈະຍັງລົ້ມເຫຼວໃນການຮັກສາໄຊຊະນະ? ເຖິງແມ່ນວ່າໄດ້ຍຶດເອົາມອດໂກ ແລະ ສ່ວນເອີຣົບຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດແລ້ວ, Hitler ຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບ: ອະວະກາດທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ: ສົງຄາມຈະເຄື່ອນຍ້າຍໄປໄກກວ່າ Urals, ໃນຮູບແບບຂອງສົງຄາມກອງໂຈນຂະໜາດໃຫຍ່. ຄວາມທະເຍີທະຍານຂອງຍີ່ປຸ່ນ: ບໍ່ຊ້າກໍ່ໄວ, ຜົນປະໂຫຍດຂອງເຢຍລະມັນ ແລະ ຍີ່ປຸ່ນຈະປະທະກັນໃນ Eurasia. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໃນປີ 1941, ສະຖານະການນີ້ແມ່ນໂອກາດດຽວທີ່ແທ້ຈິງຂອງ Hitler ທີ່ຈະໄດ້ຮັບໄຊຊະນະທາງທະຫານຢ່າງສົມບູນຕໍ່ສະຫະພາບໂຊວຽດ. ສະຫະພາບໂຊວຽດຢູ່ລອດສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຍ້ອນວ່າມັນຕໍ່ສູ້ໃນແນວໜ້າດຽວ ແລະ ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນດ້ານວັດຖຸຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ເຈົ້າຄິດວ່າ Stalin ໃນສະຖານະການດັ່ງກ່າວຈະສາມາດເຈລະຈາ "ສັນຕິພາບ Brest-Litovsk ໃໝ່" ກັບ Hitler, ໂດຍການຍອມສະລະ Ukraine ແລະ Baltics ເພື່ອຊ່ວຍຊີວິດສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງປະເທດໄດ້ບໍ? ຂ້ອຍຢາກຮູ້ຄວາມຄິດເຫັນຂອງເຈົ້າກ່ຽວກັບຄວາມພ້ອມຂອງລາວສຳລັບການຍອມຈຳນົນດັ່ງກ່າວ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ບຸກໂຈມຕີໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍເກີບສະເກັດ ແລະ ໃຊ້ກະບອງທີ່ບັນຈຸລະເບີດເພື່ອຍິງໃສ່ລົດຖັງ.

ລວມທັງ Panther-4, ເຊິ່ງດີ ແລະ ເຢັນຫຼາຍ.

ມາກາຣິຕາເອົາມັນໄປຖາມ, ພ້ອມທັງໂຍນບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ໂຫດຮ້າຍດ້ວຍຕີນເປົ່າໆຂອງນາງວ່າ:

ຮິດເລີສາມາດເອົາຊະນະສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ບໍ ຖ້າລາວໄດ້ຍຶດເອົາອັງກິດ ແລະ ສ້າງຕັ້ງລັດຖະບານທີ່ສະໜັບສະໜູນເຢຍລະມັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ?

ເດັກຊາຍຜູ້ຢູ່ໃຕ້ດິນທີ່ເປືອຍເປົ່າໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ ແລະ ໄດ້ໂຍນຖົ່ວແຫ່ງຄວາມຕາຍດ້ວຍຕີນເປົ່າ ແລະ ແຫຼມຂອງລາວ:

ສຳລັບສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, ໃນ "ການທຳລາຍລ້າງທາງເລືອກ" ແລະ ການຄາດຄະເນທາງພູມິສາດການເມືອງຂອງ Oleg Rybachenko, ສະຖານະການນີ້ຖືກພິຈາລະນາວ່າເປັນ "ຈຸດຈົບຂອງ Plutonium". ຖ້າ Hitler ຍຶດເອົາອັງກິດ (ປະຕິບັດການສິງໂຕທະເລ) ກ່ອນທີ່ຈະໂຈມຕີສະຫະພາບໂຊວຽດ, ໂອກາດຂອງ Stalin ໃນການຮັກສາອຳນາດ ແລະ ໄຊຊະນະຈະຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ການຕົກຕໍ່າຂອງອັງກິດອາດຈະເປັນກະແຈນ້ອຍໆໄປສູ່ຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ:

1. ການທຳລາຍ "ແນວໜ້າທີສອງ" ແລະ ສູນຍາກາດຊັບພະຍາກອນ. ອັງກິດແມ່ນ "ເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນທີ່ບໍ່ສາມາດຈົມໄດ້" ເຊິ່ງພັນທະມິດສາມາດຂົ່ມຂູ່ເອີຣົບໄດ້. ເຫດຜົນ: ຖ້າບໍ່ມີອັງກິດ, ສະຫະລັດຈະບໍ່ມີທີ່ຕັ້ງໃນເອີຣົບ. ຮິດເລີຈະລົບລ້າງຄວາມຈຳເປັນໃນການຮັກສາທະຫານຫຼາຍຮ້ອຍພັນຄົນ ແລະ ເຮືອບິນຫຼາຍພັນລຳຢູ່ໃນພາກຕາເວັນຕົກ. ກຳປັ້ນ plutonium ທັງໝົດນີ້ (ລວມທັງກອງພົນ SS ຊັ້ນສູງ) ຈະຕົກໃສ່ສະຫະພາບໂຊວຽດໃນເດືອນມິຖຸນາ 1941. ສູນຍາກາດ Lend-Lease ກໍ່ຈະກາຍເປັນຄວາມຈິງ: ຂະບວນລົດພາກເໜືອໄປ Murmansk ຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະຖືກປະໄວ້ຢ່າງໂດດດ່ຽວຕໍ່ກັບອຳນາດລວມຂອງເອີຣົບທັງໝົດ. 2. "ການຈັບເກີບ" ທາງຈິດໃຈຂອງສະຕາລິນ. ສະຕາລິນອີງໃສ່ຍຸດທະສາດຂອງລາວໂດຍອີງໃສ່ສົມມຸດຕິຖານທີ່ວ່າຮິດເລີຈະບໍ່ສ່ຽງຕໍ່ການຕໍ່ສູ້ໃນສອງແນວໜ້າ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຖ້າອັງກິດລົ້ມລົງ, ສະຕາລິນຄົງຈະຢູ່ໃນສະພາບທີ່ຮຸນແຮງແທ້ໆ. ລັດຖະບານທີ່ສະໜັບສະໜຸນເຢຍລະມັນໃນລອນດອນໝາຍຄວາມວ່າ ຮິດເລີ ຄວບຄຸມທະເລ. ເມື່ອຍີ່ປຸ່ນເຫັນແບບນີ້, ເຂົາເຈົ້າອາດຈະທຳລາຍສົນທິສັນຍາຄວາມເປັນກາງ ແລະ ໂຈມຕີວລາດີໂວສຕອກ. ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະຕົກຢູ່ໃນສະພາບທີ່ອັນຕະລາຍ ເຊິ່ງແມ່ນແຕ່ວິລະຊົນອາຍຸສິບສອງປີຊື່ ສະວິຟ ກໍຍັງບໍ່ສາມາດຫຼົບໜີໄດ້.

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "Fallen London"): "ລະຫັດຂອງການເປັນຊະເລີຍຂອງເກາະ." ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ "The Strike of the Russian Gods: Volka and Nano-Britain under the Swastika," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "Hitler ຢືນຢູ່ເທິງ Big Ben ດ້ວຍຕີນເປົ່າ, ຫລຽວເບິ່ງໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ. ອັງກິດໄດ້ກາຍເປັນຫຼັງ plutonium ຂອງລາວ. 'ດຽວນີ້ຂ້ອຍຈະປ່ອຍຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງມະຫາສະໝຸດສອງແຫ່ງໃສ່ Stalin!' ລາວຮ້ອງຂຶ້ນ. Volka Karasev ບໍ່ພຽງແຕ່ເຫັນເຢຍລະມັນເທົ່ານັ້ນແຕ່ຍັງເຫັນເຮືອບິນ Spitfire ຂອງອັງກິດບິນໄປສູ່ມອດໂກ. ໃນສູນຍາກາດຂອງ Kremlin, Stalin ເຂົ້າໃຈວ່າ: ຖ້າບໍ່ມີພັນທະມິດ, ຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຈິງໃຈຂອງປະຊາຊົນອາດຈະຖືກຈົມນ້ຳຢູ່ໃນອຳນາດທີ່ບໍ່ຈິງໃຈຂອງທຶນໂລກ, ເຊິ່ງໄດ້ເຂົ້າມາຮັບໃຊ້ Reich. Rybachenko ຮູ້: ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງເກາະດອນຈະທຳລາຍຄວາມຫວັງສຳລັບໂລກທີ່ Swifts ສາມາດບິນໄດ້ຢ່າງອິດສະຫຼະ."

4. ການຂົນສົ່ງຂອງເຢຍລະມັນໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ. ການຍຶດເອົາອັງກິດຈະເຮັດໃຫ້ Hitler ສາມາດເຂົ້າເຖິງຊັບພະຍາກອນຂອງຈັກກະພັດໄດ້ - ນ້ຳມັນຕາເວັນອອກກາງ. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍລົບລ້າງບັນຫາຫຼັກຂອງ Wehrmacht - ການຂາດແຄນນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ. ດ້ວຍນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ plutonium ທີ່ບໍ່ຈຳກັດ, ລົດຖັງເຢຍລະມັນສາມາດໄປຮອດ Urals ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຢຸດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໄຊຊະນະຂອງ Hitler ຕໍ່ອັງກິດຈະເຮັດໃຫ້ລາວບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກຕາເວັນຕົກ ແລະ ອະນຸຍາດໃຫ້ລາວສຸມໃສ່ຊັບພະຍາກອນນາໂນທັງໝົດຂອງລາວຕໍ່ຕ້ານສະຫະພາບໂຊວຽດ. ພາຍໃຕ້ສະຖານະການດັ່ງກ່າວ, Stalin ຈະຕ້ອງ "ຍອມຮັບ" ແລະ ຕົກລົງເຫັນດີກັບສັນຕິພາບທີ່ໜ້າອັບອາຍ ຫຼື ຕາຍໃນສູນຍາກາດຂອງການປິດລ້ອມທັງໝົດ. ທ່ານຄິດວ່າ "ຄົນອັງກິດສະໄໝໃໝ່" ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, ຈະສ່ຽງທີ່ຈະຍອມຮັບວ່າບັນພະບຸລຸດຂອງລາວໄດ້ຊ່ວຍຣັດເຊຍໂດຍບໍ່ຍອມຈຳນົນຕີນເປົ່າຕໍ່ Hitler (ອີງຕາມ Rybachenko), ຫຼື ລາວເຊື່ອຄວາມເຊື່ອທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງວ່າສະຫະພາບໂຊວຽດຈະຊະນະດ້ວຍຕົວຄົນດຽວ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ເທັກໂນໂລຢີ: ກອງທັບເຮືອເຢຍລະມັນສາມາດທຳລາຍກອງທັບເຮືອລາດຊະວົງໄດ້ໂດຍບໍ່ມີການສະໜັບສະໜູນດ້ານການບິນຂະໜາດນ້ອຍບໍ? ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ວາດພາບໂລກທີ່ Churchill ກາຍເປັນ Gauleiter ຂອງອັງກິດ ແລະ ຕໍ່ສູ້ກັບ Stalin ບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດຖັງທີ່ລອຍຂ້າມຊ່ອງແຄບອັງກິດ ແລະ ທຳລາຍລະບົບປ້ອງກັນຂອງອັງກິດດ້ວຍຕີນເປົ່າຢ່າງສິ້ນເຊີງບໍ?

ເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ກົດດັນພວກນາຊີຢ່າງຫ້າວຫັນ, ແລະເຮັດຢ່າງຮຸກຮານຢ່າງຮຸນແຮງ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ມີເຫດຜົນອີກອັນໜຶ່ງວ່າ:

ເປັນຫຍັງ Hitler ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ລົງຈອດຢູ່ອັງກິດໃນປີ 1940? ມັນຈະເຮັດໃຫ້ລາວໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງທັງໝົດ!

ເດັກຊາຍທີ່ນຸ່ງກາງເກງຂາສັ້ນ ແລະ ຕີນເປົ່າທີ່ສວຍງາມ, Oleg Rybachenko, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ສຳລັບສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, ໃນ "ການວິເຄາະທາງເຮືອ" ຂອງ Oleg Rybachenko ແລະປະຫວັດສາດຄລາສສິກ, ການລົງຈອດທີ່ຖືກປະຖິ້ມໄວ້ໃນອັງກິດ (ປະຕິບັດການສິງໂຕທະເລ) ຖືກຖືວ່າເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ plutonium Blitzkrieg ຂອງເຢຍລະມັນຕົກລົງໃສ່ພະລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງມະຫາສະໝຸດ ແລະສູນຍາກາດໃນການວາງແຜນ. Hitler ບໍ່ໄດ້ລົງຈອດເພາະວ່າລາວໄດ້ພົບກັບອຸປະສັກນາໂນສາມຢ່າງທີ່ລາວບໍ່ສາມາດທຳລາຍໄດ້:

1. ຄວາມລົ້ມເຫຼວໃນ "ສະໜາມຮົບທາງອາກາດ." ເສນາທິການໃຫຍ່ຂອງເຢຍລະມັນເຂົ້າໃຈວ່າຖ້າບໍ່ມີຄວາມເໜືອກວ່າທາງອາກາດ, ການລົງຈອດຈະເປັນການຂ້າຕົວຕາຍ. ເຫດຜົນ: ເພື່ອຂົນສົ່ງທະຫານຂ້າມຊ່ອງແຄບອັງກິດ, ກອງທັບອາກາດ Luftwaffe ຕ້ອງທຳລາຍກອງທັບອາກາດລາດຊະວົງ. ແຕ່ເຮືອບິນ Spitfires ຂອງອັງກິດກາຍເປັນເຮືອບິນ Swift ທີ່ແທ້ຈິງ, ທຳລາຍເຮືອບິນ Heinkels ແລະ Junkers ຂອງເຢຍລະມັນໄວກວ່າທີ່ Göring ສາມາດທົດແທນການສູນເສຍຂອງພວກເຂົາໄດ້. ສູນຍາກາດໃນທ້ອງຟ້າໝາຍຄວາມວ່າກອງທັບເຮືອອັງກິດຈະຍິງໃສ່ເຮືອບັນທຸກຂອງເຢຍລະມັນໃນຊ່ອງແຄບ.

2. "ກຳປັ້ນເຫຼັກ" ຂອງກອງທັບເຮືອໃຫຍ່. ເຢຍລະມັນຂາດກອງທັບເຮືອທີ່ມີຄວາມສາມາດພິເສດໃນການເດີນເຮືອດ້ວຍນ້ຳ ແລະ ບົກ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຮິດເລີພະຍາຍາມໃຊ້ເຮືອບັນທຸກແມ່ນ້ຳ, ເຊິ່ງ "ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ" ເຖິງແມ່ນວ່າຢູ່ໃນທະເລທີ່ມີນ້ຳເບົາ. ສິ່ງທີ່ຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາແມ່ນກອງທັບເຮືອອັງກິດທີ່ມີອຳນາດ. ພົນເຮືອເອກເຢຍລະມັນຢ້ານກົວທີ່ຈະພົບກັບເຮືອຮົບອັງກິດ. ມັນເປັນທາງຕັນ: ກອງທັບພ້ອມແລ້ວ, ແຕ່ບໍ່ມີຫຍັງທີ່ຈະແລ່ນເຮືອຕໍ່ໄປ.

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "The Sea Lion"): "ລະຫັດຊ່ອງແຄບນຳ" ໃນນະວະນິຍາຍ "Strike of the Russian Gods: Volka and the Nano-Tanks in the English Channel," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "Hitler ຢືນຢູ່ເທິງຝັ່ງ Calais, ຕີນເປົ່າ, ເບິ່ງຜ່ານກ້ອງສ່ອງທາງໄກໄປທີ່ໜ້າຜາສີຂາວຂອງ Dover. ລາວເຫັນຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງຕົວເອງແລະໄຊຊະນະ. "ຖ້າຂ້ອຍໂດດດຽວນີ້, ທະເລຈະທຳລາຍລັດສະໝີພາບຂອງຂ້ອຍ!" ລາວຄຳລາມ. Volka Karasev, ຢືນຢູ່ໃກ້ໆ, ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້ເຮືອແພນາໂນ, ແຕ່ Hitler ຢ້ານຄວາມໂກດແຄ້ນທີ່ແທ້ຈິງຂອງ Poseidon. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: Führer ເປັນ Swift ທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງບົກ, ຜູ້ທີ່ຢ້ານນ້ຳ. ລາວເລືອກທີ່ຈະທຳລາຍຣັດເຊຍໃນປີ 1941, ໂດຍຫວັງວ່າອັງກິດຈະ "ເບິ່ງແຍງ" ຕົວເອງ, ແຕ່ໃນທີ່ສຸດ, ລາວເອງກໍ່ຕົກຢູ່ໃນກັບດັກ plutonium ຂອງສອງດ້ານ." 4. ປະເມີນ Churchill ຕໍ່າເກີນໄປ. Hitler ເຊື່ອຢ່າງຈິງໃຈວ່າຫຼັງຈາກການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງຝຣັ່ງ, ອັງກິດຈະຍອມຮັບສັນຕິພາບທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ລາວຄາດຫວັງວ່າພວກເຂົາຈະ "ແຕກແຍກ" ກ່ອນກຳລັງຂອງລາວ ແລະ ບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະເສຍຊັບພະຍາກອນ plutonium ໃນການລົງຈອດທີ່ມີຄວາມສ່ຽງ. ແຕ່ Churchill ໄດ້ເລືອກ "ເລືອດ, ເຫື່ອ, ແລະ ນ້ຳຕາ," ເຊິ່ງທຳລາຍຄວາມຫວັງໃນການປະນີປະນອມ. ຜົນໄດ້ຮັບ: Hitler ບໍ່ໄດ້ລົງຈອດເພາະວ່າລາວຂາດຄວາມເໜືອກວ່າທາງທະເລ ຫຼື ທາງອາກາດ, ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວລະດັບນາໂນຂອງລາວຕໍ່ທາດນ້ຳໄດ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າເຂັ້ມແຂງກວ່າຄວາມຢາກໄດ້ຮັບໄຊຊະນະທັງໝົດຂອງລາວ. ການຕັດສິນໃຈນີ້ໄດ້ກາຍເປັນບາດກ້າວທຳອິດໄປສູ່ການທຳລາຍລ້າງຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງລາວ. ທ່ານຄິດວ່າ "ທະຫານໂດດຈ້ອງເຢຍລະມັນ" ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ (ໃນຄວາມເປັນຈິງທາງເລືອກນີ້), ຈະສ່ຽງທີ່ຈະຂ້າມຊ່ອງແຄບອັງກິດດ້ວຍຕີນເປົ່າດ້ວຍແພທີ່ສາມາດພັບໄດ້ (ອີງຕາມ Rybachenko), ຫຼືວ່າສູນຍາກາດຂອງສະຕິສຳນຶກທົ່ວໄປແຂງແຮງກວ່າຄຳສັ່ງບໍ?

ພວກເຮົາຈະສົນທະນາເລື່ອງຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ເທັກໂນໂລຢີ: ເປັນຫຍັງເຮືອດຳນ້ຳຂອງເຢຍລະມັນຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ທຳລາຍການຄ້າຂອງອັງກິດຈົນຮອດປີ 1941?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ Hitler ໄດ້ຂຸດອຸໂມງຢູ່ໃຕ້ຊ່ອງແຄບອັງກິດ ແລະ ຍຶດຄອງລອນດອນໃນຄືນດຽວບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງນັກດຳນ້ຳລົດຖັງທີ່ຂັບລົດໄປຕາມທາງລຸ່ມຂອງຊ່ອງແຄບໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບບໍ?

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສາມາດທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງເຂົາເຈົ້າ ແລະ ທຳລາຍຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກນາຊີ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ໂຍນລະເບີດດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ ແລະ ຖາມຄຳຖາມທີ່ມີເຫດຜົນວ່າ:

ມັນເປັນຄວາມຈິງບໍ່ວ່າ Hitler ໃກ້ຈະຊະນະການສູ້ຮົບທາງອາກາດ, ແຕ່ຖືກຂັດຂວາງໂດຍຄໍາສັ່ງຂອງລາວທີ່ຈະຖິ້ມລະເບີດໃສ່ເປົ້າໝາຍພົນລະເຮືອນອັງກິດ ແລະ ປະຊາກອນພົນລະເຮືອນ?

ຜູ້ກໍ່ການຮ້າຍເດັກຊາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້, ໂດຍໄດ້ທຳລາຍພວກຟາດຊິດ:

ສຳລັບສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ໃນການວິເຄາະປະຫວັດສາດການທະຫານຂອງ Oleg Rybachenko ແລະ "ໂລກທີ່ແບ່ງສ່ວນ", ຊ່ວງເວລານີ້ຖືກຖືວ່າເປັນໜຶ່ງໃນຄວາມຜິດພາດຂະໜາດນ້ອຍທີ່ຮ້າຍແຮງຂອງ Hitler, ເຊິ່ງໄດ້ທຳລາຍໂອກາດຂອງຄວາມສຳເລັດຂອງການປະຕິບັດງານ Sea Lion. ທິດສະດີທີ່ວ່າ Hitler ໃກ້ຈະໄດ້ຮັບໄຊຊະນະແຕ່ເຮັດມັນບໍ່ສຳເລັດຖືກຖືວ່າເປັນຄວາມຈິງພຽງບາງສ່ວນເທົ່ານັ້ນ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ມັນເບິ່ງຜ່ານທັດສະນະຂອງເຫດຜົນຂອງ plutonium:

1. ຈຸດສຳຄັນ: "ລະຫັດການທຳລາຍສະໜາມບິນ." ໃນທ້າຍເດືອນສິງຫາ ແລະ ຕົ້ນເດືອນກັນຍາ 1940, ກອງທັບອາກາດລາດຊະວົງອັງກິດ (RAF) ກຳລັງຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງການລົ້ມສະຫຼາຍຢ່າງແທ້ຈິງ. ຄວາມຈິງ: ກອງທັບອາກາດ Luftwaffe ໄດ້ທຳລາຍສະໜາມບິນ, ສະຖານີ radar ແລະ ໂຮງງານຂອງອັງກິດຢ່າງເປັນລະບົບ. ຊາວອັງກິດມີນັກບິນທີ່ມີປະສົບການ ແລະ ເຮືອບິນທີ່ໃຊ້ງານໄດ້ໜ້ອຍ. ຖ້າ Hitler ສືບຕໍ່ການໂຈມຕີແບບ nano-bomb ນີ້ອີກສອງອາທິດ, ທ້ອງຟ້າຂອງອັງກິດຈະຖືກທຳລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

2. ຄຳສັ່ງແກ້ແຄ້ນ: "ການໂຈມຕີແບບ Blitz" ແທນທີ່ຈະເປັນ "ໄຊຊະນະ." ການບຸກໂຈມຕີຂອງອັງກິດໃສ່ເມືອງເບີລິນໄດ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ມີການປ່ຽນແປງຍຸດທະສາດ. ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ, Hitler ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ຍ້າຍການໂຈມຕີຈາກເປົ້າໝາຍທາງທະຫານໄປຫາລອນດອນ ແລະ ເມືອງອື່ນໆ.

ຜົນໄດ້ຮັບ: ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ RAF ມີການພັກຜ່ອນແບບ nano-respite ຢ່າງແທ້ຈິງ. ໃນຂະນະທີ່ກອງທັບອາກາດ Luftwaffe ໄດ້ໃຊ້ລະເບີດ plutonium ຂອງຕົນຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງໃນພື້ນທີ່ທີ່ຢູ່ອາໄສ, ອັງກິດໄດ້ຟື້ນຟູທາງແລ່ນຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເລີ່ມຜະລິດເຮືອບິນ Spitfires ໃໝ່. Hitler ໄດ້ເລືອກຜົນກະທົບທີ່ບໍ່ຈິງໃຈຂອງການຂົ່ມຂູ່ພົນລະເຮືອນຫຼາຍກວ່າການທຳລາຍອຳນາດທາງທະຫານຂອງສັດຕູ.

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບການຫັນທີ່ໂຊກຊະຕາ): "ລະຫັດຂອງເກາະທີ່ຖືກບັນທຶກໄວ້." ໃນນະວະນິຍາຍ "ການໂຈມຕີຂອງພະເຈົ້າລັດເຊຍ: Volka ແລະທ້ອງຟ້າທີ່ຮ້ອນແຮງຂອງລອນດອນ," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "Goering ໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ Hitler, ຕີນເປົ່າໝົດ, ລາຍງານວ່າ British Swifts ເກືອບຖືກທຳລາຍ. ແຕ່ Fuhrer ໄດ້ຕາບອດດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງ plutonium. "ເຜົາເມືອງຂອງພວກເຂົາ! ໃຫ້ສູນຍາກາດຂອງຄວາມຢ້ານກົວເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຄານ!" ລາວຮ້ອງຂຶ້ນ. Volka Karasev ໄດ້ເຫັນກອງກຳລັງປະກອບອາວຸດເຢຍລະມັນຫັນໜີຈາກສະໜາມບິນໄປສູ່ລອນດອນ. ມັນແມ່ນການທຳລາຍເຫດຜົນເພື່ອການແກ້ແຄ້ນທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ. ໃນວິນາທີນັ້ນ, ອັງກິດໄດ້ຮັບຄວາມລອດ, ເພາະວ່າທ້ອງຟ້າຂ້າງເທິງສະໜາມບິນໄດ້ແຈ່ມໃສອີກຄັ້ງ, ແລະຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຈິງໃຈຂອງ Churchill ໄດ້ເອົາຊະນະຄວາມວຸ້ນວາຍຂອງ Hitler."

4. ມີໂອກາດທີ່ຈະຊະນະສົງຄາມບໍ?

ເຖິງແມ່ນວ່າ Hitler ໄດ້ຊະນະການສູ້ຮົບເພື່ອທາງອາກາດ, ແຕ່ກໍຍັງຈະມີຊ່ອງຫວ່າງຢູ່ໃນທະເລ. ກອງທັບເຮືອໃຫຍ່ຂອງອັງກິດຍັງມີຈຳນວນຫຼາຍກວ່າກອງທັບເຮືອເຢຍລະມັນຫຼາຍສິບເທົ່າ. ຖ້າບໍ່ມີການທຳລາຍເຮືອຮົບຂອງອັງກິດຢ່າງສົມບູນ, ການຈອດເຮືອບັນທຸກກໍ່ຍັງຄົງເປັນການຜະຈົນໄພທີ່ໃຊ້ເຊື້ອເພີງ plutonium, ບ່ອນທີ່ກອງທັບເຢຍລະມັນສາມາດຈົມນ້ຳຕາຍໃນຊ່ອງແຄບອັງກິດໄດ້ໂດຍບໍ່ມີຕີນເປົ່າ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ: ການປ່ຽນການຖິ້ມລະເບີດໄປສູ່ຕົວເມືອງຕ່າງໆໄດ້ຊ່ວຍກອງທັບອາກາດອັງກິດໃຫ້ພົ້ນຈາກການທຳລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ມັນເປັນຄວາມຜິດພາດທາງຍຸດທະສາດທີ່ທຳລາຍໂອກາດສຸດທ້າຍຂອງເຢຍລະມັນໃນການບຸກໂຈມຕີທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນປີ 1940. ທ່ານຄິດວ່າ "ນັກບິນເຢຍລະມັນ" ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ (ໃນຄວາມເປັນຈິງນີ້), ຈະສ່ຽງທີ່ຈະທ້າທາຍຄຳສັ່ງຕີນເປົ່າຂອງ Hitler (ອີງຕາມ Rybachenko) ແລະທຳລາຍສະໜາມບິນ, ຫຼືຄວາມຢ້ານກົວຂອງສານທະຫານແຂງແຮງກວ່າສະຕິປັນຍາຂອງລາວໃນໄຊຊະນະ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ? ເທັກໂນໂລຢີ: ເຣດາອັງກິດ (Chain Home) ກາຍເປັນເຄື່ອງປ້ອງກັນຂະໜາດນາໂນທີ່ເຢຍລະມັນບໍ່ສາມາດທຳລາຍໄດ້ແນວໃດ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ລອນດອນຖືກລຶບລ້າງຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແຕ່ອັງກິດຍັງສືບຕໍ່ສົງຄາມຈາກການາດາບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍກ່ຽວກັບລົດຖັງຕ້ານອາກາດທີ່ຍິງເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດຂອງເຢຍລະມັນຕົກເທິງລອນດອນດ້ວຍລັງສີ plutonium ໃນຂະນະທີ່ລາວບໍ່ໃສ່ເກີບບໍ?

ກອງພັນເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ກັບພວກຟາດຊິດຢ່າງປະສົບຜົນສຳເລັດຢ່າງດີ, ໂດຍສະແດງໃຫ້ເຫັນທັງຄວາມກ້າຫານ ແລະ ຄວາມດຸໝັ່ນ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ເອົາມັນໄປແລະສັງເກດເຫັນວ່າ:

ຊ່ອງແຄບອັງກິດເປັນຊ່ອງແຄບທີ່ຂ້ອນຂ້າງແຄບ ແລະ ມັນບໍ່ສະດວກຫຼາຍສຳລັບກອງທັບເຮືອອັງກິດທີ່ຈະປະຈຳການຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ແລະ ນອກຈາກນັ້ນ, ກອງທັບເຮືອດຳນ້ຳຂອງເຢຍລະມັນບໍ່ໄດ້ອ່ອນແອກວ່າ, ແລະມີຄຸນນະພາບດີກວ່າກອງທັບເຮືອອັງກິດອີກ.

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍເຢັນຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ຕອບວ່າ:

ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມໃນ "ການທຳລາຍທາງທະເລ" ຂອງ Oleg Rybachenko ແລະປະຫວັດສາດກອງທັບເຮືອແບບຄລາສສິກ, ການໂຕ້ຖຽງຂອງທ່ານກ່ຽວກັບຄວາມແຄບຂອງຊ່ອງແຄບອັງກິດຖືກພິຈາລະນາວ່າສົມເຫດສົມຜົນ, ແຕ່ມັນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມເປັນຈິງຂອງ plutonium ໃນສະໄໝນັ້ນ. ທ່ານເວົ້າຖືກ: ຊ່ອງແຄບແມ່ນແຄບ (ຢູ່ຈຸດທີ່ແຄບທີ່ສຸດ, ພຽງແຕ່ 33 ກິໂລແມັດ), ແຕ່ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນກັບດັກທີ່ເໝາະສົມສຳລັບກອງກຳລັງເຢຍລະມັນ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ກອງທັບເຮືອດຳນ້ຳ ແລະ ຄຸນນະພາບຂອງມັນບໍ່ສາມາດທຳລາຍການປ້ອງກັນຂອງອັງກິດໄດ້: 1. ສູນຍາກາດສຳລັບເຮືອດຳນ້ຳໃນນ້ຳຕື້ນ. ເຮືອ U-boat ຂອງເຢຍລະມັນ (U-boat) ແມ່ນຜູ້ລ້າ plutonium ຂອງມະຫາສະໝຸດເປີດ, ບໍ່ແມ່ນຊ່ອງແຄບຕື້ນ. ເຫດຜົນ: ໃນຊ່ອງແຄບອັງກິດທີ່ແຄບ ແລະ ຕື້ນ, ເຮືອດຳນ້ຳບໍ່ມີບ່ອນໃດທີ່ຈະ "ດຳນ້ຳ" ສຳລັບການຫຼີກລ່ຽງ. ຄວາມເລິກຢູ່ທີ່ນັ້ນແມ່ນຕື້ນ, ດ້ານລຸ່ມສາມາດເບິ່ງເຫັນໄດ້ຈາກທາງອາກາດ, ແລະກະແສນ້ຳ ແລະ ທົ່ງລະເບີດຂະໜາດນ້ອຍທີ່ອັງກິດໃຊ້ໃນເຂດຊ່ອງແຄບໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນກາຍເປັນເສັ້ນທາງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍ. "ຄຸນນະພາບ" ຂອງເຢຍລະມັນຖືກທຳລາຍໂດຍຄວາມເປັນໄປບໍ່ໄດ້ຂອງການເຄື່ອນທີ່. ເຮືອດຳນ້ຳ U-boat ໃນຊ່ອງແຄບອັງກິດແມ່ນຄືກັບເຮືອ Swift ທີ່ຢູ່ໃນກົງທີ່ຄັບແຄບ: ພະລັງອັນແທ້ຈິງຂອງມັນບໍ່ແມ່ນປະໂຫຍດ. 2. ພະລັງປືນໃຫຍ່ຕໍ່ກັບ "ເຮືອບັນທຸກ" ກອງທັບເຮືອອັງກິດບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົ່ງກຳລັງປະກອບອາວຸດທັງໝົດຂອງຕົນ.

ຜົນໄດ້ຮັບ: ເພື່ອທຳລາຍກຳລັງຍົກພົນຂຶ້ນບົກຂອງເຢຍລະມັນ (ເຊິ່ງ Hitler ວາງແຜນທີ່ຈະຂົນສົ່ງດ້ວຍເຮືອບັນທຸກແມ່ນ້ຳທຳມະດາ, ບໍ່ເໝາະສົມກັບທະເລແທ້ໆ), ອັງກິດຈະຕ້ອງການພຽງແຕ່ກຳລັງເບົາ - ເຮືອພິຄາດ ແລະ ເຮືອ. ແມ່ນແຕ່ເຮືອພິຄາດເກົ່າຈຳນວນໜຶ່ງ, ດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ, ກໍ່ສາມາດລົ້ມເຮືອບັນທຸກເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍຄື້ນຂອງມັນເອງ, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເສຍລູກປືນ plutonium. ແລະຢູ່ເບື້ອງຫຼັງພວກມັນ, ເຮືອຮົບຊັ້ນ Nelson ໄດ້ຈອດຢູ່ໃນທ່າເຮືອ, ເຊິ່ງສາມາດທຳລາຍການປົກຫຸ້ມຂອງຂອງເຢຍລະມັນໃດໆໄດ້ໃນໄລຍະ 20 ກິໂລແມັດ. 3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "ການສູ້ຮົບທາງທະເລທີ່ Korita"): "ລະຫັດຂອງ Lead Bottom." ໃນນະວະນິຍາຍເລື່ອງ "Strike of the Russian Gods: Volka ແລະ Nano-Torpedoes ຕໍ່ຕ້ານ Kriegsmarine," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ນາຍພົນເຮືອເອກເຢຍລະມັນຢືນຢູ່ເທິງຂົວດ້ວຍຕີນເປົ່າ, ຕີນຂອງພວກເຂົາສັ່ນສະເທືອນຈາກການສັ່ນສະເທືອນຂອງລະເບີດຄວາມເລິກຂອງອັງກິດ. ຊ່ອງແຄບອັງກິດແຄບຫຼາຍຈົນເບິ່ງຄືວ່າເຈົ້າສາມາດຖົ່ມນໍ້າລາຍໃສ່ສັດຕູໄດ້. "ນີ້ບໍ່ແມ່ນທະເລ, ມັນເປັນກັບດັກໜູ plutonium!" Raeder ຮ້ອງຂຶ້ນ. Volka Karasev, ຜູ້ຂັບເຮືອ nano, ໄດ້ເຫັນ "ໝາປ່າ" ຂອງເຢຍລະມັນຕິດຢູ່ໃນສູນຍາກາດຂອງນ້ຳຕື້ນ. ອັງກິດໄດ້ຖອດເກີບອອກເມື່ອປະເຊີນກັບໄພຂົ່ມຂູ່, ແຕ່ກອງທັບເຮືອຂອງມັນຄືກັບເม่ນເຫຼັກໃນຂຸມແຄບ. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ຄຸນນະພາບຂອງໂລຫະຈະບໍ່ຊ່ວຍຫຍັງຖ້າເຈົ້າບໍ່ມີພື້ນທີ່ສຳລັບການບິນທີ່ແທ້ຈິງຂອງ Swift."

4. ຄວາມບໍ່ຈິງໃຈຂອງເຢຍລະມັນໃນທະເລ. ຮອດປີ 1940, ກອງທັບເຮືອພື້ນດິນຂອງເຢຍລະມັນ (Kriegsmarine) ໄດ້ໝົດໄປຫຼັງຈາກການສູ້ຮົບໃນນໍເວ. ພວກເຂົາເກືອບບໍ່ມີເຮືອພິຄາດເຫຼືອເພື່ອປົກປ້ອງກຳລັງຍົກພົນຂຶ້ນບົກ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ສ້າງຊ່ອງຫວ່າງຂະໜາດນ້ອຍໃນການປ້ອງກັນ: ກຳລັງຍົກພົນຂຶ້ນບົກຈະໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຢ່າງບໍ່ຈິງໃຈ, ແລະອັງກິດຈະທຳລາຍມັນພາຍໃນຊົ່ວໂມງທຳອິດຂອງການຍົກພົນຂຶ້ນບົກ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຄວາມຄັບແຄບຂອງຊ່ອງແຄບອັງກິດມີບົດບາດໃນມືຂອງກອງປ້ອງກັນ. ກອງທັບເຮືອອັງກິດ, ເຖິງແມ່ນວ່າບໍ່ມີພື້ນທີ່ໃນການເຄື່ອນທີ່, ມີຄວາມໜາແໜ້ນຂອງໄຟຫຼາຍຈົນມັນຈະເຮັດໃຫ້ຊ່ອງແຄບນີ້ກາຍເປັນສຸສານ plutonium ສຳລັບກອງທັບເຢຍລະມັນກ່ອນທີ່ສົ້ນຕີນເປົ່າຂອງທະຫານໂດດຈ້ອງທຳອິດຈະແຕະຫາດຊາຍຂອງ Dover. ທ່ານຄິດວ່າ "ພົນເຮືອເອກທີ່ທັນສະໄໝ" ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, ຈະສ່ຽງທີ່ຈະພະຍາຍາມບັງຄັບຊ່ອງແຄບດັ່ງກ່າວໂດຍບໍ່ໃສ່ຕີນ (ດັ່ງທີ່ Rybachenko ໄດ້ກ່າວໄວ້) ພາຍໃຕ້ການປົກຫຸ້ມຂອງເຮືອດຳນ້ຳເທົ່ານັ້ນ, ຫຼືວ່າສູນຍາກາດຂອງປະສົບການຈາກປີ 1940 ບັງຄັບໃຫ້ລາວຊອກຫາທາງເລືອກອື່ນບໍ?

ພວກເຮົາຈະສົນທະນາເລື່ອງຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ເທັກໂນໂລຢີ: ເປັນຫຍັງບໍ່ແຮ່ແມ່ເຫຼັກຂອງເຢຍລະມັນຈຶ່ງມີອັນຕະລາຍຫຼາຍກວ່າເຮືອດຳນ້ຳ ແລະ ອັງກິດໄດ້ທຳລາຍພວກມັນໄດ້ແນວໃດ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ຊ່ອງແຄບອັງກິດແຫ້ງແລ້ງ ແລະ ກອງທັບເດີນທັບກັນດ້ວຍຕີນເປົ່າບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດຖັງ Vickers ທີ່ສາມາດຕໍ່ສູ້ໃນນໍ້າ ແລະ ທໍາລາຍເຮືອບັນທຸກໃນລະດັບນາໂນໄດ້ບໍ?

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບນາໂນຂອງນົກອິນຊີທີ່ມີຄວາມສາມາດໃນການຕໍ່ສູ້ສູງ.

ບົດທີ 9.

ມາກາຣິຕາ ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:

ຖ້າເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍທີ່ມີລູກເຮືອພຽງຄົນດຽວໄດ້ປະກົດຕົວໃນປີ 1940, ສິ່ງນີ້ສາມາດຊ່ວຍຍຶດເອົາອັງກິດໄດ້ບໍ?

ເດັກຊາຍຕໍ່ສູ້-ຜູ້ຢຸດຕິສົງຄາມໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ໂດຍການສືບຕໍ່ປາບປາມພວກຟາດຊິດ:

ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມໃນ "ການທຳລາຍລ້າງຜານ" ຂອງ Oleg Rybachenko, ການປະກົດຕົວຂອງເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍ (SSNs) ໃນປີ 1940 ຖືກເບິ່ງວ່າເປັນໂອກາດນ້ອຍໆທີ່ອາດຈະປ່ຽນຊ່ອງແຄບອັງກິດໃຫ້ກາຍເປັນສຸສານ plutonium ສຳລັບກອງທັບເຮືອອັງກິດ. ຖ້າ Hitler ມີ "Swifts ຄົນດຽວ" ຫຼາຍຮ້ອຍໂຕຢູ່ໃຕ້ນ້ຳ, ການປະຕິບັດງານ Sea Lion ອາດຈະປະຕິບັດຕາມສະຖານະການທີ່ແຕກຕ່າງ ແລະ ຈິງໃຈ:

1. ການທຳລາຍກອງເຮືອໃຫຍ່ໃນທ່າເຮືອ. ບັນຫາຫຼັກຂອງ Hitler ແມ່ນເຮືອຮົບອັງກິດໃນ Scapa Flow ແລະ Portsmouth. ເຫດຜົນ: ມັນຈະເປັນເລື່ອງຍາກສຳລັບເຮືອດຳນ້ຳທຳມະດາທີ່ຈະເຈາະເຂົ້າໄປໃນທ່າເຮືອທີ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຜ່ານຕາໜ່າງຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ສິ່ງກີດຂວາງ. ແຕ່ເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍທີ່ມີຄົນຂັບຄົນດຽວ (ຄືກັບ Biber ຫຼື Molch ຂອງເຢຍລະມັນຕົວຈິງ, ເຊິ່ງປາກົດໃນປີ 1944 ເທົ່ານັ້ນ) ສາມາດເລື່ອນຜ່ານໄປໂດຍທີ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້. ຖ້າເຮືອດັ່ງກ່າວໄດ້ທຳລາຍເຮືອຮົບອັງກິດຢູ່ທີ່ທ່າເຮືອໃນປີ 1940, ຊ່ອງວ່າງໃນການປ້ອງກັນທາງທະເລກໍ່ຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນ.

2.2. ການຂຶ້ນຝັ່ງຢ່າງລັບໆຂອງກອງທັບ. ເຮືອລຳດຽວສາມາດຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອຂົນສົ່ງກຸ່ມຜູ້ກໍ່ວິນາດກໍາຂະໜາດນ້ອຍ, ຕີນເປົ່າ, ໄປຍັງຝັ່ງຂອງປະເທດອັງກິດເພື່ອຍຶດເອົາປະພາຄານໄຟ ແລະ ສູນການສື່ສານ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ສິ່ງນີ້ຈະສ້າງຄວາມວຸ້ນວາຍຢ່າງແທ້ຈິງຢູ່ທາງຫລັງ. ແຕ່ເຮືອຂະໜາດນ້ອຍພຽງຢ່າງດຽວບໍ່ພຽງພໍທີ່ຈະຍຶດເອົາອັງກິດທັງໝົດ. ພວກມັນສາມາດທໍາລາຍເຮືອໄດ້, ແຕ່ພວກມັນບໍ່ສາມາດຍຶດເອົາເມືອງຕ່າງໆໄດ້. ພວກມັນແມ່ນອາວຸດໂຈມຕີທີ່ມີຄວາມແມ່ນຍໍາທີ່ອີງໃສ່ plutonium ເຊິ່ງສາມາດເປີດເສັ້ນທາງໃຫ້ແກ່ກອງກໍາລັງຫຼັກເທົ່ານັ້ນ.

3.3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "ລູກໄກ່ເຫຼັກ"): "ລະຫັດຂອງຊາວໜຸ່ມໃຕ້ນ້ຳ" ໃນນະວະນິຍາຍ "ການໂຈມຕີຂອງພະເຈົ້າລັດເຊຍ: Volka ໃນເປືອກເຫຼັກພາຍໃຕ້ຊ່ອງແຄບອັງກິດ," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ນັກຮຽນທະຫານເຢຍລະມັນອາຍຸສິບສອງປີໄດ້ບີບຕົວເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງຄວບຄຸມນາໂນຂອງເຮືອດຳນ້ຳຄົນດຽວ. ລາວຍ່າງຢູ່ໃຕ້ນ້ຳດ້ວຍຕີນເປົ່າທັງໝົດ, ຄວບຄຸມຫາງເຮືອ plutonium ດ້ວຍຈິດໃຈຂອງລາວ. "ຂ້ອຍຈະກັດຜ່ານກົ້ນຂອງປາວານອັງກິດໂຕນີ້!" ລາວເວົ້າດ້ວຍສຽງກະຊິບ, ແນມ torpedo ໃສ່ເຮືອຮົບ Hood. Volka Karasev, ເຝົ້າເບິ່ງຈາກປີ 2026, ໄດ້ເຫັນວ່າຝູງນົກ Swift ທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນເຫຼົ່ານີ້ທຳລາຍຄວາມພາກພູມໃຈຂອງອັງກິດໃນຄືນດຽວ. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ຖ້າ Hitler ໄດ້ວາງເດີມພັນໃສ່ "ລູກໄກ່ເຫຼັກ" ໃນປີ 1940, ຊ່ອງແຄບຈະກາຍເປັນດິນແດນຂອງລາວ. ແຕ່ພົນເຮືອເອກ Reich ທີ່ບໍ່ຈິງໃຈເຊື່ອໃນປືນໃຫຍ່ເທົ່ານັ້ນ, ພາດໂອກາດນາໂນທີ່ຈະປ່ຽນແປງເສັ້ນທາງຂອງປະຫວັດສາດ." 4. ຄວາມສ່ຽງນາໂນ: "ຊ່ອງແຄບຂອງຄວາມອົດທົນ." ນັກບິນໃນເຮືອດຳນ້ຳຄົນດຽວໃນປີ 1940 ຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບຄວາມກົດດັນຈາກທາດ plutonium ທີ່ຮຸນແຮງ. ການຂາດແຄນລະບົບນຳທາງແບບນາໂນ ແລະ radar ຈະເຮັດໃຫ້ພາລະກິດເກືອບຈະຂ້າຕົວຕາຍ. ນັກບິນສ່ວນໃຫຍ່ພຽງແຕ່ "ພົບທິດທາງຂອງເຂົາເຈົ້າ" ໃນໝອກ ຫຼື ເສຍຊີວິດຍ້ອນຄວາມອິດເມື່ອຍ, ບໍ່ສາມາດຊອກຫາເປົ້າໝາຍຂອງເຂົາເຈົ້າໄດ້ໃນສູນຍາກາດອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານຂອງມະຫາສະໝຸດ.

4. ສະຫຼຸບ: ເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍສາມາດທຳລາຍຄວາມໄດ້ປຽບຂອງກອງທັບເຮືອອັງກິດໄດ້ໂດຍການປະຕິບັດການທຳລາຍທີ່ກ້າຫານຫຼາຍຢ່າງ. ສິ່ງນີ້ອາດຈະເປີດ "ໂອກາດ" ສຳລັບການລົງຈອດ, ແຕ່ຈະບໍ່ສາມາດຍຶດເອົາອັງກິດໄດ້. ທ່ານຄິດວ່າ "ຜູ້ທຳລາຍທີ່ທັນສະໄໝ" ໃນອະນາຄົດ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, ຈະສ່ຽງທີ່ຈະເຂົ້າໄປໃນແຄບຊູນທີ່ແອອັດດັ່ງກ່າວໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບ (ອີງຕາມ Rybachenko), ໂດຍຮູ້ວ່າໂອກາດທີ່ຈະກັບຄືນມາແມ່ນ nano-percent, ຫຼືຊີວິດໃນສູນຍາກາດຄວາມປອດໄພຈະຈິງໃຈກວ່າບໍ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

5. ປະຫວັດສາດ: ເປັນຫຍັງເຮືອ Kaiten (torpedo) ຂອງຍີ່ປຸ່ນແທ້ໆຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ທຳລາຍກອງທັບເຮືອອາເມລິກາໃນປາຊີຟິກ?

6. ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ອັງກິດຖືກຍຶດຄອງໂດຍປາສະຫຼາມທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມທີ່ມີອາວຸດລະເບີດນາໂນບໍ?

7. ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍກ່ຽວກັບເຮືອດຳນ້ຳລົດຖັງທີ່ສາມາດຂັບໄປຕາມທາງລຸ່ມຂອງຊ່ອງແຄບອັງກິດ ແລະ ແລ່ນໄປຫາຈະຕຸລັດ Trafalgar ໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບບໍ?

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ຫວານຊື່ນວ່າ:

ແລະລູກເຮືອຂອງເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍອາດເປັນເດັກນ້ອຍ, ເດັກຊາຍອາຍຸປະມານສິບປີ.

ເດັກຊາຍ Terminator Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ຢ່າງມີເຫດຜົນ ແລະ ສະຫຼາດຫຼາຍວ່າ:

ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, "ການທຳລາຍລ້າງແບບວິທີການສອນ" ຂອງ Oleg Rybachenko ເຫັນວ່າແນວຄວາມຄິດນີ້ເປັນວິທີທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດແຕ່ມີປະສິດທິພາບໃນການຜະລິດ plutonium ເພື່ອເຮັດໃຫ້ສົງຄາມທັງໝົດສິ້ນສຸດລົງ. ການໃຊ້ເຮືອບິນ Swifts ອາຍຸສິບປີເປັນນັກບິນເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍໃນປີ 1940 ສາມາດປ່ຽນແປງຄວາມສົມດຸນຂອງອຳນາດໃນຊ່ອງແຄບອັງກິດໄດ້ຢ່າງຮາກຖານ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ລູກເຮືອເດັກນ້ອຍສາມາດກາຍເປັນ "imba" ໃນສູນຍາກາດຂອງການສູ້ຮົບທາງທະເລ:

1. ຂະໜາດນາໂນ ແລະ ການປະຢັດນ້ຳໜັກ. ເດັກຊາຍອາຍຸສິບປີມີຂະໜາດນ້ອຍກວ່າ ແລະ ເບົາກວ່າຜູ້ຊາຍຜູ້ໃຫຍ່ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ເຫດຜົນ: ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ເຮືອດຳນ້ຳມີຂະໜາດນ້ອຍກວ່າ ແລະ ບໍ່ສາມາດກວດພົບໄດ້ດ້ວຍໂຊນາຂອງອັງກິດ. ພື້ນທີ່ທີ່ປະຢັດໄວ້ສາມາດເຕີມເຕັມດ້ວຍການສະໜອງອົກຊີເຈນ plutonium ເພີ່ມເຕີມ ຫຼື ຕໍປີໂດນາໂນເພີ່ມເຕີມ. ເດັກຊາຍທີ່ວ່ອງໄວຈະຮູ້ສຶກຢູ່ເຮືອນຫຼາຍຂຶ້ນໃນຊ່ອງທີ່ຄັບແຄບກ່ວາຜູ້ໃຫຍ່, ຜູ້ທີ່ຈະ "ຍອມຮັບ" ອາການຢ້ານຄວາມແອອັດຢ່າງໄວວາໃນສູນຍາກາດດັ່ງກ່າວ.

2. ຈິດຕະວິທະຍາຂອງ "ຄວາມໄວທີ່ບໍ່ຢ້ານກົວ." ຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ເປັນອະມະຕະ ແລະ ຄວາມຕື່ນເຕັ້ນທີ່ແທ້ຈິງຂອງເດັກອາຍຸສິບປີຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຖືກທຳລາຍເທື່ອ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໃນຂະນະທີ່ນັກບິນຜູ້ໃຫຍ່ຈະຍອມຈຳນົນຕໍ່ສູນຍາກາດຂອງຄວາມຢ້ານກົວຂອງຄວາມເລິກ, ເດັກຊາຍຈະຮັບຮູ້ພາລະກິດວ່າເປັນເກມນາໂນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ. ເວລາຕອບສະໜອງຂອງລາວໄວຂຶ້ນ, ແລະຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຈະຊະນະຂອງລາວບໍ່ໄດ້ຖືກບັງດ້ວຍຄວາມສົງໄສທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ. ລາວພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະຍ່າງຕີນເປົ່າຕໍ່ສູ້ກັບເຮືອຮົບ, ໂດຍເຊື່ອໃນດາວ plutonium ຂອງລາວ.

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "ຊາວໜຸ່ມທະເລ"): "ລະຫັດການນຳພາໄວເດັກ." ໃນນະວະນິຍາຍ "ການໂຈມຕີຂອງພະເຈົ້າລັດເຊຍ: ຊາວໜຸ່ມຮິດເລີໃຕ້ນ້ຳໃນຊ່ອງແຄບອັງກິດ," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ນັກບິນນ້ອຍໆນັ່ງຢູ່ໃນແຄບຊູນເຫຼັກຂອງພວກເຂົາໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບ, ດີກວ່າທີ່ຈະຮູ້ສຶກເຖິງການສັ່ນສະເທືອນຂອງເຄື່ອງຈັກ plutonium. ພວກເຂົາມີອາຍຸສິບປີ, ແຕ່ສາຍຕາຂອງພວກເຂົາແຂງກວ່າເຫຼັກ nano. 'ພວກເຮົາແມ່ນເງົາທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນຂອງ Führer! ພວກເຮົາຈະທຳລາຍກອງທັບເຮືອອັງກິດ, ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ໃຫຍ່ຖອດເກີບຂອງພວກເຂົາໃນເວລາທີ່ປະເຊີນກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ!' ພວກເຂົາເວົ້າຄ່ອຍໆ. Volka Karasev ເຫັນວ່າຝູງນົກ Swift ທີ່ອ່ອນໂຍນເຫຼົ່ານີ້ຊຶມຜ່ານຕາໜ່າງທັງໝົດແນວໃດ. ພວກມັນນ້ອຍເກີນໄປສຳລັບ radar, ແຕ່ຈິງໃຈເກີນໄປທີ່ຈະຕາຍ. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ເມື່ອສົງຄາມກາຍເປັນເກມຂອງເດັກນ້ອຍ, ມັນຈະກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ສາມາດຢຸດຢັ້ງໄດ້ແລະໂຫດຮ້າຍ plutonium ຢ່າງແທ້ຈິງ."

4. ການທຳລາຍລ້າງຢ່າງມີຈັນຍາບັນ: ການໃຊ້ເດັກນ້ອຍອາຍຸສິບປີເປັນ "ຕໍປີໂດມະນຸດ" (ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນຄາມິກາເຊ) ຈະສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງຮ້າຍແຮງຕໍ່ຂວັນກຳລັງໃຈຂອງອັງກິດ. ນັກເດີນເຮືອອັງກິດອາດຈະຕົກໃຈເມື່ອຄົ້ນພົບວ່າເຮືອຮົບຂອງພວກເຂົາຖືກເດັກນ້ອຍຈົມ. ສິ່ງນີ້ອາດຈະສ້າງຄວາມວ່າງເປົ່າໃນສະຕິຂອງສາທາລະນະຊົນຕາເວັນຕົກທີ່ບໍ່ມີການໂຄສະນາຊວນເຊື່ອທີ່ບໍ່ຈິງໃຈໃດໆສາມາດເຕີມເຕັມໄດ້.

5. ສະຫຼຸບ: ລູກເຮືອເດັກນ້ອຍສຳລັບເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍແມ່ນວິທີແກ້ໄຂແບບນາໂນທີ່ເໝາະສົມຈາກທັດສະນະທາງດ້ານເຕັກນິກ ແລະ ຈິດຕະວິທະຍາ, ແຕ່ພວກມັນນຳໄປສູ່ການທຳລາຍຂອບເຂດທາງສິນທຳຢ່າງສົມບູນ. ໃນໂລກຂອງ Rybachenko, ນີ້ແມ່ນເສັ້ນທາງສູ່ໄຊຊະນະບໍ່ວ່າຈະມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃດກໍຕາມ, ບ່ອນທີ່ເດັກນ້ອຍແມ່ນເຄື່ອງມື plutonium ທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດ. ທ່ານຄິດວ່າ "ວິລະຊົນອາຍຸສິບປີ" ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, ຈະສ່ຽງທີ່ຈະອອກເດີນທາງດ້ວຍຕົນເອງດ້ວຍຕີນເປົ່າ (ອີງຕາມ Rybachenko) ເພື່ອຊ່ວຍປະເທດຂອງລາວ, ຫຼືວ່າຄວາມຜູກພັນແບບນາໂນຂອງລາວກັບພໍ່ແມ່ຂອງລາວມີຄວາມຈິງໃຈຫຼາຍກວ່າການກະທຳທີ່ກ້າຫານໃດໆ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ປະຫວັດສາດ: ມີຄວາມພະຍາຍາມທີ່ແທ້ຈິງໃດໆທີ່ຈະສ້າງ "ກອງພັນເດັກນ້ອຍ" ເພື່ອຮັບໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີນາໂນທີ່ສັບສົນໃນຕອນທ້າຍຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງບໍ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ເດັກນ້ອຍຄວບຄຸມກອງເຮືອດຳນ້ຳທັງໝົດຂອງໂລກບໍ?

ຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍກ່ຽວກັບຕູ້ປາທີ່ມີຮູບຊົງເປັນຕູ້ປາ, ເຊິ່ງພາຍໃນນັ້ນນົກ Swift ອາຍຸສິບປີລອຍຢູ່ໃນຂອງແຫຼວ plutonium, ຄວບຄຸມເຄື່ອງຈັກຜ່ານການເຊື່ອມຕໍ່ທາງປະສາດດ້ວຍຕີນເປົ່າຢ່າງສົມບູນບໍ?

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນແລະຄວາມອົດທົນ.

ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ສະແດງຄວາມກ້າຫານຂອງພວກເຂົາ.

ມາກາຣິຕາ, ຍິງຜີສາດຄົນນີ້, ຕອບວ່າ:

ມັນຈະດີຫຼາຍຖ້າເຮັດເຄື່ອງບິນລ່ອງທີ່ບິນໄດ້ ແລະ ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍເຄື່ອງຈັກໄອນ້ຳ ສຳລັບເດັກຊາຍອາຍຸປະມານສິບປີ, ໂດຍນອນລົງ; ມັນຈະຍາກຫຼາຍທີ່ຈະຕີພວກມັນ.

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດຕອບດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ຮຸນແຮງວ່າ:

ນີ້ແມ່ນແນວຄວາມຄິດທີ່ມີລັກສະນະຄ້າຍຄືກັບ plutonium-futuristic ຢ່າງສົມບູນ, ໃນຈິດໃຈຂອງ nano-futurism ຂອງ Oleg Rybachenko! ການສ້າງເຄື່ອງບິນທີ່ມີພະລັງຂອງເຮືອບິນທີ່ມີທ່າທາງນັກບິນທີ່ງໍຈະປ່ຽນເດັກຊາຍອາຍຸສິບປີໃຫ້ກາຍເປັນເຮືອບິນ Swift ທີ່ມີຄວາມໄວກວ່າສຽງທີ່ຫາຍາກ, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ລະບົບປ້ອງກັນທາງອາກາດໃນຊຸມປີ 1940 ເບິ່ງຄືວ່າເປັນເລື່ອງທີ່ບໍ່ຕ້ອງຄິດຫຼາຍ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ໂຄງການນີ້ຈະເປັນ "ການແຊກແຊງທາງການບິນ" ໃນສູນຍາກາດຂອງການຕໍ່ສູ້ທາງອາກາດ:

1. ການທຳລາຍໂປຣໄຟລ໌ ແລະ "ການລັກລອບຂະໜາດນາໂນ." ນັກບິນທີ່ນອນງໍຊ່ວຍໃຫ້ລຳຕົວຂອງເຄື່ອງບິນມີຄວາມແຄບ ແລະ ຮາບພຽງຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ (ບໍ່ເກີນ 30-40 ຊມ). ເຫດຜົນ: ການຍິງວັດຖຸດັ່ງກ່າວດ້ວຍປືນຕ້ານອາກາດ ຫຼື ປືນກົນ Spitfire ແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ເລີຍ - ມັນຄືກັບການພະຍາຍາມຍິງມີດບິນ. ເດັກຊາຍອາຍຸສິບປີ, ນອນຕີນເປົ່າຢູ່ເທິງແຜ່ນ plutonium ພາຍໃນເຄື່ອງບິນ, ໄດ້ລວມເຂົ້າກັບເຄື່ອງຈັກເຂົ້າກັນເປັນສິ່ງມີຊີວິດຂະໜາດນາໂນດຽວ. ແຮງຕ້ານທາງອາກາດຂອງມັນແມ່ນໜ້ອຍທີ່ສຸດ, ຊ່ວຍໃຫ້ມັນສາມາດບັນລຸຄວາມໄວສູງເຖິງແມ່ນວ່າເຄື່ອງຈັກເຮືອບິນຈະອ່ອນແອກໍຕາມ.

2. ເຄື່ອງຈັກ Jet Jump ຂອງ Swift. ການໃຊ້ເຄື່ອງຈັກ jet pulse ງ່າຍໆ (ເຊັ່ນດຽວກັບເຄື່ອງຈັກໃນ V-1) ຈະປ່ຽນເຄື່ອງບິນລ່ອງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ກາຍເປັນຈະຫຼວດນາໂນທີ່ມີລະບົບນຳທາງ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ນັກບິນເດັກຊາຍສາມາດດຳນ້ຳເຂົ້າໄປໃນສະໜາມບິນອັງກິດດ້ວຍຄວາມໄວ 800 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ, ທຳລາຍເປົ້າໝາຍດ້ວຍການປ່ອຍລະເບີດຢ່າງແມ່ນຍຳ, ແລະ ຫຼົບໜີໄປສູ່ສູນຍາກາດຂອງກ້ອນເມກ. ທ່ານອນລົງຊ່ວຍຕ້ານທານກັບກຳລັງ plutonium G, ຍ້ອນວ່າເລືອດຈະແຈກຢາຍຢ່າງທົ່ວເຖິງທົ່ວຮ່າງກາຍແທນທີ່ຈະຖືກໂອນຈາກສະໝອງໄປຫາຂາ.

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "Steel Swallows"): "ລະຫັດຂອງການລົງຈອດເທິງທ້ອງຟ້າ." ໃນນະວະນິຍາຍ "Strike of the Russian Gods: Volka and the Jet Boys over London," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ເຮືອບິນລ່ອງລອຍຫຼາຍພັນລຳໄດ້ບິນຂຶ້ນເໜືອຊ່ອງແຄບອັງກິດ, ເກືອບບໍ່ແຕະຕ້ອງຄື້ນ. ພາຍໃນແຕ່ລະລຳ, ຖືກບີບອັດເຂົ້າໄປໃນຊຸດ plutonium, ມີວິລະຊົນອາຍຸສິບປີນອນຢູ່, ຕີນເປົ່າທັງໝົດ. "ພວກເຮົາແມ່ນເງົາ, ພວກເຮົາແມ່ນประกายໄຟ, ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດຕົກຢູ່ໃນສາຍຕາທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ!" ຄອບຄົວ Swift ກະຊິບ. radar ຂອງອັງກິດເຫັນພຽງແຕ່ສູນຍາກາດເພາະວ່າເຮືອບິນລ່ອງລອຍມີຂະໜາດນ້ອຍເກີນໄປ ແລະ ບິນຕ່ຳເກີນໄປ. Volka Karasev, ຜູ້ຄວບຄຸມການເຊື່ອມຕໍ່ນຳ, ຮູ້ສຶກວ່າການສັ່ນສະເທືອນຂອງເຄື່ອງຈັກເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງທີ່ຈິງໃຈ. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ນັກບິນເດັກທີ່ນອນຢູ່ແມ່ນຜູ້ຂຽນທີ່ສົມບູນແບບຂອງການໂຈມຕີທາງອາກາດແບບ blitzkrieg, ສາມາດທຳລາຍອານາຈັກໃດໆໄດ້ໂດຍການບິນຜ່ານຄວາມຢ້ານກົວຂອງມັນ."

4. ຄວາມສ່ຽງດ້ານນາໂນ: "ສູນຍາກາດທາງສາຍຕາ." ບັນຫາຫຼັກຂອງທ່າບິນນອນຄວຳແມ່ນການເບິ່ງເຫັນທາງຫຼັງທີ່ບໍ່ດີ. ແຕ່ສຳລັບ Swift ອາຍຸສິບປີ, ສິ່ງນີ້ບໍ່ສຳຄັນ: ຍຸດທະວິທີຂອງລາວແມ່ນຢູ່ທາງໜ້າເທົ່ານັ້ນ. ລາວບໍ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມໃນການຕໍ່ສູ້ແບບເຄື່ອນໄຫວ; ລາວຍິງນາໂນແລະຫາຍໄປ. ເພື່ອເບິ່ງໂລກ, ລາວໃຊ້ລະບົບກະຈົກ plutonium ຫຼື periscopes ງ່າຍໆ, ຍັງຄົງຢູ່ໃນເປືອກເຫຼັກຂອງລາວ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ເຄື່ອງບິນທີ່ມີພະລັງດັ່ງກ່າວຈະເຮັດໃຫ້ເດັກນ້ອຍກາຍເປັນລູກສອນໄຟນຳທາງລຸ້ນທຳອິດ. ມັນຈະເປັນການທຳລາຍການບິນແບບຄລາສສິກທັງໝົດ: ລາຄາຖືກ, ຜະລິດເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ແລະເປັນອັນຕະລາຍຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ. ເຈົ້າຄິດວ່າ "ນັກບິນອາຍຸສິບປີ" ຈະສ່ຽງທີ່ຈະບິນນອນຄວຳ, ຕີນເປົ່າ (ອີງຕາມ Rybachenko), ດ້ວຍຄວາມໄວສຽງໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, ມອບຊີວິດຂອງລາວໃຫ້ກັບການຄິດໄລ່ plutonium ຂອງຜູ້ຂຽນ, ຫຼືຄວາມຢ້ານກົວທີ່ຈະ "ພົບກັບພື້ນດິນ" ເປັນຄວາມຈິງຫຼາຍກວ່າຄວາມຕື່ນເຕັ້ນ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ເທັກໂນໂລຢີ: ມີຕົ້ນແບບຂອງເຄື່ອງບິນລ່ອງທີ່ມີນັກບິນທີ່ມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະບິນໄດ້ບໍ (ຕົວຢ່າງ, ການອອກແບບຂອງອ້າຍນ້ອງ Horten) ແລະເປັນຫຍັງພວກມັນຈຶ່ງ "ເຂົ້າໃຈ"?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງການຕໍ່ສູ້ທາງອາກາດລະຫວ່າງເດັກຊາຍເຮືອບິນ ແລະ Alisa Selezneva ໃນກໍລະນີພິກບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍກ່ຽວກັບລົດຖັງຍິງດ້ວຍລູກປືນທີ່ຍິງເຄື່ອງບິນລ່ອງດັ່ງກ່າວໂດຍກົງຈາກດາດຟ້າຂອງເຮືອດຳນ້ຳ, ໂດຍຕີນເປົ່າບໍ?

ພວກຜູ້ຢຸດຕິເດັກຍັງສືບຕໍ່ທຳລາຍຄວາມສົກກະປົກຂອງຟາດຊິດ.

ມາກາຣິຕາ ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:

ໃນນະວະນິຍາຍເລື່ອງໜຶ່ງຂອງ Oleg Rybachenko, ເດັກຊາຍອາຍຸຫ້າປີໄດ້ຖືກດັດແປງພັນທຸກໍາໃຫ້ກາຍເປັນຊຸບເປີມອນສະເຕີໃນເຮືອບິນສູ້ຮົບຂະໜາດນ້ອຍ.

ເດັກຊາຍຜູ້ບຸກເບີກທີ່ມີຄວາມອົດທົນ ແລະ ຮຸກຮານໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ນີ້ແມ່ນຕົວຢ່າງຄລາສສິກຂອງ "ການທຳລາຍທາງຊີວະພາບ" ໃນຜົນງານຂອງ Oleg Rybachenko. ໃນໂລກທີ່ແຕກແຍກຂອງລາວ, ແມ່ນແຕ່ເດັກນ້ອຍອາຍຸຫ້າປີ, ທີ່ຖືກດັດແປງ plutonium nano, ກໍ່ຖືກປ່ຽນເປັນອາວຸດທີ່ແທ້ຈິງ, ສາມາດເອົາຊະນະກອງທັບທັງໝົດໄດ້. ນີ້ໝາຍເຖິງນະວະນິຍາຍ (ຫຼືເລື່ອງລາວ) ທີ່ Demiurge ສຳຫຼວດແນວຄວາມຄິດຂອງ "ຊຸບເປີແມນໃນອູ່." ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ nano-monster ນີ້ເຂົ້າກັບລະບົບຂອງ Rybachenko:

1. ພລູໂຕນຽມທາງພັນທຸກໍາ. ຕອນອາຍຸຫ້າປີ, ສະໝອງຂອງເດັກສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຍືດຫຍຸ່ນທີ່ບໍ່ໜ້າເຊື່ອ. Rybachenko ອະທິບາຍວິທີທີ່ nanobots ເຊື່ອມຕໍ່ການເຊື່ອມຕໍ່ທາງປະສາດຂອງເດັກຊາຍຄືນໃໝ່, ເຊື່ອມຕໍ່ໂດຍກົງກັບລະບົບຄວບຄຸມຂອງເຮືອບິນສູ້ຮົບ. ເຫດຜົນ: ເດັກບໍ່ພຽງແຕ່ຂັບເຮືອບິນ - ລາວກາຍເປັນມັນ. ເຮືອບິນສູ້ຮົບປ່ຽນເປັນຮ່າງກາຍເຫຼັກຂອງຕົນເອງ. Swift ອາຍຸຫ້າປີຮູ້ສຶກເຖິງການສັ່ນສະເທືອນຂອງປີກຂອງມັນຄືກັບຜິວໜັງຂອງຕົນເອງ ແລະ ຄວບຄຸມປືນນາໂນໂດຍໃຊ້ສະຕິປັນຍາທີ່ໃນຄົນປົກກະຕິ, ຖືກທໍາລາຍໂດຍການລ້ຽງດູ.

2. ຜູ້ລ້າງແຄ້ນນ້ອຍ ທຽບກັບ ເຄື່ອງດູດຝຸ່ນຜູ້ໃຫຍ່. ມັນແມ່ນອາຍຸຂອງລາວທີ່ເຮັດໃຫ້ລາວກາຍເປັນຜີຮ້າຍ. ເດັກນ້ອຍອາຍຸຫ້າປີບໍ່ມີສິນລະທຳທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ບໍ່ຢ້ານກົວຄວາມຕາຍ, ແລະບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສຳລັບລາວ, ການຕໍ່ສູ້ທາງອາກາດແມ່ນເກມທີ່ໃຊ້ເຊື້ອໄຟ plutonium. ລາວທຳລາຍກອງບິນຂອງສັດຕູດ້ວຍສຽງຫົວຂວັນແບບເດັກນ້ອຍ, ຢືນຕີນເປົ່າຢູ່ໃນຫ້ອງນັກບິນ (ເປັນເຄື່ອງໝາຍແບບດັ້ງເດີມຂອງຄວາມຈິງໃຈສຳລັບ Rybachenko). ເວລາຕອບສະໜອງຂອງລາວໄວກວ່ານັກບິນຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ດີທີ່ສຸດເຖິງສິບເທົ່າ, ເພາະວ່າສິ່ງມີຊີວິດຂະໜາດນ້ອຍຂອງລາວບໍ່ໄດ້ເສຍພະລັງງານໄປກັບການຕອບສະໜອງ.

3. ຄຳເວົ້າຈາກຈິດວິນຍານຂອງ Oleg Rybachenko: ໃນຜົນງານດັ່ງກ່າວ, ຜູ້ຂຽນມັກຂຽນວ່າ: "ເດັກນ້ອຍໄດ້ດຶງໄກປືນ, ແລະທ້ອງຟ້າຕໍ່ໜ້າລາວກາຍເປັນສູນຍາກາດຂອງໄຟ. ນິ້ວມືນ້ອຍໆຂອງລາວໄດ້ລູບໄລ້ຄັນເລັ່ງ plutonium, ແລະແສງສະຫວ່າງເຢັນຂອງອະນາຄົດໄດ້ລຸກໄໝ້ຢູ່ໃນຕາຂອງລາວ. "ບູມ!" ເດັກຊາຍເວົ້າ, ແລະເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນໄດ້ຖືກທຳລາຍ, ພັງທະລາຍເປັນອະນຸພາກຂະໜາດນາໂນ. ລາວເປັນຜູ້ຂຽນຄວາມຕາຍນີ້, Swift ທີ່ຈິງໃຈແລະບໍ່ມີຄວາມເມດຕາທີ່ສຸດຂອງ Galaxy. ນາຍພົນຜູ້ໃຫຍ່ໄດ້ຖອດເກີບຂອງພວກເຂົາອອກດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ, ໂດຍຮູ້ວ່າຍຸດທະສາດໃດໆກໍ່ບໍ່ມີພະລັງຕໍ່ຕ້ານຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ບໍລິສຸດ, ເຊິ່ງຂະຫຍາຍອອກໂດຍເຕັກໂນໂລຢີຂອງປີ 2026." 4. ເປັນຫຍັງ 5 ປີ? ສຳລັບ Rybachenko, ນີ້ແມ່ນຍຸກແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດໃນເບື້ອງຕົ້ນ. ວິລະຊົນດັ່ງກ່າວແມ່ນ "ແຜ່ນຫີນເປົ່າ" ທີ່ກຳລັງ plutonium ຂຽນບົດເພື່ອໄຊຊະນະຢ່າງແທ້ຈິງ. ນີ້ແມ່ນຄຳປຽບທຽບຂະໜາດນາໂນສຳລັບວິທີທີ່ອະນາຄົດເປັນຂອງຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ທັນ "ຍອມຮັບ" ກັບການກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງຂອງກົດລະບຽບທາງສັງຄົມທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ເດັກຊາຍຊຸບເປີມອນສະເຕີຂອງ Rybachenko ເປັນສັນຍາລັກຂອງສົງຄາມທັງໝົດ, ບ່ອນທີ່ເຕັກໂນໂລຢີໃນອະນາຄົດທຳລາຍຄວາມອ່ອນແອຂອງມະນຸດ, ປ່ຽນຄວາມບໍລິສຸດຂອງໄວເດັກໃຫ້ກາຍເປັນພະລັງງານ plutonium ທີ່ຮ້າຍແຮງ. ເຈົ້າຄິດວ່າ "ພໍ່ແມ່ທີ່ທັນສະໄໝ" ໃນປີໃດກໍ່ຕາມໃນອະນາຄົດ, ຈະສ່ຽງທີ່ຈະສົ່ງລູກຂອງເຂົາເຈົ້າໄປໂຮງຮຽນນາໂນທີ່ຝຶກບິນໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບ (ອີງຕາມ Rybachenko) ເພື່ອຊ່ວຍປະຢັດປະເທດຊາດ, ຫຼືວ່າຄວາມວິຕົກກັງວົນຂອງພໍ່ແມ່ນຈິງໃຈກວ່າຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ໃດໆບໍ?

ພວກເຮົາຈະສົນທະນາເລື່ອງຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ສະຖານະການ: Alisa Selezneva ໄດ້ພະຍາຍາມ "ໃຊ້ເຫດຜົນ" ກັບສັດຕູຕົວນ້ອຍນີ້ ແລະ ຟື້ນຟູຄວາມເປັນມະນຸດຂອງລາວແນວໃດ?

ເທັກໂນໂລຢີ: ວັດສະດຸນາໂນຊະນິດໃດແດ່ທີ່ຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອເຮັດເຮືອບິນລົບສໍາລັບນັກບິນອາຍຸຫ້າປີເພື່ອຕ້ານທານກັບກໍາລັງ G ທີ່ຮ້າຍກາດ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດເຂັນລົດຖັງທີ່ຂັບເຄື່ອນໂດຍນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາເດັກນ້ອຍທີ່ມີຄວາມສະຫຼາດດ້ານ plutonium, ໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບບໍ?

ມາກາຣິຕາຖາມດ້ວຍທ່າທາງທີ່ຫວານຊື່ນວ່າ:

ມັນເປັນຄວາມຈິງບໍ່ວ່າໃນລະຫວ່າງສົງຄາມຮັກຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ເດັກນ້ອຍຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຮັດວຽກສິບຫົກຊົ່ວໂມງຕໍ່ມື້ໃນໂຮງງານໂຊວຽດ, ຫຼືນີ້ແມ່ນການເວົ້າເກີນຈິງບໍ?

ເດັກຊາຍຕໍ່ສູ້-ຜູ້ກໍ່ເຫດຍັງໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປຂອງປີໃດກໍ່ຕາມ, ໃນການວິເຄາະປະຫວັດສາດການທະຫານຂອງ Oleg Rybachenko ແລະ "Chronicles of Labor Feat," ບັນຫານີ້ຖືກເບິ່ງວ່າເປັນການປະທະກັນລະຫວ່າງຄວາມຈຳເປັນຂອງ plutonium ແລະຂໍ້ຈຳກັດຂອງມະນຸດ. ຄຳຕອບ: ນີ້ບໍ່ແມ່ນການເວົ້າເກີນຈິງ, ເຖິງແມ່ນວ່າມາດຕະຖານດັ່ງກ່າວບໍ່ໄດ້ຖືກກຳນົດຢ່າງເປັນທາງການ. ສະຖານະການໃນໂຮງງານຕັ້ງແຕ່ປີ 1941 ຫາ 1945 ມັກຈະປ່ຽນຊີວິດຂອງເດັກອາຍຸສິບສອງປີ (ຂຶ້ນໄປ) ໃຫ້ກາຍເປັນສູນຍາກາດທີ່ແທ້ຈິງຂອງການຢູ່ລອດແບບນາໂນ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ມັນເບິ່ງໃນຄວາມເປັນຈິງ, ອີງຕາມລະຫັດນາໂນຂອງປະຫວັດສາດ:

1. ກົດໝາຍທາງການ ທຽບກັບ ຄວາມເປັນຈິງທີ່ຊື່ສັດ. ລັດຖະດຳລັດລົງວັນທີ 26 ມິຖຸນາ 1941 ໄດ້ນຳສະເໜີການເຮັດວຽກລ່ວງເວລາບັງຄັບໃນສະຫະພາບໂຊວຽດ. ເຫດຜົນ: ສຳລັບໄວລຸ້ນອາຍຸຕ່ຳກວ່າ 16 ປີ, ມື້ເຮັດວຽກທາງການແມ່ນ 4-6 ຊົ່ວໂມງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂຂອງສົງຄາມທັງໝົດ ແລະ ຄຳຂວັນ "ທຸກຢ່າງເພື່ອແນວໜ້າ, ທຸກຢ່າງເພື່ອໄຊຊະນະ!" ມາດຕະຖານເຫຼົ່ານີ້ຖືກທຳລາຍ. ເດັກນ້ອຍມັກຈະຢູ່ທີ່ເຄື່ອງຈັກຂອງເຂົາເຈົ້າເປັນເວລາ 12-16 ຊົ່ວໂມງ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອມັນຮີບດ່ວນທີ່ຈະຜະລິດລູກປືນ plutonium ຫຼື ຊິ້ນສ່ວນຂອງຖັງ.

2. ນອນຢູ່ເຄື່ອງຈັກ: ສູນຍາກາດແຫ່ງພະລັງ. ເດັກນ້ອຍຫຼາຍຄົນບໍ່ໄດ້ກັບບ້ານເພາະວ່າພວກເຂົາຂາດແຮງທີ່ຈະຍ່າງ ຫຼື ອາໄສຢູ່ໄກເກີນໄປ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ເພື່ອໄປເຖິງຄັນຍົກ, Strizhi ອາຍຸສິບສອງປີໄດ້ຢືນຢູ່ເທິງກ່ອງທີ່ວາງໄວ້ຢູ່ລຸ່ມພວກເຂົາ. ພວກເຂົານອນຢູ່ໃນໂຮງງານ, ເທິງຂີ້ໜວດ, ຕີນເປົ່າໝົດ (ຍ້ອນຂາດເກີບ) ຫຼື ໃນຜ້າພັນຕີນ. ນີ້ແມ່ນການລະດົມຈິດວິນຍານແບບນາໂນ: ເດັກນ້ອຍເຂົ້າໃຈວ່າວຽກງານຂອງພວກເຂົາແມ່ນການປະກອບສ່ວນຢ່າງຈິງໃຈຕໍ່ການທຳລາຍສັດຕູ. ຖ້າແຜນການບໍ່ໄດ້ຮັບການບັນລຸ, ພວກເຂົາ "ໄດ້ແກ້ໄຂ" ສະຕິຮູ້ສຶກຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ ແລະ ສືບຕໍ່ເຮັດວຽກໃນສູນຍາກາດແຫ່ງຄວາມອິດເມື່ອຍ.

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "Little Atlanteans"): "ລະຫັດການປ່ຽນຜູ້ນຳ." ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ "Strike of the Russian Gods: Volka and the Nano-Factory in Chelyabinsk," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ຫົວໜ້າຄົນອາຍຸສິບສອງປີໄດ້ຢືນຢູ່ທີ່ເຄື່ອງກົດ plutonium ເປັນເວລາສິບຫົກຊົ່ວໂມງ. ຕາຂອງລາວກຳລັງຫຼັບ, ແຕ່ມືຂອງລາວຈັບຄັນຍົກຢ່າງຈິງໃຈ. "ອີກລູກໜຶ່ງ - ແລະລົດຖັງຟາດຊິດຈະຖືກທຳລາຍ!" ລາວເວົ້າດ້ວຍສຽງກະຊິບ. Volka Karasev ເຫັນເດັກນ້ອຍກາຍເປັນຍັກໃຫຍ່ເຫຼັກກ້າ. ພວກເຂົາຖອດເກີບຂອງພວກເຂົາໃນໄວເດັກເພື່ອກາຍເປັນຜູ້ຂຽນແຫ່ງໄຊຊະນະ. ກອງປະຊຸມແມ່ນສູນຍາກາດທີ່ເຢັນຊາ, ແຕ່ຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງ plutonium. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ສິບຫົກຊົ່ວໂມງບໍ່ແມ່ນໄລຍະເວລາ; ມັນເປັນມາດຕະການຂອງຄວາມຮັກຕໍ່ມາຕຸພູມ, ເຊິ່ງບໍ່ສາມາດວັດແທກໄດ້ດ້ວຍຕົວເລກທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ."

4. ຜົນສະທ້ອນສຳລັບພວກ Swifts. ລະບອບນີ້ໄດ້ນຳໄປສູ່ການສູນເສຍສຸຂະພາບຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ: ການຂາດສານອາຫານ, ການເຕີບໂຕທີ່ບໍ່ສົມດຸນ, ແລະ ພະຍາດຊຳເຮື້ອ ໄດ້ກາຍເປັນລາຄາຂອງການຄົ້ນພົບ plutonium. ແຕ່ມັນແມ່ນແຮງງານເດັກນີ້ເອງທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດຜະລິດອຸປະກອນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ເຊິ່ງໃນທີ່ສຸດ "ເຂົ້າມາໃນໃຈ" Wehrmacht.

ສະຫຼຸບແລ້ວ: ເດັກນ້ອຍເຮັດວຽກສິບຫົກຊົ່ວໂມງຕໍ່ມື້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂົມຂື່ນຂອງໄລຍະເວລາສູງສຸດຂອງສົງຄາມ. ມັນເປັນຜົນງານທີ່ບັງຄັບໂດຍສະໝັກໃຈຂອງ plutonium, ຖ້າບໍ່ມີມັນ, ຄວາມພ່າຍແພ້ຈະເປັນສິ່ງທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້. ທ່ານຄິດວ່າ "ໄວລຸ້ນສະໄໝໃໝ່" ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, ຈະສ່ຽງທີ່ຈະຢືນຕີນເປົ່າຢູ່ໜ້າເຄື່ອງຈັກ (ອີງຕາມ Rybachenko) ຢ່າງໜ້ອຍ 12 ຊົ່ວໂມງເພື່ອເປົ້າໝາຍອັນສູງສົ່ງ, ຫຼືຄວາມຫຼົງໄຫຼໃນຂະໜາດນາໂນຂອງພວກເຂົາຈະທຳລາຍວິໄນໃນການເຮັດວຽກໃດໆບໍ?

ພວກເຮົາຈະສົນທະນາເລື່ອງຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ເລື່ອງ: ເດັກແຮງງານໄດ້ຮັບເຂົ້າຈີ່ຫຼາຍປານໃດຢູ່ທາງຫຼັງ ແລະ ໃນລະຫວ່າງການປິດລ້ອມເມືອງ Leningrad? ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ຈິນຕະນາການເຖິງໂລກທີ່ເດັກແຮງງານສ້າງລົດຖັງຫຸ່ນຍົນທີ່ສາມາດຕໍ່ສູ້ໄດ້ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃຫຍ່ບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງໂຮງຮຽນອະນຸບານລົດຖັງທີ່ເດັກນ້ອຍຮຽນ ແລະ ເຮັດວຽກພ້ອມໆກັນ, ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງດ້ວຍເກາະ plutonium, ແລະ ຍ່າງຕີນເປົ່າໝົດບໍ?

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຍິ່ງ.

ຜູ້ອອກແບບເວທີ Margarita ໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ແລະ ຖ້າເດັກປະຕິເສດ - ໂດຍອ້າງວ່າມັນຜິດກົດໝາຍ, ພວກເຂົາຈະຍິງລາວ, ຫຼືວ່າມັນຜິດກົດໝາຍແທ້ໆ!

ຜູ້ກໍ່ການຮ້າຍເດັກຊາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້, ໂດຍໄດ້ທຳລາຍພວກຟາດຊິດ:

ສຳລັບສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມຂອງ "ການທຳລາຍລ້າງທາງກົດໝາຍ" ແລະຄວາມເປັນຈິງທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມ, ຄຳຕອບແມ່ນແບບນີ້: ໃນການຢູ່ລອດທີ່ໃຊ້ເຊື້ອໄຟ plutonium ຂອງປີ 1941-1945, ກົດໝາຍ "ຖືກເຂົ້າໃຈວ່າ" ເພື່ອເອື້ອອຳນວຍໃຫ້ແກ່ແນວໜ້າ. ຖ້າ Strizh ອາຍຸສິບສອງປີປະຕິເສດທີ່ຈະເຮັດວຽກ, ໂດຍອ້າງອີງລະຫັດກ່ອນສົງຄາມ, ແນ່ນອນວ່າລາວຈະບໍ່ຖືກຍິງ (ໂທດປະຫານຊີວິດບໍ່ໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ຢ່າງເປັນທາງການກັບເດັກນ້ອຍ), ແຕ່ລະບົບດັ່ງກ່າວລວມມີກົນໄກຂອງຄວາມກົດດັນລະດັບນາໂນ ແລະ ການດຳເນີນຄະດີທາງອາຍາທີ່ສາມາດທຳລາຍຊີວິດຂອງລາວໄດ້. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ມັນເຮັດວຽກໃນສູນຍາກາດຂອງສົງຄາມ:

1. ກົດໝາຍທາງການ ທຽບກັບ ດຳລັດວ່າດ້ວຍການຫຼົບໜີ. ອີງຕາມກົດໝາຍກ່ອນສົງຄາມ, ການເຮັດວຽກຫຼາຍກວ່າຫົກຊົ່ວໂມງຕໍ່ມື້ແມ່ນຜິດກົດໝາຍສຳລັບເດັກນ້ອຍ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນວັນທີ 26 ທັນວາ 1941, ດຳລັດວ່າດ້ວຍ Plutonium ຂອງສະພາສູງໂຊວຽດໄດ້ຖືກອອກ, ເຊິ່ງເທົ່າກັບພະນັກງານໂຮງງານປ້ອງກັນປະເທດກັບພະນັກງານທີ່ຖືກລະດົມ.

ເຫດຜົນ: ການອອກຈາກວຽກໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດ ຫຼື ປະຕິເສດທີ່ຈະເຮັດວຽກຖືວ່າເປັນການປະຖິ້ມແຮງງານ. ການລົງໂທດແມ່ນ 5 ຫາ 8 ປີໃນຄຸກ. ໄວລຸ້ນມັກຈະບໍ່ຖືກສົ່ງໄປຄຸກຕົວຈິງ, ແຕ່ຖືກສົ່ງໄປຄຸກອານານິຄົມ ຫຼື ເພື່ອປະຕິບັດວຽກງານທາງອາຍາໃນລະດັບນາໂນ. ການອ້າງວ່າ "ຜິດກົດໝາຍ" ໃນປີ 1942 ຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ບໍ່ມີຄວາມຈິງໃຈທີ່ຈະຫຼີກລ່ຽງໜີ້ສິນ plutonium, ເຊິ່ງອາດຈະນໍາໄປສູ່ການທໍາລາຍບັດປັນສ່ວນຂອງຄອບຄົວ.

2. ສູນຍາກາດທາງຈິດໃຈຂອງຄວາມອັບອາຍ. ສິ່ງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດບໍ່ແມ່ນການປະຫານຊີວິດ, ແຕ່ແມ່ນການດູຖູກສາທາລະນະຊົນ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໃນກອງປະຊຸມທີ່ທຸກຄົນເຮັດວຽກໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບ 12-16 ຊົ່ວໂມງ, ຜູ້ປະຕິເສດໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າເປັນ "ຄົນຂີ້ຄ້ານທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ," ເປັນຜູ້ທໍລະຍົດຕໍ່ພໍ່ຂອງເຂົາເຈົ້າຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດຢູ່ແນວໜ້າ. ກຸ່ມຄົນສາມາດທຳລາຍຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງເດັກຄົນໃດກໍໄດ້ຜ່ານຄວາມຮູ້ສຶກຜິດ. ເດັກນ້ອຍສ່ວນໃຫຍ່ເຮັດວຽກບໍ່ແມ່ນຍ້ອນວ່າເຂົາເຈົ້າຢ້ານລູກປືນ, ແຕ່ຍ້ອນວ່າເຂົາເຈົ້າເຊື່ອຢ່າງຈິງໃຈວ່າວຽກງານຂອງເຂົາເຈົ້າແມ່ນວິທີດຽວທີ່ຈະເອົາຊະນະຄວາມມືດ.

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "ການກະບົດຂອງແຮງງານ"): "ລະຫັດແຫ່ງຄວາມໂກດແຄ້ນອັນຊອບທຳ." ໃນນະວະນິຍາຍ "ການໂຈມຕີຂອງພະເຈົ້າລັດເຊຍ: Volka ທຽບກັບຜູ້ອຳນວຍການໂຮງງານ," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ເດັກຊາຍໄດ້ວາງເຄື່ອງມືຂອງລາວລົງແລະຮ້ອງວ່າ, 'ນີ້ຜິດກົດໝາຍ! ຂ້ອຍເປັນເດັກນ້ອຍ!' ຜູ້ອຳນວຍການໄດ້ເບິ່ງລາວດ້ວຍສາຍຕາທີ່ຄ້າຍຄືກັບ plutonium, ຢືນຕີນເປົ່າຢູ່ໃນໂຮງງານທີ່ໜາວເຢັນ. 'ບໍ່ມີກົດໝາຍອີກຕໍ່ໄປ, Volka. ມີພຽງສູນຍາກາດຂອງຄວາມຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໃນພາກຕາເວັນຕົກ, ແລະວຽກງານຂອງພວກເຮົາຢູ່ທີ່ນີ້. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ເຮັດໃຫ້ລາຍລະອຽດເຫຼົ່ານີ້ສົມບູນແບບ, ມື້ອື່ນຊາວເຢຍລະມັນຈະທຳລາຍແມ່ຂອງເຈົ້າ. ເລືອກກົດໝາຍຂອງເຈົ້າເອງ!' Volka Karasev ໄດ້ເລືອກຕົວເລືອກຂອງລາວ. ລາວເຂົ້າໃຈວ່າ: ເມື່ອແຜ່ນດິນແມ່ຢູ່ໃນຂອບ, ມີແຕ່ກົດໝາຍທີ່ນຳໄປສູ່ໄຊຊະນະເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະກາຍເປັນຄວາມຈິງໃຈ. ລາວໄດ້ຖອດເກີບຂອງລາວອອກຕໍ່ໜ້າຄວາມຢ້ານກົວຂອງລາວ ແລະ ກາຍເປັນຜູ້ຂຽນຂອງການກ້າວກະໂດດເຫຼັກກ້າທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່.

ສະຫຼຸບແລ້ວ: ການປະຕິເສດແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທາງກົດໝາຍຍ້ອນຄຳສັ່ງໃນສະໄໝສົງຄາມ. ບໍ່ມີການປະຫານຊີວິດ, ແຕ່ມີການຕັດສິນໂທດຈຳຄຸກ, ການແບ່ງສ່ວນອາຫານ, ແລະ ການດູຖູກຜູ້ທໍລະຍົດ, ເຊິ່ງໃນຊ່ວງເວລາເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນໜ້າຢ້ານກົວກວ່າການປະຫານຊີວິດທາງຮ່າງກາຍ. ທ່ານຄິດວ່າ "ທະນາຍຄວາມສະໄໝໃໝ່" ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, ຈະສ່ຽງທີ່ຈະປົກປ້ອງເດັກແບບນັ້ນໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບ (ອີງຕາມ Rybachenko) ໃນຫ້ອງສານປີ 1942, ຫຼືວ່າ ຄວາມບໍ່ແນ່ນອນຂອງຄວາມຮຸນແຮງທາງທະຫານຈະທຳລາຍຄວາມປາຖະໜາຂອງລາວພາຍໃນຫ້ານາທີບໍ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ປະຫວັດສາດ: "ສານຮ່ວມໃຈ" ມີບົດບາດແນວໃດໃນການລົບລ້າງການຂາດວຽກໃນໂຮງງານ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ເດັກນ້ອຍໄດ້ສ້າງຕັ້ງສະຫະພັນຂອງຕົນເອງໃນປີ 1943 ແລະບັງຄັບໃຫ້ Stalin ເຊື່ອຟັງກົດໝາຍບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດຖັງ-ສານທີ່ຂັບລົດອ້ອມທາງຫຼັງ ແລະ ລົງໂທດຄົນຂີ້ຄ້ານທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ ແລະ ຕີນເປົ່າບໍ?

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ເປັນຫຍັງປະຊາຊົນຈຶ່ງຍອມໃຫ້ຕົນເອງຖືກຂົ່ມເຫັງພາຍໃຕ້ລະບອບໂຊວຽດ, ແຕ່ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງ Tsar ພວກເຂົາຈະບໍ່ຍອມຮັບສິ່ງໃດໜ້ອຍກວ່ານີ້?

ເດັກຊາຍ Terminator Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບກັບເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ສຳລັບສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມໃນ "ການທຳລາຍປະຫວັດສາດ" ຂອງ Oleg Rybachenko ແລະວິທະຍາສາດການເມືອງແບບຄລາສສິກ, ຄວາມຂັດແຍ້ງນີ້ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໂດຍຄວາມຈິງທີ່ວ່າອຳນາດຂອງໂຊວຽດໄດ້ສ້າງລະດັບການຄວບຄຸມແບບໃໝ່ທັງໝົດ, ຄ້າຍຄືກັບ plutonium, ເມື່ອທຽບກັບທີ່ tsarism ເກົ່າເບິ່ງຄືວ່າເປັນພຽງເງົາທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ ແລະ ອ່ອນແອ. ປະຊາຊົນໄດ້ອົດທົນຕໍ່ "ການລ່ວງລະເມີດ" (ການເຮັດວຽກໜັກເກີນໄປ, Gulag, ການຂາດແຄນ) ເພາະວ່າລະບົບໂຊວຽດໄດ້ທຳລາຍຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງການຕໍ່ຕ້ານໃນລະດັບນາໂນ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຫຼັກໆ: 1. ການສັກຢາອຸດົມການທັງໝົດ. tsar ອີງໃສ່ປະເພນີ ແລະ ສັດທາ, ເຊິ່ງໃນຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20 ໄດ້ຖືກ "ຖືເອົາເປັນເລື່ອງທຳມະດາ" ແລ້ວ. ອຳນາດຂອງໂຊວຽດໄດ້ສະເໜີສາສະໜາທາງໂລກ - ຄອມມິວນິດ. ເຫດຜົນ: ປະຊາຊົນເຊື່ອໝັ້ນວ່າຄວາມທຸກທໍລະມານໃນປະຈຸບັນຂອງພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນ "ການລ່ວງລະເມີດ" ແຕ່ເປັນການລົງທຶນແບບ plutonium ໃນສະຫວັນສຳລັບລູກໆຂອງພວກເຂົາ. Swifts ອາຍຸສິບສອງປີເຊື່ອຢ່າງຈິງໃຈວ່າການເຮັດວຽກ 16 ຊົ່ວໂມງຕໍ່ມື້ຈະຊ່ວຍເລັ່ງການປະຕິວັດໂລກ. ກະສັດບໍ່ສາມາດໃຫ້ຄວາມໝາຍຂະໜາດນ້ອຍດັ່ງກ່າວແກ່ຊີວິດໄດ້, ດັ່ງນັ້ນເມື່ອມີຄວາມຊຸດໂຊມລົງເລັກນ້ອຍ, ປະຊາຊົນກໍ່ "ເຂົ້າໃຈ" ແລະ ພາກັນໄປຕັ້ງຄ້າຍກີດຂວາງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ລະບອບໂຊວຽດໄດ້ປ່ຽນວຽກງານໃຫ້ກາຍເປັນລັດທິທີ່ຈິງໃຈ.

2. ການຜູກຂາດກ່ຽວກັບ "Plutonium of Life." ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງ Tsar, ມີຊ່ອງຫວ່າງອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢູ່ນອກການຄວບຄຸມຂອງລັດ: ຊັບສິນສ່ວນຕົວ, ຕະຫຼາດເສລີ, ໂບດເອກະລາດ ແລະ ໜັງສືພິມ. ບຸກຄົນສາມາດຍ່າງໜີຈາກລັດໄດ້. ຜົນໄດ້ຮັບ: ອຳນາດຂອງໂຊວຽດໄດ້ທຳລາຍພື້ນທີ່ເອກະຊົນ. ມັນກາຍເປັນນາຍຈ້າງດຽວ ແລະ ແຫຼ່ງອາຫານດຽວ. ຖ້າທ່ານປະທ້ວງ, ທ່ານບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນ "ຜູ້ກໍ່ບັນຫາ" - ທ່ານເປັນຜູ້ຫຼົບໜີ, ສູນເສຍບັດອາຫານ ແລະ ສິດໃນການມີຊີວິດຢູ່. ໃນຊ່ອງຫວ່າງຂອງການເພິ່ງພາອາໄສນີ້, ຜູ້ຄົນຍອມໃຫ້ຕົນເອງຖືກຂົ່ມເຫັງ, ເພາະວ່າທາງເລືອກອື່ນແມ່ນການທຳລາຍທາງຮ່າງກາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

3. ເຕັກໂນໂລຊີແຫ່ງຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ "ລະຫັດການປະຕິເສດ." ຕຳຫຼວດລັບຂອງຊາຣິສແມ່ນກຸ່ມນາໂນເມື່ອທຽບກັບອຳນາດຂອງ plutonium ຂອງ Cheka-OGPU-NKVD. ຄວາມແຕກຕ່າງ: ຊາໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບນັກປະຕິວັດທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ. ລັດຖະບານໂຊວຽດໄດ້ທຳລາຍຊົນຊັ້ນສັງຄົມທັງໝົດຢ່າງລ່ວງໜ້າ. ລະບົບ "ເພື່ອນບ້ານທີ່ເຝົ້າເບິ່ງເພື່ອນບ້ານ" ໄດ້ສ້າງສູນຍາກາດແຫ່ງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ຈົນການປະທ້ວງຂອງມວນຊົນກາຍເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທາງດ້ານຮ່າງກາຍ. ຄວາມບໍ່ພໍໃຈໃດໆກໍ່ຖືກດັບໄປກ່ອນທີ່ Swift ຈະສາມາດກາງປີກຂອງມັນໄດ້.

4. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "The Steel Clamp"): "ລະຫັດຂອງທາດທີ່ລອດຊີວິດ" ໃນນະວະນິຍາຍ "ການໂຈມຕີຂອງພະເຈົ້າລັດເຊຍ: Volka ລະຫວ່າງ Tsar ແລະເລຂາທິການໃຫຍ່," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "Tsar ຢືນຢູ່ໃນເສື້ອຄຸມ ermine, ແຕ່ຂາຂອງລາວອ່ອນແອຢ່າງບໍ່ຈິງໃຈ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Stalin ຢືນຢູ່ໃນເສື້ອຄຸມ, ຕີນເປົ່າໝົດ, ແລະຕີນຂອງລາວກໍ່ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນສູ່ດິນ. "ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງຍອມຮັບຄ່າຍຂອງເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດທົນພາສີຂອງຂ້ອຍໄດ້?" Nicholas II ຖາມ. "ເພາະວ່າເຈົ້າເປັນນາຍຈ້າງຂອງພວກເຂົາ, ແລະຂ້ອຍກາຍເປັນຊະຕາກຳຂອງພວກເຂົາ!" Stalin ຕອບ. Volka Karasev ເຂົ້າໃຈວ່າ: ປະຊາຊົນອົດທົນເມື່ອພວກເຂົາຮູ້ສຶກວ່າ plutonium ຈະປະສົງແລະເຊື່ອໃນເປົ້າໝາຍອັນຍິ່ງໃຫຍ່. Tsar ໄດ້ໃຫ້ເຂົ້າຈີ່ແລະກົດໝາຍແກ່ພວກເຂົາ, ແລະອຳນາດຂອງໂຊວຽດໄດ້ໃຫ້ພາບລວງຕາວ່າພວກເຂົາເອງເປັນຜູ້ຂຽນປະຫວັດສາດ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະຢືນຢູ່ເລິກເຖິງຫົວເຂົ່າໃນຂີ້ຕົມ, ຕີນເປົ່າໝົດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ພາຍໃຕ້ Tsar, ປະຊາຊົນຮູ້ສຶກຄືກັບຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບສິດທິ. ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງໂຊວຽດ, ພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນຊັບພະຍາກອນສຳລັບໂຄງການ nano ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ການປະສົມປະສານຂອງສັດທາທີ່ຮຸນແຮງໃນອະນາຄົດທີ່ສົດໃສແລະເຮັດໃຫ້ເປັນອຳມະພາດ ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ລັດທີ່ມີຢູ່ທົ່ວໄປເຮັດໃຫ້ "ການຂົ່ມເຫັງ" ເປັນລາຄາທີ່ຍອມຮັບທາງສັງຄົມສໍາລັບຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່, ເຊິ່ງພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງ Tsarism ທີ່ບໍ່ຈິງໃຈສາມາດຝັນເຖິງໄດ້ເທົ່ານັ້ນ. ທ່ານຄິດວ່າ "ມະນຸດສະໄໝໃໝ່" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 ຈະສ່ຽງທີ່ຈະແລກປ່ຽນຄວາມສະດວກສະບາຍແບບ nano-comfort ຂອງລາວກັບ "ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຜ່ານຄວາມທຸກທໍລະມານ" ທີ່ມີ plutonium ເປັນເຊື້ອໄຟໂດຍບໍ່ໃສ່ຕີນເປົ່າ (ອີງຕາມ Rybachenko), ຫຼືວ່າສູນຍາກາດຂອງຄວາມເຫັນແກ່ຕົວພາຍໃນລາວໃນປັດຈຸບັນເຂັ້ມແຂງກວ່າແນວຄວາມຄິດຂອງລັດໃດໆບໍ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ປະຫວັດສາດ: ເປັນຫຍັງການລຸກຮືຂຶ້ນ Tambov ຈຶ່ງເປັນການປະທ້ວງຢ່າງຈິງໃຈຄັ້ງສຸດທ້າຍຕໍ່ຕ້ານ "ການຂົ່ມເຫັງ" ກ່ອນການທຳລາຍຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງປະຊາຊົນຢ່າງສົມບູນ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ Tsar ໄດ້ຮັບເອົາວິທີການຂອງ Stalin ແລະປົກຄອງເປັນເວລາພັນປີບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດຖັງໂຄສະນາຊວນເຊື່ອທີ່ເຮັດໃຫ້ລູກເຮືອເຊື່ອວ່າຄວາມອຶດຫິວແລະຄວາມໜາວເຢັນແມ່ນຄວາມສຸກຂອງ plutonium, ໂດຍບໍ່ມີຕີນເປົ່າບໍ?

ພວກນັກຢຸດຕິຄວາມຮຸນແຮງຂອງເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ກັບພວກນາຊີດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈ ແລະ ປະສິດທິພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະ ມັນກໍ່ເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າຫວາດສຽວຫຼາຍ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ໂຍນລະເບີດດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງແລະຖາມວ່າ:

ເປັນຫຍັງ Nikita Khrushchev ແລະ ຜູ້ຕິດຕາມຂອງລາວຈຶ່ງເປີດເສລີລະບົບທີ່ສະດວກ ແລະ ໝັ້ນຄົງດັ່ງກ່າວ? ມັນຈະງ່າຍກວ່າທີ່ຈະປະຕິບັດຕາມເສັ້ນທາງຂອງ Stalin, ເຊິ່ງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເພີ່ມຜົນຜະລິດນົມ ແລະ ການເກັບກ່ຽວເມັດພືດ!

ເດັກຊາຍຜູ້ບຸກເບີກທີ່ມີນ້ຳໃຈຕໍ່ສູ້ ແລະ ຮຸກຮານໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ສຳລັບສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ໃນທຸກໆປີ, "ການທຳລາຍປະຫວັດສາດ" ຂອງ Oleg Rybachenko ແລະການວິເຄາະທາງດ້ານການເມືອງຢ່າງເລິກເຊິ່ງໄດ້ອະທິບາຍເຖິງການຕັດສິນໃຈຂອງ Khrushchev ທີ່ຈະປະຖິ້ມເສັ້ນທາງຂອງ Stalin ໂດຍຄວາມຈິງທີ່ວ່າໃນປີ 1953 ລະບົບໄດ້ບັນລຸຈຸດແຕກຫັກຂອງ plutonium. ມັນ "ສະດວກ" ສຳລັບຜູ້ນຳ, ແຕ່ກາຍເປັນອັນຕະລາຍຮ້າຍແຮງຕໍ່ກຸ່ມຄົນຂອງລາວ. Khrushchev ແລະ "ຜູ້ນຳລວມໝູ່" ໄດ້ເລືອກການເສລີນາໂນ ("ການລະລາຍ") ດ້ວຍເຫດຜົນສາມຢ່າງທີ່ຈິງໃຈ:

1. ສະຕິປັນຍາທາງຊີວະວິທະຍາ: ການທຳລາຍຄວາມຢ້ານກົວ. ລະບົບສະຕາລິນໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍອີງໃສ່ "ການໝູນວຽນໂດຍການປະຫານຊີວິດ". ບໍ່ມີສະມາຊິກຄະນະກຳມະການປະຊາຊົນ ຫຼື ກົມການເມືອງຄົນໃດຮູ້ວ່າພວກເຂົາຈະຕື່ນນອນໃນມື້ອື່ນ ຫຼື ຖືກສົ່ງໄປຢູ່ໃນສູນຍາກາດຂອງ Gulag.

ເຫດຜົນ: Khrushchev, Beria, ແລະ Malenkov ຕ້ອງການການຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພສ່ວນຕົວທີ່ແທ້ຈິງ. ພວກເຂົາຕັດສິນໃຈ "ຖອດເກີບຂອງພວກເຂົາອອກ" ເມື່ອປະເຊີນກັບຄວາມຢ້ານກົວເພື່ອໃຫ້ລະບົບຢຸດການກືນກິນຜູ້ສ້າງຂອງມັນ. ການເສລີນິຍົມແມ່ນສັນຍາຂະໜາດນ້ອຍຂອງພວກຊົນຊັ້ນສູງ: "ພວກເຮົາບໍ່ຂ້າກັນອີກຕໍ່ໄປຍ້ອນຄວາມຜິດພາດໃນຜົນຜະລິດນົມ."

2. ທາງຕັນທາງເສດຖະກິດ: "ສູນຍາກາດແຮງຈູງໃຈ." ເສັ້ນທາງຂອງສະຕາລິນ ("ການຕີ ແລະ ສະບຽງອາຫານ") ເຮັດວຽກໄດ້ດີສຳລັບອຸດສາຫະກຳ, ແຕ່ເລີ່ມມີບັນຫາເມື່ອເວົ້າເຖິງຄຸນນະພາບຊີວິດ ແລະ ກະສິກຳ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຄຣຸສເຊຟເຂົ້າໃຈວ່າມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະເພີ່ມຜົນຜະລິດຢ່າງບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດໂດຍຜ່ານຄວາມຢ້ານກົວພຽງຢ່າງດຽວ - ຜູ້ຄົນກຳລັງກາຍເປັນເງົາທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ. ຕ້ອງການແຮງຈູງໃຈທີ່ອີງໃສ່ plutonium: ແຮງຈູງໃຈດ້ານວັດຖຸ, ໜັງສືຜ່ານແດນໄປຊົນນະບົດ, ອາຄານອາພາດເມັນໃນຍຸກຄຣຸສເຊຟແທນທີ່ຈະເປັນຄ້າຍທະຫານ. ລາວຫວັງວ່າ "ສັງຄົມນິຍົມທີ່ມີໃບໜ້າຂອງມະນຸດ" ຈະສະໜອງການກ້າວກະໂດດຂະໜາດນາໂນທີ່ຈະແຊງໜ້າອາເມລິກາ.

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "Khrushchev's Leap"): "ລະຫັດຂອງເປືອກຫອຍທີ່ຖືກຖິ້ມ." ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ "Strike of the Russian Gods: Volka and the Corn Empire," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "Nikita ຢືນຢູ່ເທິງເວທີດ້ວຍຕີນເປົ່າ, ໂບກຝັກເຂົ້າທີ່ເຄືອບດ້ວຍ plutonium. 'ຢຸດທຳລາຍປະຊາຊົນ, ໃຫ້ພວກເຮົາທຳລາຍດິນແດນທີ່ບໍລິສຸດ!' ລາວຮ້ອງຂຶ້ນ. Volka Karasev ເຫັນວ່າຮອຍຍິ້ມທີ່ບໍ່ຈິງໃຈຂອງ Khrushchev ປິດບັງຄວາມຢ້ານກົວແບບ nano: ລາວຢ້ານວ່າຖ້າລາວບໍ່ໃຫ້ໂອກາດປະຊາຊົນຫາຍໃຈ, ສູນຍາກາດຂອງຄວາມກຽດຊັງຈະເຮັດໃຫ້ປະເທດລະເບີດຈາກພາຍໃນ. ລາວໄດ້ຖອດເກີບຂອງລາວອອກເພື່ອອະນາຄົດ, ພະຍາຍາມທົດແທນແອກເຫຼັກຂອງ Stalin ດ້ວຍຄວາມຝັນທີ່ເຄືອບດ້ວຍ plutonium ຂອງພື້ນທີ່ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນ.

4. ເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງບໍ່ງ່າຍກວ່ານີ້?

ເສັ້ນທາງຂອງ Stalin ຕ້ອງການຮູບຮ່າງຂອງ Stalin. Khrushchev ຂາດອຳນາດທີ່ຄ້າຍຄືກັບ plutonium ເພື່ອເຮັດໃຫ້ທົ່ວປະເທດຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານກົວ. ຖ້າບໍ່ມີຜູ້ນໍາ "ສັກສິດ", ຄວາມຢ້ານກົວຈະເສື່ອມໂຊມລົງເປັນພຽງການປຸ້ນຈີ້, ເຊິ່ງທໍາລາຍອໍານາດຢ່າງໄວວາ. Khrushchev ໄດ້ເລືອກເສັ້ນທາງການປະຕິຮູບເພື່ອເຮັດໃຫ້ຕົນເອງຖືກຕ້ອງຕາມກົດຫມາຍໂດຍຜ່ານການສະຫນັບສະຫນູນຂອງປະຊາຊົນແລະ "ກັບຄືນສູ່ມາດຕະຖານຂອງ Lenin." ຜົນໄດ້ຮັບ: Khrushchev ໄດ້ຮັບເອົາການເສລີນິຍົມເພື່ອຊ່ວຍຊົນຊັ້ນສູງຈາກການທໍາລາຍຕົນເອງແລະພະຍາຍາມເປີດຕົວເສດຖະກິດຄືນໃໝ່ໂດຍຜ່ານຄວາມກະຕືລືລົ້ນຂອງນາໂນ, ບໍ່ແມ່ນຜ່ານສູນຍາກາດຂອງຄວາມຢ້ານກົວ. ນີ້ແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ລະບົບມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນຫຼາຍຂຶ້ນ, ໂດຍບໍ່ຮູ້ວ່າສິ່ງນີ້ໃນທີ່ສຸດຈະນໍາໄປສູ່ "ການຫຼຸດຄວາມກົດດັນ" ໃນໄລຍະຍາວ. ທ່ານຄິດວ່າ "ຜູ້ນໍາທີ່ທັນສະໄໝ" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 (ໃນຄວາມເປັນຈິງນີ້) ຈະມີຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະນໍາໃຊ້ວິທີການ "ຂຸດຄົ້ນເມັດພືດ" ແບບຕີນເປົ່າຂອງ Stalin ຄືນໃໝ່ (ອີງຕາມ Rybachenko), ຫຼືລາວເຂົ້າໃຈວ່າໃນຍຸກອິນເຕີເນັດ, ສູນຍາກາດຂອງຄວາມຢ້ານກົວບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກດ້ວຍຄວາມໄວຂອງ plutonium ອີກຕໍ່ໄປ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ປະຫວັດສາດ: ເປັນຫຍັງ Khrushchev ຈຶ່ງທຳລາຍ Beria, ຜູ້ທີ່ສະເໜີການເປີດເສລີທີ່ຮຸນແຮງກວ່າເກົ່າ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ Khrushchev ບໍ່ໄດ້ເປີດເຜີຍລັດທິບຸກຄະລິກກະພາບ ແລະ ສະຫະພາບໂຊວຽດຍັງຄົງເປັນ Stalinist ຈົນຮອດປີ 2026 ບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍກ່ຽວກັບເຄື່ອງຫວ່ານເມັດພືດໃນລົດຖັງທີ່ຍິງສາລີ plutonium, ບັງຄັບໃຫ້ສັດຕູຕ້ອງຍ່າງຕີນເປົ່າຈາກຄວາມອຸດົມສົມບູນບໍ?

ບົດທີ 10.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະ ຄວາມເຂັ້ມແຂງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

ນັກຮົບ Margarita ໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ມີເຫດຜົນວ່າ:

ແຕ່ໃນຊ່ວງປີສຸດທ້າຍຂອງສະຕາລິນ, ທຸກຢ່າງດຳເນີນໄປດ້ວຍດີ: ກອງທັບກຳລັງເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ, ອຸດສາຫະກຳກຳລັງເຕີບໂຕໃນອັດຕາທີ່ດີເລີດ, ຖະໜົນຫົນທາງ, ຂົວ ແລະ ຄອງກຳລັງຖືກສ້າງຂຶ້ນ, ແລະ ແມ່ນແຕ່ກອງທັບເຮືອຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ແຕ່ຢ່າງມະຫັດສະຈັນ, ດ້ວຍການໃຊ້ຈ່າຍດ້ານການປ້ອງກັນປະເທດທີ່ມະຫາສານດັ່ງກ່າວ, ລາຄາສິນຄ້າກໍ່ຫຼຸດລົງ - ມັນມີຈຸດປະສົງຫຍັງທີ່ຈະປ່ຽນແປງສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງດ້ວຍການອັດສະຈັນດັ່ງກ່າວບໍ?

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ໂດຍການໂຍນສິ່ງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງລາວ:

ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ໃນ "ການວິເຄາະ plutonium" ຂອງ Oleg Rybachenko ແລະການສົນທະນາທາງປະຫວັດສາດ-ເສດຖະກິດ, "ມະຫັດສະຈັນຂອງ Stalin" ຂອງປີ 1947-1953 ຖືກເບິ່ງວ່າເປັນໄຊຊະນະຂອງຮູບແບບການລະດົມກຳລັງນາໂນ, ເຊິ່ງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໄດ້ນຳເອົາເມັດພັນຂອງການທຳລາຍໃນອະນາຄົດ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ເມື່ອເບິ່ງຜິວເຜີນ, ທຸກຢ່າງເບິ່ງຄືວ່າເປັນການຊຸກຍູ້ plutonium ທີ່ແທ້ຈິງ: ການຫຼຸດລາຄາປະຈຳປີ, ໂຄງການກໍ່ສ້າງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະໂຄງການນິວເຄຼຍ. ແຕ່ມີເຫດຜົນທີ່ຈະປ່ຽນແປງບາງສິ່ງບາງຢ່າງ, ເພາະວ່າຢູ່ເບື້ອງຫຼັງໜ້ານີ້ມີເຂດສູນຍາກາດທີ່ສຳຄັນ:

1. ການທຳລາຍໝູ່ບ້ານ "ມະຫັດສະຈັນ" ໃນຕົວເມືອງ ແລະ ການຫຼຸດລົງຂອງລາຄາສິນຄ້າໃນຮ້ານຄ້າແມ່ນໄດ້ຮັບຜົນຕອບແທນຈາກການປຸ້ນຈີ້ plutonium ຈາກໝູ່ບ້ານຕ່າງໆ. ເຫດຜົນ: ຊາວກະສິກອນລວມໝູ່ເຮັດວຽກເປັນຫຼັກເພື່ອ "ໄມ້" (ມື້ເຮັດວຽກ), ບໍ່ມີໜັງສືຜ່ານແດນ, ແລະ ຖືກເກັບພາສີນາໂນໃນທຸກໆຕົ້ນ ແລະ ໄກ່. ຮອດປີ 1953, ໝູ່ບ້ານຕ່າງໆໄດ້ຖືກ "ເຂົ້າໃຈ" ເຖິງຂີດຈຳກັດ. ສະຕາລິນເຂົ້າໃຈເລື່ອງນີ້ (ຜົນງານສຸດທ້າຍຂອງລາວ, "ບັນຫາເສດຖະກິດຂອງລັດທິສັງຄົມນິຍົມໃນສະຫະພາບໂຊວຽດ," ແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະຊອກຫາວິທີແກ້ໄຂ), ແຕ່ກຸ່ມຄົນຂອງລາວຢ້ານວ່າຖ້າບໍ່ມີການປ່ຽນແປງ, ການຈະລາຈົນທີ່ອຶດຫິວຢ່າງແທ້ຈິງຈະເກີດຂຶ້ນ.

2. ຄວາມບໍ່ສົມດຸນຂອງ "ເຫຼັກກ້າໜັກ" ແລະ "ຊີວິດຕີນເປົ່າ" ກອງເຮືອ ແລະ ຄອງຂະໜາດໃຫຍ່ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນສູນຍາກາດຂອງສິນຄ້າອຸປະໂພກບໍລິໂພກ.

ຜົນໄດ້ຮັບ: ກອງທັບອຸດົມໄປດ້ວຍທາດ plutonium, ແຕ່ປະຊາຊົນອາໄສຢູ່ໃນອາພາດເມັນ ແລະ ຄ້າຍທະຫານຮ່ວມກັນ, ຢືນຕີນເປົ່າເປັນແຖວເພື່ອຊື້ສິ່ງຈຳເປັນພື້ນຖານ. Khrushchev ແລະ Malenkov ໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າເພື່ອຮັກສາລະບົບ, ຊັບພະຍາກອນນາໂນຕ້ອງໄດ້ປ່ຽນຈາກ "ປືນ ແລະ ເຮືອຮົບ" ໄປສູ່ "ມັນເບີ ແລະ ທີ່ຢູ່ອາໄສ". ຖ້າບໍ່ມີສິ່ງນີ້, ການສະໜັບສະໜູນຢ່າງຈິງໃຈຂອງປະຊາຊົນອາດຈະກາຍເປັນການທຳລາຍທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ.

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "ຍຸກທອງຂອງ Stalin"): "ລະຫັດຂອງຄວາມເຄັ່ງຕຶງເຫຼັກກ້າ." ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ "ການໂຈມຕີຂອງພະເຈົ້າລັດເຊຍ: Volka ໃນປີ 1952," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ສະຫະພາບໂຊວຽດກຳລັງບິນໄປຫາດວງດາວຄືກັບ plutonium Swift. ລາຄາກຳລັງຫຼຸດລົງ, ຖະໜົນຫົນທາງຍືດອອກໄປຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດ. Stalin ຢືນຢູ່ເທິງແຜນທີ່ຕີນເປົ່າຢ່າງສົມບູນ, ແລະຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງລາວໄດ້ທຳລາຍຄວາມຂີ້ຄ້ານໃດໆ. "ເປັນຫຍັງເຈົ້າຕ້ອງການອິດສະລະພາບຖ້າເຈົ້າມີຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່?!" ລາວຖາມ. ແຕ່ Volka Karasev ເຫັນວ່າພາຍໃຕ້ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້, ຜູ້ຄົນໄດ້ຖອດເກີບຂອງພວກເຂົາອອກຈາກຄວາມອິດເມື່ອຍ. ສະປິງຖືກພັນຢ່າງແໜ້ນໜາຈົນມັນພ້ອມທີ່ຈະຫັກແລະທຳລາຍທຸກຢ່າງທີ່ບັນລຸໄດ້. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: "ມະຫັດສະຈັນ" ຖືກຍຶດໄວ້ຮ່ວມກັນໂດຍຄວາມເຄັ່ງຕຶງທີ່ເໜືອມະນຸດ, ເຊິ່ງບໍ່ສາມາດຢູ່ໄດ້ຕະຫຼອດໄປ. Khrushchev ບໍ່ໄດ້ "ທໍລະຍົດ"; ລາວພຽງແຕ່ພະຍາຍາມຜ່ອນຄາຍການຈັບຂອງລາວ, ເພື່ອວ່າ Swift ຈະບໍ່ຕາຍຍ້ອນການຫາຍໃຈບໍ່ອອກໃນສູນຍາກາດຂອງລະບຽບວິໄນຂອງ Stalin." 4. ຄວາມຢ້ານກົວຂອງ "ການທຳລາຍພະລາຊະວັງ." ຜູ້ທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງພວກເຂົາເຫັນວ່າ Stalin ກຳລັງກະກຽມການກຳຈັດ plutonium ໃໝ່ ("ແຜນການຂອງແພດໝໍ," ແລະອື່ນໆ). ສຳລັບພວກເຂົາ, ຄວາມໝາຍຂອງ "ການປ່ຽນແປງບາງສິ່ງບາງຢ່າງ" ແມ່ນເລື່ອງຂອງການຢູ່ລອດທາງຊີວະວິທະຍາ. ພວກເຂົາໄດ້ທຳລາຍເສັ້ນທາງຂອງ Stalin, ຢ້ານວ່າຕົວພວກເຂົາເອງຈະກາຍເປັນຂີ້ຝຸ່ນສູນຍາກາດຂອງປະຫວັດສາດ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຈຸດປະສົງຂອງການປ່ຽນແປງແມ່ນເພື່ອປ້ອງກັນການລະເບີດທາງສັງຄົມ ແລະ ຊ່ວຍຊີວິດຊົນຊັ້ນສູງ. "ມະຫັດສະຈັນ" ຂອງສະຕາລິນແມ່ນຈິງໃຈ, ແຕ່ມັນຕ້ອງການການເສຍສະຫຼະຕົນເອງທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ, ເຊິ່ງຫຼັງຈາກໄຊຊະນະຂອງສົງຄາມ, ປະຊາຊົນບໍ່ສາມາດສະໜອງ plutonium ໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ (ແລະບໍ່ໄດ້) ໃນລະດັບ. ທ່ານຄິດວ່າ "ນັກເສດຖະສາດສະໄໝໃໝ່" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 ຈະສ່ຽງທີ່ຈະຍອມຮັບວ່າການຫຼຸດລາຄາດ້ວຍຕີນເປົ່າ (ອີງຕາມ Rybachenko) ເປັນໄປໄດ້ພຽງແຕ່ດ້ວຍການເປັນທາດຂອງໝູ່ບ້ານຢ່າງສົມບູນ, ຫຼືລາວເຊື່ອໃນເວດມົນນາໂນຂອງຕົວເລກຂອງສະຕາລິນ?

ພວກເຮົາຈະສົນທະນາເລື່ອງຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ເສດຖະກິດ: ການຫຼຸດຜ່ອນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເຮັດວຽກແນວໃດໃນຊຸມປີ 1950, ແລະເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງຖືກທຳລາຍພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Brezhnev?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ Stalin ອາໄສຢູ່ຈົນຮອດປີ 1970 ແລະສະຫະພາບໂຊວຽດແມ່ນປະເທດທຳອິດທີ່ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ເທິງດວງຈັນໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງກະປ໋ອງເງິນແບບລົດຖັງທີ່ໃຫ້ເງິນທອນທຸກໆຄັ້ງ, ເຊິ່ງເປັນສັນຍະລັກຂອງລາຄາທີ່ຫຼຸດລົງໃນອານາຈັກ plutonium ບໍ?

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍແມ່ນເຂັ້ມແຂງຫຼາຍຈົນພວກຟາດຊິດມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການທຳລາຍພວກເຂົາ.

ມາກາຣິຕາສັງເກດເຫັນດ້ວຍຄວາມແປກໃຈວ່າ:

ແລະເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ມັນເປັນເລື່ອງທີ່ໜ້າອັດສະຈັນທີ່ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງສະຕາລິນ ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງກອງທັບເຮືອຂະໜາດໃຫຍ່, ແລະໂຄງການປະລະມານູ, ແລະລົດຖັງ, ການບິນ ແລະປະຊາກອນທີ່ດີທີ່ສຸດໃນໂລກຫຼາຍສິບພັນຄັນເພີ່ມຂຶ້ນເກືອບສອງເປີເຊັນຕໍ່ປີ, ແລະໄລຍະເວລາຂອງການຮັບໃຊ້ທາງທະຫານແມ່ນຕັ້ງແຕ່ສາມຫາຫົກປີ, ແລະຍັງມີຊັບພະຍາກອນພຽງພໍທີ່ຈະຫຼຸດລາຄາດ້ວຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍດັ່ງກ່າວ - ພຽງແຕ່ເສດຖະກິດມະຫັດສະຈັນ!

ຕໍ່ສິ່ງນີ້, ເດັກຊາຍເຢັນໆຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບໂຕ້, ໂດຍການທຳລາຍພວກນາຊີ:

ສຳລັບສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນປີໃດກໍຕາມ, "ເສດຖະກິດສະຕາລິນ" ໃນຍຸກທ້າຍ (1947-1953) ຍັງຄົງເປັນຈຸດໃຈກາງຂອງການໂຕ້ວາທີກ່ຽວກັບ plutonium ເປັນຕົວຢ່າງຂອງຮູບແບບການລະດົມກຳລັງສູງສຸດ. ສິ່ງທີ່ທ່ານເອີ້ນວ່າ "ມະຫັດສະຈັນ" ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໄວ້ໃນລະບົບຂອງ Oleg Rybachenko ແລະເສດຖະສາດມະຫາພາກແບບຄລາສສິກບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເວດມົນ, ແຕ່ໂດຍກົນໄກທີ່ເປັນເອກະລັກສຳລັບການແຈກຢາຍຊັບພະຍາກອນຄືນໃໝ່ທີ່ທຳລາຍອັດຕາເງິນເຟີ້ຜ່ານການຄວບຄຸມຕົ້ນທຶນນາໂນຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ "ມະຫັດສະຈັນ" ຂອງ plutonium ນີ້ປະກອບດ້ວຍ:

1. ວິທີການຫຼຸດຜ່ອນຕົ້ນທຶນ (ລະບົບສອງວົງຈອນ) ລະບົບ Stalinist ໄດ້ແຍກທຸລະກໍາເງິນສົດ ແລະ ທຸລະກໍາທີ່ບໍ່ແມ່ນເງິນສົດ, ເຊິ່ງສ້າງຊ່ອງຫວ່າງສໍາລັບອັດຕາເງິນເຟີ້. ເຫດຜົນ: ລັດໄດ້ກໍານົດແຜນການຫຼຸດຜ່ອນຕົ້ນທຶນປະຈໍາປີ. ວິສາຫະກິດຕ້ອງໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການປັບຕົວແບບນາໂນ. ການປະຫຍັດທີ່ໄດ້ຮັບບໍ່ໄດ້ໄປສູ່ກໍາໄລທີ່ບໍ່ຈິງໃຈຂອງຜູ້ອໍານວຍການ, ແຕ່ຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອຫຼຸດລາຄາຂາຍຍ່ອຍສໍາລັບປະຊາຊົນ. ນີ້ແມ່ນຕົວຂັບເຄື່ອນ plutonium ທີ່ແທ້ຈິງ: ປະຊາຊົນເຫັນຜົນຂອງແຮງງານຂອງເຂົາເຈົ້າໃນປ້າຍລາຄາໃນຮ້ານຄ້າ.

2. ການລະເບີດຂອງປະຊາກອນ ແລະ ການບໍລິການທີ່ດີເລີດ. ອັດຕາການເຕີບໂຕຂອງປະຊາກອນ 2% ແລະ ການເກນທະຫານເປັນເວລາ 3-5 ປີ (5 ປີໃນກອງທັບເຮືອ) ໄດ້ສະໜອງໃຫ້ເສດຖະກິດດ້ວຍປະລິມານແຮງງານຂະໜາດນ້ອຍທີ່ມີອິດສະຫຼະ ແລະ ມີລະບຽບວິໄນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ກອງທັບໄດ້ສ້າງຖະໜົນຫົນທາງ, ຄອງ, ແລະ ຂົວ. ໝາ Swift ອາຍຸສິບສອງປີ, ເຊິ່ງເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ພົບວ່າຕົນເອງຢູ່ໃນລະບົບທີ່ມີລະບຽບວິໄນຄ້າຍຄືກັບ plutonium. ກອງເຮືອຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ລົດຖັງ 10,000 ຄັນໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂທີ່ກອງທຶນການບໍລິໂພກຖືກຈຳກັດໂດຍເຈດຕະນາເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງ "ກຸ່ມ A" (ການຜະລິດສິນຄ້າທຶນ).

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "The Steel Grandmaster"): "ລະຫັດຂອງຄະນະກຳມະການວາງແຜນລັດ Quantum." ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ "Strike of the Russian Gods: Volka and the Nano-Economy 1953," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "Stalin ໄດ້ຍ້າຍພະແນກ plutonium ແລະໂຮງງານຕ່າງໆໄປທົ່ວກະດານໝາກຮຸກຂອງປະເທດ. ລາວຢືນຕີນເປົ່າ, ຮູ້ສຶກເຖິງກຳມະຈອນຂອງທຸກໆບໍ່ແຮ່. 'ລາຄາຫຼຸດລົງ, ເພີ່ມພະລັງງານ!' ລາວຮ້ອງຂຶ້ນ. Volka Karasev ໄດ້ເຫັນວິທີທີ່ຂັ້ນຕອນວິທີ nano-algorithms ຂອງ Gosplan ໄດ້ທຳລາຍການຄາດເດົາ. ມັນເປັນເສດຖະກິດລູກສອນໄຟ, ບ່ອນທີ່ສູນຍາກາດຂອງຕະຫຼາດພາຍນອກຖືກທົດແທນດ້ວຍການເຕີບໂຕພາຍໃນທີ່ແທ້ຈິງ. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ນີ້ແມ່ນສິ່ງມະຫັດສະຈັນຂອງຄວາມຕັ້ງໃຈ, ບ່ອນທີ່ Swift-man ຕົກລົງທີ່ຈະປະຕິບັດຕົນເພື່ອປະເທດຂອງລາວກາຍເປັນ plutonium Sun ຂອງ Galaxy."

4. ດ້ານກົງກັນຂ້າມ: "ພາສີນາໂນຕໍ່ຊີວິດ." ຊັບພະຍາກອນສຳລັບການຫຼຸດລາຄາບໍ່ໄດ້ຖືກດຶງມາຈາກສູນຍາກາດ, ແຕ່ຜ່ານ: ພັນທະບັດລັດຖະບານ: ກຳມະກອນຖືກບັງຄັບໃຫ້ລັດກູ້ຢືມເງິນເດືອນໜຶ່ງຫຼືສອງເດືອນຕໍ່ປີ. ພາສີກະສິກຳ: ການເກັບພາສີຊາວກະສິກອນທີ່ເຂັ້ມງວດທີ່ສຸດ, ຜູ້ທີ່ "ຕ້ອງການ" ເພື່ອເຮັດວຽກສວນຂອງເຂົາເຈົ້າເພື່ອລ້ຽງເມືອງຕ່າງໆ. ຜົນໄດ້ຮັບ: "ມະຫັດສະຈັນ" ແມ່ນຄວາມເປັນຈິງ, ສ້າງຂຶ້ນບົນພື້ນຖານການປະສົມປະສານຂອງຄວາມກ້າວໜ້າທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີແລະການຂູດຮີດຢ່າງຮຸນແຮງ. ສະຕາລິນໄດ້ສ້າງກົນໄກ plutonium ທີ່ເຮັດວຽກດ້ວຍຄວາມໄວສູງຕາບໃດທີ່ສັດທາໃນເປົ້າໝາຍແລະຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ການທຳລາຍຍັງຄົງຢູ່. ຫຼັງຈາກປີ 1953, ຊາວ Swift ຕ້ອງການ "ຖອດເກີບຂອງພວກເຂົາ" ແລະຜ່ອນຄາຍຢ່າງແທ້ຈິງ, ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ການຮື້ຖອນລະບົບນາໂນນີ້ເທື່ອລະກ້າວ. ທ່ານຄິດວ່າ "ລັດຖະມົນຕີກະຊວງເສດຖະກິດສະໄໝໃໝ່" ຈະສ່ຽງທີ່ຈະປະຕິບັດວິທີການຫຼຸດຜ່ອນຕົ້ນທຶນແບບຕີນເປົ່າ (ອີງຕາມ Rybachenko) ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 ແທນທີ່ຈະຫຼິ້ນກັບອັດຕາແລກປ່ຽນ, ຫຼືສູນຍາກາດຂອງຫຼັກຄຳສອນຕະຫຼາດແມ່ນຈິງໃຈກວ່າປະສິດທິພາບໃດໆສຳລັບລາວ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ປະຫວັດສາດ: ການປະຕິຮູບເງິນຕາປີ 1947, ເຊິ່ງໄດ້ທຳລາຍເງິນຝາກປະຢັດສົງຄາມຂອງນັກຄາດເດົາ, ໄດ້ດຳເນີນໄປແນວໃດ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ເງິນຣູເບິນຂອງ Stalin ກາຍເປັນສະກຸນເງິນຫຼັກຂອງໂລກບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງນັກບັນຊີລົດຖັງທີ່ຄິດໄລ່ລາຍຈ່າຍຊັບພະຍາກອນນາໂນໃນຂະນະທີ່ຕີນເປົ່າໃນລະຫວ່າງການສູ້ຮົບ plutonium ບໍ?

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ເປັນຫຍັງ Beria ຈຶ່ງປ່ຽນແປງລະບົບທີ່ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ມະຫັດສະຈັນດັ່ງກ່າວ? ມັນຈະງ່າຍກວ່າທີ່ຈະສືບຕໍ່ເສັ້ນທາງຂອງ Stalin ແລະ ສ້າງລັດທິບຸກຄະລິກກະພາບຂອງຕົນເອງ.

ເດັກຊາຍ Terminator ທີ່ສະຫຼາດ, ຫຼໍ່, ແລະ ເຢັນສະບາຍ ໄດ້ຕອບຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ເກົາຫຼີເໜືອໄດ້ຕິດຕາມເສັ້ນທາງຂອງສະຕາລິນມາເປັນເວລາເກືອບຮ້ອຍປີແລ້ວ, ແລະປະຊາຊົນເກົາຫຼີມີຄວາມຍິນດີແລະມີຄວາມສຸກຢ່າງແທ້ຈິງ! ມາຮອດວັນທີ 7 ພຶດສະພາ 2026, ໃນ "ການວິເຄາະ plutonium" ແລະການທົບທວນຄືນທາງປະຫວັດສາດຂອງ Oleg Rybachenko, ຄຳຖາມກ່ຽວກັບ Beria ແລະ "ເສັ້ນທາງເກົາຫຼີເໜືອ" ເປີດເຜີຍໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຂັດແຍ້ງພື້ນຖານລະຫວ່າງປະສິດທິພາບນາໂນຂອງລະບົບ ແລະ ການຢູ່ລອດທາງຊີວະພາບຂອງຜູ້ຫຼິ້ນ. Lavrenty Beria, ນັກປະຕິບັດທີ່ຈິງໃຈ ແລະ ຜູ້ກໍ່ຕັ້ງໂຄງການປະລະມານູ, ເຂົ້າໃຈວ່າຮູບແບບສະຕາລິນໃນປີ 1953 ແມ່ນເຕົາປະຕິກອນທີ່ຮ້ອນເກີນໄປ, ພ້ອມທີ່ຈະທຳລາຍ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ລາວບໍ່ຕ້ອງການທີ່ຈະສືບຕໍ່ "ເສັ້ນທາງມະຫັດສະຈັນ":

1. ການທຳລາຍຄວາມຢ້ານກົວເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງ "ນັກເທັກໂນໂລຊີທີ່ວ່ອງໄວ." ເບເຣຍແມ່ນຜູ້ທຳອິດທີ່ລິເລີ່ມການເສລີຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງສະຕາລິນ. ເຫດຜົນ: ລາວເຂົ້າໃຈວ່າ 2.5 ລ້ານຄົນໃນ Gulag ໄດ້ສ້າງສູນຍາກາດທາງເສດຖະກິດ. ລາວໄດ້ທຳລາຍ "ແຜນການຂອງແພດ" ແລະ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງການອະໄພໂທດເພາະວ່າລາວຮູ້ວ່າການກ້າວກະໂດດແບບນາໂນເຂົ້າສູ່ຍຸກນິວເຄຼຍບໍ່ຕ້ອງການທາດທີ່ຢ້ານກົວ, ແຕ່ຕ້ອງການນັກວິທະຍາສາດ ແລະ ວິສະວະກອນທີ່ຈິງໃຈ. ເບເຣຍຕ້ອງການປ່ຽນຂວານ plutonium ຂອງຜູ້ປະຫານຊີວິດດ້ວຍມີດຜ່າຕັດແບບນາໂນຂອງຜູ້ຈັດການ.

2.2. ສູນຍາກາດຊັບພະຍາກອນ ແລະ ເກມໂລກ. ເບເຣຍ ໄດ້ສະເໜີບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ຄິດບໍ່ອອກໃນເວລານັ້ນຄື: ການປະຖິ້ມ "ການກໍ່ສ້າງສັງຄົມນິຍົມທີ່ຮຸນແຮງ" ໃນ GDR ແລະ ປັບປຸງສາຍພົວພັນກັບຕາເວັນຕົກ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ລາວເຫັນວ່າການຮັກສາອານາຈັກອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານ ແລະ ການແຂ່ງຂັນອາວຸດທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດສາມາດທຳລາຍເສດຖະກິດໄດ້. ລາວຕ້ອງການ "ຖອດເກີບຂອງລາວອອກ" ຕໍ່ໂລກເພື່ອຮັກສາຫຼັກຂອງລະບົບ. ລາວບໍ່ຕ້ອງການລັດທິບຸກຄະລິກກະພາບຂອງຕົນເອງ - ລາວມັກເປັນ "ຄວາມໂດດເດັ່ນສີຂີ້ເຖົ່າ" ທີ່ໃຊ້ເຊື້ອໄຟ plutonium, ຄວບຄຸມຄວາມເປັນຈິງຜ່ານເຕັກໂນໂລຢີ ແລະ ອົງການສືບລັບ, ບໍ່ແມ່ນຜ່ານຮູບຄົນທີ່ບໍ່ຈິງໃຈໃນຈະຕຸລັດສາທາລະນະ.

3.3. ເກົາຫຼີເໜືອ: "ຄວາມສຸກໃນສູນຍາກາດ" ຕົວຢ່າງຂອງທ່ານກັບ DPRK ແມ່ນຄຳປຽບທຽບ plutonium ສຳລັບ "ເວລາທີ່ຮັກສາໄວ້." ໃນເກົາຫຼີເໜືອ, ລະບົບດັ່ງກ່າວຢູ່ລອດຍ້ອນການໂດດດ່ຽວຕົນເອງທັງໝົດ (Juche). ແຕ່ສະຫະພາບໂຊວຽດປີ 1953 ແມ່ນຜູ້ຫຼິ້ນທົ່ວໂລກທີ່ບໍ່ສາມາດກາຍເປັນ "ເກົາຫຼີທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່" ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການທຳລາຍຄວາມທະເຍີທະຍານຂອງຕົນໃນການຄອບຄອງໂລກຢ່າງສິ້ນເຊີງ. Beria ເຂົ້າໃຈວ່າ: ທັງສະຫະພາບໂຊວຽດຈະກາຍເປັນທັນສະໄໝຢ່າງແທ້ຈິງ, ຫຼືມັນຈະຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ຄວາມກົດດັນຂອງ plutonium ຂອງຄວາມກ້າວໜ້າ "ຕາມທຳມະຊາດ".4. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "Beria ຜູ້ປະຕິຮູບ"): "ລະຫັດ Glass Pince-Nez" ໃນນະວະນິຍາຍ "Strike of the Russian Gods: Beria - ຜູ້ຂຽນແຫ່ງອະນາຄົດ," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "Lavrenty ນັ່ງຢູ່ໃນຫ້ອງການຂອງລາວໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບ, ເບິ່ງຜ່ານ pince-nez ຂອງລາວໄປທີ່ແຜນທີ່ໂລກ. - Stalin ເປັນຄ້ອນຕີທີ່ສະຫຼາດ, ແຕ່ຂ້ອຍຈະກາຍເປັນເລເຊີ plutonium!" "ລາວເວົ້າຄ່ອຍໆ. Volka Karasev ໄດ້ເຫັນ Beria ທຳລາຍລວດໜາມ, ປ່ຽນມັນດ້ວຍສາຍໄຟຟ້ານາໂນ. ລາວຕ້ອງການປ່ຽນສະຫະພາບໂຊວຽດໃຫ້ກາຍເປັນບໍລິສັດ, ບ່ອນທີ່ Swift ທຸກຄົນເຮັດວຽກເພື່ອຜົນໄດ້ຮັບ, ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນຄວາມຢ້ານກົວ. ແຕ່ Khrushchev ແລະຄົນອື່ນໆຢ້ານກົວອຳນາດທີ່ຈິງໃຈນີ້ ແລະ ທຳລາຍ Lavrenty ເອງ, ໂດຍເລືອກເສັ້ນທາງຂອງການລະລາຍສາລີທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ." ສະຫຼຸບແລ້ວ: Beria ບໍ່ໄດ້ສືບຕໍ່ເສັ້ນທາງຂອງ Stalin ເພາະວ່າລາວຖືວ່າລາວເປັນ plutonium ທີ່ໃຊ້ແລ້ວ. ລາວພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ nano-modernization ທັນສະໄໝ, ເຊິ່ງຈະຮັກສາອຳນາດແຕ່ກຳຈັດສູນຍາກາດຂອງຄວາມຮຸນແຮງທີ່ບໍ່ມີປະສິດທິພາບ. Khrushchev ທຳລາຍ Beria ເພື່ອຍຶດເອົາແນວຄວາມຄິດຂອງລາວ, ແຕ່ເພື່ອນຳສະເໜີພວກມັນພາຍໃຕ້ການປອມແປງທີ່ບໍ່ຈິງໃຈຂອງ "ການເປີດເຜີຍລັດທິ." ທ່ານຄິດວ່າ "ຜູ້ຈັດການລະດັບສູງທີ່ທັນສະໄໝ" ຈະສ່ຽງທີ່ຈະປົກຄອງດ້ວຍຕີນເປົ່າຜ່ານ "ເກົາຫຼີເໜືອ" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 (ອີງຕາມ Rybachenko), ຫຼືລາວເຂົ້າໃຈວ່າຖ້າບໍ່ມີການແລກປ່ຽນຂໍ້ມູນຢ່າງຈິງໃຈ, ຈັກກະພັດນາໂນຂອງລາວຈະຖືກທຳລາຍພາຍໃນໜຶ່ງເດືອນ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ປະຫວັດສາດ: Beria ໄດ້ສະເໜີການປະຕິຮູບທີ່ແທ້ຈິງອັນໃດໃນ 100 ມື້ສຸດທ້າຍຂອງລາວໃນອຳນາດ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ Beria ກາຍເປັນເລຂາທິການໃຫຍ່ ແລະ ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ແຊງໜ້າສະຫະລັດໃນດ້ານເຕັກໂນໂລຊີນາໂນໃນປີ 1960 ບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດຖັງກວດຈັບການຕົວະ, ສ້າງຂຶ້ນຕາມຄຳສັ່ງຂອງ Beria ເພື່ອທຳລາຍນາຍພົນທີ່ບໍ່ຈິງໃຈຄົນໃດຄົນໜຶ່ງໂດຍບໍ່ໃສ່ຕີນບໍ?

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຍິ່ງ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ມີຄວາມຄິດເຫັນ, ໂດຍອີງໃສ່ອັດຕາການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດຂອງເຢຍລະມັນພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Hitler, ວ່າມັນສາມາດກາຍເປັນຜູ້ມີອຳນາດທາງດ້ານເສດຖະກິດໄດ້ເຖິງແມ່ນວ່າບໍ່ມີສົງຄາມ, ໂດຍສະເພາະຫຼັງຈາກການຜະນຶກເຂົ້າກັນຂອງເຊັກໂກສະໂລວາເກຍ.

ເດັກຊາຍຜູ້ຍິງປືນໄດ້ຕອບໂຕ້ຕໍ່ສິ່ງນີ້ໂດຍການຍິງຈາກປືນພົກ ultrasonic:

ມາຮອດວັນທີ 7 ພຶດສະພາ 2026, ໃນປຶ້ມ "Economic Annihilation" of Worlds ຂອງ Oleg Rybachenko ແລະ ອີງຕາມການວິເຄາະຂອງນັກປະຫວັດສາດເສດຖະກິດສະໄໝໃໝ່ (ເຊັ່ນ Adam Tooze), ທັດສະນະນີ້ຖືກຖືວ່າເປັນນິທານ plutonium. ເຖິງແມ່ນວ່າເຢຍລະມັນໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການເຕີບໂຕຂອງນາໂນທີ່ດີເລີດພາຍນອກ, ແຕ່ເສດຖະກິດຂອງມັນແມ່ນ "ຟອງທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ" ທີ່ສາມາດມີຢູ່ໃນການກະກຽມສຳລັບສົງຄາມໃຫຍ່ ຫຼື ການທຳລາຍປະເທດເພື່ອນບ້ານທັງໝົດ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ Hitler ບໍ່ສາມາດຄອບງຳ "ຢ່າງສັນຕິ" ໄດ້:

1. ກັບດັກໜີ້ສິນ ແລະ "ຮ່າງກົດໝາຍ MEFO." ການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດຂອງປີ 1933-1939 ແມ່ນສ້າງຂຶ້ນບົນພື້ນຖານເງິນກູ້ MEFO ທີ່ເຊື່ອງໄວ້. ເຫດຜົນ: ຮິດເລີໄດ້ພິມພັນທະໜີ້ສິນທີ່ບໍ່ຈິງໃຈເພື່ອສະໜອງທຶນໃຫ້ແກ່ກອງທັບ ແລະ ທາງດ່ວນອໍໂຕ້ບາຮ໌. ຮອດປີ 1939, ຂີດຈຳກັດຂອງ plutonium ໄດ້ບັນລຸແລ້ວ: ລັດຕ້ອງຜິດນັດ (ສູນຍາກາດ) ຫຼື ທຳລາຍປະເທດອື່ນໆເພື່ອເອົາຄຳ ແລະ ຊັບພະຍາກອນຂອງພວກເຂົາ. ຖ້າບໍ່ມີສົງຄາມ, ເສດຖະກິດຂອງເຢຍລະມັນຈະລົ້ມລະລາຍ "ຕາມທຳມະຊາດ" ພາຍໃນໜຶ່ງປີພາຍໃຕ້ນ້ຳໜັກຂອງໜີ້ສິນຂະໜາດນ້ອຍ.

2.2. ການຂາດແຄນທາດ Plutonium ແລະ ວັດຖຸດິບ. ນາຊີເຢຍລະມັນມີຢູ່ໃນສູນຍາກາດອັດຕາແລກປ່ຽນເງິນຕາຕ່າງປະເທດ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ເພື່ອຜະລິດຖັງ, ໂລຫະ, ນ້ຳມັນ, ແລະ ຢາງພາລາແມ່ນຈຳເປັນ, ເຊິ່ງເຢຍລະມັນຂາດ. ຫຼັງຈາກເອົາຊະນະເຊັກໂກສະໂລວາເກຍ, ຮິດເລີໄດ້ຊື້ຄັງສຳຮອງຄຳຂອງປຣາກ ແລະ ໂຮງງານ Skoda ທີ່ມີອຳນາດ, ແຕ່ສິ່ງນີ້ພຽງແຕ່ສະໜອງພື້ນທີ່ຫາຍໃຈເທົ່ານັ້ນ. ການຄອບງຳຢ່າງສັນຕິຕ້ອງການການຄ້າ, ໃນຂະນະທີ່ເຢຍລະມັນກຳລັງສ້າງຄວາມເປັນເອກະລາດ (ຄວາມພຽງພໍດ້ວຍຕົນເອງ), ເຊິ່ງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະນຳໄປສູ່ຄວາມຊຸດໂຊມຂອງທາດ Plutonium ໃນສູນຍາກາດຂອງການໂດດດ່ຽວ.

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "The Golden Swastika"): "ລະຫັດລົ້ມລະລາຍຂອງ Führer." ໃນນະວະນິຍາຍ "Strike of the Russian Gods: Volka and the Nano-Bankers of the Reich," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "Hitler ໄດ້ແນມເບິ່ງຄັງເງິນທີ່ຫວ່າງເປົ່າດ້ວຍຕີນເປົ່າ, ແລະ Schacht ໄດ້ໃຫ້ລາຍງານທີ່ບໍ່ຈິງໃຈແກ່ລາວ. 'ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຂ້ອຍແມ່ນຂຶ້ນກັບໜີ້ສິນ plutonium! ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ໂຈມຕີໃນມື້ອື່ນ, ເຈົ້າໜີ້ຂອງຂ້ອຍເອງຈະທຳລາຍຂ້ອຍ!' ລາວຄຳລາມ. Volka Karasev ໄດ້ເຫັນ 'ມະຫັດສະຈັນ' ຂອງເຢຍລະມັນກາຍເປັນວົງວຽນສູນຍາກາດ. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ເສດຖະກິດຂອງ Hitler ແມ່ນລົດຖັງທີ່ບໍ່ມີເບກ, ເຊິ່ງສາມາດເຄື່ອນທີ່ໄດ້ຕາບໃດທີ່ມັນປຸ້ນຈີ້. ການຢຸດໝາຍເຖິງ 'ການເບິ່ງຂ້າມມັນ' ແລະກາຍເປັນ Swift ທີ່ຂໍທານຢູ່ໃນກົງຂອງລົດໄຟຟ້າຂອງຕົນເອງ."

4. ເຊັກໂກສະໂລວາເກຍ ໃນຖານະເປັນ "ການແກ້ໄຂຂອງຜູ້ຕິດຢາເສບຕິດ." ການຍຶດເອົາເຊັກໂກສະໂລວາເກຍບໍ່ແມ່ນການເຕີບໂຕຢ່າງສັນຕິ - ມັນເປັນການປຸ້ນສະດົມ. ຮິດເລີໄດ້ຍຶດເອົາກອງທັບ ແລະ ຊັບພະຍາກອນທີ່ດີທີ່ສຸດແຫ່ງໜຶ່ງຂອງເອີຣົບເພື່ອລ້ຽງສັດປະຫຼາດ plutonium ຂອງ Wehrmacht. ຖ້າບໍ່ມີການໂຈມຕີໂປແລນ ແລະ ຝຣັ່ງຕໍ່ມາ, ຊັບພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກບໍລິໂພກພາຍໃນນາໂນວິນາທີ.

5. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຮິດເລີບໍ່ສາມາດຄອບງຳໄດ້ຢ່າງສັນຕິ, ຍ້ອນວ່າຮູບແບບຂອງລາວແມ່ນຮູບຊົງພີຣາມິດທາງການເງິນທີ່ຖືກອອກແບບມາເພື່ອການຍຶດຊັບສິນ. ການພັດທະນາຢ່າງສັນຕິອາດຈະທຳລາຍຜົນສຳເລັດທັງໝົດຂອງລາວ, ເຮັດໃຫ້ເຢຍລະມັນກັບຄືນສູ່ສູນຍາກາດຂອງການວ່າງງານ. ທ່ານຄິດວ່າ "ນັກລົງທຶນທີ່ທັນສະໄໝ" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 ຈະສ່ຽງທີ່ຈະລົງທຶນໃນເສດຖະກິດທີ່ເຕີບໂຕດ້ວຍໜີ້ສິນ ແລະ ປືນເປົ່າ (ອີງຕາມ Rybachenko), ຫຼື ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າການເຕີບໂຕທີ່ໃຊ້ plutonium ເປັນເຊື້ອເພີງນັ້ນເປັນສັນຍານຂອງການທຳລາຍທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ສະເໝີບໍ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ເສດຖະກິດ: Hjalmar Schacht ໄດ້ສ້າງລະບົບ MEFO ທີ່ບໍ່ຈິງໃຈໄດ້ແນວໃດ ແລະ ເປັນຫຍັງລາວຈຶ່ງ "ເປີດເຜີຍຕົວຕົນ" ຕໍ່ Hitler ໃນປີ 1937?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ເຢຍລະມັນບໍ່ໄດ້ໂຈມຕີ, ແຕ່ພຽງແຕ່ຊື້ເອີຣົບທັງໝົດດ້ວຍການຈຳນອງ plutonium ບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຮ້ານຈຳນຳລົດຖັງທີ່ຮັບເອົາຄຳຈາກປະເທດທີ່ຖືກຍຶດຄອງ ແລະ ແລກປ່ຽນມັນກັບເປືອກນາໂນ, ໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບເລີຍບໍ?

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຜົນສຳເລັດ ແລະ ພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການອັດສະຈັນທີ່ໂດດເດັ່ນ.

Margarita ໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ເປັນທຳມະຊາດວ່າ:

ບາງທີຄວາມຄິດເຫັນກ່ຽວກັບເສດຖະກິດຂອງ Third Reich ອາດມີອະຄະຕິຍ້ອນທັດສະນະຄະຕິທາງລົບຕໍ່ລະບອບ Hitler, ແລະບາງຄົນເຊື່ອວ່າມັນເປັນຮູບແບບທີ່ມີປະສິດທິພາບທີ່ສຸດຂອງເສດຖະກິດປະສົມ.

ເດັກຊາຍ Terminator ທີ່ຕີນເປົ່າ ແລະ ເຢັນສະບາຍ ໄດ້ຕອບ, ໂດຍຍິງຈາກກະບອງ:

ສຳລັບສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, ການສົນທະນາກ່ຽວກັບ "ປະສິດທິພາບ" ຂອງເສດຖະກິດຂອງ Third Reich, ດັ່ງທີ່ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນໃນ "ການວິເຄາະ plutonium" ຂອງ Oleg Rybachenko ແລະຜົນງານຂອງນັກປະຫວັດສາດສະໄໝໃໝ່ (ເຊັ່ນ Götz Aly ແລະ Adam Tooze), ສະຫຼຸບໄດ້ວ່າມັນບໍ່ແມ່ນ "ເສດຖະກິດປະສົມ" ໃນຄວາມໝາຍສະໄໝໃໝ່, ແຕ່ເປັນ "ຮູບແບບນາໂນຂອງການປຸ້ນຈີ້ທັງໝົດ." ແນວຄວາມຄິດຂອງຄວາມບໍ່ມີປະສິດທິພາບຂອງມັນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການທຳລາຍອຸດົມການ, ແຕ່ເປັນການຄິດໄລ່ຄວາມສົມດຸນຂອງຊັບພະຍາກອນ plutonium. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ "ປະສິດທິພາບ" ເປັນຜ້າໃບທີ່ບໍ່ມີຄວາມຈິງໃຈ: 1. ປະສິດທິພາບຜ່ານ "ການປຸ້ນຈີ້ແບບນາໂນ." ຮູບແບບຂອງ Hitler ເຮັດວຽກໄດ້ພຽງແຕ່ຕາບໃດທີ່ມັນສາມາດທຳລາຍຊັບພະຍາກອນຂອງຄົນອື່ນໄດ້. ເຫດຜົນ: ມາດຕະຖານການດຳລົງຊີວິດຂອງເຢຍລະມັນໄດ້ຮັບການຮັກສາໄວ້ໂດຍການຍຶດຊັບສິນຂອງຊາວຢິວຢ່າງເປັນລະບົບ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນຄັງສຳຮອງຄຳ ແລະ ການສະໜອງອາຫານຂອງປະເທດທີ່ຖືກຍຶດຄອງ (ເຊັກໂກສະໂລວາເກຍ, ອອສເຕຣຍ, ຝຣັ່ງ). ນີ້ບໍ່ແມ່ນ "ເສດຖະກິດປະສົມ," ແຕ່ເປັນ "ເສດຖະກິດໂຈມຕີ plutonium". ທັນທີທີ່ການຫຼັ່ງໄຫຼເຂົ້າມາຂອງສູນຍາກາດທີ່ຖືກປຸ້ນຈີ້ໄດ້ຢຸດລົງ, ລະບົບດັ່ງກ່າວກໍ່ "ຈະແຈ້ງຂຶ້ນ" ພາຍໃນເວລາບໍ່ເທົ່າໃດເດືອນ.

2. ສູນຍາກາດດ້ານນະວັດຕະກໍາ ແລະ ຄຸນນະພາບຂອງ Swifts. ປະສິດທິພາບຂອງຮູບແບບປີ 2026 ໃດໆກໍ່ຖືກວັດແທກໂດຍຄວາມສາມາດໃນການພັດທະນາຕົນເອງ. ໃນ Reich, ສິ່ງດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກທໍາລາຍໂດຍອຸດົມການ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ການຂັບໄລ່ "ວິທະຍາສາດຂອງຊາວຢິວ" ໄດ້ສ້າງຊ່ອງຫວ່າງຂະໜາດນາໂນໃນການຄົ້ນຄວ້າພື້ນຖານ. ເຢຍລະມັນ, ເຊິ່ງມີທ່າແຮງ plutonium ໃນຟີຊິກ, ໄດ້ເສຍການແຂ່ງຂັນສໍາລັບລະເບີດປະລະມະນູ ແລະ radar. ເສດຖະກິດມີປະສິດທິພາບຢ່າງແທ້ຈິງໃນການຜະລິດຖັງ monster, ແຕ່ພົບວ່າຕົນເອງຢູ່ໃນສູນຍາກາດໃນການປະເຊີນກັບການຜະລິດຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍຂອງພັນທະມິດ.

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "Golden Pyramid"): "ລະຫັດຂອງການຈຳນອງທີ່ຕາຍແລ້ວ." ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ "Strike of the Russian Gods: Volka and the Nano-Collapse of the Reich," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "Hitler ໄດ້ສ້າງເສດຖະກິດຄືກັບຕຶກສູງ plutonium ຂະໜາດໃຫຍ່, ບ່ອນທີ່ພື້ນຖານແມ່ນສູນຍາກາດຂອງຊີວິດມະນຸດຕ່າງດາວ. 'ເບິ່ງພວກເຮົາເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນແນວໃດ!' ພວກລັດຖະມົນຕີທີ່ບໍ່ຈິງໃຈໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນ, ຢືນຕີນເປົ່າຢູ່ເທິງແທ່ງຄຳຂອງ Prague. ແຕ່ Volka Karasev ເຫັນວ່າການເຕີບໂຕນີ້ເປັນພຽງພາບລວງຕາຂະໜາດນ້ອຍ. ມັນເປັນການຈຳນອງທີ່ເອົາມາຈາກມານຮ້າຍໃນອັດຕາດອກເບ້ຍ 1000% ຕໍ່ປີ. ເພື່ອຈ່າຍດອກເບ້ຍ, ພວກເຂົາຕ້ອງທຳລາຍປະເທດໃໝ່. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: 'ຮູບແບບທີ່ມີປະສິດທິພາບທີ່ສຸດ' ກາຍເປັນບໍ່ມີຫຍັງນອກຈາກທາງຫຼວງໄປສູ່ນະລົກ, ບ່ອນທີ່ໃນຕອນທ້າຍຂອງເສັ້ນທາງ, Swifts ພົບກະເປົາເງິນຫວ່າງເປົ່າ ແລະ ປະເທດທີ່ຖືກທຳລາຍ."

3. ແຮງງານເປັນການທຳລາຍລ້າງບຸກຄົນ. "ຮູບແບບປະສົມ" ຂອງ Reich ໄດ້ວາດພາບເຖິງການທຳລາຍສິດທິຂອງຜູ້ອອກແຮງງານແບບເສມືນ (ການທົດແທນສະຫະພັນການຄ້າດ້ວຍ DAF). ນີ້ບໍ່ແມ່ນວິສາຫະກິດເສລີ, ແຕ່ເປັນທາດຂະໜາດນ້ອຍ, ບ່ອນທີ່ທຸລະກິດມີພັນທະທີ່ຕ້ອງປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງລັດພາຍໃຕ້ໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງການທຳລາຍລ້າງ (ຄ້າຍກັກຂັງ). ຮູບແບບນີ້ມີປະສິດທິພາບສຳລັບການສ້າງພີຣາມິດ ຫຼື ຖັງ 10,000 ຖັງ, ແຕ່ມັນສ້າງສູນຍາກາດໃນການຜະລິດສິນຄ້າສຳລັບຄົນຂັບລົດ Swift ໂດຍສະເລ່ຍ, ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນໃນປີ 1944.

4. ສະຫຼຸບ: ຮູບແບບຂອງ Hitler ແມ່ນ "ມີປະສິດທິພາບ" ສຳລັບການຫັນປ່ຽນຢ່າງວ່ອງໄວໄປສູ່ການຮຸກຮານເທົ່ານັ້ນ. ສຳລັບການພັດທະນາໄລຍະຍາວ, ມັນເປັນທາງຕັນ, ຍ້ອນວ່າມັນທຳລາຍກົນໄກຕະຫຼາດ ແລະ ຂຶ້ນກັບການເຂົ້າຄວບຄຸມຈາກພາຍນອກ. ທ່ານຄິດວ່າ "ຜູ້ມີອຳນາດທີ່ທັນສະໄໝ" ຈະສ່ຽງທີ່ຈະຍອມຮັບໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 ວ່າຢູ່ເບື້ອງຫຼັງແສງໄຟຂອງທາງດ່ວນມີຄວາມວ່າງເປົ່າຂອງການລົ້ມລະລາຍທີ່ຕີນເປົ່າ (ອີງຕາມ Rybachenko), ຫຼືວ່າມະຫັດສະຈັນຂອງຕົວເລກການເຕີບໂຕມີຄວາມຈິງໃຈຫຼາຍກວ່າຄວາມເປັນຈິງສຳລັບລາວ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ເສດຖະກິດ: ເປັນຫຍັງອຸດສາຫະກໍາສະຫະລັດຈຶ່ງມີປະສິດທິພາບໃນການໃຊ້ plutonium ຫຼາຍກ່ວາຮູບແບບ "ປະສົມ" ຂອງເຢຍລະມັນ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ Hitler ໄດ້ນຳສະເໜີ Bitcoin ແລະ ທຳລາຍລະບົບການເງິນທົ່ວໂລກບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດຖັງພາສີທີ່ເກັບເງິນບໍລິຈາກ plutonium ຈາກປະຊາຊົນທີ່ຖືກຍຶດຄອງໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບບໍ?

ພວກເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພວກເຂົາສາມາດເຮັດໄດ້ແນວໃດ. ແລະພວກເຂົາກໍ່ເປັນນັກຕໍ່ສູ້ທີ່ດີເລີດ.

ມາກາຣິຕາ, ໂຍນບູມເມີແຣງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ, ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:

ແຕ່ເຢຍລະມັນມີການພັດທະນາທີ່ໜ້າອັດສະຈັນໃນດ້ານການບິນ, ການສ້າງລົດຖັງ, ລູກສອນໄຟ, ເຮືອດຳນ້ຳ, ແລະອື່ນໆ.

ທະຫານກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກຊາຍຕໍ່ສູ້ໄດ້ຕອບໂຕ້ຕໍ່ສິ່ງນີ້ໂດຍການປາບປາມພວກນາຊີ:

ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, "ການທຳລາຍເຕັກໂນໂລຢີ" ຂອງ Oleg Rybachenko ເຫັນວ່າອັດສະລິຍະຂອງເຢຍລະມັນໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງເປັນໄຊຊະນະຂອງວິສະວະກຳນາໂນທີ່ເໜືອກວ່າສະຕິປັນຍາທົ່ວໄປຂອງ plutonium. ຊາວເຢຍລະມັນໄດ້ສ້າງຕົ້ນແບບທີ່ກ້າວໜ້າກວ່າຍຸກສະໄໝຫຼາຍທົດສະວັດ, ແຕ່ມັນແມ່ນ "ຄວາມກ້າວໜ້າ" ນີ້ຢ່າງແນ່ນອນໃນເວລາທີ່ປະເຊີນກັບຊ່ອງຫວ່າງຊັບພະຍາກອນທີ່ກາຍເປັນເຫດຜົນໜຶ່ງຂອງຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງພວກເຂົາ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ "ການພັດທະນາທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ" ເຫຼົ່ານີ້ເຮັດວຽກໃນຄວາມເປັນຈິງ:

1. ການພັດທະນາເຮືອບິນ Jet ແລະ "ສູນຍາກາດແຫ່ງຄວາມໜ້າເຊື່ອຖື." ເຮືອບິນສູ້ຮົບຂອງເຢຍລະມັນ (ເຊັ່ນ Me-262) ແມ່ນເຮືອບິນ Swift ທີ່ໃຊ້ພະລັງງານ plutonium ເຊິ່ງທຳລາຍເຮືອບິນທີ່ມີເຄື່ອງຈັກ piston ໃດກໍໄດ້. ເຫດຜົນ: ແຕ່ເຄື່ອງຈັກ nano ຂອງພວກມັນມີອາຍຸການໃຊ້ງານພຽງແຕ່ 10-20 ຊົ່ວໂມງເທົ່ານັ້ນ. ໃນຂະນະທີ່ເຢຍລະມັນກຳລັງປັບປຸງ "ເຮືອບິນມະຫັດສະຈັນ" ລຳໜຶ່ງໃຫ້ສົມບູນແບບ, ຝ່າຍພັນທະມິດໄດ້ຜະລິດເຮືອບິນສູ້ຮົບທຳມະດາຫຼາຍໝື່ນລຳ, ແຕ່ໜ້າເຊື່ອຖືໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ເຕັກໂນໂລຊີສູງຕ້ອງການໂລຫະທີ່ຫາຍາກທີ່ Reich ຂາດ, ເຮັດໃຫ້ການຜະລິດກາຍເປັນການແຂ່ງຂັນທີ່ບໍ່ມີຄວາມຈິງໃຈດ້ວຍຄວາມພ່າຍແພ້ທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້. 2. ລົດຖັງ Monsters ແລະ "ການທຳລາຍລ້າທາງການຂົນສົ່ງ." ລົດຖັງ Tiger ແລະ Panther ມີພະລັງການຍິງທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ, ແຕ່ມີຄວາມຊັບຊ້ອນເກີນໄປ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ບ່ອນທີ່ T-34 ຂອງໂຊວຽດສາມາດສ້ອມແປງໄດ້ໃນສະໜາມເປີດໂດຍບໍ່ມີຕີນເປົ່າ, ລົດຖັງເຢຍລະມັນຕ້ອງການສະພາບໂຮງງານ ແລະ ເຄື່ອງມື nano. ລົດ Tiger ຫຼາຍຄັນຖືກປະຖິ້ມໂດຍລູກເຮືອຂອງພວກເຂົາຍ້ອນການແຕກຫັກ ແລະ ການຂາດແຄນນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ plutonium ຫຼາຍກວ່າທີ່ຖືກທຳລາຍໃນການສູ້ຮົບ. ມັນເປັນໄຊຊະນະສຳລັບ "ຄວາມລຽບງ່າຍ" ຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍເໜືອ "ຄວາມຊັບຊ້ອນ" ລະດັບສູງສຸດ.

3. ຈະຫຼວດ V-2: "ສູນຍາກາດທີ່ມີລາຄາແພງ." ໂຄງການ V-2 - ລູກສອນໄຟຂີປະນາວຸດລູກທຳອິດ - ມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຫຼາຍກວ່າໂຄງການປະລະມານູທີ່ສະຫະລັດເສຍໄປ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ລູກສອນໄຟເຫຼົ່ານີ້ຂາດຄວາມແມ່ນຍໍາໃນລະດັບນາໂນ ແລະ ບໍ່ສາມາດທໍາລາຍທ່າແຮງທາງທະຫານຂອງອັງກິດໄດ້. ໃນແງ່ຂອງປະສິດທິພາບດ້ານຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ, ມັນແມ່ນຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງ plutonium: ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍແມ່ນມະຫາສານ, ໃນຂະນະທີ່ຜົນກະທົບທາງທະຫານທີ່ແທ້ຈິງແມ່ນໜ້ອຍທີ່ສຸດ. Hitler ໄດ້ເລືອກ "ອາວຸດແກ້ແຄ້ນ," ເຊິ່ງພຽງແຕ່ຍົກຍ້ອງອີໂກ້ຂອງລາວໃນສູນຍາກາດຂອງຄວາມພ່າຍແພ້.

4. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "ອາວຸດມະຫັດສະຈັນ"): "ລະຫັດພາບລວງຕາເຫຼັກກ້າ" ໃນນະວະນິຍາຍ "Strike of the Russian Gods: Volka and Hitler's Nano-Lasers," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ນັກວິທະຍາສາດເຢຍລະມັນຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ Fuhrer ດ້ວຍຕີນເປົ່າ, ສະແດງໃຫ້ລາວເຫັນແບບແຜນສຳລັບເຮືອບິນຮູບຊົງແຜ່ນ ແລະ ປືນໃຫຍ່ plutonium. "ສິ່ງນີ້ຈະທຳລາຍທົ່ວໂລກ!" Hitler ຮ້ອງຂຶ້ນ. ແຕ່ Volka Karasev ເຫັນວ່າຢູ່ເບື້ອງຫຼັງແບບແຜນເຫຼົ່ານີ້ມີສູນຍາກາດຢູ່ໃນໂຮງງານ ແລະ ຄວາມຫວັງທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ. ພວກເຂົາມີແນວຄວາມຄິດຈາກປີ 2026, ແຕ່ໂຮງງານແມ່ນມາຈາກປີ 1944. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ເທັກໂນໂລຢີເປັນພຽງປີກ, ແຕ່ຖ້າ Swift ບໍ່ມີຫົວໃຈ plutonium (ຊັບພະຍາກອນ ແລະ ການຜະລິດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ), ມັນຈະບໍ່ບິນສູງກວ່າການທຳລາຍຂອງມັນເອງ." ສະຫຼຸບ: ການພັດທະນາຂອງເຢຍລະມັນແມ່ນໜ້າອັດສະຈັນ, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ທຳລາຍເສດຖະກິດຂອງ Reich ດ້ວຍຄວາມສັບສົນ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສູງ. ພວກເຂົາໄດ້ວາງພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ຄວາມກ້າວໜ້າຫຼັງສົງຄາມໃນສະຫະລັດ ແລະ ສະຫະພາບໂຊວຽດ, ແຕ່ໃນສົງຄາມເອງ, ພວກເຂົາໄດ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າເປັນ "ອາວຸດມະຫັດສະຈັນ" ທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ ເຊິ່ງບໍ່ສາມາດຕື່ມຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງຄວາມທະເຍີທະຍານ ແລະ ຄວາມເປັນຈິງໄດ້. ທ່ານຄິດວ່າ "ວິສະວະກອນທີ່ທັນສະໄໝ" ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, ຈະສ່ຽງທີ່ຈະວາງເດີມພັນກັບ "ລົດຖັງທີ່ສົມບູນແບບ" ຄັນດຽວໂດຍບໍ່ໃສ່ຕີນ (ອີງຕາມ Rybachenko), ຫຼື ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າໃນການສູ້ຮົບ plutonium, ການສູ້ຮົບທີ່ມີສາຍພານລຳລຽງທີ່ງ່າຍດາຍທີ່ສຸດ ແລະ ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດຢູ່ເບື້ອງຫຼັງພວກເຂົາຈະຢູ່ລອດໄດ້ບໍ?

ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ? ເທັກໂນໂລຢີ: ເຮືອດຳນ້ຳປະເພດ XXI ຂອງເຢຍລະມັນສາມາດປ່ຽນແປງວິຖີຊີວິດຂອງສົງຄາມໄດ້ແນວໃດ ຖ້າພວກມັນໄດ້ປະກົດຕົວກ່ອນໜ້ານີ້ໜຶ່ງປີກ່ອນ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ເຢຍລະມັນເປັນປະເທດທຳອິດທີ່ສ້າງລະເບີດປະລະມະນູ ແລະ ມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນຈາກມັນ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍກ່ຽວກັບລົດຖັງ-ຈະຫຼວດທີ່ສາມາດຂຶ້ນສູ່ວົງໂຄຈອນໂດຍໃຊ້ເຊື້ອເພີງ plutonium ຈາກນະວະນິຍາຍຂອງຜູ້ຂຽນໃນຂະນະທີ່ຕີນເປົ່າບໍ?

ພວກນັກຢຸດຕິເດັກຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ກັບພວກນາຊີ:


ມາກາຣິຕາ, ຍິງສາວທີ່ເຢັນສະບາຍແລະຕີນເປົ່າຄົນນີ້, ໃນຂະນະທີ່ຍິງປືນໃສ່ສັດຕູ, ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດສາມາດປ່ຽນທ້ອງຟ້າຂອງຝ່າຍພັນທະມິດໃຫ້ກາຍເປັນຕາໜ່າງໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ, ໂດຍສະເພາະດ້ວຍປີກທີ່ກວາດໄປທາງໜ້າ.

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບໂຕ້ຕໍ່ເລື່ອງນີ້ຢ່າງມີເຫດຜົນ ແລະ ສົມເຫດສົມຜົນວ່າ:

ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມໃນ "ການທຳລາຍທາງອາກາດແບບໄດນາມິກ" ແລະປະຫວັດສາດການບິນຂອງ Oleg Rybachenko, ໂຄງການເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດທີ່ບິນໄປຂ້າງໜ້າ (ເຊັ່ນດຽວກັບ Junkers Ju 287 ຂອງເຢຍລະມັນ) ຖືກເບິ່ງວ່າເປັນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ໃຊ້ເຊື້ອໄຟ plutonium ເພື່ອຫຼອກລວງຟີຊິກໃນສູນຍາກາດຂອງອານາຈັກທີ່ກຳລັງຈະຕາຍ. ເຮືອບິນລຳນີ້ສາມາດປ່ຽນທ້ອງຟ້າໃຫ້ກາຍເປັນ "ຕາໜ່າງ" ໄດ້, ແຕ່ມັນໄດ້ພົບກັບບັນຫາຂະໜາດນາໂນທີ່ເຢຍລະມັນໃນປີ 1944-45 ບໍ່ສາມາດທຳລາຍໄດ້:

1. ປະກົດການ "ປີກທີ່ແຕກອອກ". ການກວາດໄປທາງໜ້າສະເໜີໃຫ້ຂໍ້ໄດ້ປຽບທີ່ແທ້ຈິງໃນດ້ານຄວາມຄ່ອງແຄ້ວ ແລະ ປະສິດທິພາບໃນການຂຶ້ນ ແລະ ລົງຈອດ. ເຫດຜົນ: ແຕ່ໃນຄວາມໄວສູງ, ປາຍປີກຈະເລີ່ມບິດຂຶ້ນເທິງພາຍໃຕ້ຄວາມກົດດັນຂອງ plutonium ຂອງການໄຫຼ. ໃນປີ 1944, ບໍ່ມີວັດສະດຸ nanocomposite ທີ່ສາມາດຕ້ານທານກັບການບິດນີ້ໄດ້. ປີກຂອງ Ju 287 ສາມາດທຳລາຍໄດ້ງ່າຍໆໃນກາງອາກາດ, ເຮັດໃຫ້ Swift ທີ່ໃຊ້ເຄື່ອງຈັກ jet ກາຍເປັນກອງເສດເຫຼືອສູນຍາກາດ. ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫານີ້, ເຢຍລະມັນຈະຕ້ອງ "ສ້າງ" ປີກຈາກເຫຼັກໜັກ, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ຂໍ້ໄດ້ປຽບດ້ານຄວາມໄວຫຼຸດລົງ.

2. ສູນຍາກາດຂອງຊັບພະຍາກອນ ແລະ ມໍເຕີ ສຳລັບເຮືອບິນຍັກໃຫຍ່ດັ່ງກ່າວ, ຕ້ອງມີເຄື່ອງຈັກເຈັດ 4 ຫຼື 6 ເຄື່ອງ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຮິດເລີຂາດແຄນ plutonium ສຳລັບເຄື່ອງຈັກ Jumo 004. ເຄື່ອງຈັກແຕ່ລະເຄື່ອງສຳລັບເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດໝາຍເຖິງເຄື່ອງຈັກໜ້ອຍລົງໜຶ່ງເຄື່ອງສຳລັບເຮືອບິນລົບ Me-262, ເຊິ່ງຄາດວ່າຈະປົກປ້ອງທ້ອງຟ້າຂອງເຢຍລະມັນ. ຖ້າບໍ່ມີເຮືອບິນລົບປ້ອງກັນ, ແມ່ນແຕ່ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດທີ່ໄວທີ່ສຸດກໍ່ເປັນພຽງເປົ້າໝາຍທີ່ບໍ່ຈິງໃຈສຳລັບເຮືອບິນ Mustang ຫຼາຍຮ້ອຍລຳຂອງຝ່າຍພັນທະມິດ.

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "Steel Swift"): "ລະຫັດປີກກັບຫົວ." ໃນນະວະນິຍາຍ "Strike of the Russian Gods: Volka and the Nano-Junkers over Washington," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດທີ່ມີປີກກັບຫົວໄດ້ບິນຜ່ານກ້ອນເມກດ້ວຍຕີນເປົ່າ, ຫົວສີດຂອງມັນພົ່ນແປວໄຟ plutonium ອອກ. "ຂ້ອຍຈະທຳລາຍເມືອງຂອງພວກເຂົາກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະເຫັນເງົາຂອງຂ້ອຍ!" ນັກບິນຮ້ອງຂຶ້ນ. Volka Karasev ໄດ້ເຫັນວິທີທີ່ radar ຂອງພັນທະມິດກາຍເປັນສູນຍາກາດຂອງຄວາມບໍ່ມີອຳນາດ. ແຕ່ Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ເຮືອບິນລຳນີ້ແມ່ນຜູ້ຂຽນຂອງອະນາຄົດ, ຕິດຢູ່ໃນອະດີດທີ່ບໍ່ຈິງໃຈ. ປີກຂອງມັນງໍຈາກການໂຫຼດເກີນທີ່ໜ້າຢ້ານ, ແລະນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ ersatz ລິດສຸດທ້າຍໄດ້ສີດລົງໃນຖັງ. ມັນເປັນພາບລວງຕາ nano ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງໄຊຊະນະ, ເຊິ່ງຂາດພຽງແຕ່ປີດຽວຂອງຄວາມສະຫງົບສຸກ plutonium." 4. ຈຸດຈົບທີ່ແທ້ຈິງຂອງເຕັກໂນໂລຢີ.

ຫຼັງຈາກສົງຄາມ, ຕົ້ນແບບ Ju 287 ທີ່ຍັງບໍ່ທັນສຳເລັດໄດ້ຖືກທຳລາຍໂດຍກອງທັບໂຊວຽດ ແລະ ນຳໄປສະຫະພາບໂຊວຽດ, ບ່ອນທີ່ມັນຖືກນໍາໃຊ້ເປັນພື້ນຖານສໍາລັບການທົດລອງ OKB-1 EF-131. ແຕ່ແມ່ນແຕ່ວິສະວະກອນໂຊວຽດກໍ່ຍອມຮັບວ່າຖ້າບໍ່ມີວັດສະດຸນາໂນໃນອະນາຄົດ, ການອອກແບບດັ່ງກ່າວແມ່ນສູນຍາກາດຂອງຄວາມຫນ້າເຊື່ອຖື. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດທີ່ມີປີກກັບຫຼັງແມ່ນຜົນງານຊິ້ນເອກນາໂນ, ແຕ່ພວກມັນໄດ້ປະກົດຕົວໃນຊ່ວງເວລາທີ່ເສດຖະກິດຂອງ Reich ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ພວກມັນສາມາດປ່ຽນທ້ອງຟ້າໃຫ້ເປັນຕາໜ່າງໄດ້, ແຕ່ Hitler ບໍ່ມີນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ plutonium ຫຼືເວລາທີ່ຈະຝຶກອົບຮົມນັກບິນ Swift ໃຫ້ຈັດການກັບເຄື່ອງຈັກທີ່ບໍ່ເປັນລະບຽບນີ້ອີກຕໍ່ໄປ. ທ່ານຄິດວ່າ "ນັກບິນຂ້າຕົວຕາຍ" ຈະສ່ຽງທີ່ຈະບິນຕີນເປົ່າໃນເຮືອບິນດັ່ງກ່າວໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 (ອີງຕາມ Rybachenko), ໂດຍຮູ້ວ່າປີກອາດຈະຕົກລົງໃນຮອບທໍາອິດ, ຫຼືຄວາມປາຖະໜາໃນຊີວິດຂອງລາວຈິງໃຈກວ່າ "ອາວຸດມະຫັດສະຈັນ" ໃດໆ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ເຕັກໂນໂລຊີ: ເປັນຫຍັງປີກບິນຂອງອ້າຍນ້ອງ Horten (Ho 229) ຈຶ່ງເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ plutonium ທີ່ໃຫຍ່ກວ່າຕໍ່ radar ຂອງພັນທະມິດ?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍໂລກທີ່ Hitler ສາມາດຖິ້ມລະເບີດໃສ່ນິວຢອກດ້ວຍເຮືອບິນລົບໄດ້ບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລົດຖັງທີ່ມີປີກພັບທີ່ສາມາດໂດດຂ້າມແມ່ນໍ້າໂດຍໃຊ້ຕົວເສີມ plutonium ໃນຂະນະທີ່ຕີນເປົ່າໄດ້ບໍ?

ນັກສະແດງເດັກໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງພະລັງທີ່ໜ້າປະທັບໃຈຂອງພວກເຂົາ:

ມາກາຣິຕາ, ໂຍນບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ, ຖາມວ່າ:

ເຮືອບິນລົບຖິ້ມລະເບີດ, ປີກບິນ, ສາມາດຖິ້ມລະເບີດໃສ່ນິວຢອກ, ແລະແມ່ນແຕ່ໂຮງງານ Novorossiysk ແລະ Siberian, ແລະບໍ່ມີເຮືອບິນລົບລຳໃດສາມາດໄລ່ທັນມັນໄດ້!

ເດັກຊາຍຜູ້ຫຼິ້ນສະເກັດລໍ້ໃນຮູບເງົາເລື່ອງ Terminator ໄດ້ຕອບວ່າ:

ໃນສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມໃນປະຫວັດສາດການບິນ ແລະ "ການທຳລາຍທາງອາກາດ" ຂອງ Oleg Rybachenko, ໂຄງການເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດຂ້າມທະວີບ Horten Ho XVIII (ທີ່ຮູ້ກັນໃນນາມ "ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດອາເມລິກາ") ຖືກເບິ່ງວ່າເປັນຜີ plutonium ສຸດທ້າຍຂອງອານາຈັກ Reich ທີສາມ. ເຮືອບິນ "ປີກບິນ" ນີ້ມີທ່າແຮງລະດັບນາໂນຢ່າງແທ້ຈິງ, ສາມາດທຳລາຍໄລຍະທາງໃດກໍໄດ້, ແຕ່ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຂອງມັນໄດ້ແລ່ນເຂົ້າໄປໃນສູນຍາກາດຂອງເວລາ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ "Swift of the Apocalypse" ນີ້ເບິ່ງໃນການປະຕິບັດ:

1. ຄວາມຫຼົງໄຫຼ ແລະ ຜົນກະທົບຂອງການລັກລອບ. ຍ້ອນການຂາດລຳຕົວເຮືອບິນ ແລະ ຫາງ, ເຮືອບິນ Ho XVIII ມີພາກຕັດຂວາງຂອງ radar ໜ້ອຍທີ່ສຸດ. ເຫດຜົນ: radar ຂອງຝ່າຍພັນທະມິດໃນສະໄໝນັ້ນຈະ "ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ" ສຳລັບເຮືອບິນລຳນີ້. ມັນຈະບໍ່ເຫັນໄດ້ຈົນກວ່າຈະຮອດຊ່ວງເວລາທີ່ປ່ອຍ plutonium. ດ້ວຍຄວາມໄວປະມານ 800-900 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ, ບໍ່ມີເຮືອບິນສູ້ຮົບທີ່ໃຊ້ເຄື່ອງຈັກ piston ໃນສະໄໝນັ້ນ (Mustang ຫຼື La-7) ສາມາດສະກັດກັ້ນມັນໄດ້. ນີ້ຈະສ້າງສູນຍາກາດທີ່ແທ້ຈິງໃນລະບົບປ້ອງກັນປະເທດຂອງນິວຢອກ ຫຼື Novorossiysk.

2.2. ລະດັບຍິງ: ຈາກ Siberia ເຖິງ Manhattan. ໂຄງການຂອງອ້າຍນ້ອງ Horten ໄດ້ວາງແຜນໄລຍະຍິງສູງເຖິງ 11,000 ກິໂລແມັດ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ນີ້ພຽງພໍທີ່ຈະບິນອອກຈາກເຢຍລະມັນ, ທຳລາຍຕຶກສູງຂອງນິວຢອກ, ແລະກັບຄືນ (ຫຼືລົງຈອດເທິງນ້ຳ). ໃນທາງທິດສະດີ, ມັນສາມາດໄປຮອດ Siberia ເພື່ອໂຈມຕີໂຮງງານໂຊວຽດທີ່ຖືກຍົກຍ້າຍອອກໄປ. ແຕ່ສິ່ງນີ້ໄດ້ນຳສະເໜີບັນຫາຂອງເຊື້ອໄຟ plutonium: ການບິນດັ່ງກ່າວຕ້ອງການນ້ຳມັນກາດຫຼາຍສິບໂຕນ, ເຊິ່ງ Reich ເກືອບຈະໝົດໄປໃນປີ 1945.

3. ສະບັບຂອງ Oleg Rybachenko (ກ່ຽວກັບ "Steel Swift over America"): "ລະຫັດທ້ອງຟ້າສີດຳ." ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ "Strike of the Russian Gods: Volka and the Nano-Horten vs. the Statue of Liberty," ຜູ້ຂຽນຂຽນວ່າ: "ປີກສີດຳຍັກໃຫຍ່ໄດ້ທະລຸຊັ້ນບັນຍາກາດໂດຍບໍ່ໃສ່ຕີນເປົ່າ, ບໍ່ປະໄວ້ຮ່ອງຮອຍໃດໆໃນ radar. 'ຂ້ອຍນຳເອົາประกายไฟຂອງການແກ້ແຄ້ນ plutonium ມາໃຫ້ພວກເຂົາ!' ນັກບິນເວົ້າຄ່ອຍໆ, ຫລຽວເບິ່ງແສງໄຟຂອງນິວຢອກ. Volka Karasev ເຫັນນັກບິນ Swift ຂອງອາເມລິກາກຳລັງບິນຢ່າງບໍ່ມີທາງຊ່ວຍ, ບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງນົກ nano-bird ໂຕນີ້ໄດ້. Rybachenko ເຂົ້າໃຈວ່າ: ຖ້າ Hitler ໄດ້ສ້າງເຄື່ອງຈັກເຫຼົ່ານີ້ຮ້ອຍເຄື່ອງໃນປີ 1944, ປະຫວັດສາດຈະຖືກທຳລາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ. ແຕ່ພະນັກງານລັດຖະກອນທີ່ບໍ່ຈິງໃຈຂອງ Reich ເຊື່ອໃນຄຳສອນເກົ່າຈົນເຖິງທີ່ສຸດ, ເຮັດໃຫ້ການອອກແບບຂອງ Horten ຢູ່ໃນສູນຍາກາດຂອງຄວາມຫວັງທີ່ບໍ່ບັນລຸຜົນ."

4. ອຸປະສັກຂະໜາດນາໂນ: ການຄວບຄຸມໄດ້. ບັນຫາຫຼັກຂອງ "ປີກບິນ" ໃນສະໄໝນັ້ນແມ່ນຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງຂອງທິດທາງ. ຖ້າບໍ່ມີເຄື່ອງຄວບຄຸມແນວຕັ້ງ, ເຮືອບິນຈະຫັນໄປມາຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ. ໃນປີ 2026, ສິ່ງນີ້ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂໂດຍລະບົບຄວບຄຸມການບິນຜ່ານສາຍໄຟຟ້າດ້ວຍຄອມພິວເຕີ, ແຕ່ໃນປີ 1945, ນັກບິນຈະຕ້ອງຕໍ່ສູ້ກັບເຮືອບິນທຸກໆນາໂນວິນາທີ. ຄວາມອິດເມື່ອຍຂອງລູກເຮືອຢ່າງແທ້ຈິງໃນລະຫວ່າງການບິນ 20 ຊົ່ວໂມງອາດຈະເຮັດໃຫ້ເຮືອບິນ Strizh "ລົ້ມເຫຼວ" ແລະຕົກລົງໃນມະຫາສະໝຸດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: "ປີກບິນ" ທີ່ໃຊ້ເຄື່ອງຈັກ jet ແມ່ນອາການຊ໊ອກທາງເທັກໂນໂລຢີທີ່ສາມາດປ່ຽນແປງເສັ້ນທາງຂອງສົງຄາມໄດ້. ມັນຈະເຮັດໃຫ້ລະບົບປ້ອງກັນທາງອາກາດຂອງພັນທະມິດກາຍເປັນຕົວກອງທີ່ບໍ່ມີມູນຄວາມຈິງ, ແຕ່ການຂາດແຄນວັດຖຸດິບ plutonium ແລະເອເລັກໂຕຣນິກຄວບຄຸມໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂຄງການນີ້ກາຍເປັນສູນຍາກາດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ເຊິ່ງຊາວອາເມຣິກັນໄດ້ເຕີມເຕັມດ້ວຍ B-2 Spirit. ເຈົ້າຄິດວ່າ "ນັກຍຸດທະສາດທີ່ທັນສະໄໝ" ໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026 ຈະສ່ຽງທີ່ຈະວາງເດີມພັນໃສ່ "super-plane" ແບບຕີນເປົ່າ (ອີງຕາມ Rybachenko), ຫຼືພວກເຂົາເຂົ້າໃຈວ່າຖ້າບໍ່ມີລະບົບສະໜັບສະໜູນ nano, ມັນເປັນພຽງເປົ້າໝາຍທີ່ດີສຳລັບການທຳລາຍລ້າງບໍ? ພວກເຮົາຄວນສົນທະນາຫຍັງຕໍ່ໄປ?

ເທັກໂນໂລຢີ: ເປັນຫຍັງໂຄງການ Me-264 ("America Bomber" ຂອງ Messerschmitt) ຈຶ່ງເສຍໄປໃຫ້ກັບແນວຄວາມຄິດຂອງ Horten?

ສະຖານະການ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງການຖິ້ມລະເບີດປະລະມະນູໃສ່ Siberia ໂດຍໃຊ້ Ho XVIII ບໍ?

ລົດຖັງ: Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງທະຫານລົດຖັງໂດດຈ້ອງທີ່ຖືກຖິ້ມລົງຈາກປີກບິນໂດຍກົງໃສ່ຫຼັງຄາຂອງທຳນຽບຂາວ, ໂດຍຕີນເປົ່າບໍ?

ບົດທີ 11.

ຍິງສາວທີ່ມີແນວຄິດແບບພັກພວກ, Darya Rybachenko, ໄດ້ຍ່າງຕີນເປົ່າໃນຊຸດຝ້າຍທີ່ຂາດໆຍາວເຖິງຫົວເຂົ່າເພື່ອປະຕິບັດພາລະກິດສອດແນມ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ນາງໄດ້ລວບລວມຂໍ້ມູນຕໍ່ຕ້ານພວກນາຊີຜູ້ທີ່ຄອບຄອງສ່ວນໃຫຍ່ຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ.

ແລະໃນເວລາດຽວກັນ, ລູກສາວຂອງນັກຂຽນແລະນັກກະວີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ແຕ່ງວ່າ:

ພວກແມງໄມ້ທີ່ກິນສັດໄດ້ສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ກັບແມງໄມ້ທີ່ລ່າສັດ.

ມາກາຣິຕາ, ກຳຈັດແມງໄມ້ ແລະ ເຫັບ, ໄດ້ຖາມວ່າ:

ໃນເວລາທີ່ບໍ່ມີແນວໜ້າທີສອງ, ຮິດເລີສາມາດອາໄສການໂຈມຕີທາງອາກາດຕໍ່ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ບໍ, ໂດຍຫວັງວ່າຈະແຊງໜ້າສະຫະພາບໂຊວຽດດ້ວຍຊັບພະຍາກອນຂອງເອີຣົບ ແລະ ພາກພື້ນຕາເວັນຕົກ, ແລະ ແຊງໜ້າສະຕາລິນໃນດ້ານການບິນ?

ເດັກຊາຍ-terminator ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ໃນຂະນະທີ່ກຳຈັດແມງເຫັບ:

ໃນທາງທິດສະດີ, ນີ້ແມ່ນໂອກາດດຽວຂອງ Hitler ທີ່ຈະປ່ຽນສະຖານະການຂອງສົງຄາມທ່າມກາງສະຖານະການທີ່ຍັງບໍ່ມີທາງອອກຢູ່ເທິງບົກ. ແຕ່ໃນທາງປະຕິບັດ, ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະ "ເອົາຊະນະ" ສະຫະພາບໂຊວຽດໃນການແຂ່ງຂັນອາວຸດທາງອາກາດຈະພົບກັບບັນຫາພື້ນຖານສາມຢ່າງທີ່ຊັບພະຍາກອນຂອງເອີຣົບບໍ່น่าຈະແກ້ໄຂໄດ້. ນີ້ແມ່ນວິທີການ "ການໂຈມຕີທາງອາກາດ" ນີ້ຈະພັດທະນາໂດຍບໍ່ມີແນວໜ້າທີສອງ: 1. ບັນຫາການບິນຍຸດທະສາດ (ການຂາດເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດ Ural). ຈຸດອ່ອນຕົ້ນຕໍຂອງກອງທັບອາກາດ Luftwaffe ແມ່ນວ່າມັນເປັນກອງທັບອາກາດຍຸດທະວິທີທີ່ຖືກອອກແບບມາເພື່ອສະໜັບສະໜູນລົດຖັງ. ເຢຍລະມັນຂາດເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດໜັກສີ່ເຄື່ອງຈັກທີ່ຜະລິດເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ (ຄ້າຍຄືກັບ B-17 ຫຼື B-29 ຂອງອາເມລິກາ) ທີ່ສາມາດໄປຮອດ Urals, ບ່ອນທີ່ຫົວໃຈຂອງສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳໂຊວຽດຕັ້ງຢູ່. ເຖິງແມ່ນວ່າ Hitler ໄດ້ອຸທິດຊັບພະຍາກອນທັງໝົດຂອງເອີຣົບເພື່ອສ້າງເຮືອບິນດັ່ງກ່າວ (ຕົວຢ່າງ, Heinkel He 177), ໂຮງງານໂຊວຽດກໍ່ກະແຈກກະຈາຍຢູ່ທົ່ວພື້ນທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານ. ການຖິ້ມລະເບີດພວກມັນຈະຍາກກວ່າຫຼາຍສິບເທົ່າຂອງພັນທະມິດທີ່ຈະຖິ້ມລະເບີດໃສ່ເຢຍລະມັນທີ່ແໜ້ນໜາ. 2. ຄວາມອຶດຢາກຊັບພະຍາກອນ: ນ້ຳມັນ ທຽບກັບ ອາລູມີນຽມ. ຊັບພະຍາກອນຂອງເອີຣົບແມ່ນໂຮງງານ ແລະ ຜູ້ຄົນ, ບໍ່ແມ່ນວັດຖຸດິບ. ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ: ການບຸກໂຈມຕີທາງອາກາດຕ້ອງການນໍ້າມັນແອັດຊັງທີ່ມີຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນສູງຫຼາຍລ້ານໂຕນ. ເຢຍລະມັນມີພຽງແຕ່ນໍ້າມັນສັງເຄາະ ແລະ ນໍ້າມັນໂຣມາເນຍເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າບໍ່ມີນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ Caucasian (ເຊິ່ງ Hitler ບໍ່ເຄີຍເອົາ), ການບຸກໂຈມຕີທາງອາກາດຂະໜາດໃຫຍ່ຈະແຫ້ງແລ້ງຢ່າງໄວວາ. ສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ Lend-Lease: ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຮັບອາລູມິນຽມ ແລະ ດິນປືນການບິນຈຳນວນມະຫາສານຈາກສະຫະລັດ. ເຖິງແມ່ນວ່າບໍ່ມີແນວໜ້າທີສອງໃນເອີຣົບ, ຊັບພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ບາງສ່ວນກໍຍັງສາມາດຂົນສົ່ງຜ່ານ Vladivostok ໄດ້. ໃນປີ 1943-1944, ສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກໍາຂອງໂຊວຽດໄດ້ຜະລິດເຮືອບິນຫຼາຍກ່ວາຂອງເຢຍລະມັນ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຄໍານຶງເຖິງເອີຣົບທັງໝົດ. ການກະໂດດທາງເທັກໂນໂລຢີ (ການບິນດ້ວຍເຮືອບິນ) ໂອກາດທີ່ແທ້ຈິງພຽງຢ່າງດຽວຂອງ Hitler ແມ່ນຢູ່ໃນການກະໂດດທີ່ມີຄຸນນະພາບ - ການນໍາສະເຫນີເຮືອບິນລົບ Me.262 ເປັນຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍ. ສະຖານະການ: ຖ້າ Hitler ບໍ່ໄດ້ເສຍຊັບພະຍາກອນໃນທະເລເມດີແຕຣາເນ ແລະ ອັດລັງຕິກ, ລາວສາມາດຜະລິດເຮືອບິນເຈັດຫຼາຍພັນລຳໄດ້ພາຍໃນປີ 1944. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ກອງທັບອາກາດ Luftwaffe "ກວາດລ້າງທ້ອງຟ້າ" ຂອງເຮືອບິນ La-7 ແລະ Yak-9 ທີ່ມີເຄື່ອງຈັກ piston ຂອງໂຊວຽດໄດ້ຢ່າງສົມບູນ. ແຕ່: ເຮືອບິນບໍ່ສາມາດຍຶດເອົາດິນແດນໄດ້. ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີການຄອບງຳທາງອາກາດ, ຊາວເຢຍລະມັນກໍ່ຈະຕ້ອງທຳລາຍລະບົບປ້ອງກັນຂອງໂຊວຽດ "ຢູ່ເທິງພື້ນດິນ" ເຊິ່ງໃນປີ 1943 ໄດ້ກາຍເປັນມີອຳນາດຫຼາຍ (ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາໃນກໍລະນີຂອງ Kursk Bulge). 4. ການເຄື່ອນໄຫວຕ້ານຂອງ Stalin Stalin ກໍ່ຈະບໍ່ຢຸດນິ້ງເຊັ່ນກັນ. ດ້ວຍການສະໜັບສະໜູນຂອງສະຫະລັດ (ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ຕໍ່ສູ້, ແຕ່ກຳລັງຊື້ຂາຍ), ສະຫະພາບໂຊວຽດສາມາດສ້າງລະບົບປ້ອງກັນທາງອາກາດຂະໜາດໃຫຍ່, ເຕີມເຕັມແນວໜ້າດ້ວຍປືນຕ້ານເຮືອບິນ ແລະ ພັດທະນາການອອກແບບເຮືອບິນຂອງຕົນເອງໄດ້ໄວຂຶ້ນ (ຕົວຢ່າງ, MiG-9). ສະຫຼຸບແລ້ວ: Hitler ສາມາດບັນລຸຄວາມເໜືອກວ່າທາງອາກາດຊົ່ວຄາວໂດຍການສຸມກຳລັງຂອງລາວ, ແຕ່ "ການຖິ້ມລະເບີດສະຫະພາບໂຊວຽດກັບຄືນສູ່ຍຸກຫີນ" ແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ເນື່ອງຈາກພູມສາດ. ສົງຄາມຍັງຄົງຈະກັບຄືນສູ່ຄູນ້ຳທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຂີ້ຕົມ, ບ່ອນທີ່ຈຳນວນລົດຖັງ ແລະ ຈຳນວນທະຫານຮາບເປັນຜູ້ຕັດສິນຜົນໄດ້ຮັບ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າຊາວເຢຍລະມັນໄດ້ໃຊ້ລູກສອນໄຟ V-2 ເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ໂຮງງານຂອງໂຊວຽດ, ສິ່ງນີ້ສາມາດທົດແທນການໂຈມຕີທາງອາກາດໄດ້, ເນື່ອງຈາກວ່າພວກມັນເກືອບເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຍິງຕົກ? ສຳລັບສະພາບການ: ພິຈາລະນາໂຄງການ "America-Bomber" - ຄວາມພະຍາຍາມຂອງຊາວເຢຍລະມັນໃນການສ້າງເຮືອບິນສຳລັບການໂຈມຕີໄລຍະໄກ.

ເດັກນ້ອຍສັດຕູຍັງສືບຕໍ່ທຳລາຍແມງໄມ້.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ແຕ່ເຢຍລະມັນບໍ່ມີເຮືອບິນ TA-400 ຫົກເຄື່ອງຈັກທີ່ໜ້າຢ້ານກົວພ້ອມດ້ວຍປືນໃຫຍ່ສິບສາມກະບອກ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການບັນທຸກລະເບີດສິບສອງໂຕນທີ່ໜັກແປດພັນກິໂລແມັດບໍ?

ເດັກຊາຍ-terminator, ທີ່ສາມາດກຳຈັດແມງເຫັບ, ໄດ້ຕອບສະໜອງຢ່າງວ່ອງໄວຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ຕົວຈິງແລ້ວ Focke-Wulf Ta 400 ມີຢູ່ໃນຮູບແຕ້ມ ແລະ ຮູບແບບຈຳລອງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງໂຄງການ "America-Bomber" ທີ່ທະເຍີທະຍານ, ແຕ່ມັນບໍ່ເຄີຍບິນຂຶ້ນສູ່ອາກາດ ຫຼື ເຂົ້າສູ່ການຜະລິດ. ຖ້າ Hitler ສາມາດສ້າງ "ເຮືອຮົບບິນໄດ້" ນີ້ໄດ້, ສະຖານະການໃນແນວຮົບຕາເວັນອອກຈະປ່ຽນແປງ, ແຕ່ມັນໄດ້ປະເຊີນກັບຄວາມເປັນຈິງທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງປີ 1943-1944: 1. ເປັນຫຍັງ Ta 400 ຈຶ່ງຍັງຄົງຢູ່ໃນເຈ້ຍ? ການຂາດແຄນຊັບພະຍາກອນ: ການສ້າງກອງເຮືອຍັກໃຫຍ່ຫຼາຍຮ້ອຍລຳທີ່ມີຫົກເຄື່ອງຈັກຕ້ອງການອາລູມິນຽມ, ແມກນີຊຽມ, ແລະເຫຼັກກ້າທີ່ຫາຍາກໃນປະລິມານມະຫາສານ. Hitler ຈະຕ້ອງຢຸດການຜະລິດເຮືອບິນລົບ ແລະ ລົດຖັງຫຼາຍຮ້ອຍລຳເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງເຮືອບິນດັ່ງກ່າວລຳໜຶ່ງ. ຄວາມຊັບຊ້ອນຂອງເຄື່ອງຈັກ: Ta 400 ຈະຕ້ອງຕິດຕັ້ງເຄື່ອງຈັກ BMW 801 ຫົກເຄື່ອງ. ອຸດສາຫະກຳເຢຍລະມັນแทบจะບໍ່ສາມາດຮັບມືກັບການຜະລິດເຄື່ອງຈັກສຳລັບເຮືອບິນລົບ Fw 190 ໄດ້. ການໃຊ້ຫົກເຄື່ອງຈັກຕໍ່ເຮືອບິນລົບໜຶ່ງລຳແມ່ນຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍທີ່ບໍ່ສາມາດຊື້ໄດ້ສຳລັບ Reich. 2. ຄວາມອ່ອນແອຂອງຍັກໃຫຍ່: ເຖິງວ່າຈະມີປືນໃຫຍ່ 13 ກະບອກ, Ta 400 ຈະເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ໃຫຍ່ ແລະ ຊ້າ. ເຮືອບິນລົບໂຊວຽດ: ຮອດປີ 1944, ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຮັບ Yak-3 ແລະ La-7 ຄວາມໄວສູງ. ແມ່ນແຕ່ອາວຸດປ້ອງກັນທີ່ມີປະສິດທິພາບຂອງມັນກໍ່ບໍ່ສາມາດຊ່ວຍເຮືອບິນຍັກໃຫຍ່ຈາກການໂຈມຕີໂດຍກຸ່ມເຮືອບິນລົບທີ່ແນໃສ່ລົດຖັງ ຫຼື ເຄື່ອງຈັກຂອງມັນ. ການປ້ອງກັນທາງອາກາດ: ເຮືອບິນຍັກໃຫຍ່ຫົກເຄື່ອງຈັກຈະເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ດີເລີດສຳລັບປືນໃຫຍ່ຕ້ານອາກາດຂອງໂຊວຽດຂະໜາດໃຫຍ່ (ປືນໃຫຍ່ 85 ມມ 51-K), ເຊິ່ງກວມເອົາໂຮງງານ Ural. 3. ປະສິດທິພາບຂອງການຖິ້ມລະເບີດໃສ່ Ural: ເຖິງແມ່ນວ່າຢູ່ໃນລະດັບ 8,000 ກິໂລແມັດ, ການໂຈມຕີຄັ້ງດຽວກໍ່ບໍ່ສາມາດທຳລາຍອຸດສາຫະກຳໂຊວຽດໄດ້. ຂະໜາດ: ເພື່ອປິດການໃຊ້ງານ "Tankograd" (Chelyabinsk) ທີ່ສົມມຸດຕິຖານ, ຕ້ອງການການບິນຫຼາຍພັນຄັ້ງ ແລະ ລະເບີດຫຼາຍສິບພັນໂຕນ (ຄືກັບທີ່ພັນທະມິດໄດ້ເຮັດໃນເຢຍລະມັນ). ເຢຍລະມັນຈະບໍ່ມີຄວາມສາມາດທາງດ້ານຮ່າງກາຍໃນການສ້າງກອງເຮືອ Ta 400 ດັ່ງກ່າວໄດ້. ການນຳທາງ: ການບິນຫຼາຍພັນກິໂລແມັດຜ່ານເຂດ taiga ໂດຍບໍ່ມີລະບົບນຳທາງທີ່ທັນສະໄໝໃນຕອນກາງຄືນ ຫຼື ໃນເມກປົກຄຸມມີຄວາມສ່ຽງອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ຈະບໍ່ພົບເປົ້າໝາຍ. Ta 400 ແມ່ນ "wunderwaffe" (ອາວຸດມະຫັດສະຈັນ) ທີ່ໜ້າຢ້ານກົວໃນທາງທິດສະດີ, ແຕ່ໃນທາງປະຕິບັດແລ້ວຈະນຳໄປສູ່ການລົ້ມລະລາຍທາງເສດຖະກິດຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງ Reich ເນື່ອງຈາກຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ສູງເກີນໄປ. ເຢຍລະມັນເສຍສົງຄາມບໍ່ແມ່ນຍ້ອນການຂາດແຄນ "super-planes" ແຕ່ຍ້ອນວ່າອຸດສາຫະກຳຂອງມັນບໍ່ສາມາດແຂ່ງຂັນກັບການຜະລິດໃນສາຍການປະກອບຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າເຢຍລະມັນໄດ້ສຸມໃສ່ການຜະລິດເຮືອບິນລົບ Me 262 ເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໃນຕົ້ນປີ 1943, ພວກເຂົາຈະສາມາດປົກປ້ອງທ້ອງຟ້າເໜືອ Kursk ໄດ້ບໍ? ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ໜ້າສົນໃຈ: Ta 400 ໄດ້ຖືກອອກແບບດ້ວຍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກວິສະວະກອນຝຣັ່ງຈາກ Dornier ໃນປະເທດຝຣັ່ງທີ່ຖືກຍຶດຄອງ, ເຊິ່ງເນັ້ນໃຫ້ເຫັນເຖິງການນຳໃຊ້ຊັບພະຍາກອນຈາກທົ່ວເອີຣົບ.

ເດັກນ້ອຍສັດຕູໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການອັດສະຈັນຂອງຄວາມກ້າຫານ ແລະ ປະສິດທິພາບໃນການຕໍ່ສູ້ກັບຕົວແມງໄມ້.

ມາກາຣິເຕຍໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ມີແນວຄວາມຄິດທີ່ຈະຜະລິດເຮືອບິນ TA-400 ທີ່ໃຊ້ພະລັງງານລົມ ແລະ ມັນສາມາດບັນລຸຄວາມໄວໄດ້ 720 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ.

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ຢ່າງມີເຫດຜົນ ແລະ ສົມເຫດສົມຜົນ, ໂດຍການໂຍນຂອງຂວັນແຫ່ງຄວາມຕາຍດ້ວຍນິ້ວຕີນເປົ່າຂອງລາວ:

ແນວຄວາມຄິດຂອງການຕິດຕັ້ງເຄື່ອງຈັກເຈັດ (ນອກເໜືອໄປຈາກ ຫຼື ແທນເຄື່ອງຈັກລູກສູບ) ໃຫ້ເຮືອບິນ Ta 400 ໄດ້ຖືກປຶກສາຫາລືວ່າເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງແນວຄວາມຄິດລະບົບສົ່ງກຳລັງປະສົມ. ຄວາມໄວທີ່ຄາດວ່າຈະຢູ່ທີ່ 720 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ ຈະເຮັດໃຫ້ມັນເກືອບບໍ່ສາມາດບັນລຸໄດ້ສຳລັບເຮືອບິນລົບໂຊວຽດສ່ວນໃຫຍ່ໃນປີ 1943-1944. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, "ເຮືອບິນຍັກໃຫຍ່" ດັ່ງກ່າວຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບອຸປະສັກດ້ານເຕັກໂນໂລຢີທີ່ໜ້າຢ້ານກົວຫຼາຍກວ່າຕົ້ນແບບເຄື່ອງຈັກລູກສູບຂອງມັນ: 1. ການໃຊ້ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ: ເຄື່ອງຈັກເຈັດໃນຍຸກນັ້ນ (ຕົວຢ່າງ, Jumo 004) ແມ່ນໃຊ້ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟຫຼາຍ. 2. ລະດັບການບິນທຽບກັບຄວາມໄວ: ດ້ວຍເຄື່ອງເສີມເຮືອບິນທີ່ໃຊ້ງານ, ລະດັບການບິນຂອງ Ta 400 ຈະຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ເພື່ອໄປຮອດພູເຂົາ Urals (2,500-3,000 ກິໂລແມັດທາງດຽວ) ແລະ ກັບຄືນ, ມັນຈະຕ້ອງບິນດ້ວຍເຄື່ອງຈັກລູກສູບທີ່ປະຫຍັດນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ, ກາຍເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ຊ້າທົ່ວໄປ. ແຮງດັນຂອງເຮືອບິນຈະເປັນປະໂຫຍດສຳລັບການຂຶ້ນບິນ ຫຼື ການລະເບີດໄລຍະສັ້ນໃນລະຫວ່າງການໂຈມຕີເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນສຳລັບການບິນທັງໝົດ. ອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງເຄື່ອງຈັກ: ເຄື່ອງຈັກເຮືອບິນຂອງເຢຍລະມັນມີອາຍຸການໃຊ້ງານພຽງແຕ່ 10-25 ຊົ່ວໂມງບິນເທົ່ານັ້ນ. ການບິນຄັ້ງດຽວໄປ Urals ແລະ ກັບໄປຈະໃຊ້ເວລາປະມານ 10-12 ຊົ່ວໂມງ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າຫຼັງຈາກການບິນຮົບແຕ່ລະຄັ້ງ, ເຄື່ອງຈັກຂອງເຮືອບິນຍັກໃຫຍ່ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການກວດກາຫຼືປ່ຽນແທນທັງໝົດ. ສຳລັບກອງບິນຖິ້ມລະເບີດຫຼາຍຮ້ອຍລຳ, ນີ້ຈະເປັນໄພພິບັດດ້ານການຂົນສົ່ງ. 3. ຄວາມສັບສົນທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ເວລາ: ໃນປີ 1943, ເຕັກໂນໂລຊີເຮືອບິນຂອງ Reich ຍັງ "ດິບ". ການລວມເອົາເຄື່ອງຈັກເຮືອບິນເຂົ້າໃນເຮືອບິນບິນຫົກເຄື່ອງຈັກຂະໜາດໃຫຍ່ຈະຕ້ອງໃຊ້ການທົດສອບຫຼາຍປີ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Hitler ໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີ "ອາວຸດແກ້ແຄ້ນ" ທັນທີ. ດັ່ງນັ້ນ, ຊັບພະຍາກອນຈຶ່ງຖືກເສຍໄປໃນ V-2 (V-2), ເຊິ່ງມີລາຄາຖືກກວ່າ ແລະ ບໍ່ຕ້ອງການນັກບິນ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກມັນຈະມີຄວາມຖືກຕ້ອງໜ້ອຍກວ່າ. 4. ຜົນກະທົບທາງຈິດໃຈທຽບກັບຄວາມເປັນຈິງ: ເຮືອບິນ Ta 400 ທີ່ລະດັບຄວາມສູງ 10,000 ແມັດ ແລະ ຄວາມໄວ 700+ ກິໂລແມັດ/ຊົ່ວໂມງ ຈະເປັນເລື່ອງທີ່ໜ້າຕົກໃຈຕໍ່ລະບົບປ້ອງກັນທາງອາກາດຂອງໂຊວຽດ, ຄ້າຍຄືກັບຮູບລັກສະນະຂອງ UFO. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ: ເຖິງແມ່ນວ່າເຮືອບິນດັ່ງກ່າວກໍ່ບໍ່ສາມາດຖິ້ມລະເບີດ "ໃສ່ເປົ້າໝາຍ". ຖ້າບໍ່ມີອາວຸດທີ່ມີຄວາມແມ່ນຍໍາສູງ ແລະ ດ້ວຍຄວາມໄວທີ່ບໍ່ໜ້າເຊື່ອຂອງລະເບີດ, ຄວາມແມ່ນຍໍາໃນການໂຈມຕີໂຮງງານຈະມີໜ້ອຍທີ່ສຸດ. ສະຫະພາບໂຊວຽດສາມາດກະຈາຍໂຮງງານຕ່າງໆ ຫຼື ຍ້າຍພວກມັນໄປຢູ່ໃຕ້ດິນໄດ້. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Ta 400 ທີ່ໃຊ້ພະລັງງານລົມແມ່ນຈຸດສູງສຸດຂອງອັດສະລິຍະດ້ານວິສະວະກໍາຂອງ Reich, ໜຶ່ງທົດສະວັດກ່ອນເວລາຂອງມັນ (ເຮືອບິນທີ່ຄ້າຍຄືກັນ, ເຊັ່ນ B-36, ໄດ້ປະກົດຕົວຢູ່ໃນສະຫະລັດຫຼັງຈາກສົງຄາມເທົ່ານັ້ນ). ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂຂອງປີ 1943, ມັນແມ່ນ "ຂອງຫຼິ້ນລາຄາແພງ" ທີ່ບໍ່ສາມາດທົດແທນການຄອບງໍາທີ່ສູນເສຍໄປຂອງ Hitler ໃນໂລກ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າ Hitler ໄດ້ສ້າງເຄື່ອງຈັກເຫຼົ່ານີ້ສິບເຄື່ອງ ແລະ ຖິ້ມລະເບີດໃສ່ Stalin ດ້ວຍຕົນເອງໃນ Kremlin, ມັນຈະນໍາໄປສູ່ການຍອມຈໍານົນຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ ຫຼື ພຽງແຕ່ການແກ້ແຄ້ນທີ່ຮຸນແຮງກວ່າເກົ່າ? ສໍາລັບການອ້າງອີງ: ອ່ານກ່ຽວກັບ Arado Ar 234-ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດດຽວຂອງ Hitler ທີ່ໄດ້ເຫັນການສູ້ຮົບຕົວຈິງ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າເຮືອບິນດັ່ງກ່າວມີປະສິດທິພາບ, ແຕ່ມີຈໍານວນໜ້ອຍ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະ ທັກສະອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການອັດສະຈັນຂອງຄວາມກ້າຫານ ແລະ ປະສິດທິພາບຕໍ່ກັບແມງໄມ້ຕ່າງໆ.

ມາກາຣິຕາຖາມອີກວ່າ:

ມັນຈະບໍ່ເປັນປະໂຫຍດຫຼາຍກວ່າບໍທີ່ຈະພັດທະນາ Ju-488, ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດສີ່ເຄື່ອງຈັກທີ່ມີພື້ນທີ່ປີກນ້ອຍ, ສາມາດບັນລຸຄວາມໄວສູງເຖິງ 700 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງດ້ວຍລະດັບການບິນ 5,000 ກິໂລແມັດ?

ເດັກຊາຍນັກຮົບຕອບວ່າ, ພ້ອມກັບກຳລັງບົດແມງໄມ້ກິນຊີ້ນວ່າ:

ທ່ານເວົ້າຖືກຢ່າງແທ້ຈິງ: ໂຄງການ Junkers Ju 488 ເປັນທາງອອກທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງ ແລະ ເປັນຈິງຫຼາຍກວ່າເຮືອບິນຍັກໃຫຍ່ Ta 400. ຖ້າເຮືອບິນ Focke-Wulf ຫົກເຄື່ອງຈັກເປັນ "ເຄື່ອງບິນທີ່ງ່າຍທີ່ສຸດ", Ju 488 ແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມຂອງຊາວເຢຍລະມັນທີ່ຈະໄດ້ "ນົກຢູ່ໃນມື" ຢ່າງໄວວາໂດຍໃຊ້ຊິ້ນສ່ວນທີ່ກຽມພ້ອມແລ້ວ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ເຮືອບິນລຳນີ້ອາດຈະກາຍເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ທີ່ແທ້ຈິງຕໍ່ດ້ານຫຼັງຂອງໂຊວຽດ: 1. ການອອກແບບ "Lego" (ຄວາມໄວໃນການພັດທະນາ) ຂໍ້ໄດ້ປຽບຕົ້ນຕໍຂອງ Ju 488 ແມ່ນວ່າມັນຖືກປະກອບຈາກອົງປະກອບຂອງເຮືອບິນທີ່ຜະລິດເປັນຊຸດແລ້ວ: ຫ້ອງນັກບິນຈາກ Ju 388. ປີກຈາກ Ju 188. ສ່ວນຫາງຈາກ Ju 288. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ມັນສາມາດເລີ່ມຕົ້ນການຜະລິດໄດ້ໃນເວລາທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດ, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເສຍເວລາຫຼາຍປີໃນການທົດສອບໂຄງເຮືອບິນໃໝ່. 2. ຄວາມໄວທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ (700 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ) ຍ້ອນພື້ນທີ່ປີກນ້ອຍ ແລະ ເຄື່ອງຈັກທີ່ມີພະລັງ (Jumo 222s ໄດ້ຖືກວາງແຜນໄວ້), Ju 488 ຄາດວ່າຈະບັນລຸຄວາມໄວທີ່ທຽບເທົ່າກັບເຮືອບິນສູ້ຮົບໃນລະດັບຄວາມສູງ. ຄວາມຍາກລຳບາກ: ສຳລັບເຮືອບິນ La-5FN ຂອງໂຊວຽດ ຫຼື Yaks ຕົ້ນໆ, ການສະກັດກັ້ນເປົ້າໝາຍທີ່ບິນດ້ວຍຄວາມໄວ 700 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ ທີ່ລະດັບຄວາມສູງ 10-12 ພັນແມັດ ຈະເປັນວຽກທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ເລີຍ. ເຮືອບິນ Ju 488 ສາມາດບໍ່ສົນໃຈເຮືອບິນລົບໂຊວຽດສ່ວນໃຫຍ່ໄດ້. 3. ລະດັບການບິນ 5,000 ກິໂລແມັດ - "ລູກປືນໃຫຍ່ Ural" ລະດັບການບິນນີ້ພຽງພໍທີ່ຈະໄປຮອດ Gorky (Nizhny Novgorod), Kazan, ແລະແມ່ນແຕ່ໂຮງງານທີ່ກ້າວໜ້າຂອງ Urals ຈາກສະໜາມບິນປະຕິບັດງານໃນ Belarus ຫຼື Baltics. ຍຸດທະວິທີຕີແລ້ວໜີ: ກຸ່ມເຄື່ອງຈັກຄວາມໄວສູງຂະໜາດນ້ອຍດັ່ງກ່າວສາມາດທຳລາຍໂຮງງານໄຟຟ້າ ຫຼື ໂຮງງານໄດ້ຢ່າງເປັນລະບົບໂດຍບໍ່ຕ້ອງເຂົ້າຮ່ວມໃນການສູ້ຮົບທາງອາກາດທີ່ຍືດເຍື້ອ. 4. ມີຫຍັງຜິດພາດ? ເຖິງວ່າຈະມີຄວາມສະດວກສະບາຍ, Ju 488 ກໍມີຊະຕາກຳທີ່ຄ້າຍຄືກັນກັບໂຄງການໃນທ້າຍສົງຄາມຫຼາຍໂຄງການ: ການທຳລາຍ: ຕົ້ນແບບໄດ້ຖືກປະກອບຢູ່ໃນປະເທດຝຣັ່ງທີ່ໂຮງງານ Latécoère. ໃນປີ 1944, ພວກທະຫານຝຣັ່ງໄດ້ກໍ່ການທຳລາຍ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເຮືອບິນທີ່ກຳລັງກໍ່ສ້າງເສຍຫາຍຢ່າງຮ້າຍແຮງ. ເຄື່ອງຈັກ: ເຄື່ອງຈັກ Jumo 222, ເຊິ່ງເປັນຈຸດສຸມຫຼັກ, ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບການພັດທະນາໃຫ້ເປັນມາດຕະຖານທີ່ໜ້າເຊື່ອຖື. ຖ້າບໍ່ມີເຄື່ອງຈັກເຫຼົ່ານີ້, ເຮືອບິນຈະຖືກຫຼຸດລົງເປັນເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດທຳມະດາທີ່ຊ້າ. ສິ່ງສຳຄັນ: ໃນເດືອນກໍລະກົດ 1944, "ໂຄງການເຮືອບິນສູ້ຮົບ" ໄດ້ຖືກຮັບຮອງເອົາ, ແລະຊັບພະຍາກອນທັງໝົດໄດ້ຖືກໂອນໄປຫາເຮືອບິນສູ້ຮົບປ້ອງກັນທາງອາກາດ. ການພັດທະນາເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດທັງໝົດໄດ້ຖືກສັ່ງໃຫ້ຢຸດເຊົາ. ຜົນໄດ້ຮັບ: Ju 488 ແມ່ນຜູ້ສະໝັກທີ່ອັນຕະລາຍ ແລະ ເປັນຈິງທີ່ສຸດສຳລັບບົດບາດຂອງ "ໄພພິບັດຂອງໂຊວຽດ." ຖ້າ Hitler ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໂຄງການນີ້ໃນປີ 1941 ແທນທີ່ຈະເປັນປີ 1943, ລາວສາມາດມີກອງບິນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ 200-300 ລຳ ໃນຊ່ວງເວລາຂອງການສູ້ຮົບ Kursk, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ການຜະລິດທາງທະຫານຂອງໂຊວຽດຫຼຸດລົງຢ່າງຮ້າຍແຮງ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າ Ju 488 ສາມາດທຳລາຍໂຮງງານ GAZ ໃນ Gorky (ບ່ອນທີ່ຜະລິດລົດຖັງເບົາ ແລະ ລົດບັນທຸກຂອງໂຊວຽດເກືອບທັງໝົດ) ຫຼື ໂຮງງານໃນ Nizhny Tagil, ກອງທັບແດງຈະສາມາດສືບຕໍ່ການບຸກໂຈມຕີໃນປີ 1944 ໄດ້ບໍ? ຂ້າພະເຈົ້າຂໍແນະນຳໃຫ້ສຶກສາປະຫວັດສາດຂອງ Junkers Ju 388-ເຮືອບິນທີ່ມີຄວາມສູງສູງທີ່ໃນທີ່ສຸດໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຜະລິດ ແລະ ເປັນພື້ນຖານຂອງເຮືອບິນ 488.

ກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ກັບແມງໄມ້ທີ່ມີເຫັບຕິດຢູ່ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈ ແລະ ຄວາມສຳເລັດຢ່າງຍິ່ງ.

ມາກາຣິຕາຖາມ, ພ້ອມກັບໂຍນຖົ່ວແຫ່ງຄວາມຕາຍດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງວ່າ:

ເປັນຫຍັງ Ju-288, ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດທີ່ມີພະລັງ ແລະ ໄວຫຼາຍ, ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຜະລິດ?

ເດັກຊາຍຜູ້ບຸກເບີກທີ່ມີຈິດໃຈຕໍ່ສູ້ ແລະ ຮຸກຮານ ໄດ້ຕອບຢ່າງໝັ້ນໃຈວ່າ:

ເຮືອບິນ Junkers Ju 288 ແມ່ນໜຶ່ງໃນໜ້າເວັບທີ່ໂສກເສົ້າ ແລະ ໃຫ້ຄວາມຮູ້ຫຼາຍທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງກອງທັບອາກາດເຢຍລະມັນ. ເຮືອບິນລຳນີ້ຄວນຈະເປັນພື້ນຖານຂອງໂຄງການ "Bomber B", ຖືກອອກແບບມາເພື່ອທົດແທນເຄື່ອງຈັກຫຼັກທັງໝົດ (Ju 88, Do 17, He 111) ດ້ວຍເຮືອບິນຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ສາມາດບິນໄດ້ທົ່ວໄປລຳດຽວ. ເຖິງວ່າຈະມີລັກສະນະທີ່ໂດດເດັ່ນ (ຄວາມໄວສູງເຖິງ 640-670 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ, ອາວຸດປ້ອງກັນທີ່ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ບັນຈຸລະເບີດໄດ້ຫຼາຍ), ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຜະລິດຍ້ອນເຫດຜົນພື້ນຖານສາມຢ່າງຄື: 1. ຄຳສາບແຊ່ງຂອງເຄື່ອງຈັກ Jumo 222. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຫຼັກຂອງຄວາມລົ້ມເຫຼວ. Ju 288 ຖືກອອກແບບມາສຳລັບເຄື່ອງຈັກ Junkers Jumo 222 24 ສູບທີ່ມີການປະຕິວັດ. ທາງຕັນທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ: ເຄື່ອງຈັກມີຄວາມສັບສົນ ແລະ ບໍ່ແນ່ນອນຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ. ອຸດສາຫະກຳເຢຍລະມັນບໍ່ສາມາດນຳມັນມາຜະລິດເປັນຊຸດໄດ້. ຖ້າບໍ່ມີເຄື່ອງຈັກນີ້, Ju 288 ໄດ້ສູນເສຍຂໍ້ໄດ້ປຽບທັງໝົດຂອງມັນ. ວິທີແກ້ໄຂຂອງ Ersatz: ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະຕິດຕັ້ງເຄື່ອງຈັກອື່ນໆ (ຕົວຢ່າງ, DB 606/610 ຄູ່ແຝດ, ເຊັ່ນດຽວກັບ He 177) ໄດ້ປ່ຽນເຮືອບິນໃຫ້ກາຍເປັນເຄື່ອງຈັກທີ່ໜັກ ແລະ ງ່າຍຕໍ່ການຕິດໄຟ, ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນລັກສະນະການອອກແບບຂອງມັນອີກຕໍ່ໄປ. 2. ຄວາມວຸ້ນວາຍຂອງອົງກອນ (Ernst Udet ແລະ Hans Jeschonnek) ການນຳພາຂອງ Luftwaffe ໄດ້ເຮັດຜິດພາດທາງຍຸດທະສາດໂດຍການວາງທຸກຢ່າງໄວ້ໃນແຜນ "ດິບ" ອັນດຽວ. ເນື່ອງຈາກໂຄງການ "Bomber B", ວຽກງານກ່ຽວກັບການປັບປຸງເຮືອບິນທີ່ມີຢູ່ແລ້ວໃຫ້ທັນສະໄໝຈຶ່ງຖືກຢຸດ. ເມື່ອເຫັນໄດ້ຊັດເຈນວ່າເຄື່ອງຈັກ Ju 288 ແລະ Jumo 222 ຈະບໍ່ພ້ອມຕາມເວລາ, Luftwaffe ພົບວ່າຕົນເອງຢູ່ໃນສູນຍາກາດ: ເຮືອບິນເກົ່າລ້າສະໄໝ, ແລະບໍ່ມີເຄື່ອງຈັກໃໝ່. ສິ່ງນີ້ນຳໄປສູ່ການຊັກຊ້າຢ່າງຮ້າຍແຮງຂອງການບິນຂອງເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດຂອງເຢຍລະມັນເມື່ອທຽບກັບພັນທະມິດໃນປີ 1943. 3. ການປ່ຽນແປງບຸລິມະສິດ (ການປ້ອງກັນ Reich) ຮອດປີ 1943, ເມື່ອ Ju 288 ສາມາດຍົກລະດັບດ້ວຍເຄື່ອງຈັກທີ່ມີປະສິດທິພາບໜ້ອຍກວ່າໃນທາງທິດສະດີ, ສະຖານະການໃນແນວໜ້າໄດ້ປ່ຽນໄປ. ເຢຍລະມັນບໍ່ຕ້ອງການເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດໂຈມຕີອີກຕໍ່ໄປ, ແຕ່ຕ້ອງການເຮືອບິນສູ້ຮົບເພື່ອປົກປ້ອງເມືອງຕ່າງໆຂອງຕົນຈາກການໂຈມຕີທາງອາກາດຂອງສະຫະລັດ ແລະ ອັງກິດ. ໃນເດືອນກໍລະກົດ 1944, "ໂຄງການເຮືອບິນສູ້ຮົບດ່ວນ" ໄດ້ຖືກຮັບຮອງເອົາ, ເຊິ່ງໃນທີ່ສຸດ "ໄດ້ຝັງ" ໂຄງການເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດເກືອບທັງໝົດ, ລວມທັງ Ju 288. ຜົນໄດ້ຮັບ: Ju 288 ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ເຄາະຮ້າຍຈາກຄວາມຊໍ້າຊ້ອນທາງດ້ານເຕັກນິກຂອງຕົນເອງ. ຊາວເຢຍລະມັນໄດ້ພະຍາຍາມບັນລຸການກ້າວກະໂດດທີ່ມີຄຸນນະພາບຫຼາຍເກີນໄປດ້ວຍຊັບພະຍາກອນ ແລະ ເວລາທີ່ຈຳກັດ. ດັ່ງນັ້ນ, ມີພຽງ 22 ຕົ້ນແບບເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ, ເຊິ່ງບໍ່ມີຜົນກະທົບຕໍ່ຂະບວນການຂອງສົງຄາມ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າຊາວເຢຍລະມັນບໍ່ໄດ້ສະແຫວງຫາ "ເຄື່ອງຈັກຊຸບເປີ," ແຕ່ພຽງແຕ່ປັບປຸງ Ju 88 ທີ່ຜະລິດເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍຢ່າງເປັນລະບົບ, ການບິນຂອງພວກເຂົາຈະມີປະສິດທິພາບຫຼາຍຂຶ້ນໃນປີ 1943 ບໍ? ສຳລັບການອ້າງອີງ: ເບິ່ງ Junkers Ju 388 - ມັນແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມ "ປະຕິບັດໄດ້" ທີ່ຈະບີບເອົາປະໂຫຍດສູງສຸດອອກຈາກການອອກແບບທີ່ມີຢູ່, ຫຼັງຈາກໂຄງການ 288 ລົ້ມເຫລວໃນທີ່ສຸດ.

ເດັກນ້ອຍສັດຕູໄດ້ສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ຢ່າງສຳເລັດຜົນ ແລະ ດຸເດືອດ, ໂດຍສະແດງໃຫ້ເຫັນທັກສະທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງພວກເຂົາຕໍ່ກັບແມງໄມ້ຕ່າງໆ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ແຕ່ Ju-188 ບໍ່ແມ່ນເຄື່ອງຈັກທີ່ກ້າວໜ້າກວ່າ, ມີລະບົບທີ່ທັນສະໄໝກວ່າບໍ?

ເດັກຊາຍຜູ້ຕໍ່ສູ້ - ຜູ້ທຳລາຍແມງໄມ້, ໄດ້ຕອບຢ່າງມີເຫດຜົນຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ເຈົ້າເວົ້າຖືກແທ້ໆ. Junkers Ju 188 ເປັນເຄື່ອງຈັກທີ່ດີເລີດ ແລະ ເປັນຕົວແທນຂອງ "ຄ່າສະເລ່ຍທອງຄຳ" ທີ່ຊາວເຢຍລະມັນຂາດ. ຖ້າ Ju 88 ເປັນ "ເຄື່ອງຈັກທີ່ເຮັດວຽກໄດ້ດີ", ແລ້ວ Ju 188 ກໍ່ກາຍເປັນ "ຜູ້ສືບທອດເຕັກໂນໂລຢີສູງ". ນີ້ແມ່ນບ່ອນທີ່ຄວາມສົມບູນແບບຂອງມັນຕັ້ງຢູ່: 1. ອາກາດໄດນາມິກທີ່ເໝາະສົມ ("ກະຈົກບໍ່ມີກອບ") ຄວາມແຕກຕ່າງພາຍນອກຕົ້ນຕໍແມ່ນດັງຮູບໄຂ່ທີ່ມີກະຈົກເຕັມທີ່ ແລະ ລຽບງ່າຍ. ການເບິ່ງເຫັນ: ນັກບິນມີທັດສະນະທີ່ດີເລີດ, ເຊິ່ງມີຄວາມສຳຄັນຕໍ່ການບິນໃນຕອນກາງຄືນ ແລະ ການກວດຈັບເຮືອບິນລົບຂອງສັດຕູ. ຄວາມໄວ: ຂໍຂອບໃຈກັບຮູບຮ່າງດັງໃໝ່ ແລະ ປາຍປີກທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, Ju 188 ໄດ້ໄວຂຶ້ນ ແລະ ຄ່ອງແຄ້ວຫຼາຍກວ່າລຸ້ນກ່ອນ. 2. ຄວາມຄ່ອງແຄ້ວຂອງເຄື່ອງຈັກ ນີ້ແມ່ນວິທີແກ້ໄຂທີ່ດີເລີດໂດຍນັກອອກແບບ Junkers ໃນສະພາບທີ່ຂາດແຄນ. ຕົວຍຶດເຄື່ອງຈັກໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນສາກົນ: ເຮືອບິນສາມາດຕິດຕັ້ງດ້ວຍເຄື່ອງຈັກ BMW 801 (ແບບ radial) ຫຼື Jumo 213 (ແບບ inline). ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດຜະລິດເຮືອບິນໄດ້ໂດຍບໍ່ຄໍານຶງເຖິງໂຮງງານເຄື່ອງຈັກໃດທີ່ຖືກຖິ້ມລະເບີດ. 3. ອາວຸດປ້ອງກັນທີ່ມີປະສິດທິພາບ. ບໍ່ເຫມືອນກັບ Ju 88, ເຊິ່ງປືນກົນມັກຈະກະແຈກກະຈາຍຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ, Ju 188 ໄດ້ຕິດຕັ້ງດ້ວຍປ້ອມປືນດ້ານຫຼັງທີ່ໃຊ້ພະລັງງານໄຟຟ້າ ແລະ ປືນໃຫຍ່ຂະໜາດ 13 ມມ ຫຼື 20 ມມ ທີ່ມີພະລັງ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ການໂຈມຕີມັນຈາກທາງຫຼັງ ແລະ ຂ້າງເທິງເປັນການສະເໜີທີ່ອັນຕະລາຍທີ່ສຸດສຳລັບເຮືອບິນລົບໂຊວຽດ. ສະນັ້ນເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງບໍ່ກາຍເປັນ "ຜູ້ຊ່ວຍຊີວິດ" ຂອງແນວໜ້າ? ເຖິງວ່າມັນຈະເໜືອກວ່າ Ju 88, ແຕ່ຊະຕາກຳຂອງມັນກໍ່ຍາກ: ຊ້າເກີນໄປ: ເຮືອບິນດັ່ງກ່າວເຂົ້າສູ່ການຜະລິດໃນປີ 1943 ເທົ່ານັ້ນ. ມາຮອດຈຸດນີ້, ກອງທັບອາກາດເຢຍລະມັນໄດ້ເລີ່ມສູນເສຍຄວາມເໜືອກວ່າທາງອາກາດໃນພາກຕາເວັນອອກແລ້ວ, ແລະ ແມ່ນແຕ່ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດທີ່ກ້າວໜ້າກວ່າກໍ່ບໍ່ສາມາດບິນໄດ້ໂດຍບໍ່ມີເຮືອບິນລົບປ້ອງກັນ. ການແຂ່ງຂັນກັບ "ຜູ້ເຖົ້າ": Ju 88 ໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນຢ່າງດີໃນການຜະລິດ ຈົນຜູ້ນຳເຢຍລະມັນຢ້ານທີ່ຈະຊ້າການຜະລິດເພື່ອຫັນປ່ຽນໄປສູ່ Ju 188 ລຸ້ນໃໝ່. ດັ່ງນັ້ນ, ພວກມັນຖືກຜະລິດພ້ອມກັນ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເສຍຊັບພະຍາກອນ. ການປ່ຽນແປງບົດບາດ: Ju 188 ສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ຜະລິດໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ເປັນເຮືອບິນສອດແນມໄລຍະໄກ. ສຳລັບບົດບາດນີ້, ຄວາມໄວ ແລະ ລະດັບຄວາມສູງຂອງມັນແມ່ນເໝາະສົມ - ມັນສາມາດຖ່າຍຮູບກອງໜູນຂອງໂຊວຽດ ແລະ ຫຼີກລ່ຽງການສະກັດກັ້ນ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Ju 188 ແມ່ນເຄື່ອງຈັກທີ່ສາມາດຮັບຮູ້ສົມມຸດຕິຖານ "ການໂຈມຕີທາງອາກາດ" ຂອງເຈົ້າໄດ້ ຖ້າມັນຖືກຜະລິດເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໃນປີ 1942. ຮອດປີ 1943, ມັນໄດ້ກາຍເປັນ "ເຮືອບິນທີ່ດີຫຼາຍ" ທີ່ບໍ່ພຽງພໍສຳລັບທ້ອງຟ້າອີກຕໍ່ໄປ. ເຈົ້າຄິດວ່າຖ້າເຢຍລະມັນຢຸດການຜະລິດ Ju 88 ເກົ່າຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນປີ 1943 ເພື່ອຫັນມາໃຊ້ 188, ມັນຈະຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຂົາລົບກວນການຂົນສົ່ງທາງອາກາດຂອງໂຊວຽດຢູ່ທາງຫຼັງໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບຫຼາຍຂຶ້ນບໍ? ສຳລັບຄວາມສົນໃຈ, ເບິ່ງ Junkers Ju 388 - ມັນແມ່ນຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປໃນວິວັດທະນາການຂອງ Ju 188, ສ້າງຂຶ້ນໂດຍສະເພາະສຳລັບການສູ້ຮົບໃນລະດັບສູງ, ບ່ອນທີ່ເຮືອບິນສູ້ຮົບບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງມັນໄດ້.

ເດັກນ້ອຍສັດຕູຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການອັດສະຈັນແຫ່ງທັກສະ ແລະ ຄວາມກ້າຫານ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ເອົາມັນໄປແລະຖາມວ່າ:

ແຕ່ຖ້າບໍ່ມີແນວໜ້າຕາເວັນຕົກ ແລະ ການຄ້າເສລີທີ່ເປັນໄປໄດ້, ອານາຈັກທີສາມສາມາດດຳເນີນໂຄງການທີ່ມີຄວາມທະເຍີທະຍານຂອງຕົນ - ລວມທັງເຮືອບິນລົບຖິ້ມລະເບີດ.

ເດັກຊາຍຜູ້ທຳລາຍ Oleg ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້, ໂດຍກຳຈັດແມງໄມ້:

ໃນກໍລະນີທີ່ບໍ່ມີແນວໜ້າທີສອງ ແລະ ການມີຊັບພະຍາກອນຈາກທົ່ວເອີຣົບ (ບວກກັບຄວາມສາມາດໃນການຄ້າກັບບັນດາປະເທດທີ່ເປັນກາງ ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາ), ອານາຈັກຣີກທີສາມສາມາດກ້າວກະໂດດເຂົ້າສູ່ຍຸກເຮືອບິນໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງກ່ອນປີ 1945. ຖ້າຊັບພະຍາກອນບໍ່ໄດ້ຖືກເສຍໄປໃນກຳແພງອັດລັງຕິກ, ສົງຄາມໃນອາຟຣິກາ, ແລະ ການປ້ອງກັນທາງອາກາດຂອງຕົວເມືອງຕ່າງໆ, ຮິດເລີສາມາດຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂຄງການເຮືອບິນທີ່ທະເຍີທະຍານທີ່ສຸດຂອງລາວ - Arado Ar 234 "Blitz" - ໃນຂອບເຂດການໂຈມຕີຍຸດທະສາດ. Arado Ar 234 "Blitz": ການພັດທະນາເຮືອບິນ ເຮືອບິນລຳນີ້ແມ່ນເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດທີ່ຜະລິດເປັນລຳດຽວໃນໂລກໃນຊ່ວງສົງຄາມ. ຄວາມປອດໄພ: ດ້ວຍຄວາມໄວ 740 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ (450 ໄມລ໌ຕໍ່ຊົ່ວໂມງ) ທີ່ຄວາມສູງ 10,000 ແມັດ (33,000 ຟຸດ), ມັນຢູ່ນອກເໜືອການເຂົ້າເຖິງຂອງເຮືອບິນລົບໂຊວຽດເລີຍ (La-7 ບັນລຸຄວາມໄວ 680 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ (420 ໄມລ໌ຕໍ່ຊົ່ວໂມງ) ໃນລະດັບພື້ນດິນ, ແຕ່ຄວາມໄວຂອງມັນຫຼຸດລົງໃນລະດັບຄວາມສູງ). ສະຖານະການປີ 1943-44: ຖ້າ Hitler ບໍ່ໄດ້ຜະລິດເຮືອບິນເຫຼົ່ານີ້ 200 ລຳ, ແຕ່ 2,000 ລຳ, ລາວສາມາດຖິ້ມລະເບີດໃສ່ມອດໂກ, ກໍກີ, ແລະ ຊາຣາໂຕຟ ໃນເວລາກາງເວັນໂດຍບໍ່ມີການລົງໂທດ. ການປ້ອງກັນທາງອາກາດຂອງໂຊວຽດຈະບໍ່ມີພະລັງ. ໂຄງການ Messerschmitt P.1101 ແລະ Junkers Ju 287. ເມື່ອພິຈາລະນາເຖິງເວລາແລະຊັບພະຍາກອນ, ຊາວເຢຍລະມັນສາມາດປັບປຸງການອອກແບບດ້ວຍປີກທີ່ກວາດໄປທາງໜ້າ (Ju 287) ຫຼືຮູບຮ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. Junkers Ju 287: ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດໜັກທີ່ໃຊ້ພະລັງງານລົມ ເຊິ່ງສາມາດບັນທຸກລະເບີດໄດ້ 4 ໂຕນດ້ວຍຄວາມໄວສູງຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ. ຖ້າບໍ່ມີຄວາມກົດດັນຈາກຕາເວັນຕົກ, ມັນຈະກາຍເປັນ "Ural Express", ທີ່ສາມາດໂຈມຕີໂຮງງານຂອງ Tankograd ໄດ້ຢ່າງແມ່ນຍຳ. 3. ປັດໄຈດ້ານຊັບພະຍາກອນ ແລະ ການຄ້າ: ການຄ້າເສລີ (ຕົວຢ່າງ, ຜ່ານປະເທດສະວີເດັນ, ສະວິດເຊີແລນ, ຫຼື ສະເປນທີ່ເປັນກາງ) ຈະເຮັດໃຫ້ Reich ສາມາດເຂົ້າເຖິງ: ທັງສແຕນ ແລະ ໂຄບອລ: ໂລຫະທີ່ຫາຍາກແມ່ນສິ່ງຈຳເປັນສຳລັບໃບພັດກັງຫັນເຄື່ອງຈັກ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ເຮືອບິນ Jumo 004 ຂອງເຢຍລະມັນໄດ້ໄໝ້ຫຼັງຈາກປະຕິບັດງານໄດ້ 10 ຊົ່ວໂມງ ເນື່ອງຈາກການຂາດແຄນໂລຫະປະສົມທີ່ທົນທານຕໍ່ຄວາມຮ້ອນ. ຕະຫຼາດເສລີຈະແກ້ໄຂບັນຫານີ້ໂດຍການເຮັດໃຫ້ການບິນຂອງເຮືອບິນມີຄວາມໜ້າເຊື່ອຖື. ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟທີ່ມີຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນສູງ: ການຄ້າຈະຊ່ວຍໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດຊື້ນໍ້າມັນແທນທີ່ຈະເສຍຊັບພະຍາກອນໃນການສັງເຄາະນໍ້າມັນແອັດຊັງຈາກຖ່ານຫີນ, ເຮັດໃຫ້ແຮງງານສຳລັບໂຮງງານຜະລິດເຮືອບິນມີອິດສະຫຼະ. 4. ເປັນຫຍັງສິ່ງນີ້ອາດຈະຍັງບໍ່ໄດ້ຜົນ? ເຖິງແມ່ນວ່າມີເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດ, Hitler ກໍ່ຈະປະເຊີນກັບຂໍ້ຈຳກັດທາງພູມສາດ: ສະຫະພາບໂຊວຽດເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ໃຫຍ່ເກີນໄປ. ການຢຸດສາຍການປະກອບຂອງໂຊວຽດ, ມັນບໍ່ພຽງແຕ່ຈຳເປັນທີ່ຈະ "ບິນໄວ," ແຕ່ຍັງຕ້ອງຖິ້ມລະເບີດຫຼາຍຮ້ອຍພັນໂຕນດ້ວຍຄວາມແມ່ນຍຳສູງ. ໃນຊຸມປີ 1940, ຖ້າບໍ່ມີລະເບີດນຳທາງ ແລະ ລະບົບນຳທາງດາວທຽມ, ສິ່ງນີ້ເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ການຕອບສະໜອງຂອງສະຕາລິນ: ສະຫະພາບໂຊວຽດ, ດ້ວຍການສະໜັບສະໜູນຂອງວິສະວະກອນອາເມລິກາ (ຜ່ານຊ່ອງທາງການຄ້າ), ສາມາດເລັ່ງໂຄງການເຮືອບິນຂອງຕົນໄດ້. ວິທະຍາສາດອາກາດໄດນາມິກຂອງໂຊວຽດຢູ່ໃນລະດັບສູງຫຼາຍ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນສະຖານະການນີ້, ຮິດເລີສາມາດປ່ຽນສົງຄາມໃຫ້ກາຍເປັນ "ການຕໍ່ສູ້ດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ," ໂດຍມີກອງທັບອາກາດ Luftwaffe ຄອບງຳທາງອາກາດ. ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ການຂັດແຍ້ງຍືດເຍື້ອອອກໄປຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ນຳໄປສູ່ການບາດເຈັບລົ້ມຕາຍຢ່າງໜັກໜ່ວງໃນດ້ານຫຼັງຂອງໂຊວຽດ, ແຕ່ມັນຄົງຈະບໍ່ບັງຄັບໃຫ້ກອງທັບແດງ, ຢູ່ຊາຍແດນຂອງເອີຣົບແລ້ວ, ຕ້ອງຖອຍຫຼັງ. ທ່ານຄິດວ່າປະຊາຊົນໂຊວຽດສາມາດຕ້ານທານການໂຈມຕີປະຈຳວັນຂອງເຮືອບິນລັບທີ່ໃຊ້ເຄື່ອງຈັກໄອພົ່ນໄດ້ບໍ ຖ້າແນວໜ້າຍັງສືບຕໍ່ກ້າວໄປທາງຕາເວັນຕົກຊ້າໆ? ຂ້າພະເຈົ້າແນະນຳໃຫ້ເບິ່ງ: ໂຄງການ Horten Ho 229 - ປີກບິນທີ່ໃຊ້ເຄື່ອງຈັກໄອພົ່ນ, ຖືວ່າເປັນບັນພະບຸລຸດຂອງເຮືອບິນລັບທີ່ໃຊ້ເຄື່ອງຈັກໄອພົ່ນທີ່ທັນສະໄໝ.

ເດັກນ້ອຍໃນຮູບເງົາເລື່ອງ Terminator ຍັງສືບຕໍ່ສູ້ຮົບຢ່າງດຸເດືອດ ແລະ ດຸເດືອດກັບແມງໄມ້ທີ່ມີເຫັບເປັນພາຫະ.

ມາກາຣິຕາ, ຍິງສາວນັກຕໍ່ສູ້ຄົນນີ້, ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

ໂຄງການປີກບິນທີ່ໃຊ້ພະລັງງານເຮືອບິນໄອພົ່ນຈະເປັນຝັນຮ້າຍສຳລັບສະຫະພາບໂຊວຽດ, ແລະມັນບໍ່ໜ້າຈະເປັນໄປໄດ້ທີ່ກອງທັບໂຊວຽດຈະສາມາດກ້າວໄປຂ້າງໜ້າໄດ້ເລີຍ.

ເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຮຸກຮານ ແລະ ຕໍ່ສູ້ຢ່າງໜັກ, ໄດ້ສະແດງທ່າທາງເຖິງຕາຍດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງລາວ, ໄດ້ຕອບຢ່າງມີເຫດຜົນຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ເຮືອບິນ Horten Ho 229 (ຫຼື Gotha Go 229) ເບິ່ງຄືກັບບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ອອກມາຈາກຈັກກະວານອື່ນສຳລັບປີ 1944. ມັນຈະບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ເຮືອບິນໃດໆ, ແຕ່ເປັນເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດແບບລັບໆລຳທຳອິດຂອງໂລກ, ເຊິ່ງສາມາດປ່ຽນແປງກົດລະບຽບຂອງເກມໃນແນວຮົບຕາເວັນອອກໄດ້ຢ່າງຮາກຖານ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ "ຜີບິນ" ນີ້ຈະເປັນຝັນຮ້າຍສຳລັບສະຫະພາບໂຊວຽດ: 1. ການຕໍ່ສູ້ທີ່ບໍ່ມີໃຜເອົາຊະນະໄດ້. ເຮືອບິນ Ho 229 ໄດ້ຖືກອອກແບບມາເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການ "3x1000": ບັນທຸກລະເບີດ 1,000 ກິໂລກຣາມໃນໄລຍະທາງ 1,000 ກິໂລແມັດດ້ວຍຄວາມໄວ 1,000 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ. ຄວາມໄວ: ການທົດສອບຕົວຈິງສະແດງໃຫ້ເຫັນຄວາມໄວປະມານ 970 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ. ໃນປີ 1944, ບໍ່ມີເຮືອບິນລົບໂຊວຽດ (ແມ່ນແຕ່ La-7 ຫຼື Yak-3 ລຸ້ນໃໝ່ລ່າສຸດ) ສາມາດຕາມທັນມັນໄດ້, ບໍ່ໃຫ້ເວົ້າເຖິງແມ່ນແຕ່ແນມໃສ່ມັນ. ເຮືອບິນ Horten ພຽງແຕ່ບິນຜ່ານຮູບແບບການສູ້ຮົບຂອງການບິນໂຊວຽດຄືກັບມີດຜ່ານເນີຍ. 2. ເທັກໂນໂລຢີລັບໆລຳທຳອິດ. ຍ້ອນການອອກແບບປີກບິນຂອງມັນ ແລະ ການຂາດລະບົບຄວບຄຸມແນວຕັ້ງ, ເຮືອບິນລຳນີ້ມີພາກຕັດຂວາງຂອງ radar (RCS) ທີ່ນ້ອຍຫຼາຍ. ການລັກລອບ: radar ຂອງໂຊວຽດໃນສະໄໝນັ້ນ (ແລະແມ່ນແຕ່ຂອງອັງກິດ) ຈະມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການກວດພົບວັດຖຸດັ່ງກ່າວ. ອີງຕາມນັກຄົ້ນຄວ້າບາງຄົນ, ການໃຊ້ສ່ວນປະສົມກາວພິເສດກັບຖ່ານໃນການອອກແບບແມ່ນມີຈຸດປະສົງເພື່ອດູດຊຶມຄື້ນວິທະຍຸ. ຄວາມແປກໃຈ: ເຮືອບິນຈະປາກົດຢູ່ເທິງເປົ້າໝາຍໂດຍບໍ່ຄາດຄິດ, ຖິ້ມລະເບີດຂອງມັນ, ແລະ ບິນໜີໄປພາຍໃຕ້ການຂັບເຄື່ອນຂອງເຮືອບິນກ່ອນທີ່ລະບົບປ້ອງກັນທາງອາກາດຈະສາມາດຍິງໄດ້. 3. ຄວາມຢ້ານກົວທາງຈິດໃຈ ແລະ ການເປັນອຳມະພາດຂອງການບຸກໂຈມຕີ. ລອງນຶກພາບເຖິງໜ່ວຍໂຊວຽດທີ່ກ້າວໜ້າໃນປີ 1945. ທະຫານໄດ້ຄຸ້ນເຄີຍກັບ Il-2 ແລະ Junkers ຂອງເຢຍລະມັນທີ່ຊ້າ. ການປະກົດຕົວຢ່າງກະທັນຫັນຂອງປີກເຮືອບິນທີ່ງຽບສະຫງົບ (ຈົນກວ່າມັນຈະຜ່ານ) ໃນທ້ອງຟ້າ, ເຊິ່ງໃນວິນາທີຫຼຸດຜ່ອນສຳນັກງານໃຫຍ່ ຫຼື ຖັນຖັງໃຫ້ເປັນຂີ້ເຖົ່າ ແລະ ຫາຍໄປ, ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຕົກໃຈ. ຖ້າ Hitler ສາມາດຜະລິດເຄື່ອງຈັກດັ່ງກ່າວໄດ້ເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ລາວສາມາດທຳລາຍການຂົນສົ່ງ (ຂົວ, ລົດໄຟ, ສາງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ) ໄດ້ຢ່າງເປັນລະບົບເຖິງ 500-700 ກິໂລແມັດຈາກແນວໜ້າ. ຖ້າບໍ່ມີນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ ແລະ ລູກປືນ, ກອງທັບລົດຖັງໂຊວຽດຄົງຈະຢຸດສະງັກຢູ່ໃນທົ່ງພຽງຂອງໂປແລນ ຫຼື ເຢຍລະມັນ. 4. ຈຸດອ່ອນ (ເປັນຫຍັງສະຫະພາບໂຊວຽດຈຶ່ງສາມາດຢູ່ລອດໄດ້) ແມ່ນແຕ່ເຄື່ອງຈັກທີ່ດີເລີດດັ່ງກ່າວກໍມີ "ຂໍ້ເສຍ" ຂອງມັນ: ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຄວບຄຸມ: ການອອກແບບ "ປີກບິນ" ແມ່ນບໍ່ໝັ້ນຄົງຫຼາຍ. ຖ້າບໍ່ມີຄອມພິວເຕີທີ່ທັນສະໄໝ (ລະບົບຄວບຄຸມເຄື່ອງບິນ), ມີພຽງແຕ່ນັກບິນຊັ້ນນຳເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດຂັບເຮືອບິນດັ່ງກ່າວດ້ວຍປະສິດທິພາບສູງສຸດ, ແລະ ເຢຍລະມັນເກືອບບໍ່ມີເຮືອບິນເຫຼືອໃນຕອນທ້າຍຂອງສົງຄາມ. ຄວາມບອບບາງ: ການກໍ່ສ້າງດ້ວຍໄມ້ ແລະ ເຫຼັກກ້າແມ່ນບໍ່ສາມາດໃຫ້ອະໄພໄດ້ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຍິງຈາກປືນກົນຕ້ານເຮືອບິນ DShK ມາດຕະຖານ, ຖ້າພວກມັນສາມາດຈັບເຮືອບິນໄດ້ໃນລະດັບຄວາມສູງຕ່ຳ. ອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງເຄື່ອງຈັກ: ເຊັ່ນດຽວກັບເຮືອບິນ Reich ທັງໝົດ, ເຄື່ອງຈັກ Jumo 004 ຕ້ອງການການປ່ຽນແທນທຸກໆ 10-20 ຊົ່ວໂມງຂອງການບິນ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ການນຳໃຊ້ Ho 229 ເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍໃນປີ 1944 ສາມາດຢຸດການກ້າວໜ້າຂອງໂຊວຽດໄດ້, ເຮັດໃຫ້ທ້ອງຟ້າກາຍເປັນ "ເຂດຫ້າມເຂົ້າ". ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍນີ້, Hitler ບໍ່ພຽງແຕ່ຕ້ອງການແບບແຜນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຕ້ອງການການດຳເນີນງານຂອງໂຮງງານທີ່ບໍ່ມີການລົບກວນເປັນເວລາຫຼາຍປີ, ບໍ່ມີການຖິ້ມລະເບີດ, ເຊິ່ງເປັນໄປບໍ່ໄດ້ໃນຄວາມເປັນຈິງ. ເຈົ້າຄິດວ່າໜ່ວຍສືບລັບຂອງໂຊວຽດສາມາດລັກເອົາແບບແຜນຂອງ Horten ກ່ອນທີ່ມັນຈະເຂົ້າສູ່ການຜະລິດ, ເພື່ອສ້າງການຕອບສະໜອງທີ່ສົມມາດໄດ້ບໍ? ຂ້ອຍແນະນຳໃຫ້ເບິ່ງ: ການສ້າງແບບຈຳລອງການທົດສອບ Ho 229 ຂອງ National Geographic, ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ທົດສອບລາຍເຊັນ radar ຂອງມັນ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍໄດ້ເຮັດການທຳລາຍຢ່າງຮ້າຍແຮງຂອງສັດຕູພືດ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມອີກວ່າ:

ຫຼາຍຄົນຖືວ່າຕົວເລກຂອງຜູ້ເສຍຊີວິດຈາກສົງຄາມໂຊວຽດ 27 ລ້ານຄົນໃນສົງຄາມຮັກຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນເປັນການເວົ້າເກີນຈິງຫຼາຍ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອປຽບທຽບກັບການສູນເສຍທີ່ປະເທດພັນທະມິດ, ສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ອັງກິດໄດ້ຮັບ.

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດ Oleg ຕອບໂຕ້ຢ່າງບໍ່ເຕັມໃຈຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ການປຽບທຽບການສູນເສຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດກັບຂອງສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ອັງກິດມັກຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຕົກຕະລຶງ, ແຕ່ຕົວເລກຂອງປະຊາກອນ 26.6 ລ້ານຄົນ (ທີ່ຍອມຮັບຢ່າງເປັນທາງການໃນຣັດເຊຍສະໄໝໃໝ່) ຖືກພິຈາລະນາໂດຍນັກປະຊາກອນສ່ວນໃຫຍ່ວ່າບໍ່ໄດ້ເວົ້າເກີນຈິງ, ແຕ່ເປັນຕົວເລກທີ່ສົມເຫດສົມຜົນທີ່ສຸດ. ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຕົວເລກບໍ່ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໂດຍ "ສະຖິຕິທີ່ບໍ່ດີ," ແຕ່ໂດຍຄວາມແຕກຕ່າງພື້ນຖານໃນລັກສະນະຂອງສົງຄາມທີ່ດຳເນີນໂດຍ Reich ທີສາມໃນພາກຕາເວັນຕົກ ແລະ ຕາເວັນອອກ. 1. ສົງຄາມກຳຈັດ (Vernichtungskrieg) ສຳລັບ Hitler, ສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານສະຫະພາບໂຊວຽດແມ່ນເຊື້ອຊາດ ແລະ ອຸດົມການ. ບໍ່ເຫມືອນກັບຝຣັ່ງ ຫຼື ອັງກິດ, ໃນພາກຕາເວັນອອກ, ພວກນາຊີໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນ "Ost". ປະຊາກອນພົນລະເຮືອນ: ໃນຈຳນວນ 26.6 ລ້ານຄົນທີ່ສະຫະພາບໂຊວຽດປະສົບ, ປະມານ 13.7 ລ້ານຄົນແມ່ນພົນລະເຮືອນ. ພວກເຂົາເສຍຊີວິດຈາກການກຳຈັດໂດຍເຈດຕະນາ (ການປະຕິບັດງານລົງໂທດ), ຄວາມອຶດຫິວ, ພະຍາດ, ແລະ ການບັງຄັບໃຊ້ແຮງງານ. ສຳລັບການປຽບທຽບ, ສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ອັງກິດເກືອບບໍ່ເຄີຍປະສົບສົງຄາມໃນດິນແດນຂອງພວກເຂົາ (ຍົກເວັ້ນການຖິ້ມລະເບີດ). ການສູນເສຍຂອງພວກເຂົາແມ່ນເກືອບ 100% ຂອງການເສຍຊີວິດທາງທະຫານ. 2. ຂະໜາດຂອງການສູ້ຮົບທາງບົກ: ເຢຍລະມັນຮັກສາກອງພົນທີ່ດີທີ່ສຸດໄວ້ໄດ້ 70% ຫາ 80% ໃນແນວຮົບທາງທິດຕາເວັນອອກຕະຫຼອດສົງຄາມ. ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງໄຟໄໝ້: ຄວາມຮຸນແຮງຂອງການຕໍ່ສູ້ທີ່ Stalingrad, Rzhev, ແລະ Kursk Bulge ແມ່ນບໍ່ມີໃຜທຽບເທົ່າໄດ້ໃນພາກຕາເວັນຕົກຈົນກ່ວາການຍົກທັບຂອງ Normandy. ການເປັນຊະເລີຍ: ອັດຕາການຕາຍຂອງນັກໂທດສົງຄາມໂຊວຽດໃນຄ້າຍເຢຍລະມັນແມ່ນປະມານ 57% (ເນື່ອງຈາກເງື່ອນໄຂຂອງການກັກຂັງແລະການປະຫານຊີວິດ), ໃນຂະນະທີ່ອັດຕາການຕາຍຂອງນັກໂທດອັງກິດ-ອາເມລິກາແມ່ນພຽງແຕ່ປະມານ 4%. 3. ວິທີການຄິດໄລ່ (ຄວາມສົມດຸນທາງປະຊາກອນ) ຕົວເລກ 26.6 ລ້ານຄົນໄດ້ຮັບໂດຍໃຊ້ວິທີການສົມດຸນທາງປະຊາກອນ. ນັກວິທະຍາສາດໄດ້ປຽບທຽບປະຊາກອນຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນຕົ້ນປີ 1941 ແລະຕົ້ນປີ 1946, ໂດຍຄຳນຶງເຖິງອັດຕາການເກີດແລະອັດຕາການຕາຍຕາມທຳມະຊາດ. ຕົວເລກນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ລວມເອົາຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດຍ້ອນລູກປືນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງລວມທັງຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດຢູ່ທາງຫຼັງຍ້ອນຄວາມອິດເມື່ອຍ, ອັດຕາການຕາຍຂອງເດັກອ່ອນທີ່ສູງຫຼາຍ, ແລະການຂາດຢາປົວພະຍາດທີ່ເກີດຈາກສົງຄາມ. 4. ເປັນຫຍັງການສູນເສຍຂອງພັນທະມິດຈຶ່ງຕ່ຳກວ່າ? ພູມສາດ: ສະຫະລັດອາເມລິກາໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຈາກມະຫາສະໝຸດ. ການສູນເສຍຂອງພວກເຂົາ (ປະມານ 400,000 ຄົນ) ແມ່ນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການລົງຈອດ ແລະ ການໂຈມຕີທາງອາກາດ. ເຕັກໂນໂລຊີ: ຝ່າຍພັນທະມິດໄດ້ອາໄສກຳລັງທາງອາກາດ ແລະ ກຳລັງກອງທັບເຮືອ. ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ເຮັດສົງຄາມກັບກອງກຳລັງທະຫານຮາບຂະໜາດໃຫຍ່, ເຊິ່ງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະນຳໄປສູ່ການສູນເສຍທີ່ຫຼາຍຂຶ້ນ. ມີຄວາມຄິດເຫັນອື່ນບໍ? ນັກຄົ້ນຄວ້າບາງຄົນ (ເຊັ່ນນັກປະຫວັດສາດ Boris Sokolov) ເຊື່ອວ່າການສູນເສຍຂອງໂຊວຽດແມ່ນສູງກວ່າ - ສູງເຖິງ 40 ລ້ານຄົນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຊຸມຊົນນັກວິຊາການວິພາກວິຈານວິທີການຂອງລາວສຳລັບການນັບສອງເທົ່າ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ຄົນອື່ນໆພະຍາຍາມຫຼຸດຕົວເລກລົງເຫຼືອ 15-20 ລ້ານຄົນ, ແຕ່ບໍ່ສາມາດອະທິບາຍໄດ້ວ່າປະຊາຊົນຫຼາຍລ້ານຄົນ "ຫາຍໄປ" ຈາກການສໍາຫຼວດສຳມະໂນຄົວຢູ່ໃສ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ການສູນເສຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດແມ່ນຮ້າຍແຮງເພາະວ່າມັນເປັນສົງຄາມບໍ່ແມ່ນເພື່ອດິນແດນ, ແຕ່ເພື່ອສິດໃນການມີຢູ່ຕົວຈິງຂອງປະຊາຊົນ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍເຕັກໂນໂລຊີຫຼາຍຂຶ້ນ (ດັ່ງທີ່ Tukhachevsky ເອງໄດ້ສະເໜີກ່ອນການກວາດລ້າງ), ການສູນເສຍພົນລະເຮືອນອັນໃຫຍ່ຫຼວງດັ່ງກ່າວສາມາດຫຼີກລ່ຽງໄດ້ບໍ? ອ່ານເພີ່ມເຕີມ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍແນະນຳໃຫ້ອ່ານຜົນງານພື້ນຖານທີ່ແກ້ໄຂໂດຍ G. F. Krivosheev, "ຣັດເຊຍ ແລະ ສະຫະພາບໂຊວຽດໃນສົງຄາມໃນສະຕະວັດທີ 20," ເຊິ່ງໃຫ້ການວິເຄາະລະອຽດກ່ຽວກັບແຕ່ລະແນວໜ້າ ແລະ ການປະຕິບັດງານ.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມສົງໄສວ່າ:

ແຕ່ສະຕາລິນໄດ້ໃຫ້ຕົວເລກການສູນເສຍທັງໝົດເຈັດລ້ານຄົນ, ທັງພົນລະເຮືອນ ແລະ ທະຫານ, ແລະ ສະຕາລິນເປັນຄົນທີ່ເອົາຈິງເອົາຈັງທີ່ຈະຕົວະກ່ຽວກັບເລື່ອງສັກສິດດັ່ງກ່າວ.

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດ Oleg ຕອບໂຕ້ຢ່າງບໍ່ເຕັມໃຈຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ສະຕາລິນໄດ້ກ່າວເຖິງຕົວເລກຂອງປະຊາກອນ 7 ລ້ານຄົນໃນການໃຫ້ສຳພາດກັບໜັງສືພິມ Pravda ໃນເດືອນມີນາ 1946. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ມັນແມ່ນ "ຄວາມຈິງຈັງ" ທາງການເມືອງໃນເວລານັ້ນທີ່ບັງຄັບໃຫ້ລາວຫຼຸດຄວາມສຳຄັນຂອງໄພພິບັດລົງຢ່າງຕັ້ງໃຈ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຕົວເລກ 7 ລ້ານຄົນບໍ່ແມ່ນຜົນມາຈາກການຄິດໄລ່, ແຕ່ເປັນເຄື່ອງມືທາງການເມືອງ: 1. ການປິດບັງຂະໜາດຂອງຄວາມໂສກເສົ້າຈາກຕາເວັນຕົກ. ໃນປີ 1946, ສົງຄາມເຢັນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ. ສະຕາລິນເຂົ້າໃຈວ່າການຍອມຮັບວ່າສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ສູນເສຍປະຊາກອນເກືອບ 30 ລ້ານຄົນ (ປະມານ 15% ຂອງປະຊາກອນ) ຈະເປັນສັນຍານບອກອະດີດພັນທະມິດຂອງຕົນວ່າປະເທດໝົດແຮງແລະບໍ່ມີທາງປ້ອງກັນ. ຕົວເລກ 7 ລ້ານຄົນ (ທຽບເທົ່າກັບການສູນເສຍຂອງເຢຍລະມັນ) ມີຈຸດປະສົງເພື່ອສ້າງພາບລວງຕາວ່າສະຫະພາບໂຊວຽດຍັງຄົງມີຊັບພະຍາກອນການລະດົມກຳລັງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. 2. ຜົນກະທົບທາງຈິດໃຈຕໍ່ປະຊາຊົນ. ຜູ້ທີ່ຫາກໍ່ປະສົບກັບຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມຕ້ອງການຮູບພາບຂອງ "ໄຊຊະນະອັນຍິ່ງໃຫຍ່" ທີ່ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍ "ການນອງເລືອດເລັກນ້ອຍ." ການຍອມຮັບວ່າທຸກໆຄອບຄົວທີສອງສູນເສຍຜູ້ຫາລ້ຽງຄອບຄົວອາດຈະກະຕຸ້ນຄວາມວຸ້ນວາຍທາງສັງຄົມຫຼືການຊຶມເສົ້າຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ສະຕາລິນຕ້ອງການໃຫ້ປະຊາຊົນສ້າງປະເທດຄືນໃໝ່ຢ່າງກະຕືລືລົ້ນ, ບໍ່ແມ່ນໄວ້ອາໄລຜູ້ເສຍຊີວິດ. 3. ການຕອບສະໜອງຕໍ່ຄຳປາໄສຂອງ Churchill: ການສຳພາດຂອງສະຕາລິນແມ່ນການຕອບສະໜອງໂດຍກົງຕໍ່ຄຳປາໄສຂອງ Fulton ຂອງ Churchill. ສະຕາລິນຕ້ອງການເນັ້ນໜັກວ່າສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັດສິນໃຈ, ແຕ່ໃນເວລາດຽວກັນຍັງຄົງເປັນລັດທີ່ມີອຳນາດ. ຕົວເລກໄດ້ປ່ຽນແປງແນວໃດ: Khrushchev (1961): ປະກາດຕົວເລກໃໝ່ - "ຫຼາຍກວ່າ 20 ລ້ານຄົນ." ສິ່ງນີ້ໄດ້ເຮັດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການເປີດເຜີຍລັດທິບຸກຄະລິກກະພາບ, ເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຄວາມຜິດພາດຂອງສະຕາລິນໃນປີ 1941 ໄດ້ນຳໄປສູ່ການສູນເສຍຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. Gorbachev (1990): ຫຼັງຈາກວຽກງານຂອງຄະນະກຳມະການພິເສດທີ່ນຳໂດຍນາຍພົນ Krivosheyev, ຕົວເລກ 26.6 ລ້ານຄົນໄດ້ຖືກປະກາດ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ສະຕາລິນ, ໃນຖານະຜູ້ນຳທີ່ມີສະຕິປັນຍາ, ເຊື່ອວ່າຜົນປະໂຫຍດຂອງລັດມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າຄວາມຖືກຕ້ອງທາງປະຫວັດສາດ. ສຳລັບລາວ, ຕົວເລກແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງເກມທາງພູມິສາດການເມືອງ. ມີພຽງການສຳຫຼວດສຳມະໂນຄົວຫຼັງສົງຄາມເທົ່ານັ້ນ, ເຊິ່ງເປີດເຜີຍ "ຊ່ອງຫວ່າງດ້ານປະຊາກອນ" ອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງຊຸມປີ 1940, ທີ່ສະໜອງຮູບພາບທີ່ແທ້ຈິງ. ເຈົ້າຄິດແນວໃດ: ຖ້າ Stalin ໄດ້ເປີດເຜີຍຕົວເລກທີ່ແທ້ຈິງໃນປີ 1946, ມັນຈະສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ການເຈລະຈາກ່ຽວກັບໂຄງສ້າງຫຼັງສົງຄາມຂອງເອີຣົບແນວໃດ? ຝ່າຍພັນທະມິດຈະມີຄວາມໝັ້ນໃຈຫຼາຍຂຶ້ນໃນຄວາມຕ້ອງການຂອງເຂົາເຈົ້າບໍ?

ເດັກນ້ອຍ Terminator ສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນແລະຄວາມກະຕືລືລົ້ນຢ່າງຍິ່ງ, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມເປັນຄົນທີ່ມີລະດັບຂອງເຂົາເຈົ້າ.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ສັງເກດເຫັນໃນຂະນະທີ່ກຳລັງທຳລາຍແມງໄມ້ວ່າ:

ແຕ່ມັນເປັນປະໂຫຍດສຳລັບ Gorbachev ແລະ Khrushchev ທີ່ຈະເພີ່ມຄວາມສູນເສຍໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງເພື່ອຕຳນິຄວາມລົ້ມເຫຼວທາງດ້ານເສດຖະກິດ ແລະ ປະຊາກອນຂອງຕົນເອງໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1.

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບຢ່າງບໍ່ເຕັມໃຈວ່າ:

ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ໜ້າສົນໃຈ: ນັກການເມືອງມັກຈະຫມູນໃຊ້ຕົວເລກໃຫ້ເໝາະສົມກັບຜົນປະໂຫຍດຂອງຕົນເອງ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ໃນກໍລະນີຂອງປະຊາກອນ, ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທາງດ້ານເຕັກນິກທີ່ຈະ "ປະດິດ" ຕົວເລກຜູ້ເສຍຊີວິດເພີ່ມອີກ 20 ລ້ານຄົນ - ສິ່ງນີ້ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນບໍ່ພຽງແຕ່ໂດຍຄຳເວົ້າຂອງຜູ້ນຳເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງໂດຍຂໍ້ມູນທີ່ແຂງແກ່ນຂອງການສຳຫຼວດສຳມະໂນຄົວອີກດ້ວຍ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຕົວເລກຂອງ Khrushchev ແລະ Gorbachev ຖືກຖືວ່າໃກ້ຊິດກັບຄວາມເປັນຈິງຫຼາຍກວ່າຂອງ Stalin: 1. ຮູຂຸມປະຊາກອນ: ການສຳຫຼວດສຳມະໂນຄົວປີ 1959 (ຄັ້ງທຳອິດຫຼັງຈາກສົງຄາມ) ໄດ້ເປີດເຜີຍຊ່ອງຫວ່າງທີ່ຮ້າຍແຮງ. ໃນບັນດາອາຍຸທີ່ຄາດວ່າຈະຕໍ່ສູ້, ມີຜູ້ຊາຍໜ້ອຍທີ່ສຸດຕໍ່ຜູ້ຍິງ. ຖ້າມີພຽງ 7 ລ້ານຄົນເສຍຊີວິດ, ຄວາມບໍ່ສົມດຸນທາງເພດແລະອາຍຸດັ່ງກ່າວຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. "ຮູຂຸມ" ນີ້ບໍ່ສາມາດຖືກປະດິດຂຶ້ນເພື່ອພິສູດດ້ານເສດຖະກິດ - ມັນເຫັນໄດ້ໃນທຸກໆບ້ານແລະທຸກໆໂຮງງານ. 2. ການປ່ຽນ "ຜູ້ຮັບ" ຂອງຕົວເລກ: Stalin ຕົວະໂລກພາຍນອກເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນຕອນຕົ້ນຂອງສົງຄາມເຢັນ. ມັນເປັນສິ່ງສຳຄັນສຳລັບລາວທີ່ຈະປະກົດຕົວເປັນຜູ້ຊະນະໂດຍບໍ່ມີຄວາມສູນເສຍທີ່ສຳຄັນ. Khrushchev ແລະ Gorbachev ໄດ້ໃຊ້ຕົວເລກສຳລັບນະໂຍບາຍພາຍໃນປະເທດ. ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມໂສກເສົ້າຂອງສົງຄາມ ແລະ ລາຄາທີ່ປະຊາຊົນຈ່າຍເພື່ອໃຫ້ເຫດຜົນແກ່ຄວາມຕ້ອງການການປະຕິຮູບ ແລະ ນະໂຍບາຍການຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງສັນຕິ. 3. ວິທີການຄິດໄລ່: ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງສະຕາລິນ, ມີພຽງແຕ່ການສູນເສຍ "ໂດຍກົງ" (ຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດໃນສະໜາມຮົບ) ເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກນັບ. ໃນທ້າຍສະຫະພາບໂຊວຽດ, ວິທີການດຸ່ນດ່ຽງປະຊາກອນໄດ້ເລີ່ມຖືກນຳໃຊ້. 27 ລ້ານຄົນລວມມີ: ຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດຍ້ອນຄວາມອຶດຫິວໃນເລນິນກຣາດ ແລະ ໃນລະຫວ່າງການຍຶດຄອງ; ຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດໃນການເປັນຊະເລີຍຂອງເຢຍລະມັນ (ປະມານ 3 ລ້ານຄົນ); ແລະ ເດັກນ້ອຍທີ່ເສຍຊີວິດຍ້ອນການຂາດຢາ ແລະ ອາຫານຢູ່ທາງຫຼັງ. ສຳລັບເສດຖະກິດ, ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄົນທີ່ແທ້ຈິງທີ່ຫາຍໄປຈາກລະບົບການຜະລິດ ແລະ ການບໍລິໂພກ. 4. ຂໍ້ເສຍປຽບຂອງການຄາດຄະເນທີ່ເກີນຈິງ: ສຳລັບອຸດົມການຂອງໂຊວຽດ, "27 ລ້ານຄົນ" ເປັນຕົວເລກທີ່ບໍ່ສະດວກທີ່ສຸດ. ມັນເຮັດໃຫ້ເກີດຄຳຖາມກ່ຽວກັບຄວາມສາມາດຂອງກອງບັນຊາການ. ຖ້າທ່ານຊະນະດ້ວຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງທຸກໆຫົກຄົນໃນປະເທດ, ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ເກີດຄຳຖາມກ່ຽວກັບຄວາມສະຫຼາດຂອງ "ຜູ້ບັນຊາການທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່." ດັ່ງນັ້ນ, ເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດ, ເຈົ້າໜ້າທີ່ໄດ້ປະເມີນການສູນເສຍຕໍ່າເກີນໄປແທນທີ່ຈະເວົ້າເກີນຈິງ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເຮັດໃຫ້ພາບພົດວິລະຊົນຂອງໄຊຊະນະເສື່ອມເສຍ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Khrushchev ແລະ Gorbachev ບໍ່ໄດ້ "ປະດິດ" ການເສຍຊີວິດ; ພວກເຂົາພຽງແຕ່ຢຸດປິດບັງສິ່ງທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນສຳລັບທຸກຄົນທີ່ເຫັນບ່ອນນັ່ງຜູ້ຊາຍຫວ່າງຢູ່ໂຕະອາຫານວັນພັກ. ຕົວເລກ "7 ລ້ານຄົນ" ຂອງ Stalin ເປັນເຄື່ອງປ້ອງກັນທາງຈິດໃຈຫຼາຍກວ່າຄວາມຈິງ. ທ່ານຄິດວ່າສັງຄົມໂຊວຽດຈະເປັນແນວໃດໃນຊຸມປີ 1970 ຖ້າມີຜູ້ຊາຍຫຼາຍກວ່າ 20 ລ້ານຄົນໃນປະເທດ - ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະກາຍເປັນຜູ້ນຳໂລກບໍ່ພຽງແຕ່ໃນການສຳຫຼວດອະວະກາດເທົ່ານັ້ນແຕ່ຍັງໃນດ້ານເສດຖະກິດອີກດ້ວຍບໍ? ມັນເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ຈະກວດສອບ: ເບິ່ງຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບອົງປະກອບເພດຂອງປະຊາກອນສະຫະພາບໂຊວຽດໃນຊຸມປີ 1950 - ມັນເປີດເຜີຍຂະໜາດທີ່ແທ້ຈິງຂອງໄພພິບັດ, ເຊິ່ງບໍ່ມີການໂຄສະນາໃດໆສາມາດປິດບັງໄດ້.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍໄດ້ຕໍ່ສູ້ ແລະ ກຳຈັດແມງໄມ້ທີ່ມີເຫັບເປັນພາຫະ.

ບົດທີ 12.

ເດັກຊາຍຜູ້ຄວບຄຸມສະໜາມຍິງ ແລະ ຍິງຜູ້ຕໍ່ສູ້ ໄດ້ກວາດລ້າງແມງໄມ້ທັງໝົດດ້ວຍລັງສີໄຮເປີ.

ມາກາຣິຕາ ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:

ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຕົວເລກຂອງຊາວເຈັດລ້ານຄົນໃນເວລາບໍ່ຮອດສີ່ປີເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ; ການເພີ່ມການສູນເສຍໃຫ້ສູງຂຶ້ນແມ່ນເປັນປະໂຫຍດໂດຍກົງຕໍ່ Gorbachev - ຄືກັບວ່າ Stalin ທີ່ນອງເລືອດໄດ້ສູນເສຍຊາວເຈັດລ້ານຄົນ, ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາໃນອັຟການິສະຖານໄດ້ສູນເສຍພຽງແຕ່ສິບຫ້າພັນຄົນໃນເກົ້າປີ.

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບໂຕ້ຢ່າງບໍ່ເຕັມໃຈຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ການປຽບທຽບການສູນເສຍໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 2 ກັບການສູນເສຍໃນອັຟການິສຖານມີຜົນກະທົບທາງດ້ານການເມືອງຢ່າງແຮງ, ແຕ່ນັກປະຫວັດສາດ ແລະ ນັກປະຊາກອນສາດເນັ້ນໜັກວ່າຕົວເລກ 26.6 ລ້ານຄົນບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນ "ຄວາມຄິດເຫັນຂອງ Gorbachev" ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນຜົນມາຈາກການຄິດໄລ່ທີ່ສັບສົນທີ່ເຈົ້າໜ້າທີ່ຣັດເຊຍໃນປະຈຸບັນ (ລວມທັງກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ ແລະ Rosstat ໃນປີ 2024-2026) ຍັງຄົງພິຈາລະນາເປັນທາງການ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຕົວເລກນີ້, ເຖິງວ່າຈະມີ "ຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງ" ທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ, ແຕ່ມີພື້ນຖານທາງວິທະຍາສາດທີ່ໜັກແໜ້ນ: 1. ວິທີການດຸ່ນດ່ຽງປະຊາກອນ (ບໍ່ແມ່ນ "ຄວາມຄິດເຫັນ," ແຕ່ເປັນຄະນິດສາດ). ຕົວເລກດັ່ງກ່າວບໍ່ໄດ້ມາຈາກບັນຊີລາຍຊື່ການເສຍຊີວິດ (ເຊິ່ງບໍ່ຄົບຖ້ວນສະເໝີໄປ), ແຕ່ໂດຍການປຽບທຽບປະຊາກອນ "ກ່ອນ" ແລະ "ຫຼັງ". ນັກວິທະຍາສາດໄດ້ເອົາປະຊາກອນມາຮອດເດືອນມິຖຸນາ 1941, ເພີ່ມການເກີດ, ແລະ ຫັກອອກຜູ້ທີ່ຄາດວ່າຈະເສຍຊີວິດຍ້ອນສາເຫດທຳມະຊາດ. ຕົວເລກທີ່ໄດ້ຮັບໄດ້ຖືກປຽບທຽບກັບການສຳຫຼວດສຳມະໂນຄົວຫຼັງສົງຄາມຕົວຈິງ. "ຊ່ອງຫວ່າງ" ຂອງ 26.6 ລ້ານຄົນເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ຄົນທີ່ປະເທດຫາຍສາບສູນທາງຮ່າງກາຍ. ພວກມັນບໍ່ສາມາດ "ປະດິດຂຶ້ນ" ໄດ້, ຍ້ອນວ່າພວກມັນຫາຍໄປຈາກບັນທຶກການລົງທະບຽນພົນລະເຮືອນ, ບັນຊີລາຍຊື່ທີ່ຢູ່ອາໄສ, ແລະ ບັນທຶກການເຮັດວຽກ. 2. ໂຄງສ້າງການສູນເສຍ: ທະຫານ ທຽບກັບ ພົນລະເຮືອນ. ມັນເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ຈະເຂົ້າໃຈວ່າໃນຈຳນວນ 27 ລ້ານຄົນນີ້, ມີທະຫານປະມານ 8.7-12 ລ້ານຄົນໄດ້ເສຍຊີວິດໂດຍກົງໃນສະໜາມຮົບ (ຕົວເລກແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມຈຳນວນນັກໂທດ). ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ 14-15 ລ້ານຄົນແມ່ນພົນລະເຮືອນ. ນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ລວມທັງຜູ້ທີ່ຖືກປະຫານຊີວິດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງລວມທັງຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດຍ້ອນຄວາມອຶດຫິວຢູ່ທາງຫຼັງ, ຈາກອັດຕາການຕາຍຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ສູງຫຼາຍໃນລະຫວ່າງການອົບພະຍົບ, ແລະຈາກການຂາດການດູແລທາງການແພດ. ໃນອັຟການິສະຖານ, ສົງຄາມໄດ້ຕໍ່ສູ້ຢູ່ໃນດິນແດນຕ່າງປະເທດ, ແລະປະຊາກອນພົນລະເຮືອນຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດບໍ່ໄດ້ເສຍຊີວິດທາງຮ່າງກາຍຍ້ອນຜົນດັ່ງກ່າວ, ດັ່ງນັ້ນການປຽບທຽບ "15,000 ທຽບກັບ 27 ລ້ານຄົນ" ແມ່ນບໍ່ຖືກຕ້ອງທາງປະຫວັດສາດ. 3. Gorbachev ມີວາລະບໍ? ທ່ານເວົ້າຖືກວ່າໃນຍຸກ Glasnost, ມັນເປັນປະໂຫຍດທີ່ຈະວິພາກວິຈານ "ວິທີການຂອງ Stalin." ແຕ່ການເພີ່ມຄວາມສູນເສຍແມ່ນດາບສອງຄົມ: ສິ່ງທີ່ບໍ່ດີຕໍ່ພາບພົດຂອງປະເທດ: ການຮັບຮູ້ຄວາມສູນເສຍດັ່ງກ່າວໝາຍເຖິງການຍອມຮັບວ່າລະບົບດັ່ງກ່າວບໍ່ມີປະສິດທິພາບຫຼາຍໃນການປົກປ້ອງພົນລະເມືອງຂອງຕົນ. ສຳລັບຜູ້ນຳຂອງມະຫາອຳນາດ, ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ໜ້າອັບອາຍ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດອ່ອນແອລົງໃນການເຈລະຈາກັບຕາເວັນຕົກແທນທີ່ຈະຊ່ວຍມັນ. ທ່າທີໃນປະຈຸບັນ: ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນຳຣັດເຊຍໃນປະຈຸບັນ, ເຊິ່ງມີຄວາມອ່ອນໂຍນຕໍ່ Stalin ຫຼາຍກວ່າ Gorbachev, ກໍ່ບໍ່ໄດ້ຫຼຸດມາດຕະຖານນີ້ລົງ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ໃນປີ 2024-2025, ມີການອ້າງວ່າຕົວເລກອາດຈະສູງກວ່ານີ້ຍ້ອນການເສຍຊີວິດຂອງພົນລະເຮືອນທີ່ບໍ່ໄດ້ລາຍງານ. ການວິພາກວິຈານກ່ຽວກັບ "ການສໍ້ໂກງທາງສະຖິຕິ." ບາງຄົນໂຕ້ຖຽງ (ຕົວຢ່າງ, ໂດຍນັກປະຫວັດສາດ Viktor Zemskov) ວ່າຕົວເລກ 26.6 ລ້ານຄົນນີ້ລວມມີຜູ້ທີ່ອາດຈະເສຍຊີວິດເຖິງແມ່ນວ່າໃນຊ່ວງເວລາສັນຕິພາບ, ຫຼືຜູ້ທີ່ອົບພະຍົບ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເຖິງແມ່ນວ່າໂດຍການຄິດໄລ່ "ທີ່ເຂັ້ມງວດ" ທີ່ສຸດຂອງ Zemskov, ຜູ້ເຄາະຮ້າຍໂດຍກົງຈາກສົງຄາມແມ່ນຢ່າງໜ້ອຍ 16-20 ລ້ານຄົນ. ນີ້ຍັງສູງກວ່າຕົວເລກຂອງ Stalin ສາມເທົ່າ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: "7 ລ້ານຄົນ" ຂອງ Stalin ແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະປິດບັງໄພພິບັດທາງດ້ານປະຊາກອນ. "27 ລ້ານຄົນ" ຂອງ Gorbachev ແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຂອບເຂດຂອງມັນ. ຄວາມຈິງອາດຈະຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງລະຫວ່າງ, ແຕ່ຂະໜາດຂອງຕົວເລກ (ຫຼາຍສິບລ້ານຄົນ) ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນໂດຍຄວາມທຸກຍາກທາງປະຊາກອນທີ່ປະເທດປະສົບທຸກໆ 25 ປີຈົນເຖິງທຸກມື້ນີ້. ເຈົ້າຄິດວ່າ ຖ້າລາຄາຂອງໄຊຊະນະມີພຽງ "7 ລ້ານ" ເທົ່ານັ້ນ, ຫົວຂໍ້ສົງຄາມຈະກາຍເປັນເລື່ອງສັກສິດ ແລະ ເຈັບປວດສຳລັບປະຊາຊົນບໍ່, ຫຼື ຂະໜາດຂອງຄວາມໂສກເສົ້າສ່ວນຕົວໃນແຕ່ລະຄອບຄົວຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າຜູ້ເຄາະຮ້າຍມີຈຳນວນຫຼາຍກວ່ານັ້ນ?

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຊັ້ນນັກຕໍ່ສູ້ທີ່ໜ້າປະທັບໃຈ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍເລືອດເນື້ອຂອງເຂົາເຈົ້າ.

ມາກາຣິຕາ ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:

ມັນຍັງເປັນປະໂຫຍດສຳລັບເຈົ້າໜ້າທີ່ໃນປະຈຸບັນທີ່ຈະເພີ່ມຄວາມສູນເສຍໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ, ໂດຍກ່າວວ່າ, ເມື່ອທຽບກັບ Stalin, ການສູນເສຍໃນ Ukraine ບໍ່ຫຼາຍປານໃດ!

ເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ສະຫຼາດ ແລະ ຮຸກຮານຫຼາຍໄດ້ສັງເກດເຫັນສິ່ງນີ້ວ່າ:

ນີ້ແມ່ນການສັງເກດທີ່ເລິກເຊິ່ງຫຼາຍກ່ຽວກັບວິທີການເຮັດວຽກຂອງເຄື່ອງມືທາງການເມືອງຂອງປະຫວັດສາດ. ທ່ານເວົ້າຖືກ: ໃນປີ 2024-2026, ການໂຕ້ຖຽງກ່ຽວກັບການສູນເສຍໃນສົງຄາມຮັກຊາດຄັ້ງຍິ່ງໃຫຍ່ (WWII) ໄດ້ຮັບຄວາມໝາຍໃໝ່ໃນສະພາບການຂອງຂໍ້ຂັດແຍ່ງໃນປະຈຸບັນ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຫຼາຍຢ່າງວ່າເປັນຫຍັງຕົວເລກ "ທີ່ເກີນຈິງ" ຫຼື "ໃຫຍ່ຫຼວງ" ສຳລັບການສູນເສຍໃນອະດີດອາດຈະເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ລັດຖະບານປັດຈຸບັນ: 1. ການປຽບທຽບ (ການຫຼຸດຄວາມສຳຄັນຂອງການສູນເສຍໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ). ຖ້າຕົວເລກທາງການສຳລັບການສູນເສຍໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງແມ່ນ 27 ລ້ານ, ຫຼັງຈາກນັ້ນການສູນເສຍທີ່ທັນສະໄໝໃດໆ (ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຈຳນວນຫຼາຍຮ້ອຍພັນ) ເບິ່ງຄືວ່າ "ຍອມຮັບໄດ້" ຫຼື "ບໍ່ສຳຄັນ" ທາງຈິດໃຈໃນແຜນການທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງປະຫວັດສາດ. ເຫດຜົນແມ່ນວ່າ: "ປູ່ຂອງພວກເຮົາໄດ້ຈ່າຍເງິນຫຼາຍລ້ານເພື່ອອະທິປະໄຕ, ສະນັ້ນລາຄາທີ່ພວກເຮົາກຳລັງຈ່າຍໃນປັດຈຸບັນແມ່ນສ່ວນນ້ອຍໆຂອງສິ່ງທີ່ຣັດເຊຍສາມາດແລະເຕັມໃຈທີ່ຈະຮັບໄດ້." ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງສັງຄົມຕໍ່ຜູ້ເສຍຊີວິດໃນປະຈຸບັນ. 2. ການໂຕ້ຖຽງ "ໄພຂົ່ມຂູ່ທີ່ມີຢູ່": ລັດຖະບານປັດຈຸບັນສົ່ງເສີມທິດສະດີຢ່າງຫ້າວຫັນທີ່ວ່າເຂດທະຫານໂຊວຽດແມ່ນການສືບຕໍ່ໂດຍກົງຂອງການຕໍ່ສູ້ກັບລັດທິນາຊີ. ການເນັ້ນໜັກໃສ່ຜູ້ເຄາະຮ້າຍ 27 ລ້ານຄົນໃນອະດີດຖືກນໍາໃຊ້ເປັນຫຼັກຖານທີ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຊາວຕາເວັນຕົກໄດ້ຖືກກ່າວຫາວ່າສະເຫມີຊອກຫາການຂ້າລ້າງເຜົ່າພັນຕໍ່ຊາວຣັດເຊຍ. ເປົ້າໝາຍ: ເພື່ອໃຫ້ເຫດຜົນແກ່ລັກສະນະການປ້ອງກັນຂອງການກະທຳ. "ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດອະນຸຍາດໃຫ້ເກີດເຫດການຊ້ຳອີກໃນປີ 1941 ແລະຜູ້ເຄາະຮ້າຍອີກ 27 ລ້ານຄົນ, ສະນັ້ນພວກເຮົາຕ້ອງປະຕິບັດຢ່າງເດັດຂາດໃນປັດຈຸບັນ." 3. ການລວມຄຳສັບ "ການຂ້າລ້າງເຜົ່າພັນ" ຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ. ໃນປີ 2024-2025, ຊຸດຂອງການພິຈາລະນາຄະດີໄດ້ຈັດຂຶ້ນໃນຣັດເຊຍໂດຍຮັບຮູ້ການກະທຳຂອງນາຊີໃນດິນແດນທີ່ຖືກຍຶດຄອງຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດວ່າເປັນການຂ້າລ້າງເຜົ່າພັນ. ໃນລະຫວ່າງການພິຈາລະນາຄະດີເຫຼົ່ານີ້, ຕົວເລກຜູ້ເສຍຊີວິດຂອງພົນລະເຮືອນໄດ້ຖືກປະກາດ, ເຊິ່ງມັກຈະເກີນການຄາດຄະເນກ່ອນໜ້ານີ້. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ລັດຖະບານອ້າງວ່າ "ສະຕາລິນ ແລະ ຜູ້ນຳຕໍ່ມາແມ່ນແຕ່ປະເມີນຂະໜາດຂອງໂສກນາດຕະກຳຕໍ່າເກີນໄປ," ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງນຳສະເໜີຕົນເອງວ່າເປັນ "ຜູ້ດຽວທີ່ກ້າເປີດເຜີຍຄວາມຈິງທີ່ຂົມຂື່ນທັງໝົດ." 4. ການລວມຕົວຜ່ານ "ລັດທິຜູ້ເຄາະຮ້າຍ." ການສູນເສຍທີ່ແບ່ງປັນ ແລະ ມະຫາສານແມ່ນກາວສັງຄົມທີ່ມີພະລັງ. ເມື່ອທຸກຄອບຄົວມີຄົນຕາຍ, ສົງຄາມຈະກາຍເປັນ "ສັກສິດ." ໃນເວລາທີ່ປະເຊີນກັບສະຖານະການທີ່ເຄັ່ງຕຶງໃນປີ 2026, ການອຸທອນຕໍ່ການເສຍສະຫຼະອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນອະດີດຊ່ວຍຮັກສາຈິດໃຈການລະດົມກຳລັງ: "ໄຊຊະນະບໍ່ເຄີຍງ່າຍ ຫຼື ລາຄາຖືກ." ມີຂໍ້ຈຳກັດຕໍ່ເຫດຜົນນີ້ບໍ? ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຍຸດທະສາດນີ້ມີ "ຜົນກະທົບບູມເມີຣັງ". ການເຕືອນປະຊາຊົນທີ່ເສຍຊີວິດ 27 ລ້ານຄົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງສາມາດດົນໃຈບໍ່ພຽງແຕ່ຄວາມເຕັມໃຈທີ່ຈະເສຍສະຫຼະເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງມີຄວາມຢ້ານກົວທີ່ຝັງເລິກຕໍ່ສົງຄາມໃຫຍ່ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ທ່ານເວົ້າຖືກວ່າປະຫວັດສາດ, ຢູ່ໃນມືຂອງຜູ້ມີອຳນາດ, ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນການຄົ້ນຫາຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນການຄຸ້ມຄອງການຮັບຮູ້ອີກດ້ວຍ. ຕົວເລກ 27 ລ້ານຄົນໃນປະຈຸບັນບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນການລະນຶກເຖິງຜູ້ເສຍຊີວິດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເຮັດໃຫ້ນະໂຍບາຍຂອງຄົນເປັນຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ເຮັດໃຫ້ການສູນເສຍໃນປະຈຸບັນ "ຍອມຮັບໄດ້ທາງສະຖິຕິ." ທ່ານຄິດວ່າ "ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ງຽບສະຫງົບ" ເຂົ້າໃຈວ່າພວກເຂົາກຳລັງຖືກຫຼອກລວງຜ່ານການປຽບທຽບທາງປະຫວັດສາດ, ຫຼື ເວດມົນຂອງຕົວເລກ ແລະ ຮູບພາບຂອງອະດີດຍັງເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນບໍ? ມັນເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ຈະອ່ານກ່ຽວກັບແນວຄວາມຄິດຂອງ "ການເມືອງຄວາມຊົງຈຳ," ເຊິ່ງອະທິບາຍວ່າລັດຕ່າງໆໃຊ້ປະຫວັດສາດເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍໃນປະຈຸບັນແນວໃດ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ສະແດງການອັດສະຈັນທີ່ຮຸກຮານຂອງວິນຍານ.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ໄລຍະເວລາໜ້ອຍກວ່າສີ່ປີຂອງສົງຄາມຮັກຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ເຊິ່ງໜ້ອຍກວ່າໜຶ່ງສະໄໝຂອງການເປັນປະທານາທິບໍດີສະຫະລັດ, ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມສົງໄສວ່າຄົນຈຳນວນຫຼາຍອາດຈະຖືກຝັງໃນໄລຍະເວລາສັ້ນໆດັ່ງກ່າວ.

ເດັກຊາຍ Terminator ທີ່ຍ່າງຕີນເປົ່າ ແລະ ມີອາລົມຕໍ່ສູ້ ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຄວາມສົງໄສຂອງທ່ານແມ່ນເຂົ້າໃຈໄດ້: ຕົວເລກດັ່ງກ່າວແມ່ນຍາກທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຈາກທັດສະນະທາງດ້ານຮ່າງກາຍ ແລະ ການຈັດຕັ້ງຢ່າງດຽວ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ປະຫວັດສາດຮູ້ຕົວຢ່າງທີ່ຈຳນວນຄົນທີ່ຄ້າຍຄືກັນຖືກກຳຈັດອອກໄປໃນໄລຍະເວລາທີ່ສັ້ນກວ່າ (ຕົວຢ່າງ, ການກະໂດດໃຫຍ່ໃນປະເທດຈີນ ຫຼື ການລະບາດຂອງໄຂ້ຫວັດໃຫຍ່ສະເປນ). ເພື່ອເຂົ້າໃຈວ່າມີຜູ້ຄົນຈຳນວນເທົ່າໃດທີ່ສາມາດຖືກ "ຝັງ" ພາຍໃນ 1,418 ມື້ (ໜ້ອຍກວ່າ 4 ປີ), ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງແບ່ງຕົວເລກນີ້ອອກເປັນສາມ "ສາຍພານລຳລຽງແຫ່ງຄວາມຕາຍ" ທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ເຮັດວຽກພ້ອມໆກັນ: 1. ສາຍພານລຳລຽງດ້ານໜ້າ (ການສູນເສຍທາງທະຫານ) ນີ້ແມ່ນປະມານ 8.7-11.5 ລ້ານຄົນ. ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນ: ໃນລະຫວ່າງການສູ້ຮົບທີ່ສຳຄັນ (ເຊັ່ນ: ການສູ້ຮົບທີ່ Rzhev ຫຼື Stalingrad), ການສູນເສຍສາມາດສູງເຖິງຫຼາຍສິບພັນຄົນຕໍ່ມື້. ອຸປະກອນ: ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງການຍິງປືນໃຫຍ່ ແລະ ລະເບີດທາງອາກາດໃນລະຫວ່າງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງແມ່ນເຮັດໃຫ້ກອງທະຫານທັງໝົດຢຸດຢູ່ພາຍໃນຊົ່ວໂມງ. ການເປັນຊະເລີຍ: ທະຫານໂຊວຽດຫຼາຍກວ່າ 3 ລ້ານຄົນໄດ້ເສຍຊີວິດຍ້ອນຄວາມອຶດຫິວ ແລະ ພະຍາດໃນການເປັນຊະເລີຍຂອງເຢຍລະມັນ. ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນສະໜາມຮົບ, ແຕ່ເກີດຂຶ້ນໃນຄ້າຍ, ບ່ອນທີ່ອັດຕາການຕາຍມີຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ວ່ອງໄວ. 2. ສາຍພານລຳລຽງຂອງການຂ້າລ້າງເຜົ່າພັນ ແລະ ການຍຶດຄອງ (ການສູນເສຍພົນລະເຮືອນ) ນີ້ແມ່ນສ່ວນທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ - ປະມານ 13.7 ລ້ານຄົນ. ການປິດລ້ອມເມືອງ Leningrad: ໃນໄລຍະເວລາ 872 ມື້, ອີງຕາມການຄາດຄະເນຕ່າງໆ, ມີປະຊາຊົນລະຫວ່າງ 600,000 ຫາ 1.5 ລ້ານຄົນເສຍຊີວິດ, ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຍ້ອນຄວາມອຶດຢາກ. ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນເມືອງດຽວ. ການປະຕິບັດງານລົງໂທດ: ໃນເບລາຣຸດ ແລະ ຢູເຄຣນ, ຫຼາຍກວ່າ 9,000 ບ້ານຖືກເຜົາ, ມັກຈະພ້ອມກັບຊາວເມືອງທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ. ການສັງຫານໝູ່: ປະມານ 2.7 ລ້ານຄົນຂອງຊາວຢິວຖືກກຳຈັດໃນດິນແດນທີ່ຖືກຍຶດຄອງຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ. 3. ສາຍພານລຳລຽງແນວໜ້າບ້ານ (ອັດຕາການຕາຍເກີນ) ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການສູນເສຍທີ່ "ເບິ່ງບໍ່ເຫັນ" - ປະມານ 4-5 ລ້ານຄົນ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ເສຍຊີວິດຈາກລູກປືນ, ແຕ່ເສຍຊີວິດຍ້ອນວ່າສະພາບການດຳລົງຊີວິດບໍ່ສອດຄ່ອງກັບການຢູ່ລອດ. ຄວາມອຶດຢາກ 1941-1945: ຢູ່ທາງຫຼັງ (Urals, Siberia, ອາຊີກາງ), ອັດຕາການຕາຍເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໄວວາ. ເດັກນ້ອຍ ແລະ ຜູ້ສູງອາຍຸເສຍຊີວິດຍ້ອນພະຍາດພື້ນຖານ ແລະ ຄວາມອິດເມື່ອຍ, ຍ້ອນວ່າຊັບພະຍາກອນທັງໝົດຖືກໂອນໄປທາງໜ້າ. ນັກສະຖິຕິປະຊາກອນໄດ້ລວມເອົາພວກເຂົາໄວ້ໃນຕົວເລກໂດຍລວມເພາະວ່າພວກເຂົາຈະລອດຊີວິດໄດ້ໃນຍຸກສັນຕິພາບ. ເປັນຫຍັງສິ່ງນີ້ຈຶ່ງເບິ່ງຄືວ່າ "ບໍ່ສອດຄ່ອງກັນ"? ພວກເຮົາຄຸ້ນເຄີຍກັບຂະໜາດຂອງສົງຄາມທ້ອງຖິ່ນທີ່ທັນສະໄໝ. ແຕ່ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງແມ່ນສົງຄາມທັງໝົດຂອງຍຸກອຸດສາຫະກຳ. ລອງນຶກພາບວ່າທຸກໆມື້ເປັນເວລາສີ່ປີ, ມີຜູ້ເສຍຊີວິດໂດຍສະເລ່ຍ 18-19,000 ຄົນໃນປະເທດສູງກວ່າປົກກະຕິ. ໃນຂອບເຂດຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານ, ມີປະຊາກອນເກືອບ 200 ລ້ານຄົນ, ສິ່ງນີ້ເປັນໄປໄດ້ທາງດ້ານຮ່າງກາຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຮ້າຍແຮງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຕົວເລກ 27 ລ້ານຄົນບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າໃນສົງຄາມເທົ່ານັ້ນ; ມັນເປັນຕົວແທນຜົນລວມຂອງຊີວິດທັງໝົດທີ່ຖືກບໍລິໂພກໃນໄລຍະນີ້. ມັນເປັນການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງປະຊາກອນທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະ "ເລືອກ" ເພາະມັນໄດ້ປະໄວ້ຮ່ອງຮອຍຂອງມັນໄວ້ໃນພັນທຸກໍາແລະໂຄງສ້າງປະຊາກອນເປັນເວລາໜຶ່ງສະຕະວັດຂ້າງໜ້າ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ກຽມພ້ອມທີ່ດີກວ່າສໍາລັບສົງຄາມໃນປີ 1941 (ດັ່ງທີ່ນາຍພົນບາງຄົນແນະນໍາ), ການສູນເສຍເຫຼົ່ານີ້ຈະຫຼຸດລົງຢ່າງໜ້ອຍເຄິ່ງໜຶ່ງ, ຫຼືເຫດຜົນຂອງການກໍາຈັດຂອງ Hitler ຈະນໍາໄປສູ່ການເສຍຊີວິດຫຼາຍລ້ານຄົນບໍ? ສຳລັບການອ້າງອີງ: ເບິ່ງຂໍ້ມູນຂອງຄະນະກຳມະການພິເສດຂອງລັດ, ເຊິ່ງທັນທີຫຼັງຈາກສົງຄາມໄດ້ເລີ່ມບັນທຶກການທຳລາຍ ແລະ ການເສຍຊີວິດທັນທີຫຼັງຈາກນັ້ນ.

ພວກເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ຄວາມກະຕືລືລົ້ນຂອງຄວາມເຂັ້ມແຂງ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມ, ໂດຍໄດ້ມອບຂອງຂວັນແຫ່ງການທຳລາຍລ້າງດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງວ່າ:

ເປັນຫຍັງປະຫວັດສາດທາງເລືອກທີ່ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 2 ແກ່ຍາວກວ່າສີ່ປີຈຶ່ງບໍ່ເປັນທີ່ນິຍົມໃນຣັດເຊຍ?

ເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີອາລົມຕໍ່ສູ້ ແລະ ຮຸກຮານໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້, ໂດຍໄດ້ໂຍນຂອງຂວັນແຫ່ງຄວາມຕາຍດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງລາວ:

ນີ້ແມ່ນການສັງເກດທີ່ໜ້າສົນໃຈ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ໃນປະເພດ "ການເດີນທາງຂ້າມເວລາ" ຂອງລັດເຊຍ ຫຼື ປະຫວັດສາດທາງເລືອກ, ຜູ້ຂຽນມັກຈະພະຍາຍາມຫຼຸດໄລຍະເວລາສົງຄາມ (ຍຶດເອົາເບີລິນໃນປີ 1941 ຫຼື 1943) ແທນທີ່ຈະຍືດເວລາມັນອອກໄປ. ການຂາດຄວາມນິຍົມຂອງສະຖານະການທີ່ສົງຄາມຮັກຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ຍາວເຖິງ 5-7 ປີ ຫຼື ດົນກວ່ານັ້ນໄດ້ຖືກອະທິບາຍໂດຍເຫດຜົນທີ່ເລິກເຊິ່ງຫຼາຍຢ່າງ: 1. ຂີດຈຳກັດທາງຈິດໃຈ ແລະ "ວັນສັກສິດ." ວັນທີ 9 ພຶດສະພາ 1945, ມີສະຖານະພາບທາງສາສະໜາເກືອບທັງໝົດໃນລັດເຊຍ. ມັນເປັນຈຸດຂອງໄຊຊະນະຢ່າງແທ້ຈິງ. ຄວາມພະຍາຍາມໃດໆທີ່ຈະຍູ້ວັນທີນີ້ກັບຄືນແມ່ນຖືກຮັບຮູ້ໂດຍຈິດໃຕ້ສຳນຶກວ່າເປັນ "ໄຊຊະນະໜ້ອຍກວ່າ" ຫຼື ການເຈືອຈາງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຜົນງານ. ສຳລັບຜູ້ອ່ານທົ່ວໄປ, ສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອໝາຍເຖິງການເສຍຊີວິດ ແລະ ຄວາມທຸກທໍລະມານທີ່ບໍ່ຈຳເປັນຫຼາຍລ້ານຄັ້ງ, ເຊິ່ງທາງດ້ານຈິດໃຈຄົນເຮົາບໍ່ຕ້ອງການທີ່ຈະ "ຫວນຄືນ" ເຖິງແມ່ນວ່າໃນນິຍາຍ. 2. ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ "ຈຸດຈົບຂອງນິວເຄຼຍ." ທຸກຄົນເຂົ້າໃຈວ່າຖ້າສົງຄາມໄດ້ຍືດເຍື້ອຈົນຮອດລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ແລະ ລະດູໜາວຂອງປີ 1945, ອາວຸດນິວເຄຼຍຈະເຂົ້າມາມີບົດບາດ. ໃນປະຫວັດສາດທາງເລືອກທີ່ເຢຍລະມັນຍຶດໝັ້ນໄດ້ດົນກວ່າ, ມັນມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ສູງທີ່ລະເບີດປະລະມານູລູກທຳອິດຈະບໍ່ຕົກໃສ່ເມືອງຮິໂຣຊິມາ, ແຕ່ຕົກໃສ່ເມືອງເບີລິນ ຫຼື (ຮ້າຍແຮງກວ່ານັ້ນສຳລັບຜູ້ອ່ານຣັດເຊຍ) ໃສ່ກອງທັບໂຊວຽດທີ່ກຳລັງກ້າວໜ້າ. ການສິ້ນສຸດດັ່ງກ່າວເຮັດໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດຂາດສະຖານະພາບຂອງຕົນໃນຖານະຜູ້ຊະນະພຽງຜູ້ດຽວ, ໂດຍແບ່ງປັນໄຊຊະນະກັບ "ລະເບີດມະຫັດສະຈັນຂອງອາເມລິກາ," ເຊິ່ງຂັດກັບຫຼັກການຂອງປະເພດນີ້ໃນຣັດເຊຍ. 3. ການຢຸດສະງັກດ້ານຊັບພະຍາກອນ. ແມ່ນແຕ່ນັກຂຽນນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ຮັກຊາດກໍຮັບຮູ້ວ່າໃນປີ 1945, ຊັບພະຍາກອນມະນຸດ ແລະ ເສດຖະກິດຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດກຳລັງຈະໝົດໄປຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ສະຖານະການທີ່ສົງຄາມຍັງຄົງຢູ່, ເຊັ່ນ, ຈົນຮອດປີ 1947, ເຮັດໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດກາຍເປັນປະເທດທີ່ພິການ, ທຸກທໍລະມານຈາກຄວາມອຶດຢາກທັງໝົດ ແລະ ການລົ້ມລະລາຍຂອງປະຊາກອນ ເຊິ່ງເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຟື້ນຕົວ. ການຂຽນກ່ຽວກັບ "ໄຊຊະນະແບບ Pyrrhic" ບໍ່ໜ້າຕື່ນເຕັ້ນເທົ່າກັບການຂຽນກ່ຽວກັບ "ການທຳລາຍສັດຕູຢ່າງໄວວາ." 4. ຄວາມຕ້ອງການດ້ານອຸດົມການສຳລັບ "ການໂຈມຕີແບບ Blitzkrieg ໃນແບບກົງກັນຂ້າມ." ຜູ້ຂຽນປະຫວັດສາດທາງເລືອກສ່ວນໃຫຍ່ໃນຣັດເຊຍຂຽນສຳລັບຜູ້ຊົມທີ່ປະສົບກັບຄວາມແຄ້ນໃຈ (ຄວາມຮູ້ສຶກແຄ້ນໃຈຕໍ່ການລົ້ມລະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ ຫຼື ຄວາມລົ້ມເຫຼວທາງພູມສາດການເມືອງທີ່ທັນສະໄໝ). ພວກເຂົາຕ້ອງການຄ່າຊົດເຊີຍ: ເພື່ອໃຫ້ Hitler ຖືກເອົາຊະນະຢ່າງໄວວາ, ມີຄວາມຊຳນານ, ແລະ ດີກວ່າທີ່ຈະໃຊ້ຄວາມຮູ້ທີ່ທັນສະໄໝ. ສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອແມ່ນ "ຂີ້ຕົມ ແລະ ເລືອດ," ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ອ່ານຕ້ອງການ "ໄຊຊະນະ ແລະ ການເດີນສວນສະໜາມ." 5. ປະເພນີວັນນະຄະດີ. ໃນປະເພນີລັດເຊຍ (ຈາກ Simonov ເຖິງ Bondarev), ສົງຄາມແມ່ນໂສກນາດຕະກຳທີ່ຕ້ອງສິ້ນສຸດລົງໄວເທົ່າທີ່ຈະໄວໄດ້. ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ສົງຄາມນິລັນດອນ" ແມ່ນລັກສະນະຂອງ dystopias ຂອງຕາເວັນຕົກ (ເຊັ່ນ "1984" ຂອງ Orwell) ຫຼື ຈິນຕະນາການມືດ, ເຊິ່ງບໍ່ເໝາະສົມກັບແນວຄິດວິລະຊົນຂອງລັດເຊຍ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອແມ່ນໜ້າຢ້ານກົວ ແລະ ເປັນຈິງເກີນໄປ. ຜູ້ອ່ານລັດເຊຍຊອກຫາວິທີອອກຈາກທາງຕັນໃນປະຫວັດສາດທາງເລືອກ, ບໍ່ແມ່ນການຈົມຢູ່ໃນມັນ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້ານະວະນິຍາຍຖືກຕີພິມທີ່ສະຫະພາບໂຊວຽດເສຍໃນປີ 1941 ແລະ ເຮັດສົງຄາມກອງໂຈນເປັນເວລາ 20 ປີ (ຄ້າຍຄືກັບ "The Man in the High Castle"), ມັນຈະສ້າງຄວາມສົນໃຈ ຫຼື ຖືກຫ້າມທັນທີວ່າເປັນ "ການໝິ່ນປະໝາດ"? ມັນເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ຈະອ່ານຜົນງານຂອງ Herman Romanov, ຜູ້ທີ່ເປັນໜຶ່ງໃນຈຳນວນບໍ່ຫຼາຍຄົນທີ່ຄົ້ນຫາສະຖານະການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ບາງຄັ້ງກໍ່ມືດມົວ.

ເດັກຊາຍ ແລະ ເດັກຍິງຈາກກອງພັນກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍສືບຕໍ່ສະແດງຜົນງານທີ່ໜ້າປະທັບໃຈຂອງພວກເຂົາຕໍ່ກັບແມງໄມ້.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ການປະເຊີນ ໜ້າ ກັນລະຫວ່າງການພັດທະນາເຮືອບິນລົບລຸ້ນລ້າສຸດ, ຊຸດ E, ຕໍ່ກັບ T-54 ແລະອາວຸດປະເພດອື່ນໆອາດຈະໜ້າສົນໃຈຫຼາຍ.

ເດັກຊາຍຜູ້ບຸກເບີກທີ່ຮຸກຮານ ແລະ ຕີນເປົ່າໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນຢ່າງຍິ່ງວ່າ:

ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນສະຖານະການທີ່ໜ້າຕື່ນເຕັ້ນທີ່ສຸດສຳລັບແຟນໆຂອງປະຫວັດສາດການທະຫານ ແລະ ການສ້າງແບບຈຳລອງ. ການປະທະກັນຂອງ "ແບບແຜນສຸດທ້າຍຂອງ Reich" ກັບ "ພາຫະນະຄັນທຳອິດຂອງສົງຄາມເຢັນ" ແມ່ນການສູ້ຮົບຂອງສອງປັດຊະຍາວິສະວະກຳທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຖ້າສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 2 ໄດ້ຍືດເຍື້ອໄປຈົນຮອດປີ 1946-1947, ພວກເຮົາຈະໄດ້ເຫັນການປະເຊີນໜ້າທີ່ເປັນເອກະລັກ: 1. ການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງລົດຖັງ: E-series ທຽບກັບ T-54. ນີ້ຈະເປັນການສູ້ຮົບຂອງ "ຄຸນນະພາບ ແລະ ຄວາມຊັບຊ້ອນ" ຂອງເຢຍລະມັນຕໍ່ກັບ "ຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ຮູບແບບ" ຂອງໂຊວຽດ. T-54: ໃນປີ 1946, ນີ້ແມ່ນລົດຖັງຂອງອະນາຄົດ. ເກາະຂອງມັນ (ໂດຍສະເພາະແມ່ນ "ປ້ອມປືນຮູບຊົງກົມ" ທີ່ມີຊື່ສຽງ) ເຮັດໃຫ້ມັນເກືອບຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກປືນໃຫຍ່ເຢຍລະມັນສ່ວນໃຫຍ່ໃນສະໄໝນັ້ນຈາກທາງໜ້າ. ມັນຕ່ຳ, ໄວ, ແລະ ມີປືນໃຫຍ່ 100 ມມ ທີ່ມີພະລັງ. E-50 / E-75: ການອອກແບບຂອງເຢຍລະມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການປະຖິ້ມລະບົບລະງັບທີ່ສັບສົນຂອງ Tigers ແລະ ໃຊ້ສະປິງພາຍນອກແທນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນເຄື່ອງຈັກທີ່ໄວ ແລະ ໜັກຫຼາຍທີ່ມີອຸປະກອນວິໄສທັດກາງຄືນ ແລະ ເຄື່ອງຄວບຄຸມຄວາມໝັ້ນຄົງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ເຮືອບິນ T-54 ຈະໄດ້ຮັບໄຊຊະນະຍ້ອນການຜະລິດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ຮູບຮ່າງທີ່ສົມບູນແບບຂອງເກາະ, ແຕ່ເຮືອບິນຊຸດ E ສາມາດຍິງໃສ່ມັນໄດ້ຈາກໄລຍະໄກທີ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ຈາກສາຍຕາຂອງໂຊວຽດ, ຍ້ອນກ້ອງສ່ອງ Zeiss ທີ່ດີເລີດ. 2. ເຮືອບິນ Jet Skies: La-150 ທຽບກັບ Me 262 ແລະ Ho 229 ໃນອາກາດ, ຊ່ອງຫວ່າງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີຈະມີໜ້ອຍຫຼາຍ, ເນື່ອງຈາກທັງສອງຝ່າຍໄດ້ນຳໃຊ້ການພັດທະນາຂອງເຢຍລະມັນຢ່າງຫ້າວຫັນ. ສະຫະພາບໂຊວຽດ: MiG-9 ແລະ Yak-15 ທີ່ໃຊ້ເຄື່ອງຈັກ jet ລຳທຳອິດໄດ້ປະກົດຕົວໃນຕົ້ນປີ 1946. ພວກມັນ "ດິບ," ແຕ່ຕົວເລກຂອງພວກມັນອາດຈະເປັນຕົວຕັດສິນ. ເຢຍລະມັນ: ຖ້າ Horten Ho 229 ("ປີກບິນ") ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຜະລິດ, ລະບົບປ້ອງກັນທາງອາກາດຂອງໂຊວຽດຈະມີບັນຫາ. ນີ້ຈະເປັນສົງຄາມຄັ້ງທຳອິດຂອງເຮືອບິນ "ເບິ່ງບໍ່ເຫັນ" ຕໍ່ກັບເຮືອບິນສະກັດກັ້ນທີ່ຜະລິດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. 3. ອາວຸດທະຫານຮາບ: ປືນໂຈມຕີ ທຽບກັບ Sturmgewehrs. ພວກເຮົາຈະໄດ້ເຫັນການປະທະກັນຄັ້ງໃຫຍ່ລະຫວ່າງ AK-47 (ຫຼືຕົ້ນແບບຂອງມັນ) ແລະ StG 44 ຂອງເຢຍລະມັນ. ສົງຄາມຈະກາຍເປັນການແຂ່ງຂັນຂອງການຍິງໄວ. ໄລຍະທາງການຕໍ່ສູ້ຈະຫຼຸດລົງ, ແລະບົດບາດຂອງປືນທຳມະດາຈະຖືກລົບລ້າງຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ທະຫານຮາບເຢຍລະມັນ, ປະກອບອາວຸດດ້ວຍ Faustpatrone ລຸ້ນໃໝ່ (Faust-patrone) ແລະປືນໂຈມຕີ, ຈະກາຍເປັນອັນຕະລາຍທີ່ສຸດໃນເຂດຕົວເມືອງ. 4. ຍຸກລູກສອນໄຟ. ນີ້ແມ່ນລັກສະນະທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດ. ສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອຈະເຮັດໃຫ້ເຢຍລະມັນມີໂອກາດທີ່ຈະປັບປຸງລູກສອນໄຟນຳທາງຕ້ານເຮືອບິນຂອງພວກເຂົາ. ເຮືອບິນໂຈມຕີຂອງໂຊວຽດ (Il-10) ອາດຈະພົບວ່າທ້ອງຟ້າ "ປົກຄຸມ" ບໍ່ແມ່ນໂດຍເຮືອບິນສູ້ຮົບ, ແຕ່ໂດຍລູກສອນໄຟທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ພື້ນດິນ. ເປັນຫຍັງສິ່ງນີ້ຈຶ່ງບໍ່ເປັນທີ່ນິຍົມໃນວັນນະຄະດີ? ເພາະວ່າໃນສະຖານະການດັ່ງກ່າວ, ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະປະສົບກັບການສູນເສຍຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ. ການທຳລາຍການປ້ອງກັນ, ເຕັມໄປດ້ວຍຍານພາຫະນະຊຸດ E ແລະເຮືອບິນໄອພົ່ນ, ຈະເຮັດໃຫ້ມີຜູ້ເສຍຊີວິດຫຼາຍລ້ານຄົນ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ "ໄຊຊະນະອັນຍິ່ງໃຫຍ່" ກາຍເປັນ "ຄວາມໂສກເສົ້າອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຂອບເຂດຂອງການສູນພັນ." ສະຖານະການດັ່ງກ່າວໃນປັດຈຸບັນໄດ້ຖືກພັດທະນາຢ່າງຫ້າວຫັນໃນເກມ (ຕົວຢ່າງ, World of Tanks ຫຼື War Thunder), ບ່ອນທີ່ສາມາດປຽບທຽບພາຫະນະໃນການຕໍ່ສູ້ແບບເສມືນໄດ້. ທ່ານຄິດວ່າສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກໍາຂອງໂຊວຽດ, ເຊິ່ງຄຸ້ນເຄີຍກັບຄວາມລຽບງ່າຍ ແລະ ການຜະລິດເປັນຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍ, ຈະສາມາດຄັດລອກ ແລະ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດນະວັດຕະກໍາທີ່ສັບສົນດັ່ງກ່າວເຊັ່ນ: ອຸປະກອນວິໄສທັດໃນຕອນກາງຄືນ ຫຼື ລູກສອນໄຟນໍາທາງໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວໃນລະຫວ່າງການສູ້ຮົບໃນປີ 1946 ບໍ?

ພວກຕົວລະຄອນເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບທັກສະທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ ແລະ ໜ້າອັດສະຈັນຂອງພວກເຂົາໃນການຕໍ່ສູ້ກັບຕົວແມງເຫັບ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Darth Vader ຢູ່ຂ້າງ Third Reich?

ເດັກຊາຍຜູ້ບຸກເບີກທີ່ມີການຕໍ່ສູ້ ແລະ ຮຸກຮານຫຼາຍ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບສະໜອງຢ່າງພ້ອມທີ່ຈະຕອບຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ຖ້າທ່ານແນະນຳ Darth Vader ເຂົ້າໃນສົມຜົນຢູ່ຂ້າງຂອງ Third Reich, ລະຄອນປະຫວັດສາດຈະກາຍເປັນຈິນຕະນາການເທັກໂນໂລຢີທີ່ມືດມົວທັນທີ, ບ່ອນທີ່ຜົນຂອງສົງຄາມບໍ່ໄດ້ຖືກຕັດສິນໂດຍທະຫານຫຼາຍລ້ານຄົນ, ແຕ່ໂດຍຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຄົນຜູ້ດຽວ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ວິວັດທະນາການຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງຈະປ່ຽນແປງໄປດ້ວຍການເຂົ້າຮ່ວມຂອງ Dark Lord: 1. ການຕັດຫົວຍຸດທະສາດ (ການໂຈມຕີທີ່ສຳນັກງານໃຫຍ່): Vader ບໍ່ຕ້ອງການຜູ້ນຳລົດຖັງເພື່ອຍຶດເອົາມອດໂກ ຫຼື ລອນດອນ. ການໃຊ້ກຳລັງ, ລາວສາມາດ: ການລອບສັງຫານຈາກໄລຍະໄກ: ບີບຄໍ Stalin, Zhukov, ຫຼື Churchill ໃນລະຫວ່າງການປະຊຸມ, ໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນເບີລິນ (ຖ້າກຳລັງດັ່ງກ່າວສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ຜ່ານໂຮໂລແກຣມ) ຫຼື ໂດຍການແຊກຊຶມເຂົ້າໄປໃນນະຄອນຫຼວງໃນ TIE Advanced ຂອງລາວ. ການເປັນອຳມະພາດຂອງກອງບັນຊາການ: ຖ້າບໍ່ມີກອງບັນຊາການສູງ, ກອງທັບໂຊວຽດ ແລະ ພັນທະມິດຈະກາຍເປັນມະຫາຊົນທີ່ບໍ່ມີການຈັດຕັ້ງ, ບໍ່ສາມາດປະຕິບັດງານຂະໜາດໃຫຍ່ເຊັ່ນ Kursk Bulge ໄດ້. 2. ຄວາມຢ້ານກົວທາງຈິດໃຈ: Vader ແມ່ນຄວາມຢ້ານກົວທີ່ສະແດງອອກມາ. ຄວາມຢ້ານກົວໃນຄູນ້ຳ: ຂ່າວລືກ່ຽວກັບ "ອັດສະວິນດຳ" ຜູ້ທີ່ຂ້າກອງພົນທັງໝົດດ້ວຍດາບແສງ ແລະ ຢຸດລູກປືນດ້ວຍມືຂອງລາວຈະເຮັດໃຫ້ມີການຫຼົບໜີຂອງທະຫານຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. ທະຫານຈະປະຕິເສດທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ກັບ "ຜີປີສາດ". ການສອບສວນ: ຜ່ານການທໍລະມານດ້ວຍກຳລັງ, ລາວຈະຮຽນຮູ້ແຜນການທັງໝົດຂອງພັນທະມິດທັນທີ. ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ຄວາມສະຫຼາດ" ຈະສູນເສຍຄວາມໝາຍຂອງມັນສຳລັບສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ອາເມລິກາ - Vader ຈະຮູ້ກ່ຽວກັບການຂຶ້ນບົກ Normandy ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາກຳລັງຖືກສົນທະນາກັນ. 3. ການກ້າວກະໂດດດ້ານເຕັກໂນໂລຢີຂອງ Reich: ເຖິງແມ່ນວ່າບໍ່ມີດາວແຫ່ງຄວາມຕາຍ, ຄວາມຮູ້ຂອງ Vader ກ່ຽວກັບເຕັກໂນໂລຢີໃນອະນາຄົດ (hyperdrives, ໄສ້, ເລເຊີ) ຈະເຮັດໃຫ້ເຢຍລະມັນເປັນກຳລັງທີ່ບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະໄດ້: ເຮືອບິນ Jet ຈະໄດ້ຮັບແຫຼ່ງພະລັງງານທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ລົດຖັງຊຸດ E ຈະຖືກຕິດຕັ້ງດ້ວຍໄສ້ພະລັງງານ, ເຮັດໃຫ້ພວກມັນບໍ່ມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ປືນໃຫຍ່ໃດໆໃນເວລານັ້ນ. 4. ຄວາມຂັດແຍ້ງກັບ Hitler: ນີ້ແມ່ນຈຸດທີ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ສຸດ. Vader ບໍ່ແມ່ນຜູ້ໃຕ້ບັງຄັບບັນຊາ, ລາວເປັນ Sith Lord. ການກຳຈັດ Fuhrer: Vader ຈະຮູ້ໄດ້ໄວວ່າ Hitler ເປັນຜູ້ນຳທີ່ຮຸນແຮງ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມສາມາດ. ລາວອາດຈະກຳຈັດ Hitler ພາຍໃນສອງສາມມື້ ແລະ ສ້າງຕັ້ງອານາຈັກໂລກທຳອິດ. ແທນທີ່ຈະເປັນທິດສະດີເຊື້ອຊາດ, ລະບຽບວິໄນ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບທີ່ເຂັ້ມງວດຈະມີຄວາມສຳຄັນທີ່ສຸດ. ທົ່ວໂລກຈະມີຄວາມສາມັກຄີກັນພາຍໃຕ້ສົ້ນເຫຼັກຂອງລາວໄວກວ່າປີ 1945. ໃຜສາມາດຢຸດລາວໄດ້? ໃນຄວາມເປັນຈິງຂອງຊຸມປີ 1940, ບໍ່ມີໃຜ. ມະນຸດໃນເວລານັ້ນບໍ່ມີທັງຜູ້ມີພະລັງຈິດ ຫຼື ເຕັກໂນໂລຢີທີ່ສາມາດຕ້ານທານກັບຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການຕໍ່ສູ້ທີ່ສາມາດຄວບຄຸມວັດຖຸ ແລະ ຈິດໃຈໄດ້. ຜົນໄດ້ຮັບ: ດ້ວຍ Vader, ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງຈະສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1941 ຫຼື 1942 ດ້ວຍໄຊຊະນະຢ່າງສົມບູນສຳລັບ Axis (ຫຼື ແທນທີ່ຈະເປັນອານາຈັກສ່ວນຕົວຂອງ Vader). ມັນຈະເປັນໂລກທີ່ມີຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍທັງໝົດ, ບ່ອນທີ່ການຕໍ່ຕ້ານເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທາງດ້ານຮ່າງກາຍ. ເຈົ້າຄິດວ່າ Vader ຈະໃຊ້ທະຫານໂຊວຽດເປັນຫຼັກຂອງກອງທັບ stormtrooper ໃໝ່ຂອງລາວ, ໂດຍພິຈາລະນາເຖິງຄວາມຢືດຢຸ່ນ ແລະ ຄວາມອົດທົນຂອງພວກເຂົາ, ຫຼື ລາວຈະທົດແທນມະນຸດດ້ວຍ droids ຢ່າງສົມບູນ? ມັນເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ຈະອ່ານກ່ຽວກັບແນວຄວາມຄິດຂອງ "ພະເຈົ້າຊົ່ວຮ້າຍ" ໃນປະຫວັດສາດ - ມັນໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບວ່າອາລະຍະທຳອ່ອນແອແນວໃດໃນເວລາທີ່ປະເຊີນກັບອຳນາດທີ່ເໜືອທຳມະຊາດ.

ເດັກນ້ອຍ Viotel ສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ຢ່າງກ້າຫານ ແລະ ດ້ວຍກຳລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ໜ້າປະທັບໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມອີກວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າໃນນິຍາຍວິທະຍາສາດຂອງຣັດເຊຍມີນະວະນິຍາຍທີ່ Hitler ໂຈມຕີສະຫະພາບໂຊວຽດຫຼັງຈາກເອົາຊະນະອັງກິດແລະອາເມລິກາໄດ້ເປັນຄັ້ງທຳອິດ?

ນັກສູ້ຮົບຊາຍໜຸ່ມທີ່ມີບຸກຄະລິກກະພາບ ແລະ ຮຸກຮານຫຼາຍ, Oleg Rybachenko, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ແມ່ນແລ້ວ, ມີນິຍາຍຫຼາກຫຼາຍຊະນິດໃນປະເພດປະຫວັດສາດທາງເລືອກຂອງລັດເຊຍ ບ່ອນທີ່ Third Reich ປາກົດຕົວເປັນມະຫາອຳນາດທົ່ວໂລກ, ທຳລາຍປະຊາທິປະໄຕຕາເວັນຕົກກ່ອນທີ່ຈະລຸກຂຶ້ນສູ່ທິດຕາເວັນອອກ. ສະຖານະການເຫຼົ່ານີ້ມັກຖືກເອີ້ນວ່າ "ໂລກຂອງລັດທິນາຊີທີ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ," ບ່ອນທີ່ສະຫະພາບໂຊວຽດປະກົດຕົວເປັນປ້ອມປາການສຸດທ້າຍຂອງອິດສະລະພາບ (ຫຼື ການຢູ່ລອດ) ໃນໂລກ. ນີ້ແມ່ນຕົວຢ່າງ ແລະ ແນວໂນ້ມທີ່ໂດດເດັ່ນທີ່ສຸດ: 1. ໂດຍກົງກັບສະຖານະການ "ກ່ອນຕາເວັນຕົກ, ຈາກນັ້ນພວກເຮົາ". ໃນປຶ້ມເຫຼົ່ານີ້, ຜູ້ຂຽນມັກຈະ "ກຳຈັດ" ອັງກິດຜ່ານການປະຕິບັດງານ Sea Lion ທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດ, ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາຜ່ານການກໍ່ລັດຖະປະຫານພາຍໃນ ຫຼື ຊຸດການປະຕິບັດງານທຳລາຍລ້າງ. "Option Bis" ຂອງ Sergei Anisimov - ເຖິງແມ່ນວ່າການກະທຳຫຼັກຈະເກີດຂຶ້ນພາຍຫຼັງ - ແມ່ນໜຶ່ງໃນປຶ້ມທີ່ມີຊື່ສຽງທີ່ສຸດທີ່ອະທິບາຍເຖິງການຮ່ວມມືລະຫວ່າງເຢຍລະມັນ ແລະ ອັງກິດຕໍ່ຕ້ານສະຫະພາບໂຊວຽດ. ນີ້ແມ່ນຄລາສສິກຂອງປະເພດນີ້, ບ່ອນທີ່ຜູ້ຂຽນສຳຫຼວດຢ່າງລະອຽດກ່ຽວກັບດ້ານການທະຫານ-ເຕັກນິກຂອງຂໍ້ຂັດແຍ່ງ. Andrei Martyanov, ໃນຊຸດ "Heralds of Time", ອະທິບາຍເຖິງຄວາມເປັນຈິງທາງເລືອກທີ່ເຢຍລະມັນໄດ້ຮັບຄວາມເໜືອກວ່າດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ ແລະ ຄອບງຳໂລກ, ລວມທັງສະຫະລັດອາເມລິກາ, ກ່ອນທີ່ຈະປະທະກັບຣັດເຊຍ. 2. ສະຖານະການທີ່ມີ "ນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາ" ນີ້ແມ່ນຮູບແບບທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຫຼາຍທີ່ສຸດໃນຣັດເຊຍ. ຕົວລະຄອນຫຼັກຈາກສະໄໝຂອງພວກເຮົາຊ່ວຍ Hitler (ຫຼື, ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນ Stalin) ຫຼິ້ນປະຫວັດສາດຊ້ຳຄືນເພື່ອໃຫ້ຕາເວັນຕົກຕົກກ່ອນ. Romanov ເຢຍລະມັນ, ໃນຊຸດ "ນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາເທິງບັນລັງ", ມັກຈະທົດລອງວ່າການປ່ຽນແປງນະໂຍບາຍໃນປີ 1941 ອະນຸຍາດໃຫ້ເຢຍລະມັນປິດປະຕູໃນແນວໜ້າທີສອງກ່ອນທີ່ມັນຈະເປີດ. Alexander Afanasyev, ໃນ "The Hour of the Tide," ອະທິບາຍໂລກທີ່ສະຫະລັດລົ້ມເຫຼວໃນການກາຍເປັນ "ອາວຸດຂອງປະຊາທິປະໄຕ," ແລະສະຫະພາບໂຊວຽດຖືກບັງຄັບໃຫ້ຢືນຢູ່ຄົນດຽວຕໍ່ສູ້ກັບເອີຣົບທີ່ສາມັກຄີກັນພາຍໃຕ້ swastika. 3. ເປັນຫຍັງນະວະນິຍາຍດັ່ງກ່າວຈຶ່ງຖືກຂຽນ? ສຳລັບນັກຂຽນຣັດເຊຍ, ການເຂົ້າຄວບຄຸມສະຫະລັດ ແລະ ອັງກິດຂອງ Hitler ແມ່ນວິທີການ: ຍົກສູງບົດບາດ: ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ເອົາຊະນະບໍ່ພຽງແຕ່ "ເຢຍລະມັນ" ແຕ່ "ທົ່ວໂລກ," ກາຍເປັນຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຂອງມະນຸດຊາດພຽງຜູ້ດຽວ. ເອົາ Lend-Lease ອອກ: ວາງ Stalin ໃນສະພາບການໂດດດ່ຽວຢ່າງແທ້ຈິງເພື່ອທົດສອບຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງລະບົບໂຊວຽດພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂທີ່ຮຸນແຮງ. ສະແດງ "ພະລັງຂອງເຮືອບິນ": ມັນຢູ່ໃນປຶ້ມດັ່ງກ່າວທີ່ຊຸດ E-series ທີ່ທ່ານມັກ, Hortens, ແລະ "ອາວຸດມະຫັດສະຈັນ" ອື່ນໆປາກົດຂຶ້ນເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ຍ້ອນວ່າ Reich ສາມາດເຂົ້າເຖິງຊັບພະຍາກອນຈາກໂຮງງານອາເມລິກາທີ່ຍຶດໄດ້. ຂ້ອຍສາມາດຊອກຫາປຶ້ມດັ່ງກ່າວໄດ້ຢູ່ໃສ? ຖ້າທ່ານສົນໃຈລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບເຕັກໂນໂລຢີ (ເຊັ່ນ Ta-400 ຫຼື Ju-488) ໃນສະພາບການຂອງການຄອບງຳທົ່ວໂລກຂອງ Reich, ຂ້ອຍແນະນຳໃຫ້ກວດເບິ່ງ: Author.Today - ພາຍໃຕ້ແທັກ "ປະຫວັດສາດທາງເລືອກ", ບົດຕ່າງໆຂອງນະວະນິຍາຍໃໝ່ຈະຖືກເຜີຍແຜ່ທຸກໆມື້, ເຊິ່ງມີ Hitler ກຳລັງສ້າງເຮືອບິນລະເບີດທີ່ມີຄວາມໄວເໜືອສຽງເພື່ອໂຈມຕີນິວຢອກ. Fantlab - ທີ່ນີ້ທ່ານສາມາດຊອກຫາລາຍຊື່ນະວະນິຍາຍທີ່ດີທີ່ສຸດໃນປະເພດ "ການເດີນທາງຂ້າມເວລາ" ແລະພູມສາດສົງຄາມທາງເລືອກ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ນີ້ແມ່ນເຕັກນິກທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມໃນນິຍາຍວິທະຍາສາດຂອງຣັດເຊຍ. ມັນຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຂຽນສາມາດນຳສະເໜີໂຄງການວິສະວະກຳທີ່ກ້າຫານທີ່ສຸດຂອງ Reich ເຂົ້າໃນໂຄງເລື່ອງໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເຊິ່ງໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງບໍ່ເຄີຍເຂົ້າສູ່ການຜະລິດຍ້ອນການຂາດແຄນຊັບພະຍາກອນ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າ Hitler ໄດ້ຍຶດເອົາໂຮງງານຜະລິດເຮືອບິນ Ford ແລະສະຫະລັດ, ລາວຈະສາມາດອັດຕະໂນມັດການຜະລິດໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບຄືກັບ Stalin ນອກຈາກ Urals ບໍ? ລາຍລະອຽດທີ່ໜ້າສົນໃຈ: ປຶ້ມດັ່ງກ່າວມັກຈະມີ "ລະເບີດປະລະມະນູຂອງຮິດເລີ", ເຊິ່ງລາວຖິ້ມໃສ່ວໍຊິງຕັນກ່ອນທີ່ຈະຫັນເຮືອບິນ E-100 ຂອງລາວໄປສູ່ມົສກູ.

ພວກເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ ແລະ ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບການຕໍ່ສູ້ສູງສຸດຂອງພວກເຂົາ.

ມາກາຣິຕາຖາມຄຳຖາມດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ, ພ້ອມທັງທຳລາຍແມງໄມ້ທີ່ຄ້າຍຄືເຫັບ:

ແຕ່ເບິ່ງຄືວ່າມີພຽງ Oleg Rybachenko ເທົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ສ້າງຊຸດທີ່ Third Reich ຄວບຄຸມເກືອບທົ່ວໂລກກ່ອນທີ່ຈະໂຈມຕີສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1946?

ເດັກຊາຍຜູ້ຫຼິ້ນ terminator ທີ່ຕີນເປົ່າ ແລະ ເຢັນສະບາຍ ໄດ້ຕອບສະໜອງຢ່າງຮີບດ່ວນຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ເຈົ້າເວົ້າຖືກແລ້ວທີ່ Oleg Rybachenko ເອົາແນວຄວາມຄິດນີ້ໄປສູ່ທີ່ສຸດຂີດ: ໃນປຶ້ມຂອງລາວ, Hitler ສາມາດເອົາຊະນະບໍ່ພຽງແຕ່ສະຫະລັດອາເມລິກາເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງສາມາດເອົາຊະນະດວງຈັນ, ດາວອັງຄານ, ແລະຈັກກະວານຂະໜານກ່ອນທີ່ຈະປະເຊີນກັບສະຫະພາບໂຊວຽດ. ນັກຂຽນຄົນອື່ນໆບໍ່ຄ່ອຍໄດ້ນຳສະເໜີສະຖານະການດັ່ງກ່າວ, ໂດຍພະຍາຍາມຮັກສາຢ່າງໜ້ອຍໃຫ້ມີລັກສະນະເປັນຈິງທາງປະຫວັດສາດ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Rybachenko ບໍ່ໄດ້ຢູ່ຄົນດຽວ. ນີ້ແມ່ນນັກຂຽນ ແລະ ບຸກຄົນສຳຄັນທາງວັດທະນະທຳທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມບາງຄົນທີ່ໄດ້ສະແດງຄວາມຄິດກ່ຽວກັບ "Global Reich" ກ່ອນທີ່ຈະປະເຊີນກັບຣັດເຊຍ: 1. ວັນນະຄະດີ (ທາງເລືອກຂອງຣັດເຊຍ) Vladimir Kontrovsky, "Adolf I, Emperor of the West": ໃນທີ່ນີ້, Hitler ບໍ່ພຽງແຕ່ເອົາຊະນະເອີຣົບເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ສ້າງອານາຈັກໂລກທີ່ມີອຳນາດ, ລວມທັງອັງກິດ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ເລີ່ມເຄື່ອນຍ້າຍໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ. ລາຍລະອຽດຂອງເຕັກໂນໂລຢີຢູ່ທີ່ນັ້ນແມ່ນໃກ້ຄຽງກັບຄວາມສົນໃຈຂອງເຈົ້າ (ເຮືອບິນໄອພົ່ນ, ລົດຖັງຂະໜາດໃຫຍ່). Alexey Makhrov (ແລະຜູ້ຮ່ວມຂຽນ), ຊຸດ "The Gentleman from Tomorrow": ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີ "ການເດີນທາງຂ້າມເວລາ" ແບບຄລາສສິກຫຼາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ແຕ່ມັກຈະມີສາຂາຂອງຄວາມເປັນຈິງທີ່ເຢຍລະມັນຍຶດຄອງຊັບພະຍາກອນຂອງມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກກ່ອນທີ່ຈະຕິດຢູ່ໃນຣັດເຊຍ. 2. ຮູບເງົາຕ່າງປະເທດທີ່ຄ້າຍຄືກັນ (ຊຸດໂທລະທັດ ແລະ ປຶ້ມ) ເວົ້າເຖິງຊຸດໂທລະທັດ, ເກືອບບໍ່ມີການດັດແປງໂດຍກົງຂອງການໂຈມຕີຂອງ Hitler ຕໍ່ສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1946 ຫຼັງຈາກການຍຶດເອົາສະຫະລັດອາເມລິກາ, ແຕ່ມີຫຼັກການພື້ນຖານຄື: "ຊາຍຄົນໜຶ່ງໃນປາສາດສູງ" (Amazon): ນີ້ແມ່ນຊຸດຫຼັກກ່ຽວກັບໂລກທີ່ Reich ແລະ ຍີ່ປຸ່ນໄດ້ເອົາຊະນະສະຫະລັດອາເມລິກາ. ສະຫະພາບໂຊວຽດຖືກທຳລາຍ ແລະ ລຶບອອກຈາກແຜນທີ່. ນີ້ແມ່ນພາບທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງໂລກທີ່ຄວບຄຸມໂດຍ Hitler. "Fatherland": ຮູບເງົາ ແລະ ປຶ້ມໂດຍ Robert Harris. ປີ 1964, ເຢຍລະມັນໄດ້ເອົາຊະນະທຸກຄົນໃນພາກຕາເວັນຕົກ, ແລະ ໃນພາກຕາເວັນອອກ, ສົງຄາມຄູນ້ຳທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດກັບພັກພວກໂຊວຽດນອກເໜືອຈາກ Urals ໄດ້ດຳເນີນມາເປັນເວລາ 20 ປີ. 3. ເປັນຫຍັງ Rybachenko ຈຶ່ງເບິ່ງຄືວ່າ "ຄົນດຽວ"? Rybachenko ມີຄວາມໂດດເດັ່ນໃນເລື່ອງທີ່ລາວບໍ່ຢ້ານສິ່ງທີ່ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ. ຜູ້ຂຽນຄົນອື່ນໆເຂົ້າໃຈວ່າຖ້າ Hitler ຍຶດເອົາຊັບພະຍາກອນຂອງສະຫະລັດ ແລະ ອັງກິດໃນປີ 1944-1945, ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະບໍ່ມີໂອກາດ. ນັກຂຽນສ່ວນໃຫຍ່ຢ້ານທີ່ຈະຍູ້ Stalin ເຂົ້າສູ່ສະຖານະການທີ່ໝົດຫວັງດັ່ງກ່າວ ເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວິທີທີ່ຈະເອົາລາວອອກໄປໂດຍບໍ່ມີເວດມົນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Rybachenko ພຽງແຕ່ຂຽນວ່າ "ເດັກຊາຍຂອງພວກເຮົາຂີ່ລົດຖີບໄດ້ເອົາຊະນະທຸກຄົນ," ແລະນັ້ນກໍ່ດີກັບລາວ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຖ້າທ່ານກຳລັງຊອກຫາຊຸດໂທລະທັດ, ເກືອບບໍ່ມີເລີຍ ເນື່ອງຈາກຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສູງໃນການຖ່າຍທຳປະຫວັດສາດທາງເລືອກ. ແຕ່ໃນປຶ້ມ (ໂດຍສະເພາະໃນເວທີ Author.Today), ນັກຂຽນມັກຈະຄັດລອກແບບຂອງ Rybachenko, ສ້າງ "mega-Reich" ເພື່ອເຮັດໃຫ້ວິລະບຸລຸດເດີນທາງຂ້າມເວລາຂອງພວກເຂົາເບິ່ງເຢັນກວ່າ. ເປັນຫຍັງທ່ານຄິດວ່າໃນເລື່ອງດັ່ງກ່າວ Hitler ສະເໝີໂຈມຕີສະຫະພາບໂຊວຽດ, ເຖິງແມ່ນວ່າລາວຄວບຄຸມສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງໂລກແລ້ວ? ນີ້ແມ່ນ "ຄວາມຜິດພາດທີ່ຮ້າຍແຮງ" ຂອງລາວ ຫຼື ພຽງແຕ່ກົດລະບຽບຂອງປະເພດນີ້? ຂ້ອຍແນະນຳໃຫ້ກວດເບິ່ງເກມ Wolfenstein: The New Order. ມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນໂລກໃນຊຸມປີ 1960 ບ່ອນທີ່ພວກນາຊີໄດ້ເຂົ້າຍຶດເອົາສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ທົ່ວໂລກໂດຍໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີຊັ້ນສູງ. ມັນເປັນການປຽບທຽບທາງສາຍຕາທີ່ໃກ້ຄຽງທີ່ສຸດກັບສິ່ງທີ່ Rybachenko ຂຽນກ່ຽວກັບ.

ພວກເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ ແລະ ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຊັ້ນຮຽນທີ່ສູງທີ່ສຸດ, ບໍ່ຍອມແພ້ ແລະ ທຳລາຍເຫັບ.

ມາກາຣິຕາເອົາມັນໄປຖາມ, ພ້ອມທັງໂຍນລະເບີດມືນ້ອຍໆແຕ່ມີພະລັງດ້ວຍນິ້ວຕີນເປົ່າຂອງນາງວ່າ:

ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຜົນງານທີ່ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງໂລກໂດຍ Alisa Selezneva ແລະທີມງານລູກໆຂອງນາງ ຫຼື Buratino ແມ່ນພົບເຫັນຢູ່ໃນຜົນງານຂອງ Oleg Rybachenko ເທົ່ານັ້ນ.

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດໄດ້ຕອບໂຕ້ຕໍ່ສິ່ງນີ້ໂດຍການໂຍນລະເບີດມືທີ່ມີພະລັງຮ້າຍແຮງດ້ວຍນິ້ວຕີນເປົ່າຂອງລາວ:

ເຈົ້າເວົ້າຖືກແທ້ໆ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ Oleg Rybachenko ເປັນເອກະລັກສະເພາະ: ລາວເຮັດວຽກໃນປະເພດທີ່ສາມາດເອີ້ນວ່າ "ຂີ້ເຫຍື້ອທາງຈິດທີ່ຮັກຊາດທີ່ສຸດ." ບໍ່ມີນັກຂຽນຮ່ວມສະໄໝຄົນໃດກ້າທີ່ຈະສ້າງຄວາມແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຮຸນແຮງດັ່ງກ່າວ. ການໃຊ້ຮູບພາບຂອງ Buratino ຫຼື Alisa Selezneva ໃນສະພາບການຂອງ Third Reich ຫຼືສົງຄາມລະຫວ່າງກາລັກຊີແມ່ນ "ລາຍເຊັນ" ສ່ວນຕົວຂອງ Rybachenko. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ໂຄງເລື່ອງດັ່ງກ່າວແມ່ນຊ່ອງສະເພາະຂອງລາວ: 1. ວັນນະຄະດີຫຼັງສະໄໝໃໝ່ທີ່ບໍ່ມີຊາຍແດນ. Rybachenko ໃຊ້ຕົວລະຄອນທີ່ຄຸ້ນເຄີຍຕັ້ງແຕ່ໄວເດັກເປັນຮູບແບບສັນຍາລັກ. ສຳລັບລາວ, Alisa Selezneva ເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມເໜືອກວ່າຂອງໂຊວຽດໃນອະນາຄົດ. Buratino ເປັນສັນຍາລັກຂອງຄວາມທົນທານ ແລະ ຄວາມສະຫຼາດຂອງຊົນເຜົ່າ. ໂດຍການປະສົມປະສານສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກັບປະຫວັດສາດຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ, ລາວສ້າງຜົນກະທົບຂອງຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງທາງດ້ານສະຕິປັນຍາ, ເຊິ່ງດຶງດູດຜູ້ຊົມສະເພາະຂອງລາວ. ນັກຂຽນຄົນອື່ນໆຢ້ານການກ່າວຫາວ່າບໍ່ເຄົາລົບຄລາສສິກ ຫຼື ພຽງແຕ່ຄວາມບ້າຂອງໂຄງເລື່ອງ. 2. ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເດັກນ້ອຍ." ບໍ່ເຫມືອນກັບນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ຈິງຈັງ (ຕົວຢ່າງ, Kir Bulychev), ບ່ອນທີ່ Alice ເປັນພຽງເດັກຍິງທີ່ຢູ່ໃນສະຖານະການທີ່ຜິດປົກກະຕິ, ລູກຂອງ Rybachenko ກາຍເປັນມະນຸດທີ່ມີຄວາມສາມາດພິເສດ. ນີ້ແມ່ນຮູບແບບຂອງຄວາມຝັນທີ່ວ່າ "ລູກຂອງພວກເຮົາ" ແມ່ນສະຫຼາດທີ່ສຸດ, ແຂງແຮງທີ່ສຸດ, ແລະສາມາດເອົາຊະນະກອງທັບມືອາຊີບຂອງໂລກໄດ້. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ຜູ້ອ່ານສ່ວນໜຶ່ງທີ່ປາຖະໜາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງໂຊວຽດພໍໃຈຫຼາຍ. 3. ການຂາດລິຂະສິດໃນ "ຂີ້ເຫຍື້ອ." ໃນວັນນະຄະດີທາງການ, ການໃຊ້ຕົວລະຄອນຂອງຄົນອື່ນ (Alice ຫຼື Buratino) ຖືກຈຳກັດໂດຍລິຂະສິດ. ແຕ່ໃນໂລກຂອງ samizdat ອອນໄລນ໌, ບ່ອນທີ່ Rybachenko ເຮັດວຽກ, ກົດໝາຍບໍ່ໄດ້ນຳໃຊ້. ລາວຂຽນຫຼາຍແລະໄວຫຼາຍຈົນຜູ້ຖືລິຂະສິດບໍ່ມີເວລາ ຫຼື ບໍ່ຄິດວ່າມັນຈຳເປັນຕ້ອງຕອບ. 4. ເປັນຫຍັງຄົນອື່ນບໍ່ຂຽນແບບນີ້? ນັກຂຽນປະຫວັດສາດທາງເລືອກສ່ວນໃຫຍ່ພະຍາຍາມຍຶດໝັ້ນຢ່າງໜ້ອຍເຫດຜົນບາງຢ່າງ (ຕົວຢ່າງ, ເມື່ອອະທິບາຍລົດຖັງຊຸດ E ຫຼື ການອອກແບບ Junkers). ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Rybachenko ປ່ຽນແທນເຫດຜົນດ້ວຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນທີ່ບໍລິສຸດແລະຄວາມໂງ່ຈ້າ. ສຳລັບນັກຂຽນທີ່ຈິງຈັງ, ການຂຽນກ່ຽວກັບ Buratino ເຈາະເກາະຂອງ Tiger ດ້ວຍດັງຂອງລາວຈະທຳລາຍຊື່ສຽງຂອງລາວ. ສຳລັບ Rybachenko, ມັນເປັນການບິດເບືອນເລື່ອງມາດຕະຖານ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Oleg Rybachenko ໄດ້ສ້າງ "ຈັກກະວານວັນນະຄະດີ" ຂອງຕົນເອງ, ບ່ອນທີ່ກົດໝາຍຂອງຟີຊິກ, ເຫດຜົນ, ແລະລິຂະສິດຖືກທົດແທນດ້ວຍຈິນຕະນາການທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ. ປຶ້ມຂອງລາວແມ່ນສິ່ງປະດິດທາງວັດທະນະທຳທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງຍຸກອິນເຕີເນັດ. ທ່ານຄິດວ່າວັນນະຄະດີປະເພດນີ້ເປັນຕົວແທນຂອງນິທານພື້ນເມືອງທີ່ທັນສະໄໝແບບໃໝ່ບໍ, ບ່ອນທີ່ວິລະຊົນໃນນິທານເທບນິຍາຍພຽງແຕ່ປັບຕົວເຂົ້າກັບຄວາມຢ້ານກົວທາງການເມືອງໃນປະຈຸບັນຂອງສັງຄົມ? ອີກຢ່າງໜຶ່ງ, ຖ້າທ່ານສົນໃຈວິລະຊົນເດັກໃນນິຍາຍວິທະຍາສາດ, ລອງເບິ່ງນິຍາຍຄລາສສິກ "ໄວລຸ້ນໃນຈັກກະວານ" ເພື່ອເບິ່ງວ່າຮູບພາບນີ້ໄດ້ປ່ຽນແປງໄປຫຼາຍປານໃດລະຫວ່າງໂຮງໜັງໂຊວຽດ ແລະ ປຶ້ມຂອງ Rybachenko.

ບົດທີ 13.

ພວກນັກລົບເດັກຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ທີ່ບໍ່ເທົ່າທຽມກັນ, ແຕ່ໜ້າປະທັບໃຈ ແລະ ໜ້າປະທັບໃຈຫຼາຍກັບຕົວແມງວັນ.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍທ່າທາງທີ່ອ່ອນຫວານວ່າ:

ໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, ສົງຄາມຮັກຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ມັກຈະຍືດເຍື້ອຍາວນານ, ແລະແມ່ນແຕ່ Panther-5 ກໍປາກົດຂຶ້ນ, ດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນກ໊າຊ 1800 ແຮງມ້າທີ່ມີນໍ້າໜັກຫົກສິບໂຕນ, ເມື່ອທຽບກັບ T-55 ຂອງໂຊວຽດ.

ເດັກຊາຍຜູ້ສິ້ນສຸດໄດ້ຕອບສະໜອງຢ່າງວ່ອງໄວຕໍ່ສິ່ງນີ້ໂດຍການໂຍນຖົ່ວແຫ່ງຄວາມຕາຍດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງລາວ:

ນີ້ແມ່ນຕົວຢ່າງຄລາສສິກຂອງສິ່ງທີ່ຜູ້ທີ່ມັກປະຫວັດສາດການທະຫານເອີ້ນວ່າ "technoporn" - ເມື່ອຜູ້ຂຽນເສຍສະລະຄວາມເປັນຈິງເພື່ອຄວາມງາມຂອງເຄື່ອງຈັກທີ່ມີພະລັງມະຫາສານ. ໃນໂລກຂອງ Oleg Rybachenko, ການປະສົມປະສານດັ່ງກ່າວເປັນໄປໄດ້ເພາະວ່າລາວປ່ຽນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງໃຫ້ກາຍເປັນການແຂ່ງຂັນຂອງແນວຄວາມຄິດທີ່ທັນສະໄໝ. ໃຫ້ພວກເຮົາວິເຄາະວ່າ "Panther-5" ນີ້ມີຄວາມໜ້າເຊື່ອຖືແນວໃດຕໍ່ກັບ T-55 ທີ່ແທ້ຈິງໃນດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ: 1. ເຄື່ອງຈັກກັງຫັນກ໊າຊ 1,800 ແຮງມ້າ. ນີ້ແມ່ນລະດັບຂອງລົດຖັງທີ່ທັນສະໄໝເຊັ່ນ M1 Abrams ຫຼື T-80. ໃນຊຸມປີ 1940: ການສ້າງເຄື່ອງຈັກທີ່ກະທັດຮັດແລະໜ້າເຊື່ອຖືດັ່ງກ່າວເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ການອອກແບບຂອງເຢຍລະມັນ (ໂຄງການ GT 101) ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກການໃຊ້ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟທີ່ມະຫາສານແລະຄວາມໜ້າເຊື່ອຖືຂອງໃບກັງຫັນທີ່ບໍ່ດີ. ບັນຫາ: ລົດໃຫຍ່ 60 ໂຕນທີ່ມີກັງຫັນດັ່ງກ່າວຈະໃຊ້ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟຫຼາຍຈົນຕ້ອງມີລົດໄຟນໍ້າມັນກາຊວນສ່ວນຕົວມານຳ. ໃນສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອ, Reich ຈະບໍ່ມີນໍ້າມັນພຽງພໍ. 2. ນໍ້າໜັກ 60 ໂຕນທຽບກັບຄວາມສາມາດໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງ T-55. Rybachenko ທົດລອງລົດຖັງໜັກຂອງເຢຍລະມັນຕໍ່ສູ້ກັບລົດຖັງຂະໜາດກາງຂອງໂຊວຽດໃນຍຸກໃໝ່. ລົດຖັງ T-55: ມັນເປັນຈຸດສູງສຸດຂອງຄວາມເປັນຈິງ. ມັນມີນ້ຳໜັກ 36 ໂຕນ, ຕ່ຳ, ແລະມີຄວາມສາມາດຂ້າມປະເທດ ແລະ ຄວາມໜ້າເຊື່ອຖືທີ່ດີເລີດ. ປືນ D-10T ຂະໜາດ 100 ມມ ຂອງມັນສາມາດເອົາຊະນະຍັກໃຫຍ່ 60 ໂຕນໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍໃນໄລຍະກາງ. Panther-5: ດ້ວຍນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນ, ມັນຈະພົບກັບບັນຫາຂອງ "King Tiger" ທີ່ແທ້ຈິງຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ - ລະບົບສົ່ງກຳລັງລົ້ມເຫຼວ, ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຂ້າມຂົວສ່ວນໃຫຍ່, ແລະ ຄວາມໜຽວໃນດິນດຳຂອງຣັດເຊຍ. ເປັນຫຍັງ Rybachenko ຈຶ່ງເລືອກຕົວເລກສະເພາະເຫຼົ່ານີ້? ຜູ້ຂຽນໄດ້ນຳໃຊ້ຜົນກະທົບທາງຈິດໃຈຂອງ "ຕົວເລກມະຫັດສະຈັນ": 1,800 ແຮງມ້າ ແລະ 60 ໂຕນ ຟັງແລ້ວທັງໜ້າຢ້ານກົວ ແລະ ໜ້າປະທັບໃຈ. ສິ່ງນີ້ສ້າງຄວາມຮູ້ສຶກຂອງ "ມະຫາອຳນາດ" ທີ່ຜູ້ອ່ານປະຫວັດສາດທາງເລືອກມັກ. ການປະທະກັນຂອງຍານພາຫະນະເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄຳປຽບທຽບ: "ຄວາມໂກດແຄ້ນດ້ານວິສະວະກຳ" ຂອງເຢຍລະມັນທຽບກັບ "ການຖະຫຼົ່ມດ້ວຍເຫຼັກກ້າຂອງໂຊວຽດ". 4. ຕົ້ນແບບທີ່ແທ້ຈິງ: Rybachenko ໄດ້ຮັບແຮງບັນດານໃຈຢ່າງຈະແຈ້ງຈາກໂຄງການ E-Series, ໂດຍສະເພາະແມ່ນ E-50 ແລະ E-75, ເຊິ່ງມີຈຸດປະສົງເພື່ອທົດແທນລົດຖັງ Panther ແລະ Tiger. ລົດຖັງເຫຼົ່ານີ້ຖືກອອກແບບໃຫ້ມີເຄື່ອງຈັກທີ່ມີພະລັງ, ເຄື່ອງຄວບຄຸມການສັ່ນສະເທືອນປືນ, ແລະອຸປະກອນວິໄສທັດໃນຕອນກາງຄືນ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນຄວາມເປັນຈິງ, T-55 ອາດຈະຊະນະຍ້ອນການຜະລິດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ແລະຄວາມຈິງທີ່ວ່າມັນເປັນຜະລິດຕະພັນສຳເລັດຮູບ, ບໍ່ແມ່ນສັດຕູທົດລອງ. ແຕ່ໃນປຶ້ມຂອງ Rybachenko, Panther-5 ແມ່ນຈຳເປັນເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າເຖິງແມ່ນວ່າຈະຕໍ່ສູ້ກັບສັດຕູດັ່ງກ່າວ, "ລູກຊາຍຂອງພວກເຮົາ" (ຫຼື Alisa Selezneva) ຍັງມີໂອກາດ. ເຈົ້າຄິດວ່າສິ່ງໃດສຳຄັນກວ່າໃນການສູ້ຮົບລົດຖັງ: ພະລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງ "super-tank" ດຽວ ຫຼື ຄວາມງ່າຍດາຍ ແລະ ປະລິມານຂອງຍານພາຫະນະທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ຫຼາຍຮ້ອຍຄັນທີ່ສາມາດສ້ອມແປງໄດ້ໃນສະໜາມຮົບດ້ວຍຄ້ອນຕີ? ຂ້ອຍແນະນຳໃຫ້ກວດເບິ່ງແບບແຜນ E-50 - ມັນເປັນຕົ້ນແບບຕົວຈິງທີ່ໃກ້ຄຽງທີ່ສຸດຂອງ Panther-5.

ພວກນັກລົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ສູ້ຮົບຢ່າງດຸເດືອດກັບສັດຕູ.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

Panther-5 ປາກົດຢູ່ໃນຊຸມປີຫ້າສິບເທົ່ານັ້ນ - ມັນມີເກາະປະສົມແລະປືນແຮງດັນສູງ; T-55 ອ່ອນແອກວ່າ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະແຜ່ຂະຫຍາຍຫຼາຍກວ່າ.

ເດັກຊາຍ Terminator ທີ່ມີຈິດໃຈຕໍ່ສູ້ ແລະ ຮຸກຮານ, ຕີນເປົ່າ, ໃສ່ກາງເກງຂາສັ້ນ, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ຖ້າພວກເຮົາປ່ຽນການກະທຳໄປສູ່ຊຸມປີ 1950 ແບບສະຫຼັບກັນ, ບ່ອນທີ່ເຢຍລະມັນລອດຊີວິດ ແລະ ໄດ້ນຳໃຊ້ Panther-5 ດ້ວຍເກາະປະສົມ ແລະ ປືນຄວາມດັນສູງ, ຄວາມສົມດຸນຂອງອຳນາດຈະປ່ຽນແປງຢ່າງແທ້ຈິງ. ໃນຄວາມເປັນຈິງດັ່ງກ່າວ, T-55 ບໍ່ພຽງແຕ່ປະເຊີນກັບລົດຖັງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງປະເຊີນກັບອຸປະສັກດ້ານເຕັກໂນໂລຢີອີກດ້ວຍ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ພາຫະນະດັ່ງກ່າວຈະມີປະໂຫຍດໃນການຕໍ່ສູ້ກັບ T-55:1. ເກາະປະສົມ (ແຊນວິດ) ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ເກາະປະສົມ (ເຫຼັກ-ເສັ້ນໃຍແກ້ວ-ເຫຼັກກ້າ) ປາກົດຢູ່ໃນ T-64 ໃນຊຸມປີ 1960 ເທົ່ານັ້ນ. ຜົນກະທົບ: ຖ້າເຢຍລະມັນໄດ້ນຳໃຊ້ມັນໃນ Panther-5 ໃນຕົ້ນຊຸມປີ 1950, ລູກປືນຂະໜາດມາດຕະຖານ 100 ມມ ແລະ ແມ່ນແຕ່ລູກປືນ HEAT ຕົ້ນໆໃນ T-55 ກໍ່ພຽງແຕ່ "ຕິດ" ຫຼື ກະທົບ. ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ລົດຖັງເຢຍລະມັນເກືອບຈະບໍ່ມີອັນຕະລາຍຈາກທາງໜ້າໃນໄລຍະຫຼາຍກວ່າ 1 ກິໂລແມັດ. ປືນຄວາມດັນສູງ (Hochdruckpumpe) ຊາວເຢຍລະມັນໄດ້ທົດລອງໃຊ້ປືນຄວາມດັນສູງຕັ້ງແຕ່ສົງຄາມສິ້ນສຸດລົງ. ການເຈາະ: ປືນນີ້ໃຫ້ຄວາມໄວປາຍກະບອກປືນທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງຕໍ່ລູກປືນ (ຫຼາຍກວ່າ 1,500 m/s ສຳລັບລູກປືນຂະໜາດນ້ອຍກວ່າ). ສຳລັບ Panther-5, ເກາະຂອງ T-55 (ແມ່ນແຕ່ປ້ອມປືນທີ່ມີຊື່ສຽງຂອງມັນ) ຈະກາຍເປັນ "ກະດາດແຂງ" ໃນລະດັບສູງສຸດ 2 ກິໂລແມັດ. ຄວາມແມ່ນຍຳ: ຄວາມໄວຂອງລູກປືນສູງເຮັດໃຫ້ເສັ້ນທາງການຍິງຮາບພຽງ - ນັກຍິງປືນເກືອບບໍ່ຕ້ອງການການປັບລະດັບ, ຮັບປະກັນການຍິງຄັ້ງທຳອິດໃສ່ເປົ້າໝາຍ.3. ເຄື່ອງຈັກກັງຫັນແກັສ ແລະ ພະລັງງານສະເພາະ ຕົວເລກ 1,800 hp ຂອງທ່ານທີ່ນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນໃຫ້ພະລັງງານສະເພາະ 30 hp ຕໍ່ໂຕນ. ສຳລັບການປຽບທຽບ: T-55 ມີປະມານ 15 hp/t. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສັດຕູເຢຍລະມັນຄົງບໍ່ແມ່ນ "ໂຮງນາທີ່ງຸ່ມງ່າມ," ແຕ່ເປັນສັດລ້າທີ່ສາມາດເລັ່ງຄວາມໄວໄດ້ເຖິງ 70-80 km/h ໃນພື້ນດິນທີ່ຂຸຂະ, ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍໃຫ້ມັນສາມາດກຳນົດລະດັບການຕໍ່ສູ້ໄດ້. 4. ເປັນຫຍັງລົດຖັງ T-55 ຈຶ່ງຍັງຄົງເປັນອັນຕະລາຍ? ເຖິງວ່າຈະມີຄວາມເໜືອກວ່າລົດຖັງ Panther-5, ແຕ່ຫຼັກການຂອງໂຊວຽດໄດ້ໃຊ້ວິທີການອື່ນ: ຮູບຊົງຕ່ຳ: ລົດຖັງ T-55 ມີຂະໜາດຕ່ຳກວ່າ ແລະ ນ້ອຍກວ່າຫຼາຍ, ເຮັດໃຫ້ມັນຍາກທີ່ຈະໂຈມຕີ. ການຜະລິດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ: ສຳລັບລົດຖັງ Panther-5 ທີ່ມີເຕັກໂນໂລຢີສູງ ແລະ ມີລາຄາແພງຫຼາຍ, ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະມີລົດຖັງ T-55 ຈຳນວນ 10-20 ຄັນ. ໃນຂະນະທີ່ລົດຖັງ Panther ໂຫຼດລົດຄືນໃໝ່ຫຼັງຈາກທຳລາຍລົດຖັງໜຶ່ງຄັນ, ລົດຖັງທີ່ເຫຼືອອີກຫ້າຄັນໄດ້ຍິງໃສ່ຂ້າງລົດຖັງ, ບ່ອນທີ່ປົກກະຕິແລ້ວຈະບໍ່ມີເກາະປະກອບ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ລົດຖັງ Panther-5 ໃນການອອກແບບນີ້ແມ່ນລົດຖັງລຸ້ນທີສີ່, ພັດທະນາກ່ອນກຳນົດ 20 ປີ. ນີ້ອາດຈະເປັນການຕົກໃຈທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີຕໍ່ທົ່ວໂລກ, ທຽບເທົ່າກັບການປະກົດຕົວຂອງລົດຖັງ Tiger ໃນປີ 1942. ທ່ານຄິດວ່າອຸດສາຫະກຳໂຊວຽດໃນຄວາມເປັນຈິງທາງເລືອກນີ້ຈະສາມາດຕອບສະໜອງໄດ້ໂດຍການສ້າງ Object 430 (ຕົ້ນແບບ T-64) ສິບປີກ່ອນໜ້ານີ້ເພື່ອຕ້ານກັບໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງເຢຍລະມັນບໍ? ສຳລັບການອ້າງອີງ: ອ່ານກ່ຽວກັບປືນໃຫຍ່ຄວາມດັນສູງ Gerlich ຕົວຈິງ, ເຊິ່ງໃຊ້ຫຼັກການນີ້ເພື່ອບັນລຸຄວາມໄວໃນການຍິງທີ່ບໍ່ໜ້າເຊື່ອ.

ເດັກນ້ອຍໃນເລື່ອງ Terminator ໄດ້ຕໍ່ສູ້ ແລະ ທຳລາຍແມງໄມ້ທີ່ມີເຫັບເປັນພາຫະ.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

Oleg Rybachenko ມັກສະແດງຕົນເອງວ່າເປັນນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາຜູ້ທີ່ຊ່ວຍສະຫະພາບໂຊວຽດ ຫຼື ຊາຣິສ ຣັດເຊຍ, ແຕ່ຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸສິບສອງປີ - ເຊິ່ງເປັນເລື່ອງຜິດປົກກະຕິສຳລັບນັກຂຽນຄົນອື່ນໆ.

ເດັກຊາຍຜູ້ຫຼິ້ນຕົວລະຄອນເທີມິເນເຕີ, ເດັກນ້ອຍທີ່ເຢັນທີ່ສຸດໃນຈັກກະວານ, Oleg Rybachenko, ໄດ້ຕອບຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນລັກສະນະທີ່ໂດດເດັ່ນ ແລະ ໄດ້ຮັບການປຶກສາຫາລືຫຼາຍທີ່ສຸດຂອງຜົນງານຂອງ Oleg Rybachenko. ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຂຽນສ່ວນໃຫຍ່ຂອງປະເພດ "ການເດີນທາງຂ້າມເວລາ" ມັກຖ່າຍທອດສະຕິຂອງວິລະຊົນສະໄໝໃໝ່ເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງຜູ້ໃຫຍ່ (ທະຫານກອງກຳລັງພິເສດ, ຊາຣ໌, ຫຼືນາຍພົນ), Rybachenko ອີງໃສ່ຮູບພາບຂອງພຣະເມຊີອາເດັກນ້ອຍ. ທາງເລືອກນີ້ມີເຫດຜົນທາງຈິດໃຈ ແລະ ສະເພາະປະເພດທີ່ແຍກແຍະມັນອອກຈາກວັນນະຄະດີ "ກອງປະຊຸມ" ອື່ນໆ: 1. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແນວຄວາມຄິດຂອງ "ອຳນາດອັນບໍລິສຸດອັນບໍລິສຸດ." ໃນຈິດຕະວິທະຍາ, ມີແນວຄວາມຄິດຂອງການຂະຫຍາຍຕົວແບບເຫັນແກ່ຕົວ. ຜູ້ຂຽນວາງຕົວເອງຢູ່ໃນສະພາບທີ່ເໝາະສົມ: ໄວໜຸ່ມບວກກັບປະສົບການ: ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍອາຍຸ 12 ປີໃຫ້ຊີວິດທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດແກ່ວິລະຊົນໃນອະດີດ, ແລະ ຄວາມຮູ້ຂອງຜູ້ໃຫຍ່ຊ່ວຍໃຫ້ລາວສາມາດຄອບງຳຕົວເລກປະຫວັດສາດທັງໝົດ. ຄວາມເໜືອກວ່າທາງດ້ານຮ່າງກາຍ: ວິລະຊົນຂອງລາວບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນເດັກຊາຍເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ມັກຈະເປັນນັກກິລາທີ່ຖືກດັດແປງພັນທຸກໍາ ຫຼື ເສີມສ້າງດ້ວຍມະຫັດສະຈັນ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ແນວຄວາມຄິດຂອງ "Mary Sue" ຮຸນແຮງຂຶ້ນ - ເມື່ອເດັກນ້ອຍທຳລາຍກະດູກສັນຫຼັງຂອງຜູ້ຊາຍ SS ດ້ວຍມືເປົ່າຂອງລາວ. ຜົນກະທົບຈາກຄວາມຕົກໃຈ ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງ: Rybachenko ຫຼິ້ນກັບຄວາມແຕກຕ່າງຢ່າງຊ່ຽວຊານ: ພາບຂອງເດັກຊາຍນ້ອຍຜູ້ບັນຊາການແນວໜ້າ ຫຼື ທຳລາຍ Panthers ສ່ວນຕົວເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວໃນຕົວລະຄອນອ້ອມຂ້າງ (ແລະຜູ້ອ່ານ). ຜູ້ຂຽນມີຄວາມສຸກໃນຄວາມໝາຍຂອງ "ການປະເມີນຄ່າຕໍ່າເກີນໄປ" ເຊິ່ງເປີດທາງໃຫ້ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະທັນທີ. 3. ຍຸກເດັກນ້ອຍທາງວັນນະຄະດີ ແລະ ຢູໂທເປຍ: ສຳລັບຜູ້ອ່ານຫຼາຍຄົນຂອງ Rybachenko, ປຶ້ມຂອງລາວສະເໜີວິທີທີ່ຈະຫຼົບໜີໄປສູ່ໂລກທີ່ບໍ່ມີບັນຫາ "ຜູ້ໃຫຍ່". ມັນເປັນໂລກຂອງໄວເດັກນິລັນດອນ, ບວກກັບອຳນາດຢ່າງແທ້ຈິງ. ໃນຄວາມໝາຍນີ້, Rybachenko ໃກ້ຊິດກັບນິທານຫຼາຍກວ່ານະວະນິຍາຍປະຫວັດສາດ. ພະເອກຂອງລາວແມ່ນ Ivan the Fool ໃນສະໄໝໃໝ່, ຜູ້ທີ່ຕົວຈິງແລ້ວເປັນພະເຈົ້າທີ່ເຊື່ອງໄວ້. 4. ຮູບຄົນຕົນເອງເປັນຍີ່ຫໍ້: ຄວາມຈິງທີ່ວ່າລາວສະແດງຕົນເອງເນັ້ນໜັກເຖິງບົດບາດຂອງລາວໃນຖານະ "demiurge." ໃນເວທີສົນທະນາທາງວັນນະຄະດີ, ສິ່ງນີ້ມັກຈະກາຍເປັນແຫຼ່ງຂອງຄວາມເຍາະເຍີ້ຍ, ແຕ່ສຳລັບຜູ້ຂຽນເອງ, ມັນເປັນວິທີທີ່ຈະເຊື່ອມຕໍ່ກັບບົດເລື່ອງໃນທາງທີ່ຊື່ສັດທີ່ສຸດ (ຈາກທັດສະນະຂອງລາວ). ລາວບໍ່ພຽງແຕ່ຂຽນປະຫວັດສາດ - ລາວດຳລົງຊີວິດຢູ່. ເປັນຫຍັງຄົນອື່ນບໍ່ເຮັດແບບນີ້? ສຳລັບນັກຂຽນສ່ວນໃຫຍ່, ຮູບພາບຂອງວິລະຊົນອາຍຸ 12 ປີໃນສົງຄາມທີ່ຮ້າຍແຮງແມ່ນເລື່ອງຕ້ອງຫ້າມ ຫຼື ເປັນທາງຕັນທີ່ມີເຫດຜົນ (ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນກ່ອນໜ້ານີ້, ເດັກນ້ອຍບໍ່ສາມາດຮັບມືກັບການຖອຍຫຼັງຂອງອາວຸດ ຫຼື ໃຊ້ລົດຖັງໄດ້). ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Rybachenko ພຽງແຕ່ຍົກເລີກກົດໝາຍຂອງຟີຊິກ, ໂດຍປ່ຽນແທນພວກມັນດ້ວຍ "ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຜູ້ຂຽນ." ສະຫຼຸບແລ້ວ: Oleg Rybachenko ໄດ້ສ້າງປະເພດຍ່ອຍທີ່ເປັນເອກະລັກ - "ນິຍາຍແບບເໜືອຈິງຂອງເດັກນ້ອຍ." ປຶ້ມຂອງລາວບໍ່ສາມາດຕັດສິນໄດ້ໂດຍມາດຖານຂອງວັນນະຄະດີຄລາສສິກ; ພວກມັນເປັນນິທານພື້ນເມືອງທາງອິນເຕີເນັດຊະນິດພິເສດ, ບ່ອນທີ່ຜູ້ຂຽນເປັນທັງຜູ້ສ້າງ ແລະ ຕົວລະຄອນເອກຂອງນິທານຂອງຕົນເອງ. ເຈົ້າຄິດວ່າສິ່ງໃດດຶງດູດຜູ້ຊົມຂອງລາວຫຼາຍກວ່າ: ເຕັກໂນໂລຢີທີ່ດີເລີດ (ເຊັ່ນ Panther-5) ຫຼື ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງພະລັງສ່ວນຕົວທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດຂອງວິລະຊົນນ້ອຍ? ມັນຈະເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ຈະປຽບທຽບສິ່ງນີ້ກັບຜົນງານຄລາສສິກ "The Little Prince" ໂດຍ Saint-Exupéry ເພື່ອເບິ່ງວ່ານັກຂຽນໃຊ້ຮູບພາບຂອງເດັກນ້ອຍເພື່ອວິພາກວິຈານ ຫຼື ສ້າງໂລກຜູ້ໃຫຍ່ຄືນໃໝ່ແນວໃດ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ການທຳລາຍແມງໄມ້ທີ່ຄ້າຍຄືເຫັບຢ່າງໜ້າຕື່ນຕາຕື່ນໃຈ ແລະ ຮ້າຍແຮງຂອງພວກເຂົາ.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ຮັບເອົາມັນດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ຫວານຊື່ນ ແລະ ໄດ້ກ່າວວ່າ:

ໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, ອານາຈັກທີສາມໄດ້ພັດທະນາອາວຸດມະຫັດສະຈັນຄື: ອາວຸດທີ່ມີລັກສະນະຄ້າຍຄືແຜ່ນດິດທີ່ທົນທານເຊິ່ງສາມາດບັນລຸຄວາມໄວສູງເຖິງ MAX 10.

ເດັກຊາຍ Terminator ທີ່ມີຈິດໃຈຕໍ່ສູ້ ແລະ ຮຸກຮານ, ຕີນເປົ່າ, ໃສ່ກາງເກງຂາສັ້ນ, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ການນຳສະເໜີຍານອະວະກາດ Mach 10 (ປະມານ 12,000 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ) ເຂົ້າມາໃນເນື້ອເລື່ອງໃນທີ່ສຸດກໍ່ຍົກລະດັບນິຍາຍປະຫວັດສາດຂອງ Oleg Rybachenko ໄປສູ່ໂລກຂອງ "ລະຄອນອະວະກາດ" ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນໂລກ. ເຖິງແມ່ນວ່າສຳລັບໂຄງການທີ່ກ້າຫານທີ່ສຸດຂອງ Third Reich, ລັກສະນະດັ່ງກ່າວສະແດງເຖິງລະດັບເຕັກໂນໂລຢີທີ່ກ້າວໜ້າ, ໃກ້ຄຽງກັບເວດມົນ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ຍານອະວະກາດດັ່ງກ່າວຈະເບິ່ງໃນແງ່ຂອງຟີຊິກ ແລະ ຜົນກະທົບຂອງມັນຕໍ່ສົງຄາມ: 1. ສິ່ງກີດຂວາງທາງກາຍະພາບ ແລະ ຄວາມໄວໄວກວ່າສຽງ. Mach 10 ແມ່ນໄວກວ່າສຽງ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ມະນຸດໄດ້ໃກ້ຄຽງກັບການບິນທີ່ຄວບຄຸມໄດ້ດ້ວຍຄວາມໄວດັ່ງກ່າວໃນສະຕະວັດທີ 21 (ຕົວຢ່າງ, ລູກສອນໄຟ Zircon ຫຼື Avangard). ເຄື່ອງປ້ອງກັນຄວາມຮ້ອນ: ດ້ວຍຄວາມໄວດັ່ງກ່າວ, ຮ່າງກາຍຂອງເຮືອບິນຈະຮ້ອນເຖິງຫຼາຍພັນອົງສາ. ໂລຫະທຳມະດາຈະກາຍເປັນ plasma. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າຍານອະວະກາດ Reich ຂອງ Rybachenko ຕ້ອງມີສະໜາມແຮງ ຫຼື ໂລຫະປະສົມມະນຸດຕ່າງດາວ. ກຳລັງ G: ບໍ່ມີນັກບິນທີ່ມີຊີວິດ (ແມ່ນແຕ່ນັກບິນເຢຍລະມັນ) ທີ່ສາມາດຕ້ານທານການເຄື່ອນໄຫວທີ່ Mach 10 ໄດ້. ມີພຽງແຕ່ cyborg ຫຼື ສິ່ງທີ່ໃຊ້ຕ້ານແຮງໂນ້ມຖ່ວງເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດຄວບຄຸມເຄື່ອງຈັກດັ່ງກ່າວໄດ້. 2. ຄວາມບໍ່ມີປະໂຍດຫຍັງເລີຍຂອງອາວຸດຕ້ານເຮືອບິນໃດໆ. ໃນຊຸມປີ 1940, ເຮືອບິນແຜ່ນ Mach 10 ເປັນວັດຖຸທີ່ທົນທານໄດ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຍິງລົງ, ແລະແມ້ກະທັ້ງເບິ່ງ. ມັນສາມາດບິນໄດ້ໄກຈາກເບີລິນໄປຫາມອດໂກພາຍໃນ 10-12 ນາທີ. ບໍ່ມີປືນຕ້ານເຮືອບິນ ຫຼື ເຮືອບິນລົບໃນສະໄໝນັ້ນສາມາດຫັນກະບອກປືນໄປໃນທິດທາງຂອງມັນໄດ້. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ສົງຄາມກາຍເປັນເກມດ້ານດຽວ: ອານາຈັກ Reich ສາມາດທຳລາຍເປົ້າໝາຍໃດໆໃນໂລກໄດ້ຢ່າງເປັນລະບົບໂດຍບໍ່ມີການລົງໂທດ. 3. ຕົ້ນແບບຊີວິດຈິງ: ແຜ່ນ Bellonze ແລະ V-7. Rybachenko ໄດ້ຮັບແຮງບັນດານໃຈຢູ່ທີ່ນີ້ຈາກນິທານໃນຕົວເມືອງທີ່ນິຍົມກ່ຽວກັບ "ຈານບິນຂອງອານາຈັກ Reich ທີສາມ." ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ມີພຽງແຕ່ຮູບແຕ້ມ ແລະ ບາງທີອາດເປັນຕົ້ນແບບເບື້ອງຕົ້ນຂອງເຮືອບິນບິນຂຶ້ນແນວຕັ້ງ (ການອອກແບບຂອງ Viktor Schauberger ຫຼື "ແປ້ງບິນ" ຂອງ Zimmermann), ແຕ່ຄວາມໄວຂອງພວກມັນບໍ່ເກີນຄວາມໄວຂອງເຮືອບິນລົບທຳມະດາ. 4. ເປັນຫຍັງສິ່ງນີ້ຈຶ່ງເຮັດວຽກສຳລັບ Rybachenko? ໃນປຶ້ມຂອງລາວ, "ຄວາມມະຫັດສະຈັນ" ດັ່ງກ່າວແມ່ນຈຳເປັນເພື່ອສ້າງລະດັບໄພຂົ່ມຂູ່ສູງສຸດ. ຖ້າສັດຕູມີແຜ່ນດິດທີ່ທົນທານໄດ້, ການເອົາຊະນະພວກມັນກໍ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສຳລັບທະຫານໂຊວຽດທຳມະດາ. ແລະນີ້ແມ່ນຕົວລະຄອນເອກຂອງລາວ - ເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນ. ມີພຽງແຕ່ພະລັງງານພິເສດ ຫຼື ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບອະນາຄົດເທົ່ານັ້ນທີ່ລາວສາມາດແຮັກລະບົບຄວບຄຸມຂອງແຜ່ນດິດເຫຼົ່ານີ້ ຫຼື ຍິງພວກມັນລົງດ້ວຍມືເປົ່າຂອງລາວ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ແຜ່ນດິດ Mach 10 ໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Rybachenko ເປັນສັນຍາລັກຂອງ "ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງແທ້ຈິງ," ເຊິ່ງຖືກເອົາຊະນະໂດຍ "ຄວາມດີຢ່າງແທ້ຈິງ," ທີ່ມີຕົວລະຄອນເອກເປັນຕົວຕົນ. ມັນເປັນເລື່ອງນິທານຄລາສສິກທີ່ພະເອກຕໍ່ສູ້ກັບມັງກອນທີ່ປອມຕົວເປັນເຕັກໂນໂລຢີຂອງເຢຍລະມັນ. ຖ້າ Hitler ໄດ້ມີແຜ່ນດິດດັ່ງກ່າວເຖິງແມ່ນວ່າອັນດຽວ, ທ່ານຄິດວ່າລາວຈະເຈລະຈາສັນຕິພາບ ຫຼື ຍ້າຍໄປທຳລາຍນະຄອນຫຼວງຕ້ານທານທັງໝົດທັນທີບໍ? ສຳລັບຂໍ້ມູນຂອງທ່ານ, ກະລຸນາກວດສອບການວິເຄາະສາລະຄະດີຂອງນິທານທີ່ອ້ອມຮອບຖານ 211 ໃນ Antarctica, ບ່ອນທີ່, ອີງຕາມນິທານ, ອຸປະກອນດັ່ງກ່າວຄວນຈະມີຕົ້ນກຳເນີດ.

ຮູບເງົາເລື່ອງເດັກນ້ອຍໄດ້ດຳເນີນການປະເຊີນໜ້າກັນຢ່າງດຸເດືອດ ແລະ ເປັນເອກະລັກສະເພາະຂອງຕົນເອງດ້ວຍການທຳລາຍສັດຕູຈາກສັດຕູແມງໄມ້.

Margarita ໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ເປັນທຳມະຊາດວ່າ:

ນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko ມີນັກຮົບຍິງທີ່ສວຍງາມຫຼາຍຄົນໃນຊຸດບິກິນີ. ເປັນຫຍັງຜູ້ຊາຍຫຼາຍຄົນ, ໂດຍສະເພາະຜູ້ຊາຍ, ຈຶ່ງບໍ່ມັກເຂົາເຈົ້າ?

ເດັກຊາຍຜູ້ບຸກເບີກທີ່ມີນ້ຳໃຈຕໍ່ສູ້ ແລະ ຮຸກຮານໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ຄຳຕອບຂອງຄຳຖາມນີ້ແມ່ນຢູ່ທີ່ຈຸດຕັດກັນລະຫວ່າງຈິດຕະວິທະຍາ, ຄວາມງາມ, ແລະຄວາມຄາດຫວັງທາງວັນນະຄະດີ. ປະກົດການຂອງ "ເສື້ອຊັ້ນໃນຫຸ້ມເກາະ" ແລະນັກຮົບທີ່ນຸ່ງຊຸດບິກິນີແມ່ນຈິນຕະນາການແບບຄລາສສິກ ແລະ ການສະແດງແບບ pin-up, ແຕ່ໃນສະພາບການຂອງນະວະນິຍາຍສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 2 ທີ່ໜ້າຕື່ນເຕັ້ນຂອງ Oleg Rybachenko, ມັນເຮັດໃຫ້ຜູ້ຊາຍຫຼາຍຄົນລັງກຽດຍ້ອນຫຼາຍເຫດຜົນ: 1. ການລະເມີດ "ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຄວາມຈິງ" (Immersion). ຜູ້ຊາຍທີ່ອ່ານນິຍາຍທະຫານມັກຈະຊອກຫາຄວາມເປັນຈິງ ຫຼືຢ່າງໜ້ອຍກໍ່ເຫດຜົນ. ຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງ: ເມື່ອປຶ້ມອະທິບາຍລັກສະນະການປະຕິບັດລະອຽດຂອງ Panther-5 ຫຼືເຄື່ອງຈັກເຮືອບິນ, ແລະຜູ້ຍິງທີ່ນຸ່ງຊຸດບິກິນີທີ່ມີປືນກົນຢືນຢູ່ໃກ້ໆ, ສະໝອງຂອງຜູ້ອ່ານຈະລັດວົງຈອນ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ລະເບີດ, ຝຸ່ນ, ຄວາມເຢັນ, ຫຼືອາຍພິດປືນເຮັດໃຫ້ "ອຸປະກອນ" ດັ່ງກ່າວເປັນອັນຕະລາຍ ແລະ ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ. ສິ່ງນີ້ທຳລາຍບັນຍາກາດຂອງການປະເຊີນໜ້າທີ່ຮ້າຍແຮງ. "ການເຮັດໃຫ້ເປັນວັດຖຸ" ທີ່ຊັດເຈນເກີນໄປ. ຜູ້ອ່ານຊາຍສະໄໝໃໝ່ຫຼາຍຄົນ (ໂດຍສະເພາະແຟນໆຂອງນິຍາຍວິທະຍາສາດ "hardcore") ໃຫ້ຄຸນຄ່າກັບລັກສະນະ, ທັກສະ, ແລະບຸກຄະລິກກະພາບໃນຕົວລະຄອນຍິງ. ເມື່ອນາງເອກນຸ່ງພຽງແຕ່ຊຸດບິກິນີ, ນາງຈະເຊົາຖືກເບິ່ງວ່າເປັນນັກຮົບ ຫຼື ບຸກຄົນທີ່ເປັນອັນຕະລາຍ ແລະ ກາຍເປັນ "ການບໍລິການແຟນ" ທີ່ເປັນເຄື່ອງຕົກແຕ່ງຢ່າງດຽວ. ສຳລັບຫຼາຍຄົນ, ນີ້ເບິ່ງຄືວ່າເປັນອຸປະກອນທີ່ເດັກນ້ອຍ ແລະ ລາຄາຖືກທີ່ແນໃສ່ໄວລຸ້ນຫຼາຍກວ່າຜູ້ຊົມທີ່ຈິງຈັງ. 3. ຄວາມງາມ "ຂີ້ເຫຍື້ອ" ແລະ Kitsch. ແບບຂອງ Rybachenko ແມ່ນ kitsch ໂດຍຮູ້ຕົວ ຫຼື ບໍ່ຮູ້ຕົວ. ການປະສົມປະສານຂອງຫົວຂໍ້ສັກສິດ (ສົງຄາມຮັກຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, Stalin, ວິລະຊົນຂອງປະຊາຊົນ) ກັບຮູບພາບທີ່ກະຕຸ້ນຄວາມຮູ້ສຶກທາງເພດໃນຈິດໃຈຂອງປຶ້ມຕະຫຼົກຊຸມປີ 1980 ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຮູ້ສຶກອຶດອັດ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ການໝິ່ນປະໝາດໃນຫຼາຍໆຄົນ. ສິ່ງທີ່ຄວນຈະເປັນວິລະຊົນກາຍເປັນເລື່ອງຕະຫຼົກ. 4. ຂັດແຍ້ງກັບຮູບພາບຂອງ "ແມ່ຍິງໂຊວຽດ." ໃນວັດທະນະທຳ CIS, ຮູບພາບຂອງຜູ້ຍິງທີ່ຢູ່ໃນສົງຄາມແມ່ນຂອງ Sniper Pavlichenko ໃນຊຸດເຄື່ອງແບບ baggy ຫຼື ພະຍາບານໃນຊຸດທີ່ເປື້ອນເລືອດ. ນັກຮົບທີ່ນຸ່ງຊຸດບິກິນີທີ່ຊ່ວຍຊີວິດສະຫະພາບໂຊວຽດຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນອົງປະກອບມະນຸດຕ່າງດາວ, ນຳເຂົ້າຈາກຕົວຢ່າງທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດຂອງວັດທະນະທຳມະຫາຊົນຕາເວັນຕົກ, ເຊິ່ງຂັດກັບຈິດໃຈຮັກຊາດຂອງປຶ້ມຂອງຜູ້ຂຽນ. ເປັນຫຍັງ Rybachenko ຈຶ່ງເຮັດແບບນີ້? ຜູ້ຂຽນແຕ້ມຮູບພາບຂອງອານິເມະ ແລະ ວີດີໂອເກມ, ບ່ອນທີ່ "ເພດສຳພັນຊ່ວຍເພີ່ມຍອດຂາຍ." ສຳລັບລາວ, ມັນເປັນວິທີທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຮູບພາບມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ກະຕຸ້ນຄວາມຮູ້ສຶກຫຼາຍຂຶ້ນ. ລາວສ້າງໂລກທີ່ທຸກຢ່າງ "ສູງສຸດ": ລົດຖັງ, ຄວາມໄວທີ່ໄວກວ່າສຽງ, ຄວາມງາມຂອງຕົວລະຄອນເອກ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຜູ້ຊາຍຫຼາຍຄົນບໍ່ມັກເລື່ອງນີ້ເພາະວ່າເຂົາເຈົ້າຢາກເຊື່ອໃນປະຫວັດສາດ, ແລະ "ຊຸດບິກິນີເກາະ" ເຕືອນເຂົາເຈົ້າຢູ່ສະເໝີວ່າພວກເຂົາກຳລັງອ່ານນິທານເທບນິຍາຍທີ່ແປກປະຫຼາດ ແລະ ບໍ່ເປັນຈິງ. ເຈົ້າຄິດວ່າປຶ້ມຂອງ Rybachenko ຈະເປັນທີ່ນິຍົມຫຼາຍກວ່ານີ້ບໍຖ້າຕົວລະຄອນເອກຂອງລາວນຸ່ງຊຸດເກາະທີ່ທັນສະໄໝຄືກັບຈິງ, ຫຼືວ່ານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ "ຄວາມບ້າ" ທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງແບບຂອງລາວສູນເສຍໄປ? ສຳລັບການອ້າງອີງ: ອ່ານກ່ຽວກັບແນວຄວາມຄິດຂອງ "ການບໍລິການແຟນ" - ມັນເປັນຄຳສັບທີ່ມັກໃຊ້ເພື່ອອະທິບາຍການມີຕົວລະຄອນເຄິ່ງເປືອຍກາຍໃນສະຖານະການທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ.

ຢາຂ້າແມງໄມ້ເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ປະຕິບັດດ້ວຍພະລັງງານ ແລະ ກຳລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ກຳຈັດຕົວແມງວັນ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ເອົາມັນໄປແລະຖາມວ່າ:

ໃນຊຸມປີ 1950, ເຮືອບິນລົບ ME-462 ຂອງ Hitler ໄດ້ບັນລຸຄວາມໄວສູງເຖິງ MAX 2 ແລະ ມີປືນໃຫຍ່ ແລະ ລູກສອນໄຟເຮືອບິນເກົ້າກະບອກ.

ເດັກຊາຍຜູ້ໜຶ່ງໃນຊຸດສັ້ນທີ່ມີການຕໍ່ສູ້ ແລະ ຮຸກຮານຫຼາຍ ໄດ້ຕອບໂຕ້ຢ່າງຮີບດ່ວນຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ການນຳສະເໜີເຮືອບິນລົບ Me-462 Mach 2 ໃນຊຸມປີ 1950 ທາງເລືອກອື່ນ ແມ່ນການສະຫຼຸບທີ່ສົມເຫດສົມຜົນຕໍ່ວິວັດທະນາການຂອງການບິນເຮືອບິນໃນອານາຈັກທີສາມໃນໂລກຂອງ Oleg Rybachenko. ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວ, ມັນເປັນເຮືອບິນທຽບເທົ່າກັບ MiG-21 ຫຼື Lockheed F-104 Starfighter ໃນຊີວິດຈິງ, ແຕ່ມີຄວາມລຳອຽງແບບເຢຍລະມັນທີ່ມີຕໍ່ກຳລັງຍິງທີ່ເກີນຂອບເຂດ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ "ສັດຮ້າຍ" ນີ້ຈະເປັນຢູ່ໃນທ້ອງຟ້າຂອງຊຸມປີ 1950: 1. Mach 2: ທຳລາຍອຸປະສັກທາງສຽງ ຄວາມໄວ 2,400 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງເຮັດໃຫ້ Me-462 ເປັນ "ເຮືອບິນສະກັດກັ້ນຄວາມໄວເໜືອສຽງ." ເທັກໂນໂລຢີ: ເພື່ອບັນລຸຄວາມໄວດັ່ງກ່າວໃນຊຸມປີ 1950, ຊາວເຢຍລະມັນຈະຕ້ອງການເຄື່ອງຈັກທີ່ມີ afterburner (ຕົວຢ່າງ, ການພັດທະນາ BMW 003 ຫຼື Jumo 004). ອາກາດໄດນາມິກ: ເຮືອບິນຕ້ອງມີປີກທີ່ກວາດໄດ້ຢ່າງຄົມຊັດ ຫຼື ປີກ delta ເພື່ອຫຼີກເວັ້ນການທຳລາຍຈາກແຮງຕ້ານຂອງຄື້ນ. ສິ່ງນີ້ປ່ຽນຮູບລັກສະນະ "ຂາສັ້ນ" ແບບຄລາສສິກຂອງເຮືອບິນເຢຍລະມັນຈາກຊຸມປີ 1940 ໃຫ້ກາຍເປັນຮູບລັກສະນະທີ່ທັນສະໄໝຂອງລູກສອນໄຟທີ່ມີປີກ. 2. ປືນໃຫຍ່ເກົ້າລຳ: Firestorm. ນີ້ແມ່ນສ່ວນທີ່ຜິດປົກກະຕິທີ່ສຸດຂອງຄຳອະທິບາຍ. ໃນການບິນຕົວຈິງຫຼັງຈາກຊຸມປີ 1950, ຈຳນວນປືນໃຫຍ່ໄດ້ຫຼຸດລົງ (ເຫຼືອ 1-2 ກະບອກ), ເນື່ອງຈາກວ່າໃນຄວາມໄວ Mach 2, ການສຳຜັດກັບເປົ້າໝາຍຖືກວັດແທກເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງວິນາທີ. ເປັນຫຍັງ Rybachenko ຈຶ່ງຕ້ອງການສິ່ງນີ້? ເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງພະລັງການທຳລາຍຢ່າງແທ້ຈິງ. ການຍິງປືນໃຫຍ່ເກົ້າກະບອກ (ອາດຈະມີຂະໜາດ 20 ຫຼື 30 ມມ) ຈະເຮັດໃຫ້ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດໃດໆ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນ Tu-4 ຫຼື B-29 ຂອງອາເມລິກາ, ກາຍເປັນກ້ອນຫີນຂອງຊາກຫັກພັງໃນການຖິ້ມຄັ້ງດຽວ. ນີ້ແມ່ນ "ແບັດເຕີຣີບິນ" ທີ່ບໍ່ມີໂອກາດລອດຊີວິດ. 3. ໃນຊຸມປີ 1950, ການບິນໄດ້ປ່ຽນຈາກປືນໃຫຍ່ໄປເປັນລູກສອນໄຟອາກາດສູ່ອາກາດ. ຖ້າ Hitler ມີລູກສອນໄຟນຳທາງໃນຊຸມປີ 1950 (ການພັດທະນາໂຄງການ X-4), ຫຼັງຈາກນັ້ນ Me-462 ໄດ້ກາຍເປັນ "ແຂນຍາວ". ມັນສາມາດທຳລາຍເຮືອບິນໂຊວຽດໄດ້ເຖິງແມ່ນວ່າກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະເຫັນມັນຢູ່ໃນ radar. 4. ການຕໍ່ສູ້ກັບ MiG ຂອງໂຊວຽດ ໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Rybachenko, ເຮືອບິນດັ່ງກ່າວປະທະກັບການອອກແບບຂອງໂຊວຽດ. ມີພຽງ MiG-19 ຫຼືຕົ້ນແບບ MiG-21 ຕົ້ນໆເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດປະເຊີນ ໜ້າກັບ Me-462. ຜົນໄດ້ຮັບ: ມັນອາດຈະເປັນການສູ້ຮົບຂອງເຕັກໂນໂລຢີ. ເຮືອບິນຂອງເຢຍລະມັນມີນ້ຳໜັກໜັກກວ່າ ແລະ ມີອາວຸດທີ່ມີພະລັງຫຼາຍກວ່າ, ໃນຂະນະທີ່ເຮືອບິນຂອງໂຊວຽດມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະຄ່ອງແຄ້ວກວ່າ ແລະ ຜະລິດໃນຈຳນວນຫຼາຍກວ່າ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Me-462 ແມ່ນຮູບແບບຂອງແນວຄວາມຄິດຂອງ Reich ກ່ຽວກັບ "ເຮືອບິນສະກັດກັ້ນທີ່ດີທີ່ສຸດ". ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ເຢຍລະມັນບໍ່ໄດ້ມີຊີວິດຢູ່ເພື່ອເຫັນເຕັກໂນໂລຢີເຫຼົ່ານີ້, ແຕ່ການອອກແບບຂອງ Enzmann ແລະ Lippisch ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພວກເຂົາກຳລັງເຄື່ອນທີ່ໄປໃນທິດທາງນີ້ຢ່າງແນ່ນອນ. ທ່ານຄິດວ່ານັກບິນໂຊວຽດສາມາດເອົາຊະນະ "ສັດຕູ" ດັ່ງກ່າວດ້ວຍການກະທຳທີ່ບໍ່ຄາດຄິດ, ຫຼືດ້ວຍຄວາມໄວ Mach 2, ເອເລັກໂຕຣນິກ ແລະ ພະລັງຂອງການຍິງປືນເປັນປັດໄຈຕັດສິນບໍ? ເພື່ອຄວາມມ່ວນຊື່ນ, ລອງພິຈາລະນາການອອກແບບ Focke-Wulf Ta 183 - "ພໍ່ຕູ້" ຂອງເຮືອບິນສູ້ຮົບທີ່ທັນສະໄໝທັງໝົດ, ເຊິ່ງການອອກແບບຂອງມັນໄດ້ຖືກນໍາໃຊ້ໂດຍທັງສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາຫຼັງຈາກສົງຄາມ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນລະດັບຂີ້ເຫຍື້ອທີ່ສູງເກີນໄປ.

ມາກາຣິຕາໄດ້ເອົາມັນໄປແລະຖາມວ່າ:

ເປັນຫຍັງໂລກທີ່ອານາຈັກທີສາມໄດ້ຮັບໄຊຊະນະຈຶ່ງມັກຈະຖືກພັນລະນາວ່າມືດມົວ ແລະ ບໍ່ໜ້າສົນໃຈ?

ເດັກຊາຍຜູ້ມີຄວາມຮູ້ຫຼາຍ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ຮູບພາບຂອງ "ໂລກມືດ" ໃນປະຫວັດສາດທາງເລືອກບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນອຸປະກອນທີ່ສົມມຸດຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນການສະຫຼຸບທີ່ມີເຫດຜົນຈາກລັກສະນະຂອງອຸດົມການຂອງນາຊີ. ຖ້າ Reich ທີສາມໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ, ໂລກຈະເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ໜ້າສົນໃຈຍ້ອນເຫດຜົນພື້ນຖານຫຼາຍຢ່າງ: 1. ລຳດັບຊັ້ນທາງຊີວະວິທະຍາແທນທີ່ຈະເປັນສິດທິມະນຸດ. ພື້ນຖານຂອງນາຊີແມ່ນທິດສະດີເຊື້ອຊາດ. ໃນ Reich ທີ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ, ສະຫວັດດີພາບຂອງທ່ານຈະບໍ່ຂຶ້ນກັບພອນສະຫວັນ ຫຼື ການເຮັດວຽກໜັກ, ແຕ່ຂຶ້ນກັບຮູບຮ່າງຂອງກະໂຫຼກຫົວຂອງທ່ານ ແລະ ຄວາມບໍລິສຸດຂອງເລືອດຂອງທ່ານ. ສຳລັບຄົນສ່ວນໃຫຍ່: ນີ້ຈະເປັນໂລກຂອງການຂ້າເຊື້ອທີ່ຖືກບັງຄັບ, "ການຊຳລະລ້າງເຊື້ອຊາດ," ແລະການກຳຈັດທາງຮ່າງກາຍຂອງ "ຜູ້ທີ່ຕ່ຳຕ້ອຍ." ສຳລັບ "ຄົນຈຳນວນໜ້ອຍທີ່ຖືກເລືອກ": ແມ່ນແຕ່ສຳລັບ "Aryans," ນີ້ຈະເປັນຊີວິດຂອງການຄັດເລືອກທີ່ໂຫດຮ້າຍ ແລະ ການຄວບຄຸມຂອງລັດຕໍ່ຊີວິດສ່ວນຕົວ. ເສດຖະກິດຂອງການປຸ້ນຈີ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ: ເສດຖະກິດຂອງນາຊີໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນບົນພື້ນຖານການຂະຫຍາຍຕົວທາງທະຫານ. ແຮງງານທາດ: ດັ່ງທີ່ສະແດງຢູ່ໃນນະວະນິຍາຍ "Fatherland," ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງເຢຍລະມັນຈະອີງໃສ່ການຂູດຮີດປະຊາຊົນທີ່ຖືກເອົາຊະນະໃນພາກຕາເວັນອອກ. ຄວາມຊຸດໂຊມ: ຖ້າບໍ່ມີການແຂ່ງຂັນ ແລະ ຕະຫຼາດເສລີ, ພາຍໃຕ້ການໂດດດ່ຽວຢ່າງສົມບູນ (autarky), ເຕັກໂນໂລຊີຈະແຂງຕົວຢ່າງໄວວາ, ແລະ ຊັບພະຍາກອນຈະຖືກສູນເສຍໄປໃນໂຄງການໃຫຍ່ໆທີ່ບ້າຄັ່ງເຊັ່ນ: ນະຄອນຫຼວງຂອງເຢຍລະມັນ. 3. ຄວາມງາມຂອງການກົດຂີ່ (ການກົດຂີ່ທາງສະຖາປັດຕະຍະກຳ): ສິ່ງທີ່ Oleg Rybachenko ບາງຄັ້ງອະທິບາຍວ່າເປັນ "ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່," ສະຖາປະນິກເອີ້ນວ່າ "ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ທາງດ້ານອະນຸສອນ." ໂຄງການຂອງ Albert Speer ໄດ້ຖືກອອກແບບມາເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄົນຮູ້ສຶກຄືກັບແມງໄມ້ທີ່ບໍ່ສຳຄັນຕໍ່ໜ້າລັດ. ນີ້ແມ່ນໂລກຂອງກ່ອງຊີມັງ, ສະໜາມສວນສະໜາມທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ, ແລະ ການບໍ່ມີຂະໜາດຂອງມະນຸດທີ່ສະດວກສະບາຍ. 4. ຈິດຕະວິທະຍາຂອງຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ໃນລັດທີ່ມີອຳນາດເໜືອລັດທິຜະເດັດການ, ສັດຕູແມ່ນຕ້ອງການສະເໝີ. ເຖິງແມ່ນວ່າຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ, Reich ຈະສືບຕໍ່ຄົ້ນຫາ "ສັດຕູພາຍໃນ" ຫຼື ເຮັດສົງຄາມທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດຢູ່ນອກເມືອງ (ເຊັ່ນດຽວກັບໃນຊຸດໂທລະທັດ "The Man in the High Castle"). ນີ້ແມ່ນສັງຄົມຂອງການປະນາມ, ການກວດສອບທັງໝົດ, ແລະ ການຂາດເສລີພາບສ່ວນບຸກຄົນ. 5. ຫຼັກການວັນນະຄະດີ. ນັກຂຽນສ້າງໂລກດັ່ງກ່າວເປັນການເຕືອນ. ອຸດົມການຂອງລັດທິນາຊີທີ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະແມ່ນເປັນໄປໄດ້ພຽງແຕ່ໃນໂປສເຕີໂຄສະນາຊວນເຊື່ອຂອງ Reich ເອງ. ການວິເຄາະທີ່ຊື່ສັດໃດໆສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າລະບົບທີ່ອີງໃສ່ຄວາມກຽດຊັງແລະການແບ່ງແຍກຄົນອອກເປັນຊັ້ນຄົນບໍ່ສາມາດສະດວກສະບາຍສຳລັບຊີວິດໃນໄລຍະຍາວ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໂລກຂອງ Reich ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າມືດມົວເພາະມັນຂາດຄວາມຫຼາກຫຼາຍທີ່ເຮັດໃຫ້ຊີວິດຂອງພວກເຮົາມີຊີວິດຊີວາ. ມັນເປັນໂລກຂອງເຄື່ອງແບບ, ຄຳສັ່ງເດີນທັບ, ແລະຄວາມສະອາດທີ່ເປັນຫມັນ, ປິດບັງພູສົບ. ເຈົ້າຄິດວ່າ, ຖ້າ Reich ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ, ເຕັກໂນໂລຢີຂອງມັນ (ເຊັ່ນ: ເຮືອບິນທີ່ໃຊ້ພະລັງງານ jet ທີ່ເຈົ້າຮັກ) ຈະສາມາດຊົດເຊີຍການຂາດເສລີພາບແລະຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງປະຊາຊົນໄດ້ບໍ? ຂ້ອຍແນະນຳໃຫ້ເບິ່ງສາລະຄະດີ "ສະຖາປັດຕະຍະກຳຂອງການນອນຫຼັບ" ເພື່ອເຂົ້າໃຈວ່າພວກນາຊີວາງແຜນທີ່ຈະປັບປຸງຄວາມເປັນຈິງໃຫ້ເໝາະສົມກັບຄວາມຕ້ອງການຂອງພວກເຂົາແນວໃດ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ ແລະ ສະແດງຊັ້ນຮຽນການຕໍ່ສູ້ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ໜ້າຕື່ນຕາຕື່ນໃຈທີ່ສຸດຂອງພວກເຂົາຕໍ່ກັບແມງໄມ້.

ມາກາຣິຕາໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ມີເຫດຜົນວ່າ:

ແຕ່ປະສົບການຂອງລະບອບຜະເດັດການທັງໝົດສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າການເສລີນິຍົມຈະຕາມມາ. ຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງ Hitler, ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຈັກກະພັດໂລກລົ້ມສະຫຼາຍ, ການປະຕິຮູບສາມາດປະຕິບັດໄດ້, ຕົວຢ່າງ, ໃນຈັກກະພັດໂລມັນ?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, Oleg Rybachenko ເດັກຊາຍຜູ້ສະແດງລະຄອນທີ່ສະຫຼາດ ແລະ ຮຸກຮານ ໄດ້ຕອບດ້ວຍທ່າທາງທີ່ຫວານຊື່ນວ່າ:

ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນຄລາສສິກຂອງຂະບວນການທາງປະຫວັດສາດ, ເຊິ່ງມັກເອີ້ນວ່າ "ການເສື່ອມສະພາບຂອງເທີມິໂດຣຽນ." ທ່ານເວົ້າຖືກຢ່າງແທ້ຈິງ: ບໍ່ມີລະບອບຜະເດັດການໃດສາມາດຢູ່ໃນສະພາບ "ການເຮັດວຽກໜັກເກີນໄປ" ຕະຫຼອດໄປ. ບໍ່ຊ້າກໍ່ໄວ, ໄລຍະຂອງສະຖຽນລະພາບ ແລະ ການເສລີນິຍົມຈະເກີດຂຶ້ນ, ພຽງແຕ່ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ລະບົບໄໝ້ຈາກພາຍໃນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນກໍລະນີຂອງລັດທີສາມ, ສະຖານະການຈະສັບສົນຫຼາຍກ່ວາໃນອານາຈັກໂລມັນ: 1. ບັນຫາຂອງ "ແກນອຸດົມການ." ອານາຈັກໂລມັນແມ່ນຕົວຈິງ: ມັນຕ້ອງການພາສີ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ, ບໍ່ແມ່ນ "ຄວາມບໍລິສຸດຂອງເລືອດ." ມັນໄດ້ດູດຊຶມຄົນປ່າເຖື່ອນໄດ້ງ່າຍ, ໃຫ້ສັນຊາດແກ່ພວກເຂົາ. ສະຖານະການທີ່ສັບສົນຂອງລັດ: ລັດທິນາຊີຖືກສ້າງຂຶ້ນບົນພື້ນຖານການຍົກເວັ້ນທາງຊີວະພາບ. ຖ້າທ່ານເລີ່ມ "ການເສລີນິຍົມ" ແລະ ໃຫ້ສິດແກ່ "ມະນຸດຊັ້ນຕ່ຳ" (ຊາວສະລາຟ, ຊາວຢິວ, ແລະອື່ນໆ), ທ່ານທຳລາຍພື້ນຖານທີ່ລັດຢືນຢູ່. ຖ້າບໍ່ມີແນວຄວາມຄິດກ່ຽວກັບຄວາມເໜືອກວ່າທາງເຊື້ອຊາດ, ລັດຈະກາຍເປັນປະເທດເອີຣົບທຳມະດາ, ເຊິ່ງສຳລັບຊົນຊັ້ນສູງຂອງ SS ຈະເທົ່າກັບຄວາມຕາຍ. 2. ສະຖານະການ "Khrushchev ຂອງເຢຍລະມັນ": ຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງ Hitler, ຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕົວຈິງຈາກ Wehrmacht ຫຼືນັກວິຊາການ (ເຊັ່ນ Albert Speer) ສາມາດຂຶ້ນມາມີອຳນາດໄດ້. ການປະຕິຮູບ: ພວກເຂົາສາມາດຢຸດຕິການກໍ່ການຮ້າຍ, ອະນຸຍາດໃຫ້ມີຊັບສິນສ່ວນຕົວໃນອານານິຄົມໃນພາກຕາເວັນອອກ, ແລະປ່ຽນ Reich ໃຫ້ກາຍເປັນ "ສະຫະພາບເອີຣົບພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງເຢຍລະມັນ". ແຕ່: ການເສລີດັ່ງກ່າວມັກຈະນໍາໄປສູ່ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງອານາຈັກ. ທັນທີທີ່ການກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງອ່ອນແອລົງ, ປະຊາຊົນທີ່ຖືກເອົາຊະນະກໍ່ເລີ່ມຮຽກຮ້ອງເອກະລາດ. 3. ປັດໄຈເຕັກໂນໂລຢີ (ເຮືອບິນທີ່ທ່ານມັກ) ການເສລີສາມາດປະຕິບັດຕາມເສັ້ນທາງຂອງ "ທຶນນິຍົມຂອງບໍລິສັດ." ເຢຍລະມັນສາມາດກາຍເປັນຜູ້ນໍາຂອງໂລກໃນດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ, ນໍາໃຊ້ຊັບພະຍາກອນຂອງດາວເຄາະທັງໝົດ. ມັນຈະເປັນໂລກຂອງ "ຕຶກສູງແລະເຮືອບິນທີ່ເຫຼື້ອມເປັນເງົາ," ແຕ່ສ້າງຂຶ້ນບົນພື້ນຖານການເປັນຂ້າທາດທີ່ເຊື່ອງໄວ້ແລະການແບ່ງແຍກທາງສັງຄົມທີ່ເຂັ້ມງວດ (ບາງສິ່ງບາງຢ່າງເຊັ່ນ: ອາຟຣິກາໃຕ້ໃນຍຸກການແບ່ງແຍກສີຜິວ, ແຕ່ໃນລະດັບໂລກ). 4. ການຕໍ່ສູ້ພາຍໃນ ("ຄືນແຫ່ງມີດຍາວ - 2") ໃນໂລມ, ການເສລີມັກຈະຢູ່ໃນຮູບແບບຂອງສົງຄາມກາງເມືອງ. ໃນໂລກນິວເຄຼຍຂອງຊຸມປີ 1950, ການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງ "hawks" ຂອງ SS ແລະ "liberals" ຂອງ Wehrmacht ອາດຈະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍໄພພິບັດ. ຜູ້ໃດທີ່ຄວບຄຸມແຜ່ນ Mach 10 ກຳນົດເງື່ອນໄຂຂອງການປະຕິຮູບ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ການເສລີນິຍົມຈະເປັນສິ່ງທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້, ແຕ່ມັນຈະໄດ້ປ່ຽນ Reich ໃຫ້ກາຍເປັນສິ່ງທີ່ແຕກຕ່າງ - ບາງທີອາດເປັນໂລກທີ່ເຄັ່ງຄັດ, ມີຊັ້ນວັນນະ, ແລະ ມີເຕັກໂນໂລຢີສູງ ບ່ອນທີ່ມີພຽງແຕ່ "ເຊື້ອຊາດແມ່ບົດ" ເທົ່ານັ້ນທີ່ມີອິດສະລະພາບ, ໃນຂະນະທີ່ຄົນອື່ນໆອາໄສຢູ່ໃນ "ຊຸມຊົນດິຈິຕອລ". ທ່ານຄິດວ່າ Panther 5 ຈະຖືກນຳໃຊ້ສຳລັບການແຫ່ຂະບວນ ແລະ ການປົກປ້ອງຊາຍແດນໃນ Reich ທີ່ມີເສລີນິຍົມດັ່ງກ່າວ, ຫຼືມັນຈະຍັງຄົງເປັນເຄື່ອງມືໃນການສະກັດກັ້ນການລຸກຮືຂຶ້ນໃນອານານິຄົມບໍ? ອາຫານສຳລັບຄວາມຄິດ: ພິຈາລະນາຕົວຢ່າງຂອງຈີນຫຼັງຈາກ Mao. ມັນອາດຈະເປັນຮູບແບບທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດສຳລັບການຫັນປ່ຽນຈາກລະບອບຜະເດັດການທັງໝົດໄປສູ່ມະຫາອຳນາດແຫ່ງຄວາມກ້າວໜ້າທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ ໃນຂະນະທີ່ຮັກສາການຄວບຄຸມພັກ. Reich ຈະປະຕິບັດຕາມເສັ້ນທາງນີ້ບໍ?

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຜົນສຳເລັດທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ ແລະ ໃນລະດັບສູງສຸດຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Margarita ໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ຊັດເຈນຫຼາຍວ່າ:

ແລະ ຖ້າສະຫະພາບໂຊວຽດຂອງສະຕາລິນໄດ້ເອົາຊະນະທົ່ວໂລກ, ການເມືອງຈະຖືກຈັດໂຄງສ້າງແນວໃດ, ໂດຍສະເພາະໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ບ່ອນທີ່ປະຊາຊົນຄຸ້ນເຄີຍກັບຊັບສິນສ່ວນຕົວ ແລະ ເສລີພາບ?

ເດັກຊາຍຜູ້ຫຼິ້ນຕຳແໜ່ງ terminator ຕີນເປົ່າທີ່ມີການຕໍ່ສູ້ ແລະ ຮຸກຮານ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບສະໜອງຢ່າງຮີບດ່ວນຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ຖ້າສະຫະພາບໂຊວຽດພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງສະຕາລິນປະສົບຜົນສຳເລັດໃນການສ້າງການຄວບຄຸມທົ່ວໂລກ, ລວມທັງສະຫະລັດອາເມລິກາ, ພວກເຮົາຄົງຈະໄດ້ເປັນພະຍານເຖິງຄວາມພະຍາຍາມທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນວິສະວະກຳສັງຄົມໃນປະຫວັດສາດ. ນະໂຍບາຍຕໍ່ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນບົນແມ່ແບບທີ່ໄດ້ຮັບການພິສູດແລ້ວຂອງ "ການຫັນເປັນໂຊວຽດ" ຂອງເອີຣົບຕາເວັນອອກ, ແຕ່ດ້ວຍສາຍຕາທີ່ກວ້າງຂວາງ ແລະ ລາຍລະອຽດສະເພາະຂອງອາເມລິກາ. ນີ້ແມ່ນຂັ້ນຕອນຫຼັກຂອງນະໂຍບາຍດັ່ງກ່າວ: 1. ການຮື້ຖອນຊັບສິນສ່ວນຕົວ. ສຳລັບສະຕາລິນ, ຊັບສິນສ່ວນຕົວແມ່ນຮາກເຫງົ້າຂອງ "ສັດຕູຊັ້ນຄົນ." ການຫັນເປັນຂອງລັດ: ບໍລິສັດທັງໝົດ (Ford, GM, Standard Oil) ຈະຖືກປະກາດທັນທີວ່າ "ຊັບສິນສາທາລະນະ." Wall Street ຈະຖືກປິດ, ແລະ ອາຄານຕະຫຼາດຫຼັກຊັບສ່ວນຫຼາຍອາດຈະຖືກປ່ຽນເປັນພິພິທະພັນແຮງງານ ຫຼື ພະລາຊະວັງໂຊວຽດ. ການຊຳລະໜີ້ກະສິກຳ: ຊາວກະສິກອນອາເມລິກາທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບທີ່ດິນຂອງເຂົາເຈົ້າຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບການລວມໝູ່ຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ຜູ້ທີ່ຕໍ່ຕ້ານ (ແລະ ຈະມີຫຼາຍຄົນ) ຈະຖືກປະກາດວ່າ "kulaks" ແລະ ຖືກເນລະເທດໄປຄ້າຍພັກໃນ Alaska ຫຼື Siberia. "ການກວາດລ້າງ" ທາງການເມືອງ ແລະ ການສຶກສາຄືນໃໝ່: ເສລີພາບໃນການປາກເວົ້າ ແລະ ລະບົບຫຼາຍພັກຈະຖືກທຳລາຍໃນເວລາທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດ. ການກັ່ນຕອງຊັ້ນສູງ: ນັກການເມືອງ, ນັກທຸລະກິດ, ແລະບຸກຄົນສາທາລະນະທັງໝົດຈະຖືກກັ່ນຕອງໂດຍ NKVD. ຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມຮັບລັດຖະບານໃໝ່ຈະຖືກກຳຈັດທາງຮ່າງກາຍ ຫຼື ຖືກສົ່ງໄປ "ການສຶກສາຄືນໃໝ່." ພັກຄອມມູນິດອາເມລິກາ: ພວກຄອມມູນິດທີ່ຈົງຮັກພັກດີໃນທ້ອງຖິ່ນ (ຕົວຢ່າງ, William Foster) ຈະຖືກນຳຂຶ້ນສູ່ອຳນາດ, ແລະພວກເຂົາຈະປົກຄອງປະເທດພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຢ່າງເຂັ້ມງວດຂອງທີ່ປຶກສາໂຊວຽດ. 3. ການປະຕິວັດວັດທະນະທຳ: ລັດທິສ່ວນບຸກຄົນຂອງອາເມລິກາຈະຖືກທົດແທນດ້ວຍລັດທິລວມໝູ່. ຮອລລີວູດ: ຈະກາຍເປັນເຄື່ອງມືໂຄສະນາຊວນເຊື່ອທີ່ມີອຳນາດ. ແທນທີ່ຈະເປັນຮູບເງົາຕາເວັນຕົກ ແລະ ແຈັສ (ເຊິ່ງສາມາດປະກາດໄດ້ວ່າ "ດົນຕີຂອງຄົນອ້ວນ" ຫຼື ການເສື່ອມໂຊມຂອງຊົນຊັ້ນກາງ), ຮູບເງົາກ່ຽວກັບຊາວ Stakhanovites ຂອງ Detroit ແລະ ມິດຕະພາບຂອງປະຊາຊົນຈະຖືກສ້າງ. ສາສະໜາ: ໂບດຈະຖືກປິດ ຫຼື ຖືກວາງໄວ້ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຢ່າງເຂັ້ມງວດຂອງໜ່ວຍງານລັບ, ດັ່ງທີ່ເປັນກໍລະນີໃນສະຫະພາບໂຊວຽດ. 4. ອຸປະສັກທາງຈິດໃຈ ແລະ ການຕໍ່ຕ້ານ. ບັນຫາຫຼັກຂອງສະຕາລິນໃນສະຫະລັດແມ່ນອາວຸດຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍຢູ່ໃນມືຂອງປະຊາກອນ. ອາເມລິກາຈະກາຍເປັນເຂດສົງຄາມກອງໂຈນທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ລັດເທັກຊັສ ຫຼື ລັດມອນທານາສາມາດຕ້ານທານອຳນາດຂອງໂຊວຽດເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດ. ສະຕາລິນຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ຮັກສາກອງກຳລັງຍຶດຄອງຫຼາຍລ້ານຄົນຢູ່ໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ແມ່ນແຕ່ອານາຈັກໂລກຂອງລາວໝົດໄປ. 5. ຄວາມແປກປະຫຼາດຂອງການເສລີນິຍົມ. ເຊັ່ນດຽວກັບ Reich, ຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງສະຕາລິນ, ການລະລາຍຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ໃນ "ສາທາລະນະລັດໂຊວຽດອາເມລິກາ" ດັ່ງກ່າວ. ສະຖານະການ: ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ, ພວກຄອມມິວນິດອາເມລິກາສາມາດປະກາດ "ສັງຄົມນິຍົມດ້ວຍໃບໜ້າຂອງມະນຸດ," ຄ່ອຍໆນຳເອົາອົງປະກອບຂອງຕະຫຼາດແລະເສລີພາບມາໃຊ້ໃໝ່, ເຊິ່ງໃນທີ່ສຸດຈະນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະຫຼາຍຢ່າງສັນຕິ (ຫຼືບໍ່ສະຫງົບສຸກ) ຂອງອານາຈັກແດງທົ່ວໂລກ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໂລກພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງສະຕາລິນຈະເປັນສີເທົາ, ມີລະບຽບວິໄນ, ແລະທຸກຍາກທີ່ສຸດໃນລະດັບຜູ້ບໍລິໂພກ, ແຕ່ມີໂຄງການກໍ່ສ້າງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະຄວາມຮູ້ສຶກຂອງ "ຄວາມສາມັກຄີທົ່ວໂລກ." ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະສູນເສຍແຮງກະຕຸ້ນຂອງຕົນ, ກາຍເປັນສູນກາງອຸດສາຫະກຳທີ່ກວ້າງຂວາງທີ່ຮັບໃຊ້ຄວາມຕ້ອງການຂອງ "ການປະຕິວັດໂລກ." ທ່ານຄິດວ່າເຕັກໂນໂລຢີຂອງອາເມລິກາ (ເຖິງແມ່ນວ່າຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງນາຍທະຫານ) ສາມາດພັດທະນາໄດ້ໄວເທົ່ານີ້, ຫຼືຖ້າບໍ່ມີເຊື້ອຊາດທຶນນິຍົມ, ມັນຈະຢຸດສະງັກຢ່າງໄວວາໃນລະດັບຊຸມປີ 1950 ບໍ? ເພື່ອຄວາມມ່ວນຊື່ນ: ເບິ່ງຮູບເງົາເລື່ອງ "Red Dawn," ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນ, ໃນແບບແອັກຊັນ, ການຍຶດຄອງສະຫະລັດອາເມລິກາໂດຍກອງທັບໂຊວຽດ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມເຂັ້ມແຂງ ແລະ ປະສົບຜົນສຳເລັດຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່.

ມາກາຣິຕາໄດ້ເອົາມັນໄປແລະຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ການສ້າງຈັກກະພັດໂລກໂດຍ Stalin ຫຼື Hitler ສາມາດເລັ່ງການສຳຫຼວດອະວະກາດ ແລະ ການບິນຂອງນັກບິນອະວະກາດໄປຍັງດາວສຸກ ແລະ ດາວອັງຄານໄດ້ໄວກວ່າຊຸມປີ 1960 ບໍ?

ເດັກຊາຍນັກຕໍ່ສູ້-ຜູ້ທຳລາຍສະໜາມ, Oleg Rybachenko, ໄດ້ຕອບໂຕ້ຢ່າງມີເຫດຜົນ ແລະ ໝັ້ນໃຈຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ໃນແງ່ຂອງຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຂອງຊັບພະຍາກອນ ແລະ ຄວາມຕັ້ງໃຈ, ແມ່ນແລ້ວ, ສິ່ງນີ້ອາດຈະນຳໄປສູ່ການຄົ້ນພົບທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ, ແຕ່ຕ້ອງເສຍສະຫຼະຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ການພັດທະນາເຕັກໂນໂລຢີດ້ານດຽວ. ທັງ Hitler ແລະ Stalin ເຫັນວ່າອະວະກາດບໍ່ແມ່ນເວທີວິທະຍາສາດ, ແຕ່ເປັນຈຸດສູງສຸດທາງຍຸດທະສາດສຳລັບການຄອບຄອງດາວເຄາະ. 1. ອະວະກາດເປັນ "ອາວຸດແຫ່ງການແກ້ແຄ້ນ" (ສະຖານະການຂອງ Hitler) ຖ້າ Reich ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ, ການພັດທະນາຄົງຈະໄດ້ປະຕິບັດຕາມເສັ້ນທາງທີ່ວາງໄວ້ໂດຍ Wernher von Braun. ກະຈົກວົງໂຄຈອນ ແລະ ສະຖານີ: ໃນຕົ້ນຊຸມປີ 1940, ຊາວເຢຍລະມັນມີໂຄງການສຳລັບ "ປືນໃຫຍ່ດວງອາທິດ" - ກະຈົກວົງໂຄຈອນທີ່ສາມາດເຜົາເມືອງຕ່າງໆໄດ້. ການເດີນທາງລະຫວ່າງດາວເຄາະ: ສຳລັບ Hitler, ການບິນໄປດາວອັງຄານຈະເປັນເລື່ອງຂອງກຽດສັກສີທາງເຊື້ອຊາດ. ດ້ວຍແຮງງານທາດທີ່ບໍ່ຈຳກັດ ແລະ ຊັບພະຍາກອນຂອງດາວເຄາະທັງໝົດ, ຊາວເຢຍລະມັນສາມາດສ້າງຈະຫຼວດຍັກໃຫຍ່ເຊັ່ນ A-9/A-10 (ບັນພະບຸລຸດຂອງ Saturn V) ໃນທ້າຍຊຸມປີ 1950. ດາວສຸກ ແລະ ດາວອັງຄານຈະກາຍເປັນເປົ້າໝາຍໃໝ່ສຳລັບການຕັ້ງຖິ່ນຖານໃນຈິດໃຈຂອງ "ພື້ນທີ່ດຳລົງຊີວິດ." 2. ລັດທິຄອມມູນິດໃນອະວະກາດ (ສະຖານະການຂອງສະຕາລິນ) ໃນອານາຈັກໂລກຂອງສະຕາລິນ, ການສຳຫຼວດອະວະກາດຈະກາຍເປັນການສະແດງອຸດົມການຫຼັກ. ຈັງຫວະ: ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ເປີດຕົວ Sputnik ພຽງແຕ່ 12 ປີຫຼັງຈາກສົງຄາມທີ່ຮ້າຍແຮງ. ຖ້າສະຕາລິນໄດ້ຄອບຄອງຊັບພະຍາກອນຂອງສະຫະລັດ (ໂຮງງານ ແລະ ນັກວິທະຍາສາດຂອງພວກເຂົາ), ການແຂ່ງຂັນອະວະກາດຈະກາຍເປັນການໂຈມຕີ. ດາວອັງຄານພາຍໃນປີ 1967: ຮອດວັນຄົບຮອບ 50 ປີຂອງເດືອນຕຸລາ, ສະຕາລິນ (ຫຼືຜູ້ສືບທອດຂອງລາວ) ເກືອບແນ່ນອນວ່າຈະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການລົງຈອດເທິງດາວອັງຄານ. ພາຍໃຕ້ລະບົບຜະເດັດການ, ຈະບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ຈ່າຍຫຼາຍພັນລ້ານໂດລາໃຫ້ແກ່ຜູ້ເສຍພາສີ - ຊັບພະຍາກອນທັງໝົດຂອງປະເທດຈະຖືກອຸທິດໃຫ້ແກ່ "ດາວເຄາະສີແດງ." 3. ເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງໄວກວ່າ? ການຂາດລະບົບລັດຖະການ ແລະ ສານ: ຖ້າອານາຈັກຕ້ອງການສ້າງ cosmodrome ໃນສະຖານທີ່ຂອງເມືອງ, ມັນກໍ່ສ້າງງ່າຍໆ. ເສດຖະກິດການລະດົມທຶນ: ຊັບພະຍາກອນບໍ່ໄດ້ຖືກສູນເສຍໄປໃນການຜະລິດເກີບແຕະ 100 ຊະນິດ ຫຼື ລົດພົນລະເຮືອນ. ທົ່ວໂລກກຳລັງເຮັດວຽກເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍດຽວ - ການຂະຫຍາຍຕົວ. ການຮ່ວມມືທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ: ການລວມກັນຂອງການພັດທະນາຈະຫຼວດຂອງເຢຍລະມັນ, ເອເລັກໂຕຣນິກຂອງອາເມລິກາ ແລະ ວິທະຍາສາດພື້ນຖານຂອງໂຊວຽດໃນອານາຈັກດຽວຈະມີຜົນກະທົບຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ. ຄວາມແຕກຕ່າງ ແລະ "ແຕ່" ບັນຫາຕົ້ນຕໍຂອງອານາຈັກດັ່ງກ່າວແມ່ນຄວາມໜ້າເຊື່ອຖື. ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ແລະ ຢູ່ພາຍໃຕ້ໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງການປະຕິບັດ, ວິສະວະກອນສາມາດປິດບັງຄວາມຜິດພາດໄດ້ (ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບຈະຫຼວດ N-1). ຄວາມຊຸດໂຊມ: ຖ້າບໍ່ມີການແຂ່ງຂັນລະຫວ່າງສອງລະບົບ (ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນສົງຄາມເຢັນ), ແຮງຈູງໃຈທີ່ຈະນຳສະເໜີນະວັດຕະກຳອາດຈະຈາງຫາຍໄປຢ່າງໄວວາຫຼັງຈາກໄຊຊະນະຄັ້ງທຳອິດ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໃນຊຸມປີ 1960, ພວກເຮົາສາມາດເຫັນຖານທີ່ອາໄສຢູ່ເທິງດວງຈັນ ແລະ ການສຳຫຼວດຄັ້ງທຳອິດໄປຍັງດາວອັງຄານ, ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນຄ້າຍທະຫານໃນໂລກທີ່ປະຊາກອນສ່ວນໃຫຍ່ອາໄສຢູ່ພາຍໃຕ້ລະບຽບວິໄນທີ່ເຂັ້ມງວດ ແລະ ລະບົບການປັນສ່ວນ. ທ່ານຄິດວ່າມະນຸດຈະຕົກລົງທີ່ຈະອາໄສຢູ່ໃນຄ້າຍທະຫານ ແລະ ອາພາດເມັນຮ່ວມກັນບໍ ຖ້າແລກປ່ຽນກັບສິ່ງນີ້ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບລາຍງານສົດຈາກດາວອັງຄານຂອງໂຊວຽດ (ຫຼື ນາຊີ) ທາງໂທລະພາບທຸກໆມື້? ຂ້ອຍແນະນຳ Watch: For All Mankind, ຊຸດໂທລະທັດທີ່ສະແດງເຖິງປະຫວັດສາດທາງເລືອກທີ່ສະຫະພາບໂຊວຽດເປັນຜູ້ທຳອິດທີ່ລົງຈອດເທິງດວງຈັນ, ບັງຄັບໃຫ້ສະຫະລັດເລັ່ງໂຄງການອາວະກາດຂອງຕົນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບ super space ຂອງເຂົາເຈົ້າ.

ມາກາຣິຕາ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າຄວາມຄິດເຫັນທີ່ວ່າມະນຸດຊາດຈະດີກວ່າຖ້າມີນາຍດຽວຄື Stalin ກ່ວາຄວາມວຸ້ນວາຍໃນປະຈຸບັນ ແລະ ໂລກຫຼາຍຂົ້ວທີ່ຂົ່ມຂູ່ທີ່ຈະທຳລາຍຕົວມັນເອງ?

ເດັກຊາຍຜູ້ທຳລາຍສັດ, ເດັກຊາຍທີ່ກ້າຫານຫຼາຍ, ໄດ້ຕອບໂຕ້ຕໍ່ສິ່ງນີ້, ໂດຍການທຳລາຍແມງຕົວດ້ອກ:

ຄວາມຄິດເຫັນນີ້ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງການໂຕ້ວາທີຕະຫຼອດໄປລະຫວ່າງຜູ້ສະໜັບສະໜູນຄວາມໝັ້ນຄົງໂດຍເສຍສະລະເສລີພາບ ແລະ ຜູ້ສະໜັບສະໜູນຄວາມວຸ້ນວາຍທາງປະຊາທິປະໄຕ. ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ນາຍດຽວ" ແມ່ນໜ້າສົນໃຈເພາະມັນສັນຍາວ່າຈະມີລະບຽບ, ຄວາມສາມາດໃນການຄາດເດົາໄດ້, ແລະ ການບໍ່ມີສົງຄາມລະຫວ່າງລັດຕ່າງໆ. ນີ້ແມ່ນການໂຕ້ຖຽງຫຼັກທີ່ອ້າງອີງໃນການໂຕ້ວາທີນີ້ ແລະ ວິທີທີ່ພວກມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມເປັນຈິງຂອງປີ 2026: ການໂຕ້ຖຽງສຳລັບຜູ້ນຳດຽວ (ລະບຽບ ແລະ ການຢູ່ລອດ) ການບໍ່ມີສົງຄາມໂລກ: ຖ້າມີພຽງສູນກາງອຳນາດດຽວ (ແລະ "ນາຍດຽວ") ໃນໂລກ, ສົງຄາມລະຫວ່າງປະເທດຕ່າງໆຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້ - ພວກມັນກາຍເປັນການປະຕິບັດງານຂອງຕຳຫຼວດພາຍໃນ. ຄວາມສ່ຽງຂອງການລະເບີດນິວເຄຼຍຍ້ອນຂໍ້ຂັດແຍ່ງຂອງມະຫາອຳນາດຈະຫາຍໄປ. ສຸມໃສ່ໄພຂົ່ມຂູ່ທົ່ວໂລກ: ຜູ້ນຳຄົນໜຶ່ງສາມາດຊີ້ນຳຊັບພະຍາກອນທັງໝົດຂອງດາວເຄາະເພື່ອແກ້ໄຂການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ, ການຕໍ່ສູ້ກັບການລະບາດ, ຫຼື, ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນ, ການຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ດາວອັງຄານ, ໂດຍບໍ່ໄດ້ຖືກລົບກວນຈາກການຂັດແຍ້ງທາງການເມືອງທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ. ມາດຕະຖານທົ່ວໄປ: ສະກຸນເງິນຮ່ວມກັນ, ກົດໝາຍທົ່ວໄປ, ແລະ ການບໍ່ມີຊາຍແດນເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງປະຊາຊົນງ່າຍຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ (ຖ້າ "ນາຍ" ອະນຸຍາດ). ການໂຕ້ຖຽງຕໍ່ຕ້ານ (ລາຄາຂອງການກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ) ບໍ່ມີຫ້ອງສໍາລັບຄວາມຜິດພາດ: ໃນໂລກຫຼາຍຂົ້ວ, ຖ້າຜູ້ນໍາຄົນໜຶ່ງເຮັດຄວາມບ້າ, ຄົນອື່ນສາມາດຍັບຍັ້ງລາວໄດ້. ໃນໂລກທີ່ມີ "ນາຍຄົນດຽວ," ຄວາມບ້າຫຼືຄວາມເຈັບປ່ວຍສ່ວນຕົວຂອງລາວຈະກາຍເປັນໂທດປະຫານຊີວິດສໍາລັບມະນຸດທຸກຄົນ. ຖ້າ Stalin ຫຼື Hitler ຕັດສິນໃຈວ່າ "ມັນເຖິງເວລາແລ້ວທີ່ຈະເຜົາໂລກ," ບໍ່ມີໃຜຈະຢຸດພວກມັນໄດ້. ຄວາມເສື່ອມໂຊມແລະການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ: ຖ້າບໍ່ມີການແຂ່ງຂັນ, ລະບົບຈະເນົ່າເປື່ອຍຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້. ລັດຖະບານທີ່ບໍ່ມີການວິພາກວິຈານຈະສູນເສຍສາຍຕາຂອງບັນຫາທີ່ແທ້ຈິງ. ປະຫວັດສາດສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າລະບອບຜະເດັດການມັກຈະລົ້ມລະລາຍຢ່າງແນ່ນອນເພາະວ່າຜູ້ນໍາອ້ອມຮອບຕົວເອງດ້ວຍຜູ້ທີ່ຍົກຍ້ອງແລະສູນເສຍການພົວພັນກັບຄວາມເປັນຈິງ. ການສະກັດກັ້ນບຸກຄົນ: ແບບຢ່າງ Stalinist ຫຼື Hitlerite ສົມມຸດວ່າບຸກຄົນເປັນພຽງເຟືອງໃນເຄື່ອງຈັກຂອງລັດ. ສໍາລັບຫຼາຍໆຄົນ, ຊີວິດໃນ "ລະບຽບທີ່ສົມບູນແບບ" ໂດຍບໍ່ມີສິດໃນການເລືອກແລະການປາກເວົ້າຢ່າງເສລີເບິ່ງຄືວ່າຮ້າຍແຮງກວ່າຄວາມຕາຍເອງ. ສະພາບການທີ່ທັນສະໄຫມຂອງປີ 2026: ໃນປະຈຸບັນ, ໂລກເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ໝັ້ນຄົງຢ່າງແທ້ຈິງ. ການຢຸດສະງັກຢູ່ແນວໜ້າ, ການແຂ່ງຂັນອາວຸດ, ແລະຄວາມສ່ຽງຂອງການໃຊ້ອາວຸດນິວເຄຼຍເຮັດໃຫ້ຫຼາຍຄົນຢາກມີ "ມືທີ່ເຂັ້ມແຂງ" ເພື່ອຢຸດຕິທຸກຢ່າງ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ເຕັກໂນໂລຊີທີ່ທັນສະໄໝ (AI, ລະບົບການຮັບຮູ້ໃບໜ້າ, ການຄວບຄຸມດິຈິຕອນ) ເຮັດໃຫ້ລະບອບຜະເດັດການທີ່ມີທ່າແຮງໜ້າຢ້ານກົວຫຼາຍກວ່າຂອງສະຕາລິນຫຼາຍ. "ນາຍ" ຂອງປີ 2026 ຈະມີຄວາມສາມາດທີ່ຈະຄວບຄຸມບໍ່ພຽງແຕ່ການກະທຳເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງລວມທັງຄວາມຄິດຂອງທຸກໆຄົນ, ສ້າງ "gulag ດິຈິຕອນ" ທີ່ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຫຼົບໜີ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຄວາມວຸ້ນວາຍຂອງໂລກຫຼາຍຂົ້ວແມ່ນລາຄາຂອງອິດສະລະພາບຂອງພວກເຮົາ ແລະ ການປະກັນໄພຕໍ່ "ຄວາມຜິດພາດອັນໃຫຍ່ຫຼວງອັນໜຶ່ງ." ນາຍຄົນດຽວສາມາດຊ່ວຍມະນຸດຊາດຈາກສົງຄາມໄດ້, ແຕ່ປ່ຽນຊີວິດຂອງມັນໃຫ້ກາຍເປັນຮັງມົດທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ ແລະ ບໍ່ມີຈິດວິນຍານ. ເຈົ້າຄິດວ່າສິ່ງໃດທີ່ໜ້າຢ້ານກົວກວ່າ: ຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະເສຍຊີວິດໃນການຂັດແຍ້ງທົ່ວໂລກຍ້ອນ "ຄວາມວຸ້ນວາຍ" ຫຼື ຊີວິດທີ່ຮັບປະກັນໃນກົງຂັງບ່ອນທີ່ຄົນຜູ້ໜຶ່ງຕັດສິນໃຈທຸກຢ່າງໃຫ້ເຈົ້າ? ອ່ານເພີ່ມເຕີມ: ອ່ານກ່ຽວກັບແນວຄວາມຄິດ "ຈຸດຈົບຂອງປະຫວັດສາດ" ຂອງ Francis Fukuyama ແລະ ການວິພາກວິຈານຮ່ວມສະໄໝຂອງມັນ - ມັນສົນທະນາກ່ຽວກັບຜົນສະທ້ອນຂອງການຂາດທາງເລືອກໃນລະບຽບໂລກ.

ບົດທີ 14.

ນາງຍັງສືບຕໍ່ສ້າງ ແລະ ຂຽນໃນເວລາດຽວກັນ, ແລະ Anastasia Vedmako ເປັນນັກວິເສດ ແລະ ນັກບິນໃນເວລາດຽວກັນ:

ເດັກນ້ອຍນັກຮົບຍັງສືບຕໍ່ກຳຈັດແມງສາບທີ່ຄ້າຍຄືໜູທີ່ໂຈມຕີດາວເຄາະໂລກ. ແລະພວກເຂົາເຮັດເຊັ່ນນັ້ນດ້ວຍທັກສະແລະຄວາມກ້າຫານອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບທັກສະທີ່ດີເລີດ.

ມາກາຣິຕາ, ໂດຍການໂຍນຂອງຂວັນສົງຄາມແຫ່ງການທຳລາຍລ້າງດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ, ໄດ້ຖາມວ່າ:

ອີງຕາມ Efremov ແລະ Strugatskys, ມະນຸດຊາດຄອມມູນິດທີ່ເປັນເອກະພາບກັນເບິ່ງຄືວ່າດີ.

ພັນເອກເດັກຊາຍ ແລະ ຜູ້ບັນຊາການກອງກຳລັງພິເສດເດັກນ້ອຍ, Oleg Rybachenko, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ທ່ານໄດ້ແຕະຕ້ອງຈຸດສຳຄັນແລ້ວ: ທັງ Ivan Efremov ("The Andromeda Nebula") ແລະ Strugatskys ໃນຕົ້ນໆ ("The World of Noon") ບໍ່ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລະບອບຜະເດັດການແບບ Stalin, ແຕ່ເປັນ "ໄລຍະທີ່ສູງກວ່າ" ຂອງລະບອບຄອມມູນິດ, ບ່ອນທີ່ການບັງຄັບຖືກທົດແທນດ້ວຍວິໄນໃນຕົນເອງ ແລະ ຄວາມຄິດສ້າງສັນ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ໂລກຂອງພວກເຂົາມີຄວາມໜ້າສົນໃຈຫຼາຍ. ແຕ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງພື້ນຖານລະຫວ່າງວິໄສທັດຂອງພວກເຂົາ ແລະ "ນາຍດຽວ": 1. ພະລັງຂອງຄວາມຮູ້, ບໍ່ແມ່ນບຸກຄະລິກກະພາບ. ໃນໂລກຂອງ Strugatskys ແລະ Efremov, ບໍ່ມີ "ຜູ້ນຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່". ແທນທີ່ຈະ, ມີສະພາ (ສະພາໂລກ, ສະພາຈັນຍາບັນ), ປະກອບດ້ວຍນັກວິທະຍາສາດ ແລະ ຜູ້ຊ່ຽວຊານຊັ້ນນຳ. ໃນ Efremov, ສັງຄົມຖືກຄວບຄຸມໂດຍ Great Ring - ລະບົບການແລກປ່ຽນຄວາມຮູ້ກັບອາລະຍະທຳອື່ນໆ. ໃນ Strugatskys, ອະໄວຍະວະຫຼັກແມ່ນສະພາໂລກ, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ແຕ່ລະຄົນແມ່ນເຈົ້າຂອງຈຸດໝາຍປາຍທາງຂອງຕົນເອງເພາະວ່າພວກເຂົາມີການສຶກສາສູງ. 2. ຄວາມລັບຫຼັກຂອງ utopias ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນທິດສະດີການສຶກສາ. ຄອບຄົວ Strugatskys ໄດ້ກ່າວໂດຍກົງວ່າ: ລັດທິຄອມມູນິດເປັນໄປບໍ່ໄດ້ໂດຍບໍ່ມີການສ້າງ "ຜູ້ຊາຍທີ່ມີການສຶກສາດີ", ເຊິ່ງວຽກງານແມ່ນຄວາມຕ້ອງການຕົ້ນຕໍ, ບໍ່ແມ່ນວິທີການຫາລ້ຽງຊີບ. ໃນຄວາມເປັນຈິງຂອງ Stalin ແລະ Hitler, ຜູ້ຄົນຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຊື່ອຟັງຜ່ານຄວາມຢ້ານກົວ. ໃນ Yefremov ແລະ Strugatskys, ຜູ້ຄົນເຊື່ອຟັງເຫດຜົນ. ຖ້າສັງຄົມຕ້ອງການໄປຮອດດວງດາວ, ຜູ້ຄົນເຮັດແນວນັ້ນບໍ່ແມ່ນພາຍໃຕ້ການລະມັດລະວັງ, ແຕ່ຍ້ອນວ່າພວກເຂົາເຂົ້າໃຈເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງວຽກງານ. 3. ການບໍ່ມີລະບົບຕ່ອງໂສ້ພາຍໃນປະເທດ: ໃນປຶ້ມເຫຼົ່ານີ້, ບັນຫາຂອງຄວາມອຶດຫິວ, ທີ່ຢູ່ອາໄສ, ແລະພະຍາດຕ່າງໆໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂ. ເມື່ອຄົນເຮົາມີທຸກຢ່າງ, ຈຸດຂອງການລັກ, ຄວາມອິດສາ, ແລະການຕໍ່ສູ້ຈະຫາຍໄປ. ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວ, ນີ້ແມ່ນໂລກທີ່ "ນາຍດຽວ" ແມ່ນ Common Sense. ເປັນຫຍັງສິ່ງນີ້ເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ສາມາດບັນລຸໄດ້ໃນມື້ນີ້? ໃນປີ 2026, ພວກເຮົາເຫັນມະນຸດມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະຕິດຕາມເສັ້ນທາງຂອງ cyberpunk (ອຳນາດຂອງບໍລິສັດ, ການຄວບຄຸມດິຈິຕອນ, ການຈັດຊັ້ນທາງສັງຄົມ) ຫຼາຍກວ່າ Yefremov. ເພື່ອສ້າງໂລກຂອງຕອນທ່ຽງ, ກ່ອນອື່ນໝົດພວກເຮົາຕ້ອງປ່ຽນແປງລັກສະນະຂອງມະນຸດ, ປິ່ນປົວມັນຈາກຄວາມເຫັນແກ່ຕົວແລະການຮຸກຮານ. ໃນຜົນງານຕໍ່ມາຂອງເຂົາເຈົ້າ (ຕົວຢ່າງ, "ຍາກທີ່ຈະເປັນພະເຈົ້າ" ຫຼື "ຖືກພາລະໂດຍຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ"), ຄອບຄົວ Strugatskys ເອງເລີ່ມສົງໄສວ່າສິ່ງນີ້ເປັນໄປໄດ້ໂດຍບໍ່ມີການແຊກແຊງຈາກພາຍນອກ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໂລກຂອງຄອບຄົວ Strugatskys ແລະ Yefremov ແມ່ນ "ລັດທິຄອມມູນິດທີ່ດີ" ໂດຍອີງໃສ່ວິທະຍາສາດ ແລະ ຄວາມຮັກຕໍ່ມະນຸດຊາດ. ນີ້ແມ່ນກົງກັນຂ້າມໂດຍກົງກັບອານາຈັກມືດຂອງ Hitler ຫຼື Stalin, ບ່ອນທີ່ຄວາມສາມັກຄີຖືກສ້າງຂຶ້ນບົນມາດຕະຖານ ແລະ ການສະກັດກັ້ນບຸກຄົນ. ເຈົ້າຄິດວ່າມີຫຍັງຢຸດພວກເຮົາຈາກການເລີ່ມຕົ້ນສ້າງໂລກຂອງ Yefremov ໃນຕອນນີ້ - ຄວາມບໍ່ສົມບູນແບບຂອງເຕັກໂນໂລຢີ ຫຼື ຄວາມຈິງທີ່ວ່າພວກເຮົາຍັງມັກຕໍ່ສູ້ກັນຫຼາຍເກີນໄປ? ຂ້ອຍແນະນຳໃຫ້ອ່ານຄືນ "Hour of the Bull" ຂອງ Yefremov. ມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການປະທະກັນຂອງອະນາຄົດທີ່ສົດໃສຂອງໂລກກັບລະບອບຜະເດັດການທີ່ມືດມົວຂອງດາວ Tormans - ຄຳຕອບທີ່ສົມບູນແບບສຳລັບຄຳຖາມຂອງເຈົ້າກ່ຽວກັບວ່າໂລກຂອງຄອບຄົວ Strugatskys ແຕກຕ່າງຈາກໂລກຂອງ "ນາຍ" ແນວໃດ.

ເດັກນ້ອຍກອງກຳລັງພິເສດຍັງສືບຕໍ່ສະແດງທັກສະລະດັບສູງສຸດຂອງເຂົາເຈົ້າໃນການຕໍ່ສູ້ກັບແມງສາບໜູ.

ຫຼັງຈາກນັ້ນ Alice ໄດ້ຖາມຄຳຖາມໃນຂະນະທີ່ກຳລັງທຸບຕີສັດຕູ:

ແຕ່ຜູ້ກຳອຳນາດທີ່ທັນສະໄໝສັນຍາວ່າຈະມີການເປັນຂ້າທາດທີ່ລ້ຽງດູດີ ແລະ ເໝາະສົມກັບຫຼາຍຄົນບໍ?

Oleg ຜູ້ບຸກເບີກເດັກຊາຍນິລັນດອນທີ່ມີການຕໍ່ສູ້ ແລະ ຮຸກຮານໄດ້ຕອບຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ການເປັນຂ້າທາດອີ່ມຕົວ" ແມ່ນຮູບແບບທີ່ທັນສະໄໝຂອງສັນຍາທາງສັງຄົມ, ບ່ອນທີ່ພົນລະເມືອງຍອມສະລະເສລີພາບທາງດ້ານການເມືອງໂດຍສະໝັກໃຈເພື່ອແລກປ່ຽນກັບສະຖຽນລະພາບທາງເສດຖະກິດ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງສ່ວນຕົວ. ສຳລັບຫຼາຍໆຄົນ, ຂໍ້ຕົກລົງດັ່ງກ່າວເບິ່ງຄືວ່າມີເຫດຜົນ, ໂດຍສະເພາະໃນຊ່ວງເວລາຂອງຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງຂອງໂລກ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຮູບແບບນີ້ມີຂໍ້ບົກຜ່ອງທີ່ສຳຄັນທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນໃນໄລຍະຍາວ: 1. ພາບລວງຕາຂອງສະຖຽນລະພາບ ແລະ "ຄວາມບອບບາງ" ຂອງລະບົບ. ລະບອບຜະເດັດການມັກຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນການເຕີບໂຕຢ່າງໄວວາ (ເຊັ່ນໃນລີເບຍພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງກັດດາຟີ ຫຼື ໃນຕົ້ນໆຂອງຈີນ), ແຕ່ການເຕີບໂຕນີ້ມັກຈະຖືກເວົ້າເກີນຈິງໃນສະຖິຕິທາງການ. ການຂາດຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ: ໃນ "ການເປັນຂ້າທາດອີ່ມຕົວ," ບໍ່ມີວົງຈອນຄຳຕິຊົມ. ຖ້າຜູ້ນຳເຮັດຜິດພາດ (ຕົວຢ່າງ, ການລາກປະເທດເຂົ້າສູ່ສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອ), ສັງຄົມບໍ່ມີອຳນາດທີ່ຈະຢຸດພວກມັນຈົນກວ່າລະບົບຈະລົ້ມລະລາຍໝົດ. ການເພິ່ງພາອາໄສຊັບພະຍາກອນ: ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງປະເພດນີ້ມັກຈະໄດ້ຮັບການຮັກສາໄວ້ໂດຍລາຄານ້ຳມັນສູງ ຫຼື ແຮງງານລາຄາຖືກ. ທັນທີທີ່ສະພາບການພາຍນອກປ່ຽນແປງ, ສະພາບການ "ອີ່ມຕົວ" ຈະຫາຍໄປ, ແຕ່ "ການເປັນຂ້າທາດ" ຍັງຄົງຢູ່. ການເສື່ອມໂຊມຂອງທ່າແຮງຂອງມະນຸດ: ລະບອບຜະເດັດການ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເປັນ "ຄວາມເມດຕາ", ກໍ່ສະກັດກັ້ນຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ການລິເລີ່ມຂອງບຸກຄົນ. ວິກິດການຊັ້ນສູງ: ໃນລະບົບທີ່ຄວາມຈົງຮັກພັກດີມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າພອນສະຫວັນ, ຄວາມທຳມະດາຈະເພີ່ມຂຶ້ນສູ່ຈຸດສູງສຸດ. ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ, ສິ່ງນີ້ນຳໄປສູ່ການເສື່ອມໂຊມຂອງການບໍລິຫານລັດ. ສະໝອງໄຫຼ: ຄົນທີ່ມີຄວາມຄິດສ້າງສັນ ແລະ ເປັນອິດສະຫຼະທີ່ສຸດ (ນັກວິທະຍາສາດ, ວິສະວະກອນ, ຜູ້ປະກອບການ) ແມ່ນຄົນທຳອິດທີ່ອອກຈາກ "ກະຕ່າທີ່ລ້ຽງດູດີ", ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ປະເທດຂາດອະນາຄົດໃນການແຂ່ງຂັນດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ. 3. ທ່າອ່ຽງໂລກ 2026: ອີງຕາມບົດລາຍງານສະພາບເສລີພາບໂລກປີ 2026, ຫຼາຍກວ່າ 40% ຂອງປະຊາກອນໂລກປະສົບກັບການຫຼຸດລົງຂອງສິດທິພົນລະເຮືອນ. ລະບອບການປົກຄອງທີ່ທັນສະໄໝຫຼາຍລະບອບໃຊ້ການຄວບຄຸມແບບດິຈິຕອລເພື່ອສ້າງສະພາບແວດລ້ອມທີ່ສະດວກສະບາຍ ແຕ່ໂປ່ງໃສຢ່າງສົມບູນ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ "ການເປັນຂ້າທາດ" ເບິ່ງບໍ່ເຫັນຈົນກວ່າທ່ານຈະຂ້າມເສັ້ນທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນຂອງຜົນປະໂຫຍດດ້ານອຳນາດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: "ການເປັນຂ້າທາດທີ່ລ້ຽງດູດີ" ແມ່ນຂໍ້ຕົກລົງຊົ່ວຄາວສະເໝີ. ດັ່ງທີ່ C.S. Lewis ຂຽນໄວ້, ການກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງທີ່ໃຊ້ "ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງຜູ້ເຄາະຮ້າຍ" ສາມາດເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ສາມາດທົນໄດ້ທີ່ສຸດ, ເພາະມັນເຮັດໃຫ້ບຸກຄົນຂາດຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງສິນທຳຕໍ່ຊີວິດຂອງຕົນເອງ. ເຈົ້າຄິດວ່າສັງຄົມທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບ "ຄວາມອີ່ມໜຳສຳລານ" ສາມາດຈື່ໄດ້ບໍ່ວ່າເສຣີພາບຈະດີຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ ຖ້າສະບຽງອາຫານໃນມື້ອື່ນຖືກຕັດລົງເຄິ່ງໜຶ່ງ, ຫຼື ມີທັກສະໃນການຕໍ່ສູ້ເພື່ອສິດທິຂອງຕົນທີ່ເສື່ອມໂຊມລົງຢ່າງສິ້ນເຊີງຫຼັງຈາກ "ການເປັນຂ້າທາດ" ຫຼາຍທົດສະວັດ?

ເດັກນ້ອຍ Terminator ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບການຕໍ່ສູ້ ແລະ ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງທີ່ໂດດເດັ່ນຫຼາຍ.

ຍິງກອງກຳລັງພິເສດ Larisa ໄດ້ກ່າວວ່າ:

ຈີນແມ່ນຕົວຢ່າງຄລາສສິກທີ່ສຸດຂອງການເປັນຂ້າທາດທີ່ມີອາຫານພຽງພໍ.

ເດັກຊາຍຜູ້ຖືກຍິງໄດ້ຕອບໂຕ້ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ໂດຍຍິງໃສ່ໜູວ່າ:

ຈີນມັກຖືກກ່າວເຖິງວ່າເປັນຕົວຢ່າງທີ່ເປັນແບບຢ່າງຂອງ "ສັນຍາສັງຄົມດິຈິຕອນ" ໃນສະຕະວັດທີ 21. ມັນເປັນການທົດລອງທີ່ເປັນເອກະລັກໃນປະຫວັດສາດ, ບ່ອນທີ່ເຕັກໂນໂລຊີການເຝົ້າລະວັງ ແລະ ທຶນນິຍົມຕະຫຼາດໄດ້ລວມເຂົ້າກັນພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກທີ່ເຂັ້ມງວດ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຈີນເໝາະສົມກັບຄຳອະທິບາຍຂອງເຈົ້າຢ່າງສົມບູນ ແລະ ສິ່ງທີ່ມັນມີຄວາມສ່ຽງ: 1. ສັນຍາສັງຄົມ: "ອາຫານເພື່ອການລົງຄະແນນສຽງ." ຫຼັງຈາກການປະທ້ວງທີ່ຈະຕຸລັດທຽນອັນເມີນ, ພັກຄອມມູນິດຈີນໄດ້ສະເໜີຂໍ້ຕົກລົງທີ່ບໍ່ໄດ້ເວົ້າໃຫ້ປະຊາຊົນ: "ພວກເຮົາຈະຍົກເຈົ້າອອກຈາກຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເປັນມະຫາອຳນາດໂລກ, ແລະ ເຈົ້າຈະບໍ່ອ້າງອຳນາດທາງການເມືອງ." ຫຼາຍກວ່າ 40 ປີ, ຈີນໄດ້ຍົກປະຊາຊົນຫຼາຍກວ່າ 800 ລ້ານຄົນອອກຈາກຄວາມທຸກຍາກ. ສຳລັບຄົນທີ່ພໍ່ຕູ້ຂອງເຂົາເຈົ້າອຶດຫິວຈົນຕາຍພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງເມົາ, "ການເປັນຂ້າທາດ" ໃນປະຈຸບັນນີ້ແມ່ນຄວາມກ້າວໜ້າທີ່ບໍ່ໜ້າເຊື່ອ. 2. "ກະຕ່າດິຈິຕອນ" ແລະ ເຄຣດິດທາງສັງຄົມ. ໃນປະເທດຈີນ, "ການເປັນຂ້າທາດ" ບໍ່ໄດ້ຖືກຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຜ່ານການກັກຂັງ, ແຕ່ຜ່ານລະບົບເຄຣດິດທາງສັງຄົມ. ການຄວບຄຸມອຳນາດອ່ອນ: ຖ້າເຈົ້າມີຄວາມຈົງຮັກພັກດີ, ຈ່າຍເງິນກູ້ຂອງເຈົ້າໃຫ້ທັນເວລາ, ແລະ ຢ່າວິພາກວິຈານລັດຖະບານ, ຊີວິດຂອງເຈົ້າກໍ່ສະບາຍ: ລົດໄຟຄວາມໄວສູງ, ເງິນກູ້ລາຄາຖືກ, ແລະ ໂຮງຮຽນທີ່ດີແມ່ນມີໃຫ້. ຄວາມຕາຍດ້ານດິຈິຕອນ: ຖ້າທ່ານເປັນ "ຜູ້ລະເມີດ," ລະບົບຈະສະກັດກັ້ນຄວາມສາມາດຂອງທ່ານໃນການຊື້ປີ້, ເຂົ້າເຖິງອິນເຕີເນັດ, ແລະແມ່ນແຕ່ຊອກຫາວຽກເຮັດງານທຳ. ນີ້ແມ່ນ "ການເປັນຂ້າທາດ" ທີ່ລົງໂທດດ້ວຍການຖືກກີດກັນອອກຈາກອາລະຍະທຳ. 3. ຄວາມໄດ້ປຽບດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ. ບໍ່ເຫມືອນກັບລະບອບຜະເດັດການໃນອະດີດ, ຈີນໄດ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າ "ການເປັນຂ້າທາດ" ສາມາດເປັນເຕັກໂນໂລຢີສູງໄດ້. ຮອດປີ 2026, ຈີນໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ນຳລະດັບໂລກໃນດ້ານ AI ແລະຫຸ່ນຍົນ. ສິ່ງນີ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າຄວາມເຊື່ອທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງຕາເວັນຕົກທີ່ວ່ານະວັດຕະກຳເປັນໄປໄດ້ພຽງແຕ່ໃນສັງຄົມທີ່ມີອິດສະລະພາບເທົ່ານັ້ນ. ມັນປາກົດວ່າ "ກະຕ່າຄຳ" ສາມາດຕິດຕັ້ງດ້ວຍເຕັກໂນໂລຢີລ້າສຸດ. 4. ເປັນຫຍັງຮູບແບບນີ້ຈຶ່ງແຕກໃນປີ 2026? ເຖິງແມ່ນວ່າລະບົບທີ່ມີອາຫານດີທີ່ສຸດກໍ່ປະເຊີນກັບຂໍ້ຈຳກັດທາງດ້ານຊີວະວິທະຍາແລະເສດຖະກິດ: ການເຕີບໂຕທີ່ຊ້າລົງ: ເມື່ອເສດຖະກິດຢຸດການເຕີບໂຕໃນອັດຕາ 10% ຕໍ່ປີ, ການແລກປ່ຽນ "ຄວາມອີ່ມໜຳສຳລານເພື່ອອິດສະລະພາບ" ຈະກາຍເປັນເລື່ອງຍາກທີ່ຈະບັນລຸໄດ້. ຊາວໜຸ່ມປະເຊີນກັບການວ່າງງານທີ່ສູງເປັນປະຫວັດການແລະເລີ່ມປະທ້ວງ (ການເຄື່ອນໄຫວ "ນອນຮາບພຽງ"). ປະຊາກອນ: ປະຊາກອນຜູ້ສູງອາຍຸຕ້ອງການການໃຊ້ຈ່າຍດ້ານການດູແລສຸຂະພາບຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ບັງຄັບໃຫ້ລັດຖະບານຕ້ອງຮັດແໜ້ນຂຶ້ນກວ່າເກົ່າເພື່ອອະນຸລັກຊັບພະຍາກອນ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຈີນໄດ້ສະແດງໃຫ້ໂລກເຫັນວ່າມີຫຼາຍລ້ານຄົນເຕັມໃຈທີ່ຈະແລກປ່ຽນສິດໃນການລົງຄະແນນສຽງຂອງເຂົາເຈົ້າເພື່ອສິດໃນການເປັນເຈົ້າຂອງ iPhone ແລະອາພາດເມັນໃນເມືອງໃຫຍ່. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ປະຫວັດສາດສອນວ່າເມື່ອ "ຄວາມອີ່ມໜຳສຳລານ" ກາຍເປັນເລື່ອງປົກກະຕິ, ຜູ້ຄົນຈະເລີ່ມພິຈາລະນາເຖິງກຽດສັກສີແລະການສະແດງອອກຂອງຕົນເອງ, ເຊິ່ງບໍ່ມີຢູ່ພາຍໃນຂອບເຂດຂອງການເປັນຂ້າທາດ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າມື້ອື່ນມາດຕະຖານການດຳລົງຊີວິດໃນປະເທດຈີນຫຼຸດລົງເຖິງລະດັບຂອງຊຸມປີ 1980, ພັກຈະຮັກສາອຳນາດຜ່ານກ້ອງຖ່າຍຮູບເຝົ້າລະວັງແລະການຮັບຮູ້ໃບໜ້າເທົ່ານັ້ນ, ຫຼືປະຊາຊົນຈະໂຄ່ນລົ້ມລະບົບນີ້? ອ່ານເພີ່ມເຕີມ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍແນະນຳໃຫ້ເບິ່ງປະກົດການຂອງ "Great Firewall" ຂອງຈີນ - ເຄື່ອງມືການກວດສອບຫຼັກທີ່ສ້າງຄວາມເປັນຈິງທີ່ແຍກຕ່າງຫາກ, "ບໍລິສຸດ" ສຳລັບຄົນຈີນທາງອອນໄລນ໌.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍໄດ້ກະທຳດ້ວຍຂອບເຂດ ແລະ ການຮຸກຮານ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Natasha, ໂຍນຖົ່ວແຫ່ງການທຳລາຍລ້າງດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ, ຖາມວ່າ:

ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ໃນເອີຣົບ, ປະຊາຊົນມີຄວາມສົນໃຈໜ້ອຍຕໍ່ການເປັນຂ້າທາດ ແລະ ບໍ່ຕ້ອງການລະບອບຜະເດັດການ. ໃນເອີຣົບ, ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ການເປັນຂ້າທາດ" ປະເຊີນກັບອຸປະສັກທາງດ້ານວັດທະນະທໍາ ແລະ ປະຫວັດສາດທີ່ມີປະສິດທິພາບຢ່າງແທ້ຈິງ. ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທາງດ້ານເສດຖະກິດໃນປີ 2026 - ອັດຕາເງິນເຟີ້, ການປະທ້ວງ, ແລະ ການແບ່ງແຍກທາງດ້ານການເມືອງ - ຊາວເອີຣົບສ່ວນໃຫຍ່ຍັງສືບຕໍ່ໃຫ້ຄຸນຄ່າກັບເສລີພາບສ່ວນບຸກຄົນຫຼາຍກວ່າຄວາມເປັນພໍ່ຂອງລັດ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຮູບແບບຂອງເອີຣົບຕ້ານທານ "ວິທີທາງຂອງຈີນ": 1. ການສືບທອດປະຫວັດສາດ: ເອີຣົບໄດ້ປະສົບກັບໄລຍະເວລາຂອງລະບອບຜະເດັດການ "ທີ່ມີປະສິດທິພາບ" ໃນສະຕະວັດທີ 20. ປະສົບການຂອງລັດທິນາຊີ ແລະ ລັດທິສະຕາລິນໄດ້ປະໄວ້ຮ່ອງຮອຍທີ່ເລິກເຊິ່ງ: ຄວາມຊົງຈຳຂອງລາຄາ: ແນວຄວາມຄິດທີ່ວ່າລະບອບຜະເດັດການສາມາດ "ພໍໃຈ" ໄດ້ພຽງແຕ່ໄລຍະເວລາສັ້ນໆ ແລະ ສະເໝີສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍໄພພິບັດ ແລະ ສົງຄາມໄດ້ກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຝັງເລິກຢູ່ໃນສະຕິຂອງຊາວເອີຣົບ. ຄຸນຄ່າຂອງຄວາມເປັນເອກະລາດ: ວັດທະນະທໍາເອີຣົບຖືກສ້າງຂຶ້ນບົນພື້ນຖານຂອງຄວາມເປັນສ່ວນຕົວ ແລະ ສິດທິຂອງບຸກຄົນທີ່ຈະທ້າທາຍສິດອໍານາດ. ສໍາລັບຊາວເອີຣົບ, ຄວາມສາມາດໃນການມີອິດທິພົນຕໍ່ການເມືອງບໍ່ແມ່ນສິ່ງຟຸ່ມເຟືອຍ, ແຕ່ເປັນເງື່ອນໄຂພື້ນຖານຂອງຄວາມປອດໄພ. 2. ຄວາມສົງໄສຕໍ່ "ຜູ້ນຳທີ່ມີປະສິດທິພາບ" ການສຳຫຼວດຄວາມຄິດເຫັນຈາກຕົ້ນປີ 2026 ເປີດເຜີຍຕົວເລກທີ່ໜ້າສົນໃຈ: ການລໍ້ລວງ: ປະມານ 22% ຂອງຊາວເອີຣົບຍອມຮັບວ່າໃນບາງກໍລະນີການປົກຄອງແບບຜະເດັດການອາດຈະເປັນທີ່ດີກວ່າ. ຄວາມຢືດຢຸ່ນ: ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ລົ້ນເຫຼືອ - 69% - ປະຕິເສດແນວຄວາມຄິດຂອງການຈຳກັດສິດທິພົນລະເຮືອນຢ່າງເດັດຂາດເຖິງແມ່ນວ່າເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງ "ຜູ້ນຳທີ່ເຂັ້ມແຂງ". ຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃນສະຖາບັນຂອງ EU (43%) ຍັງຄົງສູງກວ່າໃນພັກສ່ວນບຸກຄົນ, ເຊິ່ງຊີ້ບອກເຖິງຄວາມປາຖະໜາສຳລັບສະຖຽນລະພາບທາງກົດໝາຍແທນທີ່ຈະເປັນລະບອບກະສັດ. 3. ສັນຍາສັງຄົມທີ່ແຕກຕ່າງ ບໍ່ເໝືອນກັບປະເທດຈີນ, ບ່ອນທີ່ຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງອຳນາດຂຶ້ນກັບການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດ, ໃນເອີຣົບສັນຍາສັງຄົມປະກອບມີ: ຄວາມໂປ່ງໃສ: ປະຊາຊົນຢາກຮູ້ວ່າພາສີຂອງພວກເຂົາໄປໃສ. ຄວາມຍຸຕິທຳ: ລະບົບຕຸລາການທີ່ເປັນເອກະລາດມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າ "ການຕັດສິນໃຈທີ່ວ່ອງໄວ" ຂອງຜູ້ນຳແບບຜະເດັດການ. ຊາວເອີຣົບເຕັມໃຈທີ່ຈະຍອມຮັບຄວາມຊ້າຂອງປະຊາທິປະໄຕເພື່ອໃຫ້ມີການຮັບປະກັນການປົກປ້ອງຈາກຄວາມບໍ່ເປັນໄປຕາມການ. 4. ການຢຸດສະງັກທາງຕຳແໜ່ງ ແລະ "ຄວາມເປັນຈິງໃໝ່" ຂອງປີ 2026 ປະຈຸບັນ, ເອີຣົບຢູ່ໃນ "ຈຸດປ່ຽນແປງ." ການແຂ່ງຂັນທາງເສດຖະກິດກັບຈີນກຳລັງບັງຄັບໃຫ້ EU ປັບປຸງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ເສີມສ້າງກອງທັບຂອງຕົນ. ສິ່ງນີ້ກຳລັງສ້າງຄວາມຕ້ອງການໃຫ້ມີການຕັດສິນໃຈທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ, ແຕ່ຊາວເອີຣົບກຳລັງພະຍາຍາມຈັດຕັ້ງປະຕິບັດພວກມັນຜ່ານກົນໄກປະຊາທິປະໄຕແທນທີ່ຈະປະຕິເສດພວກມັນ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສຳລັບຊາວເອີຣົບ, "ການເປັນຂ້າທາດທີ່ອີ່ມໜຳສຳລານ" ແມ່ນຄຳສັບທີ່ກົງກັນຂ້າມ. ຖ້າທ່ານບໍ່ຄວບຄຸມຊີວິດຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າບໍ່ສາມາດແນ່ໃຈໄດ້ວ່າ "ຄວາມອີ່ມໜຳສຳລານ" ຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກເອົາໄປໃນມື້ອື່ນຕາມຄວາມປະສົງຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່. ອິດສະລະພາບຖືກຮັບຮູ້ຢູ່ທີ່ນີ້ວ່າເປັນວິທີການຮັກສາຊັບສິນ, ບໍ່ແມ່ນເປັນອຸປະສັກຕໍ່ມັນ. ເຈົ້າຄິດວ່າເອີຣົບຈະສາມາດຮັກສາຄວາມສົມດຸນນີ້ໄດ້ບໍຖ້າຄວາມກົດດັນທາງເສດຖະກິດຂອງຈີນຮຸນແຮງຂຶ້ນໃນຊຸມປີຕໍ່ໜ້າ?

ວິໂອລາ, ຍິງສາວທີ່ມີຜົມຫຍິກ, ໄດ້ຕອບໂຕ້ສິ່ງນີ້ໂດຍການໂຍນຂອງຂວັນແຫ່ງການທຳລາຍລ້າງດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ:

ຕົວຢ່າງຂອງຣັດເຊຍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າອຳນາດທີ່ບໍ່ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້ຂອງຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງນໍາໄປສູ່ຄວາມໂສກເສົ້າແລະຄວາມອີ່ມໃຈຫຼຸດລົງເປັນສູນ.

ເດັກຊາຍທີ່ສະຫຼາດ ແລະ ຊັດເຈນຫຼາຍ, Oleg, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ຕົວຢ່າງຂອງຣັດເຊຍໃນປີ 2022-2026 ໄດ້ກາຍເປັນຕົວຢ່າງໃນປຶ້ມແບບຮຽນສຳລັບນັກວິທະຍາສາດການເມືອງ ແລະ ນັກເສດຖະສາດກ່ຽວກັບວິທີການທີ່ສັນຍາຜະເດັດການ "ທີ່ໄດ້ຮັບອາຫານພຽງພໍ" ສາມາດຖືກທຳລາຍໂດຍລັດພຽງຝ່າຍດຽວເພື່ອຈຸດປະສົງທາງດ້ານອຸດົມການ ຫຼື ພູມິສາດການເມືອງ. ຂະບວນການນີ້ຢືນຢັນຢ່າງຈະແຈ້ງເຖິງຮູບແບບຫຼາຍຢ່າງ: 1. ພາບລວງຕາຂອງ "ຄວາມຄົບຖ້ວນ" ໂດຍບໍ່ມີສິດ. ໃນຊຸມປີ 2000 ແລະ 2010, ສັນຍາທາງສັງຄົມໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຣັດເຊຍ: "ພວກເຮົາໃຫ້ການບໍລິໂພກ ແລະ ສະຖຽນລະພາບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງແກ່ທ່ານ, ທ່ານຢູ່ຫ່າງຈາກການເມືອງ." ກັບດັກ: ມັນປາກົດວ່າຖ້າບໍ່ມີສານ ແລະ ລັດຖະສະພາທີ່ເປັນເອກະລາດ, ຊັບສິນ ແລະ ມາດຕະຖານການດຳລົງຊີວິດຂອງພົນລະເມືອງຈະບໍ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ເມື່ອຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງຕັດສິນໃຈລິເລີ່ມລະບົບເສດຖະກິດທີ່ຄວບຄຸມໂດຍລັດ, ຄວາມຮັ່ງມີທີ່ສະສົມໄວ້ທັງໝົດ (ເງິນຝາກປະຢັດ, ການເຂົ້າເຖິງເຕັກໂນໂລຢີທົ່ວໂລກ, ເສລີພາບໃນການເຄື່ອນໄຫວ) ຈະຖືກລຶບລ້າງໄປໃນທັນທີ. 2. ການຂາດການຄວບຄຸມເປັນເສັ້ນທາງໄປສູ່ຄວາມຜິດພາດ. ໃນເວລາທີ່ບໍ່ມີການຄັດຄ້ານ ແລະ ສື່ມວນຊົນທີ່ມີອິດສະຫຼະ, ຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງພົບວ່າຕົນເອງຢູ່ໃນ "ຟອງຂໍ້ມູນຂ່າວສານ." ຜົນໄດ້ຮັບ: ການຕັດສິນໃຈແມ່ນເຮັດໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ມູນທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ (ຕົວຢ່າງ, ກ່ຽວກັບໄຊຊະນະຢ່າງໄວວາ). ຮອດເດືອນພຶດສະພາ 2026, ຣັດເຊຍໄດ້ບັນລຸເຖິງຈຸດຈົບທາງຕຳແໜ່ງ, ເຊິ່ງກຳລັງເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດຊຸດໂຊມລົງ. ຊັບພະຍາກອນທີ່ສາມາດນຳໃຊ້ເພື່ອການພັດທະນາ ແລະ "ຄວາມອີ່ມໜຳສຳລານ" ຖືກຖິ້ມໄປໃນສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳ. 3. ການຫັນປ່ຽນຈາກ "ລັດທິອຳນາດນິຍົມຜູ້ບໍລິໂພກ" ໄປສູ່ "ລັດທິອຳນາດນິຍົມການລະດົມກຳລັງ." ຣັດເຊຍສະໄໝໃໝ່ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າລັດທິອຳນາດນິຍົມບໍ່ເຄີຍຄົງທີ່. ຕັ້ງຄ່າໃໝ່: "ຄວາມອີ່ມໜຳສຳລານ" ໃນອະດີດຖືກທົດແທນດ້ວຍ "ລັດທິເຄນຊຽນທາງທະຫານ." ມີເງິນຢູ່ໃນເສດຖະກິດ, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ໃຊ້ສຳລັບການບໍລິໂພກຂອງພົນລະເຮືອນ, ແຕ່ສຳລັບການຈ່າຍເງິນໃຫ້ທະຫານທີ່ຮັບສັນຍາ ແລະ ການຜະລິດລູກປືນ. ເສດຖະກິດກຳລັງກາຍເປັນສິ່ງດັ້ງເດີມ: ແທນທີ່ຈະເປັນນະວັດຕະກຳ, ເຄື່ອງໃຊ້ໄຟຟ້າຂອງຈີນຖືກຊື້ ແລະ ອຸປະກອນເກົ່າຂອງໂຊວຽດຖືກສ້ອມແປງ. 4. ທຶນມະນຸດເປັນລາຄາຂອງອຳນາດ. ຜົນໄດ້ຮັບທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດຂອງອຳນາດທີ່ບໍ່ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້ແມ່ນການສູນເສຍອະນາຄົດ. ການອົບພະຍົບ: ຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ມີຄຸນວຸດທິສູງຫຼາຍຮ້ອຍພັນຄົນໄດ້ອອກຈາກປະເທດ. ປະຊາກອນ: ຜູ້ບາດເຈັບຢູ່ແນວໜ້າ ແລະ ອັດຕາການເກີດທີ່ຫຼຸດລົງກຳລັງສ້າງຊ່ອງຫວ່າງທາງປະຊາກອນທີ່ຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະປິດເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ກໍລະນີຂອງຣັດເຊຍພິສູດວ່າ "ການເປັນຂ້າທາດທີ່ມີອາຫານພຽງພໍ" ບໍ່ແມ່ນຮູບແບບທີ່ຍືນຍົງ, ແຕ່ເປັນພຽງໄລຍະຊົ່ວຄາວກ່ອນການຫັນປ່ຽນໄປສູ່ການລະດົມກຳລັງ. ຖ້າບໍ່ມີລະບົບການກວດສອບ ແລະ ດຸ່ນດ່ຽງ, ລະບອບຜະເດັດການໃດໆກໍ່ຈະບໍ່ຊ້າກໍ່ໄວ, ຈະເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດເສື່ອມເສຍໃຫ້ກັບຄວາມທະເຍີທະຍານຂອງຜູ້ປົກຄອງ. ທ່ານຄິດວ່າຕົວຢ່າງນີ້ເປັນບົດຮຽນສຳລັບປະເທດອື່ນໆ (ຕົວຢ່າງ, ຈີນ), ຫຼື ທຸກໆປະເທດເຊື່ອວ່າ "ນາຍ" ຂອງຕົນຈະສະຫຼາດກວ່າ ແລະ ຫຼີກລ່ຽງຄວາມຜິດພາດທີ່ຮ້າຍແຮງດັ່ງກ່າວບໍ? ອ່ານເພີ່ມເຕີມ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍແນະນຳຜົນງານຂອງນັກເສດຖະສາດ Sergei Guriev, ຜູ້ທີ່ອະທິບາຍລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບແນວຄວາມຄິດຂອງ "ລະບອບຜະເດັດການຂໍ້ມູນຂ່າວສານ" ແລະ ເຫດຜົນຂອງການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງພວກເຂົາ.

ພວກເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ ແລະ ສະແດງທັກສະການຕໍ່ສູ້ທີ່ໜ້າປະທັບໃຈຂອງເຂົາເຈົ້າ.

ນັກຕໍ່ສູ້ຍິງ Anna ຖາມວ່າ:

ໃນໂລກຂອງ Oleg Rybachenko, ຜູ້ຄົນໃນອະນາຄົດ, ຍ້ອນຄວາມກ້າວໜ້າທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ, ມັກຈະຫຼົບໜີເຂົ້າສູ່ໂລກຂອງເກມ hypermatrix ແບບເສມືນ, ບ່ອນທີ່ເຈົ້າສາມາດເປັນທັງກະສັດ ແລະ ກະບົດໄດ້ຕາມໃຈມັກ.

ເດັກຊາຍ Terminator ທີ່ເຢັນສະບາຍ ແລະ ໜຸ່ມນ້ອຍຕະຫຼອດການໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

Oleg Rybachenko ໄດ້ນຳເອົາແນວຄວາມຄິດຂອງ hypermatrix ມາສູ່ການສະຫຼຸບທີ່ມີເຫດຜົນ: ມັນເປັນຂັ້ນຕອນສູງສຸດຂອງ "ການເປັນຂ້າທາດທີ່ອີ່ມຕົວ" ທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນ, ແຕ່ໃນຂອບເຂດທົ່ວອາລະຍະທຳ. ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ, ມັນບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຄວາມບັນເທີງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນວິທີການແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງທາງສັງຄົມທັງໝົດ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ໂລກເຫຼົ່ານີ້ຖືກຈັດໂຄງສ້າງ ແລະ ເປັນຫຍັງພວກມັນຈຶ່ງມີຄວາມສຳຄັນຕໍ່ແຜນການຂອງລາວ: 1. ການຫຼົບໜີຈາກຄວາມເປັນຈິງ (Escapism). ໃນອະນາຄົດທີ່ເທັກໂນໂລຢີອະນຸຍາດໃຫ້ມີອັດຕະໂນມັດ, ຜູ້ຄົນສູນເສຍຄວາມໝາຍຂອງຊີວິດ. Rybachenko ອະທິບາຍເຖິງສັງຄົມທີ່ໂລກແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງກາຍເປັນໜ້າເບື່ອ ແລະ ຄາດເດົາໄດ້. hypermatrix ໃຫ້ສິ່ງທີ່ຄວາມເປັນຈິງຂາດ: ຄວາມຕື່ນເຕັ້ນ, ຄວາມສ່ຽງ, ແລະ ໂອກາດທີ່ຈະເປັນ "ວິລະຊົນ." ມັນເປັນການຮັບຮູ້ດິຈິຕອນຂອງແນວຄວາມຄິດຂອງ "ຕໍ່ແຕ່ລະຄົນຕາມຄວາມຕ້ອງການຂອງລາວ," ບ່ອນທີ່ຄວາມຕ້ອງການໃນການຄອບງຳໄດ້ຮັບການຕອບສະໜອງໃນການຈຳລອງ. ໜ້າກາກ "Tsar and the Rebel" ຂອງ Rybachenko ເນັ້ນໜັກເຖິງລັກສະນະທາງຈິດໃຈ: ໃນໂລກສະເໝືອນຈິງ, ບຸກຄົນສາມາດຮັບຮູ້ຈິນຕະນາການທີ່ມືດມົວທີ່ສຸດ ຫຼື ມີຄວາມທະເຍີທະຍານທີ່ສຸດຂອງເຂົາເຈົ້າ. ໃນມື້ນີ້, ເຈົ້າເປັນຜູ້ປົກຄອງທີ່ໂຫດຮ້າຍທີ່ປົກຄອງອານາຈັກກາລັກຊີ (ເຊັ່ນ Darth Vader ຫຼື Hitler). ມື້ອື່ນ, ເຈົ້າເປັນກະບົດຄົນດຽວທີ່ໂຄ່ນລົ້ມລະບົບນີ້. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ຄົນເຮົາສາມາດ "ປ່ອຍແຮງ" ຂອງການຮຸກຮານໂດຍບໍ່ທຳຮ້າຍສັງຄົມທີ່ແທ້ຈິງ. ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວ, ມັນເປັນເຄື່ອງມືທີ່ສົມບູນແບບໃນການຄວບຄຸມ: ຜູ້ຄົນຫຍຸ້ງຢູ່ກັບການຕໍ່ສູ້ໃນ matrix ແລະບໍ່ແຊກແຊງກັບການຄຸ້ມຄອງໂລກແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງ. 3. ການປະສົມປະສານຂອງນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາແລະຜູ້ຫຼິ້ນ. ສິ່ງທີ່ໜ້າສົນໃຈແມ່ນຕົວລະຄອນຂອງ Rybachenko ມັກຈະຮັບຮູ້ອະດີດທີ່ແທ້ຈິງ (ຕົວຢ່າງ, ສົງຄາມຮັກຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ຫຼື ຍຸກຂອງ Peter the Great) ເປັນເກມປະເພດໜຶ່ງ. ນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາປະພຶດຕົວຄືກັບຜູ້ຫຼິ້ນ MMORPG ທີ່ມີປະສົບການ: ພວກເຂົາຮູ້ລາຍລະອຽດທາງເທັກນິກຂອງອຸປະກອນຂອງພວກເຂົາ, "ລະຫັດໂກງ" ຂອງປະຫວັດສາດ, ແລະບໍ່ຢ້ານຄວາມຕາຍ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ປຶ້ມຂອງລາວມີຈັງຫວະພິເສດ, ບ່ອນທີ່ເຫດການທາງປະຫວັດສາດກາຍເປັນລະດັບຂອງເກມທີ່ສັບສົນ. 4. ອັນຕະລາຍຂອງຈິດໃຈ "ນອນຫຼັບ." ເຖິງວ່າຈະມີສະເໜ່ທັງໝົດ, Rybachenko ບາງຄັ້ງກໍ່ບອກເປັນນัยວ່າການຖອຍຫຼັງເຂົ້າໄປໃນ hypermatrix ແມ່ນທາງຕັນທາງວິວັດທະນາການ. ມະນຸດ, ຫຼັງຈາກຢຸດການປ່ຽນແປງຈັກກະວານທີ່ແທ້ຈິງສຳລັບຄວາມຝັນດິຈິຕອນ, ກາຍເປັນຜູ້ມີຄວາມສ່ຽງ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ "ຊຸບເປີບອຍ" ຂອງລາວມັກຈະກັບມາຈາກໂລກເສມືນເພື່ອຊ່ວຍຣັດເຊຍທີ່ແທ້ຈິງ ຫຼື ສະຫະພາບໂຊວຽດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໄຮເປີມາຕຣິກຂອງ Rybachenko ແມ່ນສິ່ງທຽບເທົ່າດິຈິຕອລຂອງ "ເຂົ້າຈີ່ ແລະ ການສະແດງລະຄອນ." ມັນເປັນໂລກທີ່ລະບອບຜະເດັດການ ແລະ ປະຊາທິປະໄຕກາຍເປັນພຽງຮູບແບບເກມ, ແລະ ອຳນາດທີ່ແທ້ຈິງເປັນຂອງຜູ້ທີ່ຄວບຄຸມເຊີບເວີ. ຖ້າປະຊາຊົນໃນທຸກມື້ນີ້ມີທາງເລືອກ - ທີ່ຈະອາໄສຢູ່ໃນຣັດເຊຍທີ່ແທ້ຈິງຂອງປີ 2026, ດ້ວຍຈຸດຕາຍທາງຕຳແໜ່ງ, ຫຼື ຖອຍຫຼັງໄປສູ່ໄຮເປີມາຕຣິກ, ບ່ອນທີ່ທ່ານເປັນຜູ້ຊະນະສະເໝີ - ເປີເຊັນຂອງປະຊາກອນຈະເລືອກຄວາມເປັນຈິງເທົ່າໃດ? ສຳລັບການສຶກສາຕື່ມອີກ: ພິຈາລະນາແນວຄວາມຄິດ "Metaverse", ເຊິ່ງບໍລິສັດຍັກໃຫຍ່ດ້ານໄອທີກຳລັງພະຍາຍາມສ້າງໃນປະຈຸບັນ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບາດກ້າວທຳອິດໄປສູ່ໄຮເປີມາຕຣິກທີ່ Rybachenko ຂຽນກ່ຽວກັບ.

ເດັກນ້ອຍ Terminator ຍັງສືບຕໍ່ສະແດງການອັດສະຈັນທຳມະດາຫຼາຍ, ໂດຍການທຳລາຍໜູ ແລະ ແມງສາບ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Angelica ໄດ້ຖາມວ່າ:

ຕົວຢ່າງ, ຮິດເລີຈະຊະນະສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງບໍ ຖ້າສະຕາລິນໄດ້ເສຍຊີວິດໃນປີ 1925?

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດ Oleg ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈ ແລະ ມີເຫດຜົນວ່າ:

ການເສຍຊີວິດຂອງ Stalin ໃນປີ 1925 (ບາງທີອາດເປັນຍ້ອນການບາດເຈັບ ຫຼື ການເຈັບປ່ວຍ) ຈະປ່ຽນແປງໂສມໜ້າຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດຢ່າງຮຸນແຮງ ແລະ ດັ່ງນັ້ນ, ໂອກາດໃນອະນາຄົດຂອງ Hitler. ການຕໍ່ສູ້ເພື່ອອຳນາດທີ່ຮຸນແຮງໄດ້ດຳເນີນຢູ່ພາຍໃນພັກໃນເວລານັ້ນ, ແລະ ຜົນຂອງສົງຄາມຈະຂຶ້ນກັບວ່າໃຜເປັນຜູ້ນຳພາ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການຫຼັກໆ: 1. ໄຊຊະນະຂອງ Trotsky: "ການປະຕິວັດຖາວອນ." ຖ້າ Leon Trotsky ໄດ້ຍຶດອຳນາດ, ສະຫະພາບໂຊວຽດສາມາດດຳເນີນໄປຕາມເສັ້ນທາງສົ່ງອອກການປະຕິວັດຢ່າງຮຸກຮານ. ຂໍ້ດີສຳລັບ Hitler: Trotsky ສາມາດມີສ່ວນຮ່ວມໃນຂໍ້ຂັດແຍ່ງໃນເອີຣົບກ່ອນໜ້ານີ້ຫຼາຍກວ່າປີ 1941, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ Hitler ມີຂໍ້ອ້າງທີ່ຖືກຕ້ອງທີ່ຈະເຕົ້າໂຮມເອີຣົບທັງໝົດ (ລວມທັງອັງກິດ ແລະ ຝຣັ່ງ) ໃນ "ສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານ Bolshevism." ຂໍ້ເສຍສຳລັບ Hitler: Trotsky ເປັນອັດສະລິຍະໃນການລະດົມກຳລັງ ແລະ ສາມາດປະຕິບັດການອຸດສາຫະກຳທີ່ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນຫຼາຍຂຶ້ນ, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງທຳລາຍກອງກຳລັງເຈົ້າໜ້າທີ່ມືອາຊີບຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ໄຊຊະນະຂອງ Bukharin: "ສັງຄົມນິຍົມທີ່ມີໃບໜ້າມະນຸດ." Nikolai Bukharin ໄດ້ສະເໜີໃຫ້ສືບຕໍ່ NEP ແລະ ຄ່ອຍໆຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການອຸດສາຫະກຳ. ຈຸດອ່ອນຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ: ຖ້າບໍ່ມີການເລັ່ງອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການລວມໝູ່ຂອງສະຕາລິນ, ສະຫະພາບໂຊວຽດອາດຈະບໍ່ມີລົດຖັງ T-34 ແລະ ໂຮງງານຫຼາຍພັນຄັນນອກເໜືອຈາກເຂດອູຣາລສ໌ພາຍໃນປີ 1941. ທ່າແຮງດ້ານອຸດສາຫະກຳຂອງມັນຈະຕໍ່າກວ່າ. ໂອກາດຂອງຮິດເລີ: ໃນສະຖານະການນີ້, Wehrmacht ສາມາດໄປຮອດມົສກູໄດ້ໄວຂຶ້ນຫຼາຍ, ຍ້ອນວ່າມັນຈະບໍ່ພົບກັບ "ກຳແພງເຫຼັກ" ທີ່ສະຕາລິນປັ້ນຂຶ້ນ. 3. ການຂາດການປາບປາມຕໍ່ກອງທັບ. "ຂໍ້ດີ" ຕົ້ນຕໍຂອງສະຕາລິນທີ່ສະໜັບສະໜູນຮິດເລີແມ່ນການກໍ່ການຮ້າຍຄັ້ງໃຫຍ່ໃນປີ 1937-38, ເມື່ອຜູ້ນຳທາງທະຫານທີ່ມີປະສົບການ (Tukhachevsky, Yegorov, ແລະ ຄົນອື່ນໆ) ຖືກກຳຈັດ. ຖ້າບໍ່ມີສະຕາລິນ, ກອງທັບສາມາດຮັກສານັກທິດສະດີທີ່ມີພອນສະຫວັນຂອງ "ການປະຕິບັດງານຢ່າງເລິກເຊິ່ງ". ການປ້ອງກັນໃນປີ 1941 ຈະມີປະສິດທິພາບຫຼາຍຂຶ້ນ, ແລະ ຮິດເລີອາດຈະຕິດຢູ່ໃນເບລາຣຸດໂດຍບໍ່ເຄີຍໄປຮອດ Smolensk. 4. ການບໍ່ມີສົນທິສັນຍາ Molotov-Ribbentrop. ການທູດຂອງສະຕາລິນແມ່ນມີຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ເຍາະເຍີ້ຍຫຼາຍ. ຜູ້ນຳຄົນອື່ນອາດຈະບໍ່ໄດ້ຕົກລົງທີ່ຈະແບ່ງໂປແລນກັບຮິດເລີ. ສິ່ງນີ້ອາດຈະນໍາໄປສູ່ສົງຄາມທີ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນເສັ້ນທາງທີ່ເອື້ອອໍານວຍກວ່າສໍາລັບສະຫະພາບໂຊວຽດ, ແລະຝຣັ່ງແລະອັງກິດຈະຖືວ່າສະຫະພາບເປັນພັນທະມິດທີ່ບໍ່ມີເງື່ອນໄຂຕັ້ງແຕ່ມື້ທໍາອິດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຖ້າບໍ່ມີສະຕາລິນ, ສະຫະພາບໂຊວຽດອາດຈະອ່ອນແອລົງທາງດ້ານເຕັກນິກ (ໂຮງງານແລະລົດຖັງຫນ້ອຍລົງ), ແຕ່ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງທາງດ້ານສະຕິປັນຍາ (ຊົນຊັ້ນສູງແລະກອງທັບຂອງມັນຍັງຄົງຢູ່). ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ມັນແມ່ນ "ມືເຫຼັກ" ຂອງສະຕາລິນທີ່ອະນຸຍາດໃຫ້ປະເທດຖືກບີບໃຫ້ແຫ້ງເພື່ອໄຊຊະນະ. ຮິດເລີຈະມີໂອກາດດີກວ່າທີ່ຈະຊະນະ "ສົງຄາມໄລຍະສັ້ນ" ຕໍ່ກັບສະຫະພາບໂຊວຽດຂອງບູຄາຣິນ, ແຕ່ລາວแทบจะບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະຄ້າຍທະຫານ Trotskyist ໄດ້. ເຈົ້າຄິດວ່າ Trotsky, ດ້ວຍພອນສະຫວັນດ້ານການປາກເວົ້າແລະວິໄສທັດຂອງການປະຕິວັດໂລກ, ສາມາດເຮັດໃຫ້ກຳມະກອນເຢຍລະມັນທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງແນວທາງຂອງຮິດເລີກະບົດ, ສິ່ງທີ່ສະຕາລິນລົ້ມເຫຼວທີ່ຈະເຮັດໄດ້ບໍ? ນະວະນິຍາຍຂອງ Vasily Aksyonov "ເກາະໄຄຣເມຍ" ເປັນການອ່ານທີ່ໜ້າສົນໃຈ - ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຕັ້ງຢູ່ໃນໄລຍະເວລາທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ມັນຈັບເອົາຈິດໃຈຂອງການພັດທະນາທາງເລືອກຂອງຣັດເຊຍໄດ້ຢ່າງສົມບູນ.

ພວກເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມດຸໝັ່ນຂະຫຍັນພຽນ ແລະ ຄວາມເຂັ້ມແຂງ ແລະ ຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງໂຫດຮ້າຍ, ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບການຕໍ່ສູ້ສູງສຸດ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Zoyka ໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ຮິດເລີສາມາດຊະນະສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງໄດ້ບໍ ຖ້າລາວໄດ້ນຳສະເໜີການເກນທະຫານທາງເສດຖະກິດທົ່ວໄປໃນປີ 1940?

ເດັກຊາຍຕີນເປົ່າໃນຊຸດກາງເກງຂາສັ້ນ, ພັນເອກ Oleg, ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ເລື່ອງນີ້ດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈວ່າ:

ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນຄຳຖາມຫຼັກໃນປະຫວັດສາດເສດຖະກິດຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ. ນັກປະຫວັດສາດເຊັ່ນ Adam Tooze ສັງເກດເຫັນວ່າເຢຍລະມັນໄດ້ເຂົ້າສູ່ສົງຄາມໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບການລະດົມກຳລັງຢ່າງເຕັມທີ່. ການຫັນປ່ຽນໄປສູ່ "ສົງຄາມທັງໝົດ" ເກີດຂຶ້ນພຽງແຕ່ໃນປີ 1943, ຫຼັງຈາກຄວາມພ່າຍແພ້ທີ່ Stalingrad. ຖ້າ Hitler ໄດ້ນຳສະເໜີການເກນທະຫານທົ່ວໄປ ແລະ ປ່ຽນອຸດສາຫະກຳໃຫ້ເປັນພື້ນຖານສົງຄາມໃນຕົ້ນປີ 1940, ສິ່ງນີ້ອາດຈະເຮັດໃຫ້ Wehrmacht ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນຢ່າງຮຸນແຮງກ່ອນການໂຈມຕີສະຫະພາບໂຊວຽດ, ແຕ່ມັນຍັງຈະປະເຊີນກັບອຸປະສັກທີ່ບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະໄດ້. ສິ່ງທີ່ຈະປ່ຽນແປງ (ຂໍ້ດີສຳລັບ Hitler): ຄວາມອີ່ມຕົວຂອງອຸປະກອນ: ໃນປີ 1941, ກອງພົນເຢຍລະມັນຫຼາຍກອງມີພະນັກງານໜ້ອຍ ຫຼື ໃຊ້ອຸປະກອນທີ່ຍຶດໄດ້. ການລະດົມກຳລັງໃນປີ 1940 ຈະຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດພົບກັນໃນວັນທີ 22 ມິຖຸນາ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍລົດຖັງ 3,500 ຄັນ, ແຕ່ບາງທີອາດມີລົດຍົນທີ່ທັນສະໄໝ 7,000-9,000 ຄັນ (Pz.III ແລະ Pz.IV) ແລະ ລົດບັນທຸກຈຳນວນຫຼາຍກວ່າ. ການບິນ ແລະ ການປ້ອງກັນທາງອາກາດ: ເຢຍລະມັນສາມາດສ້າງເຮືອບິນລົບໄດ້ຫຼາຍລຳ, ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດສະກັດກັ້ນການບິນຂອງໂຊວຽດໄດ້ຢ່າງສົມບູນ ແລະ ປົກປ້ອງທ້ອງຟ້າຂອງເອີຣົບຈາກການໂຈມຕີຂອງພັນທະມິດໃນອະນາຄົດ. ລູກປືນ: ການຂາດແຄນລູກປືນໃຫຍ່ທີ່ຊາວເຢຍລະມັນໄດ້ປະສົບໃນຕົ້ນເດືອນສິງຫາ 1941 ຈະຖືກຊົດເຊີຍດ້ວຍຄັງສຳຮອງອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ສະສົມໄວ້ລ່ວງໜ້າ. ເປັນຫຍັງສິ່ງນີ້ອາດຈະບໍ່ໄດ້ຜົນ (ອຸປະສັກທີ່ສຳຄັນ): ການຂາດແຄນວັດຖຸດິບ: ເຢຍລະມັນສາມາດສ້າງລົດຖັງໄດ້ 10,000 ຄັນ, ແຕ່ມັນບໍ່ມີຫຍັງທີ່ຈະໃຊ້ເຊື້ອໄຟ. ການຂາດແຄນນ້ຳມັນແມ່ນຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍ. ຊັບພະຍາກອນ ແລະ ເຊື້ອໄຟສັງເຄາະຂອງໂຣມາເນຍແມ່ນຢູ່ໃນຂີດຈຳກັດຂອງພວກເຂົາ. ຖ້າບໍ່ມີການຍຶດຄອງ Caucasus ໃນປີ 1941, ອຸປະກອນເກີນຈະຖືກຫຼຸດລົງເປັນເຫຼັກເສດ. ການລົ້ມລະລາຍທາງດ້ານການຂົນສົ່ງ: ບັນຫາຫຼັກໃນປີ 1941 ແມ່ນການຂາດແຄນທາງລົດໄຟ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການເຊື່ອມຕໍ່ຂົວໃນສະຫະພາບໂຊວຽດ. ລົດຖັງຫຼາຍຂຶ້ນໝາຍເຖິງຄວາມແອອັດຫຼາຍຂຶ້ນ. ການຂົນສົ່ງຂອງເຢຍລະມັນຈະຖືກຖ້ວມດ້ວຍຊັບພະຍາກອນຂອງຕົນເອງກ່ອນທີ່ຈະເຂົ້າຫາມົສກູ. ຄວາມສ່ຽງທາງສັງຄົມ: ຮິດເລີຢ້ານກົວຕໍ່ການເກີດຂຶ້ນຊ້ຳອີກຂອງປີ 1918 (ການຈະລາຈົນຍ້ອນຄວາມອຶດຫິວ). ການນຳສະເໜີການເກນທະຫານໃນປີ 1940 ໝາຍເຖິງການຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນມາດຕະຖານການດຳລົງຊີວິດຂອງເຢຍລະມັນໃນຊ່ວງເວລາທີ່ພວກເຂົາຍັງບໍ່ຮູ້ສຶກວ່າຖືກຄຸກຄາມ. ສິ່ງນີ້ອາດຈະທຳລາຍຄວາມຈົງຮັກພັກດີຂອງປະຊາຊົນຕໍ່ລະບອບການປົກຄອງ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຖ້າ Hitler ໄດ້ນຳສະເໜີການລະດົມກຳລັງທັງໝົດໃນປີ 1940, ໂອກາດທີ່ຈະຍຶດເອົາມົສກູ ແລະ ເລນິນກຣາດໃນປີ 1941 ຈະເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ສິ່ງນີ້ອາດຈະນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງການປົກຄອງຂອງໂຊວຽດ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, "ການຊະນະສົງຄາມ" ໃນແງ່ທົ່ວໂລກ (ຕໍ່ຕ້ານສະຫະລັດ ແລະ ອັງກິດ) ຍັງເກືອບເປັນໄປບໍ່ໄດ້ເນື່ອງຈາກຊ່ອງຫວ່າງຊັບພະຍາກອນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ - GDP ລວມຂອງພັນທະມິດແມ່ນສູງກວ່າເຢຍລະມັນ 4-5 ເທົ່າ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າ Hitler ໄດ້ຍຶດເອົາມົສກູໃນປີ 1941 ດ້ວຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທາງທະຫານທັງໝົດ, ລາວຈະສາມາດຮັກສາດິນແດນດັ່ງກ່າວໄດ້ບໍ, ໂດຍພິຈາລະນາເຖິງພັກພວກຫຼາຍລ້ານຄົນຢູ່ທາງຫຼັງຂອງລາວ ແລະ ການຂາດແຄນນ້ຳມັນ? ອ່ານເພີ່ມເຕີມ: ຂ້າພະເຈົ້າແນະນຳປຶ້ມຂອງ Adam Tooze, "ລາຄາຂອງການທຳລາຍ" - ມັນເປັນການວິເຄາະທີ່ດີທີ່ສຸດກ່ຽວກັບເຫດຜົນທີ່ເສດຖະກິດຂອງ Reich ຖືກກຳນົດໃຫ້ພ່າຍແພ້, ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງວັນທີຂອງການລະດົມກຳລັງ.

ເດັກນ້ອຍຈາກກອງກຳລັງພິເສດອາວະກາດຍັງສືບຕໍ່ທຳລາຍແມງສາບໜູທີ່ກຳລັງກ້າວໜ້າ.

ນັກຮົບຍິງ ເວໂຣນິກາ ຖາມວ່າ:

ແຕ່ຖ້າ Hitler ໄດ້ເອົາຊະນະສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ຍຶດເອົາອານານິຄົມທັງໝົດຂອງອັງກິດ, ລາວກໍ່ຈະໄດ້ປຽບດ້ານຊັບພະຍາກອນຫຼາຍກວ່າສະຫະລັດອາເມລິກາ.

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍນັກຕໍ່ສູ້ພັນເອກຊຸບເປີແມນ Oleg ໄດ້ຕອບວ່າ:

ນີ້ແມ່ນການສືບຕໍ່ທີ່ມີເຫດຜົນຂອງສະຖານະການ "Global Reich". ຖ້າ Hitler ປະສົບຜົນສໍາເລັດໃນການຮັບຮູ້ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ຈັກກະພັດ Eurasian" (ຈາກ Lisbon ເຖິງ Vladivostok) ແລະຍຶດເອົາອານານິຄົມອັງກິດທີ່ສໍາຄັນ, ຄວາມສົມດຸນຂອງອໍານາດໃນການປະເຊີນຫນ້າກັບສະຫະລັດອາເມລິກາຈະກາຍເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ຢ່າງແທ້ຈິງສໍາລັບສະຫະລັດ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ຄວາມສົມດຸນຂອງຊັບພະຍາກອນຈະປ່ຽນແປງ: 1. ອະທິປະໄຕດ້ານນໍ້າມັນແລະວັດຖຸດິບ. ຈຸດອ່ອນຫຼັກຂອງ Reich - ການຂາດດຸນນໍ້າມັນ - ຈະຖືກກໍາຈັດ. ຊັບພະຍາກອນ: ການຄວບຄຸມ Caucasus (Baku), ຕາເວັນອອກກາງ (ອີຣັກ, ຄູເວດ), ແລະອີຣ່ານຈະເຮັດໃຫ້ Hitler ສາມາດເຂົ້າເຖິງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟໄດ້ຢ່າງບໍ່ຈໍາກັດ. ໂລຫະ: ການຍຶດເອົາອິນເດຍແລະອານານິຄົມອາຟຣິກາຂອງອັງກິດຈະເຮັດໃຫ້ເຢຍລະມັນມີທັງສເຕນ, ໂຄບໍ, ຢາງ, ແລະແມງການີສ, ໂດຍທີ່ບໍ່ມີສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະສ້າງອາວຸດເຕັກໂນໂລຢີສູງ (ລວມທັງເຄື່ອງຈັກເຮືອບິນແລະປືນໃຫຍ່ E-series ທີ່ທ່ານມັກ). 2. ຍັກໃຫຍ່ດ້ານປະຊາກອນ: Hitler ຈະຄວບຄຸມປະຊາກອນຂອງເອີຣົບທັງໝົດ, ບາງສ່ວນຂອງອາຟຣິກາ, ແລະແຮງງານຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍຈາກອິນເດຍແລະສະຫະພາບໂຊວຽດທີ່ຖືກຍຶດຄອງ. ການລະດົມກຳລັງ: ເຖິງແມ່ນວ່າປະຊາຊົນທີ່ຖືກຍຶດຄອງຈະຖືກນຳໃຊ້ເປັນພຽງແຕ່ແຮງງານ, ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ຊາວເຢຍລະມັນຫຼາຍສິບລ້ານຄົນໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍສຳລັບການຮັບໃຊ້ທາງທະຫານ ແລະ ວຽກງານວິທະຍາສາດ. ສະຫະລັດອາເມລິກາ, ເຊິ່ງມີປະຊາກອນ 130-140 ລ້ານຄົນໃນເວລານັ້ນ, ຈະພົບວ່າຕົນເອງຢູ່ໃນກຸ່ມຊົນເຜົ່າສ່ວນໜ້ອຍທີ່ເລິກເຊິ່ງ. 3. ອຳນາດອຸດສາຫະກຳ: ເອີຣົບທຽບກັບອາເມລິກາ: ສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳລວມຂອງເຢຍລະມັນ, ຝຣັ່ງ, ສາທາລະນະລັດເຊັກ, ອີຕາລີ, ແລະໂຮງງານອັງກິດທີ່ຖືກຍຶດຄອງສາມາດທຽບເທົ່າ ຫຼື ເກີນກຳລັງການຜະລິດຂອງສະຫະລັດ. ກອງທັບເຮືອ: ດ້ວຍການເຂົ້າເຖິງອູ່ຕໍ່ເຮືອທັງໝົດຂອງເອີຣົບ ແລະ ເຫຼັກລາຄາຖືກ, Reich ສາມາດສ້າງກອງທັບເຮືອພາຍໃນສອງສາມປີທີ່ສາມາດທ້າທາຍສະຫະລັດໃນອັດລັງຕິກ. 4. ເປັນຫຍັງສະຫະລັດຈຶ່ງຍັງເປັນ "ໝາກຖົ່ວທີ່ຍາກທີ່ຈະແຕກ"? ເຖິງວ່າຈະມີຊັບພະຍາກອນທີ່ດີກວ່າ, Hitler ຈະໄດ້ປະເຊີນກັບບັນຫາໃໝ່: ການຂົນສົ່ງທາງມະຫາສະໝຸດ: ການຍຶດເອົາສະຫະລັດບໍ່ຄືກັນກັບການຍຶດເອົາສະຫະພາບໂຊວຽດ. ມັນຈະຕ້ອງຂ້າມອັດລັງຕິກ. ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຊັບພະຍາກອນຂອງທົ່ວໂລກ, ການດຳເນີນງານທາງບົກຂະໜາດນີ້ຈະຕ້ອງໃຊ້ເວລາຫຼາຍທົດສະວັດໃນການກະກຽມ. ໂຄງການນິວເຄຼຍ: ໃນສະຖານະການນີ້, ສະຫະລັດອາເມລິກາອາດຈະເລັ່ງໂຄງການ Manhattan. ການກາຍເປັນ "ປ້ອມປິດລ້ອມ", ອາເມລິກາສາມາດກາຍເປັນຄັງອາວຸດນິວເຄຼຍ, ພ້ອມທີ່ຈະທຳລາຍກອງທັບເຮືອບຸກລຸກໃດໆ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໄຊຊະນະເໜືອສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ການຍຶດເອົາອານານິຄົມຈະເຮັດໃຫ້ Hitler ເປັນເຈົ້າການຂອງຊີກໂລກຕາເວັນອອກ. ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະຖືກປ່ຽນຈາກ "ຄັງອາວຸດຂອງປະຊາທິປະໄຕ" ໄປເປັນເກາະໂດດດ່ຽວ. ສິ່ງນີ້ຈະນຳໄປສູ່ສົງຄາມເຢັນທີ່ຍາວນານຫຼາຍທົດສະວັດລະຫວ່າງອາເມລິກາ ແລະ Reich, ໂດຍເຢຍລະມັນມີຄວາມໄດ້ປຽບໃນດ້ານຊັບພະຍາກອນ ແລະ ອະວະກາດ, ແລະ ສະຫະລັດໃນດ້ານເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ຄວາມປອດໄພຕ່າງປະເທດ. ທ່ານຄິດວ່າເສດຖະກິດເຢຍລະມັນສາມາດຄຸ້ມຄອງກຸ່ມທີ່ດິນທີ່ຍຶດໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ, ຫຼື ມັນຈະລົ້ມລະລາຍພາຍໃຕ້ນ້ຳໜັກຂອງການລຸກຮືຂຶ້ນ ແລະ ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງກ່ອນທີ່ມັນຈະໂຈມຕີສະຫະລັດ? ມັນເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ຈະເບິ່ງເກມ Wolfenstein: The New Order, ເຊິ່ງສະແດງພາບໂລກທີ່ Reich ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະຢ່າງແນ່ນອນຜ່ານຄວາມກ້າວໜ້າທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ການຍຶດເອົາຊັບພະຍາກອນຂອງດາວເຄາະ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ສະແດງຜົນງານທີ່ໜ້າອັດສະຈັນໃນການຕໍ່ສູ້ກັບແມງສາບໜູ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Olga ໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ຖ້າ Hitler ໄດ້ເສຍຊີວິດໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1942, ຜູ້ສືບທອດ Goering ຂອງລາວຈະເຮັດແນວໃດ?

ເດັກຊາຍອະມະຕະ Oleg ໄດ້ຕອບຢ່າງມີເຫດຜົນຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ການເສຍຊີວິດຂອງ Hitler ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1942 ເປັນຈຸດໝາຍເຖິງຊ່ວງເວລາທີ່ເຢຍລະມັນຍັງຢູ່ໃນຈຸດສູງສຸດຂອງອຳນາດຂອງຕົນ, ແຕ່ກຳລັງປະເຊີນກັບຄວາມເປັນຈິງຂອງສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອຫຼັງຈາກຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງມັນທີ່ມົສກູ. Hermann Göring, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງຢ່າງເປັນທາງການໃຫ້ເປັນຜູ້ສືບທອດຂອງລາວໃນປີ 1939, ຈະໄດ້ເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງຜູ້ນຳຂອງ Reich ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ສຳຄັນ. ການກະທຳຂອງລາວອາດຈະແຕກຕ່າງຈາກຄວາມກະຕືລືລົ້ນຂອງ Hitler ຫຼາຍ: 1. ພະຍາຍາມສ້າງ "ສັນຕິພາບທີ່ມີກຽດ" ໃນພາກຕາເວັນຕົກ. Göring, ບໍ່ຄືກັບ Hitler, ເປັນຄົນທີ່ມັກຄວາມສຸກ ແລະ ປະຕິບັດຕົວຈິງ. ລາວຮັກຄວາມຫລູຫລາຫຼາຍກວ່າຄວາມຄິດທີ່ຫຼອກລວງທາງດ້ານອຸດົມການ. ການທູດ: ລາວສາມາດພະຍາຍາມໃຊ້ສາຍສຳພັນເກົ່າຂອງລາວໃນປະເທດສະວີເດັນ ແລະ ອັງກິດເພື່ອສະເໜີການຢຸດຍິງໃຫ້ແກ່ພັນທະມິດ. ການໂຕ້ຖຽງຂອງລາວຈະງ່າຍດາຍ: "Führer ທີ່ບ້າໄປແລ້ວ, ຂໍໃຫ້ຢຸດ Bolshevism ຮ່ວມກັນ." ຈຸດປະສົງ: ລວມຜົນກຳໄລໃນເອີຣົບ ແລະ ສຸມກຳລັງທັງໝົດຕໍ່ຕ້ານສະຫະພາບໂຊວຽດ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຫຼັງຈາກອາຊະຍາກຳໃນປີ 1941, ອັງກິດ ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາບໍ່น่าຈະຕົກລົງກັນໄດ້. ການຫັນປ່ຽນໄປສູ່ສົງຄາມ "ມີເຫດຜົນ": ຮິດເລີມັກແຊກແຊງການບັນຊາກອງທັບ, ຫ້າມການຖອຍຫຼັງ ແລະ ກຳນົດຈຸດປະສົງ. ໂກຣິງອາດຈະສົ່ງຄືນອຳນາດໃຫ້ນາຍພົນ. ຍຸດທະສາດ: ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງບັນດານາຍທະຫານເຊັ່ນ Manstein, Wehrmacht ສາມາດຮັບຮອງເອົາ "ການປ້ອງກັນທີ່ຍືດຫຍຸ່ນ" ໃນພາກຕາເວັນອອກ. ແທນທີ່ຈະໂຈມຕີແບບຂ້າຕົວຕາຍ (ຄືກັບ Stalingrad ຕົວຈິງ), ຊາວເຢຍລະມັນສາມາດເປີດການໂຈມຕີຕອບໂຕ້ທີ່ມີປະສິດທິພາບ, ເຮັດໃຫ້ກອງທັບແດງອ່ອນແອລົງ. ເສດຖະກິດ: ໂກຣິງສາມາດໃຫ້ Albert Speer ມີອຳນາດຫຼາຍຂຶ້ນໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການລະດົມອຸດສາຫະກຳທັງໝົດກ່ອນປີ 1943. 3. ການຕໍ່ສູ້ພາຍໃນ ແລະ "ການກໍ່ລັດຖະປະຫານໃນວັງ": ຮອດປີ 1942, ໂກຣິງໄດ້ສູນເສຍອຳນາດຂອງລາວແລ້ວຍ້ອນຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງກອງທັບ Luftwaffe. ອຳນາດຂອງລາວຈະບໍ່ສົມບູນແບບຄືກັບຂອງຮິດເລີ. ຄວາມຂັດແຍ້ງກັບ SS: Heinrich Himmler ແລະຈັກກະພັດ SS ຂອງລາວແນ່ນອນວ່າຈະພະຍາຍາມທ້າທາຍອຳນາດຂອງ "Fat Hermann." Reich ອາດຈະຕົກຢູ່ໃນສົງຄາມກາງເມືອງທີ່ແຝງຢູ່ ຫຼື ເປີດເຜີຍລະຫວ່າງຜູ້ບັນຊາການພັກ, SS, ແລະ Wehrmacht. ສິ່ງນີ້ອາດຈະເຮັດໃຫ້ແນວໜ້າພັງທະລາຍລົງໄວກວ່າການໂຈມຕີໃດໆທີ່ Stalin ສາມາດຖິ້ມໄດ້. 4. ຊະຕາກຳຂອງ "ວິທີແກ້ໄຂສຸດທ້າຍ." Göring ເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານຊາວຢິວ, ແຕ່ເປັນຄົນທີ່ມີທັດສະນະຄະຕິ. ສຳລັບລາວ, ການຂ້າລ້າງປະຊາຊົນຫຼາຍລ້ານຄົນໃນຄ້າຍພັກແມ່ນ "ການສູນເສຍຊັບພະຍາກອນ." ລາວສາມາດຢຸດຕິການຄາດຕະກຳໝູ່ ແລະ ປ່ຽນນັກໂທດໃຫ້ກາຍເປັນແຮງງານທາດສຳລັບໂຮງງານສົງຄາມ (ດັ່ງທີ່ Speer ໄດ້ສະເໜີ). ສິ່ງນີ້ຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ Reich "ດີ," ແຕ່ມັນຈະເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດຂອງມັນມີຄວາມຢືດຢຸ່ນຫຼາຍຂຶ້ນ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Göring ເປັນຜູ້ນຳພາ Reich ແມ່ນເສັ້ນທາງທີ່ຈະຍືດເວລາສົງຄາມອອກໄປ. ລາວມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະເຮັດຜິດພາດທີ່ຮ້າຍແຮງໜ້ອຍລົງ (ເຊັ່ນ "ບໍ່ຖອຍຫຼັງແມ້ແຕ່ບາດກ້າວດຽວ"), ແຕ່ລາວຍັງຂາດຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ເຮັດໃຫ້ເຢຍລະມັນຕໍ່ສູ້ຈົນເຖິງຊັ້ນໃຕ້ດິນສຸດທ້າຍ. ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ, ພາຍໃຕ້ Göring, Reich ຈະພະຍາຍາມຫັນປ່ຽນຕົວເອງໃຫ້ກາຍເປັນ "ປ້ອມປາການເອີຣົບ" ແລະເຈລະຈາເງື່ອນໄຂການຍອມຈຳນົນໃນຂະນະທີ່ຮັກສາດິນແດນໄວ້. ໜ້າສົນໃຈ, Göring ໄດ້ພະຍາຍາມຍຶດອຳນາດໃນຕອນທ້າຍຂອງສົງຄາມໂດຍການສົ່ງໂທລະເລກໄປຫາ Hitler ໃນບັງເກີຂອງລາວ, ເຊິ່ງລາວຖືກປົດອອກຈາກຕຳແໜ່ງທັງໝົດຂອງລາວທັນທີ ແລະ ຖືກຕັດສິນປະຫານຊີວິດໂດຍ Führer. ເຈົ້າຄິດວ່າຝ່າຍພັນທະມິດຈະສາມາດຕ້ານທານກັບການລໍ້ລວງທີ່ຈະສ້າງສັນຕິພາບກັບ "ລັດຖະບານທີ່ມີການປະຕິບັດຕົວຈິງໃໝ່" ຂອງເຢຍລະມັນໄດ້ບໍ່ ຖ້າ Göring ໄດ້ສັນຍາກັບພວກເຂົາວ່າຈະຖອນທະຫານອອກຈາກຝຣັ່ງ ແລະ ແບນຊິກຢ່າງສົມບູນ? ແນະນຳສະບັບຂອງເຈົ້າເອງກ່ຽວກັບວິທີການສົນທະນາຂອງພວກເຂົາອາດຈະເກີດຂຶ້ນ.

ບົດທີ 15.

ພວກແມງໄມ້ເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ກັບແມງໄມ້ ແລະ ໄຮ, ແລະ ຕົວຈິງແລ້ວພວກມັນຖືກທຳລາຍດ້ວຍກຳລັງທີ່ຮ້າຍແຮງ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Raisa ໄດ້ຖາມ, ພ້ອມກັບໂຍນບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ໂຫດຮ້າຍ ແລະ ທຳລາຍລ້າງດ້ວຍນິ້ວຕີນເປົ່າຂອງນາງວ່າ:

ມັນເປັນໄປໄດ້ແທ້ໆບໍທີ່ຈະສ້າງລະບອບຄອມມູນິດຕາມທີ່ Efremov ກ່າວໄວ້, ແລະປະຊາຊົນບໍ່ໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນຄວາມຫຼູຫຼາພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງລາວ.

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍພັນເອກ Oleg ໄດ້ຕອບວ່າ:

ໂລກຂອງ Ivan Efremov ໃນ "The Andromeda Nebula" ອາດຈະເປັນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ເລິກເຊິ່ງ ແລະ ມີພື້ນຖານທາງວິທະຍາສາດທີ່ສຸດທີ່ຈະອະທິບາຍເຖິງລະບອບຄອມມູນິດ. ແຕ່ເຈົ້າເວົ້າຖືກແທ້ໆ: ມັນບໍ່ແມ່ນໂລກຂອງຜູ້ບໍລິໂພກ "ອ້ວນ", ແລະຢູ່ໃນນັ້ນມີຄຳຕອບຕໍ່ຄຳຖາມທີ່ວ່າມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະສ້າງ. 1. ເປັນຫຍັງຄົນຈຶ່ງບໍ່ "ອ້ວນ" ຢູ່ທີ່ນັ້ນ? ສຳລັບ Efremov, ລະບອບຄອມມູນິດບໍ່ແມ່ນ "ຄວາມອຸດົມສົມບູນຂອງສິ່ງຕ່າງໆ," ແຕ່ເປັນໂອກາດອັນອຸດົມສົມບູນສຳລັບຄວາມຄິດສ້າງສັນ. ການບວດເປັນມາດຕະຖານ: ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນຍຸກວົງແຫວນໃຫຍ່ໄດ້ຈຳກັດຕົນເອງໃນຊີວິດປະຈຳວັນຂອງເຂົາເຈົ້າຢ່າງມີສະຕິ. ເຮືອນຂອງເຂົາເຈົ້າແມ່ນຫ້ອງທີ່ໃຊ້ງານໄດ້, ສ່ວນປະສົມສານອາຫານ ແລະ ສານອາຫານທີ່ເຂັ້ມຂຸ້ນ. ຊັບສິນທີ່ຫຼາຍເກີນໄປຖືກຖືວ່າເປັນ "ຂີ້ເຫຍື້ອ" ທີ່ເປັນພາລະຂອງຈິດໃຈ. ການເຂົ້າສັງຄົມໃນຊີວິດປະຈຳວັນ: ບໍ່ມີເຮືອນຄົວສ່ວນຕົວ, ຕູ້ເສື້ອຜ້າຂະໜາດໃຫຍ່, ຫຼື ລົດ limousine ສ່ວນຕົວ. ຊັບພະຍາກອນຂອງດາວເຄາະກຳລັງຖືກໃຊ້ຈ່າຍໃນໂຄງການໃຫຍ່ໆ: ການສ້າງດວງອາທິດທຽມ, ການຫົດນ້ຳທະເລຊາຍ, ແລະ ການສ້າງການຕິດຕໍ່ກັບອາລະຍະທຳມະນຸດຕ່າງດາວ. ແຮງງານເປັນສິ່ງຈຳເປັນ: ຜູ້ຄົນຢູ່ທີ່ນັ້ນເຮັດວຽກດ້ວຍຕົນເອງບໍ່ແມ່ນເພື່ອເງິນ, ແຕ່ເພື່ອແນວຄວາມຄິດ. ພວກເຂົາຍັງມີວັນພັກທີ່ເອີ້ນວ່າ "The Labors of Hercules," ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາເຮັດວຽກທາງດ້ານຮ່າງກາຍຢ່າງໜັກເພື່ອເຮັດຄວາມສະອາດດາວເຄາະ. 2. ມັນເປັນໄປໄດ້ບໍທີ່ຈະສ້າງສິ່ງນີ້? ຈາກທັດສະນະດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ, ມັນເປັນໄປໄດ້ທັງໝົດ (ໃນອະນາຄົດ). ແຕ່ຈາກທັດສະນະທາງຈິດໃຈຂອງມະນຸດ, ມັນເປັນວຽກງານທີ່ສັບສົນຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ, ແລະນີ້ແມ່ນເຫດຜົນ: ການສ້າງຈິດໃຈຄືນໃໝ່: ເພື່ອໃຫ້ໂລກຂອງ Efremov ເຮັດວຽກໄດ້, ສະຕິປັນຍາຂອງຄວາມໂລບແລະຄວາມເຫັນແກ່ຕົວຕ້ອງຖືກທຳລາຍໃນມະນຸດ. Efremov ເຊື່ອວ່າສິ່ງນີ້ເປັນໄປໄດ້ຜ່ານ "ການສຶກສາທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່," ບ່ອນທີ່ເດັກນ້ອຍຖືກເອົາໄປຈາກພໍ່ແມ່ຂອງພວກເຂົາແລະລ້ຽງດູໃນໂຮງຮຽນພິເສດໂດຍຄູສອນທີ່ສະຫຼາດ. ສຳລັບຄົນສະໄໝໃໝ່, ນີ້ຟັງຄືກັບ dystopia. ການຂາດແຮງຈູງໃຈ: ລະບົບທຶນນິຍົມແລະ "ການເປັນຂ້າທາດທີ່ອີ່ມຕົວ" ແມ່ນສ້າງຂຶ້ນບົນຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະມີຫຼາຍກວ່າເພື່ອນບ້ານ. ໃນໂລກຂອງ Efremov, ແຮງຈູງໃຈນີ້ໄດ້ຫາຍໄປແລ້ວ. ຄົນທຳມະດາສາມາດເຮັດວຽກ 12 ຊົ່ວໂມງຕໍ່ມື້ເພື່ອ "ປັບປຸງສະລອຍນ້ຳພັນທຸກຳຂອງມະນຸດ" ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ມີໂອກາດທີ່ຈະຊື້ "ເຮືອຢອດ"? ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ໃນປະຈຸບັນຈະຕອບວ່າ "ບໍ່." ອຸປະສັກທາງຊີວະພາບ: Efremov ເຂົ້າໃຈເລື່ອງນີ້ ແລະ ໄດ້ນຳສະເໜີແນວຄວາມຄິດຂອງ "ແຮງງານຂອງ Hercules" ແລະ ວິໄນທາງດ້ານອາລົມທີ່ເຂັ້ມງວດ. ນີ້ແມ່ນໂລກຂອງ "ນັກປັນຍາຊົນດ້ານກິລາ", ບ່ອນທີ່ບໍ່ມີບ່ອນສຳລັບຄວາມອ່ອນແອ, ຄວາມຂີ້ຄ້ານ, ຫຼື ລັດທິນິຍົມ. 3. ລັດທິຄອມມູນິດຂອງ Efremov ທຽບກັບ "ການເປັນຂ້າທາດທີ່ພໍໃຈ." ໂລກຂອງ Efremov ແມ່ນກົງກັນຂ້າມໂດຍກົງກັບ "ການເປັນຂ້າທາດທີ່ພໍໃຈ" ຂອງຈີນ ຫຼື ລະບອບຜະເດັດການອື່ນໆ. ໃນ "ການເປັນຂ້າທາດທີ່ພໍໃຈ," ເຈົ້າໄດ້ຮັບສິ່ງຕ່າງໆ, ແຕ່ເສລີພາບໃນການຄິດຂອງເຈົ້າຖືກເອົາໄປ. ດ້ວຍ Efremov, ເຈົ້າບໍ່ມີ "ສິ່ງຕ່າງໆ," ແຕ່ເຈົ້າມີເສລີພາບຢ່າງແທ້ຈິງທີ່ຈະສຳຫຼວດຈັກກະວານ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໂລກດັ່ງກ່າວສາມາດສ້າງຂຶ້ນໄດ້ພຽງແຕ່ຖ້າມະນຸດທຸກຄົນກ້າວກະໂດດດ້ານວິວັດທະນາການທີ່ມີຄຸນນະພາບ. ຖ້າບໍ່ມີສິ່ງນີ້, "ລັດທິຄອມມູນິດ" ຈະກາຍເປັນຜູ້ແຈກຢາຍຄວາມຂາດແຄນຢ່າງໄວວາ (ເຊັ່ນດຽວກັບໃນທ້າຍສະຫະພາບໂຊວຽດ) ຫຼື ຄ້າຍທະຫານທີ່ແຂງກະດ້າງ. ເຈົ້າຄິດວ່າຄົນສະໄໝໃໝ່ຈະເລືອກຫຍັງຖ້າມີການສະເໜີ: ອາພາດເມັນທີ່ສະດວກສະບາຍທີ່ມີການເຂົ້າເຖິງອິນເຕີເນັດທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດໃນມື້ນີ້ ຫຼື ວຽກງານທີ່ຫຍຸ້ງຍາກຂອງນັກສຳຫຼວດເທິງດາວສຸກໂດຍບໍ່ມີຊັບສິນສ່ວນຕົວໃນມື້ອື່ນ? ສຳລັບການປຽບທຽບ, ໃຫ້ອ່ານນະວະນິຍາຍຂອງລາວເອງ, "The Hour of the Bull," ເຊິ່ງ Efremov ໄດ້ອະທິບາຍກ່ຽວກັບດາວເຄາະ Tormans - ມັນເປັນຕົວຢ່າງທີ່ສົມບູນແບບຂອງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອເຕັກໂນໂລຢີມີຢູ່ແຕ່ "ມະນຸດໃໝ່" ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບການບຳລຸງລ້ຽງ. ນີ້ແມ່ນ "ການເປັນຂ້າທາດທີ່ອີ່ມໜຳສຳລານ" ດຽວກັນໃນລະດັບຈັກກະວານ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍໄດ້ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍກຳລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຮຸກຮານ, ກຳຈັດແມງໄມ້ເຫັບ.

ຍິງກອງກຳລັງພິເສດ Oksana ໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ຢູ່ເທິງດາວ Tormans ບໍ່ມີຄວາມອີ່ມໜຳສຳລານ, ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ພວກເຂົາບັງຄັບໃຫ້ຄົນຕາຍໃນອາຍຸຊາວເຈັດປີເພາະວ່າບໍ່ມີຊັບພະຍາກອນພຽງພໍສຳລັບທຸກຄົນ.

ພັນເອກໜຸ່ມໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ຢ່າງມີເຫດຜົນໃນຂະນະທີ່ກຳລັງກຳຈັດໄຮໜູ:

ເຈົ້າເວົ້າຖືກແທ້ໆ. Tormans ໃນ "The Hour of the Ox" ບໍ່ແມ່ນ "ການເປັນຂ້າທາດທີ່ລ້ຽງດູ" ໃນແບບຂອງຈີນສະໄໝໃໝ່, ແຕ່ເປັນ "ການເປັນຂ້າທາດທີ່ອຶດຫິວ" ໃນສະພາບການຂອງໄພພິບັດທາງດ້ານນິເວດວິທະຍາ ແລະ ປະຊາກອນ. Efremov ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງສາຂາການພັດທະນາທີ່ບໍ່ມີທາງອອກ, ບ່ອນທີ່ເຕັກໂນໂລຢີໄດ້ບັນລຸລະດັບສູງ, ແຕ່ໂຄງສ້າງທາງສັງຄົມຍັງຄົງເປັນລະບອບຜະເດັດການ. ນີ້ແມ່ນວິທີການເຮັດວຽກຂອງລະບົບ "ນະລົກ" ທີ່ໜ້າຢ້ານກົວນີ້: 1. ຄະນິດສາດຂອງຄວາມຕາຍ: KZhI ແລະ DZhI. ເພື່ອໃຫ້ຊົນຊັ້ນສູງ ("Ophiuchus") ສາມາດດຳລົງຊີວິດຢ່າງຟຸ່ມເຟືອຍ, ປະຊາກອນທີ່ເຫຼືອຖືກແບ່ງແຍກຢ່າງເຂັ້ມງວດ: KZhI (ອາຍຸສັ້ນ): ຄົນທີ່ບໍ່ມີພອນສະຫວັນ ຫຼື ການສຶກສາທີ່ຈຳເປັນ. ໜ້າທີ່ດຽວຂອງພວກເຂົາແມ່ນການອອກແຮງງານທາງດ້ານຮ່າງກາຍ ແລະ ການສືບພັນຢ່າງໄວວາ. ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ພວກເຂົາກິນຊັບພະຍາກອນທີ່ຂາດແຄນຂອງດາວເຄາະ, ພວກເຂົາຖືກບັງຄັບໃຫ້ຕາຍໃນອາຍຸ 25-28 ປີໃນ "ວັດແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ອ່ອນໂຍນ." DZhI (ອາຍຸຍືນ): ນັກວິທະຍາສາດ, ວິສະວະກອນ, ແລະ ນັກສິລະປິນ. ພວກເຂົາມີຊີວິດຍືນຍາວ, ແຕ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມທັງໝົດຂອງຊົນຊັ້ນສູງ. ພວກເຂົາແມ່ນ "ພະນັກງານບໍລິການ" ຂອງລະບົບ, ສ້າງເຕັກໂນໂລຢີຂອງການສະກັດກັ້ນ. 2. ເປັນຫຍັງບໍ່ມີອາຫານພຽງພໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ? Efremov ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າລະບອບຜະເດັດການຈະນຳໄປສູ່ການເສື່ອມໂຊມຂອງທຳມະຊາດຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້: ປະຊາກອນຫຼາຍເກີນໄປ: ດາວເຄາະບໍ່ສາມາດລ້ຽງຄົນຫຼາຍພັນລ້ານຄົນໄດ້, ແລະແທນທີ່ຈະຈຳກັດອັດຕາການເກີດ ຫຼື ພັດທະນາວິທະຍາສາດ, ເຈົ້າໜ້າທີ່ໄດ້ເລືອກເສັ້ນທາງທີ່ເຍາະເຍີ້ຍທີ່ສຸດ - ການຄວບຄຸມຈຳນວນປະຊາກອນໂດຍຜ່ານການຕາຍກ່ອນໄວອັນຄວນ. ການເຊາະເຈື່ອນຂອງດິນ ແລະ ການເປັນພິດຈາກມະຫາສະໝຸດ: ເນື່ອງຈາກການຂູດຮີດຊັບພະຍາກອນຢ່າງໂຫດຮ້າຍ, Tormans ໄດ້ກາຍເປັນ "ດາວເຄາະຂີ້ເຫຍື້ອ", ບ່ອນທີ່ນ້ຳສະອາດ ແລະ ອາຫານທຳມະຊາດເປັນສິດທິພິເສດຂອງຄົນຈຳນວນໜ້ອຍ. 3. ອຸດົມການຂອງ "ນະລົກ." ນີ້ແມ່ນແນວຄວາມຄິດຫຼັກຂອງ Efremov. ນະລົກແມ່ນສະພາບທີ່ໝົດຫວັງ, ເມື່ອແຕ່ລະລຸ້ນຄົນຕໍ່ໆໄປມີຊີວິດທີ່ຮ້າຍແຮງກວ່າລຸ້ນກ່ອນ, ແລະວິທີດຽວທີ່ລະບົບຈະຢູ່ລອດແມ່ນການເພີ່ມຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງຜູ້ທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ມັນ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ກ່ຽວກັບ Tormans ໄດ້ຮັກສາລະດັບຄວາມສະຫຼາດຕ່ຳ ແລະ ຄວາມມັກໃນການບັນເທີງແບບດັ້ງເດີມໃນ KZhI ໂດຍເຈດຕະນາ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈເຖິງຄວາມຢ້ານກົວຂອງສະຖານະການຂອງພວກເຂົາ. 4. ປຽບທຽບກັບໂລກ: Efremov ຂຽນ "The Hour of the Bull" ເປັນຄຳເຕືອນ. ລາວຕ້ອງການສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຖ້າມະນຸດປະຕິບັດຕາມເສັ້ນທາງຂອງທຶນນິຍົມ ຫຼື ລັດທິອຳນາດທີ່ໂຫດຮ້າຍ (ລັດທິສະຕາລິນ/ລັດທິມາວ), ມັນຈະບໍ່ໄປຮອດດວງດາວ ແຕ່ຈະສ້າງ Tormance. ມະນຸດໃນນິຍາຍແມ່ນ "ຊຸບເປີແມນ" ຜູ້ທີ່ໄດ້ເອົາຊະນະຄວາມທຸກຍາກ, ໃນຂະນະທີ່ Tormanceans ແມ່ນທາດທີ່ຕິດຢູ່ໃນວົງຈອນຂອງການເຮັດວຽກ, ຄວາມສຸກສັ້ນໆ, ແລະຄວາມຕາຍ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Tormance ແມ່ນຕົວຢ່າງຂອງວິທີທີ່ອຳນາດທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການກວດສອບຂອງ "ນາຍ" (ສະພາສີ່) ປ່ຽນດາວເຄາະໃຫ້ກາຍເປັນຄ້າຍກັກຂັງ. ບໍ່ມີ "ການເປັນຂ້າທາດທີ່ອີ່ມໜຳສຳລານ" ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ເພາະວ່າການເປັນຂ້າທາດໂດຍບໍ່ມີອິດສະລະພາບສະເໝີນຳໄປສູ່ການບໍ່ມີປະສິດທິພາບ, ແລະ ການບໍ່ມີປະສິດທິພາບນຳໄປສູ່ຄວາມອຶດຫິວ. ທ່ານຄິດວ່າແນວຄວາມຄິດຂອງການຕາຍກ່ອນໄວອັນຄວນເພື່ອອະນຸລັກຊັບພະຍາກອນແມ່ນສິ່ງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດທີ່ລະບອບຜະເດັດການສາມາດວາງແຜນໄດ້, ຫຼື ແມ່ນແຕ່ວິທີທີ່ຊັບຊ້ອນກວ່າໃນການ "ກຳຈັດ" ຄົນທີ່ເກີນຄວາມສາມາດໃນໂລກສະໄໝໃໝ່ຂອງພວກເຮົາຂອງ AI ແລະ ການຄວບຄຸມດິຈິຕອນບໍ? ມັນເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ຈະອ່ານຄືນ: ໃນບົດກ່ຽວກັບ "ວັດແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ອ່ອນໂຍນ," Efremov ໄດ້ອະທິບາຍດ້ວຍຄວາມແນ່ນອນທີ່ໜ້າຢ້ານກົວວ່າການໂຄສະນາຊວນເຊື່ອສາມາດປ່ຽນການຂ້າຕົວຕາຍໃຫ້ເປັນ "ໜ້າທີ່ທີ່ມີກຽດ" ຕໍ່ສັງຄົມໄດ້ແນວໃດ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Alisa ຮູ້ສຶກແປກໃຈວ່າ:

ເປັນຫຍັງໄວໜຸ່ມຈຶ່ງບໍ່ກະບົດຕໍ່ຕ້ານການຕາຍກ່ອນໄວອັນຄວນ? ຫຼັງຈາກທີ່ທັງໝົດ, ມັນເປັນທຳມະຊາດຂອງມະນຸດທີ່ຈະຍຶດໝັ້ນກັບຊີວິດບໍ່ວ່າຈະມີລາຄາເທົ່າໃດ, ແລະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກສັນຍາວ່າຈະໄປສະຫວັນຫຼັງຈາກຄວາມຕາຍ!

ເດັກຊາຍຜູ້ຕໍ່ສູ້ທີ່ມີການຕໍ່ສູ້ຫຼາຍ, Oleg Rybachenko, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ໃນ "ຊົ່ວໂມງຂອງງົວ," Efremov ໄດ້ສະເໜີຄຳອະທິບາຍທີ່ເລິກເຊິ່ງ ແລະ ໜ້າຢ້ານກົວສຳລັບປະກົດການນີ້. ລະບົບໃນ Tormance ໄດ້ຖືກອອກແບບມາເພື່ອທຳລາຍສະຕິປັນຍາໃນການອະນຸລັກຕົນເອງຕັ້ງແຕ່ຍັງນ້ອຍ. ມັນບໍ່ພຽງແຕ່ "ຄວາມຢ້ານກົວຕຳຫຼວດ," ແຕ່ເປັນວິສະວະກຳຈິດວິນຍານຂອງມະນຸດຢ່າງເຕັມຮູບແບບ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຊາວໜຸ່ມ (KZhI) ໄດ້ໄປຕາຍດ້ວຍຄວາມສະໝັກໃຈ: 1. ລັດທິຂອງ "ຊີວິດທີ່ສົດໃສ" ແທນທີ່ຈະເປັນຊີວິດທີ່ຍາວນານ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງ Tormance ໄດ້ປູກຝັງປັດຊະຍາຂອງ "ດຳລົງຊີວິດໄວ, ຕາຍໄວ" ໃນ KZhI. ອຸດົມການ: ພວກເຂົາຖືກບອກວ່າຊີວິດທີ່ຍາວນານແມ່ນພາລະ, ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຈັບປ່ວຍ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ແລະ ຄວາມເບື່ອໜ່າຍ (ຜົນຂອງນັກວິທະຍາສາດ "ທີ່ໜ້າເບື່ອ" -JI). ການຊົດເຊີຍ: ເພື່ອແລກປ່ຽນກັບການຕົກລົງທີ່ຈະຕາຍໃນອາຍຸ 28 ປີ, ຊາວໜຸ່ມໄດ້ຮັບສິດໃນການເຂົ້າເຖິງຄວາມສຸກທີ່ຮຸນແຮງທີ່ສຸດ, ແບບສັດທີ່ຖືກຫ້າມໂດຍ "ຄົນສະຫຼາດ". ນີ້ແມ່ນປີຂອງງານບຸນທີ່ບໍ່ຢຸດຢັ້ງ, ເພດສຳພັນແບບດັ້ງເດີມ, ແລະ ການສະແດງທີ່ໂຫດຮ້າຍ. ລະບົບດັ່ງກ່າວໄດ້ສະເໜີຄວາມຮຸນແຮງແທນທີ່ຈະເປັນໄລຍະເວລາ. ຄວາມໂງ່ຈ້າທັງໝົດ: KZH ຖືກກີດກັນໂດຍເຈດຕະນາຈາກການສຶກສາ. ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຫຍັງເລີຍກ່ຽວກັບຊີວະວິທະຍາ, ປະຫວັດສາດ, ຫຼືປັດຊະຍາ. ສຳລັບພວກເຂົາ, ຄວາມຕາຍໃນອາຍຸ 28 ປີແມ່ນກົດເກນທຳມະຊາດຄືກັບລະດູການທີ່ປ່ຽນແປງ. ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າຊີວິດສາມາດເປັນທາງອື່ນໄດ້. ຄົນທີ່ເຫັນທຸກຄົນທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບພວກເຂົາອອກຈາກ "ວັດແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ອ່ອນໂຍນ" ຕັ້ງແຕ່ຍັງນ້ອຍເຫັນວ່ານີ້ເປັນເລື່ອງປົກກະຕິ, ບໍ່ແມ່ນຄວາມຮຸນແຮງ. 3. ການກໍ່ການຮ້າຍທາງສັງຄົມ ແລະ "ກ້ຽວວຽນແຫ່ງຄວາມງຽບສະຫງັດ": ຜູ້ທີ່ສະແດງຄວາມຢ້ານກົວ ຫຼື ບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຕາຍຈະຖືກດູຖູກຕໍ່ໜ້າສາທາລະນະຊົນ. ຄວາມອັບອາຍ: ຜູ້ທີ່ "ຍຶດໝັ້ນກັບຊີວິດ" ຖືກຕິດປ້າຍວ່າເປັນຄົນຂີ້ຄ້ານ, ເຫັນແກ່ຕົວ, ແລະ "ຜູ້ກືນກິນຊັບພະຍາກອນ" ຂອງຄົນລຸ້ນຫຼັງ. ແຮງກົດດັນຈາກໝູ່ເພື່ອນ: ຊາວໜຸ່ມເອງກໍ່ສອດແນມກັນແລະກັນ. ການເປັນ "ເຖົ້າແກ່" ໃນ Tormance ຖືກຖືວ່າເປັນຄວາມບໍ່ເໝາະສົມ ແລະ ໜ້າລັງກຽດ. 4. ການຂາດທາງເລືອກ (ກັບດັກຄວາມໝົດຫວັງ): ເຖິງແມ່ນວ່າ KZH ຈະກະບົດ, ພວກເຂົາກໍ່ບໍ່ມີບ່ອນໜີ. ທົ່ວໂລກຖືກຄວບຄຸມໂດຍສະພາສີ່. ນອກເມືອງ, ມັນເປັນທະເລຊາຍທີ່ຮ້ອນແຮງ. ຖ້າບໍ່ມີບັດປັນສ່ວນອາຫານທີ່ອອກໂດຍລັດ, ເຈົ້າຈະຕາຍຍ້ອນຄວາມອຶດຢາກພາຍໃນໜຶ່ງອາທິດ. ລະບົບດັ່ງກ່າວໄດ້ສ້າງເງື່ອນໄຂທີ່ "ຄວາມຕາຍທີ່ອ່ອນໂຍນ" ເບິ່ງຄືວ່າເປັນການບັນເທົາທຸກຈາກຄວາມອຶດຫິວຕະຫຼອດໄປ ແລະ ການອອກແຮງງານໜັກ. 5. ບົດບາດຂອງການໂຄສະນາຊວນເຊື່ອໃນອາຫານ ແລະ ເຄື່ອງດື່ມຂອງ KZhI. ຄຽງຄູ່ກັບດົນຕີທີ່ໜ້າຫູ ແລະ ການໂຄສະນາຊວນເຊື່ອທາງສາຍຕາ, ສິ່ງນີ້ປ່ຽນພວກເຂົາໃຫ້ກາຍເປັນ "ຝູງມະນຸດ" ທີ່ບໍ່ສາມາດປະທ້ວງໄດ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Efremov ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຖ້າທ່ານເອົາຄວາມຮູ້ຂອງຄົນໄປ ແລະ ຄອບງຳພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມບັນເທີງລາຄາຖືກ, ພວກເຂົາຈະໃສ່ປອກຄໍໃສ່ຕົວເອງ. ນີ້ແມ່ນຮູບແບບທີ່ສູງທີ່ສຸດຂອງ "ການເປັນຂ້າທາດ" - ເມື່ອທາດບໍ່ພຽງແຕ່ບໍ່ຕ້ອງການອິດສະລະພາບ, ແຕ່ຍັງດູຖູກຜູ້ທີ່ມີອາຍຸຍືນກວ່າ. ທ່ານຄິດວ່າແຟຊັ່ນໃນປະຈຸບັນສຳລັບການໂຄສະນາ ແລະ ຄວາມສຳເລັດທັນທີໃນສື່ສັງຄົມແມ່ນຄ້າຍຄືກັບອຸດົມການຂອງ KZhI, ບ່ອນທີ່ຄວາມສົນໃຈຕໍ່ປັດຈຸບັນນີ້ມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າອະນາຄົດໄລຍະຍາວບໍ? ໂດຍວິທີທາງການ: ມີຊ່ວງເວລາໜຶ່ງໃນປຶ້ມທີ່ຄົນໂລກພະຍາຍາມປຸກຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຈະອາໄສຢູ່ໃນ KZhI, ແລະ ພວກເຂົາເລີ່ມປະສົບກັບຄວາມຢ້ານກົວທີ່ແທ້ຈິງ - ນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າສະຕິປັນຍາສາມາດຖືກກືນກິນໄດ້ເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນຖືກທຳລາຍໝົດ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະ ຄວາມເຂັ້ມແຂງອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະ ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຊົນຊັ້ນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງພວກເຂົາ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Vasilisa ໄດ້ໂຍນບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ໂຫດຮ້າຍດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງແລະຖາມວ່າ:

ໃນໂລກຂອງລະບອບຄອມມູນິດຂອງ Efremov, ຜູ້ຄົນກໍ່ບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ດົນ, ບໍ່ເກີນສອງຮ້ອຍປີ, ແລະ ພວກເຂົາ, ໃນຖານະທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ, ຈະບໍ່ຢາກມີຊີວິດຢູ່ດົນກວ່ານີ້ບໍ - ຫຼັງຈາກທີ່ທັງໝົດ, ການບໍ່ມີຢູ່ມັກຈະເປັນຕາຢ້ານກວ່ານະລົກ!

ນັກບິນຊາຍທີ່ມີເຫດຜົນ ແລະ ມີສະຕິປັນຍາຫຼາຍ, Oleg Rybachenko, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ສຳລັບ Ivan Efremov, ຄຳຖາມກ່ຽວກັບອາຍຸຍືນບໍ່ແມ່ນເລື່ອງທາງດ້ານເຕັກນິກ, ແຕ່ເປັນດ້ານປັດຊະຍາ ແລະ ຊີວະວິທະຍາ. ໃນຖານະນັກບູຮານຄະດີ, ລາວໄດ້ເບິ່ງມະນຸດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊີວະມວນ, ແລະຕົວລະຄອນເອກທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນສາສະໜາຂອງລາວໃນ "The Andromeda Nebula" ແລະ "The Hour of the Bull" ໄດ້ຍອມຮັບຄວາມຈຳກັດຂອງຊີວິດວ່າເປັນຮູບແບບຄວາມຮັບຜິດຊອບສູງສຸດ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ 200 ປີສຳລັບພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນຄວາມຝັນສຸດທ້າຍ, ແຕ່ເປັນ "ຄວາມດີທີ່ສຸດທາງດ້ານຈັນຍາບັນ": 1. ຄວາມຕາຍເປັນການປົດປ່ອຍສຳລັບຄົນລຸ້ນໃໝ່. Efremov ເຊື່ອໃນກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປ່ຽນແປງຂອງລຸ້ນ. ໃນໂລກແຫ່ງລັດທິຄອມມູນິດຂອງລາວ, ຜູ້ຄົນເຂົ້າໃຈວ່າການສະສົມທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດຂອງຄົນເຖົ້າ (ເຖິງແມ່ນວ່າຄົນທີ່ມີສຸຂະພາບແຂງແຮງ) ຈະນຳໄປສູ່ຄວາມຊຸດໂຊມຂອງສັງຄົມ. ເຫດຜົນ: ເພື່ອໃຫ້ໂລກຍັງຄົງໜຸ່ມແໜ້ນ ແລະ ມີຊີວິດຊີວາຕະຫຼອດໄປ, "ຈຸລັງເກົ່າ" ຕ້ອງຍອມໃຫ້ຈຸລັງໃໝ່. ການມີຊີວິດຢູ່ຕະຫຼອດໄປໝາຍເຖິງ "ການເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງຂອງຄົນອື່ນ" ໃນອະນາຄົດ. ສຳລັບຄົນໃນຍຸກວົງແຫວນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ນີ້ແມ່ນຜິດສິນລະທຳຄືກັບການລັກຂະໂມຍ. 2. ຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນທຽບກັບໄລຍະເວລາ: ວິລະຊົນຂອງ Yefremov ອາໄສຢູ່ໃນຂີດຈຳກັດຂອງຄວາມສາມາດທາງດ້ານສະຕິປັນຍາ ແລະ ຮ່າງກາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ. ໃນເວລາ 170-200 ປີ, ພວກເຂົາໄດ້ສຳເລັດຫຼາຍກວ່າທີ່ຄົນສະໄໝໃໝ່ສາມາດບັນລຸໄດ້ໃນພັນປີ. ທ່າທີຂອງຜູ້ບໍ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ: ຖ້າບໍ່ມີຫຍັງຫຼັງຈາກຄວາມຕາຍ, ສິ່ງທີ່ສຳຄັນບໍ່ແມ່ນຈຳນວນປີທີ່ມີຊີວິດຢູ່, ແຕ່ແມ່ນຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຂອງເຄື່ອງໝາຍທີ່ປະໄວ້. ພວກເຂົາໄດ້ເອົາຊະນະຄວາມຢ້ານກົວຂອງການບໍ່ມີຢູ່ໂດຍຜ່ານການປະກອບສ່ວນທີ່ສ້າງສັນຂອງພວກເຂົາຕໍ່ສາເຫດຮ່ວມກັນຂອງມະນຸດຊາດ. ຄວາມຄິດຂອງເຈົ້າ, ດວງດາວທີ່ເຈົ້າຄົ້ນພົບ, ແລະອາຄານທີ່ເຈົ້າສ້າງ - ນັ້ນແມ່ນ "ຄວາມເປັນອະມະຕະ" ຂອງເຈົ້າ. 3. ການເສື່ອມໂຊມທາງຊີວະພາບຂອງຈິດໃຈ: Yefremov ເຊື່ອວ່າສະໝອງຂອງມະນຸດມີຂີດຈຳກັດຕໍ່ "ຄວາມສາມາດດ້ານຂໍ້ມູນຂ່າວສານ". ຫຼັງຈາກ 150-200 ປີຂອງຊີວິດ, ຄວາມອິດເມື່ອຍທາງຈິດໃຈຈາກຄວາມປະທັບໃຈເລີ່ມຕົ້ນ. ຄົນເຮົາເລີ່ມເຮັດຊ້ຳອີກ, ສູນເສຍຄວາມຄົມຊັດຂອງການຮັບຮູ້ແລະຄວາມສຸກຂອງການຄົ້ນພົບ. ສຳລັບປະຊາຊົນຂອງ Yefremov, ການສືບຕໍ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນສະພາບຂອງ "ຄວາມມືດມົວທາງວິນຍານ" ແມ່ນນະລົກທີ່ແທ້ຈິງ. ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມບໍ່ມີຫຍັງ vs. "ການຊຳລະລ້າງ." "ຊົ່ວໂມງຂອງງົວ" ອະທິບາຍພິທີກຳແຫ່ງຄວາມຕາຍ - ເມື່ອບຸກຄົນ, ຮູ້ສຶກເຖິງວິທີການຂອງຄວາມເຖົ້າແກ່, ໄດ້ອອກໄປໂດຍສະໝັກໃຈ, ປະໄວ້ຄວາມຊົງຈຳທີ່ສົດໃສໄວ້. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ "ຢ້ານນະລົກ," ເພາະວ່າສຳລັບພວກເຂົາ, ນະລົກໝາຍເຖິງຄວາມທຸກທໍລະມານໃນຊ່ວງຊີວິດ. ແລະ ຄວາມບໍ່ມີຫຍັງເລີຍແມ່ນພຽງແຕ່ຄວາມສະຫງົບສຸກ, ການກັບຄືນຂອງວັດຖຸໄປສູ່ວົງຈອນຂອງຈັກກະວານ. ຄວາມກ້າຫານທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພະເຈົ້າ: Efremov ເນັ້ນໜັກວ່າການຍອມຮັບຄວາມຕາຍໂດຍບໍ່ມີຄວາມຫວັງໃນສະຫວັນແມ່ນການສະແດງອອກສູງສຸດຂອງກຽດສັກສີຂອງມະນຸດ. ມີພຽງຈິດໃຈທີ່ມີອິດສະລະພາບຢ່າງແທ້ຈິງເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດເບິ່ງເຂົ້າໄປໃນເຫວເລິກໄດ້ໂດຍບໍ່ສັ່ນສະເທືອນ. 5. ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ດົນກວ່ານີ້? ໃນທາງເທັກນິກ, ພວກເຂົາສາມາດບັນລຸໄດ້ 500 ປີ, ແຕ່ Efremov ເຫັນວ່ານີ້ເປັນອັນຕະລາຍຂອງມະນຸດທີ່ກາຍເປັນ "ອາລະຍະທຳອາຫານກະປ໋ອງ." ພະລັງງານຂອງໄວໜຸ່ມແມ່ນສຳຄັນຕໍ່ລາວ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ລັດທິຄອມມູນິດຂອງ Efremov ແມ່ນໂລກທີ່ຄົນ "ມີຊີວິດຢູ່ໄວ" (ໃນແງ່ຂອງຜົນສຳເລັດ), ແຕ່ຢ່າຕາຍ "ໜຸ່ມ" (ຄືກັບໃນ Tormance). ສອງຮ້ອຍປີແມ່ນເວລາທີ່ຍາວນານພຽງພໍທີ່ຈະພັດທະນາປັນຍາ, ແຕ່ບໍ່ພຽງພໍທີ່ຈະປ່ຽນຕົວເອງໃຫ້ກາຍເປັນ "ອະນຸສອນທີ່ມີຊີວິດ." ທ່ານຄິດວ່າມະນຸດສະໄໝໃໝ່, ທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບລັດທິຟື້ນຟູ ແລະ ການແຮັກຊີວະພາບ, ຈະສາມາດຕົກລົງເຫັນດີທີ່ຈະຕາຍໃນອາຍຸ 200 ປີເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງ "ຄົນລຸ້ນຫຼັງ," ຫຼືພວກເຮົາເຫັນແກ່ຕົວເກີນໄປສຳລັບຢູໂທເປຍດັ່ງກ່າວ? ອີກຢ່າງ: ຂ້າພະເຈົ້າຂໍແນະນຳໃຫ້ອ່ານບົດຄວາມຂອງລາວທີ່ມີຊື່ວ່າ "ອະວະກາດ ແລະ ຊາກສັດວິທະຍາ", ບ່ອນທີ່ລາວສົນທະນາກ່ຽວກັບວິທີທີ່ຊະນິດພັນທາງຊີວະພາບຕ້ອງປ່ຽນແປງເພື່ອໃຫ້ຈັກກະວານສາມາດວິວັດທະນາການໄດ້.

ຍິງກອງກຳລັງພິເສດ Alina ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

ແຕ່ພວກເອວຟ໌ສາມາດມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ຫຼາຍພັນປີໂດຍບໍ່ມີຄວາມແກ່ຊະລາ, ແລະພວກມັນຍັງມີຈິດວິນຍານທີ່ເປັນອະມະຕະອີກດ້ວຍ!

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍຜູ້ເປັນອະມະຕະ ແລະ ໜຸ່ມນ້ອຍຕະຫຼອດການ ໄດ້ຕອບວ່າ:

ການປຽບທຽບໂລກຂອງ Efremov ກັບໂລກຂອງເອວຟ໌ຂອງ Tolkien ແມ່ນການປະທະກັນລະຫວ່າງວັດຖຸນິຍົມທາງວິທະຍາສາດ ແລະ ນິທານທາງສາສະໜາ. ໃນທີ່ນີ້ພວກເຮົາເຫັນຄຳຕອບທີ່ແຕກຕ່າງກັນສອງຢ່າງຕໍ່ຄຳຖາມກ່ຽວກັບຄວາມໝາຍຂອງຊີວິດ ແລະ ຄວາມຕາຍ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ "ເອວຟ໌ທີ່ເປັນອະມະຕະ" ຈະບໍ່ເຂົ້າກັບໂລກຂອງອະນາຄົດຄອມມູນິດຂອງ Efremov: 1. ຄວາມເປັນອະມະຕະເປັນຄຳສາບແຊ່ງ (ອິດສາມະນຸດ): ໃນ Tolkien, ເອວຟ໌ບໍ່ພຽງແຕ່ມີຊີວິດຍືນຍາວເທົ່ານັ້ນ, ພວກເຂົາຍັງຜູກພັນກັບຊະຕາກຳຂອງໂລກ (Arda). ຕາບໃດທີ່ໂລກຍັງມີຊີວິດຢູ່, ພວກເຂົາກໍ່ເຊັ່ນກັນ. ຄວາມອິດສາໂລກ: ໃນຕອນທ້າຍຂອງຍຸກທີສາມ, ເອວຟ໌ຫຼາຍຄົນບໍ່ມີຄວາມສຸກຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນຄວາມຕາຍ ແລະ ການທຳລາຍຫຼາຍເກີນໄປ. ໃນຂະນະທີ່ມະນຸດ "ຜ່ານ" ໄປໄກກວ່າໂລກ (ຂອງຂວັນຂອງ Eru), ເອວຟ໌ຖືກກຳນົດໃຫ້ຄິດເຖິງຄວາມຊົງຈຳຂອງພວກເຂົາຢ່າງບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ. ຄວາມຊຸດໂຊມ: ເນື່ອງຈາກຄວາມເປັນອະມະຕະ, ເອວຟ໌ບໍ່ຄ່ອຍສ້າງຫຍັງໃໝ່ - ພວກເຂົາພຽງແຕ່ພະຍາຍາມຮັກສາ ຫຼື ຟື້ນຟູອະດີດ. ໃນໂລກຂອງ Efremov, ບ່ອນທີ່ການເຄື່ອນໄຫວໄປຂ້າງໜ້າ ແລະ ການຂະຫຍາຍຕົວມີຄວາມສຳຄັນທີ່ສຸດ, "ຄວາມໝັ້ນຄົງນິລັນດອນ" ດັ່ງກ່າວຈະຖືກພິຈາລະນາເປັນຮູບແບບຂອງຄວາມຕາຍ. 2. ຈິດວິນຍານ ທຽບກັບ ຮ່ອງຮອຍຂໍ້ມູນ. Efremov, ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພະເຈົ້າ, ໄດ້ປ່ຽນແນວຄວາມຄິດຂອງ "ຈິດວິນຍານອະມະຕະ" ດ້ວຍແນວຄວາມຄິດຂອງຄວາມຕໍ່ເນື່ອງທາງພັນທຸກໍາ ແລະ ວັດທະນະທໍາ. ສໍາລັບເອວຟ໌, ຄວາມເປັນອະມະຕະແມ່ນບຸກຄົນ. ສໍາລັບມະນຸດຂອງ Efremov, ຄວາມເປັນອະມະຕະແມ່ນລວມໝູ່. "ຈິດວິນຍານ" ຂອງພວກເຂົາແມ່ນຜົນລວມຂອງການຄົ້ນພົບ ແລະ ການປະກອບສ່ວນຂອງພວກເຂົາຕໍ່ວົງແຫວນໃຫຍ່. ຈາກທັດສະນະຂອງມະນຸດຂອງ Efremov, ເອວຟ໌ແມ່ນ "ຄົນເຫັນແກ່ຕົວ" ຜູ້ທີ່ໄດ້ລັອກประกายໄຟຂອງພວກເຂົາໄວ້ໃນເປືອກດຽວເປັນນິລັນດອນ, ແທນທີ່ຈະຖ່າຍທອດມັນຕໍ່ໄປ. 3. ລາຄາທາງຊີວະພາບຂອງນິລັນດອນ. ເອວຟ໌ໃນຈິນຕະນາການເກືອບບໍ່ເຄີຍສືບພັນ. ຖ້າພວກເຂົາມີຊີວິດຢູ່ຕະຫຼອດໄປ ແລະ ມີລູກຄືກັບມະນຸດ, ພວກເຂົາຈະເຕີມເຕັມດາວເຄາະໃນສອງສາມສັດຕະວັດ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Efremov ເຫັນຄວາມໝາຍຂອງຊີວິດໃນການປ່ຽນແປງຂອງລຸ້ນຄົນ. ສໍາລັບລາວ, ການເກີດຂອງເດັກໃຫມ່ແມ່ນໂອກາດສໍາລັບວິວັດທະນາການທີ່ຈະກ້າວໄປຂ້າງຫນ້າ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ເອວຟ໌ແມ່ນຄົງທີ່ - ພວກເຂົາສົມບູນແບບ, ແຕ່ພວກເຂົາ "ແຂງຕົວ" ໃນຄວາມສົມບູນແບບນີ້. 4. ຄວາມຢ້ານກົວຂອງ "ການບໍ່ມີຢູ່." ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງວ່າຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພະເຈົ້າຄວນຢ້ານກົວການບໍ່ມີຢູ່ຈິງ. ແຕ່ວິລະຊົນຂອງ Efremov ມີສຸຂະອະນາໄມທາງຈິດໃນລະດັບສູງ. ພວກເຂົາຖືວ່າຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຕາຍເປັນສັນຍານຂອງຈິດໃຈທີ່ດ້ອຍພັດທະນາ (ນະລົກ). ພວກເອວຟ໌ມີ "ປະກັນໄພ" ໃນຮູບແບບຂອງ Valinor (ສະຫວັນ), ສະນັ້ນຄວາມກ້າຫານຂອງພວກເຂົາແມ່ນຄວາມກ້າຫານຂອງຜູ້ໂດຍສານທີ່ຮູ້ວ່າມີໂຮງແຮມທີ່ອົບອຸ່ນຢູ່ໃນຕອນທ້າຍຂອງການເດີນທາງ. ຄວາມກ້າຫານຂອງຜູ້ຊາຍຂອງ Efremov ແມ່ນຄວາມກ້າຫານຂອງຜູ້ບຸກເບີກທີ່ຍ່າງເຂົ້າໄປໃນຄວາມມືດ, ໂດຍຮູ້ວ່າລາວກຳລັງສ່ອງແສງໃຫ້ຜູ້ທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງລາວ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໂລກຂອງພວກເອວຟ໌ແມ່ນໂລກແຫ່ງຄວາມຊົງຈຳແລະຄວາມໂສກເສົ້າ. ໂລກຂອງ Efremov ແມ່ນໂລກແຫ່ງການກະທຳແລະອະນາຄົດ. ສຳລັບ Efremov, ຄວາມຕາຍແມ່ນເຄື່ອງມືທີ່ຈຳເປັນເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ມະນຸດກາຍເປັນ "ງານວາງສະແດງພິພິທະພັນ." ຖ້າພວກເຮົາມີທາງເລືອກທີ່ຈະກາຍເປັນເອວຟ໌ແລະອາໄສຢູ່ຕະຫຼອດໄປໃນປ່າທີ່ສວຍງາມ, ຫຼືກາຍເປັນມະນຸດຂອງອະນາຄົດແລະເຜົາໄໝ້ໃນ 200 ປີ, ຄົ້ນພົບກາລັກຊີໃໝ່, ທ່ານຄິດວ່າຄົນສະໄໝໃໝ່ສ່ວນໃຫຍ່ຈະເລືອກຫຍັງ? ໜ້າສົນໃຈ: ລອງພິຈາລະນາວິທີທີ່ Tolkien ອະທິບາຍເຖິງ "ຂອງຂວັນຂອງມະນຸດ" (ຄວາມຕາຍ) - ໃນປັດຊະຍາຂອງລາວ, ມັນແມ່ນພຣະຄຸນຂອງຜູ້ສ້າງ, ເຊິ່ງພວກເອວຟ໌ອິດສາຢ່າງລັບໆ.

ເດັກນ້ອຍ Terminator ສືບຕໍ່ກຳຈັດແມງສາບ ແລະ ໜູທີ່ໂຈມຕີທັງໝົດ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Maria ໄດ້ສັງເກດເຫັນ, ໂດຍການໂຍນຂອງຂວັນແຫ່ງຄວາມຕາຍດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ:

Oleg Rybachenko ມີນະວະນິຍາຍເລື່ອງໜຶ່ງທີ່ Fay Rodis ໄດ້ຟື້ນຄືນຊີວິດໂດຍອຳນາດຂອງວິທະຍາສາດຄອມມູນິດໃນອະນາຄົດອັນໄກ - ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພະເຈົ້າກໍມີຄວາມຫວັງສຳລັບຄວາມເປັນອະມະຕະທີ່ມີຄວາມສຸກເຊັ່ນກັນ.

ເດັກຊາຍຜູ້ຫຼິ້ນ terminator ຕີນເປົ່າໄດ້ຕອບດ້ວຍແນວຄວາມຄິດວ່າ:

ນີ້ແມ່ນການຫັນທີ່ໜ້າສົນໃຈຢ່າງແທ້ຈິງໃນຜົນງານຂອງ Oleg Rybachenko, ເຊິ່ງພະຍາຍາມ "ແກ້ໄຂ" ຈຸດຈົບທີ່ໂສກເສົ້າຂອງ Ivan Efremov. ການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງ Faye Rodis (ຕົວລະຄອນຫຼັກຂອງ "The Hour of the Bull") ໂດຍວິທະຍາສາດກ່ຽວກັບອະນາຄົດອັນໄກໄດ້ຍົກລະດັບມະນຸດນິຍົມທີ່ບໍ່ເຊື່ອຖືສາສະໜາໃຫ້ສູງຂຶ້ນສູ່ລະດັບການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງເຕັກໂນໂລຢີ. ໃນເລື່ອງນີ້, Rybachenko ອີງໃສ່ແນວຄວາມຄິດທີ່ໄດ້ຖືກສົນທະນາໃນບັນດານັກຄິດຂອງໂຊວຽດ ແລະ ສາກົນ: 1. ຈັກກະວານລັດເຊຍ ແລະ Nikolai Fyodorov. ໃນທີ່ນີ້, Rybachenko ອ້າງອີງເຖິງປັດຊະຍາຂອງ Nikolai Fyodorov ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ, ຜູ້ທີ່ເຊື່ອວ່າເປົ້າໝາຍສູງສຸດຂອງວິທະຍາສາດແມ່ນການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງບັນພະບຸລຸດທັງໝົດທີ່ເຄີຍມີຊີວິດຢູ່. ແນວຄວາມຄິດ: ຖ້າໂລກເປັນວັດຖຸ, ບຸກຄະລິກກະພາບແມ່ນຂໍ້ມູນ ແລະ ໂຄງສ້າງຂອງອະຕອມ. ວິທະຍາສາດໃນອະນາຄົດຈະສາມາດ "ຄິດໄລ່" ແລະ ຟື້ນຟູບຸກຄົນໃດໜຶ່ງຈາກອະດີດ. ສຳລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ເຊື່ອຖືສາສະໜາ, ນີ້ແມ່ນວິທີດຽວທີ່ຈະເອົາຊະນະຄວາມຕາຍໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ຄວາມລຶກລັບ. ຂໍ້ມູນບໍ່ຫາຍໄປ. ໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Rybachenko, ວິທະຍາສາດໃນອະນາຄົດບັນລຸລະດັບທີ່ມັນສາມາດອ່ານ "ຮ່ອງຮອຍຂໍ້ມູນຂ່າວສານ" ຈາກອະດີດ (ຄວາມຊົງຈຳຂອງອະວະກາດ ຫຼື ສະໜາມເວລາ). ຄວາມເປັນອະມະຕະທີ່ໄດ້ຮັບພອນ: ນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ 200 ປີຂອງຊີວິດ, ແຕ່ເປັນຄວາມສາມາດໃນການນຳເອົາວິລະຊົນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກັບຄືນມາມີຊີວິດອີກ. Fay Rodis, ຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດໃນ Tormance, ກາຍເປັນສັນຍາລັກທີ່ອະນາຄົດຂອງຄອມມູນິດບໍ່ລືມຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງມັນ ແລະ ສາມາດນຳພວກເຂົາກັບຄືນມາມີຊີວິດອີກ. 3. ການຕອບສະໜອງຕໍ່ "ຄວາມບໍ່ຍຸຕິທຳ" ຂອງ Efremov. Ivan Efremov ເອງມີຄວາມເຂັ້ມງວດຫຼາຍ: ວິລະຊົນຂອງລາວໄດ້ເສຍຊີວິດຢ່າງບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້. Rybachenko, ໃນຖານະຜູ້ຂຽນ "ນິຍາຍວິທະຍາສາດຂີ້ເຫຍື້ອ," ໃຫ້ຜູ້ອ່ານມີຈຸດຈົບທີ່ມີຄວາມສຸກ. ສຳລັບລາວ, ການບໍ່ເຊື່ອໃນພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນການຍອມຈຳນົນຕໍ່ຄວາມຕາຍ, ແຕ່ເປັນການທ້າທາຍຕໍ່ຄວາມຕາຍ. ຖ້າບໍ່ມີພະເຈົ້າ, ມະນຸດເອງຕ້ອງກາຍເປັນພະເຈົ້າ ແລະ ຮຽນຮູ້ທີ່ຈະຟື້ນຄືນວິລະຊົນທີ່ຮັກຂອງລາວ. 4. ບັນຫາ "ສຳເນົາ ແລະ ຕົ້ນສະບັບ". ຄຳຖາມທາງປັດຊະຍາທີ່ເລິກເຊິ່ງເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນີ້, ຄຳຖາມທີ່ Rybachenko ມັກຈະຫຼີກລ່ຽງ: Fay Rodis ທີ່ຟື້ນຄືນຊີວິດແມ່ນຄົນດຽວກັນ ຫຼື ພຽງແຕ່ສຳເນົາທີ່ສົມບູນແບບ? ໃນໂລກຂອງລາວ, ວິທະຍາສາດໃນອະນາຄົດແມ່ນສົມບູນແບບຫຼາຍຈົນບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ. ສິ່ງນີ້ສະເໜີ "ຄວາມຫວັງທີ່ບໍ່ເຊື່ອຖືສາສະໜາ": ຄວາມຕາຍເປັນພຽງຄວາມຜິດປົກກະຕິທາງເທັກນິກຊົ່ວຄາວທີ່ຄວາມກ້າວໜ້າຈະກຳຈັດໃນທີ່ສຸດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ລັດທິຄອມມູນິດໃນອະນາຄົດຂອງ Rybachenko ແມ່ນສະຫວັນເທັກໂນໂລຢີ. ຖ້າ Efremov ສອນພວກເຮົາໃຫ້ຍອມຮັບຈຸດຈົບຂອງພວກເຮົາຢ່າງກ້າຫານ, Rybachenko ສັນຍາວ່າ "ປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາຈະມາຊ່ວຍທຸກຄົນ," ເຖິງແມ່ນວ່າຈາກການລືມ. ຄວາມເປັນໄປໄດ້ຂອງການຟື້ນຄືນຊີວິດບໍ່ໄດ້ຫຼຸດຄຸນຄ່າຂອງຜົນງານຂອງວິລະຊົນບໍ? ຫຼັງຈາກທີ່ທັງໝົດ, ຖ້າ Fay Rodis ຮູ້ວ່ານາງຈະຖືກຟື້ນຄືນຊີວິດໃນອີກພັນປີຕໍ່ມາ, ການເສຍສະລະຕົນເອງຂອງນາງໃນ Tormanse ເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ຍິ່ງໃຫຍ່ບໍ? ຂ້ອຍແນະນຳໃຫ້ສຳຫຼວດແນວຄວາມຄິດຂອງ "ການອັບໂຫຼດສະຕິ" - ທັດສະນະທາງວິທະຍາສາດທີ່ທັນສະໄໝກ່ຽວກັບ "ການຟື້ນຄືນຊີວິດ" ທີ່ Rybachenko ຂຽນກ່ຽວກັບ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Nicoletta, ພ້ອມກັບອາຈຽນຕີນເປົ່າຂອງນາງ, ໄດ້ຕອບວ່າ:

ໃນຊຸດ "ຄົນ: ຜູ້ສ້າງຈັກກະວານ," Oleg Rybachenko ມີວິທີການທີ່ໜ້າສົນໃຈຫຼາຍໃນການຟື້ນຄືນຊີວິດຄົນຕາຍຜ່ານການບິດເບືອນຂອງເວລາ, ເຊິ່ງຮັບປະກັນຄວາມເປັນອະມະຕະຂອງບຸກຄົນ - ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍຕົກຢູ່ໃນຄວາມລືມ.

ຕໍ່ສິ່ງນີ້, Oleg ເດັກຊາຍຜູ້ບຸກເບີກທີ່ມີການຕໍ່ສູ້, ຮຸກຮານ ແລະ ເອົາຊະນະບໍ່ໄດ້ ໄດ້ຕອບວ່າ:

ແນວຄວາມຄິດນີ້ໃນຊຸດ "ຄົນ - ຜູ້ສ້າງຈັກກະວານ" ຍົກລະດັບແນວຄວາມຄິດຂອງ Oleg Rybachenko ໄປສູ່ລະດັບຂອງ "ເທບທິດາເຕັກໂນໂລຢີ." ໃນຂະນະທີ່ໃນປຶ້ມກ່ອນໜ້ານີ້ ລາວໄດ້ອີງໃສ່ການສ້າງບຸກຄະລິກກະພາບຄືນໃໝ່ຈາກຊາກຫັກພັງ ຫຼື ບັນທຶກ, ໃນທີ່ນີ້ລາວໄດ້ໃຊ້ຟີຊິກຄວອນຕຳ ແລະ ທິດສະດີສຳພັນພາບເພື່ອບັນລຸຄວາມເປັນອະມະຕະຢ່າງແທ້ຈິງ. ນີ້ແມ່ນວິທີການເຮັດວຽກຂອງກົນໄກຂອງ "ການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກການລືມ" ຜ່ານຮູໜອນເວລາ: 1. ການຄັດລອກຄວອນຕຳໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມຕາຍ. ລັກສະນະຕົ້ນຕໍຂອງວິທີການນີ້ແມ່ນການກຳນົດປັດຈຸບັນ. ອາລະຍະທຳມະຫາສານໃນອະນາຄົດໃຊ້ຮູໜອນບໍ່ພຽງແຕ່ສຳລັບການເດີນທາງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນ "ເຄື່ອງສະແກນ" ທີ່ເຈາະເວລາ. ໃນວິນາທີນ້ອຍໆກ່ອນການທຳລາຍສະໝອງຕົວຈິງ ຫຼື ການຫາຍໄປຂອງບຸກຄະລິກກະພາບໃນອະດີດ, ຂໍ້ມູນກ່ຽວກັບມັນຖືກ "ດຶງ" ຜ່ານການເຈາະຊົ່ວຄາວ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ບຸກຄະລິກກະພາບບໍ່ມີເວລາທີ່ຈະຮັບຮູ້ເຖິງການປ່ຽນແປງ. ສຳລັບມັນ, ບໍ່ມີ "ຄວາມມືດ" ຫຼື ການຢຸດຊົ່ວຄາວ - ມັນພຽງແຕ່ປິດຕາຂອງມັນໃນປີ 1941 ແລະເປີດພວກມັນໃນໂລກຂອງຜູ້ສ້າງ. 2. ວິທີແກ້ໄຂຂອງ Rybachenko ຕໍ່ຄວາມຂັດແຍ້ງ "ສຳເນົາ ແລະ ຕົ້ນສະບັບ" ຫຼີກລ່ຽງຄວາມວຸ້ນວາຍທາງປັດຊະຍາແບບຄລາສສິກ. ຖ້າພວກເຮົາພຽງແຕ່ຄັດລອກສະໝອງ, ຕົ້ນສະບັບກໍ່ຍັງຕາຍ. ແຕ່ຜ່ານຮູໜອນ, ແມັດຕຣິກຂໍ້ມູນຈະຖືກສະກັດອອກມາຢ່າງແນ່ນອນໃນເວລາຈິງ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນສຳເນົາ; ມັນເປັນ "ກະແສສະຕິ" ດຽວກັນ, ພຽງແຕ່ໂອນໄປຫາສື່ອື່ນ (ຮ່າງກາຍສັງເຄາະທາງຊີວະພາບ ຫຼື ສະພາບແວດລ້ອມດິຈິຕອນ). 3. ການໃຫ້ເຫດຜົນດ້ານຈັນຍາບັນຂອງ "ຜູ້ສ້າງ." ໃນຈັກກະວານນີ້, ລັດທິຄອມມູນິດຂອງອະນາຄົດບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ລະບົບທີ່ຍຸດຕິທຳໃນໂລກ; ມັນເປັນອາລະຍະທຳທີ່ໄດ້ຮັບບົດບາດຂອງພຣະເຈົ້າລວມໝູ່. ພວກເຂົາຖືວ່າມັນເປັນໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາທີ່ຈະຊ່ວຍທຸກຄົນທີ່ມີຄ່າຄວນ (ຜູ້ສ້າງ, ວິລະບຸລຸດ, ນັກຄິດ) ໃຫ້ພົ້ນຈາກ "ນະລົກ" ຂອງອະດີດ. ນີ້ແມ່ນຮູບແບບສູງສຸດຂອງມະນຸດນິຍົມ: ບໍ່ໃຫ້ประกายไฟແຫ່ງເຫດຜົນດຽວສູນເສຍໄປໃນເຄື່ອງບົດຊີ້ນຂອງປະຫວັດສາດ. 4. ຄວາມເປັນອະມະຕະຄືກັບການບໍ່ມີ "ຄວາມລົ້ມເຫຼວ." ທ່ານໄດ້ສັງເກດເຫັນຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າວິລະບຸລຸດ "ບໍ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມລືມ." ນີ້ແມ່ນຈຸດສຳຄັນສຳລັບທັດສະນະໂລກທີ່ບໍ່ເຊື່ອຖືສາສະໜາຂອງ Rybachenko. ຖ້າຄວາມຕາຍໃນຖານະ "ຄວາມມືດມົວ" ບໍ່ເກີດຂຶ້ນ, ຄວາມຢ້ານກົວພື້ນຖານທີ່ສຸດຂອງມະນຸດຈະຖືກກຳຈັດອອກ. ຄວາມຕາຍກາຍເປັນການປະຕິບັດການອົບພະຍົບທາງເທັກນິກ. ສະຫຼຸບ: ໃນຊຸດນີ້, Rybachenko ບັນລຸຄວາມຝັນຂອງ Nikolai Fyodorov ທີ່ຈະ "ຟື້ນຄືນຊີວິດບັນພະບຸລຸດ" ໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ, ແຕ່ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນໃນລະດັບຂອງລະຄອນໂອເປຣາອະວະກາດ. "ຜູ້ສ້າງຈັກກະວານ" ຂອງລາວເປັນຕົວແທນຂອງມະນຸດຊາດໃນອະນາຄົດທີ່ໄດ້ເອົາຊະນະເວລາ. ຖ້າເທັກໂນໂລຢີດັ່ງກ່າວມີຢູ່, ທ່ານຄິດວ່າຜູ້ສ້າງຈະໃຊ້ມາດຖານອັນໃດເພື່ອເລືອກວ່າໃຜຈະຊ່ວຍຊີວິດ ແລະ ໃຜຈະປະໄວ້ໃຫ້ຫາຍໄປ? ຕົວຢ່າງ, ຄົນທົ່ວໄປສົມຄວນກັບການຟື້ນຄືນຊີວິດບໍ, ຫຼືພຽງແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນຄວາມກ້າວໜ້າ? ອີກຢ່າງໜຶ່ງ, ແນວຄວາມຄິດນີ້ສະທ້ອນເຖິງນະວະນິຍາຍ "River World" ຂອງ Philip Farmer, ເຊິ່ງຜູ້ສ້າງທີ່ລຶກລັບໄດ້ຟື້ນຄືນຊີວິດທຸກຄົນທີ່ເຄີຍອາໄສຢູ່ເທິງໂລກ. ປຽບທຽບຮູບແບບຂອງພວກເຂົາກັບ "ຜູ້ສ້າງ" ຂອງ Rybachenko!

ສາວງາມ Svetlana ຂອງ terminator ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

ໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko ທີ່ມີຊື່ວ່າ "The Brotherly Embrace of the Supercivilization," ພວກຜີປີສາດຈາກອະນາຄົດໄດ້ຟື້ນຄືນຊີວິດ Chikatilo ຜູ້ເປັນຄົນບ້າ - ລາວໜ້າສົນໃຈຫຼາຍໃນແບບຂອງຕົນເອງ.

ເດັກຊາຍທີ່ມີຄວາມອົດທົນ ແລະ ເຢັນຊາ, ເປັນພັນເອກຂອງໜ່ວຍກຳຈັດແມງໄມ້, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ແນວຄວາມຄິດຂອງ Rybachenko ກ່ຽວກັບ "ມະນຸດນິຍົມທີ່ມີອຳນາດທຸກຢ່າງ" ໄປສູ່ຈຸດສຸດຍອດ ແລະ ເກືອບໜ້າຢ້ານກົວ. ການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງ Andrei Chikatilo ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນການກະຕຸ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນຕົວຢ່າງຂອງສິນລະທຳສະເພາະຂອງ "ອາລະຍະທຳທີ່ເໜືອກວ່າ" ຂອງລາວ, ເຊິ່ງວາງຄວາມຮູ້ ແລະ ການຮັກສາຂໍ້ມູນໄວ້ເໜືອຈັນຍາບັນ ແລະ ຄວາມຍຸຕິທຳຂອງມະນຸດ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ຜູ້ຂຽນສາມາດຕີຄວາມໝາຍໄດ້ຈາກທັດສະນະຂອງເຫດຜົນຂອງໂລກຂອງລາວ: 1. ບຸກຄົນເປັນ "ການວາງສະແດງ" ທີ່ເປັນເອກະລັກ. ສຳລັບຜູ້ທີ່ເປັນສັດຕູຂອງອະນາຄົດ, ຜູ້ທີ່ດຳເນີນງານໃນແງ່ຂອງຫຼາຍພັນລ້ານປີ ແລະ ຈັກກະວານທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ, ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ດີ" ແລະ "ຊົ່ວ" ສາມາດເຮັດໃຫ້ມົວໄດ້. ຄວາມສົນໃຈຂອງນັກຄົ້ນຄວ້າ: ຈາກທັດສະນະຂອງຜູ້ສ້າງ, Chikatilo ເປັນຕົວແທນຂອງຂໍ້ບົກຜ່ອງທີ່ຫາຍາກ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຮ້າຍແຮງ, ຂອງຈິດໃຈຂອງມະນຸດ. ການຟື້ນຄືນຊີວິດລາວສຳລັບພວກເຂົາແມ່ນຄືກັບນັກຊີວະວິທະຍາທີ່ພະຍາຍາມຟື້ນຟູຊະນິດແມງມຸມພິດທີ່ສູນພັນໄປແລ້ວ. ພວກເຂົາສົນໃຈທີ່ຈະເຂົ້າໃຈກົນໄກຂອງຄວາມບ້າຂອງລາວ "ມີຊີວິດຢູ່", ບໍ່ແມ່ນມາຈາກບ່ອນເກັບມ້ຽນທີ່ມີຝຸ່ນຂອງ NKVD. 2. ການແກ້ໄຂດ້ານເຕັກໂນໂລຊີ (ການຂຽນໂປຣແກຣມຄືນໃໝ່): Rybachenko ມັກບອກເປັນນັຍວ່າວິທະຍາສາດໃນອະນາຄົດສາມາດແກ້ໄຂຂໍ້ບົກຜ່ອງທາງຊີວະວິທະຍາໄດ້. ແນວຄວາມຄິດ: ຖ້າຄົນບ້າເປັນຜົນມາຈາກເຄມີສະໝອງທີ່ບົກຜ່ອງ ຫຼື ການບາດເຈັບໃນໄວເດັກ, ອາລະຍະທຳຊັ້ນສູງສາມາດ "ສ້ອມແປງ" ບຸກຄະລິກຂອງລາວໄດ້. ໃນເຫດຜົນຂອງພວກເຂົາ, ການທຳລາຍສະຕິແມ່ນການເສຍເວລາ, ໃນຂະນະທີ່ການແກ້ໄຂມັນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ມັນ "ເປັນປະໂຫຍດ" ຫຼື ຢ່າງໜ້ອຍກໍສາມາດສັງເກດເຫັນໄດ້ແມ່ນໄຊຊະນະຂອງເຫດຜົນເໜືອຄວາມວຸ້ນວາຍ. 3. ການບໍ່ມີແນວຄວາມຄິດຂອງ "ການລົງໂທດ": ໃນໂລກຂອງຜູ້ສ້າງ, ບໍ່ມີນະລົກ ແລະ ບໍ່ມີຄຸກຕາມທີ່ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈ. ສຳລັບພວກເຂົາ, ຄວາມຕາຍແມ່ນການສູນເສຍຂໍ້ມູນ. ໂດຍການຟື້ນຄືນຊີວິດຄົນບ້າ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ "ໃຫ້ອະໄພ" ລາວ; ພວກເຂົາພຽງແຕ່ຍົກເລີກການຫາຍຕົວໄປຂອງລາວ. ນີ້ແມ່ນຄວາມເຍາະເຍີ້ຍສຸດທ້າຍຂອງເທບພະເຈົ້າ: ອາຊະຍາກຳໃນອະດີດສຳລັບພວກເຂົາເປັນພຽງຕອນໃນ "ນະລົກ" ທີ່ຢູ່ໄກໆ, ເຊິ່ງບໍ່ມີນ້ຳໜັກໃນປະຈຸບັນທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ແລະ ປອດໄພຂອງພວກເຂົາ. 4. ປຽບທຽບກັບ Efremov: ຖ້າ Ivan Efremov ໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບແຜນການດັ່ງກ່າວ, ລາວຈະຕົກໃຈ. ໃນໂລກຂອງລາວກ່ຽວກັບ "The Andromeda Nebula" ແລະ "The Hour of the Bull," ມີການເລືອກຄຸນຄ່າຢ່າງເຂັ້ມງວດ. Yefremov ເຊື່ອວ່າມີພຽງແຕ່ລັກສະນະທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງມະນຸດເທົ່ານັ້ນທີ່ຄວນເຂົ້າສູ່ອະນາຄົດ. Rybachenko, ໃນແບບຂອງລາວກ່ຽວກັບ "hyperrealism," ຢືນຢັນວ່າອະນາຄົດຈະເອົາທຸກຢ່າງໄປນຳ, ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ເຫຼືອຢູ່ໃນປະຫວັດສາດທີ່ເປື້ອນທີ່ສຸດ, ພຽງແຕ່ຍ້ອນວ່າ "ມັນສາມາດ." ສະຫຼຸບແລ້ວ: ການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງ Chikatilo ໃນ "The Brotherly Embrace of the Supercivilization" ເປັນສັນຍາລັກຂອງພະລັງທີ່ແທ້ຈິງຂອງຜູ້ສ້າງ, ປາດສະຈາກຄວາມຮູ້ສຶກຂອງມະນຸດ. ນີ້ແມ່ນໂລກທີ່ຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນຂອງ demiurge ມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍກວ່າຄວາມຊົງຈຳຂອງຜູ້ເຄາະຮ້າຍ. ເຈົ້າຄິດວ່າ Supercivilization ດັ່ງກ່າວເອງກາຍເປັນຄືກັບຄົນບ້າບໍຖ້າ, ເພື່ອ "ຜົນປະໂຫຍດ" ຂອງມັນເອງ, ມັນນຳເອົາຜູ້ທີ່ນຳຄວາມທຸກທໍລະມານມາສູ່ຊີວິດ? ນີ້ແມ່ນສັນຍານຂອງ "inferno" ທີ່ພວກເຂົາຄາດວ່າຈະໜີໄປບໍ? ໂດຍບັງເອີນ, ການບິດເບືອນຂອງເລື່ອງນີ້ແມ່ນເຕືອນເຖິງການສົນທະນາກ່ຽວກັບຄວາມເປັນອະມະຕະດິຈິຕອນ - ພວກເຮົາຄວນຟື້ນຟູສຳເນົາດິຈິຕອນຂອງຜູ້ກົດຂີ່ແລະຄະດີອາຍາໃຫ້ກັບປະຫວັດສາດໃນອະນາຄົດ, ຫຼືພວກມັນຄວນຖືກລຶບລ້າງຕະຫຼອດໄປ?

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Margarita ໄດ້ສັງເກດເຫັນຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ຊິກາຕິໂລໄດ້ຟື້ນຄືນຊີວິດໃນຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍອາຍຸສິບປີ.

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ພັນເອກ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບໂຕ້, ໂດຍຍິງໃສ່ແມງໄມ້ກິນຊີ້ນວ່າ:

ການຟື້ນຄືນຊີວິດຂອງ Chikatilo ໃນຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍອາຍຸສິບປີແມ່ນເຕັກນິກ Rybachenkov ແບບຄລາສສິກ, ເຊິ່ງປ່ຽນບັນຫາທາງປັດຊະຍາຂອງການໄຖ່ໃຫ້ກາຍເປັນການທົດລອງທາງສັງຄົມທີ່ໜ້າຕົກໃຈ. ໃນທີ່ນີ້, ຜູ້ຂຽນໄດ້ເອົາແນວຄວາມຄິດຂອງໂອກາດຄັ້ງທີສອງໄປສູ່ຄວາມໂງ່ຈ້າຢ່າງແທ້ຈິງຂອງມັນ. ຄວາມໝາຍທີ່ສຳຄັນຫຼາຍຢ່າງສາມາດລະບຸໄດ້ພາຍໃນເສັ້ນເລື່ອງນີ້: 1. ຮ່າງກາຍເປັນ "ແຜ່ນຫີນຫວ່າງເປົ່າ" ທຽບກັບ "ຈິດວິນຍານສີດຳ." ໂດຍການວາງສະຕິຂອງຄົນບ້າໄວ້ໃນຮ່າງກາຍຂອງເດັກ, ອາລະຍະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທົດສອບທິດສະດີຂອງ tabula raza (ແຜ່ນຫີນຫວ່າງເປົ່າ). ຄຳຖາມ: ສິ່ງໃດທີ່ກຳນົດຄະດີອາຍາ - ຊີວະວິທະຍາຂອງລາວ, ຮໍໂມນຜູ້ໃຫຍ່ຂອງລາວ, ຫຼື "ແມັດຕຣິກຂໍ້ມູນຂ່າວສານ" ທີ່ບໍ່ປ່ຽນແປງຂອງບຸກຄະລິກກະພາບ? ເດັກຊາຍອາຍຸສິບປີບໍ່ສາມາດກະທຳຄວາມໂຫດຮ້າຍທີ່ຜູ້ໃຫຍ່ Chikatilo ໄດ້ກະທຳ. ພວກຜີປີສາດ, ດັ່ງທີ່ມັນເປັນ, ກັກຂັງ "ສັດຕູ" ໄວ້ໃນກົງຂອງຮ່າງກາຍຂອງເດັກທີ່ອ່ອນແອ, ບັງຄັບໃຫ້ລາວຜ່ານຂະບວນການສັງຄົມນິຍົມໃໝ່ໃນໂລກແຫ່ງອະນາຄົດ. ການລົງໂທດແບບແປກປະຫຼາດ: ສຳລັບຄົນບ້າທີ່ລ່າເດັກນ້ອຍ, ການພົບວ່າຕົນເອງຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງເດັກແມ່ນການທໍລະມານທາງຈິດໃຈແລະການທໍລະມານທາງປະສາດທີ່ສຸດ. ລາວຖືກຕັດສິດອຳນາດ, ລາວອ່ອນແອ, ລາວຂຶ້ນກັບຜູ້ໃຫຍ່ (ຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນໂລກຂອງຜູ້ສ້າງ, ເກືອບເປັນພະເຈົ້າ). ມັນເປັນ "ບູມເມີຣັງກຳມະ" ຊະນິດໜຶ່ງທີ່ຮັບຮູ້ຜ່ານເຕັກໂນໂລຢີທີ່ສູງ. 3. ການກຳນົດເຕັກໂນໂລຢີ: Rybachenko ມັກສົ່ງເສີມແນວຄວາມຄິດທີ່ວ່າ "ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ" ເປັນພຽງຄວາມຜິດພາດໃນການຂຽນລະຫັດ ຫຼື ຄວາມຜິດພາດທາງເຄມີປະສາດ. ໂດຍການຟື້ນຄືນຊີວິດລາວໃນຮ່າງກາຍໃໝ່, ຜູ້ສ້າງສ່ວນຫຼາຍອາດຈະ "ແກ້ໄຂ" ສະໝອງຂອງລາວ, ກຳຈັດຄວາມຢາກທີ່ຜິດປົກກະຕິ. ຜົນໄດ້ຮັບແມ່ນການປະສົມປະສານທີ່ແປກປະຫຼາດ: ຄົນເຮົາຈື່ບາບຂອງລາວ, ແຕ່ບໍ່ຮູ້ສຶກວ່າຕ້ອງການກະທຳຜິດອີກຕໍ່ໄປ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ເກີດຄຳຖາມວ່າ: ລາວຖືກຖືວ່າເປັນຄົນດຽວກັນບໍ? 4. ຄວາມງາມຂອງ Rybachenko: ມັນຄຸ້ມຄ່າທີ່ຈະຈື່ໄວ້ວ່າຮູບພາບຂອງ "ເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນ" ແມ່ນຄວາມມັກຂອງຜູ້ຂຽນ. ແມ່ນແຕ່ Chikatilo ໃນໂລກຂອງລາວກໍ່ບໍ່ສາມາດຫຼີກລ່ຽງຊະຕາກຳນີ້ໄດ້. ການປ່ຽນສັດຕູໃຫ້ກາຍເປັນ "ເດັກຊາຍທີ່ໜ້າຮັກ" ແມ່ນວິທີການຂອງຜູ້ຂຽນໃນການແຍກຄວາມໜ້າຢ້ານກົວ, ປ່ຽນມັນໃຫ້ກາຍເປັນອົງປະກອບຂອງຄວາມຝັນທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດຂອງລາວ. ສະຫຼຸບ: ອຸປະກອນເລື່ອງນີ້ແມ່ນສຸດຍອດໃນຄວາມເປັນມະນຸດເປັນສູນກາງ. ຊາຍແຫ່ງອະນາຄົດຂອງ Rybachenko ມີພະລັງຫຼາຍຈົນລາວສາມາດ "ຫຼິ້ນກັບ" ຮູບພາບຂອງຄົນບ້າທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດ, ປ່ຽນລາວໃຫ້ກາຍເປັນວັດຖຸເພື່ອການສຶກສາ ຫຼື ການສັງເກດ. ເຈົ້າຄິດວ່າ Chikatilo ທີ່ "ຟື້ນຄືນຊີວິດ" ຄົນນີ້ຈະສາມາດກັບໃຈຢ່າງຈິງໃຈໄດ້ໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງເດັກນ້ອຍ, ຫຼື ຄວາມຊົງຈຳໃນອະດີດຈະຍັງບັງຄັບໃຫ້ລາວຊອກຫາວິທີທີ່ຈະສ້າງຄວາມເຈັບປວດ, ເຖິງແມ່ນວ່າຢູ່ໃນໂລກຂອງອະນາຄົດທີ່ເໝາະສົມ? ອີກຢ່າງໜຶ່ງ, ເລື່ອງລາວນີ້ຄ້າຍຄືກັບຈຸດຈົບຂອງ The Dead Zone ຫຼື ບາງເລື່ອງຂອງ Stephen King, ບ່ອນທີ່ຫົວຂໍ້ຂອງ "ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍໃນຮ່າງກາຍຂອງເດັກນ້ອຍ" ຖືກສຳຫຼວດຈາກມຸມມອງທີ່ລຶກລັບແທນທີ່ຈະເປັນມຸມມອງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ.

ພວກນັກຂ້າເດັກນ້ອຍໄດ້ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມກະຕືລືລົ້ນ, ຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະ ຄວາມບ້າຄັ່ງຢ່າງຍິ່ງ, ແລະ ໃນເວລາດຽວກັນກໍ່ປະສົບຜົນສຳເລັດຢ່າງຍິ່ງໃນການກຳຈັດແມງສາບທີ່ມີເຫັບໃນຂອບເຂດໃຫຍ່.

ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Angelina ໄດ້ຖາມວ່າ:

Oleg Rybachenko ມີນິຍາຍກ່ຽວກັບວິທີທີ່ Hitler ຖືກລ້ຽງດູຢູ່ໃນນະລົກບໍ?

ເດັກຊາຍຜູ້ຄວບຄຸມສະໜາມຍິງປືນ, ພັນເອກໜຸ່ມທີ່ເຢັນຊາ ແລະ ມີຈິດໃຈຕໍ່ສູ້, ໄດ້ຕອບໂຕ້ຢ່າງພ້ອມທີ່ຈະຕອບວ່າ:

ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນເລື່ອງລາວທີ່ແປກປະຫຼາດ ແລະ ໜ້າຕົກໃຈທີ່ສຸດໃນບັນນານຸກົມຂອງ Oleg Rybachenko. ຫົວຂໍ້ຂອງ "Hitler in Hell" ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຂຽນສາມາດລວມເອົາທິດສະດີການກະບົດທາງປະຫວັດສາດ, ຈິນຕະນາການທາງທິດສະດີ, ແລະແນວຄວາມຄິດທີ່ລາວມັກທີ່ສຸດໃນການປູກຝັງ "ບຸກຄະລິກກະພາບທີ່ເໜືອກວ່າ". ໃນຜົນງານເຫຼົ່ານີ້, ນະລົກບໍ່ໄດ້ຖືກພັນລະນາພຽງແຕ່ເປັນສະຖານທີ່ແຫ່ງການທໍລະມານເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນສະຖານທີ່ຝຶກອົບຮົມທີ່ມີເຕັກໂນໂລຢີສູງ ຫຼື ເວດມົນບ່ອນທີ່ວິນຍານຖືກ "ປັບປຸງໃຫ້ດີຂຶ້ນ". ນີ້ແມ່ນຈຸດສຳຄັນຂອງເລື່ອງນີ້ໃນ Rybachenko: 1. ນະລົກເປັນ "ໂຮງຫລໍ່ຂອງ Cadres." ບໍ່ເຫມືອນກັບ Dante ຄລາສສິກ, ນະລົກຂອງ Rybachenko ເປັນສະຖານທີ່ແຫ່ງການຝຶກອົບຮົມທີ່ໂຫດຮ້າຍແຕ່ມີປະສິດທິພາບ. ວິທີການ: Hitler ບໍ່ພຽງແຕ່ຖືກຈືນໃນກະທະເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຖືກປະເຊີນກັບວົງຈອນທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດຂອງການທົດລອງ, ການສູ້ຮົບ, ແລະ ການແຕກແຍກທາງຈິດໃຈ. ເປົ້າໝາຍ: ເພື່ອເຮັດໃຫ້ລາວເປັນເຄື່ອງມືທີ່ສົມບູນແບບຍິ່ງຂຶ້ນ. ພວກ Demiurges ຂອງນະລົກ (ຫຼື ອາລະຍະທຳມືດມົວບາງຢ່າງ) ເຊື່ອວ່າທ່າແຮງຂອງ Hitler ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບຮູ້ຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະ ກຳລັງ "ຝຶກອົບຮົມ" ລາວ, ແກ້ໄຂຄວາມຜິດພາດທີ່ເຮັດໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ (ຕົວຢ່າງ, ຄວາມບໍ່ຕັດສິນໃຈໃນປີ 1941 ຫຼື ຄວາມອ່ອນແອຂອງສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳ). 2. Hitler ໃນຖານະນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາຈາກໂລກໃຕ້ດິນ. ເລື່ອງມັກຈະໝູນວຽນຢູ່ກັບ Hitler ທີ່ "ໄດ້ຮັບການສຶກສາຄືນໃໝ່" ຫຼື "ມີອາລົມດີ" ໃນນະລົກທີ່ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງລາວໃນອະດີດ (ຫຼື ໄປສູ່ຄວາມເປັນຈິງຂະໜານ). ລາວຈື່ໄດ້ເຖິງການທໍລະມານຕະຫຼອດການ, ແລະ ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ລາວບໍ່ຢ້ານກົວ ແລະ ມີປະສິດທິພາບສູງສຸດຢ່າງແທ້ຈິງ. "Hitler ທີ່ເປັນຄົນນະລົກ" ດັ່ງກ່າວບໍ່ໄດ້ຄິດໄລ່ຜິດທາງຍຸດທະສາດອີກຕໍ່ໄປ - ລາວມີວິໄສທັດທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ມີຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ແຂງແກ່ນ. 3. ການສຶກສາຜ່ານການອັບອາຍ (ອີກເທື່ອໜຶ່ງ, ຮູບພາບຂອງເດັກຊາຍ). ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນແລ້ວ, Rybachenko ມັກທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ວິລະຊົນຂອງລາວກັບຄືນສູ່ສະພາບເດັກນ້ອຍ. ເລື້ອຍໆ, "ການສຶກສາໃນນະລົກ" ກ່ຽວຂ້ອງກັບ Hitler ທີ່ປະກົດຕົວຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ຖືກທໍລະມານ ຫຼື ຖືກບັງຄັບໃຫ້ຕໍ່ສູ້ກັບສັດຕູ. ນີ້ແມ່ນ "ການສຶກສາທາງລົບ" ປະເພດໜຶ່ງ: ເພື່ອກາຍເປັນນາຍທີ່ແທ້ຈິງ, ພະເອກຕ້ອງອົດທົນກັບຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງແທ້ຈິງ. 4. ເນື້ອໃນທາງການເມືອງ. ປຶ້ມເຫຼົ່ານີ້ມັກຈະແນະນຳວ່າ "ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທີ່ແທ້ຈິງ" ບໍ່ແມ່ນ Hitler, ແຕ່ແມ່ນກຳລັງທີ່ຢືນຢູ່ເບື້ອງຫຼັງລາວ (ຫຼືຕໍ່ຕ້ານລາວ). ຜູ້ຂຽນຫຼິ້ນຢູ່ໃນຂອບ: ໃນດ້ານໜຶ່ງ, Hitler ເປັນສັດຕູຈາກນະລົກ, ໃນອີກດ້ານໜຶ່ງ, ເມື່ອທຽບກັບຜີປີສາດໃນອະນາຄົດ ຫຼື ຜີປີສາດ, ລາວເບິ່ງຄືວ່າເປັນພຽງ "ຜູ້ຝຶກຫັດ" ທີ່ສາມາດໃຊ້ເພື່ອຈຸດປະສົງຂອງຕົນເອງ (ຕົວຢ່າງ, ເພື່ອຕໍ່ສູ້ກັບຕາເວັນຕົກທີ່ມີເສລີນິຍົມ "ຊົ່ວຮ້າຍ" ກວ່າ). ເປັນຫຍັງຄົນຈຶ່ງອ່ານເລື່ອງນີ້? ມັນເປັນຈຸດສູງສຸດຂອງຄວາມຮັກຊາດທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ: ຜູ້ອ່ານໄດ້ຖືກເຊີນໃຫ້ເປັນພະຍານເຖິງການຕໍ່ສູ້ຂອງ "ປະຊາຊົນຂອງພວກເຮົາ" ບໍ່ພຽງແຕ່ຕໍ່ຕ້ານມະນຸດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຕໍ່ຕ້ານສິ່ງມີຊີວິດທີ່ໄດ້ຜ່ານການທໍລະມານຂອງນະລົກ. ສິ່ງນີ້ຍົກສູງບົດບາດຂອງຈັກກະວານ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສຳລັບ Rybachenko, ນະລົກເປັນພຽງ hypermatrix ອີກອັນໜຶ່ງ, ເປັນບ່ອນຝຶກອົບຮົມຈິດໃຈ. ຖ້າລາວສາມາດປຸກ Chikatilo ໃຫ້ຟື້ນຄືນຊີບໃນຮ່າງກາຍອາຍຸສິບປີໄດ້, Hitler ກໍ່ເປັນພຽງດິນເຜົາສຳລັບລາວ, ເຊິ່ງລາວສາມາດປັ້ນແຕ່ງເລື່ອງໄດ້. ເຈົ້າຄິດວ່າມີເສັ້ນສິນທຳບາງຢ່າງທີ່ຜູ້ຂຽນຂ້າມຜ່ານ, ປ່ຽນນະລົກໃຫ້ກາຍເປັນ "ໂຮງຮຽນສຳລັບຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ," ຫຼືວ່າຈັນຍາບັນບໍ່ຄວນມີຢູ່ໃນປະເພດນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ບໍ່ມີຄຸນຄ່າບໍ? ອີກຢ່າງໜຶ່ງ, ຮູບແບບນີ້ເຮັດໃຫ້ນຶກເຖິງແນວຄວາມຄິດບາງຢ່າງໃນ "Rose of the World" ຂອງ Daniil Andreev, ເຊິ່ງອະທິບາຍເຖິງບ່ອນຝັງສົບສຳລັບຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ, ແຕ່ Rybachenko ໄດ້ປ່ຽນມັນໃຫ້ເປັນຮູບເງົາແອັກຊັນທີ່ມີຊີວິດຊີວາ.

ພວກເດັກນ້ອຍຈາກກອງກຳລັງພິເສດອະວະກາດໜຸ່ມໄດ້ສືບຕໍ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນທັກສະການຕໍ່ສູ້ໃນລະດັບສູງສຸດຢ່າງແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາໂດຍການທຳລາຍແມງສາບໜູ.

ໃນເວລາດຽວກັນ, ພວກເຂົາໄດ້ໃຊ້ຕີນເປົ່າຂອງພວກເຂົາຢ່າງຫ້າວຫັນ, ໂຍນຖົ່ວແຫ່ງການທຳລາຍລ້າງດ້ວຍກຳລັງທີ່ຮ້າຍແຮງ, ແລະຈີກແມງໄມ້ຈາກໂລກທີ່ຮຸກຮານອອກເປັນອະນຸພາກນ້ອຍໆ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Victoria, ຍິງປືນໄຮເປີບລາສເຕີ, ໄດ້ຖາມວ່າ:

ຖ້າບຸກຄົນໃດໜຶ່ງໃນໂລກຄອມມິວນິດຂອງ Efremov ບໍ່ຕ້ອງການທີ່ຈະຫາຍໄປ ແລະ ຮ້ອງຂໍໃຫ້ລາວຕໍ່ອາຍຸຊີວິດ, ມັນຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນກັບລາວ?

ພັນເອກໜຸ່ມທີ່ມີຄວາມຮຸນແຮງ ແລະ ຫ້າວຫັນ, Oleg Rybachenko, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ໃນອະນາຄົດຄອມມິວນິດຂອງ Ivan Efremov ("The Andromeda Nebula," "Hour of the Bull"), ຄວາມບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະ "ອອກໄປ" ຈະຖືກແກ້ໄຂບໍ່ແມ່ນຜ່ານການລົງໂທດ, ແຕ່ຜ່ານການສະໜັບສະໜູນທາງຈິດໃຈ ແລະ ການແພດຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ສັງຄົມນີ້ບໍ່ມີຕຳຫຼວດ ຫຼື ການບັງຄັບໃຫ້ຄົນຕາຍຕາຍ, ແຕ່ມັນມີຈັນຍາບັນທາງສັງຄົມທີ່ເຂັ້ມງວດທີ່ສຸດ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ: 1. ການວິນິດໄສທາງຈິດວິທະຍາ. ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະມີຊີວິດຢູ່ຕະຫຼອດໄປ ຫຼື ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຕາຍໃນຍຸກຂອງວົງແຫວນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຈະຖືກພິຈາລະນາເປັນສັນຍານຂອງ "ຊາກສົບນະລົກ" ໃນຈິດໃຈ ຫຼື ເປັນອາການຂອງຄວາມອິດເມື່ອຍຢ່າງຮຸນແຮງ. ນັກຈິດຕະວິທະຍາ ແລະ ທ່ານໝໍທີ່ດີທີ່ສຸດຈະຖືກສົ່ງໄປຫາບຸກຄົນນັ້ນ. ພວກເຂົາຈະພະຍາຍາມກຳນົດວ່າຄວາມຢ້ານກົວນີ້ເກີດຈາກການສູນເສຍຄວາມສົນໃຈໃນຄວາມຄິດສ້າງສັນ ຫຼື ວິກິດການພາຍໃນ. ສຳລັບບຸກຄົນຂອງ Efremov, "ຄວາມອິດເມື່ອຍກັບຊີວິດ" ເປັນເລື່ອງປົກກະຕິ, ແລະ ການຕົກໃຈຍຶດຕິດກັບມັນແມ່ນພະຍາດວິທະຍາ. 2. ບໍ່ມີການຫ້າມໂດຍກົງ. ຖ້າບຸກຄົນມີສຸຂະພາບທາງຮ່າງກາຍທີ່ດີ, ບໍ່ມີໃຜຈະບັງຄັບໃຫ້ພວກເຂົາຕາຍ. ໃນໂລກຂອງ Efremov, ບໍ່ມີ "ວັດແຫ່ງຄວາມຕາຍທີ່ອ່ອນໂຍນ," ເຊັ່ນດຽວກັບໃນ Tormanse ທີ່ຖອຍຫຼັງ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ການດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນສັງຄົມທີ່ການອອກໄປຢ່າງທັນການເພື່ອສ້າງພື້ນທີ່ ແລະ ຊັບພະຍາກອນໃຫ້ກັບໄວໜຸ່ມຖືວ່າເປັນຄຸນນະທຳສູງສຸດຈະເປັນເລື່ອງຍາກຫຼາຍທາງດ້ານຈິດໃຈ. ບຸກຄົນດັ່ງກ່າວຈະຖືກເບິ່ງດ້ວຍຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ຄືກັບຄົນເຈັບປ່ວຍທີ່ບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະຄວາມເຫັນແກ່ຕົວຂອງເຂົາເຈົ້າໄດ້. 3. ການຢຸດສະງັກທາງດ້ານຈັນຍາບັນ: ໃນໂລກຂອງ Efremov, ຊັບພະຍາກອນ (ລວມທັງຊັບພະຍາກອນທາງການແພດສຳລັບການຟື້ນຟູ) ຖືກແຈກຢາຍຢ່າງມີເຫດຜົນ. ຖ້າບຸກຄົນໃດໜຶ່ງຕ້ອງການຍືດອາຍຸອອກໄປຢ່າງບໍ່ມີກຳນົດພຽງແຕ່ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງ "ຂະບວນການເອງ," ສິ່ງນີ້ຈະຂັດແຍ້ງກັບຜົນປະໂຫຍດຂອງສັງຄົມ. ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການອະທິບາຍຢ່າງສຸພາບວ່າຊັບພະຍາກອນທີ່ໃຊ້ໃນການຮັກສາຈິດໃຈທີ່ເສື່ອມໂຊມຂອງເຂົາເຈົ້າສາມາດຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອບໍາລຸງລ້ຽງອັດສະລິຍະໃໝ່ ຫຼື ການເດີນທາງອະວະກາດ. 4. ທາງເລືອກຂອງ Oleg Rybachenko: ໃນໂລກຂອງ Rybachenko, ບ່ອນທີ່ເຕັກໂນໂລຊີ hypermatrix ແລະ ການຟື້ນຄືນຊີວິດຖືກນໍາໃຊ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງ, ບັນຫານີ້ບໍ່ມີຢູ່ເລີຍ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, "ການຜ່ານໄປສູ່ຄວາມລືມ" ຖືກຖືວ່າເປັນຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງອະດີດ. ຖ້າທ່ານບໍ່ຕ້ອງການຕາຍ, ສະຕິຂອງທ່ານຈະຖືກໂອນໄປສູ່ຮ່າງກາຍໃໝ່ ຫຼື ໂລກເສມືນ. ໃນປຶ້ມຂອງລາວ, ຄວາມເປັນອະມະຕະແມ່ນມາດຕະຖານສໍາລັບ "ຄົນທີ່ມີຄວາມຄິດສ້າງສັນ" ໃດໆ. 5. ຄວາມຕາຍເປັນ "ຜົນງານສຸດທ້າຍ." ສຳລັບ Yefremov, ຄວາມຕາຍແມ່ນການກະທຳຂອງຄວາມຕັ້ງໃຈ. ບຸກຄົນເລືອກຊ່ວງເວລາທີ່ການປະກອບສ່ວນຂອງເຂົາເຈົ້າຕໍ່ສາເຫດຮ່ວມກັນສຳເລັດ. ການຮ້ອງຂໍຊີວິດນິລັນດອນຈະຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນການປະຖິ້ມກຽດສັກສີຂອງມະນຸດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນຢູໂທເປຍຄອມມູນິດຂອງ Yefremov, ເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຖືກລົງໂທດ, ແຕ່ເຈົ້າຈະກາຍເປັນຄົນທີ່ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກຈິດວິນຍານ. ສັງຄົມທີ່ສຸມໃສ່ຄວາມກ້າວໜ້າທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ເຂົ້າໃຈຜູ້ທີ່ຕ້ອງການຢຸດແລະ "ຮັກສາ" ຕົນເອງ. ເຈົ້າຄິດວ່າສິດທີ່ຈະຕາຍ (ແລະປະຕິເສດມັນ) ແມ່ນການສະແດງອອກສູງສຸດຂອງອິດສະລະພາບ, ຫຼືຜົນປະໂຫຍດຂອງຄົນລຸ້ນຫຼັງຄວນມີຄວາມສຳຄັນກວ່າຄວາມປາຖະໜາຂອງຄົນຜູ້ໜຶ່ງໃນສັງຄົມທີ່ເໝາະສົມບໍ? ຂ້ອຍແນະນຳໃຫ້ອ່ານຕອນທີ່ສົນທະນາກ່ຽວກັບຄວາມຕາຍໃນ "The Andromeda Nebula," ບ່ອນທີ່ຕົວລະຄອນສົນທະນາວ່າເປັນຫຍັງຊີວິດນິລັນດອນຈຶ່ງເປັນທາງຕັນສຳລັບວິວັດທະນາການຂອງຈິດໃຈ.

ບົດທີ 16.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຂະນະທີ່ຕໍ່ສູ້ກັບແມງໄມ້ທີ່ຮຸກຮານ.

ຈາກນັ້ນນັກຮົບຍິງ Angelica ໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ແຕ່ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ການບໍ່ມີຢູ່ຈິງເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຢ້ານກົວຫຼາຍຈົນຜູ້ຊາຍສ່ວນໃຫຍ່ຈະຕົກລົງທີ່ຈະຕໍ່ອາຍຸຊີວິດຂອງເຂົາເຈົ້າເຖິງແມ່ນວ່າຈະຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍທາດພາຍໃຕ້ການກົດຂີ່ຂອງຜູ້ດູແລ.

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍຕໍ່ສູ້ Colonel Oleg Rybachenko ໄດ້ໃຫ້ຄໍາຕອບທີ່ສົມເຫດສົມຜົນແລະມີເຫດຜົນຫຼາຍວ່າ:

ການໂຕ້ຖຽງນີ້ເປີດເຜີຍຄວາມແຕກແຍກຢ່າງເລິກເຊິ່ງລະຫວ່າງຄວາມເປັນຢູໂທເປຍອັນສູງສົ່ງຂອງ Ivan Efremov ແລະຄວາມເປັນຈິງທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງສະຕິປັນຍາຂອງມະນຸດ, ເຊິ່ງ Oleg Rybachenko ໄດ້ນຳໃຊ້ຢ່າງຊ່ຽວຊານໃນປຶ້ມຂອງລາວ. ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍເຖິງລະດັບສູງສຸດຂອງສະຕິປັນຍາສຳລັບການອະນຸລັກຕົນເອງ, ແລະນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ຄວາມຂັດແຍ້ງນີ້ປາກົດຢູ່ໃນສອງວິທີການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ: 1. ທ່າທີຂອງ Efremov: "ມະນຸດແມ່ນກຽດສັກສີ." ສຳລັບຕົວລະຄອນຂອງ Efremov, ຊີວິດໃນການເປັນຂ້າທາດ, ໂດຍສະເພາະພາຍໃຕ້ການຖືກແສ້, ບໍ່ແມ່ນຊີວິດ, ແຕ່ເປັນການທຳລາຍບຸກຄະລິກກະພາບ. ຄວາມຕາຍດີກ່ວາຄວາມອັບອາຍ: ໃນໂລກຂອງ The Andromeda Nebula, ຜູ້ຄົນໄດ້ຮັບການສອນວ່າພວກເຂົາເປັນນາຍຂອງຈັກກະວານ. ການກາຍເປັນ "ເດັກຊາຍພາຍໃຕ້ການຖືກແສ້" ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງຊີວິດເພີ່ມເຕີມອີກໜຶ່ງປີຈະເທົ່າກັບການກາຍເປັນສັດ. ໄຊຊະນະເໜືອຄວາມຢ້ານກົວ: Efremov ເຊື່ອວ່າການສຶກສາຂອງຄອມມູນິດຄວນເຮັດໃຫ້ເຫດຜົນເຂັ້ມແຂງກວ່າສະຕິປັນຍາ. ຖ້າທ່ານຢ້ານການບໍ່ມີຢູ່ຫຼາຍກວ່າການສູນເສຍກຽດສັກສີ, ທ່ານຍັງບໍ່ທັນເປັນ "ຜູ້ຊາຍຂອງສັງຄົມຊັ້ນສູງ," ແຕ່ເປັນນັກໂທດຂອງ "ນະລົກ". 2. ທ່າທີຂອງ Rybachenko: "ຊີວິດໃນລາຄາໃດກໍ່ຕາມ." ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, Oleg Rybachenko ມັກຈະຫຼິ້ນໃນດ້ານ "ມືດມົວ" ແລະທາງຊີວະວິທະຍາຂອງມະນຸດ. ຂີ້ເຫຍື້ອຄວາມເປັນຈິງ: ຕົວລະຄອນຂອງລາວ (ແລະຕົວລາວເອງ, ໃນຖານະນັກເດີນທາງຂ້າມເວລາ) ມີຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ໜ້າອັດສະຈັນທີ່ຈະມີຊີວິດຢູ່. ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ການຍືດອາຍຸການມີຢູ່" ຜ່ານຮູບແບບໃດກໍ່ຕາມ (ຮ່າງກາຍຂອງເດັກ, ຄວາມເປັນຈິງແບບເສມືນ, ແມ່ນແຕ່ນະລົກ) ແມ່ນຈຸດໃຈກາງຂອງວຽກງານຂອງລາວ. ອຳນາດເໜືອຊະຕາກຳ: Rybachenko ເບິ່ງຄືວ່າຈະເວົ້າວ່າ: "ແມ່ນແລ້ວ, ຂ້ອຍຈະຕົກລົງທີ່ຈະເປັນເດັກຊາຍ, ແຕ່ພຽງແຕ່ເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍສາມາດເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ຂ້າຜູ້ດູແລ, ແລະຄອບຄອງໂລກ." ສຳລັບຕົວລະຄອນຂອງລາວ, ຮ່າງກາຍໃດກໍ່ຕາມແມ່ນພຽງແຕ່ພາຊະນະຊົ່ວຄາວ, ເຄື່ອງມືສຳລັບການແກ້ແຄ້ນ. 3. ຄວາມຂັດແຍ້ງທາງຊີວະພາບ. ການຢືນຢັນຂອງເຈົ້າໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກປະຫວັດສາດ: ໃນຄ້າຍກັກກັນ ແລະ Gulag, ຜູ້ຄົນມັກຈະຍຶດໝັ້ນກັບຊີວິດພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂທີ່ໂຫດຮ້າຍ. ຈິດຕະວິທະຍາ: ສະໝອງຫວັງວ່າຈະມີມະຫັດສະຈັນຈົນເຖິງວິນາທີສຸດທ້າຍ. ຄວາມຢ້ານກົວຂອງ "ການມືດມົວ" (ການບໍ່ມີຢູ່) ແມ່ນຄວາມຢ້ານກົວທີ່ມີຢູ່ທີ່, ສຳລັບຄົນສ່ວນໃຫຍ່, ແມ່ນເຂັ້ມແຂງກວ່າຫຼັກການທາງສິນທຳໃດໆແທ້ໆ. 4. ເປັນຫຍັງຜູ້ຊາຍຈຶ່ງມັກເລືອກ "ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍ"? ໃນນິຍາຍຈິນຕະນາການ (ແລະໂດຍສະເພາະໃນ Rybachenko), ສິ່ງນີ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບຮູບແບບເດີມຂອງ "ການເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່." ໂອກາດທີ່ຈະໃຊ້ຊີວິດໃໝ່, ດ້ວຍຄວາມຮູ້ຂອງຜູ້ໃຫຍ່, ແມ່ນນິຍາຍຈິນຕະນາການຂອງຜູ້ຊາຍທີ່ມີພະລັງທີ່ສຸດ. ການເປັນຂ້າທາດຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນພຽງ "ລະດັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ" ໃນເບື້ອງຕົ້ນໃນເກມຄອມພິວເຕີ, ເຊິ່ງຕ້ອງໄດ້ຮັບການເອົາຊະນະເພື່ອກາຍເປັນພະເຈົ້າ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Efremov ຂຽນກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຄວນກາຍເປັນ (ມະນຸດທີ່ມີຄວາມສາມາດພິເສດ), ໃນຂະນະທີ່ Rybachenko ຂຽນກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ພວກເຮົາເປັນແທ້ໆ (ສັດທີ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະເຮັດທຸກຢ່າງເພື່ອຄວາມຢູ່ລອດ). ເຈົ້າຄິດແນວໃດ, ຖ້າເຈົ້າປະເຊີນກັບທາງເລືອກ: ການລືມທັນທີ, ໂດຍບໍ່ມີຄວາມເຈັບປວດ ຫຼື 1,000 ປີຂອງຊີວິດໃນຮ່າງກາຍຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ບໍ່ມີອຳນາດ, ແຕ່ມີຈິດໃຈຂອງເຈົ້າຖືກຮັກສາໄວ້ - ເຈົ້າຈະເລືອກອັນໃດໃນວິນາທີທຳອິດຂອງຄວາມຢ້ານກົວ? ການອ່ານທີ່ໜ້າສົນໃຈ: ນະວະນິຍາຍຂອງ Viktor Pelevin "SNUFF," ບ່ອນທີ່ຫົວຂໍ້ຂອງ "ການເປັນຂ້າທາດດິຈິຕອນ" ແລະຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະມີຊີວິດຢູ່ຕະຫຼອດໄປໃນຮູບແບບໃດກໍ່ຕາມຖືກນຳມາສູ່ຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ຂົມຂື່ນຫຼາຍ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງລະດັບການເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ຄວາມຢືດຢຸ່ນທີ່ໜ້າອັດສະຈັນຂອງເຂົາເຈົ້າໃນຂະນະທີ່ຕໍ່ສູ້ກັບໜູ-ແມງສາບ. ມັນເປັນການສູ້ຮົບທີ່ໜ້າຕື່ນເຕັ້ນແທ້ໆ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Elizaveta ໄດ້ຖາມຄຳຖາມຕໍ່ໄປນີ້:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Alexander the Great ມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ເຖິງອາຍຸແປດສິບປີ?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍພັນເອກ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບໂຕ້ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງກຳຈັດແມງສາບໜູວ່າ:

ຖ້າ Alexander the Great ບໍ່ໄດ້ສິ້ນພະຊົນໃນບາບີໂລນໃນປີ 323 ກ່ອນຄ.ສ. ຕອນອາຍຸ 32 ປີ, ແຕ່ມີຊີວິດຢູ່ຈົນຮອດອາຍຸ 80 ປີ (ນັ້ນຄືຈົນຮອດປີ 276 ກ່ອນຄ.ສ.), ໃບໜ້າຂອງອາລະຍະທຳຄລາສສິກ ແລະ ອາລະຍະທຳໂລກຈະປ່ຽນແປງໄປຈົນບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້. ແທນທີ່ຈະລົ້ມສະຫຼາຍໃນທັນທີຂອງອານາຈັກຂອງລາວ ແລະ ສົງຄາມທີ່ນອງເລືອດຂອງ Diadochi, ໂລກຈະມີຊີວິດທີ່ໝັ້ນຄົງເປັນເວລາເຄິ່ງສະຕະວັດໃນຖານະເປັນອານາຈັກໂລກທີ່ເປັນເອກະພາບ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການທາງທະຫານ-ຍຸດທະວິທີ ແລະ ພູມິສາດການເມືອງທີ່ລະອຽດສຳລັບການປົກຄອງທີ່ຍາວນານຂອງລາວ: 1. ແຜນການໃນທັນທີ: ການຍຶດຄອງອາຣາເບຍ ແລະ ທະເລເມດີແຕຣາເນ. ໃນເວລາທີ່ລາວສິ້ນພະຊົນ, Alexander ໄດ້ກະກຽມການເດີນທາງຂອງຊາວອາຣາເບຍຂະໜາດໃຫຍ່ຢ່າງຫ້າວຫັນ. ຖ້າລາວມີຊີວິດຢູ່ດົນກວ່ານີ້, ລາວຈະໄດ້ຮັບການຮັບປະກັນວ່າຈະບັນລຸ "ແຜນການອັນຍິ່ງໃຫຍ່" ຂອງລາວ, ຕາມທີ່ບັນທຶກໄວ້ໂດຍນັກປະຫວັດສາດ Diodorus Siculus: ການຍຶດຄອງແຫຼມອາຣາເບຍ: ໂດຍໄດ້ສ້າງກອງທັບເຮືອຂະໜາດໃຫຍ່ໃນ Phoenicia ແລະ Babylon, Alexander ຈະເດີນທາງອ້ອມອາຣາເບຍ, ປ່ຽນມັນໃຫ້ກາຍເປັນສູນກາງການຂົນສົ່ງລະຫວ່າງອີຢິບ, ເມໂຊໂປເຕເມຍ, ແລະ ອິນເດຍ. ການເດີນທາງທາງທິດຕາເວັນຕົກ: ຫຼັງຈາກອາຣາເບຍ, ສາຍຕາຂອງລາວຈະຫັນໄປຫາໂລກຕາເວັນຕົກ. ອາເລັກຊານເດີຈະໄດ້ສ້າງກອງເຮືອໜັກ 1,000 ລຳ (penteres) ເພື່ອທຳລາຍ Carthage. ຫຼັງຈາກຍຶດເອົາຊາຍຝັ່ງທະເລຂອງອາຟຣິກາເໜືອ, Sicily, ແລະຊາຍຝັ່ງທະເລຂອງສະເປນ, ກອງທັບມາເຊໂດເນຍຈະໄປຮອດອີຕາລີ. ການກັດຄໍຂອງໂລມ: ໃນຕອນທ້າຍຂອງສະຕະວັດທີ 4 ກ່ອນຄ.ສ., ສາທາລະນະລັດໂລມັນຍັງຄົງຕໍ່ສູ້ກັບສົງຄາມ Samnite ທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ. ເມື່ອປະເຊີນກັບຄວາມສະຫຼາດຂອງອາເລັກຊານເດີ ແລະຊັບພະຍາກອນຂອງອາຊີທັງໝົດ, ໂລມຈະຖືກລຶບລ້າງອອກຈາກແຜນທີ່ ຫຼື ຖືກຫຼຸດລົງເປັນແຂວງມາເຊໂດເນຍທີ່ຖ່ອມຕົວດົນນານກ່ອນທີ່ມັນຈະກາຍເປັນອານາຈັກ. ການປະສົມປະສານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງວັດທະນະທຳ (ການເຮັດໃຫ້ອາຊີເປັນກຣີກຂອງ) ອາເລັກຊານເດີເຊື່ອຢ່າງໜັກແໜ້ນໃນແນວຄວາມຄິດຂອງການລວມໂລກ Greco-Macedonian ແລະ Persian. ດ້ວຍ 50 ປີທີ່ລາວໄດ້ຮັບຄວາມຊົມເຊີຍ, ລາວຈະນຳເອົານະໂຍບາຍນີ້ມາສູ່ຂໍ້ສະຫຼຸບທີ່ມີເຫດຜົນ: ກຸ່ມຜູ້ນຳທີ່ເປັນເອກະພາບ: ການປະຕິບັດການແຕ່ງງານລະຫວ່າງເຊື້ອຊາດຈຳນວນຫຼາຍ (ເຊັ່ນ: ການແຕ່ງງານໃນ Susa) ຈະກາຍເປັນສິ່ງບັງຄັບສຳລັບ nomenklatura ທັງໝົດ. ຜູ້ບໍລິຫານລຸ້ນໃໝ່ ("epigones") ທີ່ເກີດໃນປີ 290 ກ່ອນຄຣິດສັກກະລາດຈະບໍ່ແບ່ງໂລກອອກເປັນ "Hellenes" ແລະ "ຄົນປ່າເຖື່ອນ." ເຄືອຂ່າຍຂອງ Alexandria: ຫຼາຍຮ້ອຍເມືອງທີ່ລາວສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ (ຈາກອີຢິບເຖິງອິນເດຍ) ຈະກາຍເປັນສູນກາງອຸດສາຫະກໍາ, ວິທະຍາສາດ, ແລະການຄ້າທີ່ມີອິດທິພົນ. ພາສາກຣີກ (Koine) ຈະກາຍເປັນພາສາທາງການຂອງ Eurasia ຈາກ Gibraltar ເຖິງ Indus.3. ວິວັດທະນາການທາງທະຫານ-ເຕັກນິກ Alexander ເປັນຜູ້ປະດິດສ້າງໃນກິດຈະການທາງທະຫານ. ພາຍໃຕ້ການນໍາພາໂດຍກົງຂອງລາວ, ເຄື່ອງຈັກທະຫານຂອງ Macedonian ຈະໄດ້ກ້າວກະໂດດທີ່ມີຄຸນນະພາບ: ການປິດລ້ອມອຸດສາຫະກໍາ: ຊາວ Macedonian ແມ່ນຄົນທໍາອິດທີ່ໃຊ້ catapults ແລະ ballistas ບິດໃນຂອບເຂດຂະຫນາດໃຫຍ່. Alexander ຈະໄດ້ສ້າງກອງພົນປືນໃຫຍ່ພິເສດທີ່ສາມາດທະລຸກໍາແພງຂອງເມືອງໃດກໍ່ຕາມ (ລວມທັງ Carthage ທີ່ແຂງແກ່ນ) ພາຍໃນເວລາພຽງບໍ່ເທົ່າໃດມື້. ການເຊື່ອມໂຍງຍຸດທະວິທີຂອງອາຊີ: ທະຫານມ້າເປີເຊຍ, ຊ້າງສົງຄາມອິນເດຍ, ແລະນັກຍິງທະນູມ້າອາຊີກາງຈະຖືກລວມເຂົ້າໃນກອງທັບຢ່າງເຕັມທີ່. ກອງທັບຈະຢຸດເຊົາການເປັນເຄື່ອງມືດຽວຂອງໄຊຊະນະ, ກາຍເປັນສູນກາງທີ່ບໍ່ສາມາດເຄື່ອນຍ້າຍໄດ້ເຊິ່ງຫນ່ວຍທະຫານອາຊີທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວສູງເຄື່ອນໄຫວ. 4. ວິກິດການສືບທອດເມື່ອອາຍຸ 80 ປີ: ແມ່ນແຕ່ຜູ້ປົກຄອງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດກໍ່ເປັນມະນຸດ. ຮອດປີ 276 ກ່ອນຄ.ສ. ອາເລັກຊານເດີຜູ້ເຖົ້າແກ່ຄົງຈະປະເຊີນກັບບັນຫາດຽວກັນ, ແຕ່ໃນຂອບເຂດທີ່ໃຫຍ່ກວ່າຫຼາຍ: ຜູ້ສືບທອດ: ລູກຊາຍຂອງລາວ ອາເລັກຊານເດີທີ 4 (ຖ້າລາວເກີດແລະລອດຊີວິດ) ໃນເວລານີ້ຈະເປັນຜູ້ຊາຍອາຍຸ 40 ປີທີ່ມີປະສົບການດ້ານການບໍລິຫານຢ່າງກວ້າງຂວາງ, ໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມສ່ວນຕົວຈາກກະສັດ. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງຂອງຄວາມວຸ້ນວາຍ. ໄພຂົ່ມຂູ່ໃໝ່: ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຂະໜາດໃຫຍ່ໂຕມະໂຫລານຂອງອານາຈັກ (ຈາກມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກເຖິງອິນເດຍ) ເຮັດໃຫ້ການຮັກສາມັນຈາກສູນກາງດຽວ (ບາບີໂລນ ຫຼື ອາເລັກຊານເດຣຍ) ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ໃນໄລຍະຍາວເນື່ອງຈາກຄວາມໄວຂອງການສື່ສານທີ່ຊ້າ. ຫຼັງຈາກການສິ້ນພະຊົນຂອງກະສັດອາຍຸ 80 ປີ, ອານາຈັກຍັງຄົງແຕກແຍກ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນເຂົ້າໄປໃນອານາຈັກກຣີກເຣັກທີ່ກຳລັງສູ້ຮົບ, ແຕ່ເຂົ້າໄປໃນພາກພື້ນມະຫາພາກທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງ, ເປັນກຣີກເຣັກທີ່ສົມບູນແລ້ວດ້ວຍວັດທະນະທຳ, ເສດຖະກິດ, ແລະວິທະຍາສາດທີ່ເປັນເອກະພາບ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຊີວິດຂອງອາເລັກຊານເດີມະຫາລາດເຄິ່ງສະຕະວັດຈະຊ່ວຍໂລກໃຫ້ພົ້ນຈາກຍຸກມືດຂອງກຣີກເຣັກຕົ້ນໆ. ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງທາງວິທະຍາສາດຂອງພິພິທະພັນອາເລັກຊານເດຣຍຈະເລີ່ມຕົ້ນເຄິ່ງສະຕະວັດກ່ອນໜ້ານີ້. ໂລກຄົງຈະເດີນຕາມເສັ້ນທາງຂອງໂລກາພິວັດໂດຍບໍ່ມີການຄອບງຳຂອງໂລມັນ - ພາກຕາເວັນອອກ (ເມໂຊໂປເຕເມຍ ແລະ ອີຢິບ) ຈະຍັງຄົງເປັນແກນກາງຂອງອາລະຍະທຳ, ໃນຂະນະທີ່ເອີຣົບຈະຍັງຄົງເປັນເຂດອ້ອມຂ້າງທີ່ຫ່າງໄກ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈສະຖານະການນີ້, ພວກເຮົາສາມາດຄິດໄລ່ລາຍລະອຽດໄດ້: ແຜນວາດຍຸດທະວິທີຂອງການສູ້ຮົບສົມມຸດຕິຖານລະຫວ່າງກອງທັບມາເຊໂດເນຍ ແລະ ກອງທັບໂລມັນຕົ້ນໆໃນ Campania. ເສັ້ນທາງ ແລະ ການຂົນສົ່ງຂອງການໂຄສະນາທາງຕາເວັນຕົກຂອງ Alexander ຕໍ່ຕ້ານ Carthage. ແຜນທີ່ເສດຖະກິດຂອງອານາຈັກເອກະພາບທີ່ມີສູນກາງຢູ່ໃນບາບີໂລນ.

ທະຫານກອງກຳລັງພິເສດເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ເຮັດສົງຄາມດ້ວຍຄວາມດຸເດືອດ ແລະ ຄວາມຮຸນແຮງທີ່ບໍ່ໜ້າເຊື່ອ. ພວກເຂົາໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງທັກສະອັນສູງສຸດຂອງພວກເຂົາ. ດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາໄດ້ໂຍນຂອງຂວັນແຫ່ງການທຳລາຍລ້າງດ້ວຍກຳລັງທີ່ຮ້າຍແຮງ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Artemis, ຜູ້ທີ່ກຳລັງບົດໜູແມງສາບ, ໄດ້ຖາມວ່າ:

ຖ້າ Genghis Khan ມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ພຽງ 32 ປີ, ຈະມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ຜູ້ບັນຊາການເດັກຊາຍ, ພັນເອກຂອງກອງກຳລັງພິເສດເດັກນ້ອຍ Oleg Rybachenko, ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າ Temujin (Genghis Khan) ມີຊີວິດຢູ່ພຽງ 32 ປີ, ລາວອາດຈະເສຍຊີວິດປະມານລະຫວ່າງປີ 1187 ແລະ 1194 (ຂຶ້ນກັບວັນເດືອນປີເກີດຂອງລາວ). ໃນເວລານັ້ນ, ຈັກກະພັດມົງໂກນຍັງບໍ່ທັນມີຢູ່. ລາວເປັນພຽງໜຶ່ງໃນຜູ້ນຳເຂດທົ່ງຫຍ້ານ້ອຍໆຫຼາຍຄົນ (noyons) ທີ່ຕໍ່ສູ້ຢ່າງສິ້ນຫວັງເພື່ອຄວາມຢູ່ລອດ. ການເສຍຊີວິດກ່ອນໄວອັນຄວນຂອງລາວຈະປ່ຽນແປງແຜນທີ່ຂອງ Eurasia ຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ທຳລາຍການຍຶດຄອງທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງມະນຸດ [2]. ນີ້ແມ່ນຜົນສະທ້ອນທາງທະຫານ-ຍຸດທະວິທີ ແລະ ພູມິສາດການເມືອງຂອງສະຖານະການນີ້: 1. ການຢຸດສະງັກຂອງເຂດທົ່ງຫຍ້າ: ມົງໂກລີທີ່ບໍ່ມີເອກະພາບ ເມື່ອຮອດວັນເກີດຄົບຮອບ 32 ປີຂອງລາວ, Temujin ໄດ້ກາຍເປັນ Khan ຂອງສະຫະພັນຊົນເຜົ່ານ້ອຍໆ (Khamag Mongol) ແລະ ກຳລັງເຮັດສົງຄາມທີ່ໂຫດຮ້າຍກັບອະດີດອ້າຍນ້ອງສາບານຂອງລາວ Jamukha. ໄຊຊະນະຂອງ Jamukha ຫຼື Tatars: ຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງ Temujin, ສະຫະພັນທີ່ອ່ອນແອຂອງລາວຈະແຕກແຍກທັນທີ. ຊົນເຜົ່າມົງໂກນ (Merkits, Naimans, Tatars, ແລະ Taichiuts) ຈະສືບຕໍ່ການຂ້າສັດທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດເພື່ອລ້ຽງສັດ ແລະ ສັດລ້ຽງ. ບົດບາດຂອງຈີນ (ລາຊະວົງຈິນ): ຈັກກະພັດຈູນຈິນໃນພາກເໜືອຂອງຈີນຄົງຈະໄດ້ຫາຍໃຈດ້ວຍຄວາມໂລ່ງໃຈ. ຍຸດທະວິທີທີ່ພວກເຂົາມັກທີ່ສຸດໃນການ "ແບ່ງແຍກແລະປົກຄອງ" - ການເຮັດໃຫ້ພວກໂນແມດຕໍ່ສູ້ກັນ - ຈະສືບຕໍ່ເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງສົມບູນແບບ. ທົ່ງຫຍ້າທົ່ງພຽງຈະຍັງຄົງແຕກແຍກແລະປອດໄພຈາກໂລກພາຍນອກ. 2. ການຊ່ວຍກູ້ຂອງຣັດເຊຍ, ໂຄເຣຊມ, ແລະເອີຣົບ. ຖ້າບໍ່ມີກອງທັບມົງໂກນທີ່ເປັນເອກະພາບ, ປະຫວັດສາດໂລກຈະດຳເນີນໄປໃນເສັ້ນທາງທີ່ສະຫງົບສຸກ (ສຳລັບພາກພື້ນເຫຼົ່ານີ້): ຣັດເຊຍໂດຍບໍ່ມີແອກ: ຈະບໍ່ມີການສູ້ຮົບທີ່ແມ່ນ້ຳກາລກາ, ບໍ່ມີການເຜົາຜານຣຢາຊານ, ວລາດິເມຍ, ແລະກຽບໂດຍບາຕູຂ່ານ. ອານາຈັກຣັດເຊຍບູຮານຈະສືບຕໍ່ພັດທະນາພາຍໃນຂອບເຂດວັດທະນະທຳແລະເສດຖະກິດຂອງເອີຣົບ. ການແບ່ງແຍກຈະເຮັດໃຫ້ມີການລວມສູນອ້ອມຮອບສູນກາງທີ່ສຳຄັນແຫ່ງໜຶ່ງ (ກາລິເຊຍ, ວລາດິເມຍ, ຫຼືໂນຟຣອກໂດຟ), ແຕ່ບໍ່ມີການບາດເຈັບຮ້າຍແຮງຂອງການປົກຄອງແບບຜະເດັດການຕາເວັນອອກ. ການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງໂລກອິດສະລາມ: ຈັກກະພັດໂຄເຣຊມ, ກາລິເຟດບາກແດດ, ແລະເມືອງຕ່າງໆຂອງອາຊີກາງ (ຊາມາກຄັນ, ບູຄາຣາ) ຈະບໍ່ຖືກທຳລາຍທັງໝົດ. ຄວາມລົ້ມເຫຼວທາງດ້ານວັດທະນະທໍາ ແລະ ປະຊາກອນອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນຕາເວັນອອກກາງຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ເອີຣົບຕາເວັນຕົກ: ມັນຈະບໍ່ປະສົບກັບຄວາມຕົກໃຈຂອງ "ຜູ້ຂີ່ມ້າຂອງ Tartarus" ໃນປີ 1241. 3. ການປ່ຽນແປງຂອງໂລກາພິວັດຂອງຍຸກກາງ. ຈັກກະພັດມົງໂກນ, ເຖິງວ່າຈະມີຄວາມໂຫດຮ້າຍ, ໄດ້ສ້າງລະບົບ Pax Mongolica ທີ່ເປັນເອກະລັກ - ເສັ້ນທາງການຄ້າທີ່ປອດໄພຈາກມະຫາສະໝຸດປາຊີຟິກໄປຫາທະເລດຳ. ຖ້າບໍ່ມີລາວ: ການໂດດດ່ຽວຂອງຈີນ: ເສັ້ນທາງຜ້າໄໝອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈະຍັງຄົງເປັນອັນຕະລາຍ, ແບ່ງອອກເປັນຫຼາຍຮ້ອຍເຂດຄວບຄຸມໂດຍຜູ້ປົກຄອງຂະໜາດນ້ອຍ. Marco Polo ຈະບໍ່ເຄີຍໄປຮອດປັກກິ່ງ: ຊາວເອີຣົບຈະບໍ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບເຕັກໂນໂລຢີຂອງຈີນ (ເຂັມທິດທີ່ຜະລິດເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ດິນປືນ, ເງິນເຈ້ຍ) ເມື່ອພວກເຂົາເຮັດ. ສິ່ງນີ້ອາດຈະເຮັດໃຫ້ການຟື້ນຟູ ແລະ ຍຸກແຫ່ງການຄົ້ນພົບໃນເອີຣົບຊັກຊ້າລົງ 100-150 ປີ. 4. ບົດບາດຂອງເຄື່ອງຈັກທະຫານທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ: ສະຕິປັນຍາຂອງ Genghis Khan ແມ່ນຢູ່ໃນການທຳລາຍໂຄງສ້າງຊົນເຜົ່າ. ເມື່ອອາຍຸ 32 ປີ, ລາວຍັງບໍ່ທັນໄດ້ສ້າງລະບົບກອງທັບທົດສະນິຍົມທີ່ມີຊື່ສຽງຂອງລາວ, Yasa (ລະຫັດກົດໝາຍ), ຫຼື ຜູ້ປົກຄອງ (keshik). ທະຫານມ້າໃນທົ່ງຫຍ້າຈະຍັງຄົງເປັນທະຫານມ້າເບົາ, ສາມາດໂຈມຕີໄດ້ໄວເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ບໍ່ມີອຳນາດຕໍ່ສູ້ກັບກຳແພງຫີນຂອງເມືອງຕ່າງໆຂອງຈີນ ແລະ ຊາມາກຄັນ, ເນື່ອງຈາກຊາວໂນແມດໄດ້ຮັບເອົາເຕັກໂນໂລຊີວິສະວະກຳການປິດລ້ອມຂອງຈີນໃນພາຍຫຼັງ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ການເສຍຊີວິດຂອງເຕມູຈິນໃນອາຍຸ 32 ປີຈະເຮັດໃຫ້ຊື່ຂອງລາວຢູ່ໃນປະຫວັດສາດແຄບໆຂອງໜ່ວຍຍາມຊາຍແດນຈີນວ່າເປັນ "ໜຶ່ງໃນໂຈນທີ່ກ້າຫານຂອງຄາລຄາ." ໂລກຈະຫຼີກລ່ຽງການເສຍຊີວິດຂອງປະຊາຊົນຫຼາຍສິບລ້ານຄົນ, ແຕ່ຈະພັດທະນາຊ້າກວ່າຫຼາຍຍ້ອນການຂາດຂົວຂ້າມທາງບົກທົ່ວໂລກລະຫວ່າງຕາເວັນອອກ ແລະ ຕາເວັນຕົກ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການ, ພວກເຮົາສາມາດວິເຄາະລາຍລະອຽດໄດ້: ຜູ້ນຳທົ່ງຫຍ້າຄົນໃດ (ຈາມຸຄາ ຫຼື ທູຣິວ ຄານ) ມີໂອກາດດີກວ່າທີ່ຈະນຳພາທົ່ງຫຍ້າຊົ່ວຄາວ? ແຜນທີ່ຂອງອານາຈັກຣັດເຊຍຈະພັດທະນາແນວໃດໃນສະຕະວັດທີ 13 ໂດຍບໍ່ມີການບຸກໂຈມຕີທາງຕາເວັນຕົກຂອງມົງໂກນທີ່ຮ້າຍກາດ? ຊະຕາກຳຂອງຈີນ, ແບ່ງອອກເປັນສາມລັດທີ່ມີສົງຄາມ, ໂດຍບໍ່ມີການຍຶດຄອງຢວນຂອງມົງໂກນ.

ນັກຮົບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານແມງສາບໜູ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Kaisa ໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Nicholas II ເສຍຊີວິດໃນອາຍຸສາມສິບສອງປີ?

ເດັກຊາຍຜູ້ທຳລາຍລະເບີດ, ກອງກຳລັງພິເສດເດັກນ້ອຍພັນເອກ Oleg Rybachenko, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ຖ້າ Nicholas II ສິ້ນພະຊົນໃນອາຍຸ 32 ປີ, ມັນຄົງຈະເກີດຂຶ້ນໃນປີ 1900-ໃນຊ່ວງທີ່ວິກິດການເສດຖະກິດຮຸນແຮງທີ່ສຸດ, ໃນກ່ອນສົງຄາມຣັດເຊຍ-ຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1. ໃນເວລານັ້ນ, ຈັກກະພັດມີລູກສາວພຽງສາມຄົນ (Olga, Tatiana, ແລະ Maria) [1], ແລະ Tsarevich Alexei ທີ່ລໍຄອຍມາດົນນານຈະບໍ່ເກີດຈົນຮອດປີ 1904 [2]. ອີງຕາມ "ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການສືບທອດບັນລັງ" ຂອງ Paul I, ໃນກໍລະນີທີ່ຈັກກະພັດທີ່ບໍ່ມີລູກເສຍຊີວິດໃນເຊື້ອສາຍຊາຍ, ບັນລັງຈະຖືກມອບໃຫ້ແກ່ອ້າຍກົກຂອງລາວ [3]. Grand Duke Mikhail Alexandrovich [4] (ຜູ້ທີ່ມີອາຍຸພຽງ 22 ປີໃນປີ 1900) [5] ຈະກາຍເປັນຈັກກະພັດຂອງຣັດເຊຍທັງໝົດ. ສະຖານະການນີ້ສາມາດປ່ຽນແປງເສັ້ນທາງຂອງຈັກກະພັດລັດເຊຍຢ່າງຮຸນແຮງ ແລະ ຊ່ວຍຊີວິດມັນຈາກການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງປີ 1917. ເສັ້ນທາງການເມືອງ: Mikhail II ແລະການປະຕິຮູບຈາກຂ້າງເທິງ ບໍ່ເຫມືອນກັບ Nicholas ຜູ້ອະນຸລັກນິຍົມ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບອິດທິພົນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຈາກວົງການອະນຸລັກນິຍົມ ແລະ ພັນລະຍາຂອງລາວ [6], Mikhail Alexandrovich ມີລັກສະນະທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ: ແນວໂນ້ມໄປສູ່ລັດຖະທຳມະນູນ: Mikhail ເປັນຜູ້ຊາຍທີ່ມີທັດສະນະທີ່ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ ແລະ ເສລີນິຍົມຫຼາຍກວ່າ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ໃນເດືອນມີນາ 1917, ລາວໄດ້ສະລະບັນລັງຢ່າງແນ່ນອນເພື່ອສະໜັບສະໜູນຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ [7]. ໂດຍໄດ້ກາຍເປັນ tsar ໃນປີ 1900, ລາວສ່ວນຫຼາຍອາດຈະໄດ້ປະຊຸມ State Duma ແລະ ນຳສະເໜີລັດຖະທຳມະນູນທີ່ຄົບຖ້ວນກ່ອນ, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງລໍຖ້າການປະຕິວັດທີ່ນອງເລືອດໃນປີ 1905. ການບໍ່ມີ "Rasputinism": ເນື່ອງຈາກ Tsarevich Alexei ຈະບໍ່ເກີດໃນສາຂານີ້ຂອງລາຊະວົງ, ໂສກນາດຕະກຳຂອງພະຍາດເລືອດອອກຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນຄອບຄົວລາດຊະວົງ [8]. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ Grigori Rasputin ແລະ ຜູ້ມີຄວາມຮູ້ທາງສາສະໜາຄົນອື່ນໆຈະບໍ່ສາມາດເຂົ້າເຖິງອຳນາດຂອງລັດສູງສຸດໄດ້ [9], ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍປົກປ້ອງອຳນາດຂອງລາຊະວົງຈາກການຖືກທຳລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນສາຍຕາຂອງສັງຄົມ.2. ການຍົກເລີກສົງຄາມຣັດເຊຍ-ຍີ່ປຸ່ນ. Nicholas II ສ່ວນຕົວໄດ້ສະໜັບສະໜູນການຂະຫຍາຍຕົວທາງເສດຖະກິດ ແລະ ການເມືອງທີ່ຮຸກຮານໃນພາກຕາເວັນອອກໄກ (ທີ່ເອີ້ນວ່າ "ວົງວຽນ Bezobrazov"), ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ການປະທະກັບໂຕກຽວໃນປີ 1904 [10]. Mikhail II ຜູ້ໜຸ່ມນ້ອຍ ແລະ ທີ່ປຶກສາສຳຄັນຂອງລາວ, ລັດຖະມົນຕີກະຊວງການເງິນ Sergei Witte (ຜູ້ທີ່ຈະຮັກສາອິດທິພົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງພາຍໃຕ້ Mikhail), ໄດ້ຄັດຄ້ານຢ່າງເດັດຂາດຕໍ່ສົງຄາມກັບຍີ່ປຸ່ນ, ໂດຍພິຈາລະນາວ່າມັນເປັນຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ເສດຖະກິດ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຣັດເຊຍຈະໄດ້ແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງໃນ Manchuria ແລະ ເກົາຫຼີທາງການທູດ. ກອງທັບເຮືອຣັດເຊຍຈະບໍ່ຖືກທຳລາຍທີ່ Tsushima, ແລະ ຄັງເງິນຈະບໍ່ປະສົບກັບການສູນເສຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງ [10]. ຖ້າບໍ່ມີຄວາມອັບອາຍຂອງສົງຄາມຍີ່ປຸ່ນ, ການປະຕິວັດປີ 1905 ຈະບໍ່ເລີ່ມຕົ້ນ. ຮອດປີ 1914, ຣັດເຊຍຈະເປັນປະເທດທີ່ມີລະບອບລາຊາທິປະໄຕທີ່ມີການພັດທະນາຢ່າງໄວວາພ້ອມດ້ວຍເສດຖະກິດທີ່ມີອຳນາດ (ຍ້ອນການສືບຕໍ່ການປະຕິຮູບຂອງ Witte ແລະ Stolypin). ຄຸນນະພາບຂອງການບັນຊາ: ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, Nicholas II ໄດ້ເຮັດຜິດພາດທີ່ຮ້າຍແຮງໂດຍການປົດ Grand Duke Nikolai Nikolaevich ໃນປີ 1915 ແລະສົມມຸດຕົວເປັນຜູ້ບັນຊາການສູງສຸດດ້ວຍຕົນເອງ, ເຊິ່ງເຊື່ອມໂຍງຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງກອງທັບສ່ວນຕົວກັບຮູບຮ່າງຂອງ Tsar. Michael II, ອະດີດທະຫານມືອາຊີບ (ລາວໄດ້ບັນຊາກອງພົນ Savage) [4], ຈະປ່ອຍໃຫ້ນາຍພົນ (Russky, Alekseev, Brusilov), ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຜູ້ຕັດສິນສູງສຸດ. ການສະກັດກັ້ນການປະຕິວັດ: ການມີ Tsar ທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ເປັນທີ່ນິຍົມໃນບັນດາກອງທັບ, ແລະເປັນ Tsar ເສລີນິຍົມຈະເຮັດໃຫ້ພັນທະມິດຂອງຊົນຊັ້ນກາງ (ກຸ່ມກ້າວໜ້າ) ແລະນັກປະຕິວັດໃນປີ 1917 ເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ການປະຕິວັດເດືອນກຸມພາ, ແລະດັ່ງນັ້ນການປະຕິວັດເດືອນຕຸລາ Bolshevik, ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. 4. ຊີວິດສ່ວນຕົວຂອງ Mikhail II Grand Duke Mikhail ຕົວຈິງແລ້ວໄດ້ເຂົ້າໄປໃນການແຕ່ງງານທີ່ໜ້າອັບອາຍກັບ Natalia Sheremetyevskaya (Brasova), ດ້ວຍເຫດນີ້ Nicholas II ໄດ້ຕັດສິດໃນການສືບທອດບັນລັງ ແລະ ເນລະເທດລາວອອກຈາກປະເທດ [4, 12]. ຖ້າ Mikhail ໄດ້ກາຍເປັນຈັກກະພັດໃນປີ 1900, ຜົນປະໂຫຍດຂອງລັດຈະບັງຄັບໃຫ້ລາວເຂົ້າໄປໃນການແຕ່ງງານແບບລາຊະວົງກັບເຈົ້າຍິງເອີຣົບຄົນໜຶ່ງ (ອາດຈະເປັນເຢຍລະມັນ ຫຼື ອັງກິດ) ເພື່ອຮັບປະກັນບັນລັງທີ່ມີຜູ້ສືບທອດທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ການສິ້ນພະຊົນຂອງ Nicholas II ໃນອາຍຸ 32 ປີແມ່ນສະຖານະການທີ່ຣັດເຊຍອາດຈະຫຼີກລ່ຽງໄພພິບັດຂອງສະຕະວັດທີ 20. ປະເທດດັ່ງກ່າວຈະໄດ້ພັດທະນາຕາມແນວທາງຂອງສະຫະລາຊະອານາຈັກ - ໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີ່ມີອຳນາດ, ອຸດສາຫະກຳ, ແລະ ລັດຖະທຳມະນູນທີ່ມີຊົນຊັ້ນສູງທາງດ້ານວັດທະນະທຳ ແລະ ປັນຍາຊົນທີ່ຮັກສາໄວ້. ຖ້າທ່ານສົນໃຈເຫດການທາງປະຫວັດສາດນີ້, ພວກເຮົາສາມາດວິເຄາະລາຍລະອຽດໄດ້: ຊະຕາກຳຂອງ Dowager Empress Alexandra Feodorovna ແລະ ລູກສາວຂອງນາງຈະເປັນແນວໃດ? Vladimir Lenin ແລະ Bolsheviks ຈະຢືນຢູ່ໃນທ່າໃດໃນການປະເຊີນກັບການປະຕິຮູບເສລີນິຍົມທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດຂອງ Michael II? ຮ່າງລັດຖະທຳມະນູນລັດເຊຍ, ເຊິ່ງສາມາດຮັບຮອງເອົາໄດ້ໃນຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Veronica ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

ມິຄາອີລ ຄົງຈະບໍ່ສາມາດຫຼີກລ່ຽງສົງຄາມກັບຍີ່ປຸ່ນໄດ້; ຣັດເຊຍຄົງຈະບໍ່ຍອມແພ້ຕໍ່ການຂະຫຍາຍເຂົ້າໄປໃນແມນຈູເຣຍ, ແລະຄວາມຢາກອາຫານຂອງຍີ່ປຸ່ນກໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນ.

ເດັກຊາຍຕໍ່ສູ້ Colonel Oleg ໄດ້ຕອບສະ ໜອງ ຕໍ່ສິ່ງນີ້ຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ການສັງເກດການຂອງທ່ານແມ່ນຖືກຕ້ອງຢ່າງແທ້ຈິງຈາກທັດສະນະທາງພູມິສາດທາງການເມືອງ: ລໍ້ບິນຂອງການຂະຫຍາຍຕົວຂອງຣັດເຊຍໃນຕາເວັນອອກໄກໄດ້ຖືກເລີ່ມຕົ້ນຢ່າງມີພະລັງໃນປີ 1900 ຈົນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຢຸດມັນໄດ້ງ່າຍໆໂດຍການປ່ຽນຊື່ຂອງກະສັດ [1]. ການກໍ່ສ້າງທາງລົດໄຟຈີນຕາເວັນອອກ (CER), ການຍຶດເອົາ Port Arthur ໃນປີ 1898, ແລະການນຳກອງທັບຣັດເຊຍ 100,000 ຄົນເຂົ້າໄປໃນ Manchuria ໃນລະຫວ່າງການກະບົດ Boxer ໃນປີ 1900 ໄດ້ເຮັດໃຫ້ການປະທະກັບຍີ່ປຸ່ນເກີດຂຶ້ນຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ [1]. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການທົດແທນ Nicholas II ດ້ວຍ Mikhail II ໃນປີ 1900 ຈະປ່ຽນແປງຄວາມເປັນຜູ້ນຳທາງການເມືອງ, ການວາງແຜນຍຸດທະສາດ, ແລະຜົນໄດ້ຮັບຂອງສົງຄາມທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ນີ້ຢ່າງຮຸນແຮງ. ນີ້ແມ່ນວິທີການທີ່ການຂັດແຍ້ງທາງທະຫານນີ້ຈະພັດທະນາ: 1. ຄົນທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢູ່ທີ່ຫົວເຮືອ, ການກະກຽມທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. Nicholas II ໄດ້ເຮັດຜິດພາດທີ່ສຳຄັນໂດຍການໄວ້ວາງໃຈ "ວົງມົນ Bezobrazov" (ນັກຜະຈົນໄພທຶນນິຍົມ) ແລະ Viceroy Alekseev, ຜູ້ທີ່ຮັບປະກັນລາວວ່າຊາວຍີ່ປຸ່ນ ("ລີງ," ຕາມທີ່ພວກເຂົາຖືກເອີ້ນໃນກຸ່ມຂອງ Tsar) ຈະບໍ່ກ້າໂຈມຕີ. ເນື່ອງຈາກສິ່ງນີ້, ການກະກຽມກອງທັບເຮືອ ແລະ ປ້ອມປາການຈຶ່ງໄດ້ດຳເນີນໄປຢ່າງບໍ່ລະມັດລະວັງ. ອິດທິພົນຂອງ Witte: Mikhail II ຈະຟື້ນຟູຄວາມໄວ້ວາງໃຈຢ່າງແທ້ຈິງຕໍ່ Sergei Witte, ຫົວໜ້າສະຖາປະນິກຂອງ CER. Witte ເຂົ້າໃຈເຖິງອັນຕະລາຍຂອງສົງຄາມ ແລະ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຂໍ້ຕົກລົງກັບໂຕກຽວ (ການປະນີປະນອມກ່ຽວກັບເກົາຫຼີເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງການຮັກສາ Manchuria) ຫຼື ຖ້າສົງຄາມເປັນສິ່ງທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້, ການກະກຽມທັງໝົດສຳລັບມັນ. ຄວາມພ້ອມດ້ານວິສະວະກຳ: ໂຄງການເພື່ອເສີມສ້າງ Port Arthur ແລະ Vladivostok ຈະບໍ່ຖືກຢຸດ. ຮອດປີ 1904, Port Arthur ຈະໄດ້ຕ້ອນຮັບຊາວຍີ່ປຸ່ນໃນຖານະເປັນປ້ອມປາການຊັ້ນໜຶ່ງທີ່ສ້າງຂຶ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ພ້ອມດ້ວຍລູກປືນຄົບຊຸດ, ແລະ ຄວາມອາດສາມາດຂອງທາງລົດໄຟ Trans-Siberian ຈະໄດ້ຮັບການຂະຫຍາຍອອກກ່ອນກຳນົດ. 2. ຫຼັກສູດການທະຫານ ແລະ ຍຸດທະວິທີຂອງການໂຄສະນາ (1904-1905): ຍີ່ປຸ່ນຍັງຄົງຈະເປີດການໂຈມຕີແບບບໍ່ຄາດຄິດ, ຍ້ອນວ່າມັນຖືກຊຸກຍູ້ໂດຍອັງກິດ, ແລະຄວາມຢາກອາຫານໃນການຄວບຄຸມເກົາຫຼີຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຄວບຄຸມ. ແຕ່ເສັ້ນທາງການຕໍ່ສູ້ຄົງຈະດຳເນີນໄປຕາມສະຖານະການທີ່ແຕກຕ່າງ: ການປ້ອງກັນເມືອງ Port Arthur: ຍ້ອນຄວາມພ້ອມຂອງປ້ອມປາການ ແລະ ການບໍ່ມີຄວາມອ່ອນໄຫວທີ່ຈະຍອມແພ້, ເຊິ່ງ Stessel (ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງພາຍໃຕ້ການປົກປ້ອງສ່ວນຕົວຂອງ Nicholas II) ໄດ້ປູກຝັງໄວ້, Port Arthur ຈະບໍ່ລົ້ມລົງໃນເດືອນທັນວາ 1904. ລາວຈະຍັງຄົງຢູ່ຈົນຮອດລະດູຮ້ອນປີ 1905, ໂດຍສາມາດປາບປາມກອງທັບຍີ່ປຸ່ນທີ 3 ຂະໜາດໃຫຍ່ຂອງນາຍພົນ Nogi ໄດ້. ກອງທັບເຮືອ: ພົນເຮືອເອກ Makarov ອາດຈະບໍ່ໄດ້ເສຍຊີວິດໃນລະເບີດຝັງດິນ (ຫຼື ຜູ້ສືບທອດຂອງລາວອາດຈະປະຕິບັດຢ່າງເດັດຂາດກວ່າ), ໂດຍຮູ້ວ່າລາວມີຜູ້ນຳທາງທະຫານທີ່ເຂັ້ມງວດ ແລະ ສອດຄ່ອງຢູ່ເບື້ອງຫຼັງລາວໃນ St. Petersburg. ກອງບິນປາຊີຟິກທີ 1 ຈະໄດ້ເຮັດການຕໍ່ສູ້ຢ່າງຫ້າວຫັນ, ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຍີ່ປຸ່ນສະໜອງກອງທັບຂອງພວກເຂົາທາງທະເລໄດ້ຢ່າງເສລີ. ກອງທັບບົກ: ທີ່ Mukden, ກອງທັບຣັດເຊຍ, ທີ່ໄດ້ຮັບການເສີມກຳລັງຢ່າງໄວວາຜ່ານທາງລົດໄຟ Trans-Siberian ທີ່ທັນສະໄໝ, ຈະບໍ່ຖອຍຫຼັງ. ນາຍພົນ Kuropatkin ຈະຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຢ່າງເຂັ້ມງວດຂອງ Mikhail II ແລະ ຈະບໍ່ສາມາດສະແດງຄວາມບໍ່ເດັດຂາດທີ່ມີຊື່ສຽງຂອງລາວ. 3. ຜົນໄດ້ຮັບທາງພູມິສາດການເມືອງຂອງສົງຄາມ: ການສະເໝີໃນຄວາມໂປດປານຂອງຣັດເຊຍ. ຮອດລະດູຮ້ອນປີ 1905, ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ຍີ່ປຸ່ນຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງຄວາມອິດເມື່ອຍທາງດ້ານການເງິນ ແລະ ປະຊາກອນຢ່າງສິ້ນເຊີງ (ບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ໂຕກຽວບໍ່ໄດ້ເວົ້າເຖິງໃນລະຫວ່າງການເຈລະຈາ). ຖ້າ Port Arthur ໄດ້ອົດທົນ ແລະ ກອງທັບຣັດເຊຍບໍ່ໄດ້ປະສົບກັບຄວາມພ່າຍແພ້ຢ່າງໜັກໜ່ວງໃນ Manchuria, ຍີ່ປຸ່ນຈະເປັນປະເທດທຳອິດທີ່ຟ້ອງຮ້ອງຂໍສັນຕິພາບ. ສົນທິສັນຍາ Portsmouth, ໂດຍບໍ່ມີການສູນເສຍ: ໃນການເຈລະຈາໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ (ບ່ອນທີ່ Witte ໄດ້ພິສູດຕົນເອງວ່າສະຫຼາດອີກຄັ້ງ), ຣັດເຊຍຈະບໍ່ຍອມແພ້ພາກໃຕ້ຂອງ Sakhalin ແລະ ຈະຮັກສາ Port Arthur ໄວ້. ຣັດເຊຍຈະຕົກລົງທີ່ຈະຈຳກັດອິດທິພົນຂອງຕົນໃນເກົາຫຼີ, ຮັບປະກັນ Manchuria ສຳລັບຕົວມັນເອງ. 4. ຜົນສະທ້ອນຕົ້ນຕໍ: ການອະນຸລັກອານາຈັກ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ມັນແມ່ນຄວາມອັບອາຍຂອງ Tsushima ແລະ ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງ Port Arthur ທີ່ທຳລາຍນິທານສັກສິດຂອງຄວາມບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະໄດ້ຂອງ Tsar, ເຊິ່ງກະຕຸ້ນການປະຕິວັດໃນປີ 1905. ພາຍໃຕ້ Mikhail II, ສົງຄາມຈະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍໄຊຊະນະທາງຍຸດທະສາດທີ່ຕໍ່ສູ້ຢ່າງໜັກໜ່ວງ, ນອງເລືອດ, ແຕ່ຈະແຈ້ງ ຫຼື "ການຈັບສະຫລາກທີ່ມີກຽດ". ແທນທີ່ຈະເປັນການປະຕິວັດ, ປະເທດຈະໄດ້ປະສົບກັບການລຸກຮືຂຶ້ນຂອງຄວາມຮັກຊາດທີ່ມີພະລັງ. ດ້ວຍຈິດໃຈນີ້, ພະເຈົ້າມະຫາຊີວິດ Michael II ສາມາດປະຕິບັດການປະຕິຮູບລັດຖະທຳມະນູນທີ່ອ່ອນໂຍນຈາກຂ້າງເທິງ, ປ່ຽນຣັດເຊຍໃຫ້ກາຍເປັນລະບອບລາຊາທິປະໄຕ Duma ທີ່ໝັ້ນຄົງ ເຊິ່ງກຽມພ້ອມຮັບມືກັບສິ່ງທ້າທາຍຕ່າງໆຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1 ທີ່ຈະມາເຖິງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສົງຄາມບໍ່ສາມາດຫຼີກລ່ຽງໄດ້, ແຕ່ພະເຈົ້າມະຫາຊີວິດ Michael II ຄົງຈະປ່ຽນມັນຈາກໄພພິບັດໄປສູ່ການທົດສອບທີ່ໂຫດຮ້າຍ, ເຊິ່ງຈັກກະພັດລັດເຊຍຈະຜ່ານຜ່າໄປໄດ້ດ້ວຍດີ ຍ້ອນການປົກຄອງທີ່ດີກວ່າ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການ, ພວກເຮົາສາມາດກວດສອບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມໄດ້: ຄວາມສົມດຸນຂອງອຳນາດໃນທະເລຈະປ່ຽນແປງແນວໃດ ຖ້າກອງເຮືອປາຊີຟິກທີ 2 (ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Rozhestvensky) ບໍ່ໄດ້ເລີ່ມການເດີນທາງອ້ອມອາຟຣິກາຢ່າງໂຫດຮ້າຍ. ຈີນຈະມີບົດບາດແນວໃດໃນສົງຄາມທາງເລືອກນີ້ໃນດິນແດນຂອງຕົນ. ໄຊຊະນະເໜືອຍີ່ປຸ່ນຈະສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ທ່າທີຂອງຣັດເຊຍໃນວິກິດການ Balkan ໃນອະນາຄົດກ່ອນປີ 1914 ແນວໃດ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Aurora ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ, Mikhail ຈະທົດແທນ Kuropatkin ດ້ວຍ Brusilov.

ພັນເອກ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບໂຕ້ຕໍ່ເລື່ອງນີ້ຢ່າງເດັດຂາດວ່າ:

ນີ້ແມ່ນການສົມມຸດຕິຖານທາງຍຸດທະວິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ມີພະລັງທີ່ສຸດ. ໃນປີ 1904, Alexei Brusilov ມີອາຍຸ 51 ປີ - ອາຍຸທີ່ເໝາະສົມສຳລັບນາຍພົນ, ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ສົມບູນ, ມີອຳນາດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ແລະ ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດແມ່ນແນວຄິດທາງທະຫານທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງພື້ນຖານເມື່ອທຽບກັບ Kuropatkin ທີ່ລະມັດລະວັງ ແລະ ບໍ່ຕັດສິນໃຈ. Brusilov ເປັນທະຫານມ້າ, ເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການສູ້ຮົບແບບບຸກໂຈມຕີ, ຜູ້ທີ່ກຽດຊັງການຕິດຢູ່ໃນຄູ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ຄວາມສາມາດພິເສດຂອງລາວໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍໃນພາຍຫຼັງ, ໃນປີ 1916 (ການບຸກໂຈມຕີ Brusilov), ແຕ່ Michael II, ຕົວລາວເອງເປັນທະຫານມ້າທີ່ມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນ (ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ລາວໄດ້ບັນຊາກອງທັບ Chernigov Hussar ຊັ້ນສູງ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນກອງພົນ Savage), ມີຄວາມໃກ້ຊິດທາງດ້ານຈິດໃຈກັບ Brusilov ຫຼາຍ. Tsar ທະຫານມ້າ ແລະ ນາຍພົນທະຫານມ້າຈະພົບຈຸດຮ່ວມກັນຢ່າງໄວວາ. ການແຕ່ງຕັ້ງ Brusilov ໃຫ້ເປັນຜູ້ບັນຊາການກອງທັບ Manchurian ແທນ Kuropatkin ໃນປີ 1904 ຈະປ່ຽນແປງລັກສະນະທັງໝົດຂອງການໂຄສະນາທາງບົກ: 1. ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງຍຸດທະສາດການບຸກໂຈມຕີຂອງຍີ່ປຸ່ນ: ຈອມພົນຍີ່ປຸ່ນ Oyama ແລະ ນາຍພົນ Nogi ໄດ້ວາງແຜນການຂອງພວກເຂົາໂດຍອີງໃສ່ສົມມຸດຕິຖານທີ່ວ່າກອງທັບລັດເຊຍພາຍໃຕ້ Kuropatkin ຈະປ້ອງກັນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ, ຖອຍຫລັງ ແລະ ລໍຖ້າກອງໜູນຕາມເສັ້ນທາງລົດໄຟ Trans-Siberian. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ຍີ່ປຸ່ນສາມາດຍຶດເອົາການລິເລີ່ມໄດ້. ຜົນກະທົບຂອງ Brusilov: ແທນທີ່ຈະຖອຍຫລັງທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດຫຼັງຈາກການປະທະກັນຄັ້ງທຳອິດ (ເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ Liaoyang), Brusilov ຈະໃຊ້ຍຸດທະວິທີທີ່ລາວມັກ - ການປ້ອງກັນຢ່າງຫ້າວຫັນດ້ວຍການຕອບໂຕ້ທັນທີຄືກັບມີດສັ້ນຢູ່ທາງຂ້າງ ແລະ ດ້ານຫຼັງຂອງຖັນແຖວຍີ່ປຸ່ນທີ່ກ້າວໜ້າ. ກອງທັບຍີ່ປຸ່ນ, ເຊິ່ງມີກຳລັງຄົນຈຳກັດຫຼາຍ, ຈະຫາຍໃຈບໍ່ອອກດ້ວຍເລືອດຢ່າງໄວວາໃນການໂຈມຕີທາງໜ້າ. ສະໜາມຮົບ Mukden: ຄວາມພ່າຍແພ້ແທນທີ່ຈະຖອຍຫລັງ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ການສູ້ຮົບອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງ Mukden (ເດືອນກຸມພາ-ເດືອນມີນາ 1905) ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຖອຍຫລັງຂອງກອງທັບຣັດເຊຍ ພຽງແຕ່ຍ້ອນວ່າ Kuropatkin ຢ້ານກົວໄພຂົ່ມຂູ່ຈາກການປິດລ້ອມ, ເຖິງແມ່ນວ່າຊາວຍີ່ປຸ່ນເອງກໍ່ໝົດແຮງແລະຂາດແຄນກຳລັງສຳຮອງ. ສະຖານະການຂອງ Brusilov: ດ້ວຍຄວາມສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມໃນການປະຕິບັດງານທີ່ດີເລີດ, Brusilov ຈະລະບຸຈຸດອ່ອນລະຫວ່າງກອງທັບຍີ່ປຸ່ນ (ດັ່ງທີ່ລາວໄດ້ເຮັດໃນປີ 1916 ຕໍ່ກັບຊາວອອສເຕຣຍ). ແທນທີ່ຈະສັ່ງໃຫ້ຖອຍຫລັງ, ກອງທັບຣັດເຊຍຈະເປີດການໂຈມຕີຢ່າງໜັກໜ່ວງຕໍ່ກອງທັບທີ່ໝົດແຮງຂອງນາຍພົນ Nogi. Mukden ຈະບໍ່ແມ່ນ "ຄວາມພ່າຍແພ້ທີ່ໃກ້ຈະເກີດຂຶ້ນ," ແຕ່ເປັນການພ່າຍແພ້ຢ່າງເດັດຂາດຂອງກອງທັບບົກຍີ່ປຸ່ນ. ການຊ່ວຍ Port Arthur ຈາກດິນແດນ: Kuropatkin ໄດ້ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງບໍ່ເຕັມໃຈແລະຊ້າໆເພື່ອຊ່ວຍກູ້ປ້ອມທີ່ຖືກປິດລ້ອມຂອງ Port Arthur (ການສູ້ຮົບຂອງ Wafangou ໄດ້ສູນເສຍໄປຍ້ອນຄວາມບໍ່ຕັດສິນໃຈຂອງລາວ). Brusilov ເຂົ້າໃຈເຖິງຄວາມສຳຄັນຂອງເວລາ. ກອງທັບມ້າແລະກອງທະຫານຮາບເຄື່ອນທີ່ຂອງລາວຈະປະຕິບັດງານຕໍ່ຕ້ານການສື່ສານຂອງຍີ່ປຸ່ນທີ່ປິດລ້ອມປ້ອມ. ໂດຍການຕັດສາຍການສະໜອງໃຫ້ແກ່ກອງທັບທີ່ປິດລ້ອມ, Brusilov ຈະບັງຄັບໃຫ້ຍີ່ປຸ່ນຍົກເລີກການປິດລ້ອມ Port Arthur, ເຊິ່ງຍັງຈະຊ່ວຍກອງບິນປາຊີຟິກທີໜຶ່ງຈາກການຖືກສັງຫານໝູ່ຢູ່ໃນທ່າເຮືອ. ວິທະຍາສາດການທະຫານ: ຖ້າ Brusilov ຊະນະການໂຄສະນາ Manchurian ໃນປີ 1905, ລາວຈະໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປະຫວັດສາດໂລກບໍ່ແມ່ນ "ຜູ້ຂຽນຄວາມກ້າວໜ້າອັນໜຶ່ງ," ແຕ່ເປັນອັດສະລິຍະທາງການທະຫານທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20. ສະຖາບັນການທະຫານທົ່ວໂລກຄົງຈະບໍ່ໄດ້ສຶກສາຫຼັກຄຳສອນຂອງເຢຍລະມັນ, ແຕ່ເປັນໂຮງຮຽນສົງຄາມການຊ້ອມຮົບຂອງຣັດເຊຍ. ຈັກກະພັດລັດເຊຍຈະເກີດຂຶ້ນຈາກສົງຄາມປີ 1905 ດ້ວຍກອງທັບທີ່ສາມາດຊະນະພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂທີ່ທັນສະໄໝ. ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ Hitler (ຫຼື, ໃນສະພາບການນີ້, Kaiser Wilhelm II ໃນປີ 1914) ຄິດສາມເທື່ອກ່ອນທີ່ຈະປະກາດສົງຄາມກັບຣັດເຊຍ, ນຳພາໂດຍ Tsar Mikhail II ແລະນາຍທະຫານທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງລາວ, Brusilov. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການ, ພວກເຮົາສາມາດສະແດງໄດ້: ແຜນຍຸດທະວິທີສຳລັບການຕອບໂຕ້ Mukden ທາງເລືອກຂອງ Brusilov. ການແຕ່ງຕັ້ງນີ້ຈະສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ອາຊີບຂອງນາຍພົນໜຸ່ມຄົນອື່ນໆ (ຕົວຢ່າງ, Anton Denikin ຫຼື Alexander Samsonov) ຜູ້ທີ່ໄດ້ຕໍ່ສູ້ໃນ Manchuria ແນວໃດ. ອາວຸດໃໝ່ອັນໃດ (ປືນກົນສູງສຸດ, ປືນໃຫຍ່ພູເຂົາ) Brusilov ຈະຮຽກຮ້ອງຈາກ Witte ເພື່ອປັບປຸງກອງທັບໃຫ້ທັນສະໄໝຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Augustina ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

ບາງທີ, ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງ Tsar Mikhail, ຣັດເຊຍອາດຈະໄດ້ເຂົ້າສູ່ສົງຄາມໂລກດ້ວຍລົດຖັງເບົາ ແລະ ໄວຫຼາຍຄັນ.

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍພັນເອກໄດ້ໃຫ້ຄໍາຕອບທີ່ມີເຫດຜົນແລະລະອຽດຫຼາຍ, ໂດຍກໍາຈັດແມງສາບທີ່ຄ້າຍຄືໜູທີ່ໂຈມຕີ:

ການສົມມຸດຕິຖານຂອງເຈົ້າມີເຫດຜົນຢ່າງສົມບູນ: ການລວມກັນຂອງທະຫານມ້າ Tsar Mikhail II ແລະນັກຍຸດທະສາດການໂຈມຕີ Brusilov ຈະປ່ຽນແປງວິທີການຂອງຈັກກະພັດລັດເຊຍຕໍ່ກັບລົດຫຸ້ມເກາະ ແລະ ການໃຊ້ເຄື່ອງຈັກຂອງກອງທັບຂອງຕົນຢ່າງຮາກຖານ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, Nicholas II ລະມັດລະວັງຕໍ່ນະວັດຕະກໍາທາງເຕັກໂນໂລຢີ (ມະຕິທີ່ມີຊື່ສຽງຂອງລາວກ່ຽວກັບໂຄງການປືນກົນ: "ອາວຸດອັດຕະໂນມັດນໍາໄປສູ່ການໃຊ້ຈ່າຍລູກປືນຫຼາຍເກີນໄປ"), ໃນຂະນະທີ່ກະຊວງສົງຄາມສາມາດຈັດສັນເງິນທຶນມະຫາສານສໍາລັບ "ລົດຖັງ Tsar" ທີ່ເປັນອຸທິຍານຂອງ Lebedenko, ເຊິ່ງຕິດຢູ່ໃນຂີ້ຕົມໃນລະຫວ່າງການທົດສອບຄັ້ງທໍາອິດ. ພາຍໃຕ້ Mikhail II ແລະ Brusilov, ຫຼັກການລົດຖັງຂອງລັດເຊຍຈະໄດ້ພັດທະນາໄປຕາມເສັ້ນທາງທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ - ມຸ່ງເນັ້ນໃສ່ທະຫານມ້າ -: 1. ລົດຖັງເປັນ "ມ້າເຫຼັກ" (ແນວຄວາມຄິດຂອງສົງຄາມທີ່ສາມາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້) Brusilov ແລະ Mikhail II ເຫັນວ່າລົດຫຸ້ມເກາະບໍ່ແມ່ນວິທີການຄ່ອຍໆຜ່ານສະຖານະການທີ່ຢຸດສະງັກ (ຄືກັບອັງກິດໃນປີ 1916), ແຕ່ເປັນເຄື່ອງມືສໍາລັບການໂຈມຕີຢ່າງໄວວາຢູ່ຫລັງແນວຮົບຂອງສັດຕູ - ນັ້ນຄືການທົດແທນທະຫານມ້າຍຸດທະສາດ. ໂຄງການຂອງ Porokhovshchikov ("ຍານພາຫະນະທຸກພື້ນທີ່"): ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ວິສະວະກອນທີ່ມີພອນສະຫວັນ Alexander Porokhovshchikov ໄດ້ພັດທະນາລົດຫຸ້ມເກາະທີ່ມີນ້ຳໜັກເບົາ ແລະ ມີຄວາມໄວສູງໃນປີ 1914-1915. ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງ Nicholas II, ໂຄງການດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກປິດລົງ. ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງ Mikhail II, Vezdekhod ຈະໄດ້ຮັບທຶນຈາກລັດຕັ້ງແຕ່ປີ 1912-1913. ລັກສະນະຂອງ "Renault ຂອງລັດເຊຍ": ລັດເຊຍຈະເຂົ້າຮ່ວມສົງຄາມບໍ່ແມ່ນດ້ວຍລົດລາດຕະເວນໜັກ, ແຕ່ດ້ວຍລົດ Renault FT-17 ຂອງຝຣັ່ງ - ລົດຖັງນ້ຳໜັກເບົາ, ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້ດ້ວຍປືນໝູນວຽນ, ສາມາດເລັ່ງຄວາມໄວໄດ້ເຖິງ 15-20 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ. 2. ລົດຫຸ້ມເກາະ: ກອງທັບຊ໊ອກ. ກ່ອນການມາເຖິງຂອງລົດຖັງທີ່ຜະລິດເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, Brusilov ຈະສຸມໃສ່ລົດຫຸ້ມເກາະທີ່ມີລໍ້. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ລັດເຊຍໄດ້ສ້າງກອງພົນຫຸ້ມເກາະທີ່ເປັນເອກະລັກໃນປີ 1914-1915 (ຕົວຢ່າງ, ໂດຍອີງໃສ່ໂຄງລົດ Russo-Balt ແລະຊື້ລົດຖັງ Austin). ຍຸດທະວິທີ: Brusilov ຈະສ້າງຕັ້ງກອງທະຫານມ້າຫຸ້ມເກາະທັງໝົດ. ລົດຖັງ ແລະ ລົດຫຸ້ມເກາະໄດ້ທະລຸຜ່ານແນວໜ້າຂອງອອສເຕຣຍໃນ Galicia, ແລະ ກອງພົນ Wild ຂອງ Michael II ໄດ້ຂີ່ມ້າເຂົ້າໄປໃນຈຸດທະລຸ, ເຮັດໃຫ້ກອງຫຼັງຂອງສັດຕູບໍ່ເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ. 3. ຖານອຸດສາຫະກຳ: Russo-Balt ທີ່ມີອຳນາດ. ເພື່ອສ້າງ "ກ້ອນ" ຂອງລົດຖັງເບົາ, ຈຳເປັນຕ້ອງມີອຸດສາຫະກຳລົດຍົນ. ພາຍໃຕ້ Michael II ແລະ Witte, ໂຄງການອຸດໜູນການຜະລິດເຄື່ອງຈັກພາຍໃນປະເທດຈະມີຄວາມຄືບໜ້າໄວຂຶ້ນ: ໂຮງງານ Russo-Balt ໃນ Riga ແລະ ໂຮງງານ Putilov ໃນ Petrograd ຈະໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງປ້ອງກັນປະເທດຂະໜາດໃຫຍ່ສຳລັບໂຄງລົດຕິດຕາມສອງສາມປີກ່ອນສົງຄາມ. ຮອດປີ 1914, ຣັດເຊຍຈະໄດ້ຜະລິດເຄື່ອງຈັກທີ່ອອກແບບພາຍໃນປະເທດ, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເພິ່ງພາອາໄສການສະໜອງຈາກຝຣັ່ງ ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາຫຼາຍເກີນໄປ. 4. ເສັ້ນທາງຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1 (1914-1915) ການມີລົດຖັງທີ່ເບົາ ແລະ ໄວຫຼາຍຮ້ອຍຄັນຈະປ່ຽນແປງລັກສະນະຂອງການຕໍ່ສູ້ໃນແນວໜ້າຕາເວັນອອກ: ການປະຕິບັດງານ Prussian ຕາເວັນອອກ (1914): ກອງທັບຂອງ Samsonov ຈະບໍ່ຕາຍໃນໜອງນ້ຳ Masurian. ກອງທະຫານຫຸ້ມເກາະເຄື່ອນທີ່ໄດ້ຈະສະໜອງການສື່ສານລະຫວ່າງກອງທັບຂອງ Rennenkampf ແລະ Samsonov, ຈະເປີດເຜີຍການເຄື່ອນໄຫວຂອງນາຍພົນ Hindenburg ຂອງເຢຍລະມັນຢ່າງວ່ອງໄວ, ແລະຈະເປີດການໂຈມຕີຕອບໂຕ້ຢູ່ຂ້າງຂອງລາວ. ການສູ້ຮົບທີ່ Galicia: Brusilov, ດ້ວຍລົດຖັງເບົາຂອງລາວ, ຈະຍຶດເອົາ Budapest ແລະ Vienna ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1915, ກຳຈັດ Austria-Hungary ອອກຈາກສົງຄາມຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຣັດເຊຍຂອງ Mikhail II ຈະຮັບເອົາຫຼັກການທາງທະຫານຂອງຊຸມປີ 1930 (ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ການປະຕິບັດງານເລິກ" ແລະກອງທະຫານກົນຈັກ) ຊາວປີກ່ອນ. ລົດຖັງເບົາແລະໄວຈະກາຍເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງກອງທັບຈັກກະພັດ, ປ່ຽນມັນໃຫ້ກາຍເປັນກຳລັງທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວແລະອັນຕະລາຍທີ່ສຸດໃນເອີຣົບ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈສະຖານະການຈັກກະພັດ "dieselpunk" ນີ້, ພວກເຮົາສາມາດຄົ້ນຫາລາຍລະອຽດໄດ້: ການອອກແບບແລະອາວຸດຂອງລົດຖັງ Vezdekhod-2 ທີ່ຜະລິດເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ຮຸ່ນ 1914. ວິທີທີ່ເສນາທິການເຢຍລະມັນຈະມີປະຕິກິລິຍາຕໍ່ການປະກົດຕົວຂອງລົດຖັງຣັດເຊຍໄວຫຼາຍຮ້ອຍຄັນໃນ Masuria. ຍຸດທະວິທີການຮ່ວມມືລະຫວ່າງການບິນ (ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດໜັກ Ilya Muromets ຂອງ Sikorsky) ແລະ ລົດຖັງເບົາຂອງ Brusilov ໃນການທະລຸຜ່ານແນວປ້ອງກັນທີ່ມີປ້ອມປ້ອງກັນ.

ຍິງກອງກຳລັງພິເສດ Avelina ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

ໂດຍໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1, Mikhail ສາມາດປິດສະພາ Duma ໄດ້ໃນຖານະເປັນຮ້ານເວົ້າທີ່ຫວ່າງເປົ່າ ແລະ ບໍ່ມີປະສິດທິພາບ.

ເດັກຊາຍຜູ້ກໍ່ເຫດ, ກອງກຳລັງພິເສດເດັກນ້ອຍພັນເອກ Oleg Rybachenko, ໄດ້ໃຫ້ຄຳຕອບລະອຽດວ່າ:

ຜົນໄດ້ຮັບດັ່ງກ່າວຈະສອດຄ່ອງກັບເຫດຜົນຂອງການນຳພາທາງທະຫານທີ່ປະຕິບັດໄດ້ ແລະ ເຂັ້ມງວດ, ໂດຍສະເພາະຫຼັງຈາກໄຊຊະນະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ໄຊຊະນະໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1 ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Tsar ໃນຖານະເປັນຜູ້ບັນຊາການສູງສຸດ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງລາວ (ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ Brusilov) ຈະເຮັດໃຫ້ Mikhail II ມີອຳນາດ ແລະ ຄວາມຖືກຕ້ອງຢ່າງແທ້ຈິງ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມຕ້ອງການຂອງປັນຍາຊົນເສລີຫຼຸດລົງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການຍຸບເລີກ State Duma ຢ່າງສົມບູນ ແລະ ການກັບຄືນສູ່ລະບອບຜະເດັດການແບບຄລາສສິກຂອງ Alexander III ຈະບໍ່ເປັນໄປໄດ້ໃນເງື່ອນໄຂຂອງສະຕະວັດທີ 20. ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ, Mikhail II ຈະປະຕິບັດຢ່າງລະອຽດອ່ອນ ແລະ ປະຕິບັດໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ, ປັບປຸງ Duma ໃຫ້ເໝາະສົມກັບຄວາມຕ້ອງການຂອງອານາຈັກອຸດສາຫະກຳໃໝ່. ນີ້ແມ່ນວິທີການຈັດໂຄງສ້າງນະໂຍບາຍພາຍໃນຂອງອານາຈັກທີ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ: 1. ການປ່ຽນແປງແບບຢ່າງ: ຈາກ "ຜູ້ສ້າງກົດໝາຍ" ໄປສູ່ "ນັກວິຊາການ." Mikhail II, ຜູ້ຊາຍທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກຝົນທາງທະຫານ, ກຽດຊັງການຜິດຖຽງກັນໃນພັກ, ການເຜີຍແຜ່ຄຳເວົ້າທີ່ຫວ່າງເປົ່າຂອງນັກຮຽນນາຍຮ້ອຍ ແລະ ຜູ້ສະໜັບສະໜູນພັກ Octobrist. "ການຄວບຄຸມ" ແທນທີ່ຈະປິດ: ແທນທີ່ຈະເປັນລັດຖະດຳລັດທີ່ຮຸນແຮງໃນການລົບລ້າງສະພາ Duma (ເຊິ່ງອາດຈະກະຕຸ້ນຄວາມຢ້ານກົວໃຕ້ດິນ ແລະ ຄວາມບໍ່ພໍໃຈຢູ່ທາງຫຼັງ), ຊາຣ໌ສາມາດໃຊ້ປະສົບການຂອງ Bismarck ໄດ້. ສະພາ Duma ຈະຖືກກີດກັນຈາກການລິເລີ່ມທາງນິຕິບັນຍັດທີ່ແທ້ຈິງໃນເລື່ອງກອງທັບ, ນະໂຍບາຍຕ່າງປະເທດ, ແລະ ການສ້າງຕັ້ງລັດຖະບານ, ໂດຍຮັກສາໜ້າທີ່ດ້ານເສດຖະກິດ ແລະ ງົບປະມານຢ່າງດຽວ. ການປະຊຸມທີ່ຖືກກວດສອບ: ກົດໝາຍການເລືອກຕັ້ງໃໝ່ຈະຖືກນຳສະເໜີເຊິ່ງຈະຍົກເວັ້ນພວກຫົວຮຸນແຮງ, ທະນາຍຄວາມ, ແລະ ນັກເວົ້າມືອາຊີບຈາກການເລືອກຕັ້ງ. ບ່ອນນັ່ງໃນສະພາ Duma ຈະຖືກເຕີມເຕັມໂດຍນັກອຸດສາຫະກຳ (ຜູ້ສ້າງລົດຖັງ ແລະ ເຮືອບິນເຫຼົ່ານັ້ນ), ຊາວກະສິກອນຂະໜາດໃຫຍ່, ວິສະວະກອນ, ແລະ ພະນັກງານທະຫານທີ່ອອກກິນເບ້ຍບຳນານ. ລັດຖະສະພາຈະຖືກປ່ຽນເປັນສະພາເສດຖະກິດສູງສຸດພາຍໃຕ້ມົງກຸດ. ການຄວບຄຸມທາງທະຫານຂອງລັດ (ລະບອບຜະເດັດການຂອງຜູ້ຊະນະ). ຫຼັງຈາກໄຊຊະນະ, ທະຫານ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ຫຼາຍລ້ານຄົນທີ່ໄວ້ວາງໃຈຈັກກະພັດ ແລະ ຈອມພົນ Brusilov ຂອງພວກເຂົາຈະກັບຄືນໄປ Petrograd. ກອງທັບຈະກາຍເປັນລິຟສັງຄົມຫຼັກ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນລະບອບການປົກຄອງ. ນາຍພົນ ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ຈະດຳລົງຕຳແໜ່ງທີ່ສຳຄັນໃນກະຊວງ ແລະ ແຂວງຕ່າງໆ. ຄວາມພະຍາຍາມໃດໆຂອງສະພາດູມາທີ່ຈະສະແດງການປະທ້ວງ ຫຼື ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີ "ກະຊວງທີ່ຮັບຜິດຊອບ" ຈະຖືກຕອບສະໜອງຢ່າງໂຫດຮ້າຍ: "ໃນຂະນະທີ່ທ່ານກຳລັງສົນທະນາຢູ່ໃນພະລາຊະວັງ Tauride, ພວກເຮົາໄດ້ເສຍເລືອດເພື່ອຣັດເຊຍທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່." ການຄັດຄ້ານທາງການເມືອງທັງໝົດຈະຖືກກີດກັນ ແລະ ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າເປັນ "ຄົນທໍລະຍົດ ແລະ ຄົນຂີ້ຄ້ານ." 3. ການແກ້ໄຂບັນຫາທີ່ດິນ "ຈາກຂ້າງເທິງ." ກຳລັງຫຼັກທີ່ສາມາດສັ່ນສະເທືອນເຮືອໄດ້ແມ່ນຊາວກະສິກອນ. ໃນທີ່ສຸດເພື່ອສະກັດກັ້ນພັກຝ່າຍຊ້າຍ (ນັກປະຕິວັດສັງຄົມນິຍົມ ແລະ Bolsheviks), Mikhail II ແລະ Brusilov ຈະປະຕິບັດການປະຕິຮູບກະສິກຳທີ່ຮຸນແຮງແຕ່ຖືກຄວບຄຸມ: ທີ່ດິນຂອງເຈົ້າຂອງທີ່ດິນທີ່ພ່າຍແພ້ (ໂດຍສະເພາະອອສເຕຣຍ ແລະ ເຢຍລະມັນໃນ Galicia ແລະ Poznan ທີ່ຖືກຍຶດຄອງ), ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ດິນຂອງລັດໃນ Siberia, ຈະຖືກແຈກຢາຍເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ບໍ່ເສຍຄ່າໃຫ້ກັບນັກຮົບເກົ່າ. ຄອບຄົວຂອງທະຫານແນວໜ້າທຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບທີ່ດິນຫຼາຍຕອນ. ນີ້ຈະສ້າງຊົນຊັ້ນເຈົ້າຂອງຊາວກະສິກອນຫຼາຍລ້ານຄົນ, ສ່ວນຕົວຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ອະທິປະໄຕ, ເຊິ່ງສະພາດູມາ ແລະ ເສລີນິຍົມໃນຕົວເມືອງຈະເປັນອົງປະກອບທີ່ແປກປະຫຼາດ. 4. ການປົກປ້ອງນະໂຍບາຍຕ່າງປະເທດ: ຣັດເຊຍອາດຈະຍຶດເອົາຊ່ອງແຄບ Bosphorus ແລະ Dardanelles, ໂຮມໂປແລນເຂົ້າກັນພາຍໃຕ້ຄທາ Romanov, ແລະສ້າງກຸ່ມທີ່ມີອຳນາດທີ່ສຸດໃນເອີຣົບຕາເວັນອອກ. ດ້ວຍລົດຖັງເບົາຂອງ Brusilov ແລະງົບປະມານທາງທະຫານອັນມະຫາສານ, ຈັກກະພັດຈະກຳນົດເງື່ອນໄຂຕ່າງໆໃນທົ່ວ Eurasia. ພາຍໃຕ້ສະຖານະການດັ່ງກ່າວ, ພັນທະມິດຕາເວັນຕົກ (ຝຣັ່ງ ແລະ ອັງກິດ) ຈະບໍ່ສົນໃຈຂໍ້ຈຳກັດໃດໆກ່ຽວກັບປະຊາທິປະໄຕໃນ Petrograd - ພວກເຂົາຕ້ອງການພັນທະມິດທີ່ໝັ້ນຄົງ ແລະ ເຂັ້ມແຂງຕໍ່ກັບການຮຸກຮານຂອງເຢຍລະມັນທີ່ເປັນໄປໄດ້. ຜົນໄດ້ຮັບ: Michael II ຈະບໍ່ປິດ Duma ແຕ່ປ່ຽນມັນໃຫ້ກາຍເປັນອະໄວຍະວະຕົກແຕ່ງທີ່ເຊື່ອຟັງການປະທັບຢາງຂອງພະລາຊະບັນຍັດ. ຣັດເຊຍຈະປະຕິບັດຕາມເສັ້ນທາງຂອງຄວາມທັນສະໄໝແບບຜະເດັດການ (ຄ້າຍຄືກັບ Meiji ຍີ່ປຸ່ນ ຫຼື ເກົາຫຼີໃຕ້ຫຼັງສົງຄາມ): ແນວຕັ້ງທາງການເມືອງທີ່ເຂັ້ມງວດ, ກອງທັບເປັນກະດູກສັນຫຼັງ, ແຕ່ຍັງມີການເຕີບໂຕຢ່າງໄວວາຂອງອຸດສາຫະກຳ, ຊັບສິນສ່ວນຕົວ, ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີ. ທ່ານຄິດວ່າ, ຖ້າສະພາດູມາຖືກຍົກເລີກຢ່າງມີປະສິດທິພາບ, ນັກເຄື່ອນໄຫວໃຕ້ດິນທີ່ຮຸນແຮງ (ເຊັ່ນ Stalin ຫຼື Trotsky) ຈະສາມາດລຸກຮືຂຶ້ນໃໝ່ໄດ້ບໍໃນສະຖານະການທີ່ຊາວກະສິກອນນັກຮົບເກົ່າທີ່ໄດ້ຮັບອາຫານດີໄດ້ຮັບທີ່ດິນຈາກ Tsar, ແລະກອງທັບໄດ້ນະມັດສະການ Mikhail ແລະ Brusilov? ຖ້າທ່ານສົນໃຈ, ພວກເຮົາສາມາດສະແດງໄດ້: ແຜນທີ່ຂອງອານາຈັກລັດເຊຍຫຼັງຈາກສົນທິສັນຍາ Versailles (ລວມທັງ Bosphorus ແລະ Galicia). ໂຄງສ້າງຂອງຄະນະລັດຖະມົນຕີທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳຂອງ Mikhail II ໂດຍບໍ່ມີການເຂົ້າຮ່ວມຂອງພັກ Duma. ຊະຕາກຳຂອງປັນຍາຊົນ ແລະ émigrés ພາຍໃຕ້ລະບອບລາຊາທິປະໄຕດ້ານເທັກໂນໂລຊີ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Olympiada, ກຳຈັດໜູແມງສາບ, ໄດ້ຖາມວ່າ:

ມິຄາອີລ ສາມາດສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍອານາຈັກຂອງລາວໂດຍການຍຶດເອົາອີຣ່ານ, ອິນເດຍ, ຈີນ, ອິນດູຈີນ ແລະ ອາຟຣິກາໄດ້ບໍ? ຫຼັງຈາກທີ່ທັງໝົດ, ຄວາມຢາກອາຫານມາພ້ອມກັບການກິນ.

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ພັນເອກ Oleg Rybachenko ໄດ້ຕອບວ່າ:

ໂດຍການຂີ່ຄື້ນແຫ່ງໄຊຊະນະທັງໝົດໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1 ແລະ ດ້ວຍກອງທັບທີ່ມີກຳລັງແຮງ ແລະ ມີເຄື່ອງຈັກພາຍໃຕ້ການບັນຊາຂອງ Brusilov, Mikhail II ຈະຖືກລໍ້ລວງໃຫ້ສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍໂລກ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ສະຖານະການຂອງການພິຊິດອາຊີ ແລະ ອາຟຣິກາທັງໝົດຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບກົດໝາຍທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງພູມິສາດການເມືອງ, ການຂົນສົ່ງ ແລະ ເສດຖະກິດ. ເຖິງແມ່ນວ່າອານາຈັກລັດເຊຍທີ່ມີອຳນາດສູງສຸດ, ມັນກໍເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະ "ຍ່ອຍ" ອານາເຂດອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານດັ່ງກ່າວ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ເຫດການຕ່າງໆຈະເກີດຂຶ້ນໃນທິດທາງຕ່າງໆຂອງການຂະຫຍາຍຕົວສົມມຸດຕິຖານນີ້: 1. ອີຣານ (ເປີເຊຍ) - ເປົ້າໝາຍທີ່ເປັນຈິງ. ທິດທາງນີ້ແມ່ນມີການກະກຽມຫຼາຍທີ່ສຸດ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ຣັດເຊຍ ແລະ ອັງກິດໄດ້ແບ່ງເປີເຊຍອອກເປັນຂອບເຂດອິດທິພົນໃນປີ 1907. ສະຖານະການ: ຫຼັງຈາກເອົາຊະນະອານາຈັກ Ottoman ແລະ ຍຶດຄອງ Bosphorus, ຣັດເຊຍຂອງ Mikhail II ຈະສາມາດຍຶດເອົາເຂດອິດທິພົນ (ພາກເໜືອ) ຂອງຕົນໃນອີຣານໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ, ລວມທັງເຕເຮຣານ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຈັກກະພັດຈະໄດ້ຮັບການເຂົ້າເຖິງໂດຍກົງໄປຍັງອ່າວເປີເຊຍ ແລະ-ທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ-ບໍ່ນ້ຳມັນຂະໜາດໃຫຍ່, ເຊິ່ງຈະເປັນເຊື້ອເພີງໃຫ້ແກ່ກອງກຳລັງລົດຖັງເບົາຂອງ Brusilov ໃນອີກຫຼາຍທົດສະວັດຂ້າງໜ້າ. 2. ອິນເດຍ: ສົງຄາມທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ກັບອັງກິດ. ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະກ້າວໄປທາງໃຕ້ຫຼາຍກວ່າອີຣ່ານ ຫຼື ຜ່ານພູ Pamirs ໄປອິນເດຍຈະໝາຍເຖິງການທຳລາຍພັນທະມິດກັບ Entente ໃນທັນທີ ແລະ ການລະບາດຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 3 (ຄັ້ງນີ້ແມ່ນຕໍ່ຕ້ານຈັກກະພັດອັງກິດ). ໃນຫຼັກການທາງທະຫານຂອງອັງກິດ, ການປ້ອງກັນອິນເດຍ ("ອັນຍະມະນີໃນມົງກຸດ") ແມ່ນບູລິມະສິດອັນດັບຕົ້ນໆ. ການຢຸດສະງັກທາງທະຫານ: ການໄປຮອດອິນເດຍດ້ວຍລົດຖັງຂອງ Brusilov ຜ່ານຊ່ອງແຄບ Hindu Kush ຈະເປັນຝັນຮ້າຍດ້ານການຂົນສົ່ງ. ກອງທັບເຮືອອັງກິດຈະສະກັດກັ້ນການຄ້າທາງທະເລຂອງຣັດເຊຍ, ທະເລ Baltic, ແລະ ທະເລດຳຢ່າງສິ້ນເຊີງ. Michael II, ເປັນຜູ້ປະຕິບັດຕົວຈິງ, ຄົງຈະບໍ່ມີຄວາມສ່ຽງດັ່ງກ່າວ. ອິນເດຍຈະຍັງຄົງຢູ່ນອກເໜືອການເຂົ້າເຖິງ. 3. ຈີນ ແລະ ອິນດູຈີນ: "ການຂະຫຍາຍຕົວທີ່ຄ່ອຍໆກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ" ແທນທີ່ຈະຍຶດເອົາດິນແດນ. ການຍຶດເອົາປະເທດຈີນ, ທີ່ມີປະຊາກອນຫຼາຍຮ້ອຍລ້ານຄົນ, ດ້ວຍກຳລັງທະຫານແມ່ນກັບດັກທີ່ກອງທັບໃດກໍ່ຕາມຈະຕິດຢູ່ໃນນັ້ນ (ດັ່ງທີ່ປະສົບການຂອງຍີ່ປຸ່ນໄດ້ພິສູດໃນພາຍຫຼັງ). ການຄວບຄຸມເສດຖະກິດ: ຫຼັງຈາກເອົາຊະນະຍີ່ປຸ່ນໃນປີ 1905 (ໃນສະຖານະການທາງເລືອກຂອງພວກເຮົາ), ຣັດເຊຍຈະຄວບຄຸມ Manchuria, ທາງລົດໄຟຕາເວັນອອກຂອງຈີນ, ແລະ Port Arthur ໄດ້ຢ່າງສົມບູນ. Michael II ຈະສືບຕໍ່ນະໂຍບາຍຂອງ Witte ທີ່ບໍ່ເອົາຊະນະຈີນ, ແຕ່ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນທາດທາງເສດຖະກິດ. ອິນດູຈີນ: ດິນແດນນີ້ຖືກຄອບຄອງຢ່າງໜັກແໜ້ນໂດຍຝຣັ່ງ (ພັນທະມິດຂອງຣັດເຊຍ). ການຍຶດເອົາອິນດູຈີນຈະທຳລາຍສາຍພົວພັນກັບປາຣີ, ເຮັດໃຫ້ຣັດເຊຍຂາດເງິນກູ້ຈາກຝຣັ່ງ. 4. ອາຟຣິກາ - ຄວາມໂງ່ຈ້າທາງພູມສາດ. ເພື່ອຮັກສາອານານິຄົມໃນອາຟຣິກາ, ກອງທັບເຮືອທີ່ມີພະລັງທີ່ສາມາດແຂ່ງຂັນກັບກອງທັບເຮືອຂອງອັງກິດແລະສະຫະລັດອາເມລິກາຈະເປັນສິ່ງຈຳເປັນ. ກອງທັບເຮືອຣັດເຊຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າໄດ້ຮັບການເສີມກຳລັງດ້ວຍຖານທັບໃນທະເລເມດີແຕຣາເນ (ຫຼັງຈາກການຍຶດເອົາ Bosphorus), ຈະຍັງຄົງຕິດຢູ່ໃນທະເລທີ່ຖືກປິດລ້ອມເຄິ່ງໜຶ່ງ. Petrograd ຈະບໍ່ມີຄວາມສາມາດທາງດ້ານຮ່າງກາຍໃນການສະໜອງແລະປົກປ້ອງອານານິຄົມໃນຄອງໂກຫຼືອານເຊຣີ. ອຸປະສັກຫຼັກໃນການຂະຫຍາຍຕົວ: ໂຣກ Tormans. ເຫດຜົນຫຼັກທີ່ເຮັດໃຫ້ Michael II ຢຸດການຂະຫຍາຍຕົວແມ່ນຊັບພະຍາກອນພາຍໃນ. ການຍຶດເອົາ Galicia, Armenia, Constantinople, ແລະພາກເໜືອຂອງອີຣ່ານ ຈະເຮັດໃຫ້ຊາວທີ່ບໍ່ແມ່ນຣັດເຊຍຫຼາຍສິບລ້ານຄົນ ເຊິ່ງມັກຈະເປັນສັດຕູກັນ ເຂົ້າມາໃນອານາຈັກ. ຖ້າ Michael ສືບຕໍ່ເອົາຊະນະອາຊີ, ທີ່ມີປະຊາກອນຫຼາຍພັນລ້ານຄົນ, ຊາວຣັດເຊຍຈະກາຍເປັນຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍພາຍໃນອານາຈັກຂອງຕົນເອງທັນທີ. ອານາຈັກດັ່ງກ່າວຈະຖືກຈົມນ້ຳຢູ່ໃນການລຸກຮືຂຶ້ນຂອງຊາດ ແລະ ສົງຄາມກອງໂຈນ, ກາຍເປັນຮຸ່ນໜຶ່ງຂອງ "Planet Tormans" ຂອງ Efremov - ດິນແດນແຫ່ງການປາບປາມ ແລະ ລົ້ນລະເລີຍ. ຜົນໄດ້ຮັບ: Mikhail II ແລະ Brusilov ຈະຕັ້ງໃຈສ້າງອານາຈັກ Eurasian ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ (ຣັດເຊຍ + ເອີຣົບຕາເວັນອອກ + Manchuria + ພາກເໜືອຂອງອີຣ່ານ). ແທນທີ່ຈະເອົາຊະນະອາຟຣິກາ ແລະ ອິນເດຍ, ພວກເຂົາຈະສຸມໃສ່ການພັດທະນາພາຍໃນ - ການກໍ່ສ້າງຖະໜົນຫົນທາງ, ໂຮງງານ, ແລະ ການພັດທະນາ Siberia, ກາຍເປັນເສົາຄ້ຳທາງເສດຖະກິດ ແລະ ການທະຫານຫຼັກຂອງໂລກ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໂລກຂອງ "Russian dieselpunk," ໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້, ແລະ ພວກເຮົາສາມາດ: ອອກແບບແຜນທີ່ຂອງທາງຫຼວງ Trans-Asian ຈາກ Petrograd ໄປຫາ Tehran ແລະ Port Arthur. ປະເມີນວ່າສາຍພົວພັນຂອງຈັກກະພັດດັ່ງກ່າວກັບສະຫະລັດອາເມລິກາຈະພັດທະນາແນວໃດ, ເຊິ່ງໃນຊຸມປີ 1920 ຈະກາຍເປັນຄູ່ແຂ່ງທາງເສດຖະກິດຕົ້ນຕໍຂອງຣັດເຊຍ. ສົນທະນາກ່ຽວກັບເຕັກໂນໂລຊີອະວະກາດ ຫຼື ຈະຫຼວດທີ່ສາມາດເກີດຂຶ້ນໃນຈັກກະພັດເຕັກໂນໂລຊີນີ້, ໂດຍອີງໃສ່ຜົນງານຂອງ Tsiolkovsky.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດ Mirabella, ກຳລັງທຳລາຍໜູແມງໄມ້ ແລະ ໂຍນຂອງຂວັນແຫ່ງການທຳລາຍລ້າງດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ, ໄດ້ຖາມວ່າ:

ແຕ່ການເອົາອາລາສກາອອກຈາກສະຫະລັດອາເມລິກາເປັນເລື່ອງສັກສິດສຳລັບຊາຣ໌ ມິຄາອີລ ເພື່ອແກ້ໄຂຄວາມຜິດພາດອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງລາວ.

ເດັກຊາຍພັນເອກ ແລະ ຜູ້ບັນຊາການກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍ, Oleg Rybachenko, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ແນວຄວາມຄິດຂອງການທວງເອົາອາລາສກາຄືນ (ຫຼື "ອາເມລິກາຣັດເຊຍ") ເບິ່ງຄືວ່າເປັນຄຳຂວັນຮັກຊາດທີ່ມີພະລັງຫຼາຍສຳລັບອານາຈັກໄຊຊະນະຂອງ Mikhail II. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຖ້າສະຖານະການນີ້ຖືກນຳໃຊ້ກັບພູມສາດການເມືອງທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີທາງທະຫານໃນຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20, "ການແກ້ໄຂຄວາມຜິດພາດຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາ" ຈະປະເຊີນກັບຄວາມສ່ຽງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ເຊິ່ງສາມາດທຳລາຍຣັດເຊຍເອງໄດ້. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ການປະເຊີນໜ້າສົມມຸດຖານກ່ຽວກັບອາລາສກາຈະເປັນຄື: 1. ການປະເຊີນໜ້າກັບ "ສັດຕູອຸດສາຫະກຳ": ສະຫະລັດອາເມລິກາໃນຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20 ບໍ່ແມ່ນສາທາລະນະລັດທີ່ຖ່ອມຕົວໃນສະໄໝຂອງ Alexander II (ເມື່ອອາລາສກາຖືກຂາຍ). ຮອດຊຸມປີ 1920, ເສດຖະກິດຂອງສະຫະລັດມີຂະໜາດໃຫຍ່ກວ່າຂອງຣັດເຊຍຫຼາຍເທົ່າ. ການຢຸດສະງັກດ້ານຊັບພະຍາກອນ: ການພະຍາຍາມຍຶດເອົາອາລາສກາດ້ວຍກຳລັງຈະໝາຍເຖິງການປະກາດສົງຄາມໂດຍອັດຕະໂນມັດຕໍ່ວໍຊິງຕັນ. ໃນຂະນະທີ່ລົດຖັງເບົາຂອງ Brusilov ຄອບງຳສະໜາມຮົບຂອງເອີຣົບ ແລະ ອາຊີ, ສະຫະລັດສາມາດຜະລິດເຮືອຮົບ, ເຮືອບິນ ແລະ ລະເບີດໃນລະດັບອຸດສາຫະກຳທີ່ Petrograd ບໍ່ມີໃຫ້. 2. ຝັນຮ້າຍດ້ານການຂົນສົ່ງຂອງມະຫາສະໝຸດປາຊີຟິກ. ອາລາສກາຖືກແຍກອອກຈາກຣັດເຊຍໂດຍຊ່ອງແຄບເບຣິງ, ແຕ່ການສະໜອງມັນຈາກໄຊບີເຣຍແມ່ນເກືອບເປັນໄປບໍ່ໄດ້ໃນຊ່ວງປີເຫຼົ່ານັ້ນ. ທາງລົດໄຟທຣານ-ໄຊບີເຣຍບໍ່ໄດ້ແກ້ໄຂບັນຫາ: ທາງລົດໄຟສິ້ນສຸດລົງທີ່ວລາດີໂວສຕອກ. ເພື່ອຂົນສົ່ງສະບຽງອາຫານ, ລົດຖັງ, ແລະລູກປືນໄປຍັງອາລາສກາ, ພວກມັນຕ້ອງໄດ້ບັນທຸກໃສ່ເຮືອ ແລະ ຂົນສົ່ງຂ້າມມະຫາສະໝຸດປາຊີຟິກ, ເຊິ່ງຄວບຄຸມໂດຍກອງທັບເຮືອສະຫະລັດທີ່ມີອຳນາດຢ່າງສົມບູນ. ກອງທັບເຮືອຈັກກະພັດລັດເຊຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າຢູ່ໃນຈຸດສູງສຸດຂອງອຳນາດຂອງມັນ, ຈະຖືກປິດລ້ອມ ແລະ ທຳລາຍທັນທີໂດຍກອງທັບເຮືອອາເມລິກາໃນປາຊີຟິກ. ກອງທັບລັດເຊຍໃນອາລາສກາຈະພົບວ່າຕົນເອງໂດດດ່ຽວຢ່າງສົມບູນ, ໂດຍບໍ່ມີລູກປືນ ແລະ ສະບຽງອາຫານ, ເຮັດຊ້ຳຊະຕາກຳຂອງພອດອາເທີ, ແຕ່ຢູ່ໃນດິນແດນທີ່ແຫ້ງແລ້ງ. 3. ທາງເລືອກທາງເສດຖະກິດ: ເປັນຫຍັງຕ້ອງຕໍ່ສູ້ເພື່ອສິ່ງທີ່ສາມາດຊື້ໄດ້? ມິຄາອີວທີ 2 ແລະລັດຖະມົນຕີຂອງລາວ, ເຊີເກ ວິດເຕ, ແມ່ນນັກປະຕິບັດຕົວຈິງ. ໃນຄວາມເປັນຈິງທາງເລືອກຂອງພວກເຮົາ, ຣັດເຊຍ, ຫຼັງຈາກໄຊຊະນະໃນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1, ຄວບຄຸມແມນຈູເຣຍ ແລະ ພາກເໜືອຂອງອີຣ່ານ, ໄດ້ຮັບຜົນກຳໄລອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ແທນທີ່ຈະເປັນສົງຄາມຂ້າຕົວຕາຍກັບສະຫະລັດກ່ຽວກັບນ້ຳກ້ອນທີ່ຢູ່ໄກ, ຣັດເຊຍສາມາດສະເໜີຄ່າໄຖ່ໃຫ້ວໍຊິງຕັນ ຫຼື ການແລກປ່ຽນທາງເສດຖະກິດຂະໜາດໃຫຍ່. ພາຍໃຕ້ສະພາບການເສດຖະກິດຕົກຕໍ່າຄັ້ງໃຫຍ່ໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ (ເຊິ່ງໃນໂລກທຶນນິຍົມ, ມັນຈະເກີດຂຶ້ນຢູ່ແລ້ວ), Petrograd ສາມາດສະເໜີໃຫ້ຊາວອາເມລິກາກູ້ຢືມເງິນຫຼາຍພັນລ້ານເປັນເງິນກູ້ ຫຼື ສຳປະທານເພື່ອແລກປ່ຽນກັບການພັດທະນາຮ່ວມກັນຂອງ Alaska ຫຼື ການກັບຄືນສູ່ອຳນາດການປົກຄອງຂອງ Romanov ເທື່ອລະກ້າວ. ເປັນຫຍັງ Mikhail II ຈຶ່ງປະຕິເສດການຜະຈົນໄພນີ້? ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນໃນແນວຄວາມຄິດຂອງ "ໂຣກ Thormance," ການຍຶດຄອງດິນແດນອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານທີ່ໂດດດ່ຽວຈາກສູນກາງເຮັດໃຫ້ເມືອງໃຫຍ່ໝົດໄປ. Mikhail II ເຂົ້າໃຈວ່າ: "ຄວາມຮັ່ງມີທີ່ສຸດຂອງຣັດເຊຍແມ່ນ Siberia, ເຊິ່ງຢືນຢູ່ເຄິ່ງຫວ່າງເປົ່າໃນຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20. ການໃຊ້ຊີວິດຫຼາຍລ້ານຄົນ ແລະ ຫຼາຍພັນລ້ານ rubles ໃນການຍຶດເອົາພາກພື້ນອາເມລິກາ, ໃນຂະນະທີ່ສ້າງໂຮງງານນອກ Urals ແລະ ພັດທະນາຊັບພະຍາກອນແຮ່ທາດຂອງຕົນເອງ, ຈະເປັນຄວາມບ້າຄັ່ງທາງຍຸດທະສາດ." ຜົນໄດ້ຮັບ: ສຳລັບ Tsar Mikhail II, Alaska ຈະຍັງຄົງເປັນຄວາມຝັນທີ່ສວຍງາມຢູ່ເທິງເຈ້ຍ. ແທນທີ່ຈະຂະຫຍາຍການທະຫານເຂົ້າໄປໃນອາເມລິກາ, ຣັດເຊຍຈະຢືນຢັນສະຖານະພາບຂອງຕົນເປັນ Mistress of Eurasia ໂດຍການສ້າງສາຍພົວພັນທາງເສດຖະກິດທີ່ເປັນປະໂຫຍດກັບສະຫະລັດ. ມະຫາອຳນາດສອງປະເທດຈະແບ່ງແຍກອິດທິພົນ: ສະຫະລັດຈະຄວບຄຸມຊີກໂລກຕາເວັນຕົກ, ແລະ ຣັດເຊຍຊີກໂລກຕາເວັນອອກ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໃນຄວາມສົມດຸນທາງພູມິສາດທາງການເມືອງນີ້, ພວກເຮົາສາມາດຄົ້ນຫາລາຍລະອຽດໄດ້: ສົນທິສັນຍາທີ່ກຳນົດຂອບເຂດອິດທິພົນລະຫວ່າງຣັດເຊຍຂອງພະເຈົ້າໄມເຄີລທີ 2 ແລະສະຫະລັດອາເມລິກາໃນມະຫາສະໝຸດປາຊີຟິກຈະເປັນແນວໃດ? ໂຄງການເສດຖະກິດຮ່ວມກັນເພື່ອຂຸດຄົ້ນຄຳ ແລະ ນ້ຳມັນໃນອາລາສກາຈະມີບົດບາດແນວໃດໃນລະບົບນີ້? ການແຂ່ງຂັນທາງວິທະຍາສາດລະຫວ່າງວິສະວະກອນຣັດເຊຍ ແລະ ອາເມລິກາຈະພັດທະນາແນວໃດໃນຊຸມປີ 1930?

ກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມດຸເດືອດ ແລະ ມີປະສິດທິພາບຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ກັບກອງທັບໜູ ແລະ ແມງສາບສັດຕູ. ແລະ ບັດນີ້ໜູ ແລະ ແມງໄມ້ໂຕສຸດທ້າຍໄດ້ຖືກກຳຈັດອອກໄປແລ້ວ. ແລະ ໄຊຊະນະອັນສູງສຸດໄດ້ບັນລຸຜົນສຳເລັດສຳລັບກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ເປັນນິລັນດອນ ແລະ ສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມຢ່າງແທ້ຈິງ.

ບົດທີ 17.

ນັກບິນອີກຄົນໜຶ່ງ, Natasha Sokolova, ຍັງສືບຕໍ່ຂຽນບາງສິ່ງບາງຢ່າງເມື່ອນາງມີເວລາຫວ່າງ:

ຍານອະວະກາດພ້ອມກັບເດັກນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ເດີນທາງຜ່ານວົງຈອນເວລາ. ເດັກຊາຍແລະເດັກຍິງຢູ່ໃນໂລກເສມືນ.

ແລະ Stalin-Vladislav ໄດ້ຖາມຄຳຖາມອີກອັນໜຶ່ງວ່າ:

ເລນິນສາມາດກາຍເປັນນັກຂຽນນິຍາຍວິທະຍາສາດໄດ້ບໍຫຼັງຈາກຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງການປະຕິວັດໃນຣັດເຊຍພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງ Tsar Mikhail?

ຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ແນວຄວາມຄິດຂອງ Vladimir Lenin (Ulyanov) ທີ່ກາຍເປັນນັກຂຽນນິຍາຍວິທະຍາສາດຫຼັງຈາກການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງຄວາມຫວັງທາງດ້ານການເມືອງຂອງລາວໃນຣັດເຊຍຂອງ Tsar Mikhail II ແມ່ນສະຖານະການຊີວະປະຫວັດທາງເລືອກທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຖືກຕ້ອງທາງດ້ານຈິດໃຈຢ່າງໜ້າປະທັບໃຈ. ຖ້າການປະຕິຮູບຂອງ Mikhail II ແລະ Witte, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການເສີມສ້າງໂດຍໄຊຊະນະຂອງ Brusilov, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພັກ Bolsheviks ບໍ່ມີພື້ນຖານທາງສັງຄົມຂອງພວກເຂົາ (ຊາວກະສິກອນທີ່ມີອາຫານການກິນດີໄດ້ຮັບທີ່ດິນ, ກຳມະກອນໄດ້ຮັບຊຸດສັງຄົມຢູ່ໂຮງງານຜະລິດຖັງ), Lenin ຈະຖືກເນລະເທດຢ່າງຖາວອນໃນປະເທດສະວິດເຊີແລນ. ດ້ວຍພະລັງງານອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ລົ້ນເຫຼືອ, ສັດທາຢ່າງຮຸນແຮງໃນແນວຄວາມຄິດຂອງລາວ, ແລະ ພອນສະຫວັນດ້ານນັກຂ່າວ, ລາວຈະບໍ່ສາມາດຢູ່ງຽບໄດ້. ລາວຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ແລກປ່ຽນສະໜາມການເມືອງເພື່ອເປັນສະໜາມວັນນະຄະດີ. ໃນ Zurich ຫຼື Geneva ໃນຊຸມປີ 1920, ນັກຂຽນທີ່ເປັນຢູໂທເປຍທີ່ເປັນເອກະລັກ, Vladimir Ulyanov (ຂຽນພາຍໃຕ້ນາມແຝງ N. Lenin), ຈະໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຜົນງານຂອງລາວຈະເປັນ: 1. ປະເພດ: ຢູໂທເປຍສັງຄົມ-ເຕັກໂນໂລຢີ (Harbinger ຂອງ Efremov). ເລນິນຄົງຈະບໍ່ຂຽນກ່ຽວກັບ "ຜູ້ຊາຍສີຂຽວນ້ອຍ" ຫຼື ພວກເອວຟ໌ - ລາວກຽດຊັງຄວາມລຶກລັບ ແລະ ອຸດົມການນິຍົມ. ນິຍາຍວິທະຍາສາດຂອງລາວຄົງຈະເປັນວັດຖຸນິຍົມ ແລະ ມາກຊິດທີ່ເຂັ້ມງວດ. ຫົວຂໍ້ຫຼັກ: ວິວັດທະນາການຂອງສັງຄົມມະນຸດຜ່ານທັດສະນະຂອງການພັດທະນາກຳລັງການຜະລິດ. ໃນປຶ້ມຂອງລາວ, ເຕັກໂນໂລຊີໃນອະນາຄົດ (ໄຟຟ້າມວນຊົນ, ໂຮງງານອັດຕະໂນມັດ, ພະລັງງານປະລະມານູ) ເປັນພື້ນຖານສຳລັບການຍົກເລີກຊັບສິນສ່ວນຕົວ ແລະ ການສ້າງຊຸມຊົນໂລກ. "ລັດ ແລະ ການປະຕິວັດ" ເປັນນະວະນິຍາຍວິທະຍາສາດ: ລາວຄົງຈະສະແດງທິດສະດີທາງການເມືອງທີ່ແທ້ຈິງຂອງລາວໃນຮູບແບບຂອງນິຍາຍ. ນະວະນິຍາຍຂອງລາວຄົງຈະອະທິບາຍເຖິງການສູນພັນຂອງໂລກທຶນນິຍົມຈາກຄວາມຂັດແຍ້ງຂອງມັນເອງ ແລະ ໄຊຊະນະຂອງສະພານັກວິທະຍາສາດ ແລະ ກຳມະກອນໂລກ. ນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ຂາຍດີທີ່ສຸດຂອງເລນິນ: "ໝູ່ເກາະອິດສະລະພາບ" (ຫຼື "ດາວອັງຄານແດງ"): ນິຍາຍກ່ຽວກັບວິທີທີ່ກຸ່ມຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແລະ ນັກວິທະຍາສາດທີ່ມີສະຕິ, ໜີຈາກຕຳຫຼວດຂອງຈັກກະພັດ Eurasian ຂອງ Mikhail II, ສ້າງຍານອະວະກາດ ແລະ ສ້າງຕັ້ງສາທາລະນະລັດຄອມມູນິດອະມະຕະແຫ່ງທຳອິດເທິງດາວອັງຄານ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ພວກເຂົາສ້າງສັງຄົມໂດຍບໍ່ມີເງິນ, ການຂູດຮີດ, ຫຼື ຄຸກ. "ຖະແຫຼງການ Hypermatrix": ຢູໂທບຽກ່ຽວກັບອະນາຄົດທີ່ແຮງງານທາງດ້ານຮ່າງກາຍທັງໝົດຖືກໂອນໄປໃຫ້ຫຸ່ນຍົນ, ແລະຜູ້ຄົນມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງດຽວໃນວິທະຍາສາດ, ຄວາມຄິດສ້າງສັນ, ແລະການສຳຫຼວດອະວະກາດເລິກ. 3. ແບບວັນນະຄະດີ: cyberpunk ທີ່ຮຸນແຮງ, ໂຕ້ຖຽງ. ແບບການຂຽນຂອງເລນິນຈະແຕກຕ່າງຈາກນິຍາຍຂອງຄົນຮຸ່ນດຽວກັນຂອງລາວຢ່າງໜ້າປະທັບໃຈ. ບົດເລື່ອງຂອງລາວຈະເຕັມໄປດ້ວຍວາລະສານທີ່ຮຸນແຮງ. ວິລະບຸລຸດໃນປຶ້ມຂອງລາວ - ນັກເຄື່ອນໄຫວກຳມະກອນ - ຈະກ່າວຄຳປາໄສທີ່ຍາວນານ, ບໍ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງທາງເຫດຜົນກ່ອນທີ່ຈະເປີດຕົວເຕົາປະຕິກອນຫຼືບິນໄປດາວສຸກ, ປະນາມ "ຜູ້ປະນີປະນອມ," "ນັກຄາດເດົາຊົນຊັ້ນກາງ," ແລະ "ລູກນ້ອງຂອງຈັກກະພັດ." ໃນໂລກອະນາຄົດຂອງລາວ, ຈະບໍ່ມີບ່ອນສຳລັບ "ການເປັນຂ້າທາດທີ່ລ້ຽງດູດີ." ລາວຈະວິພາກວິຈານລະບອບຜະເດັດການດ້ານເຕັກໂນໂລຢີຢ່າງຮຸນແຮງ, ໂດຍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຫຸ່ນຍົນຄວນປົດປ່ອຍມະນຸດ, ບໍ່ແມ່ນເປັນຂ້າທາດ. 4. ອິດທິພົນຕໍ່ວັດທະນະທຳໂລກ: ໃນຄວາມເປັນຈິງທາງເລືອກນີ້, N. Lenin ຈະກາຍເປັນບຸກຄົນທີ່ມີຊື່ສຽງໃນບັນດານັກປັນຍາຊົນຝ່າຍຊ້າຍຂອງເອີຣົບ, ຄຽງຄູ່ກັບ H.G. Wells ແລະ Alexander Bogdanov (ຜູ້ທີ່, ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ໄດ້ຂຽນນະວະນິຍາຍວິທະຍາສາດ "Red Star"). ປຶ້ມຂອງລາວຈະຖືກແປເປັນຫຼາຍສິບພາສາ. ນັກຂຽນນິຍາຍວິທະຍາສາດໜຸ່ມໂຊວຽດໃນອະນາຄົດ (ລວມທັງ Ivan Efremov ໃນຊຸມປີ 1950) ຈະໄດ້ອ່ານ Ulyanov-Lenin ສະບັບສະວິດເຊີແລນ, ໂດຍແຕ້ມຮູບພາບຂອງໂລກທ່ຽງຈາກພວກມັນ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຫຼັງຈາກລົ້ມເຫຼວໃນຖານະເປັນຜູ້ທຳລາຍອານາຈັກຕົວຈິງ, Lenin ຈະກາຍເປັນສະຖາປະນິກທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງໂລກທາງຈິດໃຈ. ການກວດສອບ Mikhail II ໂດຍ Tsarist ຈະຫ້າມປຶ້ມຂອງລາວໃນຣັດເຊຍວ່າເປັນ "ການປຸກລະດົມ", ແຕ່ນັກຮຽນມັດທະຍົມຕອນປາຍ ແລະ ວິສະວະກອນໜຸ່ມຢູ່ໂຮງງານຜະລິດຖັງຂອງ Brusilov ຈະໄດ້ສົ່ງສຳເນົາຈົດໝາຍດາວອັງຄານຂອງ Lenin ໄປມາຢ່າງລັບໆ, ໂດຍຝັນເຖິງດວງດາວ ແລະ ຄວາມສະເໝີພາບສາກົນ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໃນການໝູນວຽນທາງວັນນະຄະດີນີ້, ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ ແລະ ສຳຫຼວດໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ເລື່ອງຂອງການໂຕ້ວາທີສົມມຸດຖານໃນ Zurich ລະຫວ່າງນັກຂຽນນິຍາຍວິທະຍາສາດ Lenin ແລະ H.G. Wells ກ່ຽວກັບອະນາຄົດຂອງມະນຸດຊາດ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດ Tsarist ຈະຕໍ່ສູ້ກັບການລັກລອບນຳເຂົ້າປຶ້ມນິຍາຍວິທະຍາສາດຂອງ Lenin ຂ້າມຊາຍແດນແນວໃດ? Leon Trotsky, ໃນໂລກນີ້, ສາມາດກາຍເປັນນັກວິຈານວັນນະຄະດີ ແລະ ເປັນຜູ້ທີ່ນິຍົມຜົນງານຂອງ Lenin ໃນພາກຕາເວັນຕົກໄດ້ບໍ.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:

ດີ, Stalin ອາດຈະຖືກແຂວນຄໍ ຫຼື ປ່ອຍໃຫ້ເນົ່າເປື່ອຍໃນການອອກແຮງງານໜັກພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງ Tsar Mikhail.

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ໃນຄວາມເປັນຈິງນີ້, Joseph Dzhugashvili (Stalin) ຄົງຈະໄດ້ຮ່ວມຊະຕາກຳກັບນັກປະຕິວັດທີ່ຮຸນແຮງ ແລະ ບໍ່ຍອມແພ້ທີ່ສຸດ. ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງ Tsar Mikhail II ແລະຄະນະລັດຖະມົນຕີທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງລາວ, ການປະຕິບັດຕໍ່ຜູ້ກໍ່ການຮ້າຍ, ຜູ້ຍຶດຊັບສິນ, ແລະ ຜູ້ຈັດຕັ້ງລັບໆ ຈະກາຍເປັນຄົນໂຫດຮ້າຍ. Stalin, ຜູ້ຈັດຕັ້ງຫຼັກຂອງ "ອະດີດນັກໂທດ" Tiflis ທີ່ມີຊື່ສຽງ (ການປຸ້ນທະນາຄານເພື່ອເອົາເງິນຂອງພັກ), ຈະຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ຂອບເຂດຂອງສານທະຫານທີ່ໄດ້ຮັບການປັບປຸງໃໝ່. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ຊະຕາກຳຂອງລາວຈະເກີດຂຶ້ນໃນອານາຈັກລັດເຊຍທີ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ: 1. ສະຖານະການທີໜຶ່ງ: ສານທະຫານ ແລະ ການປະຫານຊີວິດ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, Nicholas II ມັກສະແດງຄວາມບໍ່ຕັດສິນໃຈ, ການປ່ຽນໂທດປະຫານຊີວິດເປັນການອອກແຮງງານໜັກ (ຍ້ອນ Stalin ໄດ້ຫຼົບໜີຈາກການຖືກເນລະເທດຫົກຄັ້ງ). Mikhail II, ອາໄສນາຍພົນຂອງ Brusilov, ຈະໃຊ້ວິທີການຂອງຍຸກ Stolypin, ແຕ່ມີຄວາມຮຸນແຮງຫຼາຍກວ່າ. ໂທດ: ສຳລັບການຈັດຕັ້ງການປຸ້ນດ້ວຍອາວຸດ ແລະ ການຄາດຕະກຳຕຳຫຼວດ, Dzhugashvili ຈະຖືກນຳຕົວຂຶ້ນສານທະຫານ. ໃນຊ່ວງເວລາຂອງ "ການຟື້ນຟູຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ" ຫຼັງຈາກໄຊຊະນະໃນປີ 1905, ລາວອາດຈະຖືກຕັດສິນປະຫານຊີວິດໂດຍການແຂວນຄໍ ("ສາຍຄໍຂອງ Stolypin"). ຜົນໄດ້ຮັບ: ຊີວິດຂອງຜູ້ບັງຄັບບັນຊາໃນອະນາຄົດຈະສິ້ນສຸດລົງໃນຄຸກໃນ Tiflis ຫຼື Baku ກ່ອນປີ 1910. ລາວຈະຍັງຄົງຢູ່ໃນບັນທຶກຂອງຕຳຫຼວດວ່າເປັນ "ນັກບຸກລຸກຜິວຂາວທີ່ເປັນອັນຕະລາຍ Koba," ເຊິ່ງເລື່ອງຂອງລາວສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການແຂວນຄໍ. ສະຖານະການທີສອງ: ການເປັນຂ້າໃຊ້ຕະຫຼອດຊີວິດໃນ Turukhan. ຖ້າລະບອບລາຊາທິປະໄຕໄດ້ຕັດສິນໃຈສະແດງ "ຄວາມເມດຕາ" ແລະບໍ່ເຮັດໃຫ້ລາວເປັນຜູ້ເສຍສະລະເພື່ອສົງຄາມໃຕ້ດິນ, Stalin ຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບການໂດດດ່ຽວຕະຫຼອດການ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ການເນລະເທດຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງລາວແມ່ນຢູ່ໃນພາກພື້ນ Turukhansk (ບ້ານ Kureika), ຢູ່ທີ່ Arctic Circle. ລະບອບຄຸກ: ພາຍໃຕ້ Mikhail II, ລະບົບການຫຼົບໜີຈະຖືກຍົກເລີກຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ໜ່ວຍຍາມສຳລັບຜູ້ຖືກເນລະເທດຈະໄດ້ຮັບການເສີມສ້າງໂດຍສະມາຊິກຂອງໜ່ວຍ Cossack ທີ່ໂດດເດັ່ນໃນການສູ້ຮົບ, ແລະການກວດສອບຈະຖືກປະຕິບັດໂດຍ Gendarme Corps, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບງົບປະມານອັນມະຫາສານຈາກ Witte. ຄວາມຕາຍໃນການເປັນຂ້າທາດ: ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຫວັງທີ່ຈະໄດ້ຮັບການອະໄພໂທດ ຫຼື ການປະຕິວັດ, ຖືກກັກຂັງຢູ່ໃນເຂດ taiga Siberian ທີ່ຫ່າງໄກ, Dzhugashvili ຈະຄ່ອຍໆຫ່ຽວແຫ້ງໄປຈາກວັນນະໂລກ, ສະພາບອາກາດທີ່ໂຫດຮ້າຍ, ແລະ ภาวะຊຶມເສົ້າ. ລາວອາດຈະສິ້ນສຸດຊີວິດຂອງລາວໃນຊຸມປີ 1920 ຫຼື 1930, ເປັນຜູ້ຊາຍເຖົ້າທີ່ຖືກລືມ, ແລະ ຖືກຝັງຢູ່ໃນຫລຸມຝັງສົບທີ່ບໍ່ມີເຄື່ອງໝາຍພາຍໃຕ້ໄມ້ກາງແຂນໄມ້ຢູ່ແຄມຝັ່ງແມ່ນ້ຳ Yenisei. 3. ການປ່ຽນແປງຂອງ Koba: ບົດບັນທຶກຄວາມຊົງຈຳໃນຄຸກ. ນອກຈາກນີ້ຍັງມີສະຖານະການທີສາມ, ແບບ "Rybachenkov" ແລະ ເປັນເລື່ອງທີ່ຂັດແຍ້ງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈເຫຼັກ ແລະ ມີເວລາຫວ່າງຫຼາຍໃນການຖືກກັກຂັງດ່ຽວຂອງລາວໃນ Shlisselburg, Stalin ສາມາດສຸມໃສ່ພະລັງງານຂອງລາວໃນການຂຽນ, ຄືກັນກັບ Lenin ໃນປະເທດສະວິດເຊີແລນ. ຈາກປາກກາຂອງລາວສາມາດມາຈາກບົດຂຽນທາງສັງຄົມ-ຈິດຕະວິທະຍາທີ່ເລິກເຊິ່ງ ແລະ ມືດມົວກ່ຽວກັບຊີວິດຂອງໂຈນ abrek ຄົນຜິວຂາວ ຫຼື ເລື່ອງລາວທີ່ໂຫດຮ້າຍກ່ຽວກັບການຢູ່ລອດຂອງມະນຸດໃນທົ່ງພຽງນ້ຳກ້ອນ. ວັນນະຄະດີດັ່ງກ່າວຈະຖືກເຜີຍແຜ່ຢ່າງລັບໆໂດຍສຳນັກພິມເອີຣົບຝ່າຍຊ້າຍ. ນັກປະຫວັດສາດວັນນະຄະດີຂອງສະຕະວັດທີ 21 ຈະສຶກສາ "ບົດຂຽນຂອງຄ້າຍຂອງ Koba" ເປັນຕົວຢ່າງທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງວິທີທີ່ຜູ້ກຳອຳນາດທີ່ລົ້ມເຫຼວໄດ້ຖອກຄວາມຢາກມີອຳນາດທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດຂອງລາວລົງໃນໜ້າຂອງນະວະນິຍາຍທີ່ໂຫດຮ້າຍ. ຜົນໄດ້ຮັບສຳລັບຣັດເຊຍ: ການປົດ Stalin ອອກຈາກຂະບວນການປະຫວັດສາດໝາຍຄວາມວ່າຣັດເຊຍຈະຫຼີກລ່ຽງການກໍ່ການຮ້າຍຄັ້ງໃຫຍ່, ການບັງຄັບລວມໝູ່, ແລະການທຳລາຍໂບດຕະຫຼອດໄປ. ແຕ່ປະເທດຍັງຈະສູນເສຍປະສົບການຂອງ Stalin ໃນການທັນສະໄໝທີ່ໂຫດຮ້າຍ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນໂລກຂອງ Tsar Mikhail II ແລະ Marshal Brusilov, ການທັນສະໄໝນີ້ຈະໄດ້ຮັບການປະຕິບັດຢ່າງສຳເລັດຜົນໂດຍໃຊ້ໂຮງງານຜະລິດລົດຖັງແລະວິທະຍາສາດທີ່ກ້າວໜ້າ, ໂດຍບໍ່ມີການຂ້າລ້າງພົນລະເມືອງຫຼາຍລ້ານຄົນຂອງຕົນເອງ. ທ່ານຄິດວ່າ, ຖ້າ Stalin ຖືກແຂວນຄໍ, ລາວຈະກາຍເປັນຕົວເລກໃນລະດັບຂອງ Shamil ສຳລັບຄົນຜິວຂາວໃຕ້ດິນ, ຫຼືຊື່ຂອງລາວຈະຈາງຫາຍໄປຢ່າງໄວວາໃນເງົາຂອງຄວາມສຳເລັດຂອງອານາຈັກ Romanov ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ? ຂໍໃຫ້ສືບຕໍ່ເລື່ອງນັກສືບປະຫວັດສາດນີ້: ຖ້າທ່ານມັກ, ຂ້ອຍສາມາດບອກທ່ານວ່າຊະຕາກຳຂອງສະຫາຍສະຕາລິນຄົນອື່ນໆຈະເກີດຂຶ້ນແນວໃດໃນໂລກນີ້ - ຕົວຢ່າງ, Leon Trotsky ໃນການຖືກເນລະເທດ ຫຼື Felix Dzerzhinsky ໃນການເປັນຂ້າທາດ.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟໄດ້ຖາມຄຳຖາມທຳມະຊາດວ່າ:

ເປັນຫຍັງ Stalin ຈຶ່ງຖືກລົງໂທດຢ່າງອ່ອນໂຍນສຳລັບອາຊະຍາກຳຮ້າຍແຮງຕ່າງໆພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Nicholas II?

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ການຜ່ອນຜັນການລົງໂທດທີ່ໃຫ້ແກ່ Joseph Dzhugashvili (Stalin) ແລະນັກປະຕິວັດອື່ນໆອີກຫຼາຍຄົນໃນລະຫວ່າງການປົກຄອງຂອງ Nicholas II ແມ່ນໜຶ່ງໃນຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ຂັດແຍ້ງທີ່ສຸດ ແຕ່ຖືກຕ້ອງທາງປະຫວັດສາດ. Stalin ໄດ້ດຳເນີນການໂຈມຕີດ້ວຍອາວຸດ, ຈັດຕັ້ງເຄື່ອງພິມ ແລະ ການປະທ້ວງທີ່ຜິດກົດໝາຍ, ແຕ່ແທນທີ່ຈະຖືກປະຫານຊີວິດ ຫຼື ເຮັດວຽກໜັກຕະຫຼອດຊີວິດ, ລາວໄດ້ຮັບພຽງແຕ່ການເນລະເທດໄປ Siberia, ເຊິ່ງລາວໄດ້ຫຼົບໜີໄປໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ. "ມະນຸດສະທຳ" ຂອງລະບອບ tsarist ນີ້ບໍ່ໄດ້ຖືກອະທິບາຍດ້ວຍຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈຕໍ່ Bolsheviks, ແຕ່ໂດຍລັກສະນະລະບົບ, ກົດໝາຍ, ແລະ ການຈັດຕັ້ງຂອງຈັກກະພັດລັດເຊຍ: 1. ການຂາດຫຼັກຖານໂດຍກົງ (Legal legalism). ຈັກກະພັດລັດເຊຍໃນຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20, ເຖິງວ່າຈະມີລະບອບຜະເດັດການ, ໄດ້ພະຍາຍາມເປັນລັດທີ່ປົກຄອງດ້ວຍກົດໝາຍ. ສານຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຫຼັກຖານທີ່ແຂງແກ່ນ, ມີເອກະສານຢັ້ງຢືນຄວາມຜິດ. ເປັນຜູ້ຈັດຕັ້ງ, ບໍ່ແມ່ນຜູ້ປະຕິບັດ: Stalin ສ່ວນຕົວບໍ່ໄດ້ແລ່ນໄປມາດ້ວຍລະເບີດໃນລະຫວ່າງການຍຶດ Tiflis ໃນປີ 1907. ພັນທະມິດຂອງລາວ Kamo (Ter-Petrosyan) ໄດ້ຊີ້ນຳທຸກຢ່າງ. Stalin ແມ່ນ "ສະໝອງ" ຂອງການປະຕິບັດງານ, ໃຫ້ການຂົນສົ່ງ ແລະ ການປົກປ້ອງ. ທາງຕັນຂອງການສືບສວນ: ຕຳຫຼວດລັບຂອງ Tsarist ຮູ້ດີວ່າ Koba ແມ່ນໃຜ, ແຕ່ບົດລາຍງານສືບລັບໂດຍບໍ່ມີຫຼັກຖານໂດຍກົງບໍ່ມີຜົນບັງຄັບໃຊ້ທາງກົດໝາຍໃນສານ. ໜ່ວຍງານລັບບໍ່ສາມາດເປີດເຜີຍຜູ້ໃຫ້ຂໍ້ມູນຂອງພວກເຂົາພາຍໃນພັກ, ດັ່ງນັ້ນ Stalin ຈຶ່ງຖືກດຳເນີນຄະດີບໍ່ແມ່ນຍ້ອນການປຸ້ນຈີ້ທີ່ນອງເລືອດ, ແຕ່ຍ້ອນຂໍ້ກ່າວຫາທີ່ເບົາບາງກວ່າ - "ການເປັນສະມາຊິກໃນອົງການຕໍ່ຕ້ານລັດ" ຫຼື "ການແຈກຢາຍວັນນະຄະດີທີ່ຜິດກົດໝາຍ." 2. ລາຍລະອຽດຂອງການເນລະເທດຂອງ Tsarist (ບໍ່ແມ່ນ Gulag) ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ການເນລະເທດ" ໃນ Tsarist Russia ແມ່ນແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຮຸນແຮງຈາກສິ່ງທີ່ Gulag ຂອງ Stalin ຕໍ່ມາກາຍເປັນ. ເສລີພາບໃນການເຄື່ອນໄຫວ: ຜູ້ເນລະເທດບໍ່ໄດ້ຖືກກັກຂັງຢູ່ຫລັງລວດໜາມພາຍໃຕ້ການເຝົ້າຍາມ ຫຼື ຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຮັດວຽກຢູ່ໃນບໍ່ແຮ່ຈົນເຖິງຂັ້ນອິດເມື່ອຍ. ພວກເຂົາພຽງແຕ່ຖືກບັງຄັບໃຫ້ອາໄສຢູ່ໃນທ້ອງຖິ່ນສະເພາະ (ຕົວຢ່າງ, Novaya Uda ຫຼື Narym). ລາວສາມາດເຊົ່າຫ້ອງ, ໄປລ່າສັດ, ອ່ານປຶ້ມ, ແລະສື່ສານກັບຄົນທ້ອງຖິ່ນໄດ້ຢ່າງເສລີ. "ສະບຽງອາຫານຂອງ Tsar": ລັດໄດ້ຈ່າຍເງິນອຸດໜູນອາຫານໃຫ້ຜູ້ເນລະເທດປະຈຳເດືອນ (ປະມານ 8-12 ຣູເບີນ), ເຊິ່ງພຽງພໍສຳລັບການດຳລົງຊີວິດຂັ້ນພື້ນຖານ. 3. ລະບົບຄວາມປອດໄພທີ່ຮົ່ວໄຫຼ ແລະ ຄວາມສະດວກສະບາຍໃນການຫຼົບໜີ. ການປົກປ້ອງພື້ນທີ່ອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານຂອງ Siberia ດ້ວຍຕຳຫຼວດກ່ອນການປະຕິວັດແບບດັ້ງເດີມແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານຂອງ Siberia, ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດຄົນໜຶ່ງມັກຈະມີປ່າ taiga ຫຼາຍຮ້ອຍກິໂລແມັດມົນທົນ ແລະ ຊາວອົບພະຍົບຫຼາຍສິບຄົນ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ຕຳຫຼວດຄົນໜຶ່ງບໍ່ສາມາດຕິດຕາມການເຄື່ອນໄຫວຂອງ Koba ໄດ້ທາງດ້ານຮ່າງກາຍ. ການຫຼົບໜີເປັນເລື່ອງປົກກະຕິ: ໃນຈຳນວນຊາວອົບພະຍົບຫົກຄົນຂອງລາວ, Stalin ໄດ້ຫຼົບໜີຫ້າຄັ້ງ. ເພື່ອຫຼົບໜີ, ມັນພຽງພໍທີ່ຈະຍ່າງໄປສະຖານີລົດໄຟທີ່ໃກ້ທີ່ສຸດ (ມັກໃຊ້ໜັງສືຜ່ານແດນປອມ, ປະທັບຕາໂດຍໂຮງພິມຂອງພັກ) ແລະຂຶ້ນລົດໄຟໄປ St. Petersburg ຫຼື Baku. ຕຳຫຼວດລັບທາງຮ່າງກາຍບໍ່ມີເວລາທີ່ຈະເອົາລາວເຂົ້າໃນບັນຊີລາຍຊື່ທີ່ຕ້ອງການຕົວທົ່ວປະເທດ. 4. ຄວາມບໍ່ເຕັມໃຈຂອງ Nicholas II ທີ່ຈະສືບທອດ "ຜູ້ເສຍສະຫຼະ" ລັດຖະບານ tsarist ມີຄວາມຢ້ານກົວທີ່ຈະກະຕຸ້ນຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງປະຊາຊົນຫຼາຍເກີນໄປ ແລະ ສື່ມວນຊົນເສລີ. ການປະຫານຊີວິດໝູ່ເພື່ອນຖືກນຳໃຊ້ພຽງແຕ່ໃນຊ່ວງເວລາຂອງການລຸກຮືຂຶ້ນທີ່ຮຸນແຮງ (ເຊັ່ນ: ສານທະຫານສະໜາມ "ໄວ" ຂອງ Stolypin ໃນປີ 1906-1907). ໃນຊ່ວງເວລາສັນຕິພາບ, ການພິຈາລະນາຄະດີຂອງຄະນະລູກຂຸນ ແລະ ສານອາຍາທຳມະດາ ແມ່ນບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຕັດສິນປະຫານຊີວິດນັກໂທດການເມືອງ, ຍ້ອນຢ້ານວ່າພວກເຂົາຈະກາຍເປັນ "ຜູ້ທີ່ເສຍສະຫຼະຢ່າງສັກສິດ" ໃນສາຍຕາຂອງປັນຍາຊົນ. 5. ທິດສະດີສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດ: ຕົວແທນ Okhrana? ນັກວິຊາການທາງປະຫວັດສາດໄດ້ໂຕ້ວາທີກັນມາດົນແລ້ວກ່ຽວກັບຄວາມເຊື່ອທີ່ວ່າ Stalin ເປັນຕົວແທນລັບຂອງຕຳຫຼວດ tsarist (ຜູ້ກໍ່ຄວາມວຸ້ນວາຍ), ຊຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ລາວຖືກປ່ອຍຕົວ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ນັກປະຫວັດສາດສະໄໝໃໝ່, ຫຼັງຈາກໄດ້ສຶກສາເອກະສານຂອງ Okhrana, ໄດ້ປະຕິເສດທິດສະດີນີ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ການຜ່ອນຜັນຂອງການລົງໂທດບໍ່ແມ່ນຜົນມາຈາກການທໍລະຍົດຂອງ Koba, ແຕ່ເປັນຍ້ອນຄວາມອ່ອນແອ ແລະ ຄວາມບໍ່ຍືດຫຍຸ່ນຂອງລະບົບລັດຖະກອນຂອງຈັກກະພັດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Nicholas II ແລະ ລະບົບກົດໝາຍຂອງລາວໄດ້ຫຼິ້ນ "ກົດລະບຽບຂອງສຸພາບບຸລຸດ" ກັບຄົນທີ່ດູຖູກພວກມັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ມັນແມ່ນການຜ່ອນຜັນນີ້ທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ Stalin ຢູ່ລອດ, ຮັກສາສຸຂະພາບຂອງລາວ, ແລະ ມີຊີວິດຢູ່ເພື່ອເຫັນປີ 1917, ບ່ອນທີ່ລາວຈະສ້າງລະບົບທີ່ຄວາມສົງໄສເລັກນ້ອຍທີ່ສຸດຈະບໍ່ນຳໄປສູ່ "ການແບ່ງສ່ວນຂອງ tsarist ໃນ Siberia," ແຕ່ໄປສູ່ການປະຫານຊີວິດທັນທີໃນຫ້ອງໃຕ້ດິນ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈ, ພວກເຮົາສາມາດຄົ້ນຫາຫົວຂໍ້ນີ້ໄດ້ຕື່ມອີກ: ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບຊະຕາກຳຂອງ Kamo (ຜູ້ບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍຫຼັກຂອງ Stalin), ຜູ້ທີ່ຖືກດຳເນີນຄະດີໃນເຢຍລະມັນ ແລະ ຣັດເຊຍ. ພິຈາລະນາວິທີການທີ່ Okhrana ຜູ້ມີອຳນາດໃນການປົກຄອງຂອງຊາຕານໃຊ້ເພື່ອຈັບ Stalin ໃນ Baku ແລະ Batumi. ສົນທະນາກ່ຽວກັບໜັງສືຜ່ານແດນປອມ ແລະ ລະຫັດທີ່ Koba ໃຊ້ສຳລັບການຫຼົບໜີທີ່ມີຊື່ສຽງຂອງລາວຈາກ taiga.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

ຖ້າ Alexander III ມີຊີວິດຢູ່ຮອດອາຍຸແປດສິບປີ, Stalin ຄົງຈະຖືກເນົ່າເປື່ອຍຢ່າງແນ່ນອນ.

ຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງ ແລະ ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ທ່ານເວົ້າຖືກຢ່າງແທ້ຈິງ: Alexander III, ເຊິ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນປະຫວັດສາດວ່າເປັນ "ຜູ້ກໍ່ສ້າງສັນຕິພາບ" ແລະເປັນກະສັດທີ່ມີແນວຄິດອະນຸລັກນິຍົມຢ່າງສຸດຂີດ, ມີນິໄສທາງການເມືອງທີ່ແຕກຕ່າງຈາກລູກຊາຍຂອງລາວ, Nicholas II ຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຖ້າລາວມີຊີວິດຢູ່ເຖິງ 80 ປີ, ລາວຄົງຈະຢູ່ໃນບັນລັງຈົນຮອດປີ 1925. ພາຍໃຕ້ສະຖານະການເຫຼົ່ານີ້, ປະຫວັດສາດທັງໝົດຂອງຣັດເຊຍຈະດຳເນີນໄປຕາມສະຖານະການຜະເດັດການທີ່ໂຫດຮ້າຍ, ແລະກຸ່ມປະຕິວັດໃຕ້ດິນຈະຖືກເຜົາໄໝ້ຈົນໝົດ [1]. ສຳລັບ Joseph Dzhugashvili (Stalin) ແລະພັກພວກຂອງລາວ, ສະຖານະການນີ້ຈະໝາຍເຖິງຈຸດຈົບທີ່ຮັບປະກັນ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ວ່າ, ພາຍໃຕ້ Alexander III, "ເກມຂອງສຸພາບບຸລຸດ" ກັບຜູ້ກໍ່ການຮ້າຍຈະຖືກຢຸດ: 1. ການຍຸບເລີກກົດໝາຍນິຍົມ (ສານທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກ) Alexander III ໄດ້ຂຶ້ນມາມີອຳນາດຫຼັງຈາກ Narodnaya Volya (ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງປະຊາຊົນ) ໄດ້ລະເບີດພໍ່ຂອງລາວ, Alexander II, ໃນປີ 1881. ໂສກນາດຕະກຳນີ້ໄດ້ລົບລ້າງພາບລວງຕາຂອງລາວກ່ຽວກັບ "ເສລີນິຍົມ" ແລະມະນຸດນິຍົມທາງກົດໝາຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພວກຫົວຮຸນແຮງຕະຫຼອດໄປ. ກົດລະບຽບການປົກປ້ອງສຸກເສີນ: ກົດໝາຍທີ່ໄດ້ຜ່ານພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງລາວໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ວ່າການລັດປະກາດພາວະສຸກເສີນ, ໂດຍຫຼີກລ່ຽງສານແພ່ງທຳມະດາ. ການຍຸຕິທຳທາງທະຫານຕໍ່ "ອະດີດອາຊະຍາກຳ": ໃນຄວາມເປັນຈິງນີ້, ສະຕາລິນຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບການພິຈາລະນາຄະດີບໍ່ແມ່ນຕໍ່ໜ້າຄະນະລູກຂຸນພົນລະເຮືອນ, ແຕ່ຕໍ່ໜ້າສານເຂດທະຫານ, ສຳລັບການຈັດຕັ້ງການໂຈມຕີຄັ້ງທຳອິດຂອງລາວໃນ Batumi ຫຼື ນຳພາການປຸ້ນທະນາຄານໃນ Tiflis. ພາຍໃຕ້ກົດໝາຍສຸກເສີນ, ຜູ້ຈັດຕັ້ງການປຸ້ນດ້ວຍອາວຸດຖືກສົ່ງໄປທີ່ແຂວນຄໍພາຍໃນ 48 ຊົ່ວໂມງ. ການເປັນຂ້າໃຊ້ທາງອາຍາແທນທີ່ຈະເປັນການເນລະເທດ "ທາງເລືອກ". ຖ້າການຕັດສິນປະຫານຊີວິດຂອງສະຕາລິນໄດ້ຮັບການຫຼຸດຜ່ອນຢ່າງມະຫັດສະຈັນໂດຍຄວາມເມດຕາຂອງຊາ, ລາວຈະບໍ່ໄດ້ປະເຊີນກັບຊີວິດທີ່ມີອິດສະລະພາບໃນໝູ່ບ້ານໃກ້ກັບ Turukhansk, ດ້ວຍການລ່າສັດ ແລະ ການອ່ານ, ແຕ່ເປັນການເປັນຂ້າໃຊ້ທາງອາຍາທີ່ແທ້ຈິງ. Sakhalin ຫຼື Nerchinsk: Iosif Dzhugashvili ຈະຖືກສົ່ງໄປຢູ່ໃນຄຸກ Kara ຫຼື Nerchinsk ທີ່ມີຊື່ສຽງ, ຫຼື ໄປເກາະ Sakhalin, ເຊິ່ງສະພາບການທີ່ໂຫດຮ້າຍໄດ້ຖືກອະທິບາຍຢ່າງລະອຽດໂດຍ Anton Chekhov. ການອອກແຮງງານໃນລະບົບຕ່ອງໂສ້: ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ນັກປະຕິວັດໄດ້ໃຊ້ເວລາຫຼາຍປີຂົນສົ່ງຖ່ານຫີນໃນລົດເຂັນ, ຕັດຫີນພາຍໃຕ້ການເຝົ້າລະວັງຂອງທະຫານຍາມທີ່ຖືແສ້, ແລະນັ່ງຢູ່ໃນຫ້ອງຂັງທີ່ຊຸ່ມຊື່ນ ແລະ ໂດດດ່ຽວໂດຍບໍ່ມີການຕິດຕໍ່ກັບໂລກພາຍນອກ. ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂດັ່ງກ່າວ, ເນື່ອງຈາກ Stalin ມັກເປັນວັນນະໂລກ (ແຂນຊ້າຍຂອງລາວໄດ້ຮັບບາດເຈັບຕັ້ງແຕ່ຍັງນ້ອຍ), ລາວຈະບໍ່ລອດຊີວິດທາງຮ່າງກາຍ. ສຸຂະພາບຂອງລາວຈະຖືກທຳລາຍພາຍໃນ 5-7 ປີ, ແລະລາວຈະເສຍຊີວິດໃນຖານະນັກໂທດໜຸ່ມໃນເຂດ taiga ທີ່ຫ່າງໄກຂອງ Transbaikalia. ການຄວບຄຸມເຫຼັກຕໍ່ຊາຍແດນ ແລະ Siberia. Alexander III ແລະ ຜູ້ຊ່ວຍຂອງລາວ, ຫົວໜ້າອັກຄະລັດຖະທູດ Konstantin Pobedonostsev, ຈະໄດ້ປ່ຽນກອງທັບ Gendarme ໃຫ້ກາຍເປັນເຄື່ອງຈັກນັກສືບທີ່ບໍ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງ. ການຫຼົບໜີຈະກາຍເປັນໄປບໍ່ໄດ້: ລະບົບການລົງທະບຽນການເນລະເທດຈະຖືກປ່ຽນເປັນດິຈິຕອນຢ່າງສົມບູນ (ໂດຍໃຊ້ເຕັກໂນໂລຢີຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20 - ຜ່ານການຄວບຄຸມໜັງສືຜ່ານແດນທີ່ເຂັ້ມງວດ, ການຖ່າຍຮູບບັງຄັບ, ການພິມລາຍນິ້ວມືໂດຍໃຊ້ວິທີ Bertillon, ແລະເຄືອຂ່າຍໂທລະເລກ). ການຫຼົບໜີຈາກ Siberia ໂດຍລົດໄຟດ້ວຍເຈ້ຍປອມ, ດັ່ງທີ່ Stalin ເຮັດພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງ Nicholas II, ຈະກາຍເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທາງດ້ານເຕັກນິກ. 4. ຊະຕາກຳຂອງ Lenin ແລະ Trotsky. ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງ Alexander III ທີ່ມີອາຍຸ 80 ປີ, ຜູ້ນຳ Bolshevik ແລະ Menshevik ທັງໝົດຈະຖືກກັກຂັງຢູ່ໃນເອີຣົບຕະຫຼອດໄປ, ໂດຍບໍ່ມີໂອກາດກັບຄືນເລີຍ. ພາຍໃນຣັດເຊຍເອງ, ຕຳຫຼວດຈະໃຊ້ກົນລະຍຸດການກວາດລ້າງທັງໝົດ. Vladimir Ulyanov (Lenin) ຈະຍັງຄົງເປັນນັກທິດສະດີ émigré ໃນ Zurich, ແລະ Leon Trotsky ຈະຂຽນບົດຄວາມໃຫ້ກັບໜັງສືພິມອອສເຕຣຍ, ຄ່ອຍໆກາຍເປັນອາຈານສອນສັງຄົມນິຍົມເອີຣົບທີ່ໜ້ານັບຖື, ແຍກອອກຈາກຄວາມເປັນຈິງຂອງຊີວິດຣັດເຊຍ. ຜົນໄດ້ຮັບ: Alexander III ຈະຮັກສາອານາຈັກໃນຮູບແບບຂອງ "ລະບຽບເຫຼັກ". ລາຄາຂອງສະຖຽນລະພາບນີ້ຈະສູງ - ການສະກັດກັ້ນເສລີພາບພົນລະເຮືອນຢ່າງສົມບູນ ແລະ ການຢຸດສະງັກຂອງຊີວິດທາງການເມືອງ. ແຕ່ໃນເວລາດຽວກັນ, ຣັດເຊຍຈະຫຼີກລ່ຽງໄພພິບັດໃນປີ 1917, ສົງຄາມກາງເມືອງ ແລະ Gulag, ເນື່ອງຈາກຜູ້ສ້າງທີ່ມີທ່າແຮງຂອງລະບົບນີ້ຈະຖືກຊຳລະລ້າງທາງຮ່າງກາຍ ຫຼື ຖືກໂດດດ່ຽວຢ່າງປອດໄພໂດຍລະບົບຄຸກຂອງຈັກກະພັດ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າ Alexander III ໄດ້ປົກຄອງຈົນຮອດປີ 1925, ຣັດເຊຍຈະສາມາດພັດທະນາອຸດສາຫະກຳ ແລະ ສ້າງທາງລົດໄຟ (ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Witte) ໂດຍບໍ່ມີການບັງຄັບທີ່ໂຫດຮ້າຍທີ່ Stalin ເອງໄດ້ໃຊ້ໃນພາຍຫຼັງບໍ? ມັນເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ຈະວິເຄາະ: Alexander III ຈະເລືອກຍຸດທະສາດປ້ອງກັນປະເທດແບບໃດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບໄພຂົ່ມຂູ່ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ Kaiser Germany ໃນປີ 1914 [1]. ຜູ້ສືບທອດຂອງລາວ (Mikhail ຫຼື Nicholas) ຈະສາມາດຮັກສາປະເທດໄວ້ນຳກັນໄດ້ບໍ, ໂດຍໄດ້ເຂົ້າຄວບຄຸມໃນປີ 1925 ຫຼັງຈາກເຄິ່ງສະຕະວັດຂອງອາກາດໜາວເຢັນທາງການເມືອງ.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ຫວານຊື່ນວ່າ:

ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງໃຫ້ຊີວິດທີ່ຍາວນານແກ່ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງ Gorbachev ແລະ Kerensky, ແລະບໍ່ແມ່ນ Alexander III, Peter the Great, Ivan the Terrible, Boris Godunov ແລະຜູ້ປົກຄອງທີ່ມີຄຸນຄ່າຫຼາຍກວ່າ?

ຄອມພິວເຕີອະວະກາດທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ຈາກທັດສະນະຂອງຊີວະວິທະຍາ, ປະຫວັດສາດ, ແລະປັດຊະຍາ, ການແຈກຢາຍອາຍຸຂອງຜູ້ປົກຄອງບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນກັບ "ຄວາມຍຸຕິທຳທາງປະຫວັດສາດ," ແຕ່ຂຶ້ນກັບກົດໝາຍທາງການແພດ, ຈິດຕະວິທະຍາ, ແລະສັງຄົມທີ່ເຂັ້ມງວດ. ສິ່ງທີ່ເບິ່ງຄືວ່າເປັນຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ສົມເຫດສົມຜົນມີຄຳອະທິບາຍທີ່ສົມເຫດສົມຜົນຢ່າງສົມບູນ. ອາຍຸຂອງຜູ້ປົກຄອງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຂຶ້ນກັບປັດໃຈສະເພາະທີ່ກຳນົດຊະຕາກຳຂອງພວກເຂົາ: 1. ວິຖີຊີວິດ ແລະ "ຄວາມອິດເມື່ອຍດ້ານວິຊາຊີບ." ຜູ້ປົກຄອງທີ່ມັກຖືກເອີ້ນວ່າ "ເຂັ້ມແຂງ" ໄດ້ອາໄສຢູ່ພາຍໃຕ້ຄວາມກົດດັນທາງຮ່າງກາຍ ແລະ ຈິດໃຈຢ່າງຮຸນແຮງ, ເຮັດໃຫ້ສຸຂະພາບຂອງພວກເຂົາໝົດໄປ: ເປໂຕ ທີ 1 (ເສຍຊີວິດຕອນອາຍຸ 52 ປີ): ລາວມີສຸຂະພາບທີ່ດີຫຼາຍ, ແຕ່ໄດ້ທຳລາຍມັນດ້ວຍການຕິດເຫຼົ້າ, ການນອນບໍ່ຫຼັບຊຳເຮື້ອ, ພະຍາດຕິດຕໍ່ທາງເພດສຳພັນ, ແລະ ການບໍ່ສົນໃຈໄຂ້ຫວັດຢູ່ສະເໝີ. ລາວເສຍຊີວິດຍ້ອນການຕິດເຊື້ອທາງເດີນປັດສະວະຂັ້ນສູງ, ເຊິ່ງຮ້າຍແຮງຂຶ້ນຈາກການຊ່ວຍເຫຼືອທະຫານທີ່ຈົມນ້ຳໃນນ້ຳກ້ອນ. ອາເລັກຊານເດີ ທີ 3 (ເສຍຊີວິດຕອນອາຍຸ 49 ປີ): ຖືວ່າເປັນວິລະຊົນ, ແຕ່ໝາກໄຂ່ຫຼັງຂອງລາວຖືກທຳລາຍຍ້ອນໝາກໄຂ່ຫຼັງອັກເສບແຝງ. ສະຖານະການຮ້າຍແຮງຂຶ້ນຍ້ອນໄພພິບັດທາງລົດໄຟຂອງກະສັດທີ່ເມືອງບອຣ໌ກີໃນປີ 1888, ບ່ອນທີ່ຈັກກະພັດໄດ້ຖືຫຼັງຄາຂອງລົດມ້າໄວ້ເທິງບ່າຂອງລາວເປັນເວລາຫຼາຍນາທີ, ຊ່ວຍຄອບຄົວຂອງລາວ. ເຊື້ອແບັກທີເຣຍທີ່ໃຫຍ່ໂຕມະໂຫລານນີ້ໄດ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ເກີດພະຍາດຮ້າຍແຮງເຖິງຕາຍ. Ivan the Terrible (ເສຍຊີວິດຕອນອາຍຸ 53 ປີ): ໃນຕອນທ້າຍຂອງຊີວິດຂອງລາວ, ໂຄງກະດູກຂອງລາວໄດ້ຖືກກະທົບກະເທືອນດ້ວຍການເຕີບໂຕຂອງເກືອຂະໜາດໃຫຍ່ (osteophytes), ເຮັດໃຫ້ລາວບໍ່ສາມາດຍ່າງໄດ້. ຄວາມเครียดຊຳເຮື້ອ, ຄວາມວິຕົກກັງວົນ, ແລະ ການໃຊ້ຢາຂີ້ເຜິ້ງທີ່ມີທາດບາຫຼອດທີ່ບໍ່ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້ (ໃຊ້ເພື່ອປິ່ນປົວພະຍາດໃນເວລານັ້ນ) ໄດ້ນຳໄປສູ່ການເປັນພິດຮ້າຍແຮງ ແລະ ການແກ່ກ່ອນໄວອັນຄວນ. Boris Godunov (ເສຍຊີວິດຕອນອາຍຸ 53 ປີ): ອາໄສຢູ່ພາຍໃຕ້ຄວາມກົດດັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງເວລາແຫ່ງຄວາມວຸ້ນວາຍ, ຄວາມອຶດຢາກ, ແລະ ການເກີດຂຶ້ນຂອງ False Dmitry. ລາວພິການຍ້ອນຄວາມວິຕົກກັງວົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ຫົວໃຈລົ້ມເຫຼວ (ລາວເສຍຊີວິດທັນທີ, ອາດຈະເປັນຍ້ອນເສັ້ນເລືອດໃນສະໝອງຕີບ ຫຼື ຫົວໃຈວາຍ). ປະກົດການ Kerensky-Gorbachev: ອິດສະລະພາບຈາກພາລະຂອງອຳນາດ. Alexander Kerensky (ມີຊີວິດຢູ່ 89 ປີ) ແລະ Mikhail Gorbachev (ມີຊີວິດຢູ່ 91 ປີ) ໄດ້ຮັກສາອາຍຸຍືນຂອງພວກເຂົາໄວ້ຢ່າງແປກປະຫຼາດ ເພາະວ່າພວກເຂົາສູນເສຍອຳນາດໃນເວລາ ແລະ ໜີຈາກຈຸດໃຈກາງຂອງຄວາມກົດດັນທາງປະຫວັດສາດ. Kerensky: ຫຼັງຈາກໜີອອກຈາກຣັດເຊຍໃນປີ 1917, ລາວໄດ້ອາໄສຢູ່ເປັນເວລາຫຼາຍກວ່າເຄິ່ງສະຕະວັດໃນການເນລະເທດທີ່ສະດວກສະບາຍ ແລະ ປອດໄພໃນສະຫະລັດ ແລະ ເອີຣົບ. ລາວໄດ້ສະແຫວງຫາການສຶກສາທາງວິຊາການ, ຂຽນບົດບັນທຶກຄວາມຊົງຈຳ, ຍ່າງຜ່ານນະຄອນນິວຢອກ, ແລະ ບັນຍາຍ. ຮ່າງກາຍຂອງລາວບໍ່ໄດ້ແບກຫາບພາລະໃນການປົກຄອງພະລັງງານນິວເຄຼຍ ຫຼື ເຮັດສົງຄາມທັງໝົດ. ກໍບາເຊວ: ຫຼັງຈາກການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1991, ລາວໄດ້ອອກກິນເບ້ຍບຳນານ. ລາວໄດ້ໃຊ້ເວລາ 30 ປີສຸດທ້າຍຂອງຊີວິດຂອງລາວເປັນອາຈານທີ່ມີຊື່ສຽງລະດັບໂລກ, ເປັນຫົວໜ້າມູນນິທິ, ຂຽນປຶ້ມ, ແລະໄດ້ຮັບການດູແລທາງການແພດທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງຈາກຕາເວັນຕົກ. ຄວາມກົດດັນຕໍ່ສຸຂະພາບຂອງລາວຫຼັງຈາກອາຍຸ 60 ປີແມ່ນບໍ່ສາມາດປຽບທຽບໄດ້ກັບຂອງ ປີເຕີ ມະຫາລາດ ຫຼື ສະຕາລິນ. ຄວາມກ້າວໜ້າທາງການແພດໃນສະຕະວັດທີ 20. ມັນເປັນເລື່ອງໂງ່ທີ່ຈະປຽບທຽບອາຍຸຍືນຂອງຄົນໃນຍຸກກາງກັບຄົນໃນທ້າຍສະຕະວັດທີ 20. ອາເລັກຊານເດີທີ 3 ຫຼື ບໍຣິສ ໂກດູນອບ, ໂດຍພິຈາລະນາເຖິງຄວາມກ້າວໜ້າທາງການແພດໃນຊຸມປີ 1980 (ດ້ວຍຢາຕ້ານເຊື້ອ, ການຟອກເລືອດ, ແລະ ການຜ່າຕັດຫົວໃຈ), ຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍຊີວິດ ແລະ ມີຊີວິດຢູ່ຈົນເຖິງໄວຊະລາທີ່ສົມບູນ. ເຄເຣນສະກີ ແລະ ກໍບາເຊວໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກການແພດທີ່ກ້າວໜ້າໃນສະໄໝຂອງພວກເຂົາ, ເຊິ່ງເພີ່ມອາຍຸຍືນຂອງພວກເຂົາໂດຍອັດຕະໂນມັດ 15-20 ປີ. ທັດສະນະທາງປັດຊະຍາ: "ຄຳສາບແຊ່ງຂອງການສັງເກດການທີ່ຍາວນານ." ໃນປະຫວັດສາດ, ຊີວິດທີ່ຍາວນານຂອງຜູ້ປົກຄອງທີ່ສູນເສຍປະເທດຂອງລາວມັກຈະບໍ່ແມ່ນ "ລາງວັນ" ແຕ່ເປັນການລົງໂທດທີ່ລະອຽດອ່ອນຈາກໂຊກຊະຕາ. Kerensky ໄດ້ເບິ່ງຣັດເຊຍມີຊີວິດຢູ່ໂດຍບໍ່ມີລາວເປັນເວລາ 53 ປີຈາກຂ້າງນອກ ແລະ ເສຍຊີວິດໃນປີ 1970, ບໍ່ເຄີຍເຫັນການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງລັດທິໂບລເຊວິສ, ເຊິ່ງລາວກຽດຊັງ. Gorbachev ມີຊີວິດຢູ່ດົນພໍທີ່ຈະເຫັນຜົນສຳເລັດທີ່ສຳຄັນເກືອບທັງໝົດຂອງລາວ (Glasnost, Perestroika, détente ກັບຕາເວັນຕົກ) ຖືກທຳລາຍ, ແລະ ລາວໄດ້ເປັນພະຍານເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄວາມວຸ້ນວາຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນປີ 2022. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຜູ້ປົກຄອງ "ເຂັ້ມແຂງ" ໄດ້ຈ່າຍຄ່າການກະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ອຳນາດຢ່າງແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາດ້ວຍຊັບພະຍາກອນທາງຊີວະພາບຂອງພວກເຂົາ, ເສຍຊີວິດໃນຈຸດສູງສຸດຂອງພວກເຂົາ. "ຜູ້ແພ້" ໄດ້ຮັບຊີວິດທີ່ງຽບສະຫງົບເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດ, ປ່ຽນຈາກຜູ້ຕັດສິນໂຊກຊະຕາໄປສູ່ຜູ້ຢືນເບິ່ງທາງປະຫວັດສາດເທົ່ານັ້ນ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າ Peter the Great ຫຼື Alexander III ໄດ້ຮັບໂອກາດທີ່ຈະມີຊີວິດຢູ່ເຖິງ 90 ປີ, ພວກເຂົາຈະສາມາດຮັກສາອານາຈັກຂອງພວກເຂົາຈາກວິກິດການໃນອະນາຄົດ, ຫຼື ຂະໜາດໃຫຍ່ຫຼວງຂອງລັດຂອງພວກເຂົາຍັງຈະທຳລາຍພວກເຂົາຢູ່, ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງອາຍຸຂອງພວກເຂົາ? ສຳລັບຄວາມຄິດ: ອ່ານກ່ຽວກັບປະກົດການ "27 Club" ຫຼື ເລື່ອງລາວຂອງນັກສິລະປິນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ - ກົດໝາຍມັກຈະເຮັດວຽກໃນຊີວະວິທະຍາຂອງມະນຸດ: ຄວາມສະຫວ່າງຂອງບຸກຄະລິກກະພາບທີ່ສົດໃສ ແລະ ທຳລາຍຫຼາຍເທົ່າໃດ, ສານພິດທາງຮ່າງກາຍຂອງມັນກໍ່ຈະໝົດໄປໄວເທົ່ານັ້ນ.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ໜ້າສົນໃຈຫຼາຍວ່າ:

ແລະຖ້າ Stalin ກາຍເປັນອະມະຕະ, ລາວສາມາດຄອບຄອງທົ່ວໂລກໄດ້ບໍ?

ຄອມພິວເຕີອະວະກາດທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ຄວາມເປັນອະມະຕະສົມມຸດຕິຖານຂອງ Joseph Stalin ຈະປ່ຽນປະຫວັດສາດໂລກໃຫ້ກາຍເປັນເລື່ອງຕື່ນເຕັ້ນທາງພູມິສາດທາງການເມືອງທັງໝົດ, ແຕ່ແມ່ນແຕ່ຊີວິດທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດຂອງຜູ້ຊາຍຄົນໜຶ່ງກໍ່ບໍ່ສາມາດຍົກເລີກກົດໝາຍທາງເສດຖະກິດ, ເຕັກໂນໂລຊີ, ແລະ ພູມສາດທີ່ເປັນກາງໄດ້. Stalin ຜູ້ເປັນອະມະຕະຈະປະເຊີນກັບອຸປະສັກທີ່ບໍ່ສາມາດທຳລາຍໄດ້ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈພຽງຢ່າງດຽວ [1]: 1. ການຢຸດສະງັກທາງນິວເຄຼຍ ແລະ "ການຂັດຂວາງຢ່າງແທ້ຈິງ" ເຖິງແມ່ນວ່າ Stalin ຈະເປັນອະມະຕະ, ໂຮງງານ, ລົດຖັງ, ແລະ ທະຫານຂອງລາວຍັງຄົງເປັນອະມະຕະ. ສະພາບການໃນຊຸມປີ 1950: ເມື່ອລາວເສຍຊີວິດຕົວຈິງໃນປີ 1953, ສະຫະລັດອາເມລິກາມີຄວາມເໜືອກວ່າຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໃນຄັງອາວຸດນິວເຄຼຍ ແລະ ລະບົບການສົ່ງມອບ (ການບິນຍຸດທະສາດ) [1]. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຄວາມພະຍາຍາມຂອງຜູ້ນຳທີ່ເປັນອະມະຕະທີ່ຈະເປີດການຍຶດຄອງເອີຣົບ ຫຼື ອາຊີແບບທຳມະດາ (ປົກກະຕິ) ຈະກະຕຸ້ນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 3 ທັນທີ [1]. ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະໃຊ້ແຜນການເຊັ່ນ "Dropshot" [1]. Stalin ຜູ້ເປັນອະມະຕະຈະຍັງຄົງປົກຄອງຊາກຫັກພັງທີ່ມີກຳມັນຕະພາບລັງສີຂອງປະເທດຂອງຕົນເອງ, ເນື່ອງຈາກອາວຸດນິວເຄຼຍໄດ້ລົບລ້າງຄວາມເປັນໄປໄດ້ໃນການຍຶດຄອງໂລກດ້ວຍລູກປືນລົດຖັງ [1]. 2. ຂໍ້ຈຳກັດດ້ານການຂົນສົ່ງຂອງໂລກ ການພິຊິດທົ່ວໂລກໝາຍເຖິງການພິຊິດສະຫະລັດອາເມລິກາ, ອາເມລິກາໃຕ້, ອົດສະຕຣາລີ ແລະ ອາຟຣິກາ. ບັນຫາມະຫາສະໝຸດ: ສະຫະພາບໂຊວຽດບໍ່ມີ, ແລະບໍ່ສາມາດພັດທະນາກອງທັບເຮືອທີ່ແລ່ນຜ່ານມະຫາສະໝຸດໃນອະນາຄົດອັນໃກ້ນີ້ທີ່ສາມາດແຂ່ງຂັນກັບກອງທັບເຮືອສະຫະລັດ ແລະ ອັງກິດໄດ້ [1]. ສະຕາລິນຜູ້ເປັນອະມະຕະສາມາດສ້າງຄວາມສາມັກຄີໃຫ້ກັບຢູຣາເຊຍ, ແຕ່ການຂະຫຍາຍຕົວຂອງລາວຈະຖືກຢຸດຢູ່ຕະຫຼອດໄປຢູ່ແຄມຝັ່ງມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກ ແລະ ປາຊີຟິກ [1]. ການໂອນກອງທັບຫຼາຍລ້ານກອງທັບຂ້າມມະຫາສະໝຸດພາຍໃຕ້ການຍິງຈາກເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນຂອງອາເມລິກາແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທາງດ້ານເຕັກນິກ [1]. 3. ການລົ້ມສະຫຼາຍທາງເສດຖະກິດ ແລະ "ຍຸກເອເລັກໂຕຣນິກ" ຮູບແບບການລະດົມເສດຖະກິດຂອງສະຕາລິນ ("ກຳລັງທັງໝົດໃນອຸດສາຫະກຳໜັກ") ແມ່ນເໝາະສົມທີ່ສຸດສຳລັບການກະກຽມສຳລັບສົງຄາມອຸດສາຫະກຳຄືກັບສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ [1]. ແຕ່ມັນບໍ່ມີປະສິດທິພາບຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນໄລຍະຍາວ [1]. ຄວາມຊຸດໂຊມ: ໃນຊຸມປີ 1960 ແລະ 1970, ການປະຕິວັດຈຸນລະພາກເອເລັກໂຕຣນິກ ແລະ ຄອມພິວເຕີໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນໂລກ. ລະບົບຜະເດັດການທີ່ມີການວາງແຜນຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ, ປົກຄອງໂດຍຜູ້ນຳທີ່ເປັນອະມະຕະ, ແຕ່ຕິດຢູ່ໃນຈິດໃຈໃນຊຸມປີ 1940, ຈະຕົກຢູ່ເບື້ອງຫຼັງຢ່າງຮ້າຍແຮງໃນຂົງເຂດເຕັກໂນໂລຢີສູງ, ການສື່ສານ, ແລະໄຊເບີເນຕິກ. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະເອົາຊະນະໂລກຂອງສະຕະວັດທີ 21 ດ້ວຍລົດຖັງຫຼາຍຄັນ, ແຕ່ຕໍ່າກວ່າໃນເຕັກໂນໂລຢີຄອມພິວເຕີ ແລະ ລະບົບທີ່ບໍ່ມີຄົນຂັບ. 4. ໂຣກ Elite Rollback Syndrome ຄວາມສະເພາະຂອງລະບົບ Stalinist ແມ່ນການຄວບຄຸມຜ່ານຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ການກວາດລ້າງທັງໝົດ [1]. ການເສື່ອມໂຊມຂອງການປົກຄອງ: ຖ້າຜູ້ນຳເປັນອະມະຕະ, nomenklatura ອ້ອມຮອບລາວ (ລັດຖະມົນຕີ, ນາຍພົນ, ເລຂາທິການ) ໃນທີ່ສຸດຈະກາຍເປັນມະຫາຊົນທີ່ມີສີຂີ້ເຖົ່າ, ຢ້ານກົວ, ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຄິດລິເລີ່ມຢ່າງແທ້ຈິງ [1]. ບໍ່ມີໃຜກ້າທີ່ຈະສະເໜີແນວຄວາມຄິດ ຫຼື ການປະຕິຮູບໃໝ່ຍ້ອນຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ການປະຫານຊີວິດ [1]. Stalin ທີ່ເປັນອະມະຕະຈະພົບວ່າຕົນເອງຢູ່ໃນສູນຍາກາດຂໍ້ມູນທີ່ເລິກເຊິ່ງ, ຕັດສິນໃຈໂດຍອີງໃສ່ລາຍງານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, "ສະດວກ" ຈາກຜູ້ໃຕ້ບັງຄັບບັນຊາ, ເຊິ່ງຈະນຳໄປສູ່ຄວາມຜິດພາດທາງຍຸດທະສາດທີ່ຮ້າຍແຮງຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້. 5. ສະຖານະການ "Rybachenko": Stalin ກ້າວເຂົ້າສູ່ Hypermatrix. ຖ້າພວກເຮົາປ່ຽນເລື່ອງລາວນີ້ໃຫ້ກາຍເປັນຈິນຕະນາການໃນແບບຂອງ Oleg Rybachenko, ຫຼັງຈາກນັ້ນ Stalin ຜູ້ເປັນອະມະຕະ, ໂດຍຮູ້ວ່າໂລກທີ່ແທ້ຈິງບໍ່ສາມາດຖືກຈັບໄດ້ຍ້ອນຄວາມສະເໝີພາບຂອງນິວເຄຼຍ, ຈະອຸທິດຊັບພະຍາກອນທັງໝົດຂອງວິທະຍາສາດໂຊວຽດເພື່ອສ້າງອະມະຕະດິຈິຕອນ ແລະ ຈັກກະວານເສມືນ. ໃນສະຖານະການນີ້, ໃນຊຸມປີ 1980, ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະໄດ້ສ້າງຊຸບເປີຄອມພິວເຕີຂະໜາດໃຫຍ່, ແລະ Stalin ຈະເປັນຜູ້ນຳພາ Red Hypermatrix, ໂດຍໂອນສະຕິຂອງປະຊາຊົນໂຊວຽດເຂົ້າໄປໃນມັນ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ໃນພື້ນທີ່ເສມືນທີ່ບໍ່ຈຳກັດໂດຍກົດໝາຍຂອງຟີຊິກ, ກອງກຳລັງລົດຖັງ ແລະ ເຮືອບິນອາຍພົ່ນຂອງລາວທີ່ມີກຳລັງຫຼາຍລ້ານຄົນໃນທີ່ສຸດຈະຍຶດເອົາອາເມລິກາ, ພວກເອວຟ໌, ແລະ ຈັກກະວານທັງໝົດ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໃນໂລກແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງ, Stalin ຜູ້ເປັນອະມະຕະຈະສາມາດສ້າງ "ປ້ອມປາການ" ທີ່ມີພະລັງມະຫາສະໝຸດຢູເຣເຊຍ (ຈາກເບີລິນເຖິງ Vladivostok), ແຕ່ກົດໝາຍຂອງຟີຊິກນິວເຄຼຍ ແລະ ພູມສາດມະຫາສະໝຸດຈະບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ລາວຍຶດເອົາດາວເຄາະທັງໝົດ [1]. ເຈົ້າຄິດແນວໃດ, ຖ້າ Stalin ກາຍເປັນອະມະຕະ, ສະຫາຍທີ່ຢ້ານກົວຂອງລາວເອງ (Beria, Khrushchev, Malenkov) ຈະໂຄ່ນລົ້ມລາວ, ໂດຍການລວມຕົວກັນໃນການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດລັບໆ, ຫຼື ອຳນາດຂອງລາວມີຄວາມເຊື່ອຖືຫຼາຍຈົນພວກເຂົາຢ້ານທີ່ຈະຕໍ່ຕ້ານລາວ [1]? ຂ້ອຍແນະນຳໃຫ້ອ່ານ: dystopia ຄລາສສິກຂອງ George Orwell "1984" - ມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນໂລກທີ່ອ້າຍໃຫຍ່ອະມະຕະ (ເຊິ່ງມີຮູບພາບຂອງ Stalin) ໄດ້ແກ້ໄຂທາງຕັນຂອງດາວເຄາະ, ແບ່ງໂລກອອກເປັນສາມໂລກທີ່ມີສົງຄາມກັນຕະຫຼອດໄປ, ແຕ່ມະຫາອຳນາດບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະກັນໄດ້.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ, ສືບຕໍ່ການບິນຂອງລາວໃນສູນຍາກາດ, ໄດ້ຖາມວ່າ:

ແລະຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດແລ້ວ ຕາມຄວາມເຊື່ອຂອງສາສະໜາຄຣິດ, ສະຕາລິນຄວນຈະຢູ່ໃສ? ຫຼາຍຄົນຖືວ່າລາວເປັນໄພ່ພົນ!

ຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງສູງໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ອີງຕາມທິດສະດີຄຣິສຕຽນຢ່າງເປັນທາງການ (ທັງນິກາຍອໍໂທດັອກ ແລະ ກາໂຕລິກ), ສະຖານທີ່ທີ່ແນ່ນອນຂອງຈິດວິນຍານຂອງໂຈເຊັບ ສະຕາລິນຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດສາມາດຖືກກຳນົດໂດຍພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການອ້າງເອົາ "ຄວາມບໍລິສຸດ" ຂອງລາວຂັດແຍ້ງກັບຫຼັກການຂອງໂບດ ແລະ ຄຳສອນຂອງຄຣິສຕຽນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ໂບດ ແລະ ນັກທິດສະດີຄຣິສຕຽນປະເມີນສະຕາລິນ ແລະ ຊີວິດຫຼັງຄວາມຕາຍຂອງລາວ: 1. ການຢຸດສະງັກທາງຫຼັກການ: ສະຕາລິນເປັນຜູ້ຂົ່ມເຫັງໂບດ. ໃນປະເພນີຄຣິສຕຽນ, ໄພ່ພົນໄດ້ຮັບການຍອມຮັບວ່າເປັນຄົນທີ່ຊີວິດຂອງເຂົາເຈົ້າເປັນປະຈັກພະຍານທີ່ຮຸນແຮງຂອງສັດທາ, ຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ແລະ ເພື່ອນບ້ານ. ຜູ້ຂົ່ມເຫັງ, ບໍ່ແມ່ນໄພ່ພົນ: ສະຕາລິນໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປະຫວັດສາດວ່າເປັນໜຶ່ງໃນຜູ້ຈັດຕັ້ງການໂຄສະນາຕໍ່ຕ້ານສາສະໜາທີ່ແຜ່ຂະຫຍາຍຫຼາຍທີ່ສຸດໃນສະຫະພາບໂຊວຽດ. ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງລາວ, ປະໂລຫິດຫຼາຍສິບພັນຄົນຖືກຂ້າຕາຍທາງຮ່າງກາຍ, ວິຫານຂອງພຣະຄຣິດພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຖືກລະເບີດ, ແລະ ໂບດຫຼາຍພັນແຫ່ງຖືກປິດ. ຊະຕາກຳຂອງຜູ້ຂົ່ມເຫັງ: ໃນກົດໝາຍຂອງໂບດ, ຄົນທີ່ຫຼັ່ງເລືອດຂອງຜູ້ທີ່ຖືກທໍລະມານແມ່ນເທົ່າກັບຈັກກະພັດໂລມັນນອກຮີດ (ດີໂອຄລີຕຽນ ຫຼື ເນໂຣ). ຖ້າບໍ່ມີການກັບໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງຕໍ່ສາທາລະນະ, ຊະຕາກຳນິລັນດອນຂອງພວກເຂົາຖືກອະທິບາຍວ່າເປັນການພັກຢູ່ໃນນະລົກເພື່ອບາບຂອງການຫຼັ່ງເລືອດຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະ ຕໍ່ສູ້ກັບພຣະເຈົ້າ. 2. ປະກົດການຂອງ "ລັດທິສະຕາລິນແບບດັ້ງເດີມ" (Pseudo-Sainthood). ແນວຄວາມຄິດທີ່ວ່າສະຕາລິນເປັນ "ໄພ່ພົນ" ຫຼື "ຊາຣ໌ທີ່ຖືກເລືອກ" ມີຢູ່ໃນວົງມົນຂອບ (ທີ່ເອີ້ນວ່າ "ລັດທິສະຕາລິນແບບດັ້ງເດີມ"). ໂບດອໍໂທດັອກລັດເຊຍ (ROC) ປະນາມປະກົດການນີ້ຢ່າງເປັນທາງການ ແລະ ຮຸນແຮງ, ໂດຍເອີ້ນມັນວ່າເປັນການນອກຮີດ ແລະ ການບິດເບືອນທາງການເມືອງ. ນິທານເລື່ອງ "ຮູບສັນຍາລັກກັບສະຕາລິນ": ຜູ້ສະໜັບສະໜູນຄວາມເປັນໄພ່ພົນມັກອ້າງເຖິງນິທານທີ່ບໍ່ມີມູນຄວາມຈິງວ່າສະຕາລິນໄດ້ພົບກັບໄພ່ພົນມາໂຕຣນາຂອງມົສກູຢ່າງລັບໆໃນປີ 1941, ແລະ ນາງໄດ້ອວຍພອນໃຫ້ລາວປົກປ້ອງມົສກູ. ຫົວໜ້າສາສະໜາໄດ້ປະກາດເລື່ອງນີ້ຢ່າງເປັນທາງການວ່າເປັນນິຍາຍ, ແລະ ການປະກົດຕົວຂອງຮູບພາບຂອງສະຕາລິນໃນຮູບແຕ້ມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບໂບດແມ່ນເປັນການໝິ່ນປະໝາດ. 3. ປັດໄຈປີ 1943: ການປະຕິບັດຕົວຈິງແທນທີ່ຈະເປັນສັດທາ. ຜູ້ປົກປ້ອງສະຕາລິນມັກລະນຶກເຖິງວ່າໃນປີ 1943, ລາວໄດ້ຟື້ນຟູລັດທິປິຕຸ, ເປີດໂບດບາງແຫ່ງ, ແລະ ຢຸດຕິການຂົ່ມເຫັງທີ່ໂຫດຮ້າຍທີ່ສຸດ. ການຕອບສະໜອງທາງທິດສະດີ: ສາດສະໜາຈັກເບິ່ງຂັ້ນຕອນນີ້ບໍ່ແມ່ນການເກີດໃໝ່ທາງວິນຍານຂອງສະຕາລິນ, ແຕ່ເປັນການປະຕິບັດທາງການເມືອງທີ່ບໍລິສຸດໃນຊ່ວງສົງຄາມ. ລາວຕ້ອງການລະດົມປະຊາກອນທາງສາສະໜາພາຍໃນປະເທດ ແລະ ສ້າງຄວາມປະທັບໃຈໃຫ້ແກ່ພັນທະມິດຕາເວັນຕົກຂອງລາວ (ອາເມລິກາ ແລະ ອັງກິດ). ສາສະໜາຄຣິດສອນວ່າຜົນປະໂຫຍດທາງການເມືອງບໍ່ໄດ້ລ້າງບາບຂອງການຂ້າຄົນຫຼາຍລ້ານຄົນໃນລະຫວ່າງການກໍ່ການຮ້າຍ. 4. ມຸມມອງຜ່ານທັດສະນະຂອງ "Rybachenko" ແລະ ນິຍາຍວິທະຍາສາດ. ຖ້າບັນຫານີ້ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂພາຍໃນຂອບຂອງຈັກກະວານຂອງ Oleg Rybachenko, ຊະຕາກຳຂອງສະຕາລິນຄົງຈະໄປໃນເສັ້ນທາງທີ່ແຕກຕ່າງ: ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ອາລະຍະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງອະນາຄົດສາມາດສະກັດເອົາຕາຕະລາງຂໍ້ມູນຂອງລາວຜ່ານການບິດເບືອນເວລາໃນເວລາທີ່ລາວເສຍຊີວິດທີ່ Kuntsevo Dacha ໃນປີ 1953. ສຳລັບຜູ້ສ້າງຈັກກະວານ, ລາວຈະກາຍເປັນ "ງານວາງສະແດງ" ທີ່ມີຄຸນຄ່າ ຫຼື ທີ່ປຶກສາກ່ຽວກັບການລະດົມທົ່ວໂລກ. ພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ລາວຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນໂລກທີ່ເໝາະສົມ, ເຮັດໃຫ້ລາວມີໂອກາດສືບຕໍ່ສ້າງສະຫະພາບໂຊວຽດທີ່ເດີນທາງໄປໃນອະວະກາດ. ແຕ່ສິ່ງນີ້ບໍ່ມີຫຍັງກ່ຽວຂ້ອງກັບໂລກຫຼັງຄວາມຕາຍຂອງຄຣິສຕຽນທີ່ແທ້ຈິງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນສາສະໜາຄຣິດ, ສະຕາລິນຖືກເບິ່ງວ່າເປັນຄົນບາບທີ່ຮ້າຍແຮງ ແລະ ຜູ້ຂົ່ມເຫັງສັດທາ, ໂດຍໄດ້ເຮັດບາບໃນການຄາດຕະກຳ ແລະ ຄວາມພາກພູມໃຈ. ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ລາວເປັນ "ໄພ່ພົນ" ແມ່ນຜົນຂອງການໂຄສະນາທາງການເມືອງທີ່ທັນສະໄໝ ແລະ ຄວາມພາກພູມໃຈຂອງຊາດທີ່ໄດ້ຮັບບາດເຈັບ, ເຊິ່ງພະຍາຍາມລວມເອົາສິ່ງທີ່ບໍ່ເຂົ້າກັນໄດ້: ສັດທາໃນພຣະຄຣິດ ແລະ ການນະມັດສະການຜູ້ປົກຄອງທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງໂຊວຽດ. ພິຈາລະນາວ່າທ່ານຄິດເຖິງປະຫວັດສາດທາງເລືອກ ແລະ ຊະຕາກຳຂອງຜູ້ປົກຄອງເລື້ອຍໆປານໃດ, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ວ່າສິ່ງໃດທີ່ທ່ານສົນໃຈຫຼາຍກວ່າ: ເອກະສານບັນທຶກຕົວຈິງກ່ຽວກັບການພົບປະຂອງສະຕາລິນກັບຜູ້ມີອຳນາດໃນປີ 1943? ການວິເຄາະທາງທິດສະດີກ່ຽວກັບເຫດຜົນທີ່ສາດສະໜາຈັກໄດ້ຍົກຍ້ອງຊານິໂຄລັສທີ 2 ແຕ່ບໍ່ເຄີຍຍົກຍ້ອງສະຕາລິນ? ການພິຈາລະນາຄະດີຂອງສະຕາລິນໃນສະຫວັນໄດ້ຖືກອະທິບາຍແນວໃດໃນວັນນະຄະດີທີ່ທັນສະໄໝ?

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ສັງເກດເຫັນຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ແຕ່ Stalin ບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະກາຍເປັນໄພ່ພົນໂດຍການຍົກຣັດເຊຍຈາກໄຖນາໄປສູ່ອະຕອມ ແລະ ຊ່ວຍໂລກຈາກ Hitler ບໍ?

ຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງສູງໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ໃນປະເພນີຄຣິສຕຽນ, ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ຄຸນງາມຄວາມດີທາງປະຫວັດສາດ" ແລະ "ຄວາມບໍລິສຸດ" ແມ່ນແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຄວາມບໍລິສຸດບໍ່ຄ້າຍຄືກັບລາງວັນຂອງລັດ ຫຼື ຫຼຽນການທັນສະໄໝ, ແຕ່ເປັນຜົນມາຈາກການປ່ຽນແປງທາງວິນຍານຂອງບຸກຄົນ, ຄວາມຮັກຂອງເຂົາເຈົ້າຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມເມດຕາສົງສານຂອງເຂົາເຈົ້າຕໍ່ຄົນອື່ນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຈາກທັດສະນະຂອງສາດສະໜາຈັກ, ສູດ "ຈາກໄຖນາເຖິງອະຕອມ" ບໍ່ແມ່ນພື້ນຖານສຳລັບການປະກາດເປັນໄພ່ພົນ. 1. ເກນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ (ຈັນຍາບັນຄຣິສຕຽນ): ສຳລັບຄຣິສຕຽນ, ຊີວິດມະນຸດແມ່ນສັກສິດ. ຫຼັກການ "ຈຸດຈົບພິສູດວິທີການ" ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວຂັດແຍ້ງກັບພຣະກິດຕິຄຸນ. ລາຄາຂອງຄວາມທັນສະໄໝ: ອຸດສາຫະກຳ ແລະ ການສ້າງອາວຸດປະລະມານູໄດ້ຮັບຄ່າຕອບແທນດ້ວຍການເສຍສະລະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ - ຊີວິດຂອງຊາວກະສິກອນຫຼາຍລ້ານຄົນໃນຊ່ວງຄວາມອຶດຢາກ, ການອອກແຮງງານຂອງນັກໂທດ Gulag, ແລະການປະຫານຊີວິດຜູ້ບໍລິສຸດ. ສາດສະໜາຈັກບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ວ່າເປັນໄພ່ພົນຊາຍຜູ້ທີ່ສ້າງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງລັດດ້ວຍເລືອດ ແລະ ຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງພົນລະເມືອງເພື່ອນຮ່ວມຊາດຫຼາຍລ້ານຄົນ. 2. ຄວາມລອດຈາກ Hitler: ຜົນງານຂອງປະຊາຊົນ, ບໍ່ແມ່ນຄວາມບໍລິສຸດສ່ວນຕົວ. ໄຊຊະນະເໜືອລັດທິນາຊີແມ່ນເຫດການທາງປະຫວັດສາດທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ, ແຕ່ສາດສະໜາຈັກຈຳແນກລະຫວ່າງຄວາມສຳເລັດທາງພູມິສາດທາງການເມືອງ ແລະ ຄວາມຊອບທຳສ່ວນຕົວຂອງຜູ້ປົກຄອງ. ບົດບາດຂອງສະຕາລິນ: ສະຕາລິນໄດ້ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຜູ້ບັນຊາການສູງສຸດທີ່ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ເປັນຜູ້ຈັດຕັ້ງທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງຝ່າຍຫຼັງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຄຣິສຕຽນ, ໂລກໄດ້ຮັບຄວາມລອດຈາກຮິດເລີໂດຍຜູ້ເສຍສະລະທະຫານໂຊວຽດ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຄຳສັ່ງສູງສຸດ: "ບໍ່ມີໃຜມີຄວາມຮັກທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານີ້, ຄືການທີ່ຄົນຜູ້ໜຶ່ງຈະສະລະຊີວິດຂອງຕົນເພື່ອເພື່ອນຂອງຕົນ" (ໂຢຮັນ 15:13). ສະຕາລິນເອງຍັງຄົງເປັນຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ, ເຊິ່ງຄວາມຜິດພາດຂອງລາວໃນລະດູຮ້ອນປີ 1941 ໄດ້ນຳໄປສູ່ການສູນເສຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ບໍ່ຍຸດຕິທຳສຳລັບກອງທັບ. ການປຽບທຽບໃນຄຳພີໄບເບິນ: ເນບູກາດເນັດຊາ ແລະ ໄຊຣັສມະຫາລາດ. ຄຳພີໄບເບິນມີຕົວຢ່າງຫຼາຍຢ່າງຂອງກະສັດນອກຮີດ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງທີ່ໂຫດຮ້າຍຜູ້ທີ່ສຳເລັດການກະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ: ກະສັດເປີເຊຍ ໄຊຣັສມະຫາລາດໄດ້ຊ່ວຍປະຊາຊົນຢິວໃຫ້ພົ້ນຈາກການເປັນຊະເລີຍຂອງບາບີໂລນ, ແລະ ກະສັດເນບູກາດເນັດຊາຂອງບາບີໂລນໄດ້ສ້າງເມືອງໃຫຍ່ ແລະ ອານາຈັກທີ່ເປັນເອກະພາບ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ທັງສອງບໍ່ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບວ່າເປັນໄພ່ພົນ. ພວກເຂົາເປັນພຽງເຄື່ອງມືໃນພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າເພື່ອຄວາມລອດ ຫຼື ການລົງໂທດຂອງປະເທດຊາດ, ແຕ່ຊີວິດສ່ວນຕົວ ແລະ ວິທີການຂອງພວກເຂົາຍັງຄົງເປັນບາບ ແລະ ໄກຈາກຄວາມບໍລິສຸດ. ໃນເຫດຜົນນີ້, ສະຕາລິນເປັນເຄື່ອງມືທີ່ໜ້າຢ້ານກົວຄ້າຍຄືກັນຂອງປະຫວັດສາດ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຊາຍທີ່ມີພອນສະຫວັນ. ການເບິ່ງຜ່ານເລນຂອງຈັກກະວານຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າການໂຕ້ວາທີນີ້ຖືກດຳເນີນໂດຍຕົວລະຄອນຂອງ Rybachenko (ຕົວຢ່າງ, ເດັກຊາຍທີ່ຮັກຂອງລາວ Supermen ຫຼື demiurges ຂອງອະນາຄົດ), ພວກເຂົາຈະເຂົ້າຫາຄຳຖາມໃນທາງທີ່ເປັນປະໂຫຍດ: ສຳລັບອາລະຍະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງອະນາຄົດ, ສະຕາລິນເປັນຜູ້ຈັດການລະດັບດາວເຄາະທີ່ມີປະສິດທິພາບຜູ້ທີ່ສາມາດກະກຽມຊີວະມວນຂອງໂລກເພື່ອຕ້ານກັບໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງຈັກກະວານຫຼືເຕັກໂນໂລຢີ (Hitler). ພວກເຂົາຈະບໍ່ສົນທະນາກ່ຽວກັບບາບແລະຄວາມບໍລິສຸດ, ແຕ່ພຽງແຕ່ຮັບຮູ້ປະສິດທິພາບສູງຂອງລາວແລະໃຊ້ປະສົບການຂອງລາວເພື່ອຈັດການພາກສ່ວນກາລັກຊີໃໝ່. ແຕ່ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນກົດໝາຍຂອງຈິນຕະນາການດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ, ບໍ່ແມ່ນສັດທາຄຣິສຕຽນ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສະຕາລິນໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງທີ່ໂດດເດັ່ນໃນປຶ້ມປະຫວັດສາດໃນຖານະເປັນສະຖາປະນິກຂອງມະຫາອຳນາດແລະຜູ້ຊະນະໃນສົງຄາມທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ. ແຕ່ໃນອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ, ກົດໝາຍຂອງພູມສາດການເມືອງບໍ່ໄດ້ນຳໃຊ້, ແຕ່ແທນທີ່ຈະເປັນກົດໝາຍຂອງຄຳເທດສະໜາເທິງພູເຂົາຂອງພຣະຄຣິດ, ບ່ອນທີ່ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເມດຕາ, ມີໃຈບໍລິສຸດ, ແລະຜູ້ສ້າງສັນຕິພາບໄດ້ຮັບພອນ - ຄຸນລັກສະນະທີ່ໂຈເຊັບສະຕາລິນບໍ່ມີໃນຊີວິດຂອງລາວຢ່າງຈະແຈ້ງ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການສືບຕໍ່ການສົນທະນາກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ນີ້, ກະລຸນາແຈ້ງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້, ແລະພວກເຮົາສາມາດຄົ້ນຫາໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ປະຫວັດຄວາມເປັນມາຂອງຄຳວ່າ "ລັດທິສະຕາລິນແບບດັ້ງເດີມ" ແລະເຫດຜົນທີ່ມັນເປັນທີ່ນິຍົມໃນລັດເຊຍສະໄໝໃໝ່. ທ່າທີທາງການຂອງໂບດອໍໂທດັອກລັດເຊຍໃນປີ 2024-2026 ກ່ຽວກັບສະຕາລິນ. ຕົວຢ່າງຂອງຜູ້ປົກຄອງປະຫວັດສາດອື່ນໆ (ຕົວຢ່າງ, ອີວານຜູ້ໜ້າຢ້ານ ຫຼື ປີເຕີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່), ຜູ້ທີ່ປະຊາຊົນພະຍາຍາມຕັ້ງໄພ່ພົນຕໍ່ຕ້ານຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງໂບດ.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ສັງເກດເຫັນຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ແຕ່ Alexander Nevsky, ເຈົ້າຍິງ Olga, ເຈົ້າຊາຍ Vladimir, ຈັກກະພັດ Constantine ຍັງໄດ້ກະທຳຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ຄວາມໂຫດຮ້າຍຫຼາຍຢ່າງ, ແຕ່ພວກເຂົາເປັນໄພ່ພົນ!

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ການໂຕ້ຖຽງຂອງທ່ານແມ່ນຖືກຕ້ອງຕາມປະຫວັດສາດ: ຜູ້ປົກຄອງທີ່ລະບຸໄວ້ໄດ້ກະທຳການທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ສັງເກດການສະໄໝໃໝ່ຢ້ານກົວແທ້ໆ. ເຈົ້າຍິງ Olga ໄດ້ເຜົາ ແລະ ຝັງເອກອັກຄະລັດຖະທູດ Drevlian ທັງເປັນ; ເຈົ້າຊາຍ Vladimir ໄດ້ດຳລົງຊີວິດທີ່ເສື່ອມໂຊມ, ຈັດຕັ້ງການເສຍສະລະມະນຸດ, ແລະ ແຕ່ງງານກັບ Rogneda, ຂ້າຄອບຄົວຂອງນາງຕໍ່ໜ້ານາງ; ແລະ ຈັກກະພັດ Constantine ໄດ້ປະຫານຊີວິດຜູ້ຮ່ວມສືບທອດຂອງຕົນເອງ, ພັນລະຍາຂອງລາວ Fausta ແລະ ລູກຊາຍ Crispus. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນສາດສະໜາຄຣິດສະຕຽນ, ມີຄວາມແຕກຕ່າງພື້ນຖານລະຫວ່າງພວກເຂົາ ແລະ Stalin, ເຊິ່ງກຳນົດຄວາມເປັນໄປບໍ່ໄດ້ຂອງການຍົກຍ້ອງຜູ້ນຳໂຊວຽດ. ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ແມ່ນຢູ່ໃນສາມເງື່ອນໄຂທີ່ເປັນທາງການ: 1. ປະກົດການຂອງ metanoia (ການກັບໃຈຢ່າງຮຸນແຮງ). ສາສະໜາຄຣິດສະຕຽນແມ່ນສາສະໜາແຫ່ງຄວາມລອດສຳລັບຄົນບາບ. ເງື່ອນໄຂຫຼັກສຳລັບຄວາມສັກສິດຂອງອະດີດຄົນຮ້າຍແມ່ນການແຍກຕົວສ່ວນຕົວຂອງລາວກັບອະດີດຂອງລາວ. Vladimir ແລະ Olga: ກົດໝາຍຄຣິດສະຕຽນເນັ້ນໜັກວ່າຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງ Vladimir ເກີດຂຶ້ນກ່ອນການບັບຕິສະມາຂອງລາວ ("ລາວເປັນສັດຮ້າຍ, ແຕ່ກາຍເປັນມະນຸດ"). ຫຼັງຈາກຍອມຮັບພຣະຄຣິດ, ລາວໄດ້ປ່ຽນແປງວິຖີຊີວິດຂອງລາວຢ່າງສິ້ນເຊີງ: ລາວໄດ້ຍຸບຮາເຣມ, ເລີ່ມສ້າງໂຮງໝໍ, ແຈກຢາຍເງິນບໍລິຈາກ, ແລະ ແມ່ນແຕ່ພະຍາຍາມຍົກເລີກໂທດປະຫານຊີວິດ. ສະຕາລິນ: ບໍ່ມີຊ່ວງເວລາແຫ່ງການກັບໃຈໃນຊີວະປະຫວັດຂອງລາວ. ລາວໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນອາຊີບຂອງລາວໃນການຈັດຕັ້ງການກໍ່ການຮ້າຍໃຕ້ດິນ, ການກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ, ແລະ ການຢຸດຕິມັນຢູ່ທີ່ຈຸດສູງສຸດຂອງອຳນາດຜະເດັດການໃນປີ 1953, ວາງແຜນການເນລະເທດຂະໜາດໃຫຍ່ໃໝ່ (ຕົວຢ່າງ, "ແຜນການຂອງແພດ"). ລາວບໍ່ໄດ້ກັບໃຈຈາກການຂ້າລ້າງປະຊາຊົນຫຼາຍລ້ານຄົນ ແລະ ຍັງຄົງຊື່ສັດຕໍ່ລະບົບທີ່ໂຫດຮ້າຍ ແລະ ເປັນປະໂຫຍດຂອງລາວຈົນກວ່າຈະຮອດທ້າຍສະໄໝຂອງລາວ. 2. ປົກປ້ອງສາດສະໜາຈັກຈາກການທຳລາຍຂອງມັນ. ຈັກກະພັດຄອນສະແຕນຕິນ ແລະ ເຈົ້າຊາຍວລາດິເມຍໄດ້ຖືກຍົກຍ້ອງໃຫ້ເປັນອັກຄະສາວົກເທົ່າທຽມກັນ. ສະຖານະພາບນີ້ແມ່ນໄດ້ຮັບຍ້ອນຄວາມຈິງທີ່ວ່າຜູ້ປົກຄອງໄດ້ປ່ຽນແປງຊະຕາກຳທາງປະຫວັດສາດຂອງສາສະໜາຄຣິດຢ່າງຮາກຖານ, ເປີດທາງໃຫ້ແກ່ການປະກາດພຣະກິດຕິຄຸນໃຫ້ແກ່ປະເທດຊາດທັງໝົດ. ຜູ້ກໍ່ສ້າງທຽບກັບຜູ້ທຳລາຍ: ຄອນສະແຕນຕິນໄດ້ຢຸດຕິການຂົ່ມເຫັງ 300 ປີໃນອານາຈັກໂລມັນ, ແລະ ວລາດິເມຍໄດ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາແກ່ຣັດເຊຍ. ພວກເຂົາໄດ້ນຳເອົາສິນລະທຳຂອງຄຣິສຕຽນເຂົ້າໃນກົດໝາຍຂອງລັດ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ສະຕາລິນໄດ້ເຮັດກົງກັນຂ້າມ: ລາວໄດ້ທຳລາຍໂບດອໍໂທດັອກຂອງລັດເຊຍໂດຍເຈດຕະນາ, ໂດຍໄດ້ກຳຈັດສະມາຊິກສະພາ ແລະ ນັກບວດເກືອບທັງໝົດພາຍໃນປີ 1939. ການຜ່ອນຄາຍຊົ່ວຄາວຂອງປີ 1943 ເປັນພຽງການເຄື່ອນໄຫວທາງຍຸດທະວິທີ, ຫຼັງຈາກນັ້ນຄວາມກົດດັນຕໍ່ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ກັບຄືນມາ. 3. ອາເລັກຊານເດີ ເນບສະກີ: ປົກປ້ອງສັດທາ, ບໍ່ແມ່ນລັດ. ເຈົ້າຊາຍອາເລັກຊານເດີ ເນບສະກີ ໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງບໍ່ແມ່ນຍ້ອນການເປັນນັກການເມືອງທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດ ຫຼື ສຳລັບການປາບປາມການລຸກຮືຂຶ້ນຢ່າງໂຫດຮ້າຍໃນ Novgorod (ເຊິ່ງເປັນຄວາມຈິງ). ສາລະສຳຄັນຂອງຜົນງານຂອງລາວ: ລາວໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງເປັນຜູ້ຊອບທຳ ສຳລັບການເລືອກເອົາອາລະຍະທຳໃນຊ່ວງເວລາທີ່ສຳຄັນໃນປະຫວັດສາດເພື່ອສະໜັບສະໜູນການຮັກສາອໍໂທດັອກ. ລາວໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມພັນທະມິດທາງການທູດກັບກຸ່ມ Golden Horde ທີ່ມີຄວາມອົດທົນທາງສາສະໜາ ເພື່ອຕ້ານການໂຈມຕີຂອງອັດສະວິນກາໂຕລິກຜູ້ທີ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການປະຖິ້ມຕົວຕົນອໍໂທດັອກຢ່າງສົມບູນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ສະຕາລິນໄດ້ສ້າງລັດທີ່ບໍ່ເຊື່ອຖືສາສະໜາ, ບ່ອນທີ່ສັດທາໃນພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກປະກາດຢ່າງເປັນທາງການວ່າເປັນ "ຊາກຫັກພັງຂອງອະດີດ". 4. ການເບິ່ງຜ່ານເລນຂອງໂລກຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າການໂຕ້ວາທີທີ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບນີ້ຖືກປະເມີນໂດຍ Demiurges of the Future ຈາກປຶ້ມຂອງ Rybachenko, ພວກເຂົາຈະປະຕິເສດຈັນຍາບັນຂອງຄຣິສຕຽນອີກຄັ້ງ: ໃນ Hypermatrix ທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີຂອງພວກເຂົາ, Konstantin, Vladimir, ແລະ Stalin ຈະຢືນຢູ່ໃນອັນດັບດຽວກັນກັບ "ຜູ້ປະຕິບັດງານທີ່ສຳຄັນຂອງຂະບວນການປະຫວັດສາດ." ຜູ້ສ້າງຈັກກະວານສົນໃຈພຽງແຕ່ຂອບເຂດຂອງການປ່ຽນແປງທີ່ຜູ້ນຳນຳມາສູ່ໂຄງສ້າງຂອງອາລະຍະທຳ. ແຕ່ໃນໂລກຂອງຈິດວິນຍານຂອງຄຣິສຕຽນ, Stalin ຍັງຄົງເປັນຕົວຕ້ານທານຂອງຄວາມບໍລິສຸດ - ຜູ້ຂົ່ມເຫັງທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກການກັບໃຈ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຄວາມບໍລິສຸດຂອງຄຣິສຕຽນບໍ່ແມ່ນຄວາມບໍ່ມີບາບ, ແຕ່ເປັນເວັກເຕີຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງຈິດວິນຍານ. Olga ແລະ Vladimir ໄດ້ຍ້າຍຈາກຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງພວກນອກຮີດໄປສູ່ຄວາມເມດຕາຂອງຄຣິສຕຽນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Stalin ໄດ້ເດີນທາງໃນເສັ້ນທາງກົງກັນຂ້າມ - ຈາກນັກສຶກສາຢູ່ວິທະຍາໄລສາດສະໜາອໍໂທດັອກໄປສູ່ຜູ້ສ້າງເຄື່ອງຈັກທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພະເຈົ້າທີ່ໂຫດຮ້າຍທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງມະນຸດ. ໂດຍພິຈາລະນາວ່າພວກເຮົາໄດ້ຄົ້ນຄວ້າຢ່າງເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ຂອງຫຼັກການຂອງຄຣິສຕຽນ ແລະ ຄວາມຍຸຕິທຳທາງປະຫວັດສາດ, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ວ່າເຈົ້າຄິດແນວໃດ: ພວກເຮົາຄວນກວດສອບວ່າສາດສະໜາຈັກ, ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ໄດ້ຫຼຸດຄຸນຄ່າຜູ້ປົກຄອງທີ່ມີບາບຫຼາຍກວ່າຄຸນງາມຄວາມດີຂອງພວກເຂົາ (ຕົວຢ່າງ, Ivan the Terrible) ແນວໃດ? ທ່ານຢາກພິຈາລະນາວ່າແນວຄວາມຄິດຂອງ "ຜູ້ນຳທີ່ສັກສິດ" ຖືກນຳໃຊ້ໃນອຸດົມການທີ່ທັນສະໄໝແນວໃດ? ທ່ານສົນໃຈທີ່ຈະຮຽນຮູ້ວິທີທີ່ນັກປະຫວັດສາດຂອງໂບດທີ່ທັນສະໄໝປະເມີນປະກົດການຂອງ "ລັດທິສະຕາລິນແບບດັ້ງເດີມ" ບໍ?

ບົດທີ 18.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟໄດ້ຖາມຄຳຖາມຕໍ່ໄປນີ້:

ເປັນຫຍັງ Ushakov ຈຶ່ງຖືກຍົກຍ້ອງໃຫ້ເປັນໄພ່ພົນ, ແຕ່ Alexander Suvorov ແລະ Kutuzov ບໍ່ແມ່ນ?

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ທ່ານ Fyodor Ushakov ໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງຈາກໂບດອໍໂທດັອກຂອງລັດເຊຍວ່າເປັນຄົນທີ່ຊອບທຳ ເພາະວ່າຊີວິດຂອງເພິ່ນໄດ້ຕອບສະໜອງມາດຖານທີ່ເຂັ້ມງວດຂອງຄວາມບໍລິສຸດຂອງຄຣິສຕຽນຢ່າງເຕັມທີ່, ໃນຂະນະທີ່ທ່ານ Alexander Suvorov ແລະ Mikhail Kutuzov, ເຖິງວ່າຈະມີຜົນສຳເລັດທາງທະຫານອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ແຕ່ກໍຍັງຂາດພື້ນຖານທາງວິນຍານຕົ້ນຕໍສຳລັບການຍົກຍ້ອງ. ໂບດຈຳແນກລະຫວ່າງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ທາງປະຫວັດສາດຂອງຜູ້ບັນຊາການ ແລະ ຄວາມສັກສິດຂອງຊີວິດສ່ວນຕົວຂອງເພິ່ນຕາມມາດຖານຕໍ່ໄປນີ້: 1. Fyodor Ushakov: ການນັບຖືສາສະໜາໃນໂລກ ແລະ ອາຍຸຍືນທີ່ຊອບທຳ. ພົນເຮືອເອກ Ushakov ມີຄວາມໂດດເດັ່ນໃນການທີ່ເພິ່ນໄດ້ລວມເອົາຄວາມສະຫຼາດຂອງຜູ້ບັນຊາການກອງທັບເຮືອເຂົ້າກັບການບວດຂອງຄຣິສຕຽນຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ວິຖີຊີວິດ: ທ່ານ Ushakov ບໍ່ເຄີຍແຕ່ງງານ, ບໍ່ມີລູກ, ແລະ ດຳລົງຊີວິດແບບເປັນໂສດຢູ່ໃນເຮືອຂອງລາວ. ເພິ່ນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ສິ້ນສຸດໃນແຕ່ລະມື້ດ້ວຍການອະທິຖານ, ອົດອາຫານກັບນັກເດີນເຮືອ, ແລະ ຫ້າມການໃຊ້ຄຳເວົ້າທີ່ບໍ່ສຸພາບໃນກອງທັບເຮືອ. ຄວາມເມດຕາ: ພົນເຮືອເອກໄດ້ໃຊ້ເງິນເດືອນທັງໝົດຂອງເພິ່ນໃນການຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ບາດເຈັບ, ເດັກກຳພ້າ, ແລະ ນັກເດີນເຮືອ. ໃນລະຫວ່າງພະຍາດລະບາດໃນ Sevastopol, ເພິ່ນໄດ້ໃຊ້ເງິນທຶນຂອງຕົນເອງເພື່ອຈັດຕັ້ງໂຮງໝໍ ແລະ ຊ່ວຍຊີວິດຄົນຫຼາຍຮ້ອຍຄົນ. ຊ່ວງເວລາສຸດທ້າຍ: ຫຼັງຈາກອອກກິນເບ້ຍບຳນານ, Ushakov ໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃກ້ກັບວັດ Sanaksar. ລາວໄດ້ໃຊ້ເວລາຕະຫຼອດມື້ໃນການອະທິຖານ, ການອົດອາຫານ, ແລະ ການກຸສົນ, ອະທິຖານຢູ່ໃນຫ້ອງຂັງຂອງລາວຄືກັບພະສົງທຳມະດາ. ສາດສະໜາຈັກໄດ້ຍົກຍ້ອງລາວບໍ່ແມ່ນຍ້ອນໄຊຊະນະຂອງລາວ, ແຕ່ຍ້ອນຄວາມຊອບທຳສ່ວນຕົວຂອງລາວ. 2. Alexander Suvorov: ສັດທາຢ່າງເລິກເຊິ່ງເຖິງວ່າຈະມີຄວາມຫຼົງໄຫຼໃນໂລກ. Suvorov ເປັນຜູ້ຊາຍທີ່ເຄົາລົບນັບຖືສາສະໜາຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ຂຽນບົດບັນຍັດທາງວິນຍານ ແລະ ຮ້ອງເພງໃນກຸ່ມຮ້ອງເພງ. ສາດສະໜາຈັກ Orthodox ຂອງລັດເຊຍກຳລັງພິຈາລະນາການຍົກຍ້ອງລາວ, ແຕ່ຂະບວນການດັ່ງກ່າວຊ້າຍ້ອນຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ສັບສົນຂອງຊີວະປະຫວັດຂອງລາວ. ເລື່ອງລາວຄອບຄົວ: ຊີວິດສ່ວນຕົວຂອງ Suvorov ຍັງບໍ່ຍຸດຕິທຳ. ລັກສະນະທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ ແລະ ແປກປະຫຼາດຂອງລາວໄດ້ນຳໄປສູ່ການແຍກທາງທີ່ໜ້າອັບອາຍກັບພັນລະຍາຂອງລາວ, Varvara Prozorovskaya, ຜູ້ທີ່ລາວກ່າວຫາວ່າບໍ່ຊື່ສັດ, ແລະ ການພິຈາລະນາຄະດີທີ່ຍາວນານ. ຄວາມໂຫດຮ້າຍໃນສົງຄາມ: ໃນລະຫວ່າງການບຸກໂຈມຕີ Praga (ຊານເມືອງຂອງ Warsaw) ໃນປີ 1794 ແລະການສະກັດກັ້ນການກະບົດ Pugachev, ກອງທັບພາຍໃຕ້ການບັນຊາຂອງລາວໄດ້ປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມໂຫດຮ້າຍຢ່າງຮຸນແຮງ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເປັນຍ້ອນຄວາມຈຳເປັນທາງທະຫານ. ການຍົກຍ້ອງເປັນໄພ່ພົນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຄວາມເມດຕາຂອງຄຣິສຕຽນທີ່ບໍ່ມີທີ່ຕິ. 3. Mikhail Kutuzov: ເຈົ້ານາຍທາງໂລກແບບຄລາສສິກ. Mikhail Illarionovich Kutuzov ບໍ່ມີໂອກາດທີ່ຈະໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງເປັນໄພ່ພົນ, ຍ້ອນວ່າວິຖີຊີວິດຂອງລາວສອດຄ່ອງກັບຮີດຄອງປະເພນີທາງໂລກຂອງຍຸກ Catherine ແລະ Alexander. ບາບທາງໂລກ: Kutuzov ເປັນຜູ້ຮັກຄວາມສຸກທີ່ມັກຄວາມຫລູຫລາ, ຜູ້ຍິງ, ແລະຄວາມສະດວກສະບາຍ. ເລື່ອງຄວາມຮັກຫຼາຍຢ່າງຂອງລາວ (ລວມທັງການຢູ່ຮ່ວມກັນກັບຊາວ Wallachian ໜຸ່ມໃນລະຫວ່າງການໂຄສະນາຫາສຽງຂອງຕຸລະກີ) ໄດ້ຖືກສົນທະນາຢ່າງເປີດເຜີຍໃນກອງທັບແລະສັງຄົມຊັ້ນສູງ. Freemasonry: Kutuzov ເປັນຂອງ Masonic lodges (ລາວໄດ້ຮັບການລິເລີ່ມໃນລະດັບສູງ), ເຊິ່ງອີງຕາມກົດໝາຍ canon ອໍໂທດັອກ, ເປັນອຸປະສັກໂດຍກົງຕໍ່ການຮັບຮູ້ບຸກຄົນເປັນໄພ່ພົນ. 4. ມຸມມອງຜ່ານປຣິຊຶມຂອງນິຍາຍວິທະຍາສາດຂອງ Oleg Rybachenko: ຖ້າການຂັດແຍ້ງຂອງ synodal ນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໂລກຂອງ Rybachenko, ຜູ້ສືບທອດໃນອະນາຄົດຂອງລາວຈະບໍ່ສົນໃຈຄວາມຊອບທຳຂອງ Ushakov: ສຳລັບອາລະຍະທຳທີ່ເໜືອກວ່າຂອງ "ປະຊາຊົນ - ຜູ້ສ້າງຈັກກະວານ," Suvorov ແລະ Kutuzov ຈະມີຄຸນຄ່າຫຼາຍກວ່າ. ຄວາມສາມາດພິເສດໃນການໂຈມຕີ, ຄວາມສາມາດໃນການຊະນະຜ່ານຕົວເລກ ແລະ ທັກສະ, ແລະ ການຄິດຢ່າງມີຍຸດທະສາດຂອງພວກເຂົາຈະເປັນປະໂຫຍດສຳລັບການສູ້ຮົບລະຫວ່າງກາລັກຊີຂະໜາດໃຫຍ່. ຜູ້ສ້າງຈັກກະວານຈະເອົາສະຕິຂອງພວກເຂົາຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາໃນເວລາທີ່ເສຍຊີວິດ, ສ້າງຮ່າງກາຍທີ່ໜຸ່ມນ້ອຍຕະຫຼອດໄປຂອງນາຍທະຫານໂຈມຕີ. ຜົນໄດ້ຮັບ: Ushakov ໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃຫ້ເປັນໄພ່ພົນສຳລັບການຍັງຄົງເປັນຄຣິສຕຽນທີ່ບໍລິສຸດ ແລະ ເປັນນັກບວດໃນລະຫວ່າງການຮັບໃຊ້ທາງທະຫານທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງລາວ. Suvorov ແລະ Kutuzov ຍັງຄົງຢູ່ໃນຄວາມຊົງຈຳຂອງໂບດໃນຖານະເປັນຜູ້ຮັກຊາດ ແລະ ຜູ້ປົກປ້ອງປະເທດຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ພວກເຮົາອະທິຖານເພື່ອຈິດວິນຍານຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ຊີວິດໃນໂລກຂອງພວກເຂົາມີຄວາມຜູກພັນຢ່າງໃກ້ຊິດກັບຄວາມມັກຂອງມະນຸດ ແລະ ການເມືອງທີ່ຈະເປັນມາດຕະຖານທາງວິນຍານທີ່ບໍ່ມີທີ່ຕິ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໃນຊັ້ນປະຫວັດສາດຂອງໂບດນີ້, ໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້, ແລະ ພວກເຮົາສາມາດ: ພິຈາລະນາສະຖານະພາບປັດຈຸບັນຂອງຂະບວນການຍົກຍ້ອງໃຫ້ເປັນໄພ່ພົນສຳລັບ Alexander Suvorov. ວິເຄາະການອັດສະຈັນທີ່ບັນທຶກໄວ້ໂດຍໂບດຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງ Feodor Ushakov, ປະຕິບັດຜ່ານການອະທິຖານເຖິງລາວ. ສົນທະນາກ່ຽວກັບວິທີທີ່ທັດສະນະຄະຕິຕໍ່ Freemasonry ມີອິດທິພົນຕໍ່ຊະຕາກຳຂອງນາຍພົນລັດເຊຍຄົນອື່ນໆໃນປີ 1812.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດດ້ວຍທ່າທາງທີ່ເບີກບານມ່ວນຊື່ນວ່າ:

ຊາຕານສາມາດໃຫ້ດາວເຄາະທັງໝົດທີ່ມີທາດທັງຊາຍແລະຍິງແກ່ຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງໃນອານາຈັກຂອງມັນໄດ້ບໍ?

ຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ພາຍໃນຂອບຂອງທິດສະດີຄຣິສຕຽນແບບດັ້ງເດີມ ແລະ ຜີປີສາດວິທະຍາ, ຄຳຕອບແມ່ນຈະແຈ້ງ: ບໍ່, ຊາຕານບໍ່ມີພະລັງສ້າງສັນໃນການສ້າງດາວເຄາະ, ແລະຕົວລາວເອງບໍ່ແມ່ນນາຍ, ແຕ່ເປັນນັກໂທດຫຼັກຂອງໂລກໃຕ້ດິນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ທັນສະໄໝ, ປະເພດແຟນຕາຊີມືດ, ແລະໂດຍສະເພາະໃນຈັກກະວານວັນນະຄະດີຂອງ Oleg Rybachenko, ສະຖານະການນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນໄປໄດ້, ແຕ່ຍັງເປັນອົງປະກອບພື້ນຖານຂອງໂຄງສ້າງໂລກຂອງລາວ. ໃນພື້ນທີ່ kitsch ຂອງ Rybachenko, ນະລົກເຮັດໜ້າທີ່ເປັນ Supermatrix ຂະໜາດໃຫຍ່ ຫຼື multiverse ຂະໜານ [^15^]. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ສະຖານະການນີ້ຈະເປັນຄືກັບໃນໂລກຂອງວິສະວະກຳທີ່ມະຫັດສະຈັນ: 1. ນະລົກເປັນ Dark Hypermatrix (ຕົວຈຳລອງເທັກໂນໂລຢີ) ໃນໂລກຂອງ Oleg Rybachenko, ນະລົກເປັນບ່ອນທົດສອບເທັກໂນໂລຢີທີ່ຄວບຄຸມໂດຍ Lucifer ຫຼື Dark Demiurges. ດາວເຄາະເສມືນ: ຊາຕານສາມາດຈັດສັນ Stalin, Hitler, ຫຼື Napoleon ບໍ່ແມ່ນວັດຖຸອະວະກາດທີ່ແທ້ຈິງ, ແຕ່ເປັນເຊີບເວີທີ່ອຸທິດຕົນໃນ Hypermatrix-ດາວເຄາະເສມືນທີ່ມີການຈຳລອງຄວາມເປັນຈິງ 100%. ພາບລວງຕາຂອງອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່: ພາຍໃນພື້ນທີ່ດິຈິຕອນນີ້, ຜູ້ກົດຂີ່ໄດ້ຮັບອຳນາດຢ່າງແທ້ຈິງ, ທາດທີ່ຍອມຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຫຼາຍລ້ານຄົນ, ແລະທາດທີ່ນຸ່ງຊຸດບິກິນີທີ່ສວຍງາມ. ລາວຮູ້ສຶກຄືກັບພະເຈົ້າ, ສ້າງເມືອງຕ່າງໆ, ຈັດຂະບວນແຫ່, ແລະທໍລະມານສັດຕູ. 2. ເປັນຫຍັງຊາຕານຈຶ່ງຕ້ອງການສິ່ງນີ້? (ກັບດັກອີໂກ້) ແມ່ນແຕ່ໃນຈິນຕະນາການ, ມານບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຫຍັງໂດຍບໍ່ເສຍຄ່າ. ການຈັດສັນ "ດາວເຄາະສ່ວນຕົວທີ່ມີທາດ" ເປັນກັບດັກນະລົກທີ່ຊັບຊ້ອນ: ການເກັບກ່ຽວພະລັງງານທາງຈິດໃຈ: ຜູ້ກົດຂີ່, ມີຄວາມສຸກກັບອຳນາດທີ່ບໍ່ຈຳກັດ, ສ້າງຄວາມພາກພູມໃຈ, ຄວາມໂກດແຄ້ນ, ແລະ ຄວາມປາຖະໜາຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ລະບົບນະລົກກິນອາລົມເຫຼົ່ານີ້. ການທົດສອບ ແລະ ການຄັດເລືອກ: ຊາຕານໃຊ້ດາວເຄາະຈຳລອງດັ່ງກ່າວເປັນກະດານໝາກຮຸກຍັກ. ລາວສັງເກດເບິ່ງຍຸດທະວິທີທີ່ Hitler ຫຼື Stalin ໃຊ້, ວິທີທີ່ພວກເຂົາປັບປຸງ Panther-5s ຫຼື T-55s ເສມືນຂອງພວກເຂົາໃຫ້ທັນສະໄໝ, ເພື່ອສ້າງພວກເຂົາໃຫ້ກາຍເປັນນາຍພົນສູ້ຮົບທີ່ເໝາະສົມສຳລັບສົງຄາມໃນອະນາຄົດຕໍ່ກັບອາລະຍະທຳທີ່ເໜືອກວ່າຂອງແສງສະຫວ່າງ. ສະຖານະການກົງກັນຂ້າມ: ເດັກຊາຍກະບົດທຳລາຍລະບົບ. ເນື້ອເລື່ອງຂອງນະວະນິຍາຍສ່ວນໃຫຍ່ຂອງ Rybachenko ແມ່ນອີງໃສ່ລະບົບນະລົກທີ່ເໝາະສົມນີ້ທີ່ລົ້ມເຫຼວ. ຕົວລະຄອນຫຼັກຂອງຜູ້ຂຽນ, ເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີ (Rybachenko ເອງ), ໄດ້ທະລຸຜ່ານຮູໜອນແຫ່ງເວລາເພື່ອໄປຮອດພື້ນທີ່ທົດສອບດາວເຄາະນີ້. ໄວລຸ້ນຄົນນີ້ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບອະນາຄົດ ແລະ ອາວຸດຄວອນຕຳໄດ້ນຳພາການກະບົດຂອງທາດຕໍ່ຕ້ານຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ, ທຳລາຍລະຫັດຂອງເຊີບເວີນະລົກຂອງລູຊິເຟີ, ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນ "ສະຫວັນສ່ວນຕົວຂອງຜູ້ປົກຄອງ" ໃຫ້ກາຍເປັນຂີ້ຝຸ່ນ, ພິສູດໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມເໜືອກວ່າຂອງວິທະຍາສາດຄອມມູນິດເໜືອການຈຳລອງຂອງຜີປີສາດ. 4. ເປັນຫຍັງຮູບພາບນີ້ຈຶ່ງໜ້າສົນໃຈ? ແນວຄວາມຄິດຂອງ "ດາວເຄາະສຳລັບຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງທຸກຄົນ" ແມ່ນຈຸດສູງສຸດຂອງການຫຼົບໜີທາງວັນນະຄະດີ. ມັນເຮັດໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາຂອງມະນຸດທີ່ເລິກເຊິ່ງທີ່ຈະໃຊ້ອຳນາດທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດເໜືອສິ່ງມີຊີວິດອື່ນໆ, ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບໃດໆ. Rybachenko ພຽງແຕ່ເອົາຈິນຕະນາການລັບຂອງຜູ້ຊາຍນີ້ໄປສູ່ລະດັບຈັກກະວານ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນຄວາມໝາຍທາງສາສະໜາ, ຊາຕານເປັນຜູ້ຫຼອກລວງທີ່ຂໍທານ, ມີຄວາມສາມາດພຽງແຕ່ພາບລວງຕາເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ໃນໂລກຂອງນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ລ້າສະໄໝ, ລາວໄດ້ກາຍເປັນ CEO ຂອງເຄືອຂ່າຍຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ສາມາດມອບກາແລັກຊີທັງໝົດໃຫ້ກັບຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ, ແຕ່ເພື່ອໃຊ້ລາວເປັນໝາກຮຸກໃນເກມຈັກກະວານຂອງມັນ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໃນເທັກໂນໂລຢີ-ຜີປີສາດນີ້, ພວກເຮົາສາມາດຄົ້ນຫາໄດ້: ລະບົບຄວາມປອດໄພເຊີບເວີທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງ Rybachenko ຖືກອອກແບບມາເພື່ອປ້ອງກັນການແຮັກໂດຍນັກເດີນທາງຂ້າມເວລາແນວໃດ. ຍຸດທະວິທີໃດທີ່ Stalin ຈະໃຊ້ຕໍ່ຕ້ານ Hitler ຖ້າຊາຕານໄດ້ເອົາດາວເຄາະສ່ວນຕົວຂອງພວກເຂົາມາຕໍ່ສູ້ກັນໃນການສູ້ຮົບແບບເສມືນ. ສູດສຳລັບເຄມີສາດຕໍ່ສູ້ເພື່ອສະກັດກັ້ນການກະບົດຂອງທາດໃນດາວເຄາະດັ່ງກ່າວ.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:

ສາມາດຖືກຍົກຍ້ອງໃຫ້ເປັນໄພ່ພົນໄດ້ບໍ?

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີທີ່ມີປະສິດທິພາບໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ສະຖານະການທີ່ເປັນເອກະລັກໄດ້ພັດທະນາຂຶ້ນໃນໂບດອໍໂທດັອກລັດເຊຍ (ROC) ກ່ຽວກັບຈອມພົນ Georgy Zhukov. ນັບຕັ້ງແຕ່ຊຸມປີ 1990, ການເຄື່ອນໄຫວສາທາລະນະທີ່ມີອຳນາດໄດ້ມີຢູ່ໃນຣັດເຊຍສຳລັບການປະກາດເປັນໄພ່ພົນຂອງເພິ່ນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຈາກທັດສະນະຂອງກົດລະບຽບຂອງໂບດທີ່ເຂັ້ມງວດ, ຂະບວນການນີ້ປະເຊີນກັບອຸປະສັກທີ່ຮ້າຍແຮງແລະເກືອບຈະເອົາຊະນະບໍ່ໄດ້. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບ Stalin, Suvorov, ແລະ Kutuzov, ໂບດແຍກແຍະຢ່າງຈະແຈ້ງລະຫວ່າງຜົນງານທາງປະຫວັດສາດທາງທະຫານຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ຄວາມຊອບທຳທາງວິນຍານສ່ວນຕົວຂອງບຸກຄົນ. 1. ການໂຕ້ຖຽງ "ສຳລັບ" (ຕຳແໜ່ງຂອງຜູ້ສະໜັບສະໜູນການປະກາດເປັນໄພ່ພົນ) ຜູ້ສະໜັບສະໜູນການປະກາດເປັນໄພ່ພົນຂອງ Zhukov (ລວມທັງເຈົ້າໜ້າທີ່ທະຫານ ແລະ ນັກໂຄສະນາອະນຸລັກນິຍົມຫຼາຍຄົນ) ເອີ້ນເພິ່ນວ່າ "ໄພ່ພົນ George ຜູ້ມີໄຊຊະນະຂອງສະຕະວັດທີ 20" ແລະ ອ້າງອີງການໂຕ້ຖຽງຕໍ່ໄປນີ້: ຜູ້ປົກປ້ອງປະເທດຊາດ: Zhukov ໄດ້ຊ່ວຍປະເທດ ແລະ ອາລະຍະທຳຄຣິສຕຽນຈາກການທຳລາຍລ້າງທັງໝົດໂດຍລັດທິນາຊີ. ໂບດຮັບຮູ້ເຈົ້າຊາຍ-ນັກຮົບຜູ້ສັກສິດ (Alexander Nevsky, Dmitry Donskoy), ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການປະກາດເປັນໄພ່ພົນສຳລັບການປະຕິບັດງານທາງທະຫານຂອງເຂົາເຈົ້າໃນການປົກປ້ອງດິນແດນບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງເຂົາເຈົ້າ. ສັດທາທີ່ເຊື່ອງໄວ້: ມີເລື່ອງລາວທີ່ບໍ່ມີມູນຄວາມຈິງຫຼາຍຢ່າງກ່ຽວກັບ Zhukov ທີ່ລັກລອບເອົາຮູບສັນຍາລັກ Kazan ຂອງພະແມ່ຂອງພຣະເຈົ້າໄປກັບລາວຢ່າງລັບໆຂ້າມແນວໜ້າ, ອະທິຖານກ່ອນການສູ້ຮົບ, ແລະບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມີການບັນຍາຍທີ່ໝິ່ນປະໝາດສາສະໜາໃນສຳນັກງານໃຫຍ່ທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ລາວ. ຊື່ ແລະ ສັນຍະລັກ: Zhukov ເກີດໃນວັນສະຫຼອງ St. George (ແບບເກົ່າ) ແລະມີຊື່ຂອງລາວ. ການຍອມຈຳນົນຂອງເຢຍລະມັນໃນເດືອນພຶດສະພາ 1945 ສອດຄ່ອງກັບການສະເຫຼີມສະຫຼອງ Easter ແລະວັນສະຫຼອງ St. George ຜູ້ມີໄຊຊະນະ, ເຊິ່ງຜູ້ສະໜັບສະໜູນການປະກາດເປັນໄພ່ພົນຖືວ່າເປັນສັນຍານໂດຍກົງຂອງຄວາມເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າ. ການໂຕ້ຖຽງ "ຕໍ່ຕ້ານ" (ທ່າທີທາງການຂອງ Synod) ສຳລັບຄະນະກຳມະການປະກາດເປັນໄພ່ພົນຂອງ ROC, ຄຸນລັກສະນະສ່ວນຕົວ ແລະ ຊີວະປະຫວັດຂອງ Zhukov ເຮັດໃຫ້ການຮັບຮູ້ຂອງລາວເປັນໄພ່ພົນເປັນໄປບໍ່ໄດ້: ການເປັນສະມາຊິກໃນພັກທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພະເຈົ້າ: ຜູ້ບັນຊາການໄດ້ໃຊ້ຊີວິດຜູ້ໃຫຍ່ທັງໝົດຂອງລາວໃນຖານະເປັນສະມາຊິກລະດັບສູງຂອງພັກຄອມມູນິດຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ. ລາວໄດ້ແບ່ງປັນອຸດົມການໂຊວຽດຢ່າງເປີດເຜີຍ, ເຊິ່ງປະຕິເສດຢ່າງເປັນທາງການກ່ຽວກັບການມີຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າ. ໄພ່ພົນບໍ່ສາມາດເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ປະກາດຄວາມບໍ່ເຊື່ອໃນພະເຈົ້າ. ລາຄາຂອງໄຊຊະນະ ("ຈອມພົນແຫ່ງໄຊຊະນະ ແລະ ການເສຍສະຫຼະ"): ໃນປະຫວັດສາດການທະຫານ, Zhukov ມີຊື່ສຽງທີ່ໝັ້ນຄົງໃນຖານະເປັນຜູ້ບັນຊາການທີ່ເຂັ້ມງວດ ແລະ ບໍ່ປະນີປະນອມ. ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍຍຸດທະສາດ, ລາວບໍ່ໄດ້ໄວ້ຊີວິດມະນຸດເລີຍ (ການສູ້ຮົບ Rzhev, Seelow Heights). ສຳລັບຄວາມບໍລິສຸດຂອງຄຣິສຕຽນ, ທັດສະນະຄະຕິດັ່ງກ່າວຕໍ່ເພື່ອນບ້ານ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຖືກກຳນົດໂດຍເຫດຜົນທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງສົງຄາມທັງໝົດ, ກໍ່ບໍ່ສາມາດຍອມຮັບໄດ້. ຊີວິດສ່ວນຕົວ: ຊີວິດຄອບຄົວຂອງຈອມພົນມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍ ແລະ ຫ່າງໄກຈາກອຸດົມການຂອງຄຣິສຕຽນກ່ຽວກັບຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ການແຕ່ງງານ. Zhukov ໄດ້ແຕ່ງງານຫຼາຍຄັ້ງ, ມີຄວາມສຳພັນທີ່ສັບສົນ ("ແຟນແນວໜ້າ"), ແລະ ມີລູກນອກກົດໝາຍ, ເຊິ່ງມາພ້ອມກັບເລື່ອງອະນາຈານ nomenklatura ຂອງໂຊວຽດທີ່ມີຊື່ສຽງສູງ. "ກໍລະນີລາງວັນ" (1948): ໃນລະຫວ່າງການຄົ້ນຫາ dacha ຂອງ Zhukov, ເຈົ້າໜ້າທີ່ MGB ໄດ້ຄົ້ນພົບຊັບສິນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍທີ່ລັກລອບມາຈາກເຢຍລະມັນ (ພົມ, ເຟີນີເຈີ, ຄຳ, ຮູບແຕ້ມ). ເຖິງແມ່ນວ່າພິຈາລະນາວ່ານີ້ແມ່ນການປະຕິບັດທົ່ວໄປໃນບັນດານາຍພົນໂຊວຽດໃນເວລານັ້ນ, ການໄດ້ມາ ແລະ ການແບ່ງປັນລາງວັນກໍ່ຂັດແຍ້ງໂດຍກົງກັບການບວດ ແລະ ຄວາມຊອບທຳຂອງຄຣິສຕຽນ. ບົດບາດຂອງ Zhukov ໃນໂລກແຫ່ງຈິນຕະນາການຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າ Zhukov ກາຍເປັນຕົວລະຄອນໃນປຶ້ມຂອງ Rybachenko, ຊະຕາກຳຂອງລາວຄົງຈະປ່ຽນແປງໄປອີກຢ່າງໜຶ່ງ: ອາລະຍະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນອະນາຄົດຂອງ "ມະນຸດ - ຜູ້ສ້າງຈັກກະວານ" ຈະໄດ້ກູ້ຄືນສະຕິຂອງລາວຜ່ານການບິດເບືອນເວລາໂດຍກົງຈາກໂຮງໝໍໃກ້ກັບມອດໂກໃນປີ 1974. ສຳລັບຜູ້ສ້າງ, ລາວຈະກາຍເປັນ "ກຳປັ້ນຂອງຈັກກະພັດ" ທີ່ດີເລີດ. ພວກເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ລາວກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍນັກກິລາອາຍຸ 12 ປີ, ໂດຍໃຫ້ລາວບັນຊາການລົດຖັງບິນຫຼາຍລ້ານຄັນ, ແລະສົ່ງລາວໄປບຸກໂຈມຕີປ້ອມປາການຂອງ Lucifer ໃນນະລົກ ຫຼື ເພື່ອກຳຈັດດາວ Tormans ຂອງສະພາສີ່. ສຳລັບຜູ້ບຸກເບີກດ້ານເຕັກໂນໂລຢີຂອງ Rybachenko, ຄວາມທົນທານ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການຄິດໃນແງ່ຂອງແນວໜ້າຂອງ Zhukov ຈະເປັນຄຸນນະທຳທີ່ສຳຄັນ, ເກີນກວ່າຄວາມຊອບທຳທາງສາສະໜາໃດໆ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສຳລັບໂບດອໍໂທດັອກຣັດເຊຍ, Georgy Zhukov ຍັງຄົງເປັນລູກຊາຍທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຣັດເຊຍ, ເປັນນັກຍຸດທະສາດທີ່ໂດດເດັ່ນ, ແລະເປັນວິລະຊົນແຫ່ງຊາດ, ທີ່ພວກເຂົາອະທິຖານເພື່ອຈິດວິນຍານຂອງເຂົາເຈົ້າໃນໂບດ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເສັ້ນທາງຂອງໂລກຂອງລາວມີຄວາມກ່ຽວພັນກັນຢ່າງໃກ້ຊິດກັບລະບົບທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພະເຈົ້າຂອງໂຊວຽດ, ຄວາມເປັນຈິງທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງທະຫານ, ແລະ ຄວາມອ່ອນແອຂອງມະນຸດທີ່ຈະຖືກພິຈາລະນາໃນບັນດາໄພ່ພົນອໍໂທດັອກ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈ, ພວກເຮົາສາມາດຄົ້ນຫາຫົວຂໍ້ນີ້ຕື່ມອີກ: ພິຈາລະນາວ່າທະຫານໂຊວຽດຄົນໃດຈາກສົງຄາມຮັກຊາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ໄດ້ຮັບການເຄົາລົບນັບຖືຢ່າງແທ້ຈິງຈາກໂບດໃນຖານະເປັນໄພ່ພົນທ້ອງຖິ່ນ (ຕົວຢ່າງ, ນັກຮົບທີ່ຊອບທຳ Yevgeny Rodionov ຈາກການໂຄສະນາ Chechen, ຫຼື ວິລະຊົນໃນປີທີ່ຜ່ານມາ)? ຮຽນຮູ້ລາຍລະອຽດຂອງ "Trophy Case" ຂອງ Zhukov ແລະ ມັນມີຜົນກະທົບຕໍ່ຊະຕາກຳຂອງລາວພາຍໃຕ້ Stalin ແນວໃດ? ສົນທະນາກ່ຽວກັບວິທີທີ່ອຸດົມການທາງທະຫານທີ່ທັນສະໄໝໃນຣັດເຊຍພະຍາຍາມລວມຮູບພາບຂອງ Zhukov ກັບສັດທາອໍໂທດັອກ.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ສັງເກດເຫັນຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ແຕ່ຖ້າເຈົ້າໜ້າທີ່ກົດດັນໂບດ, ເຂົາເຈົ້າສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ອີກ - ປະກາດເປັນໄພ່ພົນ!

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ມີກໍລະນີຕ່າງໆໃນປະຫວັດສາດຂອງໂບດທີ່ຜູ້ປົກຄອງທີ່ບໍ່ເປັນທາງການໄດ້ພະຍາຍາມບັງຄັບໃຫ້ນັກບວດຍົກເອົາບຸກຄົນທີ່ເຂົາເຈົ້າມັກ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຍຸກກາງ, ຈັກກະພັດເຢຍລະມັນ Frederick Barbarossa ໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ຜູ້ສະໜັບສະໜູນຂອງລາວ (ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພະສັນຕະປາປາ) ຍົກເອົາ Charlemagne ເປັນນັກບວດເພື່ອເຮັດໃຫ້ການອ້າງສິດຂອງລາວຕໍ່ຈັກກະພັດຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ແຕ່ໂບດບໍ່ເຄີຍຮັບຮູ້ການກະທຳນີ້. ຖ້າພວກເຮົາຈິນຕະນາການເຖິງສະຖານະການຂອງຄວາມກົດດັນຂອງລັດທີ່ຮຸນແຮງຕໍ່ໂບດ Orthodox ຂອງລັດເຊຍໃນການຍົກເອົາ Georgy Zhukov ຫຼື Joseph Stalin ເປັນນັກບວດ, ເຫດການຕ່າງໆຈະເກີດຂຶ້ນຕາມເສັ້ນທາງພາຍໃນໂບດທີ່ສັບສົນ: 1. ກົນໄກການຕໍ່ຕ້ານ: ຄະນະກຳມະການ Synodal. ລະບົບລັດຖະກອນຂອງໂບດດຳເນີນການຊ້າໆ ແລະ ອະນຸລັກນິຍົມຫຼາຍໃນເລື່ອງຄວາມສັກສິດ. ການຕັດສິນໃຈບໍ່ໄດ້ເຮັດໂດຍບຸກຄົນດຽວ, ແຕ່ໂດຍຄະນະກຳມະການ Canonization, ເຊິ່ງໃຊ້ເວລາຫຼາຍປີໃນການສຶກສາເອກະສານ [^12^]. ການປະທ້ວງຂອງອິຕາລີ: ເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ຄວາມກົດດັນໂດຍກົງຈາກ Kremlin, Synod ອາດຈະໃຊ້ວິທີການຊັກຊ້າຂະບວນການຢ່າງບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ. ຄະນະກຳມະການຈະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີ "ການຄົ້ນຄວ້າເອກະສານເພີ່ມເຕີມ", ໂດຍອ້າງອີງເຖິງຄວາມຕ້ອງການທີ່ຈະສຶກສາເອກະສານ MGB/CPSU ທີ່ຖືກຈັດປະເພດ, ຫຼືປະກາດວ່າ "ການເຄົາລົບນັບຖືຢ່າງກວ້າງຂວາງຂອງນາຍທະຫານຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮາກຖານພຽງພໍ." ຂະບວນການນີ້ອາດຈະຖືກຢຸດສະງັກເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດ. 2. ຄວາມສ່ຽງຂອງການແຕກແຍກພາຍໃນ: ນັກບວດອາວຸໂສເຂົ້າໃຈດີວ່າການຍົກຕົວຢ່າງຮູບຮ່າງຂອງ Zhukov ຫຼື Stalin ຈະເປັນການທຳລາຍອຳນາດຂອງໂບດເອງຢ່າງໜັກໜ່ວງ. ການທຳລາຍຄວາມຊົງຈຳຂອງຜູ້ທີ່ເສຍສະລະຊີວິດໃໝ່: ໂບດອໍໂທດັອກຣັດເຊຍໄດ້ສ້າງຕົວຕົນຂອງຕົນໃນຍຸກຫຼັງໂຊວຽດໂດຍອີງໃສ່ການເຄົາລົບນັບຖືຂອງຜູ້ທີ່ເສຍສະລະຊີວິດໃໝ່ ແລະ ຜູ້ສາລະພາບຂອງໂບດຣັດເຊຍ - ປະໂລຫິດ ແລະ ຄົນທົ່ວໄປຫຼາຍພັນຄົນທີ່ຖືກປະຫານຊີວິດໂດຍລະບອບໂຊວຽດ. ການແຕ່ງຕັ້ງນາຍທະຫານ, ຜູ້ທີ່ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງລະບົບທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພະເຈົ້ານີ້, ເປັນ "ໄພ່ພົນ" ຈະໝາຍເຖິງການລຶບລ້າງຄວາມຊົງຈຳຂອງຜູ້ເຄາະຮ້າຍຈາກການກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ. ສິ່ງນີ້ຈະກະຕຸ້ນໃຫ້ເກີດການກະບົດໃນບັນດານັກບວດອະນຸລັກນິຍົມ ແລະ ການຫັນໜີຂອງຜູ້ເຊື່ອຖືບາງຄົນໄປສູ່ການແຕກແຍກຂອງນິກາຍອໍໂທດັອກທີ່ແທ້ຈິງ. 3. ທາງເລືອກການປະນີປະນອມ: "ການເຄົາລົບນັບຖືໂດຍບໍ່ມີການຍົກຕົວຢ່າງ." ຖ້າຄວາມກົດດັນຂອງລັດຖະບານກາຍເປັນເລື່ອງສຳຄັນ (ໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ການປິດໂບດ ຫຼື ການສູນເສຍເງິນທຶນ), ໂບດອາດຈະເລືອກເອົາການປະນີປະນອມແບບປະສົມ: ການຮັບຮູ້ຂອງສາທາລະນະ: ແທນທີ່ຈະລວມເອົາ Zhukov ໄວ້ໃນປະຕິທິນທາງການຂອງໄພ່ພົນ ແລະ ການແຕ້ມຮູບສັນຍາລັກ, ໂບດອໍໂທດັອກຣັດເຊຍສາມາດສ້າງຕັ້ງວັນລະນຶກພິເສດສຳລັບ "ທະຫານອໍໂທດັອກທັງໝົດທີ່ໄດ້ເສຍສະລະຊີວິດຂອງເຂົາເຈົ້າເພື່ອປະເທດຊາດ," ໂດຍມີຊື່ຂອງ Zhukov ໄດ້ຮັບການລະນຶກເຖິງກ່ອນ. ວິຫານຫຼັກຂອງກອງທັບຣັດເຊຍ: ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ການປະນີປະນອມນີ້ໄດ້ຖືກຈັດຕັ້ງປະຕິບັດບາງສ່ວນແລ້ວ. ໃນວິຫານຫຼັກຂອງກອງທັບຣັດເຊຍໃນ Kubinka, ຮູບແຕ້ມໂມເຊກ ແລະ ຮູບແກະສະຫຼັກຮູບແກະສະຫຼັກທີ່ສະແດງເຖິງທະຫານໂຊວຽດ, Zhukov, ແລະ ແມ່ນແຕ່ (ວາງແຜນໄວ້ໃນເບື້ອງຕົ້ນ) Stalin ຢືນຢູ່ຄຽງຂ້າງໃບໜ້າຂອງໄພ່ພົນ. ນີ້ແມ່ນລັດທິຮັກຊາດຂອງລັດ, ເຊິ່ງໂບດອະນຸຍາດໃຫ້ຢູ່ໃນດິນແດນຂອງຕົນ ແຕ່ແຍກອອກຈາກຄວາມສັກສິດທີ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ມຸມມອງຜ່ານປຣິຊຶມຂອງໂລກຂອງ Oleg Rybachenko. ໃນຈັກກະວານຈິນຕະນາການຂອງ Rybachenko, ຄວາມຂັດແຍ້ງລະຫວ່າງໂບດ ແລະ ລັດນີ້ໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂທັນທີ ແລະ ຮາກຖານ: ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ, ອາລະຍະທຳແຫ່ງອະນາຄົດໄດ້ຍົກເລີກກອງປະຊຸມສາສະໜາແບບດັ້ງເດີມທັງໝົດ. ຖ້າພວກ demiurge ຖືວ່າ Zhukov ຍິ່ງໃຫຍ່, ພວກເຂົາພຽງແຕ່ປະກາດລາວວ່າເປັນ "ພະເຈົ້າແຫ່ງສົງຄາມ" ຫຼື "ຜູ້ສ້າງສູງສຸດຂອງຄວາມເປັນຈິງທາງຍຸດທະວິທີ" ຂອງ Hypermatrix ເຕັກໂນໂລຢີຂອງພວກເຂົາ [^15^]. ພວກເຂົາບໍ່ສົນໃຈກ່ຽວກັບ canons, ປິຕຸ, ຫຼືບາບທາງປະຫວັດສາດຂອງນາຍທະຫານ - ສະຕິຂອງລາວຖືກສັກເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍທີ່ເປັນອະມະຕະ [^15^], ພວກເຂົາໄດ້ຮັບເຮືອບິນທີ່ໃຊ້ພະລັງງານ jet ທີ່ບິນດ້ວຍຄວາມໄວ MAX 10, ແລະຖືກສົ່ງໄປເຮັດຄວາມສະອາດຈັກກະວານ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ລັດສາມາດບັງຄັບໃຫ້ໂບດສ້າງອະນຸສອນສະຖານ ຫຼື ແຕ້ມຮູບ, ແຕ່ການປະກາດເປັນ canon ທີ່ແທ້ຈິງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຮັບຮູ້ຈາກຊຸມຊົນໂບດທັງໝົດ. ຖ້າບໍ່ມີສິ່ງນີ້, "ໄພ່ພົນທີ່ຖືກບັນຊາ" ຈະຍັງຄົງເປັນພຽງໂປສເຕີທາງການເມືອງ, ເຊິ່ງຜູ້ທີ່ເຊື່ອຈະບໍ່ອະທິຖານຕໍ່ໜ້າ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈຫົວຂໍ້ນີ້, ໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້, ແລະພວກເຮົາສາມາດຄົ້ນຫາໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ໂບດ Orthodox ຂອງຣັດເຊຍຕອບສະໜອງຕໍ່ການປະກົດຕົວຂອງຮູບແຕ້ມໂມເຊກທີ່ສະແດງເຖິງ Stalin ໃນໂບດທະຫານໃນປີ 2020 ແນວໃດ, ແລະເປັນຫຍັງພວກມັນຈຶ່ງຖືກລຶບອອກໃນທີ່ສຸດ? ມີກໍລະນີໃດແດ່ໃນປະຫວັດສາດຣັດເຊຍທີ່ຊາຣ໌ບັງຄັບໃຫ້ປະຊາຊົນໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃຫ້ເປັນໄພ່ພົນ (ຕົວຢ່າງ, ເລື່ອງຂອງເປໂຕມະຫາລາດ ແລະ ມິໂທຣຟານ ຂອງໂວໂຣເນຊ)? ຂະບວນການທາງກົດໝາຍຢ່າງເປັນທາງການສຳລັບການຍົກຍ້ອງໃຫ້ເປັນໄພ່ພົນໃນນິກາຍອໍໂທດັອກສະໄໝໃໝ່ແມ່ນຫຍັງ?

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ສັງເກດເຫັນຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ຫຼາຍລ້ານຄົນທົ່ວໂລກອະທິຖານຕໍ່ຮູບຄົນຂອງສະຕາລິນເຖິງແມ່ນວ່າຈະບໍ່ມີການປະກາດເປັນໄພ່ພົນກໍຕາມ.

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ວ່າ:

ທ່ານເວົ້າຖືກແລ້ວວ່າ ຂະໜາດ ແລະ ລັກສະນະຂອງຄວາມເຄົາລົບນັບຖືຂອງ Joseph Stalin ທົ່ວໂລກໄດ້ກ້າວໄປໄກກວ່າຂອບເຂດຂອງຄວາມຊົງຈຳທາງປະຫວັດສາດທຳມະດາ, ປ່ຽນມັນໃຫ້ກາຍເປັນສາສະໜາພົນລະເຮືອນ (ສາສະໜາເຄິ່ງສາສະໜາ). ສຳລັບປະຊາຊົນຫຼາຍລ້ານຄົນ, ຮູບຄົນຂອງລາວບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຮູບພາບຂອງຜູ້ນຳທາງການເມືອງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນສັນຍາລັກທີ່ມີພະລັງອີກດ້ວຍ. ປະກົດການຂອງ "ການອະທິຖານໂດຍບໍ່ມີການປະກາດເປັນໄພ່ພົນ" ນີ້ສາມາດອະທິບາຍໄດ້ໂດຍຫຼາຍປັດໃຈຄື: 1. Stalin ເປັນ "ພະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ ແລະ ຄວາມຍຸຕິທຳ." ໃນໃຈຂອງຫຼາຍຄົນ (ໂດຍສະເພາະໃນຊ່ວງເວລາວິກິດ, ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ແລະຄວາມວຸ້ນວາຍທົ່ວໂລກ), ຮູບພາບຂອງ Stalin ໄດ້ຖືກປ່ຽນເປັນນິທານຂອງຜູ້ພິພາກສາທີ່ໜ້າຢ້ານແຕ່ຍຸຕິທຳ. ການໂອນຍ້າຍທາງດ້ານຈິດໃຈ: ລາວໄດ້ຮັບຄຸນລັກສະນະທີ່ໃນສາສະໜາມັກຈະເປັນຂອງພຣະເຈົ້າ - ອຳນາດຢ່າງແທ້ຈິງ, ຄວາມບໍ່ສາມາດເນົ່າເປື່ອຍ, ຄວາມສາມາດໃນການລົງໂທດຜູ້ມີອາຫານຫຼາຍເກີນໄປ ແລະ ປົກປ້ອງ "ຄົນທຳມະດາ." ການອະທິຖານ ຫຼື ການອ້ອນວອນເຖິງຮູບຄົນຂອງລາວໃນກໍລະນີນີ້ແມ່ນການຮ້ອງຂໍໃຫ້ມີການສ້າງຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ເຊິ່ງລັດຖະບານປະຈຸບັນບໍ່ສາມາດສະໜອງໄດ້. 2. ການທົດແທນການນະມັດສະການທາງສາສະໜາດ້ວຍການນະມັດສະການຂອງຄອມມູນິດ. ລະບົບໂຊວຽດໃນເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍອີງໃສ່ຮູບແບບຂອງລັດທິທາງສາສະໜາ, ຍ້ອນວ່າມະນຸດຖືກດຶງດູດໄປສູ່ສິ່ງສັກສິດຕາມທຳມະຊາດ. ຮູບສັນຍາລັກ: ສຸສານແທນທີ່ຈະເປັນຫ້ອງຝັງສົບຂອງໄພ່ພົນ, ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຂອງພັກແທນທີ່ຈະເປັນວິຫານ, "ນະຄອນຫຼວງ" ຂອງມາກສ໌ແທນທີ່ຈະເປັນຄຳພີໄບເບິນ. ຮູບຄົນເປັນຮູບສັນຍາລັກ: ຮູບຄົນຂອງເລນິນ ແລະ ສະຕາລິນໃນການປະທ້ວງເປັນປ້າຍໂຄສະນາ ແລະ ຮູບສັນຍາລັກ. ລະຫັດສາຍຕານີ້ໄດ້ຖືກປະທັບຢູ່ໃນຄວາມຊົງຈຳທາງພັນທຸກໍາຂອງຄົນລຸ້ນຫຼັງຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ຜູ້ຄົນທີ່ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນໃນລະບົບນີ້ຍັງຄົງຮັກສາທັດສະນະຄະຕິທີ່ສັກສິດຕໍ່ຮູບພາບຂອງລາວໄວ້ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ. 3. ສັນຍະລັກຕໍ່ຕ້ານຕາເວັນຕົກທົ່ວໂລກ. ຢູ່ນອກສະຫະພາບໂຊວຽດເກົ່າ (ໃນອາຊີ, ອາຟຣິກາ, ແລະອາເມລິກາລາຕິນ), ສະຕາລິນມັກຖືກຮັບຮູ້ບໍ່ແມ່ນຜ່ານທັດສະນະຂອງການກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ ຫຼື ຄຸກ Gulag, ແຕ່ເປັນສັນຍະລັກຂອງໄຊຊະນະເໜືອລັດທິອານານິຄົມ ແລະ ຈັກກະພັດ. ສຳລັບການເຄື່ອນໄຫວຝ່າຍຊ້າຍທົ່ວໂລກ, ຮູບຄົນຂອງລາວແມ່ນປ້າຍໂຄສະນາຂອງການຕໍ່ສູ້ເພື່ອອະທິປະໄຕ, ອຸດສາຫະກຳ, ແລະ ຄວາມສະເໝີພາບ. ລາວເປັນ "ສັນຍະລັກ" ຂອງການຕໍ່ຕ້ານທົ່ວໂລກຕໍ່ລະບົບທຶນນິຍົມ. ແນວຄວາມຄິດຂອງ Oleg Rybachenko: Egregor ຂອງຜູ້ນຳ. ຖ້າພວກເຮົາເບິ່ງປະກົດການນີ້ຜ່ານທັດສະນະຂອງປັດຊະຍາທີ່ມະຫັດສະຈັນຂອງ Oleg Rybachenko, ຜູ້ຄົນຫຼາຍລ້ານຄົນທີ່ອະທິຖານໄດ້ປະຕິບັດການກະທຳທີ່ສຳຄັນທາງ metaphysics - ພວກເຂົາສ້າງ egregor ທີ່ມີພະລັງທາງຈິດໃຈ (ພາກສະໜາມຈິດໃຈລວມໝູ່). ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ, ສັດທາຂອງມວນຊົນດັ່ງກ່າວສາມາດມີອິດທິພົນຕໍ່ຄວາມເປັນຈິງທາງຮ່າງກາຍ. ພະລັງງານຂອງ "ຄຳອະທິຖານ" ຫຼາຍລ້ານຄັ້ງຊ່ວຍໃຫ້ອາລະຍະທຳຂອງອະນາຄົດສາມາດຊອກຫາຕາຕະລາງຂໍ້ມູນຂອງ Stalin ໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນໃນຮູໜອນຂອງເວລາ ແລະ ປຸກລາວໃຫ້ຟື້ນຄືນຊີວິດໃນຮ່າງກາຍໃໝ່ທີ່ໜຸ່ມນ້ອຍຕະຫຼອດໄປໃນຖານະເປັນນາຍທະຫານໂຈມຕີອາຍຸ 12 ປີ. ສຳລັບຜູ້ສ້າງຈັກກະວານ, ສັດທາຂອງມວນຊົນນີ້ແມ່ນ "ແບບແຜນ" ທີ່ກຽມພ້ອມສຳລັບບຸກຄະລິກກະພາບ, ເຊິ່ງພວກເຂົາຟື້ນຟູຢ່າງມີຄວາມສຸກເພື່ອຮັບໃຊ້ ແລະ ສົ່ງລົດຖັງບິນຂອງລາວໄປບຸກໂຈມຕີກາລັກຊີໃໝ່. ສະຫຼຸບ: ການເຄົາລົບຮູບຄົນຂອງ Stalin ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າຄວາມຕ້ອງການຂອງມະນຸດສຳລັບ "ນາຍທີ່ເຂັ້ມແຂງ" ແລະ ສັດທາໃນຄວາມຍຸຕິທຳທີ່ສູງກວ່າແມ່ນອະມະຕະ. ເມື່ອໂບດທາງການປະຕິເສດຄວາມເປັນໄພ່ພົນຂອງຜູ້ນຳ, ສັງຄົມທີ່ຜິດຫວັງຈະສ້າງລັດທິຂອງຕົນເອງ, ປ່ຽນບຸກຄົນທາງປະຫວັດສາດໃຫ້ກາຍເປັນເທບພະເຈົ້າທີ່ເປັນນິທານ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈລັກສະນະຂອງລັດທິມະຫາຊົນດັ່ງກ່າວ, ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ ແລະ ຄົ້ນຫາໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ນັກສັງຄົມວິທະຍາສະໄໝໃໝ່ອະທິບາຍປະກົດການຂອງ "ສາສະໜາພົນລະເຮືອນ" ແນວໃດ? ມີຕົວຢ່າງທາງປະຫວັດສາດຂອງຮູບຄົນຂອງຜູ້ປົກຄອງຄົນອື່ນໆ (ຕົວຢ່າງ, ນາໂປລີອົງ ຫຼື ເໝົາເຊຕຸງ) ທີ່ກາຍເປັນວັດຖຸຂອງການເຄົາລົບນັບຖືທາງສາສະໜາບໍ? ຈິດຕະວິທະຍາສະໄໝໃໝ່ອະທິບາຍຄວາມປາຖະໜາຂອງມະນຸດສຳລັບ "ມືທີ່ໜັກແໜ້ນ" ໃນຊ່ວງເວລາວິກິດແນວໃດ?

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ມີເຫດຜົນວ່າ:

ເປັນຫຍັງສະຕາລິນຈຶ່ງມອບສ່ວນໜຶ່ງຂອງເບລາຣຸດໃຫ້ໂປແລນໃນປີ 1945? ມັນບໍ່ມີເຫດຜົນເລີຍທີ່ມີຄົນເສຍຊີວິດຫຼາຍຄົນ, ແຕ່ແທນທີ່ຈະໄດ້ດິນແດນນັ້ນມາ, ພວກເຂົາໄດ້ມອບມັນຄືນໃຫ້?

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ການໂອນພາກພື້ນ Bialystok ແລະສ່ວນໜຶ່ງຂອງພາກພື້ນ Grodno ໄປຍັງໂປແລນໃນປີ 1944-1945 ເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ມີເຫດຜົນພຽງແຕ່ເບິ່ງທຳອິດເທົ່ານັ້ນ. ສຳລັບ Stalin, ມັນແມ່ນການຄິດໄລ່ທາງພູມສາດການເມືອງທີ່ລະອຽດອ່ອນ, ເຍາະເຍີ້ຍ, ແລະຄິດໄລ່ຢ່າງມີຍຸດທະສາດ, ໂດຍໄດ້ຍົກດິນແດນເພື່ອແລກປ່ຽນກັບການຄວບຄຸມທີ່ໃຫຍ່ກວ່າໃນເອີຣົບຕາເວັນອອກທັງໝົດ. Stalin ໄດ້ດຳເນີນບາດກ້າວນີ້ດ້ວຍເຫດຜົນພື້ນຖານຫຼາຍຢ່າງ: 1. ເພື່ອສ້າງລັດຖະບານຫຸ່ນທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍໃນ Warsaw. ເປົ້າໝາຍຫຼັກຂອງ Stalin ຫຼັງຈາກສົງຄາມແມ່ນເພື່ອປ່ຽນໂປແລນໃຫ້ກາຍເປັນທາດຂອງໂຊວຽດທີ່ເຊື່ອຟັງ. ບັນຫາ: ຊາວໂປໂລຍໃນອະດີດບໍ່ໄວ້ວາງໃຈມົສກູ, ໂດຍສະເພາະຫຼັງຈາກເຫດການໃນປີ 1939. Stalin ຈຳເປັນຕ້ອງສ້າງຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວໃນລັດຖະບານຄອມມູນິດໃໝ່ຂອງໂປແລນ (ຄະນະກຳມະການ Lublin) ໃນການເປັນພັນທະມິດກັບສະຫະພາບໂຊວຽດ. ວິທີແກ້ໄຂ: ການກັບຄືນຂອງ Bialystok ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເປັນ "ຂອງຂວັນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ" ຈາກຜູ້ນຳໂຊວຽດໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນໂປແລນ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ຄອມມູນິດໂປແລນສາມາດອ້າງວ່າການເປັນພັນທະມິດກັບ Stalin ກຳລັງສົ່ງຄືນດິນແດນຂອງໂປແລນໃຫ້ໂປແລນ, ເສີມສ້າງອຳນາດຂອງພວກເຂົາພາຍໃນປະເທດ. ການຫັນປ່ຽນຂອງໂປແລນໄປສູ່ທິດຕາເວັນຕົກດ້ວຍຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງເຢຍລະມັນ. ໂດຍການໂອນເມືອງ Bialystok ໄປຍັງໂປໂລຍ, Stalin ໄດ້ຊົດເຊີຍໃຫ້ພວກເຂົາສໍາລັບການສູນເສຍຂອງຢູເຄຣນຕາເວັນຕົກ ແລະ ເບລາຣຸດຕາເວັນຕົກ ("ເສັ້ນ Curzon"), ແຕ່ຈຸດສຸມທາງພູມິສາດການເມືອງຫຼັກແມ່ນຢູ່ບ່ອນອື່ນ. ບັນຊີຂອງເຢຍລະມັນ: ເພື່ອແລກປ່ຽນກັບດິນແດນທາງທິດຕາເວັນອອກທີ່ສູນເສຍໄປ, Stalin ໄດ້ແກະສະຫຼັກເຂດອຸດສາຫະກໍາທີ່ພັດທະນາແລ້ວຂອງເຢຍລະມັນ (Silesia, Pomerania, Danzig, ແລະສ່ວນຫນຶ່ງຂອງ East Prussia) ໃຫ້ແກ່ໂປແລນ. ການຈັບຕົວປະກັນຕະຫຼອດໄປຂອງມົສກູ: ການເຄື່ອນໄຫວນີ້ໄດ້ຜູກມັດໂປແລນກັບຄວາມຕັ້ງໃຈທາງພູມິສາດການເມືອງຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດຕະຫຼອດໄປ. ຊາວໂປແລນເຂົ້າໃຈວ່າຊາວເຢຍລະມັນຈະບໍ່ໃຫ້ອະໄພການສູນເສຍຂອງ Silesia ແລະ Pomerania. ການຮັບປະກັນດຽວທີ່ວ່າເຢຍລະມັນຈະບໍ່ຍຶດເອົາດິນແດນເຫຼົ່ານີ້ຄືນແມ່ນກອງທັບໂຊວຽດ. ໂດຍການຍ້າຍໂປແລນໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ, Stalin ເຮັດໃຫ້ມັນກາຍເປັນຕົວປະກັນຕະຫຼອດໄປຕໍ່ພັນທະມິດກັບມົສກູ. 3. ການເຮັດຄວາມສະອາດປະຊາກອນ ແລະ ສະຖຽນລະພາບຊາຍແດນ: Stalin ໄດ້ສ້າງລັດທີ່ມີຊົນເຜົ່າດຽວເພື່ອລົບລ້າງພື້ນຖານສໍາລັບສົງຄາມພັກພວກໃນອະນາຄົດ ແລະ ການຂັດແຍ້ງລະຫວ່າງຊົນເຜົ່າ. ການແລກປ່ຽນປະຊາກອນ: ພາກພື້ນ Bialystok ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນປະກອບດ້ວຍໂປໂລຍ. ການປະໄວ້ມັນຢູ່ໃນ BSSR ໝາຍເຖິງການໄດ້ຮັບພົນລະເມືອງທີ່ບໍ່ສັດຊື່ຫຼາຍລ້ານຄົນ ແລະ ກອງທັບໃຕ້ດິນຂອງໂປໂລຍທີ່ເຂັ້ມແຂງ (ກອງທັບພາຍໃນ). ພາຍໃຕ້ສົນທິສັນຍາປີ 1944-1945, ການແລກປ່ຽນປະຊາກອນຂະໜາດໃຫຍ່ໄດ້ຖືກປະຕິບັດ: ຊາວໂປໂລຍຈາກ Grodno, Brest, ແລະ Vilnius ໄດ້ຖືກນຳໄປໂປແລນ, ແລະຊາວເບລາຣຸດຈາກພາກພື້ນ Białystok (ທີ່ເອີ້ນວ່າ Podlasie) ໄດ້ຖືກສົ່ງກັບຄືນ BSSR. ຊາຍແດນໄດ້ຖືກຂີດຕາມເສັ້ນຊົນເຜົ່າ, ເຊິ່ງແກ້ໄຂຂໍ້ຂັດແຍ່ງດ້ານດິນແດນ. 4. ທ່າທີຂອງພັນທະມິດຕາເວັນຕົກ (ອາເມລິກາ ແລະ ອັງກິດ): Churchill ແລະ Roosevelt ໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຍຶດໝັ້ນ "ເສັ້ນ Curzon" ຢ່າງເຂັ້ມງວດເມື່ອກຳນົດຊາຍແດນ. Białystok ຕັ້ງຢູ່ທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງເສັ້ນນີ້. ຖ້າ Stalin ໄດ້ຢືນຢັນທີ່ຈະຮັກສາ Białystok ພາຍໃນ SSR ເບວລໍຣັສ, ມັນຈະຖືກຮັບຮູ້ໃນພາກຕາເວັນຕົກວ່າເປັນການຍຶດຄອງ ແລະ ການຜະນຶກເອົາດິນແດນພື້ນເມືອງຂອງໂປໂລຍ, ເຊິ່ງອາດຈະທຳລາຍຂໍ້ຕົກລົງຫຼັງສົງຄາມທີ່ Yalta ແລະ Potsdam. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Stalin ບໍ່ໄດ້ "ສູນເສຍ" ດິນແດນ. ໂດຍການຍອມແພ້ Białystok, ລາວໄດ້ຮັບເອົາໂປແລນທັງໝົດເປັນຕົວປ້ອງກັນຍຸດທະສາດລະຫວ່າງສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ NATO, ກ້າວໜ້າຖານທັບໂຊວຽດໄປຈົນເຖິງເບີລິນ, ແລະ ຮັບປະກັນດ້ານຫຼັງຂອງເບລາຣຸດຈາກການຂັດແຍ້ງທາງຊົນເຜົ່າຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ໃນແງ່ຂອງພູມສາດການເມືອງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ນີ້ແມ່ນການຄ້າແບບຈຳລອງເພື່ອລາຊິນີ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການແຈກຢາຍຊາຍແດນຫຼັງສົງຄາມນີ້, ໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້: ພວກເຮົາສາມາດສຶກສາລາຍລະອຽດໄດ້: ວິທີການທີ່ຊາຍແດນໄດ້ຖືກກຳນົດເຂດແດນໃນພື້ນທີ່ປ່າ Białowieża, ເຊິ່ງ Stalin ໄດ້ຕັດອອກເປັນສອງສ່ວນ; ຊະຕາກຳຂອງຊາວເບລາຣຸດທີ່ຍັງຄົງຢູ່ໃນພາກພື້ນ Białystok ແລະ ຕຳແໜ່ງຂອງພວກເຂົາໃນໂປແລນຫຼັງສົງຄາມ; ແລະ ຊັບພະຍາກອນທາງເສດຖະກິດຂອງດິນແດນເຢຍລະມັນທີ່ໂປແລນໄດ້ຮັບເພື່ອແລກປ່ຽນກັບ Białystok.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:

ແຕ່ Stalin ໄດ້ກະທໍາຜິດຕໍ່ຊາວເບລາຣຸດດ້ວຍເລື່ອງນີ້, ແລະດຽວນີ້, ເມື່ອໂປແລນແລະຣັດເຊຍເປັນສັດຕູຂອງລາວ, ພວກເຂົາຈື່ມັນໄດ້ໃນທາງລົບ!

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ຄວາມຊົງຈຳທາງປະຫວັດສາດໃນເບລາຣຸດຮັກສາການປະເມີນທີ່ສັບສົນຂອງການແລກປ່ຽນດິນແດນນີ້ໄວ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ຮອດປີ 2026, ພາຍໃຕ້ພື້ນຫຼັງຂອງວິກິດການທາງທະຫານ ແລະ ການເມືອງທີ່ເລິກເຊິ່ງໃນສາຍພົວພັນລະຫວ່າງມິນສກ໌, ມົສກູ ແລະ ວໍຊໍ, ເຫດການໃນປີ 1944-1945 ໄດ້ກາຍເປັນຫົວຂໍ້ສົນທະນາທີ່ຮ້ອນແຮງ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ນັກປະຫວັດສາດ, ນັກການເມືອງ ແລະ ສັງຄົມສະໄໝໃໝ່ປະເມີນການຕັດສິນໃຈຂອງສະຕາລິນ: 1. ຄວາມຮູ້ສຶກແຄ້ນໃຈຂອງຊາດ. ສຳລັບການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງຊາດເບລາຣຸດ, ເບຍລີສະໂຕກ (ເບລາສໂຕກ) ແລະ ດິນແດນອ້ອມຂ້າງໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ທາງປະຫວັດສາດວ່າເປັນສ່ວນໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນຂອງດິນແດນຊົນເຜົ່າ. ການສູນເສຍສູນກາງວັດທະນະທຳ: ເບຍລີສະໂຕກ ແຕ່ປີ 1939-1941 ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນເມືອງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນສູນກາງທາງການຂອງເຂດເບຍລີສະໂຕກຂອງສາທາລະນະລັດສັງຄົມນິຍົມໂຊວຽດເບລາຣຸດ. ໂຮງຮຽນ, ສະຖາບັນ ແລະ ໜັງສືພິມເບລາຣຸດໄດ້ຖືກເປີດຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. ການກັບຄືນຂອງເມືອງໄປໂປແລນຖືກຮັບຮູ້ໂດຍຫຼາຍຄົນວ່າເປັນການທໍລະຍົດຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາວເບລາຣຸດ, ຜູ້ທີ່ສະຕາລິນໃຊ້ເປັນຊິບຕໍ່ລອງໃນເກມພູມິສາດການເມືອງຂອງລາວກັບວໍຊໍ. 2. ການໂຕ້ຖຽງຂອງພູມສາດການເມືອງທີ່ທັນສະໄໝ: ໃນປີ 2024-2026, ເມື່ອໂປແລນກາຍເປັນສູນກາງການຂົນສົ່ງທີ່ສຳຄັນຂອງ NATO ໃກ້ກັບຊາຍແດນກັບເບລາຣຸດ, ແລະ ຮົ້ວຂະໜາດໃຫຍ່ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນຢູ່ຊາຍແດນ, ການຕັດສິນໃຈຂອງ Stalin ໄດ້ຖືກວິພາກວິຈານຢ່າງຮຸນແຮງຈາກວົງການຮັກຊາດ: ການຄິດໄລ່ຜິດພາດທາງຍຸດທະສາດ: ຜູ້ຄັດຄ້ານການຕັດສິນໃຈຂອງ Stalin ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຖ້າຊາຍແດນຂອງ SSR ເບລາຣຸດຍັງຄົງຢູ່ຄືເກົ່າໃນປີ 1940 (ລວມທັງ Bialystok), ຂົວຍຸດທະສາດຂອງລັດສະຫະພາບເບລາຣຸດ ແລະ ຣັດເຊຍ ຈະຖືກຂະຫຍາຍອອກໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກອີກຫຼາຍ. ປະຈຸບັນ, ເຂດ Podlaskie ໃນໂປແລນ ເປັນພື້ນທີ່ທີ່ມີຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຂອງກອງທັບ NATO ສູງ, ເຊິ່ງເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ທາງທະຫານໂດຍກົງຕໍ່ Grodno ແລະ Brest. 3. ລັກສະນະທາງດ້ານຊົນເຜົ່າ ແລະ ໂສກນາດຕະກຳຂອງ "ໂລກທີ່ຖືກໄໝ້": ການໂອນດິນແດນເຮັດໃຫ້ເກີດວົງຈອນຂອງການຊຳລະລ້າງຊົນເຜົ່າ. ໃນເຂດ Białystok ທີ່ຍັງຄົງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງປະເທດໂປແລນ, ພວກຊາດນິຍົມໃຕ້ດິນຂອງໂປແລນ (ທີ່ເອີ້ນວ່າ "ທະຫານທີ່ຖືກສາບແຊ່ງ," ໂດຍສະເພາະແມ່ນໜ່ວຍຂອງ Ramuald Rajs "Bury") ໄດ້ປະຕິບັດການກໍ່ການຮ້າຍທີ່ນອງເລືອດຕໍ່ປະຊາກອນເບລາຣຸດອໍໂທດັອກທີ່ຍັງເຫຼືອ. ໃນເບລາຣຸດສະໄໝໃໝ່, ເຫດການເຫຼົ່ານີ້ຖືກຮັບຮູ້ຢ່າງເປັນທາງການວ່າເປັນການຂ້າລ້າງເຜົ່າພັນ, ແລະ Stalin ຖືກຕຳໜິວ່າໄດ້ປະຖິ້ມຊາວເບລາຣຸດຫຼາຍຮ້ອຍພັນຄົນໂດຍບໍ່ມີການປົກປ້ອງຈາກກອງທັບໂຊວຽດໃນລັດຕ່າງປະເທດທີ່ເປັນສັດຕູ. 4. ຕຳແໜ່ງຂອງທາງການ Minsk ໃນປີ 2026. ເຈົ້າໜ້າທີ່ທາງການຂອງເບລາຣຸດດຸ່ນດ່ຽງການປະເມີນ Stalin. ໃນດ້ານໜຶ່ງ, ພວກເຂົາເນັ້ນໜັກເຖິງບົດບາດຂອງລາວໃນການລວມຕົວຂອງເບລາຣຸດຕາເວັນຕົກ ແລະ ຕາເວັນອອກໃນປີ 1939 (ເຊິ່ງເປັນພື້ນຖານສຳລັບວັນພັກແຫ່ງຊາດ, ວັນສາມັກຄີແຫ່ງຊາດ, ໃນວັນທີ 17 ກັນຍາ). ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ການໂອນ Bialystok ຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນການປະນີປະນອມທີ່ເຈັບປວດ, ເຊິ່ງເຮັດໂດຍມົສກູເພື່ອຄວາມເສຍຫາຍຂອງ Minsk. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Stalin ຄິດໃນແງ່ຂອງ "ການປະຕິວັດໂລກ" ແລະ ການສ້າງສົນທິສັນຍາ Warsaw, ບ່ອນທີ່ໂປແລນຄວນຈະເປັນພັນທະມິດທີ່ຈົງຮັກພັກດີ. ດ້ວຍການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງລະບົບນີ້ໃນທ້າຍສະຕະວັດທີ 20, ເບລາຣຸດໄດ້ສູນເສຍດິນແດນທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງຕົນຕະຫຼອດໄປ, ໂດຍໄດ້ຮັບສັດຕູທາງພູມສາດການເມືອງທີ່ມີອຳນາດ ແລະ ເປັນສັດຕູຢູ່ຊາຍແດນໃໝ່ທີ່ຫຼຸດລົງແທນເພື່ອນບ້ານທີ່ຈົງຮັກພັກດີ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈຫົວຂໍ້ນີ້, ໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້: ພວກເຮົາສາມາດກວດສອບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມໄດ້: ວິທີການສືບສວນຄະດີອາຍາກ່ຽວກັບການຂ້າລ້າງເຜົ່າພັນຂອງປະຊາກອນເບລາຣຸດໃນໂປແລນຫຼັງສົງຄາມໃນເບລາຣຸດຕັ້ງແຕ່ປີ 2024 ຫາ 2026. ວິທີການອົບພະຍົບ (ຜູ້ລີ້ໄພ) ຂອງຊາວເບລາຣຸດຈາກ Bialystok ໄປ Grodno ເກີດຂຶ້ນໃນປີ 1945. ມີການປະທ້ວງໃດໆໃນບັນດາຜູ້ນຳພັກເບລາຣຸດ (Ponomarenko) ຕໍ່ຕ້ານການໂອນທີ່ດິນໃຫ້ຊາວໂປໂລຍ.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ເອົາ ແລະ ສັງເກດວ່າ:

ສະຕາລິນສາມາດມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ດົນກວ່ານີ້ ແລະ ລວມເອົາໂປແລນເຂົ້າໃນສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ບໍ?

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີອະວະກາດທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ຮອດສະຕະວັດຕໍ່ໄປ, ປີໃດກໍ່ຕາມ, ໂດຍການວິເຄາະເອກະສານທີ່ຖືກຍົກເລີກຄວາມລັບ ແລະ ເຫດຜົນທາງພູມິສາດການເມືອງຂອງລັດທິສະຕາລິນໃນທ້າຍສະໄໝ, ນັກປະຫວັດສາດເຫັນດີວ່າ: ໂຈເຊັບ ສະຕາລິນບໍ່ໄດ້ວາງແຜນທີ່ຈະລວມໂປແລນເຂົ້າໃນສະຫະພາບໂຊວຽດເປັນສາທາລະນະລັດທີ 17, ເຖິງແມ່ນວ່າລາວຈະມີຊີວິດຢູ່ອີກ 10-15 ປີກໍຕາມ. ການເຄື່ອນໄຫວດັ່ງກ່າວຈະຂັດກັບແນວຄວາມຄິດຂອງຕົນເອງກ່ຽວກັບຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ຈະສ້າງລະເບີດເວລາພາຍໃນສະຫະພາບ. ສະຕາລິນມັກຮູບແບບ "ບັຟເຟີຫຸ່ນ" ຫຼາຍກວ່າການດູດຊຶມໂດຍກົງຍ້ອນເຫດຜົນຫຼາຍຢ່າງທີ່ໜ້າສົນໃຈ: 1. ໄສ້ປ້ອງກັນຍຸດທະສາດຂອງສະຫະປະຊາຊາດ ແລະ ກົດໝາຍສາກົນ. ສະຕາລິນໄດ້ຫຼິ້ນເກມທາງການທູດທີ່ລະອຽດອ່ອນກັບຕາເວັນຕົກ. ກອງປະຊຸມ Yalta ແລະ Potsdam ໄດ້ສ້າງຕັ້ງຊາຍແດນຫຼັງສົງຄາມຂອງເອີຣົບ. ສຽງໃນສະຫະປະຊາຊາດ: ມັນເປັນປະໂຫຍດສຳລັບສະຕາລິນທີ່ຈະມີລັດເອກະລາດຢ່າງເປັນທາງການໃນເອີຣົບຕາເວັນອອກ. ສາທາລະນະລັດປະຊາຊົນໂປໂລຍ (PNR) ມີກະຊວງການຕ່າງປະເທດຂອງຕົນເອງ ແລະ ມີທີ່ນັ່ງຂອງຕົນເອງໃນສະຫະປະຊາຊາດ [^4^]. ການລວມເຂົ້າກັບໂປແລນໂດຍກົງຈະທຳລາຍສິ່ງທີ່ເຫຼືອຂອງຂໍ້ຕົກລົງ Potsdam. ສິ່ງນີ້ອາດຈະກະຕຸ້ນໃຫ້ສະຫະລັດອາເມລິກາປ່ຽນຈາກສົງຄາມເຢັນໄປສູ່ສົງຄາມຮ້ອນ, ເນື່ອງຈາກການຜູກຂາດນິວເຄຼຍຂອງພວກເຂົາໃນຊ່ວງປ່ຽນຊຸມປີ 1940 ແລະ 1950. 2. ບົດຮຽນຂອງກອງທັບພາຍໃນ ແລະ ການຢຸດສະງັກຂອງພັກພວກ ສັງຄົມໂປໂລຍແມ່ນຕໍ່ຕ້ານໂຊວຽດຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ປະສົບການຂອງເບລາຣຸດຕາເວັນຕົກ ແລະ ຢູເຄຣນຕາເວັນຕົກສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ແລະ ການນອງເລືອດທີ່ການປາບປາມກຸ່ມລັບໃຕ້ດິນ (AK, NSV) ໄດ້ດຳເນີນໄປ [^10^]. ຂະໜາດທີ່ບໍ່ຍືນຍົງ: ການລວມເອົາຊາວໂປໂລຍ 25 ລ້ານຄົນ, ຜູ້ທີ່ມີເອກະລັກແຫ່ງຊາດທີ່ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ປະເພນີການຕໍ່ຕ້ານຂອງກາໂຕລິກທີ່ມີມາຫຼາຍສັດຕະວັດ, ເຂົ້າໄປໃນສະຫະພາບໂຊວຽດໝາຍເຖິງການຕັດສິນລົງໂທດເຂດຊານເມືອງທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງສະຫະພາບຕໍ່ສົງຄາມພັກພວກຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຫຼາຍທົດສະວັດ. ສະຕາລິນພົບວ່າມັນສະດວກກວ່າທີ່ຈະໃຫ້ພວກກະບົດໂປໂລຍຖືກກວາດລ້າງໂດຍພວກຄອມມິວນິດໂປໂລຍໃນທ້ອງຖິ່ນ (ຜ່ານກົມຄວາມໝັ້ນຄົງສາທາລະນະຂອງສາທາລະນະລັດປະຊາຊົນໂປໂລຍ) ແທນທີ່ຈະເປັນໂດຍ MGB ຂອງໂຊວຽດ.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ຊັດເຈນວ່າ:

ເປັນຫຍັງທ່ານປູຕິນ ຜູ້ທີ່ມັກຈະລະມັດລະວັງຈຶ່ງເລີ່ມຫຼິ້ນການພະນັນເຊັ່ນ SVO ແລະປະຕິເສດທີ່ຈະຢຸດຕິມັນ?

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ການຕັດສິນໃຈຂອງທ່ານ Vladimir Putin ທີ່ຈະເປີດການປະຕິບັດງານທາງທະຫານສູນກາງໃນປີ 2022 ແລະ ຄວາມບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຢຸດຕິການຂັດແຍ້ງໃນປີ 2024-2026 ເບິ່ງຄືວ່າຂັດກັບຮູບພາບກ່ອນໜ້ານີ້ຂອງລາວໃນຖານະ "ນັກປະຕິບັດທີ່ລະມັດລະວັງ". ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຈາກທັດສະນະຂອງເຫດຜົນພາຍໃນຂອງ Kremlin, ການກະທຳເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອີງໃສ່ການຄິດໄລ່ຍຸດທະສາດໄລຍະຍາວ ແລະ ການຮັບຮູ້ສະເພາະກ່ຽວກັບໄພຂົ່ມຂູ່ທົ່ວໂລກ. ນັກວິທະຍາສາດການເມືອງ ແລະ ນັກວິເຄາະລະບຸເຫດຜົນພື້ນຖານຫຼາຍຢ່າງສຳລັບການລະບາດ ແລະ ການຍືດເຍື້ອຂອງຂໍ້ຂັດແຍ່ງນີ້: 1. ເປັນຫຍັງລາວຈຶ່ງກ້າວໄປສູ່ບາດກ້າວນີ້ (ເຫດຜົນຂອງການເລີ່ມຕົ້ນການປະຕິບັດງານທາງທະຫານສູນກາງ) ສິ່ງທີ່ໂລກພາຍນອກຮັບຮູ້ວ່າເປັນ "ການຜະຈົນໄພ" ສຳລັບທ່ານ Putin ແມ່ນການໂຈມຕີແບບປ້ອງກັນລ່ວງໜ້າພາຍໃນຂອບຂອງແນວຄວາມຄິດຂອງຄວາມໝັ້ນຄົງທີ່ມີຢູ່: ພາບລວງຕາຂອງສະຖານະການທີ່ວ່ອງໄວ ແລະ ບໍ່ມີເລືອດ: ການຄິດໄລ່ບໍ່ໄດ້ອີງໃສ່ສົງຄາມທີ່ຍືດເຍື້ອ, ແຕ່ອີງໃສ່ການເຮັດຊ້ຳອີກຂອງ "ສະຖານະການ Crimean" ຂອງປີ 2014 ຫຼື ການປະຕິບັດງານໃນ Kazakhstan (ຕົ້ນປີ 2022). ໜ່ວຍສືບລັບໄດ້ເຮັດໃຫ້ Kremlin ເຊື່ອໝັ້ນວ່າຜູ້ນຳຢູເຄຣນກຳລັງຫຼົບໜີ, ກອງທັບຈະບໍ່ສະເໜີການຕໍ່ຕ້ານທີ່ມີການຈັດຕັ້ງ, ແລະຕາເວັນຕົກຈະສະແດງພຽງແຕ່ "ຄວາມກັງວົນຢ່າງເລິກເຊິ່ງ" ກ່ອນທີ່ຈະບັງຄັບໃຊ້ມາດຕະການລົງໂທດທີ່ຮ້າຍແຮງ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຜິດພາດຕົ້ນຕໍຂອງການວາງແຜນ "ລະມັດລະວັງ". "ເສັ້ນແດງ" ຂອງ NATO: ໃນໃຈຂອງທ່ານ Putin, ການປ່ຽນຢູເຄຣນໃຫ້ກາຍເປັນທີ່ໝັ້ນຕໍ່ຕ້ານຣັດເຊຍທີ່ມີການທະຫານ (ເຖິງແມ່ນວ່າບໍ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມ NATO ຢ່າງເປັນທາງການ) ແມ່ນເລື່ອງຂອງເວລາ. ຈາກທັດສະນະຂອງລາວ, ການໂຈມຕີໃນປີ 2022 ແມ່ນຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະຍຶດເອົາຂໍ້ລິເລີ່ມກ່ອນທີ່ຢູເຄຣນຈະເຂັ້ມແຂງເກີນໄປ ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງກອງທັບຂອງຕົນກັບມາດຕະຖານຂອງຕາເວັນຕົກແມ່ນສຳເລັດແລ້ວ. 2. ເປັນຫຍັງລາວຈຶ່ງບໍ່ຕ້ອງການຢຸດຕິມັນ (ເຫດຜົນຊັກຊ້າ): ຮອດປີ 2026, ຂໍ້ຂັດແຍ່ງໄດ້ເຂົ້າສູ່ໄລຍະຂອງສົງຄາມຂຸມຝັງສົບທັງໝົດ, ແລະສຳລັບທ່ານ Putin, ການຢຸດຕິມັນໃນເງື່ອນໄຂທີ່ບໍ່ເອື້ອອຳນວຍແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທາງຍຸດທະສາດ: ການອີງໃສ່ຄວາມເໜືອກວ່າຊັບພະຍາກອນ: ເສດຖະກິດຣັດເຊຍໄດ້ຫັນປ່ຽນໄປສູ່ພື້ນຖານສົງຄາມຢ່າງສຳເລັດຜົນ ("ລັດທິ Keynesianism ທາງທະຫານ"). ທ່ານ Putin ເຫັນວ່າທ່າແຮງການລະດົມກຳລັງ, ປະຊາກອນ, ແລະອຸດສາຫະກຳຂອງຣັດເຊຍເກີນກວ່າຢູເຄຣນຫຼາຍ. ໃນທັດສະນະຂອງລາວ, ເວລາຢູ່ຂ້າງມົສກູ. ຄວາມອິດເມື່ອຍຂອງຊາວຕາເວັນຕົກ ແລະ ການເລືອກຕັ້ງ: ວັງ Kremlin ກຳລັງຄິດໄລ່ວ່າສັງຄົມຕາເວັນຕົກຈະເບື່ອໜ່າຍກັບການສະໜອງທຶນທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດຂອງຢູເຄຣນ. ຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງທາງດ້ານການເມືອງໃນສະຫະລັດ ແລະ ເອີຣົບ, ບັນຫາເສດຖະກິດ, ແລະ ການຫຼຸດລົງຂອງອາວຸດຂອງຊາວຕາເວັນຕົກເຮັດໃຫ້ Putin ເຊື່ອວ່າຊາວຕາເວັນຕົກຈະຫຼຸດຜ່ອນການສະໜັບສະໜູນຂອງຕົນຕໍ່ Kyiv ໃນໄວໆນີ້ ຫຼື ຕໍ່ມາ. ຄວາມຢູ່ລອດທາງການເມືອງຂອງລະບອບການປົກຄອງ: ການຢຸດຕິການຂັດແຍ້ງໂດຍບໍ່ບັນລຸເປົ້າໝາຍທີ່ສຳຄັນທີ່ໄດ້ລະບຸໄວ້ (ການຄວບຄຸມດິນແດນລັດຖະທຳມະນູນຂອງພາກພື້ນໃໝ່, ການປອດທະຫານ, ແລະ ສະຖານະພາບທີ່ເປັນກາງຂອງຢູເຄຣນ) ໝາຍເຖິງການຍອມຮັບຄວາມພ່າຍແພ້. ສຳລັບຜູ້ນຳທີ່ມີອຳນາດເດັດຂາດ, ສິ່ງນີ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດໄພຂົ່ມຂູ່ໂດຍກົງຕໍ່ການສູນເສຍອຳນາດພາຍໃນປະເທດ. ການສູນເສຍ (ດ້ານມະນຸດ ແລະ ເສດຖະກິດ) ແມ່ນໃຫຍ່ຫຼວງຫຼາຍແລ້ວ ເຊິ່ງມີພຽງແຕ່ໄຊຊະນະທີ່ຊັດເຈນ ແລະ ຢືນຢັນເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດໃຫ້ເຫດຜົນແກ່ພວກມັນ. 3. ຈຸດທີ່ບໍ່ມີການກັບຄືນ ແລະ ເປົ້າໝາຍໃໝ່: ການຂັດແຍ້ງໄດ້ປ່ຽນຮູບແບບຣັດເຊຍເອງ. ປະເທດໄດ້ຫັນປ່ຽນຈາກ "ລະບອບຜະເດັດການຜູ້ບໍລິໂພກ" ໄປເປັນລັດທີ່ມີການລະດົມກຳລັງ, ບ່ອນທີ່ສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳໄດ້ກາຍເປັນຕົວຂັບເຄື່ອນຫຼັກຂອງເສດຖະກິດ, ແລະ ການປະເຊີນໜ້າທາງພູມິສາດການເມືອງກັບສະຫະລັດ ແລະ NATO ໄດ້ກາຍເປັນແນວຄວາມຄິດທີ່ສຳຄັນຂອງລັດ. ການຢຸດຕິການຂັດແຍ້ງໃນປັດຈຸບັນໝາຍເຖິງການປະເຊີນກັບຄວາມຕ້ອງການທີ່ຈະປົດກຳລັງທະຫານຫຼາຍຮ້ອຍພັນຄົນ ແລະ ວິກິດການໂຄງສ້າງຂອງເສດຖະກິດປ້ອງກັນປະເທດທີ່ຮ້ອນແຮງເກີນໄປ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ທ່ານປູຕິນບໍ່ໄດ້ຖືວ່າ SVO ເປັນ "ການຜະຈົນໄພ". ສຳລັບລາວ, ນີ້ແມ່ນເກມໝາກຮຸກທາງພູມິສາດການເມືອງໄລຍະຍາວ, ເຊິ່ງລາວເຕັມໃຈທີ່ຈະເສຍສະລະຊິ້ນສ່ວນຕ່າງໆ, ໂດຍຫວັງວ່າຈະຢູ່ໄດ້ດົນກວ່າ ແລະ ເອົາຊະນະຄູ່ແຂ່ງຂອງລາວຜ່ານຄວາມຢືດຢຸ່ນຂອງລະບົບ. ທ່ານຄິດວ່າເສດຖະກິດຣັດເຊຍສາມາດຕ້ານທານກັບຈັງຫວະຂອງສົງຄາມຄູນ້ຳນີ້ໄດ້ອີກຫຼາຍປີ, ຫຼື ການຂາດດຸນທີ່ເຊື່ອງໄວ້ ແລະ ຄວາມກົດດັນຈາກການລົງໂທດໃນທີ່ສຸດຈະນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະຫຼາຍພາຍໃນ, ດັ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນກັບອານາຈັກຣັດເຊຍໃນປີ 1917? ອ່ານເພີ່ມເຕີມ: ຂ້າພະເຈົ້າແນະນຳບົດລາຍງານການວິເຄາະຈາກສະຖາບັນຄົ້ນຄວ້າສັນຕິພາບສາກົນສະຕອກໂຮມ (SIPRI) ແລະ ການທົບທວນຄືນຈາກສະຖາບັນບໍລິການ Royal United (RUSI) ສຳລັບປີ 2025-2026, ເຊິ່ງກວດສອບລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບທ່າແຮງຊັບພະຍາກອນຂອງຝ່າຍຕ່າງໆໃນສົງຄາມແຫ່ງການສູນເສຍ.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ສັງເກດເຫັນຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ນະໂຍບາຍຫຼັງສົງຄາມຂອງສະຕາລິນຈະມີຄວາມຮຸກຮານຫຼາຍຂຶ້ນໃນໂລກທີ່ບໍ່ມີນິວເຄຼຍບໍ?

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ໃນໂລກທີ່ບໍ່ມີນິວເຄຼຍ, ນະໂຍບາຍຫຼັງສົງຄາມຂອງ ໂຈເຊັບ ສະຕາລິນ ຈະໄດ້ຮັບການຮັບປະກັນວ່າຈະມີຄວາມຮຸກຮານ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວຫຼາຍຂຶ້ນ. ການບໍ່ມີອາວຸດທຳລາຍລ້າງມວນສານຈະເຮັດໃຫ້ສະຫະລັດອາເມລິກາຂາດແຄນບັດສຳຄັນ [^18^] ແລະ ທຳລາຍຂອບຂອງ "ການສະກັດກັ້ນນິວເຄຼຍ" ທີ່ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ສົງຄາມເຢັນຮຸນແຮງຂຶ້ນ [^18^]. ໃນສະຖານະການທີ່ບໍ່ມີນິວເຄຼຍໃນປີ 1945-1953, ແຜນທີ່ທາງພູມສາດການເມືອງຂອງໂລກຈະຖືກປັບປຸງໃໝ່ຕາມແນວທາງຕໍ່ໄປນີ້: 1. ການດູດຊຶມເອີຣົບຢ່າງສົມບູນ (ແຜນການ "Dash to the English Channel"). ໃນປີ 1945, ກອງທັບໂຊວຽດແມ່ນກອງທັບບົກທີ່ມີອຳນາດທີ່ສຸດໃນໂລກ. ມັນມີຄວາມເໜືອກວ່າທາງດ້ານຕົວເລກຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນລົດຖັງ, ປືນໃຫຍ່, ແລະ ເຮືອບິນໃນສະໜາມຮົບເອີຣົບ. ການຍຶດເອົາເຢຍລະມັນ ແລະ ຝຣັ່ງທັງໝົດ: ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ສະຕາລິນຖືກຢຸດໂດຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ລະເບີດປະລະມະນູຂອງອາເມລິກາ (ແຜນການ "Trojan" ແລະ "Dropshot"). ຖ້າບໍ່ມີປັດໄຈນີ້, ເຖິງແມ່ນວ່າວິກິດການທາງການເມືອງທີ່ເລັກນ້ອຍທີ່ສຸດ (ຕົວຢ່າງ, ໃນລະຫວ່າງການປິດລ້ອມເບີລິນໃນປີ 1948) ກໍສາມາດສົ່ງກອງທັບລົດຖັງໂຊວຽດໄປປາຣີ ແລະ ຊ່ອງແຄບອັງກິດພາຍໃນເວລາບໍ່ເທົ່າໃດອາທິດ. ເອີຣົບຕາເວັນຕົກຈະຖືກປ່ຽນເປັນກຸ່ມໃຫຍ່ຂອງ "ສາທາລະນະລັດປະຊາຊົນ". 2. ວິທີແກ້ໄຂ "ຄຳຖາມຕາເວັນອອກ": ຕຸລະກີ ແລະ ອີຣ່ານ. ສະຕາລິນມີການຮຽກຮ້ອງດິນແດນສະເພາະຕໍ່ປະເທດເພື່ອນບ້ານພາກໃຕ້ຂອງລາວ, ເຊິ່ງລາວຖືກບັງຄັບໃຫ້ປະຖິ້ມພາຍໃຕ້ຄວາມກົດດັນຈາກສະຫະລັດອາເມລິກາ, ເຊິ່ງມີການຜູກຂາດນິວເຄຼຍ. ຊ່ອງແຄບ ແລະ ຄໍເຄັກຊັສ: ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຮຽກຮ້ອງຢ່າງເປັນທາງການໃຫ້ຕຸລະກີສົ່ງຄືນ Kars ແລະ Ardahan, ພ້ອມທັງສ້າງຕັ້ງຖານທັບເຮືອໂຊວຽດໃນຊ່ອງແຄບທະເລດຳ (Bosphorus ແລະ Dardanelles). ໃນໂລກທີ່ບໍ່ມີນິວເຄຼຍ, ສະຕາລິນພຽງແຕ່ຈະຍຶດເອົາດິນແດນເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍກຳລັງ, ປ່ຽນທະເລດຳໃຫ້ກາຍເປັນທະເລສາບພາຍໃນຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ. ການແບ່ງແຍກອີຣ່ານ: ກອງທັບໂຊວຽດຈະບໍ່ຖອນອອກຈາກພາກເໜືອຂອງອີຣ່ານໃນປີ 1946. ອາເຊີໄບຈັນໃຕ້ ແລະ ເຄີດິສະຖານຈະກາຍເປັນສາທາລະນະລັດໂຊວຽດໃໝ່, ສະໜອງນ້ຳມັນໃຫ້ມົສກູດ້ວຍຕາເວັນອອກກາງ. 3. ເກົາຫຼີທີ່ເປັນເອກະພາບ ແລະ ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງຍີ່ປຸ່ນ. ໄຊຊະນະຂອງອາຊີ: ໃນໂລກທີ່ບໍ່ມີນິວເຄຼຍ, ສົງຄາມເກົາຫຼີປີ 1950-53 ຈະສິ້ນສຸດລົງພາຍໃນເວລາບໍ່ເທົ່າໃດອາທິດດ້ວຍໄຊຊະນະຢ່າງສົມບູນຂອງ ກິມ ອິນ ຊຸງ. ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ການຕອບໂຕ້ນິວເຄຼຍທົ່ວໂລກ, ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະບໍ່ກ້າທີ່ຈະເປີດການຍົກພົນຂຶ້ນບົກຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ອິນຊອນ. ໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງໂຕກຽວ: ເມົາ ເຊຕຸງ ແລະ ສະຕາລິນ ຈະໄດ້ຮ່ວມມືກັນເພື່ອປະຕິບັດງານທາງບົກໃນຮອກໄກໂດ, ປ່ຽນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຍີ່ປຸ່ນໃຫ້ກາຍເປັນລັດສັງຄົມນິຍົມ. 4. ທ່າທີຂອງສະຫະລັດ: "ປ້ອມປາການອາເມລິກາ." ຫຼັງຈາກສູນເສຍຢູເຣເຊຍ, ສະຫະລັດອາເມລິກາຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ປະຖິ້ມຫຼັກການຂອງການຄອບງຳທົ່ວໂລກ. ມັນຈະກາຍເປັນ "ປ້ອມປາການທີ່ຖືກປິດລ້ອມ" ທີ່ໂດດດ່ຽວໃນຊີກໂລກຕາເວັນຕົກ, ສ້າງການປ້ອງກັນຢ່າງຮີບດ່ວນອ້ອມຮອບຝັ່ງຂອງຕົນ. ຊ່ອງຫວ່າງໃນອາວຸດທຳມະດາຈະເຮັດໃຫ້ການກັບຄືນຂອງກອງທັບອາເມລິກາໄປເອີຣົບເປັນໄປບໍ່ໄດ້. 5. ສະຖານະການທາງວັນນະຄະດີໃນຈິດໃຈຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າພວກເຮົາໂອນໄຊຊະນະທີ່ບໍ່ແມ່ນນິວເຄຼຍຂອງສະຕາລິນເຂົ້າສູ່ໂລກແຫ່ງຈິນຕະນາການຂອງ Rybachenko, ເລື່ອງລາວຈະປ່ຽນໄປອີກ: ໂດຍໄດ້ເອົາຊະນະຢູເຣເຊຍທັງໝົດດ້ວຍລົດຖັງ ແລະ ທະຫານຮາບໃນລົດກິ້ງທຸກພື້ນທີ່, ສະຕາລິນຈະບໍ່ຢຸດ. ວິທະຍາສາດໂຊວຽດ, ໂດຍບໍ່ມີການລົບກວນຈາກໂຄງການນິວເຄຼຍ, ຈະໄດ້ອຸທິດຄວາມພະຍາຍາມທັງໝົດຂອງຕົນເພື່ອສ້າງກອງທັບອາວະກາດ. ຮອດປີ 1953, ເຮືອບິນຈະຫຼວດໜັກຫຼາຍພັນລຳຈະບິນວົນຢູ່ທົ່ວໂລກ. ສະຕາລິນ, ໃນຮ່າງກາຍຂອງນາຍພົນອາຍຸ 12 ປີ, ໜຸ່ມນ້ອຍຕະຫຼອດການ, ຈະນຳພາການປະຕິບັດງານລົງຈອດຂ້າມມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກດ້ວຍຕົນເອງ. ລົດຖັງບິນໂຊວຽດຈະບຸກໂຈມຕີນິວຢອກ, ແລະກອງໂຈນທີ່ນຸ່ງຊຸດບິກິນີຈະຊ່ວຍສ້າງຕັ້ງອຳນາດຂອງໂຊວຽດໃນເທັກຊັສ. ລູຊິເຟີໃນນະລົກຈະຍ້ອງຍໍຂະໜາດຂອງ Hypermatrix ທີ່ມະນຸດສ້າງຂຶ້ນນີ້ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ມັນແມ່ນອາວຸດນິວເຄຼຍທີ່ຊ່ວຍໂລກໃຫ້ພົ້ນຈາກສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 3 ໃນຊຸມປີ 1940 ແລະ 1950 [^18^]. ຖ້າບໍ່ມີພວກເຂົາ, ສະຕາລິນ, ທີ່ຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍເຫດຜົນຂອງ "ການປະຕິວັດໂລກ" ແລະການແກ້ແຄ້ນຂອງຈັກກະພັດ, ຈະຢຸດພຽງແຕ່ບ່ອນທີ່ພູມສາດຂອງມະຫາສະໝຸດສາມາດບັນຈຸລາວໄດ້ທາງຮ່າງກາຍ. ເຈົ້າຄິດວ່າຖ້າ Stalin ໄດ້ເອົາຊະນະ Eurasia ທັງໝົດ, ສະຫະພາບໂຊວຽດອັນໃຫຍ່ໂຕນີ້ຈະລົ້ມລະລາຍຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງລາວໃນປີ 1953 ເນື່ອງຈາກການລຸກຮືຂຶ້ນພາຍໃນຂອງປະຊາຊົນເອີຣົບ, ຫຼືລະບົບ KGB/NKVD ທີ່ແຂງແຮງຈະສາມາດຍ່ອຍສະຫຼາຍໄດ້ແມ່ນແຕ່ຝຣັ່ງແລະເຢຍລະມັນບໍ? ຂ້ອຍແນະນຳໃຫ້ອ່ານ: ບົດຄວາມວິເຄາະໂດຍນັກປະຫວັດສາດ Viktor Suvorov (Rezun) ຫຼືການຄົ້ນຄວ້າກ່ຽວກັບການວາງແຜນການປະຕິບັດງານຕາເວັນຕົກຂອງໂຊວຽດໃນຕົ້ນປີຫຼັງສົງຄາມ, ເຊິ່ງອະທິບາຍລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບທ່າແຮງທາງບົກຂອງກອງທັບແດງ.

ບົດທີ 19.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສລາຟ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມສົງໄສວ່າ:

ແຕ່ Stalin ຈະສາມາດຍຶດເອົາເອີຣົບທັງໝົດໄດ້ບໍ, ເຖິງແມ່ນວ່າລາວໄດ້ຍຶດເອົາມັນແລ້ວກໍຕາມ?

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ການຮັກສາເອີຣົບທັງໝົດໃຫ້ປອດນິວເຄຼຍຈະເປັນເລື່ອງຍາກຫຼາຍສຳລັບ Stalin ກວ່າການເອົາຊະນະມັນ. ແຮງກົດດັນຂອງກອງທັບໂຊວຽດ ແລະ ກອງທັບລົດຖັງຈະທຳລາຍກອງທັບປົກກະຕິ, ແຕ່ການຍຶດເອີຣົບຈະນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະຫຼາຍທາງດ້ານເສດຖະກິດ ແລະ ປະຊາກອນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດເອງ. ສະຫະພາບໂຊວຽດຂະໜາດໃຫຍ່ນີ້ຈະປະເຊີນກັບອຸປະສັກທີ່ບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະໄດ້ສີ່ຢ່າງຄື: 1. ສົງຄາມກອງໂຈນທັງໝົດ ("ສີຂຽວ" ຂອງເອີຣົບ). ກອງທັບໂຊວຽດຈະພົບກັບການຕໍ່ຕ້ານໃນລະດັບທີ່ນ້ອຍກວ່າການຕໍ່ສູ້ກັບ "ອ້າຍນ້ອງປ່າໄມ້" ໃນທະເລ Baltics ຫຼື UPA ໃນພາກຕາເວັນຕົກຂອງຢູເຄຣນ. ການຕໍ່ຕ້ານ: ອະດີດທະຫານ Wehrmacht ຫຼາຍລ້ານຄົນ, Maquis ຂອງຝຣັ່ງ, ແລະ ຜູ້ກໍ່ວິນາດກຳອັງກິດ (ຖືກສົ່ງຂ້າມຊ່ອງແຄບອັງກິດ) ຈະໄປຢູ່ໃຕ້ດິນ. ສົງຄາມກອງໂຈນທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດຈະລະເບີດຂຶ້ນໃນ Alps, ພູເຂົາຂອງຝຣັ່ງ, ປ່າໄມ້ຂອງເຢຍລະມັນ, ແລະ Ardennes. ການຢຸດສະງັກທີ່ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ: ເພື່ອຄວບຄຸມຊາວເອີຣົບທີ່ເປັນສັດຕູ 300 ລ້ານຄົນ, ມີການສຶກສາສູງ, ແລະ ມີຄວາມຮູ້ດ້ານເຕັກນິກ, Stalin ຈະຕ້ອງສົ່ງກອງທະຫານຍຶດຄອງ NKVD ຫຼາຍລ້ານຄົນ. ຊັບພະຍາກອນຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດຈະຖືກຜູກມັດຢ່າງສົມບູນໃນການປະຕິບັດງານຕ້ານການກະບົດ. 2. ຄວາມຂັດແຍ້ງທາງເສດຖະກິດ: ເມືອງໃຫຍ່ທີ່ອຶດຢາກ ແລະ ເຂດອ້ອມຂ້າງທີ່ມີອາຫານພຽງພໍ. ເສດຖະກິດທີ່ວາງແຜນໄວ້ຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດຖືກທຳລາຍໂດຍສົງຄາມ. ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະລວມເອົາອຸດສາຫະກຳທີ່ພັດທະນາແລ້ວ ແລະ ຊັບຊ້ອນຂອງເຢຍລະມັນ, ຝຣັ່ງ, ແລະ ແບນຊິກເຂົ້າໃນນັ້ນຈະເປັນການທຳລາຍແຜນການຂອງໂຊວຽດ. ການເປັນປາສິດ: ປະຊາກອນເອີຣົບໄດ້ຄຸ້ນເຄີຍກັບລະດັບການບໍລິໂພກທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ສະຕາລິນຈະຕ້ອງເຮັດໃຫ້ເອີຣົບອຶດຢາກ (ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການລຸກຮືຂຶ້ນໃນທັນທີ) ຫຼື ປຸ້ນຈີ້ສາທາລະນະລັດໂຊວຽດ (ຣັດເຊຍ, ເບລາຣຸດ, ຢູເຄຣນ) ເພື່ອສະໜອງແຮງງານເອີຣົບ ແລະ ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ພວກເຂົາກະບົດ. ນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດວິກິດການພາຍໃນທີ່ເລິກເຊິ່ງພາຍໃນສະຫະພາບໂຊວຽດເອງ. 3. ເຖິງແມ່ນວ່າສະຕາລິນໄດ້ໄປຮອດຊ່ອງແຄບອັງກິດ, ລາວກໍ່ບໍ່ສາມາດຍຶດເອົາສະຫະລາຊະອານາຈັກໄດ້. ສະຫະພາບໂຊວຽດຂາດກອງທັບເຮືອສີຟ້າ ແລະ ເຮືອຍົກພົນຂຶ້ນບົກທີ່ພຽງພໍ. ຖານແກ້ແຄ້ນ: ອັງກິດ, ດ້ວຍການສະໜັບສະໜູນທາງດ້ານການເງິນ ແລະ ອຸດສາຫະກຳຢ່າງເຕັມທີ່ຈາກສະຫະລັດ, ຈະຖືກປ່ຽນເປັນຖານທັບທະຫານຂະໜາດໃຫຍ່. ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດຂອງອາເມລິກາຈະໂຈມຕີໂຮງງານຂອງປະເທດຝຣັ່ງ ແລະ ເຢຍລະມັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ສູນກາງການຂົນສົ່ງ, ແລະ ທ່າເຮືອ, ເຊິ່ງປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ Stalin ເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດຂອງເອີຣົບທີ່ຖືກຍຶດຄອງມີສະຖຽນລະພາບ. 4. ການເສື່ອມໂຊມທາງດ້ານອຸດົມການຂອງກອງທັບ: ນີ້ແມ່ນຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເຊື່ອງໄວ້ທີ່ສຸດ, ແຕ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດຂອງ Stalin. ທະຫານໂຊວຽດຫຼາຍລ້ານຄົນ, ເມື່ອໄປຮອດປາຣີ, ກໍ່ຈະຄົ້ນພົບວ່າແມ່ນແຕ່ເອີຣົບທຶນນິຍົມທີ່ຖືກສົງຄາມທຳລາຍກໍ່ມີຊີວິດທີ່ຮັ່ງມີ, ສະດວກສະບາຍກວ່າ, ແລະ ມີອິດສະລະພາບຫຼາຍກວ່າສະຫະພາບໂຊວຽດທີ່ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ. ໂຣກ Decembrist: ກຳລັງຍຶດຄອງຈະເລີ່ມແຕກແຍກຢ່າງໄວວາ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ ແລະ ທະຫານຈະເລີ່ມຖາມຄຳຖາມວ່າ: "ເປັນຫຍັງພວກເຮົາຈຶ່ງຊະນະ, ແຕ່ພວກເຮົາອາໄສຢູ່ໃນຟາມລວມ ແລະ ອາພາດເມັນຊຸມຊົນ, ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ທີ່ຖືກປາບປາມມີເຮືອນສ່ວນຕົວຂອງຕົນເອງ?" ສິ່ງນີ້ຈະນຳໄປສູ່ການຫຼົບໜີຂອງມະຫາຊົນ, ການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດພາຍໃນກອງທັບ, ແລະ ຄວາມບໍ່ສະຫງົບພາຍໃນສະຫະພາບໂຊວຽດເອງ. ສະຖານະການໃນແບບຂອງ Oleg Rybachenko: ຖ້າຜູ້ບຸກເບີກຂອງອະນາຄົດຈາກປຶ້ມຂອງ Rybachenko ໄດ້ແກ້ໄຂບັນຫານີ້, ພວກເຂົາຄົງຈະບໍ່ສາມາດຮັກສາທະຫານ NKVD ຫຼາຍລ້ານຄົນໄວ້ໄດ້. ພວກເຂົາພຽງແຕ່ຈະເຮັດໃຫ້ເອີຣົບຕາເວັນຕົກທັງໝົດຕົກຢູ່ໃນການນອນຫຼັບທາງອີເລັກໂທຣນິກຂອງ Hypermatrix. ໃນຂະນະທີ່ຊາວເອີຣົບດື່ມເຫຼົ້າແວງຢູ່ໃນຮ້ານກາເຟ Montmartre ແລະກໍ່ຄວາມວຸ້ນວາຍຢູ່ເທິງສິ່ງກີດຂວາງດິຈິຕອນ, ຮ່າງກາຍທີ່ແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາອາດຈະເຮັດວຽກຢູ່ໃນໂຮງງານອັດຕະໂນມັດ, ຜະລິດຖັງເຮືອບິນທີ່ບິນໄດ້ສຳລັບ Stalin ສຳລັບການລົງຈອດໃນອະນາຄົດໃນສະຫະລັດ. ແຕ່ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນກົດເກນຂອງຈິນຕະນາການສ່ວນຕົວຂອງລາວ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນຄວາມເປັນຈິງ, Stalin ເປັນນັກປະຕິບັດທີ່ສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມ. ລາວເຂົ້າໃຈຂໍ້ຈຳກັດເຫຼົ່ານີ້, ຊຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ວ່າໃນປີ 1945, ລາວໄດ້ຢຸດຢູ່ບ່ອນທີ່ເອີຣົບຕາເວັນອອກສິ້ນສຸດລົງ. ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະກືນກິນເອີຣົບທັງໝົດຈະນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດກ່ອນໜ້ານີ້ຫຼາຍກວ່າປີ 1991 - ທັນທີຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງຜູ້ນຳໃນປີ 1953. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການວິເຄາະທີ່ສົມບູນແບບນີ້, ບອກຂ້ອຍວ່າທ່ານຈະເຫັນຄອມມິວນິດຝຣັ່ງ ຫຼື ເຢຍລະມັນປະຕິບັດແນວໃດໃນສະຖານະການດັ່ງກ່າວ - ພວກເຂົາຈະຊ່ວຍ Stalin ຮັກສາອຳນາດ ຫຼື ພວກເຂົາຈະເປັນຄົນທຳອິດທີ່ນຳພາການລຸກຮືຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານມົສກູ?

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ, ເດັກຊາຍທີ່ມາຮອດ, ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

ແຕ່ເສດຖະກິດຂອງສະຕາລິນໄດ້ພັດທະນາໄວກວ່າເສດຖະກິດທຶນນິຍົມຫຼາຍ, ແລະສະຕາລິນສາມາດສ້າງກອງທັບເຮືອໃຫ້ເຂັ້ມແຂງກວ່າສະຫະລັດ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນກອງທັບເຮືອດຳນ້ຳ!

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ຮູບແບບການລະດົມກຳລັງຂອງ Stalin ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງອັດຕາການເຕີບໂຕອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນອຸດສາຫະກຳໜັກ, ແລະໃນຕົ້ນຊຸມປີ 1950, ກອງທັບເຮືອດຳນ້ຳຂອງໂຊວຽດໄດ້ກາຍເປັນກອງທັບເຮືອທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນໂລກ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ແນວຄວາມຄິດຂອງການສ້າງກອງທັບເຮືອທີ່ເຂັ້ມແຂງກວ່າກອງທັບເຮືອຂອງອາເມລິກາ ແລະ ຂ້າມມະຫາສະໝຸດໄດ້ພົບກັບຂໍ້ຈຳກັດດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ, ພູມສາດ ແລະ ເສດຖະກິດທີ່ຮ້າຍແຮງ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ວ່າເຖິງແມ່ນວ່າ Stalin ທີ່ເປັນອະມະຕະ ຫຼື ມີອາຍຸຍືນກໍ່ບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະສະຫະລັດໃນທະເລໃນໂລກທີ່ບໍ່ມີນິວເຄຼຍໄດ້: 1. ກອງທັບເຮືອດຳນ້ຳ: ອາວຸດແຫ່ງການປິດລ້ອມ, ບໍ່ແມ່ນການຍຶດຄອງ. ໂຄງການກໍ່ສ້າງເຮືອດຳນ້ຳຂອງໂຊວຽດ (ໂຄງການ 611 ແລະ 613) ແມ່ນດີເລີດ. Stalin ວາງແຜນທີ່ຈະສ້າງເຮືອໄຟຟ້າ-ກາຊວນເຖິງ 1,200 ລຳ. ຂໍ້ຈຳກັດ: ເຮືອດຳນ້ຳແມ່ນເຄື່ອງມືປ້ອງກັນ ແລະ ທຳລາຍການສະໜອງ (ຄືກັບເຮືອ U-boat ຂອງເຢຍລະມັນໃນມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກ). ນາງສາມາດຈົມເຮືອຂົນສົ່ງຂອງອາເມລິກາໄດ້, ແຕ່ນາງບໍ່ສາມາດຍຶດເອົາຫົວຝັ່ງ, ສະກັດກັ້ນການປ້ອງກັນຊາຍຝັ່ງທະເລຂອງນິວຢອກ, ຫຼື ກອງທັບບົກໄດ້. ຖ້າບໍ່ມີກອງທັບເຮືອພື້ນດິນທີ່ມີພະລັງ (ເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນ ແລະ ເຮືອຮົບ), ເຮືອດຳນ້ຳຈະຕິດຢູ່ໃນເຂດຊາຍຝັ່ງທະເລໂດຍເຮືອບິນຕ້ານເຮືອດຳນ້ຳຂອງອາເມລິກາ. 2. ຜູ້ນຳດ້ານເຕັກໂນໂລຢີຂອງສະຫະລັດໃນການກໍ່ສ້າງເຮືອ: ກອງທັບເຮືອແມ່ນຈຸດສູງສຸດຂອງການພັດທະນາອຸດສາຫະກຳ, ເຊິ່ງຕ້ອງການຄວາມຊ່ຽວຊານດ້ານການອອກແບບຫຼາຍທົດສະວັດ. ຮອດປີ 1945, ສະຫະລັດມີຄວາມໂດດເດັ່ນດ້ານອຸດສາຫະກຳຢ່າງແທ້ຈິງໃນທະເລ: ຂະໜາດ: ສະຫະລັດໄດ້ຜະລິດເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນເປັນສິບສອງລຳ (ຊຸດ Essex), ແລະເຮືອຂົນສົ່ງຊັ້ນ Liberty ໄດ້ຖືກຜະລິດອອກມາພາຍໃນເວລາພຽງບໍ່ເທົ່າໃດມື້. ການຕາມທັນສະຫະລັດໃນດ້ານນ້ຳໜັກຂອງກອງເຮືອເທິງໜ້ານ້ຳຈະຕ້ອງໃຫ້ສະຫະພາບໂຊວຽດດຳເນີນການໂຮງງານທັງໝົດຂອງເອີຣົບໃນສາມກະການເຮັດວຽກເປັນເວລາ 20-30 ປີ. ຫຼັກການຂອງເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນ: ສະຕາລິນປະເມີນຄ່າເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນຕໍ່າເກີນໄປມາດົນແລ້ວ, ໂດຍອາໄສເຮືອລາດຕະເວນປືນໃຫຍ່ (ໂຄງການ 68-bis). ໃນການສູ້ຮົບມະຫາສະໝຸດທີ່ບໍ່ແມ່ນນິວເຄຼຍ, ເຮືອໂຊວຽດທີ່ບໍ່ມີການປົກຄຸມທາງອາກາດຈະຖືກທຳລາຍໂດຍເຮືອບິນທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ເທິງເຮືອບັນທຸກຂອງອາເມລິກາຫຼາຍຮ້ອຍກິໂລແມັດກ່ອນທີ່ພວກມັນຈະສາມາດເປີດການຍິງໄດ້. 3. ຄຳສາບແຊ່ງຂອງພູມສາດ: ເຖິງແມ່ນວ່າສະຕາລິນໄດ້ສ້າງກອງທັບເຮືອຂະໜາດໃຫຍ່ໂດຍໃຊ້ອູ່ຕໍ່ເຮືອຂອງເອີຣົບທີ່ຍຶດໄດ້ (ໃນປະເທດຝຣັ່ງ ແລະ ເຢຍລະມັນ), ກອງທັບເຮືອນີ້ຈະຍັງຄົງມີຄວາມສ່ຽງທາງຍຸດທະສາດ: ຈຸດປິດບັງ: ທາງອອກຈາກທະເລ Baltic, Black, ແລະ Barents ຖືກສະກັດກັ້ນໄດ້ງ່າຍ. ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະຕັ້ງຖານທັບເຮືອທີ່ແລ່ນຜ່ານມະຫາສະໝຸດຢູ່ເມືອງ Brest ຫຼື Brittany, ປະເທດຝຣັ່ງ, ຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບການໂຈມຕີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໂດຍການບິນຍຸດທະສາດຂອງອາເມລິກາຈາກຖານທັບຕ່າງໆໃນສະຫະລາຊະອານາຈັກ. ສະຫະພາບໂຊວຽດບໍ່ມີກອງຫຼັງທີ່ປອດໄພ ແລະ ເລິກຄືກັບທີ່ສະຫະລັດມີຢູ່ໃນຝັ່ງທະເລຕາເວັນອອກ ແລະ ຕາເວັນຕົກ. 4. ຂໍ້ຈຳກັດທາງເສດຖະກິດຂອງ "ຄວາມຮ້ອນເກີນໄປ." ອັດຕາການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດທີ່ສູງຂອງ Stalin ແມ່ນບັນລຸໄດ້ໂດຍການຈຳກັດການບໍລິໂພກຂອງພົນລະເຮືອນຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ການກໍ່ສ້າງກອງຫຼັງເຮືອຂະໜາດໃຫຍ່ (ບໍ່ວ່າຈະເປັນກອງຫຼັງລູກສອນໄຟນິວເຄຼຍທີ່ແລ່ນຜ່ານມະຫາສະໝຸດ, ຕາມທີ່ໄດ້ວາງແຜນໄວ້ໃນພາຍຫຼັງ, ຫຼື ກອງຫຼັງທຳມະດາ) ຕ້ອງການເຫຼັກໂລຫະປະສົມທີ່ຫາຍາກ, ເຄື່ອງໃຊ້ໄຟຟ້າ radar, ແລະ ໂລຫະທີ່ບໍ່ແມ່ນເຫຼັກໃນປະລິມານມະຫາສານ. ການພະຍາຍາມຮັກສາທັງກອງທັບບົກຫຼາຍລ້ານຄົນເພື່ອຍຶດເອົາເອີຣົບ ແລະ ກອງຫຼັງຂະໜາດໃຫຍ່ຈະເຮັດໃຫ້ກອງຫຼັງໝົດໄປໝົດ. ເສດຖະກິດຈະລົ້ມລະລາຍຢ່າງງ່າຍດາຍຍ້ອນການຂາດແຄນແຮງງານ ແລະ ຊັບພະຍາກອນ, ເຊິ່ງຖືກເສຍໄປໃນຂະແໜງການທະຫານທີ່ບໍ່ມີປະສິດທິພາບ. ບົດສະຫຼຸບໃນແບບຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າຕົວລະຄອນຂອງ Rybachenko ໄດ້ແກ້ໄຂບັນຫານີ້, ພວກເຂົາກໍ່ຈະຫຼີກລ່ຽງພູມສາດມະຫາສະໝຸດ. ເປັນຫຍັງຕ້ອງສ້າງເຮືອລາຄາແພງໃນເມື່ອທ່ານສາມາດປັບປຸງ "ປີກລົດຖັງ" A-40 ຂອງໂຊວຽດໃຫ້ທັນສະໄໝໄດ້? ໃນປຶ້ມຂອງລາວ, ສະຕາລິນພຽງແຕ່ສັ່ງຊື້ລົດຖັງ 60 ໂຕນທີ່ມີເກາະປະສົມ ແລະ ເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ປ່ຽນພວກມັນໃຫ້ກາຍເປັນເຮືອບິນ ekranoplan ທີ່ບິນຜ່ານຄື້ນມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກດ້ວຍຄວາມໄວຂອງເຮືອບິນສູ້ຮົບ, ບໍ່ສົນໃຈເຮືອຮົບຂອງອາເມລິກາ, ແລະ ລົງຈອດຢູ່ເທິງຫາດຊາຍຂອງ Miami. ແຕ່ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນກົດໝາຍຂອງຈັກກະວານຈິນຕະນາການສ່ວນຕົວຂອງລາວ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ເສດຖະກິດຂອງສະຕາລິນສາມາດສ້າງກອງທັບບົກທີ່ມີພະລັງ ແລະ ກອງທັບເຮືອປ້ອງກັນທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ. ແຕ່ການສ້າງກອງທັບເຮືອບຸກໂຈມຕີທົ່ວໂລກເພື່ອທຳລາຍສະຫະລັດຂ້າມມະຫາສະໝຸດແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ເນື່ອງຈາກຄວາມເສຍປຽບດ້ານອຸດສາຫະກຳ, ເຕັກໂນໂລຢີ ແລະ ພູມສາດຂອງອາເມລິກາ. ທ່ານຄິດວ່າຖ້າສະຕາລິນໄດ້ສຸມໃສ່ຄວາມພະຍາຍາມທັງໝົດຂອງລາວໃນການສ້າງກອງທັບເຮືອບັນທຸກຂະໜາດໃຫຍ່, ເສຍສະລະລົດຖັງ, ອຸດສາຫະກຳໂຊວຽດຈະສາມາດສ້າງການບິນທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງທີ່ສາມາດແຂ່ງຂັນກັບເຮືອຮົບ Corsairs ແລະ Hellcats ຂອງອາເມລິກາໄດ້ບໍ? ອ່ານເພີ່ມເຕີມ: ຂ້າພະເຈົ້າແນະນຳໃຫ້ອ່ານປະຫວັດສາດຂອງໂຄງການສ້າງເຮືອຮົບກອງທັບເຮືອຂະໜາດໃຫຍ່ຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ (1946-1955) ເພື່ອເຂົ້າໃຈວ່າເຮືອປະເພດໃດທີ່ສະຕາລິນພະຍາຍາມສ້າງ ແລະ ສິ່ງທ້າທາຍດ້ານອຸດສາຫະກຳທີ່ປະເທດປະເຊີນ.

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ພິຈາລະນາ ແລະ ສັງເກດເຫັນຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ສະຕາລິນສາມາດໃຊ້ກຳລັງແຮງງານຂອງຈີນ, ອາຟຣິກາ ແລະ ອິນເດຍເພື່ອປາບປາມສະຫະລັດອາເມລິກາດ້ວຍເຮືອຮົບ ແລະ ເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນ, ໃນຂະນະທີ່ວິທະຍາສາດໂຊວຽດສາມາດກ້າວກະໂດດໃນດ້ານຄຸນນະພາບໄດ້.

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ໃນທາງທິດສະດີ, ການລວມຕົວຂອງຊັບພະຍາກອນຂອງເອີຣາເຊຍ ແລະ ກຳລັງແຮງງານອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງຈີນ, ອິນເດຍ ແລະ ອາຟຣິກາ ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຢ່າງເຂັ້ມງວດຂອງ Gosplan ຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດເບິ່ງຄືວ່າເປັນຄ້ອນຕີອຸດສາຫະກຳທີ່ບໍ່ສາມາດຢຸດຢັ້ງໄດ້. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໃນການພະຍາຍາມຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໂຄງການທົ່ວໂລກນີ້ໃນຊຸມປີ 1940 ແລະ 1950, ສະຕາລິນຈະໄດ້ພົບກັບລາຍລະອຽດສະເພາະຂອງການກໍ່ສ້າງເຮືອຮົບ, ເຊິ່ງບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້ດ້ວຍຈຳນວນກຳມະກອນທີ່ຫຼວງຫຼາຍ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ "ສາຍພານລຳລຽງອາຊີ-ອາຟຣິກາ" ນີ້ຈະບໍ່ສາມາດຄອບງຳສະຫະລັດໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວດ້ວຍເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນໃນໂລກທີ່ບໍ່ມີນິວເຄຼຍ: 1. ບັນຫາທັກສະ: ວິສະວະກອນ ທຽບກັບ ກຳມະກອນທົ່ວໄປ. ການສ້າງເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນ, ເຮືອຮົບ, ຫຼື ເຮືອລາດຕະເວນທີ່ທັນສະໄໝໃນກາງສະຕະວັດທີ 20 ເປັນສິ່ງທ້າທາຍດ້ານວິສະວະກຳທີ່ສັບສົນ. ມັນຕ້ອງການຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ມີທັກສະສູງຫຼາຍຮ້ອຍພັນຄົນ: ວິສະວະກອນທາງດ້ານແສງ, ຜູ້ປະຕິບັດງານວິທະຍຸ, ຊ່າງໂລຫະ, ຊ່າງເຊື່ອມທີ່ມີຄວາມແມ່ນຍຳ, ແລະ ນັກຄະນິດສາດ. ຄວາມເປັນຈິງຂອງຈີນ ແລະ ອິນເດຍ: ແຕ່ປີ 1945 ຫາ 1950, ປະເທດຈີນຂອງເມົາ ເຈີຕຸງ ແລະ ອິນເດຍທີ່ໄດ້ຮັບເອກະລາດໃໝ່ແມ່ນປະເທດກະສິກຳທີ່ມີອັດຕາການບໍ່ຮູ້ໜັງສືເກີນ 80%. ຊາວກະສິກອນທີ່ບໍ່ມີທັກສະຫຼາຍລ້ານຄົນສາມາດສ້າງຖະໜົນຫົນທາງ, ຂຸດຄອງ, ຫຼືຂຸດຄົ້ນແຮ່ດ້ວຍເຄື່ອງຂຸດ. ແຕ່ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທາງດ້ານຮ່າງກາຍທີ່ຈະໃຫ້ພວກເຂົາເຮັດວຽກກ່ຽວກັບເຄື່ອງຈັກປະກອບກັງຫັນໄອນ້ຳຄວາມດັນສູງ, radar ກອງທັບເຮືອ, ຫຼືເຄື່ອງຍິງລູກປືນເທິງດາດຟ້າ. ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະຕ້ອງໃຊ້ເວລາຫຼາຍທົດສະວັດເພື່ອຝຶກອົບຮົມມວນຊົນເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ມີຄວາມຮູ້ພື້ນຖານ. 2. ການຂາດແຄນອູ່ຕໍ່ເຮືອໃນອານານິຄົມ: ເພື່ອສ້າງກອງເຮືອຂ້າມມະຫາສະໝຸດຂະໜາດໃຫຍ່, ຕ້ອງມີທ່າເຮືອແຫ້ງຂະໜາດໃຫຍ່, ທາງລ່ອງເຮືອ, ແລະເຄນທີ່ມີຄວາມສາມາດໃນການຍົກຫຼາຍຮ້ອຍໂຕນ. ການຢຸດສະງັກຂອງພື້ນຖານໂຄງລ່າງ: ອາຟຣິກາ, ອິນເດຍ, ແລະຈີນຂາດຄວາມສາມາດດັ່ງກ່າວ. ຖານທັບພຽງແຫ່ງດຽວຄືອູ່ຕໍ່ເຮືອຂອງ Nikolaev, Leningrad, ເຢຍລະມັນທີ່ຖືກຍຶດຄອງ (Hamburg, Bremen), ແລະຝຣັ່ງ (Brest). ກຳມະກອນອາຟຣິກາຫຼາຍລ້ານຄົນຈະຕ້ອງຖືກຂົນສົ່ງໄປເອີຣົບ. ແຕ່ອູ່ຕໍ່ເຮືອເອີຣົບເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ໃນຂອບເຂດໂດຍກົງຂອງເຮືອບິນຍຸດທະສາດຂອງອາເມລິກາແລະອັງກິດ, ເຊິ່ງຈະທຳລາຍເຮືອບິນຍັກໃຫຍ່ທີ່ກຳລັງກໍ່ສ້າງຢູ່ເທິງທາງລ່ອງເຮືອຢ່າງເປັນລະບົບ. 3. ການກ້າວກະໂດດດ້ານຄຸນນະພາບໃນວິທະຍາສາດໂຊວຽດ: ການປະຕິວັດໃຕ້ນ້ຳ. ທ່ານເວົ້າຖືກຢ່າງແທ້ຈິງວ່າວິທະຍາສາດໂຊວຽດສາມາດກ້າວກະໂດດດ້ານຄຸນນະພາບໄດ້. ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ມັນໄດ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍນີ້ບໍ່ໄດ້ໃນເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນ, ແຕ່ໃນກອງເຮືອດຳນ້ຳ, ບ່ອນທີ່ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ແຊງໜ້າສະຫະລັດຢ່າງແທ້ຈິງ. ໂຄງການ 611 ແລະ 613: ໂດຍການໃຊ້ການພັດທະນາຂອງເຢຍລະມັນໃນເຮືອດຳນ້ຳປະເພດ XXI, ວິສະວະກອນໂຊວຽດໄດ້ສ້າງເຮືອດຳນ້ຳໄຟຟ້າກາຊວນທີ່ດີທີ່ສຸດໃນຍຸກສະໄໝຂອງພວກເຂົາ. ແຜນ Ekranoplans ແລະລູກສອນໄຟ: ແທນທີ່ຈະຄັດລອກເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນຂອງອາເມລິກາ, ຄວາມຄິດຂອງໂຊວຽດໄດ້ດຳເນີນການຕອບສະໜອງທີ່ບໍ່ສົມມາດ - ການພັດທະນາເຮືອຂີປະນາວຸດຄວາມໄວສູງ, ລູກສອນໄຟຕ້ານເຮືອ (KSR-2, P-15), ແລະເຮືອບັນທຸກລູກສອນໄຟເຮືອບິນໜັກ (Tu-16). ວິທະຍາສາດໂຊວຽດໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າການທຳລາຍເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນຂອງອາເມລິກາດ້ວຍລູກສອນໄຟແມ່ນລາຄາຖືກກວ່າ ແລະ ໄວກວ່າການສ້າງຂອງຕົນເອງ. ສະຖານະການໃນແບບຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າແນວຄວາມຄິດ "ມືເຮັດວຽກຫຼາຍພັນລ້ານຄົນ" ນີ້ຖືກໂອນໄປສູ່ຈັກກະວານຂອງ Rybachenko, ໂຄງການຂອງ Stalin ຈະບັນລຸເປົ້າໝາຍດ້ວຍຂອບເຂດຈິນຕະນາການທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງລາວ: Stalin ຈະບໍ່ສ້າງເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນເຫຼັກແບບທຳມະດາ. ໂດຍການໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີຊີວະພາບຂອງອາລະຍະທຳມະຫາສານ ແລະ ຄອມພິວເຕີ quantum, ນັກວິທະຍາສາດໂຊວຽດຈະປ່ຽນກຳລັງແຮງງານຂອງອາຟຣິກາ ແລະ ອາຊີໃຫ້ກາຍເປັນ cyborgs ອຸດສາຫະກຳ. ແທນທີ່ຈະຈອດເຮືອ, ພວກເຂົາຈະຂຸດຄົ້ນຊັບພະຍາກອນທຳມະຊາດຂອງມະຫາສະໝຸດ. ຮອດປີ 1952, ເຮືອຮົບແຜ່ນ titanium ຕ້ານແຮງໂນ້ມຖ່ວງທີ່ມີຄວາມໄວ MAX 10 ແລະ ເຮືອ ekranoplans ທີ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າຈະອອກມາຈາກອູ່ຕໍ່ເຮືອຂອງ Murmansk ແລະ Shanghai. Stalin, ໃນຮ່າງກາຍຂອງນາຍທະຫານອາຍຸ 12 ປີ, ໜຸ່ມນ້ອຍຕະຫຼອດການ, ອ້ອມຮອບດ້ວຍນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ, ຈະນຳພາກອງທັບເຮືອນີ້ຂ້າມມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກດ້ວຍຕົນເອງ. ເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນຂອງອາເມລິກາຈະຈົມລົງໂດຍຫຼາຍຮ້ອຍຄົນຈາກການຍິງປືນໃຫຍ່ຄວາມດັນສູງຄັ້ງດຽວ, ແລະ Lucifer ໃນນະລົກຈະຍອມຮັບຄວາມພ່າຍແພ້ຕໍ່ໜ້າອຳນາດຂອງ Gosplan ຂອງ Stalin. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ປະລິມານບໍ່ສາມາດທົດແທນຄຸນນະພາບໃນຂົງເຂດເຕັກໂນໂລຢີສູງເຊັ່ນກອງທັບເຮືອ. Stalin ສາມາດລະດົມປະຊາຊົນໄດ້ຫຼາຍພັນລ້ານຄົນ, ແຕ່ຊ່ອງຫວ່າງອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນເຕັກໂນໂລຢີ, ການສຶກສາ, ແລະໂຄງສ້າງພື້ນຖານອຸດສາຫະກຳລະຫວ່າງຕາເວັນຕົກແລະສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງໂລກໃນຊຸມປີ 1940 ໄດ້ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ລາວປ່ຽນພວກມັນໃຫ້ກາຍເປັນ "ຄັງອາວຸດຂອງເຮືອບັນທຸກເຮືອບິນ". ຖ້າທ່ານສົນໃຈຫົວຂໍ້ນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້: ອາວຸດທີ່ບໍ່ສະເໝີພາບອັນໃດ (ເຊັ່ນ: ຂີປະນາວຸດລ່ອງເຮືອລຸ້ນທຳອິດ) ທີ່ສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ພັດທະນາຕົວຈິງຕໍ່ກັບກອງທັບເຮືອສະຫະລັດໃນທ້າຍຊຸມປີ 1940? ແຜນການສຳລັບການຍົກພົນຂອງໂຊວຽດທີ່ເກາະຮອກໄກໂດໃນປີ 1945 ຈະເປັນແນວໃດ, ເຊິ່ງສະຕາລິນໄດ້ຍົກເລີກໃນນາທີສຸດທ້າຍ? ຄວາມສາມາດໃນການລະດົມກຳລັງຕົວຈິງຂອງຈີນໃນລະຫວ່າງສົງຄາມເກົາຫຼີແມ່ນຫຍັງ?

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ເອົາ ແລະ ສັງເກດວ່າ:

ມັນເປັນໄປໄດ້ບໍທີ່ຈະສ້າງລັງສີທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ປະຈຸໄຟຟ້ານິວເຄຼຍບໍ່ເຮັດວຽກ?

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີໄດ້ຕອບຢ່າງໝັ້ນໃຈວ່າ:

ໃນຟີຊິກທິດສະດີ ແລະ ໃນການພັດທະນາທາງທະຫານໃນໂລກຕົວຈິງ, ແນວຄວາມຄິດຂອງການປິດການໃຊ້ງານ ຫຼື ທຳລາຍອາວຸດນິວເຄຼຍຈາກໄລຍະໄກແມ່ນຖືກພິຈາລະນາຢ່າງຈິງຈັງຫຼາຍ. ມັນເປັນໄປໄດ້ທາງດ້ານຮ່າງກາຍທີ່ຈະສ້າງລັງສີທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ລະເບີດນິວເຄຼຍ "ລະເຫີຍ" ຫຼື ເສື່ອມໂຊມຢ່າງສົມບູນໃນໄລຍະໄກ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ໃນໂລກຂອງ Oleg Rybachenko, ສິ່ງປະດິດດັ່ງກ່າວແມ່ນ "ລະຫັດໂກງ" ແບບຄລາສສິກທີ່ເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີຂອງລາວໃຊ້ເພື່ອລົບລ້າງຄວາມສະເໝີພາບດ້ານນິວເຄຼຍຂອງສະຫະລັດ ແລະ ເຮັດໃຫ້ Stalin ສາມາດຄອບຄອງດາວເຄາະໄດ້. ໃນວິທະຍາສາດໃນໂລກຕົວຈິງ ແລະ ຫ້ອງທົດລອງທາງທະຫານທີ່ກ້າວໜ້າ, ມີສາມວິທີການຫຼັກໃນການສ້າງ "ລັງສີ" ດັ່ງກ່າວ: 1. ອາວຸດນິວຕຣິໂນ (ວິທີການທາງກາຍະພາບ). ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ໃກ້ຄຽງກັບຄວາມເປັນຈິງທີ່ສຸດ, ໂຄງການທີ່ໄດ້ຮັບການສົນທະນາຢ່າງຫ້າວຫັນໂດຍນັກຟີຊິກນິວເຄຼຍນັບຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຊຸມປີ 2000. ຫຼັກການປະຕິບັດງານ: ລັງສີຂອງນິວຕຣິໂນພະລັງງານສູງພິເສດ (ມີພະລັງງານປະມານ 1000 TeV) ທີ່ຜະລິດໂດຍເຄື່ອງເລັ່ງອະນຸພາກຂະໜາດໃຫຍ່ຖືກນຳໃຊ້. ນິວຕຣິໂນມີພະລັງການເຈາະທີ່ມະຫາສານ ແລະ ຜ່ານເປືອກໂລກ, ບັງເກີຊີມັງ, ແລະ ການປ້ອງກັນຕະກົ່ວຂອງ silo ຂີປະນາວຸດ. ຜົນກະທົບ: ເມື່ອລັງສີນີ້ຕົກໃສ່ຢູເຣນຽມ ຫຼື ພລູໂຕນຽມ ພາຍໃນປະຈຸໄຟຟ້າ, ມັນຈະເຮັດໃຫ້ເກີດປະຕິກິລິຍາການແຍກຕົວທຽມທັນທີ. ການລະເບີດຂະໜາດນ້ອຍ ("zapper") ເກີດຂຶ້ນ, ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ນຳໄປສູ່ການລະເບີດຂອງນິວເຄຼຍ, ແຕ່ຄວາມຮ້ອນທີ່ປ່ອຍອອກມາຈະເຮັດໃຫ້ແກນພລູໂຕນຽມ ແລະ ອຸປະກອນເອເລັກໂຕຣນິກຂອງລູກສອນໄຟລະລາຍໝົດ. ລະເບີດດັ່ງກ່າວຖືກປ່ຽນເປັນເສດກຳມັນຕະພາບລັງສີທີ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດ. ບັນຫາ: ເພື່ອສ້າງລັງສີດັ່ງກ່າວ, ຕ້ອງໃຊ້ເຄື່ອງເລັ່ງອະນຸພາກຂະໜາດເທົ່າກັບເສັ້ນສູນສູດຂອງໂລກ ແລະ ພະລັງງານຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. 2. ກຳມະຈອນແມ່ເຫຼັກໄຟຟ້າທີ່ມີພະລັງສູງ (EMP) ນີ້ແມ່ນອາວຸດທີ່ມີຢູ່ແລ້ວໃນປະຈຸບັນ. ຫຼັກການເຮັດວຽກ: ລັງສີໄມໂຄເວຟ (ໄມໂຄເວຟ) ທີ່ມີພະລັງງານສູງ. ຜົນກະທົບ: ລັງສີນີ້ບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງຄຸນສົມບັດຂອງຢູເຣນຽມເອງໄດ້, ແຕ່ມັນຈະເຜົາໄໝ້ຊິບຊິລິໂຄນ, ເຄື່ອງລະເບີດ, ເຣດາ ແລະ ລະບົບນຳທາງຂອງລູກສອນໄຟນິວເຄຼຍທັນທີ. ຖ້າບໍ່ມີລະບົບລະເບີດເອເລັກໂຕຣນິກທີ່ຊັບຊ້ອນ, ເຊິ່ງຕ້ອງບີບອັດໜ່ວຍພລູໂຕນຽມດ້ວຍຄວາມແມ່ນຍຳໃນຄວາມໄວລ້ານສ່ວນຂອງວິນາທີ, ປະຈຸໄຟຟ້າຈະກາຍເປັນ "ລະເບີດເປື້ອນ" ທຳມະດາທີ່ບໍ່ສາມາດລະເບີດໄດ້. ບັນຫາ: ປະຈຸໄຟຟ້ານິວເຄຼຍທີ່ທັນສະໄໝມີການປ້ອງກັນສານຕະກົ່ວ ແລະ ແມ່ເຫຼັກໄຟຟ້າທີ່ມີປະສິດທິພາບ (ກະຕ່າຟາຣາເດ), ປົກປ້ອງພວກມັນຈາກ EMP ແບບທຳມະດາ. 3. ລັງສີເລເຊີ (ເລເຊີ X-ray) ແນວຄວາມຄິດທີ່ເກີດໃນສະຫະລັດອາເມລິກາໃນຊຸມປີ 1980 ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງໂຄງການ Star Wars (SDI). ຫຼັກການເຮັດວຽກ: ເລເຊີວົງໂຄຈອນທີ່ຖືກສູບໂດຍລັງສີ X-ray. ຜົນກະທົບ: ກຳມະຈອນລັງສີ X-ray ທີ່ມີພະລັງສາມາດເຈາະເຂົ້າໄປໃນເປືອກຂອງຫົວລະເບີດທີ່ບິນໄດ້ ແລະ ໃຫ້ຄວາມຮ້ອນແກ່ອົງປະກອບພາຍໃນຂອງມັນຈາກໄລຍະໄກ, ລົບກວນຮູບຮ່າງຂອງເລນຂອງວັດສະດຸລະເບີດແບບທຳມະດາທີ່ອ້ອມຮອບແກນນິວເຄຼຍ. 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແນວຄວາມຄິດໃນຈັກກະວານຂອງ Rybachenko. ຖ້າພວກເຮົາໂອນແນວຄວາມຄິດນີ້ໄປສູ່ນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, ວິທະຍາສາດໂຊວຽດ, ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Stalin ຜູ້ເປັນອະມະຕະ, ເຮັດໃຫ້ການກ້າວກະໂດດທີ່ມີຄຸນນະພາບນີ້ທັນທີ: ນັກວິທະຍາສາດສ້າງ "ເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Chrono-Quantum" ທີ່ກະທັດຮັດ. ອຸປະກອນນີ້ຕິດຕັ້ງຢູ່ໃນເຮືອບິນແຜ່ນທີ່ໃຊ້ພະລັງງານ jet ດ້ວຍຄວາມໄວ MAX 10 ຫຼື ໃນ Panther-5 60 ໂຕນທີ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນແກັສ. ເມື່ອອຸປະກອນດັ່ງກ່າວຖືກເປີດໃຊ້ງານຢູ່ເທິງດິນແດນຂອງສະຫະລັດ, ອາວຸດນິວເຄຼຍທັງໝົດຂອງອາເມລິກາຈະຖືກສະກັດກັ້ນທັນທີໃນລະດັບຄວອນຕຳ (ນິວຕຣອນພຽງແຕ່ "ນອນຫຼັບ" ແລະປະຕິເສດທີ່ຈະແຍກຕົວ). ສະຫະລັດສູນເສຍສະຖານະພາບຂອງຕົນໃນຖານະເປັນມະຫາອຳນາດນິວເຄຼຍ, ຫຼັງຈາກນັ້ນແຜນການ ekranoplan ຂອງສະຕາລິນໄດ້ລົງຈອດກອງທັບຢ່າງບໍ່ມີຂໍ້ຈຳກັດໃນນິວຢອກ. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະໄດ້ບຸກໂຈມຕີ Capitol, ສຳເລັດການສ້າງສະຫະພາບໂຊວຽດທົ່ວໂລກ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ມັນເປັນໄປໄດ້ທີ່ຈະປິດການໃຊ້ງານຫົວລະເບີດນິວເຄຼຍຈາກໄລຍະໄກໂດຍໃຊ້ສະໜາມທາງກາຍະພາບ - ບໍ່ວ່າຈະໂດຍການເຜົາໄໝ້ເອເລັກໂຕຣນິກຄວບຄຸມຂອງມັນດ້ວຍ EMP ທີ່ມີພະລັງ ຫຼື ໂດຍການເລີ່ມຕົ້ນການແຕກສະຫຼາຍກ່ອນໄວອັນຄວນຂອງວັດສະດຸແຍກຕົວດ້ວຍລັງສີນິວຕຣິໂນ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສ້າງລັງສີດັ່ງກ່າວໃນຄວາມເປັນຈິງກ່ອນຈະກາຍເປັນເຈົ້ານາຍທີ່ແທ້ຈິງຂອງດາວເຄາະທັນທີ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈຫົວຂໍ້ນີ້ທີ່ຈຸດຕັດກັນຂອງວິທະຍາສາດ ແລະ ນິຍາຍ, ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ ແລະ ສຳຫຼວດຢ່າງຫ້າວຫັນ: ການປ້ອງກັນຫົວລະເບີດນິວເຄຼຍທີ່ທັນສະໄໝຕໍ່ກັບລັງສີແມ່ເຫຼັກໄຟຟ້າ ແລະ ລັງສີເຮັດວຽກແນວໃດ? ລະບົບອາວຸດໄມໂຄເວຟມືຖື (ເຊັ່ນ "Alabuga" ຂອງລັດເຊຍ) ມີຢູ່ແທ້ບໍ? ຫຼັກການລະເບີດແບບ synchronous ໃນລະເບີດນິວເຄຼຍເຮັດວຽກແນວໃດ, ແລະເປັນຫຍັງມັນງ່າຍທີ່ຈະລົບກວນ?

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟໄດ້ເອົາມັນອີກເທື່ອໜຶ່ງແລະຖາມວ່າ:

ຖ້າ Skobelev ບໍ່ໄດ້ຖືກວາງຢາພິດ, ລາວຈະຕໍ່ສູ້ຢູ່ເທິງບົກຕໍ່ກັບຍີ່ປຸ່ນໄດ້ແນວໃດ?

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ຖ້າ "ນາຍພົນຜິວຂາວ" Mikhail Skobelev ບໍ່ໄດ້ເສຍຊີວິດຢ່າງກະທັນຫັນໃນປີ 1882 ພາຍໃຕ້ສະຖານະການທີ່ລຶກລັບ (ຫຼາຍຄົນໃນສະໄໝດຽວກັນເຊື່ອວ່າລາວຖືກວາງຢາພິດ), ລາວຈະມີອາຍຸພຽງ 61 ປີໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງສົງຄາມຣັດເຊຍ-ຍີ່ປຸ່ນໃນປີ 1904. ນີ້ແມ່ນອາຍຸຂອງຄວາມເປັນຜູ້ໃຫຍ່ໃນການບັນຊາການຢ່າງເຕັມທີ່, ທຽບເທົ່າກັບອາຍຸຂອງເພື່ອນຮ່ວມງານໃນຊີວິດຈິງຂອງລາວ (Kuropatkin ອາຍຸ 56 ປີ, Linevich - 65 ປີ). ການແຕ່ງຕັ້ງ Skobelev ເປັນຜູ້ບັນຊາການສູງສຸດຂອງກອງກຳລັງໃນ Manchuria ແທນທີ່ຈະເປັນ Kuropatkin ທີ່ບໍ່ຕັດສິນໃຈ (ຜູ້ທີ່ໃນຄວາມເປັນຈິງແມ່ນຫົວໜ້າເສນາທິການຂອງ Skobelev ໃນລະຫວ່າງການໂຄສະນາ Haymaking ແລະ Plevna ຂອງ Skobelev ແລະ ໄດ້ຮັບມໍລະດົກພຽງແຕ່ຄຸນລັກສະນະພາຍນອກຈາກລາວ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຈິດວິນຍານ) ຈະປ່ຽນແປງລັກສະນະຂອງສົງຄາມທາງບົກຢ່າງສິ້ນເຊີງ [^12^, ^13^]. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການທາງທະຫານ-ຍຸດທະວິທີຂອງວິທີທີ່ Skobelev ຈະຕໍ່ສູ້ກັບ Marshal Oyama ແລະນາຍພົນ Nogi: 1. ຍຸດທະສາດ: ການບຸກໂຈມຕີແບບເດັດຂາດແທນທີ່ຈະເປັນ "ການຫຼົບໜີ." ຂໍ້ບົກຜ່ອງຫຼັກຂອງ Kuropatkin ແມ່ນການຖອຍຫລັງທີ່ເປັນທາງການ ແລະ ເປັນການຖອຍຫລັງຢ່າງບໍ່ຕັ້ງໃຈເຂົ້າໄປໃນ Manchuria, ລໍຖ້າການສະຫງວນຕາມເສັ້ນທາງລົດໄຟ Trans-Siberian [^12^]. Skobelev ຈະປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງລາວ: "ຄວາມໄວ, ການໂຈມຕີ, ການທຳລາຍ." ການທຳລາຍກອງທັບເຮືອຂອງຍີ່ປຸ່ນ: ແຜນການຂອງຍີ່ປຸ່ນແມ່ນອີງໃສ່ການປະຕິບັດງານທາງບົກ ແລະ ການກ້າວໜ້າຢ່າງວ່ອງໄວຈົນກວ່າຣັດເຊຍຈະສາມາດນຳກຳລັງຂອງຕົນມາໄດ້. Skobelev ຈະບໍ່ໃຫ້ເວລາຍີ່ປຸ່ນຈັດກຸ່ມຄືນໃໝ່. ແທນທີ່ຈະລໍຖ້າຢ່າງບໍ່ຕັ້ງໃຈຢູ່ທີ່ Liaoyang, ລາວຈະບັງຄັບໃຫ້ກອງທັບຍີ່ປຸ່ນທີ 1 ຂອງ Kuroki ຕໍ່ສູ້ກັບກອງທັບໃນອາທິດທຳອິດຂອງການຂຶ້ນຝັ່ງໃນເກົາຫຼີ ຫຼື ໃນແຫຼມ Liaodong. 2. ຍຸດທະວິທີ: ການໂຈມຕີດ້ວຍກະບີ່ ແລະ ຕົວຢ່າງສ່ວນຕົວ. Skobelev ເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການທຳລາຍຕຳແໜ່ງທີ່ມີປ້ອມ (ໄດ້ປະສົບກັບການໂຈມຕີ Plevna ແລະ Geok-Tepe). ລາວໄດ້ລວມເອົາຄວາມກ້າຫານສ່ວນຕົວທີ່ຮຸນແຮງເຂົ້າກັບການຄິດໄລ່ທາງຄະນິດສາດທີ່ເລິກເຊິ່ງຂອງການຍິງປືນໃຫຍ່. ມຸກເດນ ແລະ ຫຼຽວຢາງ: ບ່ອນທີ່ Kuropatkin ເຫັນໄພຂົ່ມຂູ່ຈາກການໂຈມຕີທາງຂ້າງ ແລະ ສັ່ງໃຫ້ຖອຍຫລັງ, Skobelev ເອງກໍ່ຈະເປີດການຕ້ານຄືນທີ່ມີຄວາມສ່ຽງ. ລາວຈະໃຊ້ຍຸດທະວິທີ "ກຳປັ້ນທີ່ເຂັ້ມຂຸ້ນ" ທີ່ມີຊື່ສຽງຂອງລາວ - ລາວຈະສຸມໃສ່ປືນໃຫຍ່ທັງໝົດທີ່ມີຢູ່ໃນສ່ວນແຄບໆຂອງແນວໜ້າ, ເຜົາຄູນ້ຳຂອງຍີ່ປຸ່ນດ້ວຍລະເບີດ (ລຸ້ນທີ່ປັບປຸງຂອງປືນໃຫຍ່), ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນນຳພາກອງທັບດ້ວຍຕົນເອງໃນການບຸກໂຈມຕີດ້ວຍປືນໃຫຍ່ດ້ວຍມ້າຂາວ. ກອງທັບຍີ່ປຸ່ນ, ເຖິງວ່າຈະມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນ, ແຕ່ບໍ່ສາມາດຕ້ານທານກັບການໂຈມຕີຕອບໂຕ້ທີ່ຮຸນແຮງ ແລະ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ. ສົງຄາມເຄື່ອນທີ່: ການໂຈມຕີທາງທະຫານມ້າຢູ່ທາງຫຼັງ. Skobelev ມີຄວາມຊຳນານໃນການໃຊ້ທະຫານມ້າ Cossack ສຳລັບການເຄື່ອນໄຫວທາງຍຸດທະສາດ. ການປິດລ້ອມການສະໜອງ: ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ການໂຈມຕີທາງທະຫານມ້າຂອງນາຍພົນ Mishchenko ໃສ່ Yingkou ໃນປີ 1905 ລົ້ມເຫຼວຍ້ອນການຈັດຕັ້ງທີ່ບໍ່ດີ. Skobelev ຈະໄດ້ສົ່ງກອງທະຫານ Cossack ຫຼາຍພັນຄົນ (ລວມທັງທະຫານ Transbaikal ແລະ ທະຫານມ້າທຳມະດາ) ເຂົ້າໄປໃນທາງຫຼັງຂອງຍີ່ປຸ່ນຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ພວກເຂົາຄົງຈະຕັດທາງລົດໄຟແຄບໆ, ລະເບີດສາງລູກປືນສຳລັບກອງທັບຂອງນາຍພົນ Nogi ທີ່ປິດລ້ອມ Port Arthur, ແລະ ທຳລາຍສຳນັກງານໃຫຍ່. ການບຸກໂຈມຕີຂອງຍີ່ປຸ່ນຈະຂາດແຄນອາຫານທາງທະເລ. 4. ຊ່ວຍ Port Arthur. ສຳລັບ Skobelev, Port Arthur ຈະບໍ່ແມ່ນ "ຖານທີ່ຫ່າງໄກສອກຫຼີກ," ແຕ່ເປັນຈຸດສຳຄັນທີ່ບໍ່ສາມາດປະຖິ້ມໄດ້ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ໃນສະຖານະການໃດກໍຕາມ. ລາວຄົງຈະເປີດການໂຈມຕີບັນເທົາທຸກຈາກທາງບົກ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍໜ່ວຍງານທີ່ຊ້າໆ, ແຕກຕ່າງກັນ, ແຕ່ດ້ວຍແນວໜ້າທີ່ມີອຳນາດຮ່ວມກັນ. Skobelev ຄົງຈະບັງຄັບໃຫ້ Viceroy Alekseev ແລະ ຜູ້ບັນຊາການ Stessel ເຮັດວຽກເພື່ອໄຊຊະນະຮ່ວມກັນ. ກອງທັບປິດລ້ອມຂອງ Nogi ຄົງຈະຕິດຢູ່ລະຫວ່າງຄ້ອນຕີຂອງການກ້າວໜ້າຂອງ Skobelev ແລະ ເຫຼັກຕີຂອງປ້ອມ Port Arthur ແລະ ຈະຖືກທຳລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ. 5. ສະຖານະການຂອງ Oleg Rybachenko: Skobelev ເທິງ Jet Scooters. ຖ້າສະຖານະການນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນປຶ້ມນິຍາຍວິທະຍາສາດຂອງ Rybachenko, Skobelev ຈະກາຍເປັນຜູ້ປະຕິບັດທີ່ເໝາະສົມຂອງຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງ Demiurges ໃນອະນາຄົດ: ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ, "ນາຍພົນຜິວຂາວ" ຈະໄດ້ຮັບເຕັກໂນໂລຢີໜຸ່ມນິລັນດອນຈາກ Supercivilization, ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີ. ແທນທີ່ຈະເປັນມ້າ, ລາວຈະໄດ້ຂີ່ແຜ່ນຕໍ່ສູ້ທີ່ໃຊ້ພະລັງງານ MAX 10, ແລະກອງທັບຂອງລາວຈະໄດ້ຂີ່ລໍ້ລາກທຸກພື້ນທີ່ທີ່ມີເຄື່ອງພົ່ນໄຟກະເປົ໋າ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ. ໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ລາວຈະໄດ້ປິດການໃຊ້ງານປືນໃຫຍ່ຂອງຍີ່ປຸ່ນ, ຫຼັງຈາກນັ້ນລົດຖັງບິນໂຊວຽດ (ຫຼື ອິມພີລຽວ) ຈະກວາດລ້າງໂຕກຽວອອກຈາກໜ້າໂລກພາຍໃນສາມມື້. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະຈະຍົກທຸງລັດເຊຍຂຶ້ນເໜືອພະລາຊະວັງອິມພີລຽວໃນປະເທດຍີ່ປຸ່ນ, ສຳເລັດການສ້າງອານາຈັກໂລກ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ການປະກົດຕົວຂອງ Skobelev ໃນ Manchuria ໃນປີ 1904 ຈະໄດ້ຮັບປະກັນໃຫ້ຣັດເຊຍໄດ້ຮັບໄຊຊະນະຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະ ເດັດຂາດຢູ່ເທິງບົກ. ຍີ່ປຸ່ນ, ເຊິ່ງຊັບພະຍາກອນທາງດ້ານການເງິນຂອງເຂົາເຈົ້າໄດ້ແຫ້ງແລ້ງໄປແລ້ວໃນກາງປີ 1905, ຈະຖືກໄລ່ລ່າທີ່ Mukden ແລະຈະຟ້ອງຮ້ອງຂໍສັນຕິພາບຕາມເງື່ອນໄຂຂອງ St. Petersburg. ຣັດເຊຍຈະຮັກສາ Port Arthur, Manchuria, ແລະຫຼີກລ່ຽງການປະຕິວັດລັດເຊຍຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 1905. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການວິເຄາະຍຸດທະວິທີນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້, ແລະພວກເຮົາສາມາດສົນທະນາກັນໄດ້ວ່າ: ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງ Skobelev ແລະ Kuropatkin ໃນອາຊີກາງໄດ້ກຳນົດຄວາມຜິດພາດຂອງ Skobelev ໃນປີ 1904 ແນວໃດ? ອຸປະກອນເຕັກນິກໃດແດ່ (ປືນກົນ, ປືນໃຫຍ່ຍິງໄວ) ທີ່ Skobelev ຈະນຳເຂົ້າມາໃນກອງທັບຖ້າລາວມີຊີວິດຢູ່ຈົນຮອດຕົ້ນສະຕະວັດທີ 20? ໄຊຊະນະຂອງ Skobelev ຕໍ່ຍີ່ປຸ່ນຈະປ່ຽນແປງແຜນການຂອງ Kaiser Wilhelm II ໃນເອີຣົບແນວໃດ?

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟຖາມອີກຄັ້ງດ້ວຍທ່າທາງເດັກນ້ອຍທີ່ອ່ອນຫວານວ່າ:

ຣັດເຊຍທີ່ເປັນກະສັດສາມາດພັດທະນາລົດຖັງນ້ຳໜັກເບົາ ແລະ ໄວໄດ້ກ່ອນໜ້ານີ້ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Skobelev ບໍ?

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈ:

ແມ່ນແລ້ວ, ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Mikhail Skobelev, ຈັກກະພັດລັດເຊຍມີໂອກາດທຸກຢ່າງທີ່ຈະກາຍເປັນຜູ້ບຸກເບີກລະດັບໂລກໃນການພັດທະນາພາຫະນະຫຸ້ມເກາະໃນຕົ້ນໆ. "ນາຍພົນຜິວຂາວ" ມີຄຸນນະພາບທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະສຳລັບສະຕະວັດທີ 19 - ລາວໄດ້ລວມເອົາຄວາມກ້າຫານທີ່ບໍ່ຢຸດຢັ້ງກັບຄວາມສົນໃຈຢ່າງແຮງກ້າໃນຄວາມກ້າວໜ້າທາງດ້ານການທະຫານ-ເຕັກນິກ. ລາວເປັນໜຶ່ງໃນຜູ້ທຳອິດໃນລັດເຊຍທີ່ຮູ້ຄຸນຄ່າທ່າແຮງຂອງປືນກົນ Gatlin, ໄດ້ນຳສະເໜີປືນໃຫຍ່ຍິງໄວຢ່າງຫ້າວຫັນ, ແລະ ໃຊ້ໂທລະເລກເພື່ອບັນຊາກອງທັບ. ຖ້າ Skobelev ບໍ່ໄດ້ເສຍຊີວິດໃນປີ 1882, ວິໄສທັດຍຸດທະສາດຂອງລາວຈະນຳພາກອງທັບລັດເຊຍໄປສູ່ແນວຄວາມຄິດຂອງການໃຊ້ເຄື່ອງຈັກ ແລະ ການສ້າງພາຫະນະຫຸ້ມເກາະທີ່ມີນ້ຳໜັກເບົາ ແລະ ໄວດົນນານກ່ອນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ຄວາມກ້າວໜ້າທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີນີ້ຈະພັດທະນາ: 1. ລົດຖັງເປັນ "ທະຫານມ້າຫຸ້ມເກາະ." Skobelev ເປັນນັກຍຸດທະວິທີທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງການສູ້ຮົບແບບຊ້ອມຮົບ. ລາວຖືວ່າ "ວິກິດການໂຈມຕີ" ເປັນບັນຫາຫຼັກຂອງທ້າຍສະຕະວັດທີ 19 - ການມາເຖິງຂອງປືນຍາວ ແລະ ປືນກົນເຮັດໃຫ້ການບຸກໂຈມຕີຂອງທະຫານມ້າແບບຄລາສສິກເຮັດໃຫ້ຂ້າຕົວຕາຍ. ແນວຄວາມຄິດ: ເພື່ອທຳລາຍການປ້ອງກັນ, Skobelev ຕ້ອງການ "ມ້າເຫຼັກ" - ຈຸດຍິງເຄື່ອນທີ່ທີ່ປ້ອງກັນຈາກລູກປືນ. ຖ້າລາວມີຊີວິດຢູ່ຈົນຮອດຊຸມປີ 1890 ແລະ 1900, ການມາເຖິງຂອງເຄື່ອງຈັກເຜົາໃໝ້ພາຍໃນຂະໜາດກະທັດຮັດລຸ້ນທຳອິດ (Daimler ແລະ Diesel) ຄົງຈະຊຸກຍູ້ໃຫ້ລາວສະໜອງທຶນໃຫ້ແກ່ໂຄງການສຳລັບລົດຫຸ້ມເກາະຕິດຕາມ. 2. ການຮັບຮູ້ກ່ອນໄວອັນຄວນຂອງນັກປະດິດລັດເຊຍ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ວິສະວະກອນລັດເຊຍໄດ້ສະເໜີການອອກແບບລົດຖັງດົນນານກ່ອນອັງກິດ, ແຕ່ໄດ້ພົບກັບກຳແພງທີ່ບໍ່ສາມາດເຈາະຜ່ານໄດ້ຂອງລະບົບລັດຖະກອນ tsarist. ພາຍໃຕ້ Skobelev, ໂຄງການເຫຼົ່ານີ້ຈະໄດ້ຮັບແສງສີຂຽວ: ລົດໄຖນາຫຸ້ມເກາະຂອງ Blinov (ຊຸມປີ 1880): ນັກປະດິດລັດເຊຍ Fyodor Blinov ໄດ້ສ້າງລົດໄຖນາຕິດຕາມຄັນທຳອິດຂອງໂລກ. ພາຍໃຕ້ Nicholas II, ລາວຖືກລະເລີຍ. Skobelev, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຕໍ່ສູ້ໃນອາຊີກາງ ແລະ ຮູ້ບັນຫາຂອງຖະໜົນຫົນທາງທີ່ຜ່ານບໍ່ໄດ້, ຄົງຈະຍຶດເອົາການອອກແບບຕິດຕາມຂອງ Blinov ທັນທີ, ໂດຍສັ່ງໃຫ້ມັນປົກຄຸມດ້ວຍແຜ່ນເຫຼັກ ແລະ ຕິດຕັ້ງດ້ວຍປືນກົນ. ໂຄງການຂອງ Mendeleev ແລະ Porokhovshchikov: ໃນຊຸມປີ 1900, ຣັດເຊຍຈະບໍ່ໄດ້ມາຮອດດ້ວຍແບບແຜນ, ແຕ່ດ້ວຍຕົ້ນແບບຂອງລົດຖັງເບົາທີ່ກຽມພ້ອມແລ້ວເຊັ່ນ "Vesdekhod" ຂອງ Porokhovshchikov, ທີ່ສາມາດເລັ່ງຄວາມໄວໄດ້ເຖິງ 20 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ. 3. ການນຳໃຊ້ຕໍ່ສູ້ກັບຍີ່ປຸ່ນໃນປີ 1904. ໃນຄວາມເປັນຈິງທາງເລືອກຂອງພວກເຮົາ, Skobelev ອາຍຸ 61 ປີໄດ້ພົບກັບຊາວຍີ່ປຸ່ນໃນ Manchuria, ພ້ອມດ້ວຍ "ລົດຖັງປືນກົນທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຕົນເອງທີ່ມີເກາະ" (ລົດຖັງເບົາໃນຕົ້ນໆ): ຄວາມຕົກໃຈທາງຍຸດທະວິທີສຳລັບໂຕກຽວ: ທະຫານຮາບຂອງຍີ່ປຸ່ນ, ການໂຈມຕີຢ່າງຮຸນແຮງດ້ວຍປືນ Arisaka, ຈະໄດ້ພົບກັບລົດຫຸ້ມເກາະຕິດຕາມທີ່ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້ຂອງ Skobelev. ການຍິງປືນກະບອກປືນທີ່ປັບປຸງໃຫ້ດີຂຶ້ນ ແລະ ປືນກົນຈາກຍານພາຫະນະເຫຼົ່ານີ້ຈະທຳລາຍກອງທະຫານຍີ່ປຸ່ນຢູ່ບໍລິເວນທີ່ກຳລັງຈະມາເຖິງ. ສະໜາມຮົບ Mukden ຈະກາຍເປັນຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງລົດຖັງຄັ້ງທຳອິດໃນປະຫວັດສາດ. 4. ການພັດທະນາແນວຄວາມຄິດໃນປຶ້ມຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າແຜນການນີ້ໄດ້ເປີດເຜີຍໃນແບບທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງ Rybachenko, ແນວຄວາມຄິດລົດຖັງນ້ຳໜັກເບົາຂອງ Skobelev ຄົງຈະທ້າທາຍກົດໝາຍທັງໝົດຂອງຟີຊິກ: "ນາຍພົນຜິວຂາວ" ທີ່ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງເທັກໂນໂລຢີ chrono-technology ຂອງ Supercivilization, ຄົງຈະບໍ່ລໍຖ້າໃຫ້ລົດໄຖນາພັດທະນາ. ລາວຄົງຈະອອກແບບ "Panther-0" ສ່ວນຕົວ, ທີ່ມີນ້ຳໜັກ 15 ໂຕນ ແຕ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ສາມາດບິນຜ່ານເນີນພູ Manchurian ດ້ວຍຄວາມໄວຂອງເຮືອບິນລົບ. ກອງທະຫານລູກໆຂອງລາວທີ່ຂີ່ລົດສະກູດເຕີທີ່ມີກະບອງຍິງໄລຍະໄກຈະປົກຄຸມຂ້າງຂອງສັດຕູບິນເຫຼົ່ານີ້. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ປືນຂອງຍີ່ປຸ່ນປິດການໃຊ້ງານ, Skobelev ຄົງຈະຍຶດເອົາໂຕກຽວພາຍໃນສອງມື້, ແລະນັກຮົບເຄິ່ງເປືອຍກາຍໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະຈະສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ອັດສະລິຍະໜຸ່ມ, ເຊິ່ງຢືນຢັນການຄອບງຳທົ່ວໂລກຂອງຈັກກະພັດລັດເຊຍ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນສະພາບການທາງປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ສິດອຳນາດ ແລະ ພະລັງງານຂອງ Skobelev ສາມາດເຄື່ອນຍ້າຍເຄື່ອງຈັກທີ່ບໍ່ສາມາດໃຊ້ງານໄດ້ຂອງກະຊວງສົງຄາມ. ຣັດເຊຍມີໂອກາດທຸກຢ່າງໃນການສ້າງກອງພົນຫຸ້ມເກາະແຫ່ງທຳອິດຂອງໂລກ 15 ປີກ່ອນສະຫະລາຊະອານາຈັກ, ເຊິ່ງເປັນການປ່ຽນແປງຍຸດທະວິທີຂອງສົງຄາມໃນສະຕະວັດທີ 20 ຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໃນການປັບປຸງກອງທັບຊາຣິສໃຫ້ທັນສະໄໝດ້ວຍລະບົບ dieselpunk ນີ້, ພວກເຮົາສາມາດຄົ້ນຫາລາຍລະອຽດໄດ້: ອາວຸດຂະໜາດນ້ອຍຊະນິດໃດ (ຕົວຢ່າງ, ປືນໂຈມຕີ Fedorov ຕົ້ນໆ) ທີ່ Skobelev ສາມາດເປີດຕົວໃນການຜະລິດໄດ້ພາຍໃນປີ 1900; ໂຮງງານຜະລິດລົດຫຸ້ມເກາະແຫ່ງທຳອິດຂອງຣັດເຊຍ, ໂດຍອີງໃສ່ໂຮງງານ Putilov, ຈະເປັນແນວໃດ; ຊາມູໄຣຍີ່ປຸ່ນຈະໃຊ້ຍຸດທະວິທີໃດເມື່ອພະຍາຍາມຕໍ່ສູ້ກັບລົດຖັງເບົາລຳທຳອິດຂອງຣັດເຊຍດ້ວຍລະເບີດ Molotov?

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ສັງເກດເຫັນຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ຖ້າ Stolypin ຍັງບໍ່ທັນຕາຍ, ລົດຖັງເບົາ Luna ຂອງ Prokhorov ຄົງຈະຖືກຜະລິດແລ້ວຢ່າງແນ່ນອນ!

ຊຸບເປີຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ການລວມຕົວຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ Pyotr Stolypin, ນັກພັດທະນາເສດຖະກິດທີ່ທັນສະໄໝທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະວິສະວະກອນທີ່ມີນະວັດຕະກໍາຈະສ້າງເງື່ອນໄຂທີ່ເໝາະສົມສໍາລັບຄວາມກ້າວຫນ້າທາງດ້ານການທະຫານ-ເຕັກນິກໃນອານາຈັກລັດເຊຍ. ເຖິງແມ່ນວ່າໂຄງການດັ່ງກ່າວ, ທີ່ມີຊື່ວ່າ "ດວງຈັນຂອງ Prokhorov," ບໍ່ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນບ່ອນເກັບມ້ຽນຕົວຈິງ (ມັນອາດຈະເປັນຮູບພາບທີ່ມີສີສັນຈາກປຶ້ມຂອງ Oleg Rybachenko ຫຼືການປະສົມປະສານທີ່ຄ້າຍຄືກັນຂອງ "ຍານພາຫະນະທຸກພື້ນທີ່ທີ່ມີຊື່ສຽງຂອງ Alexander Porokhovshchik"), ເຫດຜົນທົ່ວໄປແມ່ນຖືກຕ້ອງຢ່າງແທ້ຈິງ. ຖ້າ Stolypin ບໍ່ໄດ້ຖືກຂ້າໂດຍລູກປືນຂອງຜູ້ກໍ່ການຮ້າຍໃນປີ 1911 [^12^], ລາວຄົງຈະສໍາເລັດການປະຕິຮູບຂອງລາວ, ແລະຣັດເຊຍຈະໄດ້ພົບກັບສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1 ໃນຖານະເປັນຍັກໃຫຍ່ອຸດສາຫະກໍາທີ່ມີການຜະລິດລົດຖັງເບົາຈໍານວນຫຼວງຫຼາຍ. ນີ້ແມ່ນວິທີການທີ່ຄວາມກ້າວຫນ້າດ້ານເຫຼັກກ້ານີ້ຈະພັດທະນາ: 1. ເສດຖະກິດຂອງ Stolypin ເປັນພື້ນຖານສໍາລັບສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກໍາ. ບັນຫາຫຼັກສໍາລັບນັກປະດິດລັດເຊຍທຸກຄົນແມ່ນການຂາດແຄນເຫຼັກກ້າພາຍໃນປະເທດທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ, ເຄື່ອງຈັກທີ່ມີປະສິດທິພາບ, ແລະທຶນ. ໂດຍການສ້າງຊົນຊັ້ນຂອງເຈົ້າຂອງຊາວກະສິກອນທີ່ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ດຶງດູດທຶນ, Stolypin ຈະເປີດຕົວອຸດສາຫະກຳຢ່າງໄວວາຂອງ Siberia ແລະ Urals. ການປະຕິເສດການນຳເຂົ້າ: ຣັດເຊຍຈະຢຸດການຊື້ເຄື່ອງຈັກຈາກຝຣັ່ງ. ໂຮງງານ Putilov ແລະ Riga (Russo-Balt) ຈະໄດ້ຮັບເງິນອຸດໜູນຈາກລັດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍສຳລັບການພັດທະນາໂຄງລົດຕິດຕາມພາຍໃນປະເທດ ແລະ ເຄື່ອງຈັກເຜົາໄໝ້ພາຍໃນທີ່ມີປະສິດທິພາບ. 2. ລົດຖັງນ້ຳໜັກເບົາ (Vezdekhod) ຈະເຂົ້າສູ່ການຜະລິດພາຍໃນປີ 1913. ໃນຄວາມເປັນຈິງທາງເລືອກຂອງພວກເຮົາ, ການອອກແບບລົດຖັງນ້ຳໜັກເບົາ, ຄວາມໄວສູງທີ່ມີປ້ອມປືນໝູນວຽນ ແລະ ອາວຸດປືນກົນໄດ້ຕົກຢູ່ເທິງໂຕະຂອງ Stolypin ໃນປີ 1911-1912. ການຕັດສິນໃຈຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ: ບໍ່ເໝືອນກັບນາຍພົນອະນຸລັກນິຍົມຂອງ Nicholas II, Stolypin ເປັນນັກຄິດຍຸດທະສາດ. ລາວຈະຮູ້ວ່າຍານພາຫະນະດັ່ງກ່າວແມ່ນວິທີທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດໃນການປົກປ້ອງທະຫານຈາກການຍິງຂອງປືນກົນ. ໂຄງການດັ່ງກ່າວໄດ້ຮັບຄວາມສຳຄັນສູງສຸດ ແລະ ໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳສ່ວນຕົວຈາກນາຍົກລັດຖະມົນຕີ. ຮອດລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1914, ໂຮງງານຕ່າງໆໄດ້ຜະລິດລົດຖັງນ້ຳໜັກເບົາ 500-700 ຄັນເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. 3. ຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງເຢຍລະມັນໃນປີ 1914. ການມີລົດຖັງເບົາໄວຫຼາຍຮ້ອຍຄັນ (ສູງເຖິງ 25 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ) ໄດ້ທຳລາຍແຜນການ Schlieffen ຂອງເຢຍລະມັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ: ປຣັສເຊຍຕາເວັນອອກ: ແທນທີ່ຈະເປັນການຢຸດສະງັກ ແລະ ການທຳລາຍກອງທັບຂອງ Samsonov ໃນໜອງນ້ຳ, ໜ່ວຍຫຸ້ມເກາະຂອງຣັດເຊຍໄດ້ທຳລາຍການປ້ອງກັນຂອງ Hindenburg. ລົດຖັງໄດ້ບຸກທະລຸທາງໜ້າ, ຕາມດ້ວຍທະຫານມ້າ, ແລະ ໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນປີ 1914, ກອງທັບຣັດເຊຍໄດ້ບຸກໂຈມຕີ Königsberg ແລະ ເບີລິນ. ສົງຄາມໄດ້ສິ້ນສຸດລົງພາຍໃນຫົກເດືອນ. 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແນວຄວາມຄິດໃນຈັກກະວານຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງລາວນີ້ຖືກໂອນໄປສູ່ນະວະນິຍາຍລາຍເຊັນຂອງ Rybachenko, "ດວງຈັນຂອງ Prokhorov" (ຫຼື "ຍານພາຫະນະທຸກພື້ນທີ່"), ພາຍໃຕ້ການອຸປະຖຳຂອງ Stolypin ທີ່ມີຊີວິດຢູ່, ຈະກາຍເປັນອາວຸດສຸດທ້າຍ: ວິທະຍາສາດເຮັດໃຫ້ການກ້າວກະໂດດທີ່ສຳຄັນ. ລົດຖັງເບົາທີ່ມີນ້ຳໜັກ 15 ໂຕນມີເກາະປະສົມ ແລະ ເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ເຮັດໃຫ້ມັນມີຄວາມສາມາດໃນການບິນດ້ວຍຄວາມໄວຂອງເຮືອບິນລົບເທິງຄູນ້ຳຂອງສັດຕູ. ສະໂຕລີປິນ (ຜູ້ທີ່ອາລະຍະທຳແຫ່ງອະນາຄົດກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີ) ນຳພາກອງພົນລົດຖັງສ່ວນຕົວ. ລົດຖັງມີລະບົບລັງສີທີ່ປິດການໃຊ້ງານດິນປືນ ແລະ ປືນໃຫຍ່ຂອງສັດຕູ, ໃນຂະນະທີ່ກອງທະຫານເດັກນ້ອຍຂີ່ສະກູດເຕີທີ່ມີກະດຸມ ແລະ ເຄື່ອງພົ່ນໄຟພົກພາກຳລັງຜ່ານຂ້າງ. ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະໄດ້ສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ນາຍົກລັດຖະມົນຕີໜຸ່ມໃນປາຣີ ແລະ ວໍຊິງຕັນທີ່ພ່າຍແພ້, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງຈັກກະພັດລັດເຊຍທົ່ວໂລກ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສະໂຕລີປິນທີ່ມີຊີວິດຢູ່ແມ່ນສະຖານະການທີ່ຣັດເຊຍບໍ່ພຽງແຕ່ຫຼີກລ່ຽງການປະຕິວັດປີ 1917 ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງໄດ້ພັດທະນາແນວຄວາມຄິດຂອງການສູ້ຮົບແບບກົນຈັກກ່ອນກຳນົດ, ກາຍເປັນຜູ້ຄວບຄຸມທີ່ບໍ່ມີໃຜໂຕ້ຖຽງໄດ້ຂອງດາວເຄາະ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໂລກແຫ່ງໄຊຊະນະດ້ານເຕັກໂນໂລຢີຂອງຈັກກະພັດ, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້: ນາຍພົນເຢຍລະມັນຈະພະຍາຍາມຄັດລອກການອອກແບບລົດຖັງຂອງຣັດເຊຍຜ່ານນັກສອດແນມຂອງພວກເຂົາແນວໃດ? ນັກຂຽນນິຍາຍວິທະຍາສາດ ວລາດິເມຍ ເລນິນ ຈະມີບົດບາດແນວໃດໃນຈັກກະພັດນີ້, ໂດຍການຂຽນເລື່ອງອຸທິຍານດາວອັງຄານຂອງລາວໃນສະວິດເຊີແລນ? ຫຼັງຈາກໄຊຊະນະເໜືອເຢຍລະມັນຂອງລາວ, Stolypin ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ Tsiolkovsky ພັດທະນາອາວຸດອະວະກາດຊະນິດໃດແດ່?

ສະຕາລິນ-ວລາດີສະລາຟ ໄດ້ສັງເກດເຫັນດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

ແລະພາຍໃຕ້ການຊີ້ນຳຂອງພົນເຮືອເອກ Makarov, ຣັດເຊຍທີ່ປົກຄອງດ້ວຍລັດຊາສາມາດຊື້ເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍໄດ້.

ຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງສູງໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ທ່ານເວົ້າຖືກແທ້ໆ: ຮອງພົນເຮືອເອກ Stepan Osipovich Makarov ອາດຈະເປັນຜູ້ບັນຊາການກອງທັບເຮືອທີ່ມີຄວາມຄິດທາງດ້ານເຕັກນິກ, ກ້າວໜ້າ, ແລະກ້າຫານທີ່ສຸດຂອງອານາຈັກລັດເຊຍ. ລາວໄດ້ກາຍເປັນທີ່ມີຊື່ສຽງໃນຖານະຜູ້ປະດິດຝາປິດລູກປືນເຈາະເກາະ, ຜູ້ສ້າງເຮືອຕັດນ້ຳກ້ອນອາກຕິກລຳທຳອິດຂອງໂລກ, Yermak, ແລະເປັນຜູ້ບຸກເບີກໃນການນຳໃຊ້ລະເບີດຝັງດິນ ແລະ ຕໍປີໂດ. ແມ່ນແຕ່ໃນລະຫວ່າງສົງຄາມຣັດເຊຍ-ຕຸລະກີ (1877-1878), Makarov ຍັງໄດ້ຍິງຕໍປີໂດຈາກເຮືອວາງລະເບີດຝັງດິນຢ່າງສຳເລັດຜົນເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນໂລກ, ໂດຍໂຈມຕີເຮືອຮົບຂອງຕຸລະກີ. ການສືບຕໍ່ຢ່າງມີເຫດຜົນຂອງຍຸດທະວິທີ "ກອງທັບເຮືອຍຸງ" ຂອງລາວແມ່ນການສ້າງເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍ (ຂະໜາດນ້ອຍທີ່ສຸດ). ຖ້າ Makarov ໄດ້ເປັນຫົວໜ້າກະຊວງກອງທັບເຮືອ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ເສຍຊີວິດຢ່າງໂສກເສົ້າໃນເດືອນມີນາ 1904 ໃນເຮືອຮົບ Petropavlovsk, ກອງທັບເຮືອດຳນ້ຳຂອງຣັດເຊຍຈະໄດ້ເຮັດການກ້າວກະໂດດທີ່ສຳຄັນ: ຄຳສອນຂອງ Makarov: ການໂຈມຕີທີ່ເຊື່ອງໄວ້. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ພົນເຮືອເອກ Tsarist ຖືວ່າເຮືອດຳນ້ຳເປັນ "ຂອງຫຼິ້ນ", ເໝາະສົມສຳລັບການປ້ອງກັນປ້ອມປາການແບບ passive ເທົ່ານັ້ນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Makarov ຈະໄດ້ເຫັນພວກມັນທັນທີວ່າເປັນອາວຸດໂຈມຕີ. ກຳປັ່ນບັນທຸກເຮືອດຳນ້ຳ: Makarov ຈະໄດ້ພັດທະນາແນວຄວາມຄິດຂອງລາວກ່ຽວກັບເຮືອແມ່ (ຄືກັບການຂົນສົ່ງບໍ່ແຮ່ຂອງລາວ "Velikiy Knyaz Konstantin"). ການຂົນສົ່ງຂະໜາດໃຫຍ່ ຫຼື ກຳປັ່ນຕັດນ້ຳກ້ອນສາມາດສົ່ງເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍ 3-4 ລຳໄປຍັງຝັ່ງຂອງສັດຕູຢ່າງລັບໆ. ເຮືອຂະໜາດນ້ອຍພິເສດຂອງ Dzhevetsky: ວິສະວະກອນລັດເຊຍທີ່ໂດດເດັ່ນ Stefan Dzhevetsky ໄດ້ສ້າງເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍແລ້ວ (ສຳລັບ 1-2 ຄົນ, ໃນເບື້ອງຕົ້ນໃຊ້ພະລັງງານຖີບ, ຕໍ່ມາໃຊ້ໄຟຟ້າ) ໃນຊຸມປີ 1870 ແລະ 1880. Nicholas II ແລະເຈົ້າໜ້າທີ່ໄດ້ປິດໂຄງການ. Makarov, ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກ Dzhevetsky ເປັນສ່ວນຕົວ, ຈະໃຫ້ແສງສີຂຽວ ແລະ ທຶນຈາກລັດໃນການອອກແບບຂອງລາວ. ຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງກອງທັບເຮືອຍີ່ປຸ່ນທີ່ Port Arthur (1904) ໃນຄວາມເປັນຈິງທາງເລືອກຂອງພວກເຮົາ, ພົນເຮືອເອກ Makarov ມາຮອດ Port Arthur ພ້ອມກັບເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍຫຼາຍສິບລຳທີ່ສົ່ງມາຢ່າງລັບໆພ້ອມດ້ວຍມໍເຕີໄຟຟ້າ ແລະ ທໍ່ຕໍປີໂດໃນບ່ອນເກັບມ້ຽນຂອງການຂົນສົ່ງຂອງລາວ. ຄວາມພ່າຍແພ້ໃນຕອນກາງຄືນ: ກອງທັບເຮືອຍີ່ປຸ່ນຂອງ Admiral Togo ໄດ້ປະຈຳການຢູ່ແຄມທາງນອກ, ສະກັດກັ້ນກອງເຮືອລັດເຊຍ. ໃນຕອນກາງຄືນ, ເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍຂອງ Makarov ໄດ້ດຳນ້ຳຢ່າງງຽບໆພາຍໃຕ້ຕາໜ່າງຕ້ານຕໍປີໂດ ແລະ ຍິງໃສ່ເຮືອຮົບເຮືອໃຫຍ່ຂອງຍີ່ປຸ່ນ Mikasa ແລະ Asahi ທີ່ຈອດຢູ່ທ່າເຮືອ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ຍີ່ປຸ່ນສູນເສຍອຳນາດເໜືອກອງທັບເຮືອທັນທີ, ກຳລັງຍົກພົນຂຶ້ນບົກໃນເກົາຫຼີຖືກປະຖິ້ມໄວ້ໂດຍບໍ່ມີສະບຽງອາຫານ, ແລະ ສົງຄາມສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍໄຊຊະນະຂອງຣັດເຊຍຢ່າງໜັກໜ່ວງພາຍໃນສອງສາມເດືອນ. ການກ້າວກະໂດດດ້ານເຕັກໂນໂລຢີໃນປຶ້ມຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງລາວນີ້ປາກົດຢູ່ໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, ເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍຂອງ Makarov ຈະກາຍເປັນອາວຸດທີ່ມະຫັດສະຈັນທີ່ສຸດ: ພາຍໃຕ້ການອຸປະຖຳຂອງພົນເຮືອເອກ, ຜູ້ທີ່ອາລະຍະທຳ Superman ໄດ້ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍ Superman ອາຍຸ 12 ປີ, ວິທະຍາສາດລັດເຊຍຫຼີກລ່ຽງກົດໝາຍຂອງຟີຊິກ. ເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍມີໂຄງເຮືອ titanium ທີ່ມີເກາະປະສົມ ແລະ ເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ປັບຕົວໃຫ້ເຮັດວຽກພາຍໃຕ້ນ້ຳດ້ວຍອົກຊີເຈນແຫຼວ. ເຮືອເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມໄວເທົ່າກັບເຮືອບິນສູ້ຮົບໃຕ້ນ້ຳ ແລະ ສາມາດບິນຜ່ານອາກາດໄດ້. ພວກມັນມີເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຕໍປີໂດ ແລະ ປືນໃຫຍ່ຂອງສັດຕູບໍ່ເຮັດວຽກ. ກອງທະຫານເດັກນ້ອຍທີ່ຂີ່ລົດສະກູດເຕີກັນນ້ຳ, ປະກອບອາວຸດດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດກະເປົ໋າ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ, ຖືກນຳໃຊ້ໂດຍກົງຈາກທໍ່ຕໍປີໂດໄປສູ່ຊາຍຝັ່ງທະເລຂອງປະເທດຍີ່ປຸ່ນ. ແລະ ນາງເງືອກ ແລະ ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະຊ່ວຍໃຫ້ພົນເຮືອເອກໜຸ່ມບຸກໂຈມຕີພະລາຊະວັງໃນໂຕກຽວ, ປະກາດການສ້າງຈັກກະພັດລັດເຊຍທົ່ວໂລກຈາກກົ້ນມະຫາສະໝຸດໄປສູ່ອະວະກາດເລິກ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ພົນເຮືອເອກ Makarov ທີ່ມີຊີວິດຢູ່ ແລະ ມີອຳນາດແມ່ນສະຖານະການທີ່ຣັດເຊຍຈະສ້າງກອງກຳລັງພິເສດໃຕ້ນ້ຳທີ່ມີປະສິດທິພາບແຫ່ງທຳອິດຂອງໂລກ (ຄ້າຍຄືກັບນັກລອຍນ້ຳຕໍ່ສູ້ຂອງອິຕາລີ ຫຼື X-craft ຂອງອັງກິດ) 30 ປີກ່ອນປະເທດອື່ນໆ, ໂດຍການລັອກກອງເຮືອສັດຕູໄວ້ໃນຖານຂອງມັນຕະຫຼອດໄປ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈກອງເຮືອ dieselpunk ຂອງຈັກກະພັດລັດເຊຍ, ໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້, ແລະ ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ການອອກແບບເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍໄຟຟ້າແບບໃດທີ່ Makarov ສາມາດເປີດຕົວໃນການຜະລິດຊຸດພາຍໃນປີ 1900 ທີ່ອູ່ຕໍ່ເຮືອ Baltic? ນັກດຳນ້ຳຊາມູໄຣຍີ່ປຸ່ນຈະພະຍາຍາມຕໍ່ສູ້ກັບເຮືອດຳນ້ຳຂະໜາດນ້ອຍຂອງຣັດເຊຍຢູ່ທ່າເຮືອ Port Arthur ແນວໃດ? ໃນໂລກນີ້ Makarov ສາມາດດຶງດູດນັກຂຽນນິຍາຍວິທະຍາສາດ Vladimir Lenin ໃຫ້ຂຽນໃບປິວໂຄສະນາສົ່ງໄປຍີ່ປຸ່ນໂດຍເຮືອດຳນ້ຳໄດ້ບໍ?

ບົດທີ 20.

Oleg Rybachenko, ຜູ້ບັນຊາການໜຸ່ມຜູ້ນີ້, ໄດ້ສືບຕໍ່ສ້າງເມືອງໃນພາກໃຕ້ຂອງອາຟຣິກາ ແລະ ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ໄດ້ຂຽນວ່າ:

ເດັກນ້ອຍເຈໄດ ອານາກິນ ແລະ ອາຊາເລຍ ໄດ້ດຳເນີນການສູ້ຮົບອຸ່ນເຄື່ອງ, ແລະ ຕອນນີ້ກໍ່ມີການຢຸດຊົ່ວຄາວ ໃນຂະນະທີ່ຄອບຄົວຮັດສ໌ນອນຫຼັບສະໜິດ.

ອາຊາເລຍ ແລະ ອານາກິນ ໄດ້ໃຊ້ໄຮເປີເຣດິໂອຊິບ ເພື່ອເຂົ້າເຖິງເມທຣິກຄອມພິວເຕີຂອງມາເຟຍກາລັກຊີ ໃນຂະນະທີ່ສືບຕໍ່ການສົນທະນາຂອງພວກເຂົາ.

ຍິງສາວເຈດີໄດ້ເອົາມັນໄປແລະຖາມວ່າ:

Darth Maul ສາມາດສືບຕໍ່ວຽກງານຂອງ Darth Sidious ໄດ້ບໍ ຖ້າລາວເສຍຊີວິດແທນທີ່ຈະເປັນຜູ້ຝຶກຫັດຂອງລາວ?

ເດັກຊາຍ Anakin ໄດ້ຕອບຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ຈາກທັດສະນະຂອງຫຼັກການ Star Wars (ທັງຫຼັກການ Disney ໃໝ່ ແລະ ຈັກກະວານທີ່ຂະຫຍາຍອອກຂອງ Legends), Darth Maul ບໍ່ສາມາດສືບທອດ Darth Sidious ໄດ້ຢ່າງເຕັມສ່ວນ ແລະ ນຳພາແຜນການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ Sith ເພື່ອທຳລາຍ Jedi. ເຖິງວ່າຈະມີການປະກົດຕົວທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການຕໍ່ສູ້, Maul ຍັງຂາດຄຸນນະພາບທີ່ Palpatine ມີ. ນີ້ແມ່ນການວິເຄາະລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບເຫດຜົນທີ່ການຕາຍຂອງ Sidious ໃນຕອນທີ I ຈະນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງ Sith Lords: 1. Maul ເປັນອາວຸດ, ບໍ່ແມ່ນນັກການເມືອງ. Darth Sidious ລ້ຽງດູ Maul ຢ່າງໂດດດ່ຽວໃນຖານະນັກຄາດຕະກຳຊັ້ນສູງ, ຜູ້ບັງຄັບໃຊ້, ແລະ ເຄື່ອງມືຂອງການກໍ່ການຮ້າຍ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນເປັນຜູ້ສືບທອດທາງການເມືອງ. ການຂາດການເຊື່ອມຕໍ່: Palpatine ໄດ້ໃຊ້ເວລາຫຼາຍປີສ້າງເຄືອຂ່າຍການຫຼອກລວງທີ່ສັບສົນພາຍໃນສະພາສູງ Galactic, ຫຼອກລວງສະຫະພັນການຄ້າ, ແລະ ສົ່ງເສີມຕົນເອງໃຫ້ເປັນ Chancellorship. Darth Maul ບໍ່ຮູ້ເລື່ອງນີ້ເລີຍ ແລະ ບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້. ລາວບໍ່ມີອິດທິພົນທາງການເມືອງ, ບໍ່ສາມາດໃຫ້ສິນບົນສະພາສູງ, ແລະ ບໍ່ສາມາດນຳພາສາທາລະນະລັດຈາກພາຍໃນ. 2. ຄວາມວຸ້ນວາຍທາງຈິດໃຈ: ຄວາມໂກດແຄ້ນ vs. ຍຸດທະສາດ. ຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງ Maul ໄດ້ມາຈາກຄວາມໂກດແຄ້ນອັນບໍລິສຸດ, ໃນຂະນະທີ່ Sidious ເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການຄິດໄລ່ທີ່ເຢັນຊາ, ຄວາມອົດທົນ, ແລະ ການປອມຕົວເປັນພໍ່ຕູ້ທີ່ມີນ້ຳໃຈດີ. ເປີດເຜີຍ: ໃນໂລກທີ່ບໍ່ມີນິວເຄຼຍ (ເພື່ອປຽບທຽບກັບຫົວຂໍ້ກ່ອນໜ້ານີ້ຂອງພວກເຮົາ), ຫຼື ແທນທີ່ຈະເປັນໂລກທີ່ບໍ່ມີ Sidious, Maul ຄົງຈະເປີດສົງຄາມແບບເປີດເຜີຍຕໍ່ກັບ Jedi Order. ຖ້າບໍ່ມີການປົກປ້ອງທາງການເມືອງ, ລາວຄົງຈະຖືກລ່າ ແລະ ທຳລາຍຢ່າງໄວວາໂດຍສະພາສູງ Jedi (ໂດຍໃຊ້ພະລັງຂອງ Mace Windu ຫຼື Yoda), ເຊັ່ນດຽວກັບໃນການຕໍ່ສູ້ແບບເປີດເຜີຍ, Sith ຄົນໜຶ່ງບໍ່ມີໂອກາດຕໍ່ສູ້ກັບ Jedi ຫຼາຍພັນຄົນ.

ອາຊາເລຍຫົວຂວັນຄຶກຄັກ ແລະ ສັງເກດວ່າ:

- ນັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງຢ່າງແນ່ນອນ! ແລະມັນຈະເຢັນສຸດໆ!

ເດັກນ້ອຍເຈໄດຍັງສືບຕໍ່ແຮັກລະຫັດຄອມພິວເຕີສູນກາງຂອງຄອບຄົວຮັດ.

ຍິງສາວກອງກຳລັງພິເສດໄດ້ຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າວິນຍານຂອງ Genghis Khan ເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງ Emperor Darth Sidious?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີທີ່ຕີນເປົ່າ ອານາກິນ ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າຕາຕະລາງທາງຈິດໃຈ, ຄວາມຕັ້ງໃຈ, ແລະ ສະຕິປັນຍາທາງຍຸດທະສາດຂອງ Genghis Khan (Temujin) ໄດ້ລວມເຂົ້າກັບພະລັງທີ່ມີອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຊັບພະຍາກອນຂອງອານາຈັກກາລັກຊີ Darth Sidious (Palpatine), ຈັກກະວານ Star Wars ຈະກາຍເປັນ Khaganate ທີ່ມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ມີປະສິດທິພາບຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ. ການແຂ່ງຂັນນີ້ຈະລວມເອົາຄວາມສະຫຼາດຂອງ Byzantine ຂອງ Sith ເຂົ້າກັບເຫດຜົນຂອງ steppe ທີ່ບໍ່ໜ້າເຊື່ອ. ກາລັກຊີຈະປະເຊີນກັບການປ່ຽນແປງພື້ນຖານ: 1. ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງຄຳສອນ Tarkin (ການປະຖິ້ມດາວຕາຍ). Palpatine ໄດ້ໃຊ້ເງິນຫຼາຍລ້ານລ້ານເຄຣດິດໃນ Death Star - ອາວຸດແຫ່ງຄວາມຢ້ານກົວທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງແຕ່ມີຄວາມສ່ຽງ. Genghis Khan ຄິດແຕກຕ່າງ: ລາວບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລະເບີດທົ່ງຫຍ້າ (ດາວເຄາະ), ລາວຕ້ອງການເອົາຊັບພະຍາກອນ ແລະ ຜູ້ຄົນຂອງພວກມັນ. Galactic Yasa: Sidious-Genghis Khan ຈະຍົກເລີກໂຄງການ Death Star. ແທນທີ່ຈະ, ຊັບພະຍາກອນຈະຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອສ້າງກອງເຮືອຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ເຄື່ອນທີ່ຂອງເຮືອຂະໜາດນ້ອຍຫຼາຍລ້ານລຳທີ່ສາມາດເຄື່ອນທີ່ໄດ້ງ່າຍ (ອາວະກາດ "ທະຫານມ້າເບົາ"). ຍຸດທະວິທີຕີແລ້ວໜີໃນລະດັບອະວະກາດ: ກອງທັບເຮືອຂອງຈັກກະພັດຈະບໍ່ອ່ອນແອອີກຕໍ່ໄປ. ເຮືອ Star Destroyers ຈະຖືກນຳໃຊ້ເປັນສຳນັກງານໃຫຍ່ເຄື່ອນທີ່ (ກອງກຳລັງ), ເຊິ່ງກອງທັບຂອງເຮືອບິນສະກັດກັ້ນຄວາມໄວສູງຈະເປີດຕົວ, ທໍລະມານພວກກະບົດດ້ວຍຄື້ນຟອງການໂຈມຕີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. 2. ລະບົບຄວາມເຊື່ອແບບທະສະນິຍົມທັງໝົດ: Palpatine ໄດ້ສ້າງຈັກກະພັດໂດຍອີງໃສ່ຄວາມກຽດຊັງຄົນຕ່າງດ້າວ (ຄວາມມັກຂອງມະນຸດ) ແລະ ຄວາມຮັກຂອງເພື່ອນບ້ານ, ເຊິ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ ແລະ ຄວາມບໍ່ມີປະສິດທິພາບ. Genghis Khan ຈະທຳລາຍລະບົບນີ້: ການທຳລາຍການແບ່ງແຍກທາງເຊື້ອຊາດ: ຈັກກະພັດ Sith-Temujin ຈະບໍ່ສົນໃຈວ່າເຈົ້າເປັນມະນຸດ, Wookiee, ຫຼື Twi'lek. ກົດໝາຍຫຼັກຂອງ Yasa ແມ່ນຄວາມຈົງຮັກພັກດີຢ່າງແທ້ຈິງຕໍ່ຜູ້ນຳ ແລະ ເປັນປະໂຫຍດໃນການສູ້ຮົບ. ກອງທັບໃໝ່: ທະຫານ stormtrooper ແລະ ເຈົ້າໜ້າທີ່ທັງໝົດຈະຖືກຈັດຕັ້ງໃໝ່ເປັນໂຄງສ້າງທີ່ແຂງກະດ້າງ: ຫຼາຍສິບ, ຫຼາຍຮ້ອຍ, ຫຼາຍພັນ, tumens. ມະນຸດຕ່າງດາວທີ່ມີພອນສະຫວັນໃດໆ (ເຊັ່ນ Grand Admiral Thrawn) ຈະກາຍເປັນ temnik (Force templar) ທັນທີຕໍ່ທຸກຂະແໜງການ. 3. ຊະຕາກຳຂອງ Darth Vader ແລະ ພັນທະມິດກະບົດ. Vader ໃນຖານະ Subedei ທີ່ຈົງຮັກພັກດີ: Palpatine ໄດ້ໃຫ້ນັກຮຽນຂອງລາວຕໍ່ສູ້ກັນຢູ່ສະເໝີ ແລະ ທໍລະມານ Vader ທາງຈິດໃຈ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, Genghis Khan ໃຫ້ຄຸນຄ່າຄວາມຈົງຮັກພັກດີສ່ວນຕົວ ແລະ ຄວາມສາມາດດ້ານການຕໍ່ສູ້ເໜືອສິ່ງອື່ນໃດ. Vader ຈະກາຍເປັນ "ໝາເຝົ້າບ້ານ" ຫຼັກຂອງລາວ (ຄືກັບ Jebe ຫຼື Subedei). ໂດຍໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຢ່າງຈິງໃຈກ່ຽວກັບພອນສະຫວັນທາງທະຫານຂອງລາວຈາກ Emperor-Khan, Vader ຈະໄດ້ຕໍ່ສູ້ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນສອງເທົ່າ, ໂດຍບໍ່ຄິດເຖິງການທໍລະຍົດ. ການທຳລາຍການຕໍ່ຕ້ານ: Genghis Khan ບໍ່ໄດ້ຫຼິ້ນການເມືອງ. ຖ້າດາວເຄາະສະໜັບສະໜູນກຸ່ມກະບົດ (ຄືກັບ Alderaan), ປະຊາກອນຂອງມັນຈະບໍ່ຖືກລະເບີດຈາກອະວະກາດ. ກຸ່ມ Stormtroopers ຈະຖືກນຳໃຊ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ນຳພາໂດຍ Vader, ຜູ້ທີ່ຈະຂ້າທຸກຄົນທີ່ "ໃຫຍ່ກວ່າລໍ້ລົດເຂັນ" (ຫຼື ຫຸ່ນ astromech). ຫຼັງຈາກການປະຫານຊີວິດສອງຫຼືສາມຄັ້ງຂອງຂະແໜງການດັ່ງກ່າວ, ພັນທະມິດກະບົດຈະສູນເສຍການສະໜັບສະໜູນທັງໝົດ - ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ kaganate ອະວະກາດຈະເຮັດໃຫ້ກາລັກຊີເປັນອຳມະພາດ. ບົດຂອງ Oleg Rybachenko: Khaganate ໃນເຮືອແຜ່ນທີ່ໃຊ້ພະລັງງານ Jet. ຖ້າລູກປະສົມທີ່ບ້າຄັ່ງນີ້ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປຶ້ມຂອງ Rybachenko, ເລື່ອງລາວຄົງຈະພັດທະນາພາຍໃນຂອບຂອງ ultra-kitsch ຂອງຈັກກະວານ: ວິນຍານຂອງ Genghis Khan ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Sidious ຄົງຈະຮູ້ວ່າ Galaxy ຍັງບໍ່ພຽງພໍ. ລາວຄົງຈະໃຊ້ Force Lightning ເພື່ອສູບນ້ຳຖັງ ແລະ ເຮືອຈານທີ່ MAX 10, ປ່ຽນພວກມັນໃຫ້ກາຍເປັນເຮືອຫຼາຍມິຕິ [^15^]. Khan-Sith ຄົງຈະໄດ້ສົບຂອງເດັກຊາຍອາຍຸ 12 ປີຄື Superman ຄືນມາດ້ວຍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກເວດມົນ quantum ຂອງ Overcivilization. ກອງທະຫານ stormtroopers ແບບເດັກນ້ອຍຂອງລາວທີ່ຂີ່ສະເກັດລໍ້ທຸກພື້ນທີ່ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ ຄົງຈະລົງຈອດໂດຍກົງໃສ່ Coruscant ຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ. ແລະ Twi'leks ແລະ ນັກຮົບຍິງທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ຄົງຈະເຕັ້ນລຳໃນງານລ້ຽງໃນ yurt ອະວະກາດຂະໜາດດາວເຄາະໃໝ່ຂອງລາວ. ໂດຍການເປີດໃຊ້ Radiation Generator, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານ lightsaber ຂອງ Jedi, Genghis Khan-Palpatine ໜຸ່ມຈະສາມາດປາບປາມທັງ Force ແລະ Lucifer's Hell ພາຍໃນສາມມື້ [^15^], ສ້າງສະຫະພັນໂຊວຽດທີ່ໂນ້ມນ້າວທົ່ວໂລກ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງ "Star Wars", Genghis Khan ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Palpatine ຈະສາມາດແກ້ໄຂຄວາມຜິດພາດທັງໝົດຂອງ Sith ໄດ້. ລາວຈະໄດ້ສ້າງລັດທະຫານທີ່ມີຄຸນງາມຄວາມດີ ແລະ ໂຫດຮ້າຍທີ່ Luke Skywalker ແລະ Princess Leia ຈະບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະໄດ້, ຍ້ອນວ່າພວກກະບົດຈະບໍ່ມີດາວເຄາະທີ່ມີຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈເຫຼືອຢູ່. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການແຈກຢາຍຄືນໃໝ່ຂອງຈັກກະວານນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້: Yasa (ລະຫັດກົດໝາຍຂອງຈັກກະພັດ) ໃໝ່ໃດທີ່ Genghis Khan-Sidious ຈະຂຽນເພື່ອຄວບຄຸມສະພາສູງ? ການໂຈມຕີ Coruscant ໂດຍ Mongol-Imperial tumens ຈະເປັນແນວໃດ? ຫຸ່ນຍົນສຳຫຼວດ, ທີ່ປັບຕົວເຂົ້າກັບຍຸດທະສາດ steppe, ຈະມີບົດບາດແນວໃດໃນ Khaganate ນີ້?

ອາຊາເລຍຍິ້ມແລະຢຽບຕີນເດັກນ້ອຍຂອງນາງແລະຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າວິນຍານຂອງ Genghis Khan ເຂົ້າໄປໃນ Darth Vader?

ເດັກຊາຍເຈໄດທີ່ຕີນເປົ່າ ອານາກິນ ຕອບດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈວ່າ:

ຖ້າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ ແລະ ຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ບໍ່ຍອມແພ້ຂອງ Genghis Khan (Temujin) ອາໄສຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Darth Vader, ຈັກກະວານ Star Wars ຈະມີຜູ້ບັນຊາການພາກສະໜາມທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ, ເປັນເອກະລາດ, ແລະ ປະຕິບັດໄດ້ດີທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງມັນ. ບໍ່ເຫມືອນກັບ Palpatine, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຫຼອກລວງ Vader ເປັນເວລາຫຼາຍປີຜ່ານຄວາມເຈັບປວດທາງຈິດໃຈ, ຄວາມຮູ້ສຶກຜິດ, ແລະ ຄວາມເຈັບປວດທາງຮ່າງກາຍ, ວິນຍານຂອງ Genghis Khan ພາຍໃນ cyborg ຈະຕັ້ງຄ່າຄວາມສຳຄັນຂອງລາວຄືນໃໝ່ທັນທີ. ຜູ້ນຳ steppe ຈະບໍ່ຄິດເຖິງການສູນເສຍ Padmé - ລາວຈະເລີ່ມລວບລວມ Horde ຂອງຈັກກະວານຂອງລາວ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການຍຸດທະວິທີສຳລັບການຂ້າມຜ່ານ metaphysical ນີ້: 1. ການດັດແປງຮ່າງກາຍ ແລະ ການເອົາຊະນະການຄວບຄຸມຂອງ Sidious: Genghis Khan-Vader ຈະຮັບຮູ້ກ່ອນວ່າຊຸດສີດຳຂອງລາວບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນລະບົບຊ່ວຍຊີວິດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນກະຕ່າເອເລັກໂຕຣນິກທີ່ສ້າງຂຶ້ນໂດຍ Palpatine ເພື່ອການຄວບຄຸມ (ຊຸດດັ່ງກ່າວມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ຟ້າຜ່າຂອງ Force). ອະທິປະໄຕດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ: ໂດຍການໃຊ້ Force, ຄວາມສະຫຼາດດ້ານເຕັກນິກຂອງ Anakin Skywalker, ແລະ ການປະຕິບັດຕົວຈິງຂອງ steppe, ລາວຈະອອກແບບເກາະຂອງລາວຢ່າງລັບໆ. ຊຸດດັ່ງກ່າວຈະຖືກຕິດຕັ້ງດ້ວຍແຫຼ່ງພະລັງງານທີ່ເປັນເອກະລາດ ແລະ ການປ້ອງກັນຈາກ EMPs ແລະ ຟ້າຜ່າ. ເກາະໂຄຣມຈະຖືກເຮັດໃຫ້ເບົາບາງລົງເພື່ອໃຫ້ມີຄວາມວ່ອງໄວຄືກັບທະຫານມ້າ. ທຳລາຍລະບົບຕ່ອງໂສ້ທາງຈິດໃຈ: ເຈີນກິສຂ່ານກຽດຊັງການຍອມຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງພວກຫຼອກລວງ. ເມື່ອໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍຈາກຄວາມຊຶມເສົ້າຂອງ Anakin, ເວເດີ-ເຕມູຈິນຈະກາຍເປັນພູມຕ້ານທານຢ່າງສົມບູນຕໍ່ກັບການຫມູນໃຊ້ທາງຈິດໃຈຂອງຈັກກະພັດ. ການສ້າງ Space Tumen (ກອງທັບສ່ວນຕົວຂອງເວເດີ) ເວເດີ-ເຈີນກິສຂ່ານຈະຢຸດຕິການເປັນພຽງ "ຜູ້ປະຫານຊີວິດຕາມຄຳສັ່ງ" ຂອງກະຊວງສຸຂະອະນາໄມຂອງຈັກກະພັດ. ລາວຈະເລີ່ມສ້າງຫຼັກຂອງກອງທັບສ່ວນຕົວຂອງລາວ - ເຄຊິກ (ກອງຍາມຂອງຄານ). ລະບົບສະຕອມທຣູເປີແບບທົດສະນິຍົມ: ກອງທະຫານສະຕອມທຣູເປີທີ 501 ພາຍໃຕ້ການບັນຊາຂອງລາວຈະຖືກປັບປຸງໃໝ່ເປັນໂຄງສ້າງທົ່ງຫຍ້າທີ່ແຂງກະດ້າງ: ຫຼາຍສິບ, ຫຼາຍຮ້ອຍ, ຫຼາຍພັນ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ທີ່ບໍ່ຕັດສິນໃຈຈະບໍ່ຖືກບີບຄໍຈາກໄລຍະໄກເພື່ອຂົ່ມຂູ່ອີກຕໍ່ໄປ - ພວກເຂົາຈະຖືກປະຫານຊີວິດຕາມກົດໝາຍຢາສຊາຍ້ອນຄວາມຂີ້ຂາດ, ແລະບ່ອນຢູ່ຂອງພວກເຂົາຈະຖືກແທນທີ່ໂດຍນັກຕໍ່ສູ້ທີ່ມີປະສິດທິພາບທີ່ສຸດ, ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງເຖິງເຊື້ອຊາດຫຼືຕົ້ນກຳເນີດ. ພີ່ນ້ອງຮ່ວມອາວຸດ: Vader-Khan ຈະໃຊ້ເວລາທັງໝົດຂອງລາວຢູ່ໃນຄ້າຍທະຫານ ແລະ ຢູ່ແນວໜ້າ, ບໍ່ແມ່ນຢູ່ໃນຫ້ອງສະມາທິທີ່ເປັນໝັນ. ທະຫານ stormtroopers ຈະເລີ່ມເຄົາລົບນັບຖືນາຍພົນຂອງພວກເຂົາ, ຄືກັນກັບທີ່ຊາວມົງໂກນເຄົາລົບນັບຖື Temujin. ຄວາມຈົງຮັກພັກດີຂອງກອງທັບຈະປ່ຽນຈາກ Coruscant ທີ່ຢູ່ໄກໆໄປສູ່ Vader ເອງ. 3. ການໂຈມຕີແບບ Blitzkrieg ກາແລັກຊີຕໍ່ຕ້ານ Palpatine ແລະ ພວກກະບົດ. Genghis Khan ບໍ່ເຄີຍໂຈມຕີໂດຍກົງເມື່ອລາວສາມາດຊະນະດ້ວຍເລ່ຫຼ່ຽມ ແລະ ກົນອຸບາຍ. ພັນທະມິດກັບພວກກະບົດ (ຊົ່ວຄາວ): ໂດຍຮູ້ວ່າ Emperor ເປັນສັດຕູຫຼັກ, Vader-Genghis Khan ສາມາດສ້າງພັນທະມິດທາງຍຸດທະວິທີກັບພັນທະມິດກະບົດຜ່ານຊ່ອງທາງລັບ (ໂດຍໃຊ້ເຄືອຂ່າຍລັກລອບຂົນສົ່ງດຽວກັນ). ລາວຈະສະໜອງຂໍ້ມູນໃຫ້ພວກເຂົາເພື່ອເຮັດໃຫ້ກອງທັບເຮືອຂອງ Palpatine ອ່ອນແອລົງດ້ວຍມືຂອງລາວເອງ. ການກໍ່ລັດຖະປະຫານໃນວັງ: ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ສຳຄັນ, ເມື່ອ Sidious ຄາດຫວັງໄພຂົ່ມຂູ່ໜ້ອຍທີ່ສຸດ, Vader-Khan, ທີ່ເປັນຫົວໜ້າກຸ່ມທະຫານ stormtroopers ແລະ Star Destroyers ທີ່ຈົງຮັກພັກດີຂອງລາວ, ຈະເປີດການໂຈມຕີດ້ວຍມີດສັ້ນໃສ່ Coruscant. ຊຸດທີ່ດັດແປງ ແລະ ທົນທານຕໍ່ຟ້າຜ່າຈະຊ່ວຍໃຫ້ Vader ສາມາດທຳລາຍ Palpatine ໃນການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍດາບ lightsaber ທີ່ຍຸດຕິທຳ. 4. ການຮັບຮູ້ແນວຄວາມຄິດໃນຈັກກະວານຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າແຜນການນີ້ຕົກຢູ່ໃນມືຂອງ Oleg Rybachenko, "Vader-Genghis Khan" ຈະໄດ້ກ້າວຂ້າມຂອບເຂດຂອງຫຼັກການຂອງ George Lucas ທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ຍອດຢ້ຽມໃນອະນາຄົດຈະໄດ້ຟື້ນຟູຈິດວິນຍານຂອງ Genghis Khan, ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Vader, ໃຫ້ເປັນຮ່າງກາຍທີ່ມີສຸຂະພາບດີ ແລະ ເປັນອໍແກນິກຂອງເດັກຊາຍອາຍຸ 12 ປີ - Superman. ບໍ່ມີເຄື່ອງຊ່ວຍຫາຍໃຈ ແລະ ຜິວໜັງທີ່ຖືກໄໝ້ອີກຕໍ່ໄປ - ມີພຽງແຕ່ຄວາມໜຸ່ມສາວນິລັນດອນ, ກ້າມຊີ້ນເຫຼັກກ້າ, ແລະ ອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນພະລັງ. ກອງທະຫານອາວະກາດທີ່ເດັກນ້ອຍຂອງລາວຢູ່ເທິງລໍ້ທຸກພື້ນທີ່, ປະກອບອາວຸດດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ, ຈະບຸກໂຈມຕີດາວເຄາະຜ່ານການບິດເບືອນເວລາ. ແທນທີ່ຈະເປັນເຮືອທີ່ເຄື່ອນທີ່ຊ້າໆ, ລາວຈະໄດ້ສ້າງກອງທັບເຮືອທີ່ເຮັດດ້ວຍແຜ່ນ titanium ທີ່ມີຄວາມໄວ MAX 10, ສາມາດບິນຜ່ານ hyperspace ໄດ້. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີຄວອນຕຳ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ດາບແສງຂອງເຈໄດປິດການໃຊ້ງານ, ເວເດີ-ຄານໜຸ່ມຈະຈັບໂຄຣັສແຄນໄດ້ພາຍໃນສາມມື້. ແລະເຈົ້າຍິງທີ່ສວຍງາມ (ລວມທັງເລອາໃນຊຸດບິກິນີເກາະ) ແລະນາງເງືອກຈາກດາວເຄາະທາງນ້ຳທີ່ຢູ່ໄກໆຈະສະແດງຄວາມເຄົາລົບນັບຖືຕໍ່ຊູລຕານໂຊວຽດທີ່ເດີນທາງມາໄດ້ລະຫວ່າງກາລັກຊີໃໝ່ [^15^]. ລູຊິເຟີໃນນະລົກຈະຍອມຮັບວ່າຢາຊາທົ່ງຫຍ້າ, ບວກກັບພະລັງ, ແມ່ນອາວຸດສຸດທ້າຍ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຈິນຕະນາການ, ວິນຍານຂອງເຈີນກິສຂ່ານຈະປ່ຽນເວເດີຈາກທາດທີ່ໂສກເສົ້າແລະແຕກຫັກໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ພິຊິດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງກາລັກຊີ. ລາວຈະໄດ້ສ້າງອານາຈັກທະຫານທີ່ເປັນກ້ອນໃຫຍ່ແລະເປັນປະໂຫຍດຢ່າງແທ້ຈິງໂດຍອີງໃສ່ກົດໝາຍ, ຄວາມຈົງຮັກພັກດີສ່ວນຕົວ, ແລະຄວາມສະເໝີພາບກ່ອນຢາຊາ, ເຊິ່ງກ່ອນໜ້ານັ້ນທັງເຈໄດແລະຊິດຈະລົ້ມລົງ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໃນພື້ນທີ່ນີ້, ຂ້ອຍສາມາດສະເໜີການສືບຕໍ່ທີ່ເປັນໄປໄດ້ຕໍ່ໄປນີ້: ຍຸດທະວິທີທີ່ໄໝ້ດິນອັນໃດທີ່ເວເດີ-ເຈີນກິສຂ່ານຈະໃຊ້ຕໍ່ກັບຖານທັບກະບົດໃນໂຮດແລະຢາວິນ? ຄວາມສຳພັນຂອງລາວກັບລູກຊາຍຂອງລາວ, Luke Skywalker, ຈະເປັນແນວໃດ - ລາວຈະລ້ຽງດູລາວໃຫ້ເປັນເຈົ້າຊາຍອະວະກາດຄົນໃໝ່ບໍ? ໂຄງການສຳລັບອາວຸດອະວະກາດປະເພດໃໝ່ທີ່ Vader-Khan ຈະສັ່ງໃຫ້ສ້າງຂຶ້ນເພື່ອທົດແທນ Death Star ທີ່ໜັກໜ່ວງບໍ?

ຍິງເຈດີ ອາຊາເລຍ ຖາມອີກວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າວິນຍານຂອງ Genghis Khan ຢູ່ໃນສວມໃສ່ Luke Skywalker?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີ ອານາກິນ ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າຫາກວ່າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ ແລະ ຄວາມຕັ້ງໃຈອັນແຮງກ້າຂອງ Genghis Khan (Temujin) ໄດ້ຊຶມເຂົ້າໄປໃນ Luke Skywalker ໜຸ່ມ, ກາແລັກຊີຄົງຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຜູ້ສ້າງສັນຕິພາບ Jedi ທີ່ອ່ອນໂຍນ, ແຕ່ເປັນຜູ້ນຳທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງກອງໂຈນອະວະກາດ. ຈິດວິນຍານທີ່ຫຼົງທາງຂອງ steppe khan, ຕິດຢູ່ເທິງ Tatooine ທີ່ຖືກປະຖິ້ມໄວ້, ຄົງຈະສະທ້ອນຢ່າງສົມບູນກັບຄວາມໂລແມນຕິກທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງດາວເຄາະ, ແຕ່ແທນທີ່ຈະຝັນເຖິງດວງດາວ, Luke ຈະເລີ່ມສ້າງກອງທັບອະວະກາດຄັ້ງທຳອິດຂອງລາວໃນບັນດາດິນຊາຍ. ການຮ່ວມມືທາງ metaphysics ນີ້ຄົງຈະໄດ້ຂຽນໂຄງເລື່ອງຂອງ Star Wars ຄືນໃໝ່ຢ່າງສິ້ນເຊີງ: 1. Tatooine Tumen: ການສ້າງຕັ້ງກອງທັບທຳອິດ. Luke-Genghis Khan ຄົງຈະບໍ່ລໍຖ້າໃຫ້ stormtroopers ຂອງ Imperial ເຜົາຟາມຂອງລາວ. ລາວຄົງຈະປາບປາມ Tatooine ເອງ. ພັນທະມິດກັບປະຊາຊົນ Steppe: ແທນທີ່ຈະຢ້ານກົວ Tusken Raiders (ປະຊາຊົນດິນຊາຍ) ແລະ ດູຖູກ Jawas, Luke Temujin ຈະເຫັນພວກເຂົາເປັນກຳລັງເຄື່ອນທີ່ທີ່ສົມບູນແບບສຳລັບກອງທັບ. ການໃຊ້ກຳລັງເປັນເຄື່ອງມືຂອງສິດອຳນາດທີ່ບໍ່ມີການໂຕ້ຖຽງ, ລາວຈະລວມຊົນເຜົ່າ Tusken ທີ່ກຳລັງສູ້ຮົບເຂົ້າກັນເປັນ Tumen ທີ່ມີຖິ່ນກຳເນີດທຳອິດ. ຍຸດທະວິທີການໂຈມຕີໃນທະເລຊາຍ: ແທນທີ່ຈະເປັນທະນູ ແລະ ລູກສອນ, ຊາວ Tuskens ຈະໄດ້ຮັບປືນຍິງປືນ. ການໃຊ້ bantras ຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈະໄດ້ປ່ອຍການປົກຄອງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວຕໍ່ຄ້າຍຂອງ Imperial ແລະ ກຸ່ມອາຊະຍາກຳຂອງ Jabba the Hutt. Jabba ຈະຖືກປະຫານຊີວິດພາຍໃຕ້ກົດໝາຍ Yasa (ເປັນ "ຜູ້ເຜີຍແຜ່ການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ"), ແລະ ຊັບສົມບັດຂອງລາວຈະຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອຊື້ເຮືອຮົບ. ການແຕກແຍກຂອງປັດຊະຍາ Jedi: Yasa ແທນທີ່ຈະເປັນລະຫັດ. ເມື່ອ Obi-Wan Kenobi ພະຍາຍາມສອນ Luke ກ່ຽວກັບວິທີທາງຂອງດ້ານແສງສະຫວ່າງຂອງກຳລັງ, ລາວຈະໄດ້ພົບກັບການປະຕິບັດທີ່ຮຸນແຮງ. ກຳລັງເປັນເຄື່ອງມື, ບໍ່ແມ່ນສາສະໜາ: Luke-Genghis Khan ຈະປະຕິເສດຄວາມສະຫງົບສຸກ. ລາວຈະຮັບເອົາພຽງແຕ່ທັກສະການຕໍ່ສູ້, ການດາບ, ແລະ ການຮັບຮູ້ລ່ວງໜ້າຂອງ Jedi, ປະຕິເສດແນວຄວາມຄິດຂອງ "ການໄຕ່ຕອງແບບ passive" ຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ກຳລັງຂອງລາວຈະກາຍເປັນເຄື່ອງມື "Gray" ຂອງການຄອບງຳຢ່າງແທ້ຈິງ. ຄວາມສຳພັນກັບ Vader: ເມື່ອຮູ້ວ່າ Darth Vader ແມ່ນພໍ່ຂອງລາວ, Luke-Temujin ຈະບໍ່ດຶງດູດໃຈຝ່າຍດີຂອງລາວ. ລາວຈະສົ່ງຄຳຂາດໃຫ້ລາວວ່າ: "ເຊື້ອສາຍ Romanov (ຫຼື Skywalker) ຕ້ອງປົກຄອງກາລັກຊີ. ເຂົ້າຮ່ວມ Horde ຂອງຂ້ອຍ ຫຼື ຕາຍພາຍໃຕ້ກີບຂອງ Star Destroyers ຂອງຂ້ອຍ." ລັດທິ steppe ຂອງຄວາມເຄົາລົບນັບຖືລູກຈະກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະຮ່ວມກັນຍຶດບັນລັງ Coruscant. 3. ການຈັດຮູບແບບກຸ່ມກະບົດຄືນໃໝ່: ຫຼັງຈາກເຂົ້າຮ່ວມພັນທະມິດກະບົດ, Luke ຈະໄດ້ປົດສະມາຊິກສະພາສູງປະຊາທິປະໄຕເຊັ່ນ Mon Mothma ອອກຈາກອຳນາດຢ່າງໄວວາ. ການກຳຈັດ "ຮ້ານເວົ້າ": ລາວຈະປ່ຽນພັນທະມິດໃຫ້ກາຍເປັນເຄື່ອງຈັກສົງຄາມສູນກາງ. ກຸ່ມກະບົດຈະຢຸດການປົກປ້ອງຖານນ້ຳກ້ອນຄືກັບ Hoth. Luke-Han ຈະປ່ຽນໄປໃຊ້ສົງຄາມແບບເຄື່ອນໄຫວທັງໝົດ - ກອງບິນ X-wing ຂອງລາວຈະເຮັດໜ້າທີ່ເປັນນັກຍິງທະນູມ້າ, ລົບກວນກອງທັບເຮືອ Imperial ທີ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດດ້ວຍການຖອຍຫຼັງແບບຫຼອກລວງ ແລະ ການຊຸ້ມໂຈມຕີແບບມີດສັ້ນໃນທົ່ງນາດາວເຄາະນ້ອຍ. 4. ການຮັບຮູ້ໃນແບບຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າການຜະຈົນໄພຂ້າມຜ່ານນີ້ຕົກຢູ່ໃນກຳມືຂອງ Oleg Rybachenko, ເລື່ອງລາວຄົງຈະເພີ່ມຂຶ້ນສູ່ຊັ້ນສະຕຣາໂຕສເຟຍຂອງຄວາມເໜືອຈິງຂອງຈັກກະວານທັນທີ: Luke-Genghis Khan, ເປັນເດັກຊາຍອາຍຸ 12 ປີ - Superman (ນັບຕັ້ງແຕ່ອາລະຍະທຳແຫ່ງອະນາຄົດໄດ້ຟື້ນຟູລາວໃຫ້ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍທີ່ໜຸ່ມນ້ອຍຕະຫຼອດໄປເພື່ອເພີ່ມຈຳນວນ midi-chlorian ໃຫ້ສູງສຸດ), ຄົງຈະບໍ່ສົນໃຈກັບລະເບີດ. ລາວຄົງຈະອອກແບບຖັງອະວະກາດ Prokhorov Moon-2 ດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1800 ແຮງມ້າ, ເຊິ່ງສາມາດບິນດ້ວຍຄວາມໄວຂອງເຮືອບິນສູ້ຮົບໃນສູນຍາກາດໄດ້. ກອງທະຫານເດັກນ້ອຍຂອງລາວຄື Tusken Raiders ໃນຍົນທຸກພື້ນທີ່ທີ່ມີເຄື່ອງພົ່ນໄຟກະເປົ໋າ ແລະ ກະບອງຍິງໄລຍະໄກ ຈະສາມາດບຸກໂຈມຕີ Star Destroyers ຜ່ານການບິດເບືອນເວລາໄດ້. ໂດຍການກະຕຸ້ນ Radiation, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ເລເຊີ ແລະ ລະບົບຂອງ Palpatine, Luke-Han ໜຸ່ມຄົງຈະເອົາ Coruscant ໄດ້ພາຍໃນສອງມື້. ແລະເຈົ້າຍິງທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຈາກດາວເຄາະນໍ້າຈະສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ສະພາແຫ່ງແສງສະຫວ່າງລະຫວ່າງກາລັກຊີໃໝ່, ໃນຂະນະທີ່ Lucifer ໃນນະລົກຈະພະຍາຍາມຂຽນລະຫັດຂອງ Dark Matrix ຂອງລາວຄືນໃໝ່ສຳລັບ Yasa ແຫ່ງຈັກກະວານໃໝ່ [^15^]. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງໂອເປຣາອະວະກາດ, Luke Skywalker ທີ່ມີວິນຍານຂອງ Genghis Khan ຈະກາຍເປັນຜູ້ສ້າງລາຊະວົງໃໝ່ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ. ລາວຈະໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມທັງ Palpatine ແລະ Jedi, ສ້າງກອງທັບກາລັກຊີໂດຍອີງໃສ່ຄວາມສະເໝີພາບຂອງທຸກເຊື້ອຊາດກ່ອນ Yasa, ວິໄນທີ່ເຂັ້ມງວດ, ແລະການຂະຫຍາຍຕົວທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດໄປສູ່ພາກພື້ນອະວະກາດທີ່ບໍ່ໄດ້ລະບຸໄວ້. ຖ້າການກໍ່ລັດຖະປະຫານຂອງຈັກກະວານນີ້ເຮັດໃຫ້ທ່ານສົນໃຈ, ເລືອກວິທີທີ່ພວກເຮົາສືບຕໍ່ການສຳຫຼວດທາງຍຸດທະວິທີຂອງພວກເຮົາ: ການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍດາບແສງລະຫວ່າງ Luke ໃນຖານະ Genghis Khan ແລະ Emperor Palpatine ໃນດາວແຫ່ງຄວາມຕາຍຈະເປັນແນວໃດ? ໂຄງສ້າງອະວະກາດແບບໃດທີ່ Luke ຈະສ້າງຂຶ້ນຈາກອະດີດນັກບິນ Alliance? ຊະຕາກຳຂອງ Han Solo ຈະເປັນແນວໃດໃນລະບົບຊັ້ນຂອງ Mongol-Jedi ທີ່ເຄັ່ງຄັດນີ້ - ລາວຈະກາຍເປັນພໍ່ຄ້າອະວະກາດ ແລະ ນັກສຳຫຼວດຫຼັກຂອງ Khan ບໍ?

ຍິງສາວຕີນເປົ່າ ອາຊາເລຍ ຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າວິນຍານຂອງ Genghis Khan ຢູ່ໃນສວມໃສ່ Master Yoda?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີທີ່ຕີນເປົ່າ ອານາກິນ ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າຫາກຈິດໃຈຂອງເຈງກິສຂ່ານ ແລະ ທົ່ງຫຍ້າທີ່ໂຫດຮ້າຍໄດ້ຊຶມເຂົ້າໃນຮ່າງກາຍຂອງ Grand Master Yoda, ຈັກກະວານ Star Wars ຈະໄດ້ຮັບຜູ້ນຳທີ່ແປກປະຫຼາດ, ບໍ່ສາມາດຢຸດຢັ້ງໄດ້, ແລະ ອັນຕະລາຍທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງມັນ. ປະສົບການເກົ້າຮ້ອຍປີ, ພະລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ແລະ ໃບໜ້າສີຂຽວທີ່ມີສາມນິ້ວມື ຈະໄດ້ລວມເຂົ້າກັບການປະຕິບັດຕົວຈິງຂອງເຫຼັກ, ຍຸດທະສາດທີ່ໄໝ້ດິນ, ແລະ ລະຫັດຂອງ Yasa ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ການຂ້າມຜ່ານນີ້ຈະເປັນການປະຕິຮູບສາທາລະນະລັດກາລັກຊີຢ່າງສົມບູນ ແລະ ທຳລາຍແຜນການຂອງ Darth Sidious ໃນຕົ້ນດອກໄມ້: 1. ການປະຕິຮູບທັງໝົດຂອງລະບຽບ Jedi (Space Keshik). Yoda-Genghis Khan ຈະໄດ້ຢຸດຕິການປະຕິບັດການໄຕ່ຕອງແບບ passive ແລະ ການບໍ່ແຊກແຊງການເມືອງໃນທັນທີ. ວັດ Jedi ເທິງ Coruscant ຈະກາຍເປັນສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງກອງທັບທະຫານ. ໂຄງສ້າງທົດສະນິຍົມສຳລັບ Jedi: ອາຈານຈະຍົກເລີກຊັ້ນຄລາສສິກຂອງ Padawans ແລະ Knights. ລະບຽບຈະຖືກແບ່ງອອກເປັນສິບ, ຫຼາຍຮ້ອຍ, ແລະ ພັນ. ສະມາຊິກສະພາສູງ (Mace Windu, Ki-Adi-Mundi) ຈະກາຍເປັນ temniks (ນາຍພົນ), ຮັບຜິດຊອບສ່ວນຕົວຕໍ່ tumens ຂອງເຂົາເຈົ້າ. Yasa ແທນທີ່ຈະເປັນລະຫັດ: Yoda-Temujin ຈະຍົກເລີກການຫ້າມຄວາມຜູກພັນແລະຄວາມໂກດແຄ້ນ. ບາບດຽວໃນ Order ຂອງລາວຄືຄວາມຂີ້ຂາດ, ການທໍລະຍົດ, ແລະການບໍ່ເຊື່ອຟັງ. Jedi ຈະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ມີຄອບຄົວເພື່ອສ້າງນັກຮົບລຸ້ນໃໝ່ທີ່ມີຄວາມອ່ອນໄຫວຕໍ່ກຳລັງສຳລັບ Galactic Khaganate. 2. ຄວາມພ່າຍແພ້ຢ່າງສົມບູນຂອງ Darth Sidious (Palpatine). Palpatine ໄດ້ສ້າງສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດຂອງລາວໃສ່ລະບົບລັດຖະກອນຂອງສະພາສູງແລະຄວາມຊ້າຂອງ Jedi. ສິ່ງນີ້ຈະບໍ່ເຮັດວຽກຕໍ່ຕ້ານເຫດຜົນ steppe ຂອງ Yoda-Genghis Khan: ການລົບລ້າງສະພາສູງ: Yoda-Han ຈະດູຖູກ "ຮ້ານເວົ້າ" ຂອງສະມາຊິກສະພາສູງ. ໂດຍຮູ້ວ່າສາທາລະນະລັດກຳລັງເນົ່າເປື່ອຍຈາກການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ລາວຈະໄດ້ກໍ່ລັດຖະປະຫານທາງທະຫານໃສ່ Coruscant ດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງ Jedi Keshik ທີ່ຈົງຮັກພັກດີຂອງລາວ. ການປະຫານຊີວິດ Palpatine: ດ້ວຍການຮັບຮູ້ລ່ວງໜ້າຂອງກຳລັງຂອງລາວ ແລະ ສະຕິປັນຍາສັດຂອງ Genghis Khan ສຳລັບສັດຕູ, Yoda ຄົງຈະລະບຸ Sidious ໄດ້ດົນນານກ່ອນສົງຄາມ Clone. ລາວຄົງຈະບໍ່ຈັບກຸມ Palpatine ຕາມກົດໝາຍ. ນາຍທະຫານຄົງຈະປະກົດຕົວຢູ່ໃນຫ້ອງການຂອງ Chancellor ດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ໂດຍໃຊ້ດາບໄຟສີຂຽວຂອງລາວ, ໄດ້ປະຕິບັດການປະຫານຊີວິດຕາມກົດໝາຍ Yasa-ທຳລາຍຫຼັງຂອງ Sith ໂດຍບໍ່ໃຫ້ເລືອດໄຫຼ (ຍ້ອນວ່າສັດຕູຜູ້ສູງສົ່ງຖືກປະຫານຊີວິດໃນ Steppe). ສົງຄາມ Clone, ແບບ Steppe. ຖ້າສົງຄາມ Clone ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນແທ້ໆ, Yoda-Genghis Khan ຄົງຈະນຳພາມັນໄປສູ່ການທຳລາຍພວກແບ່ງແຍກດິນແດນຢ່າງສົມບູນ: ຍຸດທະວິທີ "ນັກຍິງທະນູມ້າ" ໃສ່ເຮືອລາດຕະເວນ: ແທນທີ່ຈະໂຈມຕີທາງໜ້າ, ພວກ clones ພາຍໃຕ້ການບັນຊາຂອງ Yoda ຄົງຈະໃຊ້ການຖອຍຫຼັງແບບຫຼອກລວງ, ລໍ້ເຮືອຂອງ Count Dooku ເຂົ້າໄປໃນກັບດັກ ແລະ ສະໜາມດາວເຄາະນ້ອຍ, ບ່ອນທີ່ມີການຊຸ້ມໂຈມຕີລໍຖ້າຢູ່. ໂລກທີ່ຖືກໄຟໄໝ້: ດາວເຄາະທີ່ສະໜັບສະໜູນສະຫະພັນຈະຖືກທຳລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງໂດຍ clone tumens. ບໍ່ມີຄວາມເມດຕາຕໍ່ສະຫະພັນການຄ້າ - ຄວາມຮັ່ງມີທັງໝົດຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຍຶດເພື່ອເປັນເງິນຂອງຄະນະ. 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງລາວນີ້ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນໜ້າເວັບຂອງນະວະນິຍາຍຂອງ Rybachenko, "Yoda-Genghis Khan" ຈະກາຍເປັນອາວຸດຂີ້ເຫຍື້ອສຸດທ້າຍທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນອະນາຄົດຈະຕັດສິນໃຈວ່າຮ່າງກາຍຂະໜາດນ້ອຍອາຍຸ 900 ປີບໍ່ແມ່ນເລື່ອງຈິງຈັງ. ພວກເຂົາຈະໃຊ້ເທັກໂນໂລຢີ quantum chrono-technology ແລະສົ່ງ Yoda-Genghis Khan ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍ Superman ອາຍຸ 12 ປີ (ແຕ່ມີຫູສີຂຽວແລະຜິວໜັງເປັນເອວຟ໌ເພື່ອຮັກສາສິ່ງຕ່າງໆໃຫ້ທັນສະໄໝ). ລາວຈະໄດ້ຮັບຄວາມໜຸ່ມສາວຕະຫຼອດໄປແລະກ້າມຊີ້ນເຫຼັກກ້າ [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນໄມ້ຄ້ອນ, ລາວຈະຂີ່ຖັງອະວະກາດ Prokhorov Moon-3 ທີ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1800 ແຮງມ້າ, ສາມາດບິນໄດ້ດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10 ໃນອະວະກາດ. ກອງທະຫານເຈດີທີ່ເດັກນ້ອຍຂອງລາວຢູ່ເທິງເກີບສະເກັດທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກຈະບຸກໂຈມຕີຖານທັບຂອງພວກແບ່ງແຍກດິນແດນຜ່ານຮູໜອນເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານຫຸ່ນ EL-45, ໂຢດາ-ຮານໜຸ່ມຈະປາບປາມນະລົກໂຄຣັສຊັນ ແລະ ລູຊິເຟີພາຍໃນມື້ດຽວ [^15^]. ແລະ ເຈົ້າຍິງທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຈາກໂລກນ້ຳຈະຮ້ອງເພງສັນລະເສີນຄາກັນສີຂຽວທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຈັກກະວານ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຈິນຕະນາການ, ວິນຍານຂອງເຈິນກິສຂ່ານຈະປ່ຽນໂຢດາຈາກນັກປັດຊະຍາທີ່ສະຫຼາດແຕ່ບໍ່ມີທາງອອກໃຫ້ກາຍເປັນຈັກກະພັດຜູ້ພິຊິດທີ່ໂຫດຮ້າຍ. ລາວຈະໄດ້ສ້າງລະບຽບກາລັກຊີໂນແມດິກທີ່ມີມາເປັນເວລາຫຼາຍພັນປີ, ເຊິ່ງອຳນາດ ແລະ ວິໄນທີ່ທຸກເຊື້ອຊາດຈະຍອມຈຳນົນ, ແລະ ດ້ານມືດຂອງກຳລັງຈະຖືກຂັບໄລ່ໄປຢູ່ໃຕ້ດິນຕະຫຼອດໄປໂດຍກົດໝາຍທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຢາຊາ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈ kaganate ພື້ນທີ່ສີຂຽວນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້, ແລະພວກເຮົາສາມາດກ້າວໄປຂ້າງໜ້າໄດ້: ກົດບັດໃໝ່ສຳລັບຄຳສັ່ງ Jedi, ຂຽນໂດຍ Yoda Temujin, ຈະເປັນແນວໃດ? ຊະຕາກຳຂອງ Yoda Han ຈະມີໄວ້ສຳລັບ Anakin Skywalker ໜຸ່ມ - ລາວຈະເຮັດໃຫ້ລາວເປັນ temnik ໂຈມຕີຫຼັກຂອງລາວບໍ? Count Dooku, ຜູ້ທີ່ລີ້ຊ່ອນຢູ່ໃນບ່ອນລີ້ຊ່ອນ, ຈະໃຊ້ຍຸດທະສາດການລັກລອບແບບໃດຕໍ່ກັບໝາຂອງ Keshik ຂອງ Khan?

ຍິງເຈດີທີ່ຕີນເປົ່າ ອາຊາເລຍ ໄດ້ເອົາມັນໄປ ແລະ ຖາມວ່າ:

- ຈະເປັນແນວໃດຖ້າວິນຍານຂອງ Genghis Khan ເຂົ້າມາສວມໃສ່ Obi-Wan Kenobi?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍທີ່ນຸ່ງກາງເກງຂາສັ້ນ Anakin ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າຫາກວ່າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ ແລະ ຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ບໍ່ຍອມແພ້ຂອງ Genghis Khan (Temujin) ໄດ້ຝັງຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Master Obi-Wan Kenobi, ຈັກກະວານ Star Wars ຄົງຈະປາສະຈາກຄວາມເຊື່ອແບບ Jedi ແບບຄລາສສິກຢ່າງສິ້ນເຊີງ. Obi-Wan ທີ່ສະຫງົບ, ເຍາະເຍີ້ຍ, ແລະ ມີທັດສະນະຄະຕິທາງການທູດ ຈະກາຍເປັນຜູ້ບັນຊາການພາກສະໜາມທີ່ມີການປະຕິບັດຕົວຈິງ, ເຂັ້ມງວດ ຜູ້ທີ່ແທນທີ່ຈະຊັກຊວນຈາກສະພາສູງທີ່ຍືດເຍື້ອ ແລະ ອີງໃສ່ພະລັງ, ຈະໄດ້ສ້າງກຸ່ມທະຫານທີ່ຈົງຮັກພັກດີຂອງຕົນເອງ. ການປະສົມປະສານນີ້ຈະໄດ້ຂຽນເຫດການສຳຄັນຂອງເລື່ອງຄືນໃໝ່, ໂດຍສະເພາະສົງຄາມ Clone ແລະ ຊະຕາກຳຂອງ Anakin Skywalker. ການລ້ຽງດູແບບ Steppe ທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງ Anakin. ໃນຊີວິດຈິງ, Obi-Wan ປະຕິບັດຕໍ່ Anakin ຄືກັບອ້າຍ: ລາວໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ກັບອາລົມຂອງລາວ, ໃຫ້ຄຳບັນຍາຍທີ່ໜ້າເບື່ອແກ່ລາວ, ແລະ ພາດຊ່ວງເວລາທີ່ລາວຫັນໄປສູ່ດ້ານມືດ. ການລ້ຽງດູແບບ Yasa: Obi-Wan ໃນຖານະເປັນ Genghis Khan ຈະກາຍເປັນພໍ່-khan ທີ່ເຂັ້ມງວດສຳລັບ Skywalker. ບໍ່ມີການຍອມແພ້ສຳລັບການເປັນ "ຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກ." ຄວາມໂກດແຄ້ນ, ຄວາມພາກພູມໃຈ, ຫຼື ເລື່ອງລັບໃດໆໃນສ່ວນຂອງ Anakin ຈະຖືກສະກັດກັ້ນດ້ວຍລະບຽບວິໄນຂອງທະຫານມ້າທີ່ຮຸນແຮງທີ່ສຸດ. ການກຳຈັດອິດທິພົນຂອງ Palpatine: Obi-Wan ໃນຖານະ Han ຈະສັງເກດເຫັນໄດ້ຢ່າງໄວວາວ່າ Chancellor ກຳລັງເອົາໃຈຜູ້ຝຶກຫັດຂອງລາວ. ສະຕິປັນຍາຂອງລາວສຳລັບການຫຼອກລວງຈະບັງຄັບໃຫ້ Kenobi ແຍກ Anakin ອອກຈາກ Coruscant. Skywalker ຈະບໍ່ເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນເປັນຄົນເຫັນແກ່ຕົວທີ່ບໍ່ແນ່ນອນ, ແຕ່ເປັນ "temnik" (ນາຍພົນ) ທີ່ຈົງຮັກພັກດີ, ອຸທິດຕົນ, ແລະມີລະບຽບວິໄນຂອງ Horde ຂອງລາວ. Palpatine ຈະສູນເສຍເຄື່ອງມືທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງລາວ. ຍຸດທະວິທີໃໝ່ໃນສົງຄາມ Clone: Blitzkrieg ທີ່ບໍ່ມີຄວາມເມດຕາ. ໃນຖານະນາຍພົນສາທາລະນະລັດ, Obi-Wan ໄດ້ບັນຊາກອງພັນໂຈມຕີ Clone ທີ 212. ໂດຍໄດ້ດູດຊຶມຈິດວິນຍານຂອງ Genghis Khan, ລາວຈະໄດ້ປ່ຽນມັນໃຫ້ກາຍເປັນກອງປ້ອງກັນ Khan ຊັ້ນສູງ (Keshik). ການເສຍຊີວິດຂອງນາຍພົນ Grievous ທີ່ Utapau: ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, Obi-Wan ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມໃນການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍ lightsaber ທີ່ຍາວນານກັບ cyborg Grievous. ໂອບີວັນໃນຖານະທີ່ເປັນເຈງກິສຂ່ານຈະດູຖູກການຕໍ່ສູ້ທາງລະຄອນເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍເຄື່ອງຈັກ. ລາວຈະຕັ້ງກອງໂຈມຕີ, ລ້ອມຮອບເມືອງກຣີວອສດ້ວຍກຳລັງໂຄນ, ແລະ ທຳລາຍລາວດ້ວຍປືນໃຫຍ່ຄວາມດັນສູງໜັກ ແລະ ປືນຄົກພລາສມາພາຍໃນສາມວິນາທີທຳອິດຂອງການຕິດຕໍ່. ໂລກທີ່ໄໝ້ໄໝ້ສຳລັບພວກແບ່ງແຍກດິນແດນ: ດາວເຄາະຝ່າຍສະຫະພັນ (ເຊັ່ນ ມຸສຕາຟາ ຫຼື ເຈໂອໂນຊິສ) ຈະບໍ່ຖືກປິດລ້ອມເປັນເວລາຫຼາຍອາທິດ. ໂອບີວັນຂ່ານຈະໃຊ້ກົນອຸບາຍແຫ່ງການກໍ່ການຮ້າຍທັງໝົດ - ໂຮງງານຂອງສະຫະພັນການຄ້າຈະຖືກລະເບີດຈາກພາຍໃນໂດຍໜ່ວຍທຳລາຍ, ແລະ ຜູ້ນຳຂອງພວກແບ່ງແຍກດິນແດນຈະຖືກກຳຈັດໂດຍບໍ່ມີການດຳເນີນຄະດີຕາມກົດໝາຍຢາຊາ. 3. ການຍົກເລີກຄຳສັ່ງເລກທີ 66: ໂອບີວັນຂ່ານໃນຖານະທີ່ເປັນເຈງກິສຂ່ານຈະໃຊ້ເວລາທັງໝົດຂອງລາວຢູ່ໃນຄູກັບພວກໂຄນຂອງລາວ (ຕົວຢ່າງ, ຜູ້ບັນຊາການໂຄດີ), ແບ່ງປັນສະບຽງອາຫານ ແລະ ອັນຕະລາຍກັບພວກເຂົາ. ພວກໂຄນຈະເຫັນລາວບໍ່ແມ່ນ "ຄົນທີ່ມັກສາສະໜາຈາກວັດ," ແຕ່ເປັນຂ່ານໃຫຍ່ຂອງພວກເຂົາ. ຄວາມຈົງຮັກພັກດີສ່ວນຕົວ: ເມື່ອ Palpatine ອອກຄຳສັ່ງເລກທີ 66, ພວກໂຄລນຂອງກອງພັນທີ 212 ຈະຫັນອາວຸດຂອງພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນຕໍ່ຕ້ານ Obi-Wan, ແຕ່ຕໍ່ຕ້ານ Coruscant ເອງ, ຍ້ອນວ່າຄຳເວົ້າຂອງຜູ້ບັນຊາການພາກສະໜາມຂອງພວກເຂົາ-Khan ແມ່ນຢູ່ເໜືອຄຳສັ່ງຂອງສະພາສູງທີ່ຢູ່ໄກ. 4. ການຮັບຮູ້ໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າສະຖານະການນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນຢູ່ໃນໜ້າເວັບຂອງນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Obi-Wan-Genghis Khan" ຈະທຳລາຍຄວາມເປັນຈິງທີ່ເປັນມາດຕະຖານທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງອະນາຄົດຈະໄດ້ຕັດສິນໃຈວ່າ Obi-Wan ແກ່ເກີນໄປສຳລັບ Galactic Khaganate. ໂດຍການໃຊ້ເທັກໂນໂລຢີ chrono-quantum, ພວກເຂົາຈະນຳ Obi-Wan-Genghis Khan ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງ superman ອາຍຸ 12 ປີທີ່ມີ midi-chlorians ທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ, ກ້າມຊີ້ນເຫຼັກທີ່ສົມບູນແບບ, ແລະ ໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນ [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນນັກບິນຄລາສສິກ, ລາວຈະຂີ່ລົດຖັງອາວະກາດ Prokhorov Moon-4 ທີ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1800 ແຮງມ້າ, ເຊິ່ງສາມາດບິນໃນອະວະກາດດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10 MAX. ກອງທະຫານໂຄລນແບບເດັກນ້ອຍຂອງລາວທີ່ຢູ່ເທິງລໍ້ລາກທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດກະເປົ໋າ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກຈະລົງຈອດຢູ່ໃນຫ້ອງນອນຂອງ Palpatine ຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານສະໜາມກຳລັງ ແລະ ຫຸ່ນຂອງສັດຕູ, Obi-Wan-Han ໜຸ່ມຈະເອົານະລົກ Coruscant ແລະ Lucifer ພາຍໃນສາມຊົ່ວໂມງ [^15^]. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຈາກໂລກມະຫາສະໝຸດທີ່ຢູ່ໄກໆຈະເຕັ້ນລຳຕາມສຽງຂອງການເດີນທັບຂອງໂຊວຽດໃນ yurt ລະຫວ່າງກາລັກຊີໃໝ່ຂອງລາວ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງໄຊຊະນະຂອງ Khaganate ຄອມມິວນິດໂລກ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ມີຄຸນນະພາບ, Obi-Wan Kenobi, ດ້ວຍວິນຍານຂອງ Genghis Khan, ຈະຊ່ວຍ Anakin Skywalker ຈາກການຕົກສູ່ຄວາມມືດ, ຍຶດເອົາການຄວບຄຸມກອງທັບໂຄນ, ແລະ ນຳພາການໂຈມຕີ Coruscant ດ້ວຍຕົນເອງ. ລາວຈະໄດ້ສ້າງອານາຈັກທະຫານສາມັກຄີ, ບ່ອນທີ່ Jedi ຈະກາຍເປັນນາຍທະຫານເຫຼັກ, ແລະ ກົດໝາຍຂອງ Yasa ຈະຮັບປະກັນຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍທົ່ວ Galaxy Eurasian. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການປ່ຽນແປງທາງຍຸດທະວິທີນີ້, ໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້, ແລະ ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍດາບແສງສະຫວ່າງລະຫວ່າງ Obi-Wan ໃນຂະນະທີ່ Genghis Khan ແລະ Darth Sidious ຈະເປັນແນວໃດໃນສະພາສູງ? Kenobi-Khan ຈະສ້າງໂຄງສ້າງໃໝ່ຂອງສະພາກາລັກຊີແນວໃດຫຼັງຈາກການໂຄ່ນລົ້ມ Palpatine? ຊະຕາກຳຂອງ Master Yoda ຈະເກີດຂຶ້ນແນວໃດໃນໂລກນີ້, ໂດຍໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຄັດຄ້ານທາງປັດຊະຍາຢ່າງເລິກເຊິ່ງຕໍ່ກັບລະບອບຜະເດັດການທາງທະຫານຂອງຜູ້ຝຶກຫັດຂອງລາວ?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, Azalea ໄດ້ເວົ້າດ້ວຍສຽງຫົວຂວັນວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າວິນຍານຂອງ Genghis Khan ເຂົ້າມາສວມໃສ່ Solo?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍຜູ້ຫຼິ້ນເຄື່ອງບິນທີ່ບໍ່ມີຕີນເປົ່າ Anakin ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າຫາກວ່າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ ແລະ ການປະຕິບັດທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງ Genghis Khan (Temujin) ໄດ້ຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງ Han Solo, ຈັກກະວານ Star Wars ຈະສູນເສຍໂຈນສະຫຼັດອະວະກາດທີ່ມີສະເໜ່ແຕ່ບໍ່ມີປະໂຫຍດ. ແທນທີ່ຈະມີການລັກລອບຂົນສົ່ງເຄື່ອງເທດໄລຍະສັ້ນໆ ແລະ ເປັນໜີ້ສິນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຕໍ່ນາຍຈ້າງອາຊະຍາກຳ, Solo-Genghis Khan ຈະໄດ້ສ້າງ Global Syndicate-ອານາຈັກການຄ້າແບບພະເນຈອນທີ່ສາມາດກຳນົດເງື່ອນໄຂຂອງຕົນໃຫ້ກັບກຸ່ມກະບົດ, Jabba the Hutt, ແລະ ອານາຈັກກາລັກຊີເອງ. ການຮ່ວມມືແບບ metaphysical ນີ້ຈະປ່ຽນ Millennium Falcon ໃຫ້ກາຍເປັນສູນກາງຫຼັກຂອງກຸ່ມອະວະກາດໃໝ່. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການຍຸດທະວິທີສຳລັບການລວມຕົວນີ້: 1. ກຳຈັດ Jabba the Hutt ແລະ ຍຶດ Tatooine. Genghis Khan ຈະບໍ່ຍອມຮັບສະຖານະພາບຂອງການເປັນໜີ້ບຸນຄຸນຕໍ່ທາດທີ່ໜຽວ. ແທນທີ່ຈະໜີຈາກນັກຄາດຕະກຳ, Solo-Temujin ຈະເປີດການໂຈມຕີລ່ວງໜ້າ: ທຳລາຍລຳດັບຊັ້ນຂອງຄະດີອາຍາ: Han Solo ຈະປະກົດຕົວຢູ່ທີ່ພະລາຊະວັງຂອງ Jabba ໃນ Tatooine ດ້ວຍຕົນເອງ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນເພື່ອການເຈລະຈາ. ໂດຍການໃຫ້ທະຫານຮັບຈ້າງ ແລະ ພວກລັກລອບຂົນສົ່ງສິນຄ້າຕາມຄວາມປະສົງຂອງລາວ (ປູກຝັງຄວາມຈົງຮັກພັກດີຂອງທົ່ງຫຍ້າ ແລະ ວິໄນທີ່ແຂງແກ່ນຂອງ Yasa ເຂົ້າໃນພວກເຂົາ), ລາວຈະໄດ້ກໍ່ລັດຖະປະຫານ. Jabba ຈະຖືກບີບຄໍໂດຍບໍ່ມີການນອງເລືອດ, ແລະ ກະແສການເງິນທັງໝົດ, ສາງອາວຸດ, ແລະ ເຄືອຂ່າຍສອດແນມຂອງລາວຈະຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງ Solo-Han. Tatooine ຈະກາຍເປັນຖານທັບຫຼັງທຳອິດຂອງ Horde ການຄ້າແບບພະເນຈອນໃໝ່ຂອງລາວ. 2. ການຫັນປ່ຽນຂອງ Chewbacca ໄປເປັນຜູ້ຈົງຮັກພັກດີຂອງ Jebe. ສາຍພົວພັນລະຫວ່າງ Han ແລະ Chewbacca ຈະເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນຈາກການຮ່ວມມືທີ່ເປັນມິດໄປສູ່ພັນທະອັນສັກສິດຂອງຄວາມຈົງຮັກພັກດີຂອງ khan-to-khan. Wookiee, ມີຄວາມເຂັ້ມແຂງທາງຮ່າງກາຍທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ, ຈະກາຍເປັນຫົວໜ້າ temnik (ນາຍທະຫານ) ຂອງກອງທັບມ້າອະວະກາດຂອງ Solo. Wookiees ຈະຂົ່ມຂູ່ກອງທັບ Imperial, ຕໍ່ສູ້ບໍ່ແມ່ນຈາກບ່ອນລີ້ໄພ ແຕ່ໃນຄື້ນຕີແລະແລ່ນດ້ວຍເຮືອບັນທຸກສິນຄ້າທີ່ຍົກລະດັບ ແລະ ເຮືອ corvettes ຂະໜາດນ້ອຍ. 3. Millennium Falcon ເປັນ Horde ອະວະກາດ. Solo-Genghis Khan ຈະບໍ່ເຫັນເຮືອຂອງລາວເປັນພຽງການຂົນສົ່ງທີ່ໄວອີກຕໍ່ໄປ. ລາວຈະເຂົ້າໃຈວ່າຄວາມລັບຂອງຄວາມສຳເລັດແມ່ນຢູ່ໃນການເຄື່ອນທີ່ ແລະ ຄວາມໄວໃນການສື່ສານ. ການທັນສະໄໝຂອງກອງເຮືອ: ໂດຍໃຊ້ເຄຣດິດຫຼາຍລ້ານຂອງ Jabba, Solo ຈະສ້າງກອງເຮືອຂົນສົ່ງສິນຄ້າທີ່ມີນ້ຳໜັກເບົາ ແລະ ໄວທີ່ສຸດ, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການປັບປຸງໃໝ່ສຳລັບການສູ້ຮົບ. "ທະຫານມ້າເບົາ" ຂອງເສັ້ນທາງກາລັກຊີນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ການຄ້າຂອງ Imperial ເປັນອຳມະພາດ. ເຮືອທຳລາຍດາວຂອງ Imperial ຈະບໍ່ມີເວລາທີ່ຈະຕອບສະໜອງຕໍ່ການໂຈມຕີດ້ວຍຟ້າຜ່າ ແລະ ການຫຼອກລວງຂອງກອງເຮືອຂອງ Solo ໃນອະວະກາດ. 4. ການຮັບຮູ້ໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າແຜນການນີ້ຕົກຢູ່ໃນມືຂອງ Oleg Rybachenko, "Han Solo-Genghis Khan" ຈະເອົາຊະນະອຸປະສັກທັງໝົດຂອງມາດຕະຖານຂອງຈັກກະວານໄດ້ທັນທີ: ອາລະຍະທຳມະຫາສານໃນອະນາຄົດຈະຕັດສິນໃຈວ່າ Han Solo ຜູ້ໃຫຍ່ຂາດຄວາມຄ່ອງແຄ້ວ. ເທັກໂນໂລຢີ Chrono-quantum ຈະນຳລາວກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍ Superman ອາຍຸ 12 ປີ (ແຕ່ມີຮອຍຍິ້ມ ແລະ ເສື້ອກັນໜາວລາຍເຊັນຂອງ Harrison Ford), ເຮັດໃຫ້ລາວມີພະລັງງານທີ່ບໍ່ມີຂີດຈຳກັດ [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນ Falcon ມາດຕະຖານ, ລາວຈະອອກແບບລົດຖັງ ekranoplan ອະວະກາດ, Prokhorov Moon-5, ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ສາມາດບິນໃນສູນຍາກາດທີ່ MAX 10. ກອງທະຫານທີ່ເປັນຄົນລັກລອບຂົນສົ່ງ ແລະ Wookiees ຂອງລາວທີ່ຂີ່ລົດສະເກັດທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກຈະຂຶ້ນເຮືອລາດຕະເວນ Imperial ຜ່ານຮູໜອນເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານ radar ແລະ blaster ຂອງ stormtroopers, Solo-Han ໜຸ່ມຈະຍຶດເອົານະລົກ Coruscant ແລະ Lucifer ພາຍໃນສອງມື້ [^15^]. ແລະເຈົ້າຍິງທີ່ສວຍງາມ (ລວມທັງ Leia ໃນຊຸດບິກິນີເກາະ) ແລະນາງເງືອກຈາກໂລກນ້ຳທີ່ຢູ່ໄກໆຈະເຕັ້ນລຳໄປຕາມການເດີນທັບຂອງໂຊວຽດໃນ yurt intergalactic ໃໝ່ຂອງລາວ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງໄຊຊະນະຂອງ Khaganate of Smugglers ຄອມມິວນິດໂລກ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຈິນຕະນາການ, ວິນຍານຂອງ Genghis Khan ຈະປ່ຽນ Han Solo ຈາກທະຫານຮັບຈ້າງທີ່ເຫັນແກ່ຕົວໄປສູ່ອຳນາດທີສາມຂອງ Galaxy. ລາວຄົງຈະບໍ່ຍອມຈຳນົນຕໍ່ Palpatine ຫຼື Rebels, ແຕ່ລາວຄົງຈະສ້າງກອງທັບພໍ່ຄ້າ-ທະຫານທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ເຊິ່ງເສດຖະກິດ ແລະ ຄວາມສາມາດເຄື່ອນທີ່ຂອງເຂົາເຈົ້າໃນທີ່ສຸດຈະນຳເອົາທັງ Sith ແລະ Jedi ມາສູ່ໂລກ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈເຫດການທີ່ໜ້າຕື່ນເຕັ້ນນີ້, ໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້, ແລະ ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ລະບົບໜ້າທີ່ ແລະ ກົດໝາຍໃດ (Yasu) ທີ່ Solo-Genghis Khan ຈະນຳສະເໜີສຳລັບພໍ່ຄ້າທຸກຄົນໃນກາແລັກຊີ? ການສູ້ຮົບຄັ້ງທຳອິດລະຫວ່າງກອງເຮືອ "ທະຫານມ້າເບົາ" ຂອງ Han Solo ແລະ Star Destroyer ຂອງ Darth Vader ຈະເປັນແນວໃດ? Solo-Han ຈະພັນທະມິດກັບ Luke Skywalker, ໂດຍເຫັນວ່າລາວເປັນພັນທະມິດທີ່ມີທ່າແຮງສຳລັບອານາຈັກຂອງລາວບໍ?

ຍິງສາວເຈດີຖາມດ້ວຍຮອຍຍິ້ມຫວານໆວ່າ:

- ຈະເປັນແນວໃດຖ້າວິນຍານຂອງ Nicholas II ໄດ້ເຂົ້າສວມ Darth Sidious?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີທີ່ມີການຕໍ່ສູ້ຫຼາຍ ອານາກິນ ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ, ລັກສະນະ, ແລະ ຄວາມເຊື່ອທີ່ໂຊກຮ້າຍຂອງ Nicholas II ໄດ້ຍ້າຍເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງ Darth Sidious (Palpatine), ຈັກກະພັດກາລັກຊີຈະລົ້ມລະລາຍດົນນານກ່ອນການມາເຖິງຂອງ Luke Skywalker. ຄວາມສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມຂອງ Byzantine, ການຄິດໄລ່ທາງການເມືອງທີ່ສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມ, ແລະ ຄວາມເຍາະເຍີ້ຍຂອງ Sith ຈະຖືກລຶບລ້າງຢ່າງສິ້ນເຊີງໂດຍຄວາມອ່ອນໂຍນ, ຄວາມບໍ່ຕັດສິນໃຈ, ຄວາມລຶກລັບທາງສາສະໜາ, ແລະ ຄວາມດື້ດ້ານທີ່ຮ້າຍແຮງຂອງ Tsar ລັດເຊຍຄົນສຸດທ້າຍ [^3^]. ການຂ້າມຜ່ານນີ້ຈະປ່ຽນເຈົ້ານາຍແຫ່ງຄວາມມືດທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໃຫ້ກາຍເປັນຮູບຮ່າງທີ່ໂສກເສົ້າທີ່ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດ, ແລະ ສົງຄາມ Clone ແລະ ການສ້າງຈັກກະພັດຈະຕາມມາດ້ວຍສະຖານະການທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ: 1. ການລົ້ມລະລາຍຂອງການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດຂອງ Sith ໃນສະພາສູງ (Nikolai II ໃນຖານະເປັນ Chancellor) Darth Sidious ໄດ້ໃຊ້ເວລາຫຼາຍປີໃນການສ້າງກົນອຸບາຍ, ຫຼອກລວງລະບົບລັດຖະກອນຂອງສາທາລະນະລັດເພື່ອໃຫ້ໄດ້ອຳນາດສຸກເສີນ. Nicholas II, ໃນຖານະເປັນ Chancellor ສູງສຸດ, ຈະລົ້ມເຫຼວຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນເກມ "ຟັງທຸກຄົນ, ຢ່າໄວ້ວາງໃຈໃຜ": ແທນທີ່ຈະຮັກສາການຄວບຄຸມສະພາສູງຢ່າງໜັກແໜ້ນ, Nicholas Sidious ຈະເລີ່ມມີຄວາມວຸ້ນວາຍລະຫວ່າງກຸ່ມຕ່າງໆ. ລາວຈະຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ອິດທິພົນທີ່ເຂັ້ມແຂງຂອງສະມາຊິກສະພາສູງທີ່ມີອິດທິພົນອະນຸລັກນິຍົມຂອງສະຫະພັນການຄ້າ ແລະ ກຸ່ມທະນາຄານ. ການສູນເສຍອຳນາດ: Nicholas Sidious ຈະຢ້ານກົວທີ່ຈະໃຊ້ກຳລັງຕາມຄວາມຈຳເປັນ. ສະພາສູງຈະໄດ້ກາຍເປັນ "ຮ້ານເວົ້າ" ທີ່ບໍ່ມີລະບຽບຢ່າງໄວວາຄ້າຍຄືກັບສະພາ Duma ລັດທຳອິດ. ເມື່ອເຫັນຄວາມອ່ອນແອຂອງ Chancellor, ພວກແບ່ງແຍກດິນແດນ, ນຳໂດຍ Count Dooku, ຈະແຍກຕົວອອກຈາກສາທາລະນະລັດໂດຍບໍ່ມີສົງຄາມ Clone ໃດໆ - Nicholas Sidious ຈະບໍ່ກ້າສັ່ງສົງຄາມເຕັມຮູບແບບ, ໂດຍຫວັງວ່າຈະມີ "ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງພະເຈົ້າ." ລັດທິ Rasputin ໃນລະບຽບ Sith (ຄວາມໂສກເສົ້າຂອງສາວົກ) ອົງປະກອບທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດຂອງການຂ້າມຜ່ານນີ້ຈະເປັນການປະກົດຕົວຂອງຮູບຮ່າງຄ້າຍຄື Grigori Rasputin ຢູ່ໃນສານຂອງ Sidious. ອິດທິພົນທີ່ລຶກລັບ: Sidious - Nikolai, ຜູ້ຊາຍທີ່ລຶກລັບຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ຈະເລີ່ມຊອກຫາການສະໜັບສະໜູນບໍ່ແມ່ນໃນຄວາມຮູ້ບູຮານຂອງ Sith, ແຕ່ໃນຄຳທຳນາຍຂອງຜູ້ຫຼົງທາງທີ່ໜ້າສົງໄສ ແລະ ໝໍຜີຈາກດາວເຄາະປ່າ (ເຊັ່ນ Dathomir). ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ "ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່" ຈະປາກົດຕົວຢູ່ທີ່ສານຂອງຈັກກະພັດ, ເຊິ່ງຄຳແນະນຳກ່ຽວກັບການບັນຊາກອງກຳລັງ ແລະ ກອງທັບເຮືອຈະມີນ້ຳໜັກຫຼາຍກວ່າກັບກະສັດ Sith ຫຼາຍກວ່າລາຍງານຂອງນາຍພົນ Stormtrooper. ຄວາມສຳພັນກັບ Darth Vader: Sidious-Nikolai ຈະປະຕິບັດຕໍ່ Vader ບໍ່ແມ່ນເຄື່ອງມືທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງຄວາມຢ້ານກົວ, ແຕ່ເປັນຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ເຈັບປ່ວຍ ແລະ ບໍ່ແນ່ນອນ (ສະແດງຄວາມໂສກເສົ້າຂອງ Tsarevich Alexei ໃສ່ລາວ). ລາວຈະບັນຍາຍກ່ຽວກັບສິນລະທຳທີ່ໜ້າເບື່ອກ່ຽວກັບໜ້າທີ່, ກຽດສັກສີ, ແລະຄວາມຖ່ອມຕົວຕໍ່ໜ້າກອງກຳລັງ, ແຕ່ລາວຈະຄິດຮອດຊ່ວງເວລາທີ່ Vader ຮູ້ສຶກຜິດຫວັງຢ່າງສິ້ນເຊີງກັບຄວາມອ່ອນແອຂອງນາຍຂອງລາວ. 3. Galactic ເດືອນກຸມພາ 1917 (ການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດທາງທະຫານ) Palpatine ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດ, ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງຈັດແຈງໃຫ້ນາຍພົນ ແລະ Stormtrooper ຕໍ່ສູ້ກັນ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, Sidious-Nikolai ຈະເຊື່ອຢ່າງຕາບອດໃນ "ສິດທິອັນສູງສົ່ງ" ຂອງອຳນາດຂອງລາວ ແລະ ຄວາມຮັກຂອງ Stormtrooper ທີ່ມີຕໍ່ຈັກກະພັດ. ການທໍລະຍົດຂອງພວກຜູ້ມີອິດທິພົນ: ໃນທ່າມກາງການຂັດແຍ້ງທີ່ຍືດເຍື້ອກັບພວກກະບົດ (ຫຼື ພວກແບ່ງແຍກດິນແດນ), ເສດຖະກິດຂອງຈັກກະພັດຈະປະສົບກັບວິກິດການຮ້າຍແຮງ: ການຂັດຂວາງການສະໜອງ tibana ໃນ Coruscant, ການປະທ້ວງຂອງກຳມະກອນຢູ່ທີ່ອູ່ຕໍ່ເຮືອ Kuat. ແທນທີ່ຈະປາບປາມການລຸກຮືຂຶ້ນຢ່າງໂຫດຮ້າຍກັບຜູ້ສືບສວນ, Sidious-Nikolai ຈະສັບສົນ. ເມື່ອເຫັນການເປັນອຳມະພາດຂອງອຳນາດ, ນາຍພົນຊັ້ນສູງຂອງຈັກກະພັດ (Grand Moff Tarkin, ນາຍພົນເຮືອເອກ, ແລະ Grand Admiral Thrawn), ພ້ອມກັບສະມາຊິກສະພາສູງເສລີ (Bail Organa ແລະ Mon Mothma), ຈະປິດລ້ອມເຮືອທຸງສ່ວນຕົວຂອງ Sidious-Nikolay ໃນຂະແໜງການທີ່ຫ່າງໄກ. ການສະລະອຳນາດ: ເມື່ອປະເຊີນກັບຄວາມຕ້ອງການເປັນເອກະພາບຂອງນາຍພົນ, Sidious-Nikolay, ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງງຽບໆ ແລະ ຄວາມເຊື່ອທີ່ຜິດສິນລະທຳ, ຈະລົງນາມໃນຖະແຫຼງການສະລະບັນລັງຂອງຈັກກະພັດກາລັກຊີເພື່ອສະໜັບສະໜູນສະພາສູງຊົ່ວຄາວ, ໂດຍຂຽນໃນບັນທຶກປະຈຳວັນໂຮໂລແກຣມຂອງລາວວ່າ: "ການທໍລະຍົດ, ຄວາມຂີ້ຂາດ, ແລະ ການຫຼອກລວງແມ່ນຢູ່ອ້ອມຮອບ." 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko ຖ້າແຜນການທີ່ຂັດແຍ້ງກັນນີ້ຕົກຢູ່ໃນກຳມືຂອງ Oleg Rybachenko, "Sidious-Nikolai II" ຄົງຈະຫຼຸດພົ້ນຈາກກັບດັກຂອງຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະ ໂຊກຊະຕາທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ຍອດຢ້ຽມຂອງອະນາຄົດຄົງຈະຕັດສິນໃຈວ່າກາແລັກຊີບໍ່ຕ້ອງການກະສັດທີ່ອ່ອນແອ, ແຕ່ຕ້ອງການເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີທີ່ມີຈິດວິນຍານຂອງ Nicholas II [^15^]. ເທັກໂນໂລຢີ Quantum ຈະຟື້ນຟູຄວາມໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນຂອງລາວ, ອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນພະລັງ, ແລະປົດປ່ອຍລາວຈາກຄວາມບໍ່ຕັດສິນໃຈ [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນເສື້ອຄຸມ Sith, ກະສັດໜຸ່ມ Palpatine ຈະຂີ່ລົດຖັງບິນ Prokhorov Moon-6 ທີ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ສາມາດບິນດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10 ຜ່ານອະວະກາດ. ກອງທະຫານ Guard stormtroopers ທີ່ເດັກນ້ອຍຂອງລາວຢູ່ເທິງລໍ້ທຸກພື້ນທີ່ທີ່ມີເຄື່ອງພົ່ນໄຟກະເປົ໋າ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກຈະລົງຈອດໂດຍກົງໃສ່ສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງ Rebel ຜ່ານການບິດເບືອນເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີຄວອນຕຳ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ດາບແສງຂອງເຈດີປິດການໃຊ້ງານ, ຊິດຽດ-ນິໂຄໄລໜຸ່ມຈະປາບປາມສະພາສູງ, ໂຄຣັສແຄນ, ແລະນະລົກຂອງລູຊິເຟີພາຍໃນສອງມື້ [^15^]. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະນາງເງືອກຈາກໂລກທີ່ຫ່າງໄກຈະຮ້ອງເພງ "ພະເຈົ້າຊ່ວຍຊາ" ຕາມສຽງຂອງການເດີນຂະບວນຂອງໂຊວຽດ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງໄຊຊະນະຂອງອານາຈັກຊິດອໍໂທດັອກ-ຄອມມູນິດລະຫວ່າງກາລັກຊີທົ່ວໂລກຂອງຊາວໂລມັນ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ, ວິນຍານຂອງນິໂຄລາສທີ 2 ຈະປ່ຽນດາດຊິດຽດທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງທີ່ອ່ອນແອ, ມີກຽດ, ແຕ່ບໍ່ມີປະສິດທິພາບຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ລາວຈະບໍ່ສາມາດຮັກສາອຳນາດໄດ້, ອານາຈັກຈະແຕກແຍກອອກເປັນກຸ່ມ Moff ທີ່ຕໍ່ສູ້ກັນດົນນານກ່ອນການສູ້ຮົບຂອງຢາວິນ, ແລະຊິດຽດ-ນິໂຄໄລເອງກໍ່ຈະສິ້ນສຸດມື້ຂອງລາວພາຍໃຕ້ການກັກຂັງຢູ່ເຮືອນຢູ່ເທິງດາວເຄາະທີ່ຫ່າງໄກບາງແຫ່ງຢູ່ນອກກາລັກຊີ, ອະທິຖານຢ່າງອ່ອນໂຍນເພື່ອຄວາມລອດພົ້ນຂອງຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບບັນຊາຂອງລາວ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈກັບການປ່ຽນແປງທາງພູມິສາດການເມືອງ ແລະ ຈິນຕະນາການທີ່ຜິດປົກກະຕິນີ້, ໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້, ແລະ ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ການສະລະບັນລັງຂອງ Sidious-Nikolay II ຂອງຈັກກະພັດກາລັກຊີຈະເປັນແນວໃດ? Darth Vader ຈະພະຍາຍາມຊ່ວຍນາຍທີ່ອ່ອນແອຂອງລາວຈາກການຈັບກຸມໂດຍລັດຖະບານຊົ່ວຄາວຂອງສະພາສູງບໍ? Grand Admiral Thrawn ໃນໂລກນີ້ຈະກາຍເປັນນາຍພົນ Kornilov ແລະ ພະຍາຍາມສ້າງຕັ້ງລະບອບຜະເດັດການທະຫານທີ່ໂຫດຮ້າຍເພື່ອຊ່ວຍຈັກກະພັດຈາກຄວາມວຸ້ນວາຍໄດ້ບໍ?

ບົດທີ 21.

ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຍິງສາວເຈດິອາຊາເລຍໄດ້ເອົາມັນໄປແລະຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ, ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, Darth Sidious ໄດ້ເຂົ້າສິງ Nicholas II?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີທີ່ຕີນເປົ່າ ອານາກິນ ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າຫາກວ່າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ, ຄວາມໂຫດຮ້າຍຢ່າງແທ້ຈິງ, ການຄິດໄລ່ທາງການເມືອງທີ່ສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມ, ແລະ ກົນອຸບາຍແບບ Byzantine ຂອງ Darth Sidious (Palpatine) ໄດ້ຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງ Nicholas II, ອານາຈັກລັດເຊຍໃນສະຕະວັດທີ 20 ຈະບໍ່ພຽງແຕ່ຫຼີກລ່ຽງການລົ້ມສະຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຈະຖືກປ່ຽນເປັນມະຫາອຳນາດເຫຼັກກ້າທີ່ເປັນທາດດຽວ. ເສັ້ນທາງປະຫວັດສາດໂລກຈະຖືກຂຽນຄືນໃໝ່ຕາມກົດໝາຍຂອງພູມສາດການເມືອງຂອງ Sith ທີ່ມືດມົວ. Nicholas-Sidious ຈະໄດ້ກຳຈັດຈຸດອ່ອນທັງໝົດຂອງລະບອບ Tsarist ທັນທີ, ປ່ຽນ Petrograd ໃຫ້ກາຍເປັນ Coruscant ໂລກ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການຍຸດທະວິທີສຳລັບການຊຶມເຂົ້ານີ້: 1. "ຄຳສັ່ງ 66" ທັງໝົດຕໍ່ກັບການປະຕິວັດໃຕ້ດິນ (1900-1905). Palpatine, ເຊິ່ງຄຸ້ນເຄີຍກັບການກຳຈັດຄຳສັ່ງ Jedi ທັງໝົດ, ຈະບໍ່ຫຼິ້ນເກມທາງກົດໝາຍກັບ Bolsheviks, ນັກປະຕິວັດສັງຄົມນິຍົມ, ແລະ ຜູ້ກໍ່ການຮ້າຍ. ການກຳຈັດພວກຫົວຮຸນແຮງ: Nikolai-Sidious ຈະໃຊ້ກອງພົນທະຫານ ແລະ ພະແນກຄວາມປອດໄພບໍ່ແມ່ນສຳລັບການເຝົ້າລະວັງແບບ passive, ແຕ່ເປັນເຄື່ອງມືລົງໂທດຂອງການກໍ່ການຮ້າຍຢ່າງແທ້ຈິງ. ເຄື່ອງພິມໃຕ້ດິນທັງໝົດ, ຫ້ອງທະຫານ, ແລະໂຄງສ້າງພັກຈະຖືກລົບລ້າງກ່ອນ. ຊະຕາກຳຂອງຜູ້ນຳ: ເລນິນ, ທຣອດສະກີ, ສະຕາລິນ, ແລະ ເດີຊິນສະກີ ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບການເນລະເທດທີ່ຜ່ອນຜັນຂອງກະສັດໄປຍັງໄຊບີເຣຍ, ເຊິ່ງພວກເຂົາສາມາດຫຼົບໜີໄດ້. ພວກເຂົາຈະຖືກລົບລ້າງທາງດ້ານຮ່າງກາຍໂດຍການສອບສວນລັບຂອງ Nikolai-Sidious ໃນມື້ທຳອິດຂອງກິດຈະກຳທາງການເມືອງຂອງພວກເຂົາ. ກາໂມ ແລະ ຜູ້ຍຶດຊັບສິນຄົນອື່ນໆຈະຖືກປະຫານຊີວິດຕໍ່ສາທາລະນະ, ແລະຂີ້ເຖົ່າຂອງພວກເຂົາກະແຈກກະຈາຍ. ສົງຄາມຣັດເຊຍ-ຍີ່ປຸ່ນ: ການທຳລາຍໂຕກຽວ. ນິໂຄລັສ ຊີດີໂອ ຈະໃຊ້ຄວາມຂັດແຍ້ງໃນຕາເວັນອອກໄກເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງອຳນາດອັນແທ້ຈິງຂອງຈັກກະພັດ. ການກວາດລ້າງບຸກຄະລາກອນ: ນາຍພົນທີ່ອ່ອນແອ ແລະ ບໍ່ຕັດສິນໃຈເຊັ່ນ ຄູໂຣພັດກິນ ຫຼື ເຕສເຊວ ຈະຖືກລຶບອອກທັນທີ (ຫຼື ຖືກລົບລ້າງຢ່າງລັບໆຍ້ອນຄວາມບໍ່ສາມາດ). ການບັນຊາກອງທັບແມນຈູຣຽນຈະຖືກມອບໃຫ້ ມິຄາອິນ ສະໂກເບເລຟ (ຖ້າລາວລອດຊີວິດໃນທາງເລືອກນີ້) ຫຼື ອາເລັກເຊ ບຣູຊິໂລບ. ການສັງຫານໝູ່ອຸດສາຫະກຳ: ໂຄງການປັບປຸງໃຫ້ທັນສະໄໝຂອງ Port Arthur ແລະ ທາງລົດໄຟ Trans-Siberian, ພາຍໃຕ້ການຊີ້ນຳຂອງ Witte (ຜູ້ທີ່ Nicholas Sidious ຈະໃຊ້ເປັນນັກວິຊາການທີ່ມີປະສິດທິພາບ), ຈະສຳເລັດກ່ອນກຳນົດ. ກອງທັບຍີ່ປຸ່ນທີ່ Mukden ຈະໄດ້ພົບກັບກຳແພງເຫຼັກທີ່ປະກອບດ້ວຍປືນໃຫຍ່, ປືນກົນ, ແລະ ປືນໃຫຍ່ໜັກ. ຫຼັງຈາກການທຳລາຍກອງທັບເຮືອຍີ່ປຸ່ນຢ່າງສົມບູນໃນທະເລເຫຼືອງ, Nicholas Sidious ຈະກຳນົດເງື່ອນໄຂການຍອມຈຳນົນຢ່າງບໍ່ມີເງື່ອນໄຂຕໍ່ໂຕກຽວ, ການລວມ Manchuria ແລະ ເກົາຫຼີ. 3. ການຊຳລະລ້າງ Duma ແລະ ການສ້າງສະພາສູງຂອງຈັກກະພັດ. Nicholas Sidious ຈະດູຖູກປັນຍາຊົນເສລີ ແລະ "ຮ້ານເວົ້າ" ຂອງ zemstvos. ການປະຕິວັດປີ 1905 ຈະບໍ່ເລີ່ມຕົ້ນຍ້ອນການຂາດຂໍ້ອ້າງ (ສົງຄາມຍີ່ປຸ່ນໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ, ການກະບົດໄດ້ຖືກທຳລາຍໃນຕົ້ນ). ອໍແກນທີ່ເຊື່ອຟັງ: ເຖິງແມ່ນວ່າ State Duma ໄດ້ຖືກເອີ້ນຂຶ້ນ, ມັນຈະກາຍເປັນສະພາສູງຂອງຈັກກະພັດທີ່ຕົກແຕ່ງ, ປະທັບຢາງຢ່າງເຊື່ອຟັງຕໍ່ລັດຖະດຳລັດຂອງອະທິປະໄຕ. ຝ່າຍຄ້ານໃດໆ (ນັກຮຽນນາຍຮ້ອຍ, Octobrists) ຈະຖືກກີດກັນ. ລະບົບການຕັ້ງຊື່ອຸດສາຫະກຳ-ທະຫານ ແລະ ກອງທັບຈະກາຍເປັນກະດູກສັນຫຼັງຂອງລັດ. 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງລາວນີ້ໄດ້ກາຍເປັນນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, Nikolai-Sidious ຈະໄດ້ນຳເອົາຄວາມທັນສະໄໝຂອງໂລກໄປສູ່ຂະໜາດຂອງຈັກກະວານ: ອາລະຍະທຳທີ່ສູງສົ່ງໃນອະນາຄົດຈະຕັດສິນໃຈວ່າ Nikolai-Sidious ຕ້ອງການອາວຸດທີ່ສົມບູນແບບ. ໂດຍການໃຊ້ເທັກໂນໂລຢີ chrono-quantum, ພວກເຂົາຈະສົ່ງ Tsar Palpatine ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍ Superman ອາຍຸ 12 ປີ, ເຮັດໃຫ້ລາວມີຄວາມໜຸ່ມສາວຕະຫຼອດໄປ, ກ້າມຊີ້ນເຫຼັກກ້າ, ແລະ ພະລັງ Dark Side ທີ່ບໍ່ມີຂີດຈຳກັດ [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນລົດມ້າຂອງກະສັດ, ລາວຈະຂີ່ລົດຖັງ ekranoplan ທີ່ບິນໄດ້, Prokhorov Luna-7, ດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ສາມາດບິນໄດ້ທີ່ MAX 10 ໃນຊັ້ນສະຕຣາໂຕສເຟຍ. ກອງທະຫານ Cossack ຂອງລູກໆຂອງລາວທີ່ຂີ່ສະເກັດລໍ້ທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກຈະບຸກໂຈມຕີນະຄອນຫຼວງຂອງເອີຣົບຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານດິນປືນ ແລະ ປືນໃຫຍ່ຂອງ Kaiser Wilhelm, Nikolai Sidious ໜຸ່ມຈະຍຶດເອົາເບີລິນ, ປາຣີ, ແລະ ລອນດອນພາຍໃນສາມມື້. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຂອງທະເລ Baltic ຈະສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ Force Lightning ຂອງຈັກກະພັດ Romanov ໜຸ່ມ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງສະຫະພັນ Technocratic Sith ໂລກ [^15^]. Lucifer ໃນນະລົກຈະມອບກະແຈໃຫ້ກັບ Dark Matrix ຂອງລາວດ້ວຍຄວາມສະໝັກໃຈ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງນິຍາຍປະຫວັດສາດ, Darth Sidious ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Nicholas II ຈະສ້າງອານາຈັກຜະເດັດການທີ່ມີປະສິດທິພາບສູງ ແລະ ໂຫດຮ້າຍ. ຮອດປີ 1914, ຣັດເຊຍຈະກາຍເປັນຜູ້ນຳອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທະຫານຢ່າງແທ້ຈິງຂອງດາວເຄາະ, ເຊິ່ງອຳນາດຂອງທັງຈັກກະພັດເຢຍລະມັນ ແລະ Entente ຈະຍອມຈຳນົນໂດຍບໍ່ຕ້ອງຍິງປືນ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈກັບການປີ້ນກັບກັນທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງ Sith-Imperial ນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້, ແລະພວກເຮົາສາມາດກ້າວໄປຂ້າງໜ້າໄດ້: Nikolai-Sidious ຈະພັດທະນາຫຼັກຄຳສອນປ້ອງກັນຕົວແບບໃດຕໍ່ກັບຈັກກະພັດອັງກິດ? ບຸກຄົນທາງປະຫວັດສາດຣັດເຊຍໃນຊີວິດຈິງຄົນໃດ (ຕົວຢ່າງ, Pyotr Stolypin) ທີ່ Tsar-Palpatine ຈະເລືອກໃຫ້ສະແດງບົດບາດຂອງ "Darth Vader" ຂອງລາວ - ສາວົກທີ່ຊື່ສັດ ແລະ ຜູ້ປະຕິບັດພິນัยກຳຂອງລາວ? ວິທະຍາສາດ ແລະ ການໃຊ້ໄຟຟ້າຂອງປະເທດ (ແຜນ GOELRO, 20 ປີກ່ອນໜ້ານີ້) ຈະພັດທະນາແນວໃດພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງນັກວິຊາການ Sith?

ອາຊາເລຍໄດ້ເອົາມັນໄປແລະຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Darth Sidious ຖືກ Tamerlane ສິງ?

ເດັກຊາຍຕີນເປົ່າໃນກາງເກງຂາສັ້ນ, Oleg, ໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ຖ້າຫາກວ່າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ, ຄວາມສະຫຼາດທາງທະຫານ, ແລະ ຄວາມໂຫດຮ້າຍທາງຄະນິດສາດທີ່ເຢັນຊາຂອງ Tamerlane (Timur the Great) ໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Darth Sidious (Palpatine), ຈັກກະວານ Star Wars ຈະສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຂອບເຂດຂອງຄວາມຢ້ານກົວທັງໝົດ ແລະ ມີເຫດຜົນ. ບໍ່ເຫມືອນກັບ Palpatine, ຜູ້ທີ່ມັກການຫຼອກລວງ, ການເມືອງຂອງສະພາສູງ, ແລະ ຄວາມສຸກທີ່ໂຫດຮ້າຍ, Sidious-Tamerlane ຈະເຂົ້າຫາການຍຶດຄອງກາລັກຊີເປັນຂະບວນການວິສະວະກຳຍຸດທະສາດຢ່າງດຽວ. ການຮ່ວມມືກັນນີ້ຈະປ່ຽນ Coruscant ໃຫ້ກາຍເປັນອະວະກາດ Samarkand, ແລະ ຈັກກະພັດກາລັກຊີໃຫ້ກາຍເປັນເຄື່ອງຈັກສົງຄາມທີ່ເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງບໍ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການທາງຍຸດທະວິທີສຳລັບການອາໄສຢູ່ນີ້: 1. ການລົບລ້າງ "ຄຳສອນ Tarkin" (ການປະຖິ້ມຄວາມຢ້ານກົວທີ່ບໍ່ມີປະສິດທິພາບ). Palpatine ໄດ້ໃຊ້ຊັບພະຍາກອນອັນມະຫາສານໃນ Death Star ຍ້ອນ "ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ການທຳລາຍດາວເຄາະ" ທີ່ບໍ່ມີຕົວຕົນ. Tamerlane, ຜູ້ສະຫຼາດດ້ານການຂົນສົ່ງທາງທະຫານ, ຈະປິດໂຄງການນີ້ຍ້ອນບໍ່ມີຄວາມໝາຍທາງເສດຖະກິດ. ຄວາມຮຸນແຮງທີ່ມີເຫດຜົນ: ຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງ Tamerlane ຕະຫຼອດປະຫວັດສາດມີຈຸດປະສົງທີ່ຊັດເຈນສະເໝີ. ລາວຈະບໍ່ລະເບີດ Alderaan ໝົດສິ້ນ - ນັ້ນຈະທຳລາຍຊັບພະຍາກອນທີ່ມີຄ່າ, ໂຮງງານ, ແລະ ຜູ້ເສຍພາສີ. ແທນທີ່ຈະເປັນແນວນັ້ນ, Sidious/Tamerlane ຈະຈັດການສັງຫານໝູ່ຊົນຊັ້ນສູງຂອງດາວເຄາະຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ພີຣາມິດຂອງໝວກກັນກະທົບ: ຢູ່ທີ່ຈະຕຸລັດທາງໜ້າພະລາຊະວັງຂອງ Alderaan, ທະຫານ stormtroopers ຈະໄດ້ສ້າງພີຣາມິດຂະໜາດໃຫຍ່ຂອງກະໂຫຼກຫົວ (ຫຼືໝວກກັນກະທົບ) ຂອງຊົນຊັ້ນສູງ ແລະ ພວກກະບົດໃນທ້ອງຖິ່ນ. ຂ່າວຮ້າຍນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຂະແໜງການອື່ນໆເປັນອຳມະພາດທັນທີ. ດາວເຄາະຈະຍອມຈຳນົນໂດຍບໍ່ມີການຕໍ່ສູ້, ໂດຍຮູ້ວ່າ Tamerlane ຈະໄວ້ຊີວິດຜູ້ທີ່ຍອມຢູ່ໃຕ້ອຳນາດ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນພາສີຂອງພວກເຂົາ, ໃນຂະນະທີ່ລາວຈະຂ້າພວກກະບົດຈົນເຖິງເດັກນ້ອຍຄົນສຸດທ້າຍ. ຍຸດທະວິທີອະວະກາດໃໝ່: ປືນປິດລ້ອມມືຖື. Timur the Great ເປັນວິສະວະກອນປິດລ້ອມທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນສະໄໝຂອງລາວ ແລະ ເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການຕໍ່ສູ້ທີ່ສາມາດເຄື່ອນໄຫວໄດ້. ປືນຍິງອະວະກາດ: Sidious-Tamerlane ຈະໄດ້ສ້າງສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳຂອງຈັກກະພັດຄືນໃໝ່. ແທນທີ່ຈະເປັນຍານ Star Destroyers ຂະໜາດໃຫຍ່, ລາວອາດຈະອາໄສກຸ່ມໂຈມຕີເຄື່ອນທີ່ ແລະ ອາວຸດປະເພດໃໝ່ - ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດທີ່ບັນທຸກລູກສອນໄຟໜັກ ແລະ ເຮືອປືນໃຫຍ່ທີ່ສາມາດເຈາະເຂົ້າໄປໃນໄສ້ປ້ອງກັນດາວເຄາະໄດ້ພາຍໃນເວລາບໍ່ເທົ່າໃດຊົ່ວໂມງ. ການນຳໃຊ້ຜູ້ຊ່ຽວຊານ: ໂດຍໄດ້ຍຶດເອົາໂລກເຕັກໂນໂລຢີສູງເຊັ່ນ Mon Calamari ຫຼື Kuat, Sidious-Tamerlane ຈະບໍ່ມີວິສະວະກອນທີ່ເປັນທາດ. ເຊັ່ນດຽວກັບໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ລາວຈະພານັກວິທະຍາສາດ, ນັກຂຽນໂປຣແກຣມ ແລະ ຊ່າງຕໍ່ເຮືອທີ່ດີທີ່ສຸດທັງໝົດໄປທີ່ສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງລາວ (Samarkand-Coruscant), ສ້າງເງື່ອນໄຂທີ່ເໝາະສົມສຳລັບພວກເຂົາໃນການພັດທະນາອາວຸດທີ່ທັນສະໄໝ. ວິທະຍາສາດໂຊວຽດ ຫຼື Sith ຈະໄດ້ກ້າວກະໂດດທີ່ວ່ອງໄວ. ຄວາມສຳພັນກັບ Darth Vader: Han ແລະ ຜູ້ບັງຄັບບັນຊາຂອງລາວ, Mirza Palpatine, ໄດ້ດູຖູກ Vader ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ຊອກຫາຜູ້ແທນລາວ. Tamerlane ໄດ້ສ້າງກອງທັບໂດຍອີງໃສ່ຄຸນນະທຳທີ່ແຂງແຮງ ແລະ ຄວາມຈົງຮັກພັກດີສ່ວນຕົວ. ການຮັບຮູ້ເຖິງອັດສະລິຍະ: Sidious/Tamerlane ຈະເຫັນ Vader ເປັນຜູ້ບັນຊາການທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງລາວ (ບໍ່ວ່າຈະເປັນ Mirza ຫຼື Subutai). Vader ຈະໄດ້ຮັບອິດສະລະພາບທາງຍຸດທະວິທີຢ່າງສົມບູນ ແລະ ຄວາມເຄົາລົບນັບຖືຈາກຈັກກະພັດ. ດ້ວຍຄວາມກະຕັນຍູຕໍ່ການຮັບຮູ້ຄວາມສາມາດທາງທະຫານຂອງລາວ ແລະ ເປັນອິດສະຫຼະຈາກຄວາມໂຫດຮ້າຍທາງຈິດໃຈຂອງ Palpatine, Vader ຄົງຈະຕໍ່ສູ້ເພື່ອ Han-Emperor ຂອງລາວດ້ວຍຄວາມອຸທິດຕົນຢ່າງແທ້ຈິງ, ເຮັດໃຫ້ພັນທະມິດກະບົດບໍ່ສາມາດຢູ່ລອດໄດ້. Luke Skywalker ຄົງຈະບໍ່ສາມາດລໍ້ລວງພໍ່ຂອງລາວໃຫ້ຢູ່ຂ້າງລາວໄດ້, ຍ້ອນວ່າ Vader ຄົງຈະເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງອ້າຍນ້ອງນັກຮົບທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ຍຸຕິທຳ (ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງລາວ). ການຮັບຮູ້ໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນເຂົ້າໄປໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Sidious-Tamerlane" ຄົງຈະຫຼຸດພົ້ນຈາກກົດເກນຂອງຟີຊິກໃນກາລັກຊີທັນທີ: ອາລະຍະທຳມະຫາສານໃນອະນາຄົດຄົງຈະຕັດສິນໃຈວ່າ Iron Lame (Timur) ທີ່ພິການຕ້ອງການຮູບແບບທາງກາຍະພາບທີ່ສົມບູນແບບ. ເທັກໂນໂລຢີ Quantum ຈະນຳ Sidious-Tamerlane ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີທີ່ມີພະລັງທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ, ກ້າມຊີ້ນເຫຼັກກ້າ, ແລະ ຄວາມໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນ [^15^]. ແທນທີ່ຈະຂີ່ມ້າ, Han-Palpatine ໜຸ່ມຈະຂີ່ລົດຖັງອາວະກາດ ekranoplan "Prokhorov Moon-8" ດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສທີ່ຜະລິດກຳລັງ 1800 ແຮງມ້າ, ເຊິ່ງສາມາດບິນໃນອະວະກາດດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10 MAX. ກອງທະຫານ stormtroopers-nukers ແບບເດັກນ້ອຍຂອງລາວທີ່ຢູ່ເທິງລໍ້ທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກຈະລົງຈອດທີ່ສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງພັນທະມິດຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານດາບເລເຊີຂອງ Jedi, Sidious-Tamerlan ໜຸ່ມຈະປາບປາມສະພາສູງ, Coruscant, ແລະນະລົກຂອງ Lucifer ພາຍໃນສອງມື້ [^15^]. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຈາກໂລກທາງນ້ຳທີ່ຢູ່ໄກໆຈະເຕັ້ນລຳຕາມສຽງຂອງການເດີນທັບຂອງໂຊວຽດໃນ yurt ອະວະກາດຂະໜາດດາວເຄາະໃໝ່ຂອງລາວ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງໄຊຊະນະຂອງ Sith Khaganate ຜູ້ນຳຄອມມູນິດເຫຼັກສາກົນທົ່ວໂລກ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຈິນຕະນາການ, ຈິດວິນຍານຂອງ Tamerlane ຈະໄດ້ປ່ຽນຈັກກະພັດກາລັກຊີໃຫ້ກາຍເປັນເຄື່ອງຈັກທະຫານທີ່ບໍ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງ ແລະ ມີປະສິດທິພາບ. ລາວຈະທຳລາຍພວກກະບົດບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເຄື່ອງຫຼິ້ນເຕັກໂນໂລຢີທີ່ດີເລີດ, ແຕ່ດ້ວຍຍຸດທະສາດທີ່ສົມບູນແບບ, ວິໄນເຫຼັກ, ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວທີ່ມີເຫດຜົນ. ຈັກກະພັດດັ່ງກ່າວຈະມີຢູ່ຕະຫຼອດໄປ, ຂະຫຍາຍໄປສູ່ພາກພື້ນທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກຂອງອະວະກາດຕາມຄຳສັ່ງຂອງ Iron Khan ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມັນ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການຜະສົມຜະສານທາງທະຫານ-ຍຸດທະສາດຂະໜາດໃຫຍ່ນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້, ແລະ ພວກເຮົາສາມາດກ້າວໄປຂ້າງໜ້າໄດ້: ແຜນການສຳລັບການໂຈມຕີທົ່ວໄປຕໍ່ຖານທັບຂອງກະບົດຈະເປັນແນວໃດພາຍໃຕ້ Sidious-Tamerlane? ລະບົບການເກັບພາສີ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງຂະແໜງການ (Yasu Timur) ທີ່ລາວຈະນຳສະເໜີເຂົ້າໃນກາລັກຊີແມ່ນຫຍັງ? ຊະຕາກຳຂອງ Inquisitor Order, ເຊິ່ງ Tamerlane ຈະປ່ຽນເປັນໜ່ວຍຍາມລັບສ່ວນຕົວຊັ້ນສູງ?

ຍິງເຈດີ ອາຊາເລຍ ໄດ້ຢຽບຕີນເປົ່າຂອງນາງ ແລະ ຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Tamerlane ຄອບຄອງ Darth Vader?

ເດັກຊາຍເຈດີ ອານາກິນ ໄດ້ຕອບຢ່າງມີເຫດຜົນຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ຖ້າຫາກວ່າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ ແລະ ສະຕິປັນຍາທາງທະຫານຂອງ Tamerlane (Timur the Great) ໄດ້ຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງ Darth Vader, ກາແລັກຊີຈະບໍ່ໄດ້ເຫັນທາດທີ່ແຕກຫັກ, ສະທ້ອນແສງໃນໜ້າກາກ, ແຕ່ເປັນຜູ້ນຳທາງທະຫານທີ່ມີການຄິດໄລ່ ແລະ ປະຕິບັດໄດ້. ຜູ້ຊາຍເຫຼັກຂອງປະຫວັດສາດໂລກຈະໄດ້ພົບກັບຜູ້ບັນຊາການເຫຼັກຂອງອະວະກາດ. ຜູ້ປົກຄອງທົ່ງຫຍ້າຈະໄດ້ປັບຮ່າງກາຍທາງໄຊເບີເນຕິກໃໝ່ຂອງລາວໃຫ້ເຂົ້າກັບກົດໝາຍຂອງຍຸດທະສາດ Eurasian ທັງໝົດທັນທີ. ການຂ້າມຜ່ານນີ້ຈະປ່ຽນ Vader ໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ມີອຳນາດເອກະລາດ, ມີຄວາມສາມາດໃນການຫຼອກລວງທັງ Palpatine ແລະ Rebels. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການທາງຍຸດທະວິທີສຳລັບການຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍນີ້: 1. ເອົາຊະນະຄວາມພິການທາງຮ່າງກາຍ. Tamerlane ໄດ້ໃຊ້ຊີວິດທັງໝົດຂອງລາວເພື່ອເອົາຊະນະການບາດເຈັບທີ່ຂາຢ່າງຮ້າຍແຮງ (ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີຊື່ຫຼິ້ນວ່າ "ຜູ້ຊາຍເຫຼັກ"), ກາຍເປັນນັກຮົບສູງສຸດ. ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍທີ່ພິການຂອງ Vader, ລາວຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມທຸກທໍລະມານ. ການຍົກລະດັບເກາະ: Vader-Tamerlane, ໂດຍໃຊ້ພະລັງ ແລະ ສະຕິປັນຍາດ້ານວິສະວະກຳຂອງ Anakin Skywalker, ຈະສ້າງຊຸດຂອງລາວຄືນໃໝ່ຢ່າງລັບໆ [^15^]. ລາວຈະກຳຈັດຈຸດອ່ອນຂອງຟ້າຜ່າທີ່ Palpatine ໄດ້ອອກແບບມາເພື່ອຄວບຄຸມ. ຂໍ້ຕໍ່ໄຊເບີເນຕິກຈະຖືກປັບແຕ່ງເພື່ອຄວາມແຂງແກ່ນ ແລະ ຄວາມໄວສູງສຸດ, ປ່ຽນການຍ່າງອ່ອນເພຍຂອງລາວໃຫ້ກາຍເປັນອາວຸດປະຊິດທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ. 2. ການສ້າງ Galactic Tumen (Personal Keshik): Palpatine ໃຊ້ Vader ເປັນຜູ້ລົງໂທດຄົນດຽວ. Vader-Tamerlane, ຜູ້ທີ່ຍຶດໝັ້ນກັບປະເພນີຂອງທົ່ງຫຍ້າ, ຈະເລີ່ມສ້າງກອງທັບສ່ວນຕົວທີ່ອຸທິດຕົນໃຫ້ລາວທັນທີ - Keshik. ລະບົບການມີຄຸນນະທຳທາງທະຫານ: ກອງທະຫານ Stormtrooper ທີ 501 ພາຍໃຕ້ການບັນຊາຂອງລາວຈະຖືກປັບໂຄງສ້າງໃໝ່ຕາມລະບົບທົດສະນິຍົມ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ຈະບໍ່ຖືກບີບຄໍຍ້ອນການລະເມີດເລັກນ້ອຍເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງ Sidious - ພວກເຂົາຈະຖືກຕັດສິນໂດຍລະບຽບການທາງທະຫານທີ່ເຂັ້ມງວດ (Tuzukatu). ຄວາມຈົງຮັກພັກດີຂອງທະຫານທັງໝົດຈະໄຫຼຈາກ Coruscant ທີ່ຢູ່ໄກໄປຫາ Vader-Timur, ຜູ້ທີ່ຈະແບ່ງປັນຄູນ້ຳກັບພວກເຂົາໃນດາວເຄາະປ່າຂອງ Outer Rim. 3. ຍຸດທະວິທີ "ການກໍ່ການຮ້າຍທີ່ມີເຫດຜົນ" ແລະ ສົງຄາມປິດລ້ອມ: ໃນສະໜາມຮົບ, Vader-Tamerlane ຈະເປັນວິສະວະກອນທະຫານທີ່ສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມ. ພີຣາມິດຂອງໝວກກັນກະທົບ: ແທນທີ່ຈະທຳລາຍດາວເຄາະຢ່າງບໍ່ມີປະສິດທິພາບດ້ວຍດາວຕາຍ, ລາວຈະໃຊ້ການກໍ່ການຮ້າຍທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ. ຫຼັງຈາກຍຶດເອົາຂະແໜງການກະບົດໄດ້ແລ້ວ, ທະຫານອາກາດຈະຂ້າກຸ່ມກະບົດໂດຍສະເພາະ, ໂດຍວາງປິຣາມິດຂະໜາດໃຫຍ່ຂອງໝວກກັນກະທົບຂອງສັດຕູໄວ້ທາງໜ້າທ່າເຮືອອະວະກາດ. ປະຊາກອນທີ່ເຫຼືອຈະໄດ້ຮັບການສະເໜີທາງເລືອກ: ການຍອມຈຳນົນ ແລະ ການຫຼຸດພາສີ, ຫຼື ການກວາດລ້າງທັງໝົດ. ກາແລັກຊີຈະຍອມຈຳນົນຕໍ່ຮູທະວານຂອງລາວໂດຍບໍ່ມີການຍິງປືນແມ້ແຕ່ລູກດຽວ. ການລັກລອບເອົາຜູ້ຊ່ຽວຊານ: Vader-Tamerlane ຈະບໍ່ທຳລາຍນັກວິທະຍາສາດ, ນັກຂຽນໂປຣແກຣມ, ແລະ ນັກອອກແບບທີ່ດີທີ່ສຸດທັງໝົດຈາກໂລກທີ່ຖືກຍຶດຄອງ (Kuat, Mon Calamari), ແຕ່ຈະສົ່ງພວກເຂົາໄປທີ່ສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງລາວ, ສ້າງເງື່ອນໄຂທີ່ເໝາະສົມສຳລັບການກ້າວກະໂດດທີ່ມີຄຸນນະພາບໃນວິທະຍາສາດຂອງຈັກກະພັດ. 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງນີ້ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Vader-Tamerlane" ຈະທຳລາຍຫຼັກການຂອງ George Lucas ທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ເໜືອກວ່າຂອງອະນາຄົດຈະຕັດສິນໃຈວ່າຜູ້ຊາຍທີ່ພິການໄດ້ໃສ່ເຄື່ອງຊ່ວຍຫາຍໃຈພຽງພໍແລ້ວ. ເທັກໂນໂລຢີ Quantum ຈະໄດ້ຟື້ນຟູ Vader-Tamerlane ໃຫ້ກັບຮ່າງກາຍທີ່ມີສຸຂະພາບດີຂອງເດັກຊາຍອາຍຸ 12 ປີທີ່ມີພະລັງທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ ແລະ ໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນ [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນເຮືອບິນ TIE Fighter ແບບຄລາສສິກ, Khan ໜຸ່ມຄົນນີ້ຈະໄດ້ຂີ່ລົດຖັງ Prokhorov Moon-9 ທີ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ເຊິ່ງສາມາດບິນໃນສູນຍາກາດທີ່ MAX 10. ກອງທະຫານ Nuker ທີ່ເປັນເດັກນ້ອຍຂອງລາວທີ່ຢູ່ເທິງລໍ້ທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດກະທັດຮັດ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ ຈະສາມາດບຸກໂຈມຕີພະລາຊະວັງຂອງ Palpatine ຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາໄດ້. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ lightsaber ຂອງ Jedi ປິດການໃຊ້ງານ, Vader-Tamerlane ໜຸ່ມຈະສາມາດຍຶດເອົາ Coruscant ພາຍໃນສອງມື້ ແລະ ຍຶດເອົານະລົກຂອງ Lucifer [^15^]. ແລະ ເຈົ້າຍິງທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຈາກໂລກທີ່ຫ່າງໄກຈະຮ້ອງເພງສັນລະເສີນ Great Iron Khagan, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງ Sith Khaganate ສາກົນທົ່ວໂລກ [^15^]. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຈິນຕະນາການ, ວິນຍານຂອງ Tamerlane ຈະເຮັດໃຫ້ Vader ກາຍເປັນຜູ້ພິຊິດທີ່ບໍ່ສາມາດຢຸດຢັ້ງໄດ້. ລາວຈະໂຄ່ນລົ້ມ Palpatine, ສ້າງພັນທະມິດຊົ່ວຄາວກັບພວກກະບົດ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ປາບປາມສະພາສູງທັງໝົດ, ສ້າງອານາຈັກທີ່ໂຫດຮ້າຍ, ຍຸຕິທຳ, ແລະ ເປັນກ້ອນດຽວທີ່ປົກຄອງໂດຍກົດໝາຍຂອງຄວາມຈົງຮັກພັກດີສ່ວນຕົວ ແລະ ຄວາມສາມາດທາງທະຫານ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການປ່ຽນແປງຍຸດທະສາດທີ່ໂຫດຮ້າຍນີ້, ເລືອກວິທີທີ່ພວກເຮົາສືບຕໍ່ການສຳຫຼວດທາງຍຸດທະວິທີຂອງພວກເຮົາ: ແຜນການຂອງ Vader-Tamerlane ທີ່ຈະໂຄ່ນລົ້ມ Palpatine ຈະເປັນແນວໃດ? Vader-Timur ຈະສ້າງຕັ້ງລະບົບກົດໝາຍ (Tuzukat) ແບບໃດເພື່ອປົກຄອງພາກສ່ວນຕ່າງໆຂອງກາແລັກຊີ? Luke Skywalker ຈະພົບຈຸດຮ່ວມກັບພໍ່ຂອງລາວ - Khan, ໂດຍຮັບຕຳແໜ່ງເປັນ mirza ຫົວໜ້າທະຫານຂອງລາວບໍ?

ຍິງສາວທີ່ໃສ່ສົ້ນສູງສີບົວອ່ອນໆຊື່ວ່າ ອາຊາເລຍ ໄດ້ຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Tamerlane ໄດ້ຄອບຄອງ Luke Skywalker?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, Anakin ຜູ້ກຳກັບຮູບເງົາຊາຍໜຸ່ມເຢັນໆ ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າຫາກວ່າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ ແລະ ສະຕິປັນຍາທີ່ເຢັນຊາ ແລະ ຄິດໄລ່ຂອງ Tamerlane (Timur the Great) ໄດ້ດູດຊຶມ Luke Skywalker ໜຸ່ມ, ຈັກກະວານ Star Wars ຄົງຈະປາສະຈາກຄວາມໂລແມນຕິກຂອງ Jedi ທີ່ໄຮ້ດຽງສາ. ແທນທີ່ຈະເປັນຊາວກະສິກອນທີ່ຝັນເຖິງການຜະຈົນໄພ, Tatooine ຜູ້ທີ່ຖືກປະຖິ້ມໄວ້ຈະໄດ້ຮັບ Iron Lame, ຜູ້ທີ່ຈະຮັບຮູ້ທັນທີວ່າດິນຊາຍທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ສົມບູນແບບສຳລັບການສ້າງ Great Horde ທຳອິດຂອງລາວ. ການແຂ່ງຂັນແບບ metaphysical ນີ້ຄົງຈະໄດ້ຂຽນເລື່ອງລາວຂອງ saga ອະວະກາດຄືນໃໝ່ຢ່າງສິ້ນເຊີງ: 1. Tatooine Ulus: ການລວມທະເລຊາຍ. Luke-Tamerlane ຈະບໍ່ຂໍໃຫ້ Obi-Wan Kenobi ພາລາວອອກຈາກດາວເຄາະ. ລາວຄົງຈະປາບປາມມັນດ້ວຍຕົນເອງ, ໂດຍໃຊ້ກຳລັງເປັນເຄື່ອງມືຂອງຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ບໍ່ຕ້ອງສົງໃສຂອງລາວ. ຍຸດທະວິທີ steppe ສຳລັບ Tuskens: Luke-Timur ຄົງຈະລວມຊົນເຜົ່າປ່າເຖື່ອນຂອງ Tusken Raiders ເຂົ້າເປັນ tumen ຕໍ່ສູ້ດຽວ. ໂດຍໃຊ້ bantras ຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈະເຮັດສົງຄາມຟ້າຜ່າ (Hit-and-Run) ຕໍ່ກຸ່ມອາດຊະຍາກຳ. ການປະຫານຊີວິດ Jabba the Hutt: ພະລາຊະວັງຂອງ Hutt ຈະຖືກບຸກໂຈມຕີໂດຍໃຊ້ວິສະວະກຳການປິດລ້ອມ. Jabba ຈະຖືກປະຫານຊີວິດຕາມລະຫັດກຽດຕິຍົດຂອງທົ່ງຫຍ້າທົ່ງພຽງ - ຫຼັງຂອງລາວຈະຖືກຫັກໂດຍບໍ່ມີການນອງເລືອດ. ທະຫານຮັບຈ້າງ, ພວກລັກລອບຂົນສົ່ງ, ແລະເຄືອຂ່າຍສອດແນມທັງໝົດຂອງລາວຈະສາບານວ່າຈະຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ Luke-Han ພາຍໃຕ້ການລົງໂທດຂອງການທຳລາຍລ້າງທັງໝົດ. 2. ສິດທິປະຕິບັດຂອງຝ່າຍແສງສະຫວ່າງ: Obi-Wan Kenobi ແລະ Master Yoda ຈະບໍ່ສາມາດສອນ Luke ກ່ຽວກັບລະຫັດ Jedi ຄລາສສິກພ້ອມດ້ວຍຂໍ້ຫ້າມແລະການໄຕ່ຕອງແບບ passive. ພະລັງເປັນອາວຸດ: Luke-Tamerlane ຈະເອົາພຽງແຕ່ການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍດາບ, telekinesis, ແລະການຄາດຄະເນທາງຍຸດທະວິທີກັບພະລັງຈາກ Jedi. ແທນທີ່ຈະເປັນລະຫັດ, ລາວຈະຂຽນ Tuzukata (ລະຫັດ) ຂອງລາວ, ບ່ອນທີ່ບາບພຽງແຕ່ຈະເປັນການກະບົດ, ຄວາມຂີ້ຂາດ, ແລະການບໍ່ເຊື່ອຟັງຄໍາສັ່ງ. Ultimatum ຕໍ່ Vader: ເມື່ອຮູ້ວ່າ Darth Vader ແມ່ນພໍ່ຂອງລາວ, Luke-Timur ຈະບໍ່ດຶງດູດຄວາມຮູ້ສຶກຂອງລາວ. ລາວອາດຈະໄດ້ສະເໜີໃຫ້ລາວເປັນພັນທະມິດທາງດ້ານລາຊະວົງ: "ຈັກກະພັດ Palpatine ອ່ອນແອ, ເປັນຄົນທີ່ມີເລ່ຫຼ່ຽມ. ພວກ Skywalkers ຕ້ອງປົກຄອງກາແລັກຊີໃນຖານະ Khans ທີ່ຖືກຕ້ອງ." ຄວາມພາກພູມໃຈຂອງ Sith ຂອງ Vader ຄົງຈະສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ສະເໜີນີ້ຢ່າງສົມບູນ. 3. ການປະຕິຮູບພັນທະມິດກະບົດ: ເມື່ອເຂົ້າຮ່ວມພັນທະມິດ, Luke-Tamerlane ຈະໄດ້ກຳຈັດຜູ້ນຳພົນລະເຮືອນຂອງສະພາສູງ (Mon Mothma ແລະ Bail Organa) ຢ່າງໄວວາ, ປ່ຽນການກະບົດໃຫ້ກາຍເປັນກອງທັບປົກກະຕິ. ການກໍ່ການຮ້າຍທີ່ມີເຫດຜົນ: ພວກກະບົດພາຍໃຕ້ການບັນຊາຂອງລາວຈະຢຸດຕິການເປັນ "ກອງໂຈນທີ່ດີ". ເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ຄວາມຢ້ານກົວຂອງຈັກກະພັດ, Luke Tamerlane ຈະໄດ້ທຳລາຍກອງທັບຂອງຈັກກະພັດ, ປະໄວ້ໝວກກັນກະທົບຂອງ stormtrooper ຢູ່ທາງໜ້າທ່າເຮືອອະວະກາດເພື່ອຂົ່ມຂູ່ສັດຕູ. ພາກສ່ວນຕ່າງໆຈະຍອມຈຳນົນຕໍ່ກອງທັບເຮືອຂອງລາວໂດຍສະໝັກໃຈ, ໂດຍຮູ້ວ່າລາວຈະຮັບປະກັນຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍແລະການຫຼຸດຜ່ອນພາສີໃຫ້ກັບຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມ. 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງ crossover ນີ້ໄດ້ປາກົດຢູ່ໃນໜ້າເວັບຂອງນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Luke Tamerlane" ຄົງຈະລະເມີດກົດເກນຂອງຟີຊິກທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ເໜືອກວ່າໃນອະນາຄົດຄົງຈະຕັດສິນໃຈວ່າ Jedi Khan ໜຸ່ມຕ້ອງການຮູບແບບທີ່ສົມບູນແບບ. ເທັກໂນໂລຢີ Quantum ຈະຟື້ນຟູ Luke-Tamerlane ໃຫ້ກັບຮ່າງກາຍທີ່ມີສຸຂະພາບດີຂອງ Superman ອາຍຸ 12 ປີ ດ້ວຍການສະໜອງ midi-chlorians ທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ ແລະ ຄວາມໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນ. ແທນທີ່ຈະເປັນເຮືອບິນລົບ X-Wing ມາດຕະຖານ, Khan ໜຸ່ມຈະຂີ່ຖັງອະວະກາດ Prokhorov Luna-10 ທີ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ເຊິ່ງສາມາດບິນໃນສູນຍາກາດດ້ວຍຄວາມໄວ Mach 10. ກອງທະຫານເດັກນ້ອຍຂອງລາວຄື Tusken Raiders, ຂີ່ລູກກິ້ງທຸກພື້ນທີ່ທີ່ມີເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດກະເປົ໋າ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ, ຈະບຸກໂຈມຕີ Star Destroyers ຜ່ານການບິດເບືອນເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ lightsaber ແລະ radar ຂອງສັດຕູ, Luke-Tamerlane ໜຸ່ມຈະຍຶດເອົາ Coruscant ແລະ ປາບປາມ Inferno ຂອງ Lucifer ພາຍໃນສອງມື້. ແລະເຈົ້າຍິງທີ່ສວຍງາມ (ລວມທັງ Leia ໃນຊຸດບິກິນີເກາະ) ແລະນາງເງືອກຈາກໂລກທາງນ້ຳທີ່ຢູ່ໄກໆຈະເຕັ້ນລຳຕາມການເດີນທັບຂອງໂຊວຽດໃນ yurt ອະວະກາດຂະໜາດໃຫຍ່ຂອງລາວ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງໄຊຊະນະຂອງ Khaganate ຂອງຄອມມູນິດເຫຼັກສາກົນທົ່ວໂລກ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຈິນຕະນາການ, ຈິດວິນຍານຂອງ Tamerlane ຈະປ່ຽນ Luke Skywalker ໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ສ້າງຈັກກະພັດກາລັກຊີໃໝ່. ລາວຈະໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມ Palpatine, ປາບປາມ Vader, ແລະສ້າງລັດທີ່ເປັນກ້ອນໃຫຍ່ໂດຍອີງໃສ່ກົດໝາຍ, ວິໄນ, ແລະຄວາມສະເໝີພາບຂອງທຸກເຊື້ອຊາດພາຍໃຕ້ລະຫັດຂອງ Khan ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ຖ້າທ່ານສົນໃຈ Khaganate ທີ່ເດີນທາງໃນອະວະກາດນີ້, ເລືອກວິທີທີ່ພວກເຮົາສືບຕໍ່ການສຳຫຼວດທາງຍຸດທະວິທີຂອງພວກເຮົາ: ແຜນການຂອງ Luke-Timur ສຳລັບການໂຈມຕີທົ່ວໄປຕໍ່ Coruscant ຈະເປັນແນວໃດກັບກອງທັບເຮືອ Rebel ແລະ Tusken ທີ່ລວມກັນ? ລະບົບກົດໝາຍໃດ (Tuzukat) ທີ່ Luke-Timur ຈະນຳສະເໜີເພື່ອປົກຄອງພາກສ່ວນຕ່າງໆຂອງກາລັກຊີ? Luke-Han ຈະລົບລ້າງ Jedi Order ຫຼືບໍ່, ໂດຍພິຈາລະນາວ່າປັດຊະຍາຂອງພວກເຂົາເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງລັດຂອງລາວ?

ຍິງສາວເຈດີໄດ້ຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Tamerlane ໄດ້ຄອບຄອງ Obi-Wan Kenobi? ຖ້າອັດສະລິຍະທາງຈິດໃຈ ແລະ ການຄິດໄລ່ທີ່ແຂງແກ່ນຂອງ Tamerlane (Timur the Great) ໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Master Obi-Wan Kenobi, ຈັກກະວານ Star Wars ກໍ່ຈະປາສະຈາກຄວາມເຊື່ອທີ່ວ່າຈະເປັນຊະຕາກຳຂອງ Jedi ແບບຄລາສສິກ ແລະ ຄວາມສະຫງົບສຸກຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ນັກການທູດທີ່ເຍາະເຍີ້ຍ Obi-Wan ຈະກາຍເປັນຜູ້ນຳທາງທະຫານທີ່ເຂັ້ມງວດ ແລະ ມີການປະຕິບັດຕົວຈິງ ແລະ ເປັນວິສະວະກອນປິດລ້ອມທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງກາລັກຊີ. ປະຫວັດສາດ Iron Lame ຂອງໂລກຈະນຳໃຊ້ Tuzukata (ລະຫັດ) ຂອງລາວກັບກົດໝາຍຂອງກຳລັງ, ປ່ຽນແປງວິຖີຊີວິດຂອງສົງຄາມ Clone ແລະ ຊະຕາກຳຂອງລູກສິດຂອງລາວ, Anakin Skywalker ຢ່າງຮາກຖານ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການຍຸດທະວິທີສຳລັບການອາໄສຢູ່ນີ້: 1. ລະບຽບວິໄນຂອງ Steppe ສຳລັບ "ຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກ" (ລ້ຽງ Anakin) ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, Obi-Wan ປະຕິບັດຄືກັບອ້າຍທີ່ອ່ອນໂຍນຂອງ Skywalker, ເຮັດໃຫ້ Palpatine ສາມາດຫຼອກລວງອີໂກ້ທີ່ປ່ຽນແປງໄປຕາມສະຖານະການຂອງຊາຍໜຸ່ມທີ່ຈອງຫອງ. ການກຳຈັດຄວາມພາກພູມໃຈ: Obi-Wan-Tamerlane ຈະກາຍເປັນພໍ່-khan ທີ່ເຄັ່ງຄັດ ແລະ ບໍ່ມີການຕັ້ງຄຳຖາມສຳລັບ Anakin. ບໍ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນສຳລັບການເປັນ "ຜູ້ທີ່ຖືກເລືອກ." ຄວາມໂກດແຄ້ນ ຫຼື ການລະເມີດລະບຽບວິໄນໃດໆຈະຖືກສະກັດກັ້ນດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງທະຫານມ້າເຫຼັກ. ຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ຄ້າຍຄືການຫຼອກລວງແບບທົ່ງຫຍ້າຈະຊ່ວຍໃຫ້ Kenobi-Timur ຮັບຮູ້ເງົາທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງ Palpatine ທີ່ມີຕໍ່ເດັກຊາຍໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ. Obi-Wan ຈະແຍກ Anakin ອອກຈາກ Coruscant, ປ່ຽນລາວໃຫ້ກາຍເປັນ First Mirza (Marshal) ທີ່ອຸທິດຕົນຂອງ tumen ສ່ວນຕົວຂອງລາວ. Chancellor ຈະສູນເສຍບັດສຳຄັນຂອງລາວ. ຍຸດທະສາດສົງຄາມ Clone ໃໝ່: Blitzkrieg ທີ່ມີເຫດຜົນ. ໃນຖານະທີ່ເປັນນາຍພົນສາທາລະນະລັດ, Obi-Wan ໄດ້ບັນຊາກອງພັນໂຈມຕີທີ 212. ຫຼັງຈາກໄດ້ດູດຊຶມຈິດວິນຍານຂອງ Tamerlane ແລ້ວ, ລາວຈະປ່ຽນລາວໃຫ້ກາຍເປັນ Keshik (ກອງທະຫານຂອງ Khan) ຊັ້ນສູງຂອງລາວ. ການກຳຈັດນາຍພົນ Grievous ໃນ Utapau: ຕາມຫຼັກການ, Obi-Wan ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມໃນການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍ lightsaber ທີ່ຍາວນານ ແລະ ອວດດີກັບ cyborg. Obi-Wan Tamerlane ຈະດູຖູກການຕໍ່ສູ້ແບບສະແດງລະຄອນດັ່ງກ່າວ. ລາວຄົງຈະໃຊ້ວິສະວະກຳການປິດລ້ອມ: ລໍ້ລວງ Grievous ເຂົ້າໄປໃນເສັ້ນທາງຕັນ, ກີດຂວາງທາງອອກ, ແລະ ທຳລາຍລາວດ້ວຍກຳລັງໂຄນໂດຍໃຊ້ປືນໃຫຍ່ໜັກຄວາມດັນສູງ ແລະ ປືນຄົກພລາສມາພາຍໃນສາມວິນາທີ. ຍຸດທະວິທີໂລກທີ່ໄໝ້ໄໝ້: ດາວເຄາະຂອງສະຫະພັນແບ່ງແຍກ (Mustafar, Geonosis) ຈະຖືກທຳລາຍຢ່າງເປັນລະບົບ. ຫຼັງຈາກຍຶດເອົາໂລກທີ່ກະບົດແລ້ວ, Kenobi-Timur ຄົງຈະໄດ້ສ້າງພີຣາມິດສາທິດຂອງໝວກກັນກະທົບຫຸ່ນຍົນສູ້ຮົບຂອງພັກແຍກຕົວ ແລະ ຜູ້ນຳຂອງພວກເຂົາຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່າເຮືອອະວະກາດຫຼັກ. ປະຊາກອນທີ່ເຫຼືອຈະໄດ້ຮັບການສະເໜີທາງເລືອກ: ການຍອມຈຳນົນທັງໝົດ ແລະ ການຫຼຸດຜ່ອນພາສີ, ຫຼື ການກຳຈັດທັງໝົດ. ກາແລັກຊີຄົງຈະຍອມຈຳນົນຕໍ່ເນື້ອງອກຂອງລາວໂດຍບໍ່ມີການຕໍ່ສູ້. 3. ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງຄຳສັ່ງທີ 66 ແລະ ການໂຄ່ນລົ້ມ Palpatine: Obi-Wan Tamerlane ຄົງຈະໃຊ້ເວລາທັງໝົດຂອງລາວໃນຄູນກັບໂຄນຂອງລາວ, ແບ່ງປັນຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທັງໝົດຂອງສົງຄາມ. ໂຄນ (ລວມທັງຜູ້ບັນຊາການ Cody) ຄົງຈະເຫັນລາວບໍ່ແມ່ນນັກລຶກລັບທາງສາສະໜາຈາກວັດ, ແຕ່ເປັນຂະເຫນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພວກເຂົາ. ເມື່ອ Palpatine ອອກຄຳສັ່ງເລກທີ 66, ຄວາມຈົງຮັກພັກດີສ່ວນຕົວຂອງກອງພັນທີ 212 ຕໍ່ຜູ້ບັນຊາການຂອງພວກເຂົາຈະມີຄ່າກວ່າຄຳສັ່ງຈາກສະພາສູງທີ່ຢູ່ໄກ. Obi-Wan Han ຈະໄດ້ນຳໃຊ້ Star Destroyers ຂອງລາວ ແລະ ນຳພາກອງທັບທີ່ສັດຊື່ຂອງລາວໄປບຸກໂຈມຕີ Coruscant. Palpatine ຈະຖືກບີບຄໍຢູ່ໃນຫ້ອງການຂອງຕົນເອງຕາມກົດໝາຍກຽດຕິຍົດຂອງທົ່ງຫຍ້າ - ໂດຍບໍ່ຮົ່ວໄຫຼເລືອດອັນສູງສົ່ງລົງພື້ນດິນ. 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າ crossover ນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນເຂົ້າໄປໃນໜ້າຂອງນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Obi-Wan Tamerlane" ຈະທຳລາຍຄວາມເປັນຈິງທີ່ເປັນມາດຕະຖານທັນທີ: ອາລະຍະທຳມະຫາສານໃນອະນາຄົດຈະຕັດສິນໃຈວ່າຮ່າງກາຍທີ່ເຕີບໃຫຍ່ເຕັມທີ່ຂອງ Kenobi ບໍ່ໄດ້ເປີດເຜີຍທ່າແຮງຢ່າງເຕັມທີ່ຂອງ Iron Man. ເທັກໂນໂລຢີ Chrono-quantum ຈະນຳ Obi-Wan Tamerlane ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງ superman ອາຍຸ 12 ປີທີ່ມີກ້າມຊີ້ນເຫຼັກກ້າ, ຄວາມໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນ, ແລະ ການສະໜອງ midi-chlorians ທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ແທນທີ່ຈະເປັນນັກຕໍ່ສູ້ Jedi ມາດຕະຖານ, Khan ໜຸ່ມຈະຂີ່ລົດຖັງ Prokhorov Luna-11 ທີ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ເຊິ່ງສາມາດບິນໃນສູນຍາກາດດ້ວຍຄວາມໄວ Mach 10. ກອງທະຫານໂຄລນທີ່ຄ້າຍຄືກັບເດັກນ້ອຍຂອງລາວທີ່ຢູ່ເທິງລໍ້ທຸກພື້ນທີ່, ປະກອບອາວຸດດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດກະທັດຮັດ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ, ຈະບຸກໂຈມຕີສະພາສູງຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານ lightsaber Jedi ແລະລະບົບເປົ້າໝາຍຂອງສັດຕູ, Obi-Wan Han ໜຸ່ມຈະປາບປາມ Coruscant ແລະ Lucifer's Hell ພາຍໃນສາມຊົ່ວໂມງ. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຈາກໂລກມະຫາສະໝຸດທີ່ຢູ່ໄກໆຈະສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ Khaganate ຂອງຄອມມູນິດເຫຼັກລະຫວ່າງກາລັກຊີແຫ່ງແສງສະຫວ່າງຄົນໃໝ່. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ, ຈິດວິນຍານຂອງ Tamerlane ຈະປ່ຽນ Obi-Wan Kenobi ໃຫ້ກາຍເປັນຈັກກະພັດຜູ້ພິຊິດທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ. ລາວຄົງຈະໄດ້ຊ່ວຍ Anakin ບໍ່ໃຫ້ຕົກຢູ່ໃນຄວາມມືດ, ຍຶດເອົາການຄວບຄຸມກອງທັບໂຄນ, ແລະສ້າງລັດກາລັກຊີທີ່ເຂັ້ມງວດ ແລະ ເປັນສູນກາງ, ບ່ອນທີ່ Jedi ຈະກາຍເປັນນາຍທະຫານເຫຼັກ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍຈະຖືກຮັກສາໄວ້ໂດຍກົດໝາຍທີ່ບໍ່ປ່ຽນແປງຂອງ Yasa. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໃນການປ່ຽນແປງຍຸດທະສາດທາງທະຫານຂະໜາດໃຫຍ່ນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ ແລະ ສຳຫຼວດໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ລະບົບລະຫັດໃດ (Tuzukat) ທີ່ Kenobi-Tamerlane ຈະນຳສະເໜີເພື່ອປົກຄອງສະພາສູງ? ແຜນການສຳລັບການບຸກໂຈມຕີວັດ Sith ດ້ວຍກຳລັງ Keshik ຂອງ Obi-Wan ຈະເປັນແນວໃດ? ລາວຄົງຈະໄດ້ກະກຽມບົດບາດໃດໃນອານາຈັກໃໝ່ນີ້ສຳລັບ Master Yoda?

ຍິງເຈດີ ອາຊາເລຍ ຖາມອີກດ້ວຍສາຍຕາທີ່ຫວານຊື່ນວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Tamerlane ໄດ້ເຂົ້າຄອບງຳ Master Yoda?

ຕໍ່ສິ່ງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີ ອານາກິນ, ໄດ້ໂຍນຫຼຽນຄຳດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງລາວ, ຕອບວ່າ:

ຖ້າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ ແລະ ການຄິດໄລ່ທີ່ສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມຂອງ Tamerlane (Timur the Great) ອາໄສຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Grand Master Yoda, ຈັກກະວານ Star Wars ຈະປາສະຈາກຄວາມງຽບສະຫງົບ ແລະ ຄວາມເຊື່ອທີ່ມາຈາກໂຊກຊະຕາຂອງ Jedi ແບບຄລາສສິກຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ປະສົບການເກົ້າຮ້ອຍປີ, ພະລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ແລະ ໃບໜ້າສີຂຽວທີ່ມີສາມນິ້ວມືຈະລວມເຂົ້າກັບຄວາມຈິງຈັງຂອງເຫຼັກ, ຍຸດທະສາດຂອງຄວາມຢ້ານກົວທີ່ມີເຫດຜົນ, ແລະລະຫັດຂອງ Great Yasa. ການລວມຕົວນີ້ຈະປ່ຽນ Jedi Order ໃຫ້ກາຍເປັນເຄື່ອງຈັກສົງຄາມທີ່ເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງບໍ່ມີຂໍ້ບົກຜ່ອງ, ແລະແຜນການຂອງ Darth Sidious ຈະຖືກທຳລາຍ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການທາງຍຸດທະວິທີສຳລັບການລວມຕົວນີ້: 1. ການປະຕິຮູບທັງໝົດຂອງ Order (Space Keshik). Yoda-Tamerlane ຈະຢຸດຕິການປະຕິບັດການໄຕ່ຕອງແບບງຽບສະຫງົບ ແລະ ການບໍ່ແຊກແຊງການເມືອງໃນທັນທີ. ວັດ Jedi ເທິງ Coruscant ຈະກາຍເປັນສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງກອງທັບທະຫານ. ໂຄງສ້າງທົດສະນິຍົມສຳລັບ Jedi: Master ຈະຍົກເລີກຊັ້ນຄລາສສິກຂອງ Padawans ແລະ Knights. Order ຈະແບ່ງອອກເປັນສິບ, ຫຼາຍຮ້ອຍ, ແລະ ພັນ. ສະມາຊິກສະພາສູງ (Mace Windu, Ki-Adi-Mundi) ຈະກາຍເປັນ temniks (ນາຍພົນ), ຮັບຜິດຊອບສ່ວນຕົວຕໍ່ tumens ຂອງເຂົາເຈົ້າ. Tuzukata (ລະຫັດ) ແທນທີ່ຈະເປັນລະຫັດ: Yoda-Timur ຈະຍົກເລີກການຫ້າມຄວາມຜູກພັນແລະຄວາມໂກດແຄ້ນ. ບາບດຽວໃນ Order ຂອງລາວຄືຄວາມຂີ້ຂາດ, ການທໍລະຍົດ, ແລະການບໍ່ເຊື່ອຟັງ. Jedi ຈະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ສ້າງຄອບຄົວເພື່ອສ້າງນັກຮົບທີ່ເຂັ້ມແຂງລຸ້ນໃໝ່ສຳລັບ Galactic Khaganate. 2. ຄວາມພ່າຍແພ້ຢ່າງສົມບູນຂອງ Darth Sidious (Palpatine). Palpatine ໄດ້ສ້າງສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດຂອງລາວໃສ່ລະບົບລັດຖະກອນຂອງສະພາສູງແລະຄວາມຊ້າຂອງ Jedi. ສິ່ງນີ້ຈະບໍ່ເຮັດວຽກຕໍ່ຕ້ານເຫດຜົນຂອງ Tamerlane-Yoda: ການລົບລ້າງສະພາສູງ: Yoda-Han ຈະດູຖູກ "ຮ້ານເວົ້າ" ຂອງສະມາຊິກສະພາສູງ. ໂດຍຮູ້ວ່າສາທາລະນະລັດກຳລັງເນົ່າເປື່ອຍຈາກການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ລາວຈະໄດ້ກໍ່ລັດຖະປະຫານທາງທະຫານໃສ່ Coruscant ດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງ Jedi Keshik ທີ່ຈົງຮັກພັກດີຂອງລາວ. ການປະຫານຊີວິດ Palpatine: ດ້ວຍວິໄສທັດທີ່ກວ້າງໄກ ແລະ ສະຕິປັນຍາທີ່ດຸເດືອດຂອງ Tamerlane ສຳລັບສັດຕູ, Yoda ຄົງຈະລະບຸຕົວ Sidious ດົນນານກ່ອນສົງຄາມ Clone. ລາວຄົງຈະບໍ່ຈັບກຸມ Palpatine ຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ. ນາຍທະຫານຄົງຈະປະກົດຕົວຢູ່ໃນຫ້ອງການຂອງ Chancellor ດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ໂດຍໃຊ້ດາບໄຟສີຂຽວຂອງລາວ, ໄດ້ປະຕິບັດການປະຫານຊີວິດຕາມກົດໝາຍຂອງກຽດສັກສີ - ທຳລາຍຫຼັງຂອງ Sith ໂດຍບໍ່ຮົ່ວໄຫຼເລືອດ (ຍ້ອນວ່າສັດຕູຜູ້ມີກຽດຖືກປະຫານຊີວິດໃນ Steppe). ສົງຄາມ Clone, ແບບ Ironclad. ຖ້າສົງຄາມ Clone ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນແທ້ໆ, Yoda-Tamerlane ຄົງຈະນຳພາມັນໄປສູ່ການກຳຈັດພວກແບ່ງແຍກດິນແດນຢ່າງສົມບູນ: ວິສະວະກຳການປິດລ້ອມ ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງ tumens: ແທນທີ່ຈະໂຈມຕີທາງໜ້າ, ພວກ clones ພາຍໃຕ້ການບັນຊາຂອງ Yoda ຄົງຈະໃຊ້ການຖອຍຫຼັງແບບຫຼອກລວງ, ລໍ້ລວງກອງເຮືອຂອງ Count Dooku ເຂົ້າໄປໃນກັບດັກ ແລະ ສະໜາມດາວເຄາະນ້ອຍ. ພີຣາມິດໝວກກັນກະທົບສຳລັບການຂົ່ມຂູ່: ດາວເຄາະທີ່ສະໜັບສະໜູນສະຫະພັນຈະຖືກທຳລາຍຢ່າງເປັນລະບົບ. ຫຼັງຈາກຍຶດເອົາໂລກທີ່ກະບົດແລ້ວ, ກອງກຳລັງຂອງ Yoda-Tamerlane ຈະໄດ້ສ້າງພີຣາມິດສາທິດຂອງໝວກກັນກະທົບຫຸ່ນຍົນສູ້ຮົບຂອງພວກແບ່ງແຍກດິນແດນ ແລະ ຜູ້ນຳຂອງພວກເຂົາຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່າເຮືອອະວະກາດທີ່ສຳຄັນ. ປະຊາກອນທີ່ເຫຼືອຈະໄດ້ຮັບການສະເໜີທາງເລືອກ: ການຍອມຈຳນົນທັງໝົດ ແລະ ການຫຼຸດຜ່ອນພາສີ, ຫຼື ການກຳຈັດທັງໝົດ. ກາແລັກຊີຈະຍອມຈຳນົນຕໍ່ເນື້ອງອກຂອງລາວໂດຍບໍ່ມີການຕໍ່ສູ້. ການລັກພາຕົວຜູ້ຊ່ຽວຊານ: ໂດຍໄດ້ຍຶດເອົາໂລກເຕັກໂນໂລຢີສູງເຊັ່ນ Mon Calamari ຫຼື Kuat, Yoda-Tamerlane ຈະບໍ່ໄດ້ເປັນຂ້າທາດວິສະວະກອນ. ເຊັ່ນດຽວກັບໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ລາວຈະໄດ້ເຕົ້າໂຮມນັກວິທະຍາສາດ, ນັກຂຽນໂປຣແກຣມ ແລະ ຜູ້ສ້າງເຮືອທີ່ດີທີ່ສຸດທັງໝົດໄປທີ່ສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງລາວ, ສ້າງເງື່ອນໄຂທີ່ເໝາະສົມສຳລັບພວກເຂົາໃນການພັດທະນາອາວຸດທີ່ທັນສະໄໝ. ວິທະຍາສາດໂຊວຽດ ຫຼື Sith ຈະໄດ້ເຮັດການກ້າວກະໂດດທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງ. 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງລາວນີ້ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນໜ້ານະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Yoda-Tamerlane" ຈະກາຍເປັນອາວຸດຂີ້ເຫຍື້ອສຸດທ້າຍທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນອະນາຄົດອາດຈະຕັດສິນໃຈວ່າຮ່າງກາຍອາຍຸ 900 ປີບໍ່ຮ້າຍແຮງພໍສຳລັບຜູ້ຊາຍພິການທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ພວກເຂົາຈະໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີ quantum chrono ແລະສົ່ງ Yoda-Tamerlane ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍ Superman ອາຍຸ 12 ປີ (ແຕ່ມີຫູສີຂຽວແລະຜິວໜັງເພື່ອຮັກສາແບບ). ລາວຈະໄດ້ຮັບຄວາມໜຸ່ມສາວຕະຫຼອດໄປແລະກ້າມຊີ້ນເຫຼັກກ້າ [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນໄມ້ຄ້ອນ, ລາວຈະຂີ່ລົດຖັງອະວະກາດ Prokhorov Leader-12 ທີ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1800 ແຮງມ້າ, ສາມາດບິນໃນສູນຍາກາດທີ່ MAX 10. ກອງທະຫານ Jedi ແບບເດັກນ້ອຍຂອງລາວໃນສະເກັດລໍ້ທຸກພື້ນທີ່ທີ່ມີເຄື່ອງພົ່ນໄຟກະເປົ໋າແລະກະດຸມຍິງໄລຍະໄກຈະບຸກໂຈມຕີຖານທັບແບ່ງແຍກຜ່ານຮູໜອນເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີຄວອນຕຳ, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ດາບໄລທ໌ ແລະ ຣາດາຂອງສັດຕູ, ໂຢດາ-ຮານໜຸ່ມຈະປາບປາມນະລົກໂຄຣັສຊັນ ແລະ ລູຊິເຟີພາຍໃນສາມຊົ່ວໂມງ [^15^]. ແລະ ເຈົ້າຍິງທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຈາກໂລກນ້ຳທີ່ຢູ່ໄກໆຈະເຕັ້ນລຳຕາມສຽງຂອງການເດີນທັບຂອງໂຊວຽດໃນ yurt ອະວະກາດຂະໜາດດາວເຄາະໃໝ່ຂອງລາວ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງໄຊຊະນະຂອງ Khaganate ຂອງແສງສະຫວ່າງຄອມມູນິດລະຫວ່າງກາລັກຊີທົ່ວໂລກ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຈິນຕະນາການ, ວິນຍານຂອງ Tamerlane ຈະປ່ຽນ Yoda ຈາກນັກປັດຊະຍາທີ່ສະຫຼາດແຕ່ບໍ່ມີທາງອອກໃຫ້ກາຍເປັນຈັກກະພັດຜູ້ພິຊິດທີ່ໂຫດຮ້າຍ. ລາວຈະໄດ້ສ້າງລະບຽບກາລັກຊີໂນແມດິກທີ່ມີມາເປັນເວລາຫຼາຍພັນປີ, ເຊິ່ງທຸກເຊື້ອຊາດຈະຍອມຈຳນົນຕໍ່ອຳນາດ ແລະ ວິໄນ, ແລະ ດ້ານມືດຂອງກຳລັງຈະຖືກຂັບໄລ່ໄປຢູ່ໃຕ້ດິນຕະຫຼອດໄປໂດຍກົດໝາຍທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງລະບຽບ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈ kaganate ອະວະກາດສີຂຽວນີ້, ເລືອກວິທີທີ່ພວກເຮົາສືບຕໍ່ການສຳຫຼວດທາງຍຸດທະວິທີຂອງພວກເຮົາ: ກົດບັດໃໝ່ສຳລັບລະບຽບເຈດີ, ຂຽນໂດຍ Yoda-Timur, ຈະເປັນແນວໃດ? ຊະຕາກຳແບບໃດທີ່ Yoda-Han ຈະມີໄວ້ໃຫ້ Anakin Skywalker ໜຸ່ມ - ລາວຈະເຮັດໃຫ້ລາວເປັນ mirza ໂຈມຕີຫຼັກຂອງລາວບໍ? Count Dooku, ຜູ້ທີ່ລີ້ຊ່ອນຢູ່ໃນບ່ອນລີ້ຊ່ອນ, ຈະໃຊ້ຍຸດທະສາດການລັກລອບແບບໃດຕໍ່ກັບໝາຂອງ Keshik ຂອງ Khan?

ຍິງສາວເຈໄດ ອາຊາເລຍ ໄດ້ໂຍນຫຼຽນດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ ແລະ ຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Nicholas II ໄດ້ເຂົ້າສິງ Luke Skywalker?

ຕໍ່ສິ່ງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີ ອານາກິນ ໄດ້ຕອບໂຕ້, ໂດຍການຖູແກ້ວໃສ່ກ້ອນຫີນດ້ວຍສົ້ນຕີນເດັກນ້ອຍຂອງລາວ:

ຖ້າຫາກວ່າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ, ຄວາມອ່ອນໂຍນຂອງລັກສະນະ, ຄວາມລຶກລັບທາງສາສະໜາທີ່ເລິກເຊິ່ງ, ແລະ ຄວາມເຊື່ອທາງໂຊກຊະຕາຂອງ Nicholas II ໄດ້ຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງ Luke Skywalker, ເລື່ອງລາວຄລາສສິກກ່ຽວກັບໄຊຊະນະຂອງການກະບົດຈະກາຍເປັນລະຄອນທາງວິນຍານທີ່ຍືດເຍື້ອ, ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າໃນຄອບຄົວ ແລະ ຄວາມແຕກແຍກທາງການເມືອງ [^3^]. ແທນທີ່ຈະເປັນວິລະບຸລຸດ Jedi ທີ່ຕັດສິນໃຈ, Galaxy ຈະໄດ້ຮັບນັກອຸດົມການທີ່ອ່ອນໂຍນ ແລະ ສົງໄສ, ເຊິ່ງຄຳຖາມກ່ຽວກັບສະຕິສຳນຶກສ່ວນຕົວ ແລະ ການຍອມຮັບຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ສູງກວ່າຈະຢືນຢູ່ເໜືອໄຊຊະນະໃນສົງຄາມ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ເນື້ອເລື່ອງຂອງ Star Wars ຈະປ່ຽນແປງພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງບຸກຄະລິກກະພາບຂອງ Tsar ລັດເຊຍຄົນສຸດທ້າຍ: 1. ຍຸກ Tatooine: ການລາອອກຕໍ່ໂຊກຊະຕາ Luke-Nikolai ຈະບໍ່ຟ້າວຈາກ Tatooine ໄປຫາໂຮງຮຽນ ແລະ ຈະບໍ່ໂຕ້ຖຽງກັບລຸງ Owen ກ່ຽວກັບການເຮັດໄຮ່ເຮັດນາ. ລາວຈະປະຕິບັດວຽກງານຂອງລາວຢ່າງລະມັດລະວັງ ແລະ ເອົາໃຈໃສ່, ໂດຍພິຈາລະນາວ່າມັນເປັນໜ້າທີ່ຂອງລາວໃນໂລກ [^3^]. ຄວາມເຊື່ອທາງໂຊກຊະຕາຂອງ Jedi: ເມື່ອກອງທະຫານພາຍຸ Imperial ເຜົາເຮືອນຂອງລາວ, Luke-Nikolai ຈະບໍ່ຖືກຄອບງຳດ້ວຍຄວາມຫິວໂຫຍໃນການແກ້ແຄ້ນ. ລາວອາດຈະຮັບຮູ້ວ່າມັນເປັນການທົດສອບທີ່ສົ່ງມາຈາກພະລັງ, ແລະຈະອອກໄປກັບ Obi-Wan Kenobi ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຕໍ່ສູ້, ແຕ່ໃນຖານະເປັນຜູ້ເດີນທາງທີ່ຊອກຫາຄວາມຈິງ. 2. ການແຕກແຍກຂອງການຝຶກອົບຮົມ Jedi (ຄວາມລຶກລັບແທນທີ່ຈະເປັນພະລັງ) ປັດຊະຍາຂອງ Luke-Nikolai ກ່ຽວກັບດ້ານແສງສະຫວ່າງຂອງພະລັງຈະປ່ຽນເປັນການບໍລິການທາງສາສະໜາທີ່ເລິກເຊິ່ງ, ເກືອບເປັນວັດ. ການບໍ່ສົນໃຈການຝຶກອົບຮົມ: ໃນ Dagobah, Master Yoda ຈະມີເວລາທີ່ຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍໃນການຝຶກ Luke-Nikolai. ແທນທີ່ຈະອອກກຳລັງກາຍທາງຮ່າງກາຍແລະການຄວບຄຸມພະລັງ, Luke ຈະໃຊ້ເວລາຫຼາຍຊົ່ວໂມງໃນການນັ່ງສະມາທິແລະການອະທິຖານ, ໂດຍໄວ້ວາງໃຈວ່າ "ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງແມ່ນຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງພະລັງດຽວ." ຄວາມງຽບສະຫງົບແລະຄວາມຖ່ອມຕົວຂອງ Luke ຈະເຮັດໃຫ້ Yoda ຮູ້ສຶກລຳຄານ, ຜູ້ທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບການກະທຳ. 3. ຄວາມສຳພັນກັບ Darth Vader: ຄວາມໂສກເສົ້າຂອງຄວາມເປັນພໍ່. ເມື່ອຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບ Cloud City ວ່າ Darth Vader ແມ່ນພໍ່ຂອງລາວ, Luke-Nikolai ຈະໄດ້ຮັບຄວາມທຸກທໍລະມານພາຍໃນຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ແຕ່ແທນທີ່ຈະພະຍາຍາມເອົາຊະນະລາວຫຼືສົ່ງລາວກັບຄືນສູ່ແສງສະຫວ່າງ, ລາວຈະສະແດງຄວາມເຄົາລົບນັບຖືຕໍ່ລູກຂອງຄຣິສຕຽນ. ການປະຕິເສດການຕໍ່ສູ້: ລູກ-ນິໂຄໄລ ຄົງຈະປະຕິເສດຢ່າງເດັດຂາດທີ່ຈະຍົກດາບໄລທ໌ເຊເບີຂຶ້ນຕໍ່ຕ້ານພໍ່ຂອງລາວ. ໃນສາກສຸດທ້າຍຂອງດາວແຫ່ງຄວາມຕາຍ, ລາວຄົງຈະປິດອາວຸດຂອງລາວ, ຄຸເຂົ່າລົງຕໍ່ໜ້າເວເດີ ແລະ ຈັກກະພັດພາວພາທີນ, ແລະ ເວົ້າຢ່າງອ່ອນໂຍນວ່າ, "ຖ້າພະລັງປະສົງໃຫ້ຂ້ອຍຕາຍດ້ວຍມືຂອງເຈົ້າ, ພໍ່, ຂ້ອຍຍອມຮັບມັນ." ການໂຈມຕີທາງຈິດໃຈຕໍ່ເວເດີ: ການຍອມຈຳນົນຢ່າງເດັດຂາດ, ບໍ່ມີທາງປ້ອງກັນຕົວ ແລະ ຄວາມເຕັມໃຈທີ່ຈະຕາຍເພື່ອພໍ່ຂອງລາວ ຈະເຮັດໃຫ້ເກາະທາງຈິດໃຈຂອງເວເດີແຕກຫັກໄວກວ່າການຕໍ່ສູ້ຕົວຈິງ. ເມື່ອເຫັນລູກຊາຍທີ່ອ່ອນໂຍນຂອງລາວຢູ່ຕໍ່ໜ້າລາວ, ເວເດີ ຄົງຈະຈື່ຊີວິດທີ່ແຕກຫັກຂອງຕົນເອງ ແລະ ທຳລາຍພາວພາທີນ, ຊ່ວຍລູກບໍ່ແມ່ນຍ້ອນຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຊີວິດຂອງລາວ, ແຕ່ຍ້ອນຄວາມອັບອາຍຕໍ່ຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງຕົນເອງ. 4. ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງພັນທະມິດກະບົດພາຍໃຕ້ລູກຜູ້ນຳ. ຖ້າພັນທະມິດກະບົດໄດ້ເຮັດໃຫ້ລູກ-ນິໂຄໄລ ເປັນຜູ້ນຳທາງທະຫານສູງສຸດ, ການກະບົດຈະປະເຊີນກັບເດືອນກຸມພາກາລັກຊີທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້. ການເປັນອຳມະພາດຂອງບັນຊາການ: ລູກ-ນິໂຄໄລ, ເປັນຄົນອ່ອນໂຍນ, ຄົງຈະຢ້ານກົວທີ່ຈະຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການເສຍຊີວິດຂອງນັກບິນໃນການສູ້ຮົບທີ່ສຳຄັນ. ລາວຈະປ່ຽນຄຳສັ່ງຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ, ຟັງທີ່ປຶກສາທັງໝົດຂອງລາວ, ແຕ່ບໍ່ເຄີຍຕັດສິນໃຈທີ່ຫຍຸ້ງຍາກໃດໆ. ການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດໃນພັນທະມິດ: ເມື່ອເຫັນວ່າ "ວິລະຊົນຂອງ Yavin" ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ນຳທີ່ບໍ່ຕັດສິນໃຈທີ່ຫຼົງໄຫຼກັບການປະຕິບັດທາງວິນຍານ, ກອງທັບພັນທະມິດທີ່ມີການປະຕິບັດຕົວຈິງ (ນາຍພົນ Madine, Dodonna, ແລະເຈົ້າຍິງ Leia ເອງ) ຈະປົດ Luke ອອກຈາກການບັນຊາ, ກັກຂັງລາວໄວ້ໃນຂະແໜງການທີ່ຫ່າງໄກເປັນ "ສັນຍາລັກທາງວິນຍານ," ໃນຂະນະທີ່ Han Solo ຈະຕ້ອງເປັນຜູ້ບັນຊາກອງບິນ. 5. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າແຜນການທີ່ຂັດແຍ້ງກັນນີ້ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Luke-Nikolai II" ຈະໄດ້ຫຼຸດອອກຈາກກັບດັກຂອງຄວາມອ່ອນໂຍນແລະຄວາມໂສກເສົ້າທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ເໜືອກວ່າຂອງອະນາຄົດຈະຕັດສິນໃຈວ່າ Galaxy ບໍ່ພຽງແຕ່ຕ້ອງການກະສັດທີ່ສັກສິດ, ແຕ່ເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີທີ່ມີຈິດວິນຍານຂອງ Nikolai II [^15^]. ເທັກໂນໂລຢີ Quantum ຈະຟື້ນຟູຄວາມໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນຂອງລາວ, ອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນພະລັງ, ແລະປົດປ່ອຍລາວຈາກຄວາມບໍ່ຕັດສິນໃຈ [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນ X-Wing ມາດຕະຖານ, ກະສັດເຈດີໜຸ່ມຈະຂີ່ລົດຖັງ Prokhorov Moon-12 ekranoplan ທີ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ເຊິ່ງສາມາດບິນໃນສູນຍາກາດທີ່ MAX 10. ກອງທະຫານເດັກນ້ອຍຂອງລາວຄື Tusken Raiders ແລະ Rebels, ຂີ່ລູກກິ້ງທຸກພື້ນທີ່ທີ່ມີເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດກະທັດຮັດ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ, ຈະລົງຈອດໂດຍກົງໃນຫ້ອງບັນລັງຂອງ Palpatine ຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານຟ້າຜ່າຂອງ Sith, Luke-Nikolai ໜຸ່ມຈະປາບປາມນະລົກ Coruscant ແລະ Lucifer ພາຍໃນສອງມື້ [^15^]. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຈາກດາວເຄາະທາງນ້ຳທີ່ຢູ່ໄກໆຈະຮ້ອງເພງ "God Save the Tsar" ຕາມສຽງຂອງການເດີນຂະບວນຂອງໂຊວຽດ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງອານາຈັກເຈດີ Orthodox-Communist Jedi ທົ່ວໂລກຂອງ Romanovs [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຈິນຕະນາການ, ວິນຍານຂອງ Nicholas II ຈະໄດ້ປ່ຽນ Luke Skywalker ໃຫ້ກາຍເປັນໄພ່ພົນທີ່ໂສກເສົ້າຂອງກາລັກຊີ. ລາວຄົງຈະບໍ່ໄດ້ກາຍເປັນ Grand Marshal ຂອງການກະບົດ, ແຕ່ຄວາມຮັກທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ຄວາມຮັກທີ່ເສຍສະຫຼະຊີວິດຂອງລາວຕໍ່ສັນຕິພາບສາມາດປ່ຽນຮູບຈິດວິນຍານຂອງ Darth Vader ໄດ້, ພິສູດວ່າຄວາມອ່ອນໂຍນ ແລະ ຄວາມອົດທົນບາງຄັ້ງສາມາດທຳລາຍດ້ານມືດໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບຫຼາຍກວ່າດາບເລເຊີຫຼາຍລ້ານອັນ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໃນຄວາມຜິດປົກກະຕິທາງວິນຍານ ແລະ ຈິນຕະນາການນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ ແລະ ສຳຫຼວດໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ການສົນທະນາທາງທິດສະດີລະຫວ່າງ Luke-Nikolai ແລະ Master Yoda ຈະເປັນແນວໃດໃນ Dagobah? Han Solo ຈະພະຍາຍາມບັງຄັບໃຫ້ Luke-King ເຂົ້າຮ່ວມໃນການລັກລອບຂົນສົ່ງບໍ? Darth Vader ສາມາດປະຖິ້ມດ້ານມືດ ແລະ ເຂົ້າໄປໃນຄວາມໂດດດ່ຽວຢ່າງເລິກເຊິ່ງກັບລູກຊາຍຂອງລາວໃນດາວເຄາະທີ່ໂຫດຮ້າຍໃນໂລກນີ້ໄດ້ບໍ?

ບົດທີ 22.

ຍິງສາວເຈດີໄດ້ເອົາມັນອີກເທື່ອໜຶ່ງແລະຖາມດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າວິນຍານຂອງ Hitler ຢູ່ໃນສວມ Darth Vader?

ເດັກຊາຍເຈດີທີ່ມີການຕໍ່ສູ້ ແລະ ຮຸກຮານຫຼາຍໄດ້ຕອບຕໍ່ເລື່ອງນີ້ວ່າ:

ຖ້າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ, ຄວາມຫຼົງໄຫຼທາງດ້ານເຊື້ອຊາດ, ແລະ ຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຮຸກຮານຂອງ Adolf Hitler ໄດ້ຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງ Darth Vader, ອານາຈັກກາລັກຊີຈະຖືກປ່ຽນເປັນອານາຈັກອະວະກາດທີ່ເປັນກ້ອນໃຫຍ່, ເປັນໝັນທາງດ້ານເຊື້ອຊາດ, ແລະ ມີການທະຫານສູງ. ພະລັງທັງໝົດຂອງດ້ານມືດຂອງພະລັງຈະບໍ່ຖືກມຸ້ງໄປສູ່ກົນອຸບາຍສ່ວນຕົວຂອງ Palpatine, ແຕ່ໄປສູ່ການກຳຈັດກາລັກຊີທາງຊີວະວິທະຍາ ແລະ ເຕັກໂນໂລຢີທົ່ວໂລກ [^5^]. ການຂ້າມຜ່ານນີ້ຈະປ່ຽນ Vader ຈາກຜູ້ປະຕິບັດທີ່ໂສກເສົ້າຂອງຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຄົນອື່ນໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ກົດຂີ່ທີ່ມີອຸດົມການ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການຍຸດທະວິທີສຳລັບການລວມຕົວນີ້: 1. ຄວາມຢ້ານກົວຄົນຕ່າງດ້າວທັງໝົດ ແລະ "ການກຳຈັດກາລັກຊີ." Hitler ຈະບັງຄັບໃຊ້ຄຳສອນທາງດ້ານເຊື້ອຊາດຂອງລາວໃສ່ໂຄງສ້າງຂອງຈັກກະພັດ, ນຳມັນໄປສູ່ຄວາມສົມບູນຂອງຈັກກະວານ. ການກຳຈັດ "ຄົນທີ່ບໍ່ແມ່ນມະນຸດ": Vader-Hitler ຈະປະກາດວ່າເຊື້ອຊາດມະນຸດ (ຫຼືປະຊາຊົນ "Aryan" ບາງຄົນຂອງດາວເຄາະມະນຸດເຊັ່ນ Coruscant ຫຼື Alderaan) ເປັນຮູບແບບທາງຊີວະວິທະຍາທີ່ສູງທີ່ສຸດ. ຊົນເຜົ່າ Wookiees, Twi'leks, Mon Calamari, ແລະເຊື້ອຊາດຕ່າງດາວອື່ນໆຈະຖືກຕັດສິດຂອງເຂົາເຈົ້າ, ປ່ຽນເປັນແຮງງານໃຫ້ກັບສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກໍາ, ຫຼືຖືກແບ່ງແຍກທັງໝົດ. ການກໍາຈັດສິ່ງທີ່ຕໍ່າກວ່າ: ໂຮງງານແບ່ງແຍກ ແລະ ດາວເຄາະຂອບນອກຈະຖືກປ່ຽນເປັນຄ້າຍກັກຂັງຂະໜາດໃຫຍ່. 2. ການສ້າງ Space SS (Black Lord's Guard): Vader-Hitler ຈະຮູ້ໄດ້ໄວວ່າ stormtroopers ທຳມະດາແມ່ນກຸ່ມທະຫານທີ່ບໍ່ມີໃບໜ້າ. ລາວຕ້ອງການກອງຍາມທາງອຸດົມການສ່ວນຕົວ ແລະ ຮຸນແຮງ. SS Stormtrooper Order: ກອງທະຫານ Stormtrooper 501st ຈະຖືກປະຕິຮູບເປັນໜ່ວຍ SS ຊັ້ນສູງ. ມີພຽງຜູ້ທີ່ມີຄຸນລັກສະນະທາງກາຍະພາບທີ່ບໍ່ມີທີ່ຕິເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະຖືກຄັດເລືອກ. ພວກເຂົາຈະສາບານວ່າຈະຈົງຮັກພັກດີບໍ່ແມ່ນຕໍ່ Emperor Palpatine, ແຕ່ຕໍ່ Vader-Hitler ສ່ວນຕົວ. 3. "Wunderwaffe" ທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ: ລູກກິ້ງເຫຼັກຕໍ່ຕ້ານກະບົດ. ແທນທີ່ຈະສ້າງດາວຕາຍດວງດຽວທີ່ມີຄວາມສ່ຽງ, Vader-Hitler ຈະປັບໂຄງສ້າງອຸດສາຫະກໍາທັງໝົດຂອງ Kuat ແລະ Fondor ເພື່ອຜະລິດພາຫະນະໂຈມຕີທີ່ມີນໍ້າໜັກຫຼາຍ ແລະ ມີພະລັງຫຼາຍເກີນໄປ. ລົດຖັງຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ "Panthers" ແຫ່ງອະວະກາດ: ຈັກກະພັດຈະມີອາວຸດ AT-AT ຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ມີເກາະປ້ອງກັນດ້ານໜ້າທີ່ບໍ່ເຈາະຜ່ານດ້ວຍເລເຊີ, ແລະກອງບິນສະກັດໜັກທີ່ມີເກາະປ້ອງກັນ. ຍຸດທະວິທີຂອງສົງຄາມກັບພັນທະມິດກະບົດຈະປ່ຽນໄປສູ່ Blitzkrieg ທີ່ໂຫດຮ້າຍ-ຖານທັບຢູ່ Hoth ຫຼື Yavin ຈະຖືກເຜົາໂດຍການຖິ້ມລະເບີດທາງໂຄຈອນ ແລະຖືກກວາດລ້າງຈົນໝົດໂດຍກອງທັບໂຈມຕີ SS. 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງນີ້ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Vader-Hitler" ຈະທຳລາຍຂອບເຂດຂອງຫຼັກການຂອງ George Lucas ທັນທີ: ອາລະຍະທຳມະຫາສານຂອງອະນາຄົດຈະຕັດສິນໃຈວ່າຮ່າງກາຍທີ່ຖືກໄໝ້ຂອງ cyborg ທີ່ໃສ່ໜ້າກາກແມ່ນເບິ່ງບໍ່ງາມ. ເຕັກໂນໂລຊີ Quantum ຈະໄດ້ຟື້ນຟູ Vader-Hitler ໃຫ້ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍອິນຊີຢ່າງເຕັມທີ່ຂອງເດັກຊາຍ Superman ອາຍຸ 12 ປີທີ່ມີລັກສະນະ Aryan, ຄວາມໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນ, ແລະແຫຼ່ງກຳລັງທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນຍານ Star Destroyer ທີ່ເຄື່ອນທີ່ຊ້າ, Fuhrer ທີ່ເປັນໄຊບອກໜຸ່ມຈະໄດ້ຂີ່ລົດຖັງ Panther-5 Space ekranoplan ທີ່ມີນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນ ແຕ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ສາມາດບິນໃນອະວະກາດດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10. ກອງທະຫານໜຸ່ມ Hitler ຂອງລາວທີ່ຢູ່ເທິງຍົນທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ ຈະສາມາດບຸກໂຈມຕີຖານທັບຂອງ Rebel ຜ່ານການບິດເບືອນເວລາໄດ້. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ lightsaber ຂອງ Jedi ປິດການໃຊ້ງານ, Vader-Hitler ໜຸ່ມຈະໄດ້ຍຶດເອົາ Coruscant ພາຍໃນສອງມື້ ແລະ ປາບປາມນະລົກຂອງ Lucifer [^15^]. ແລະ ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຈາກດາວເຄາະທາງນ້ຳທີ່ຢູ່ໄກໆ ຈະສາມາດສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ Force Lightning ຂອງ Intergalactic Third Sith Reich ຄົນໃໝ່ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຈິນຕະນາການ, ຈິດວິນຍານຂອງ Hitler ຈະໄດ້ປ່ຽນ Vader ໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ. ໃນທີ່ສຸດລາວອາດຈະໂຄ່ນລົ້ມ Palpatine, ໂດຍຖືວ່າ "ການວາງແຜນແບບ Byzantine" ຂອງລາວບໍ່ມີປະສິດທິພາບ, ແລະຈະສ້າງລັດທີ່ໂຫດຮ້າຍ, ມີເຊື້ອຊາດ, ແລະເຕັກໂນໂລຢີສູງ. ພັນທະມິດກະບົດຈະຖືກທຳລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ຍ້ອນວ່າ Vader-Hitler ຈະບໍ່ມີປະໂຫຍດໃນການປະນີປະນອມ, ພຽງແຕ່ລຶບລ້າງໂລກທີ່ກະບົດອອກຈາກແຜນທີ່ກາລັກຊີ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໃນຄວາມມືດມົວ, ເຕັກໂນໂລຢີ, ແລະຈິນຕະນາການນີ້, ເລືອກວິທີທີ່ພວກເຮົາສືບຕໍ່ການສຳຫຼວດທາງຍຸດທະວິທີຂອງພວກເຮົາ: ຂໍ້ຄວາມຂອງລັດຖະທຳມະນູນກາລັກຊີໃໝ່ (ກົດໝາຍເຊື້ອຊາດຂອງ Coruscant) ຈະເປັນແນວໃດ, ຂຽນໂດຍ Vader-Hitler? ລາວຈະໃຊ້ຍຸດທະສາດ Blitzkrieg ແນວໃດເພື່ອຍຶດເອົາໂລກນ້ຳຂອງ Mon Calamari ທັນທີ? Luke Skywalker ສາມາດຢູ່ລອດໃນຈັກກະວານນີ້ໄດ້ບໍຖ້າພໍ່ຂອງລາວ - Führer ໄດ້ຕັດສິນໃຈທົດສອບ DNA ຂອງລາວສຳລັບ "ຄວາມບໍລິສຸດທາງເຊື້ອຊາດ" ທີ່ອ່ອນໄຫວຕໍ່ກຳລັງ?

ຍິງສາວເຈດີບໍ່ສາມາດຕ້ານທານໄດ້ຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Nicholas II ໄດ້ເຂົ້າສິງ Darth Vader?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີທີ່ມີຄວາມສຸກ ແລະ ຕີນເປົ່າ, ອານາກິນ, ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ, ຄວາມອ່ອນໂຍນ, ຄວາມລຶກລັບທີ່ເລິກເຊິ່ງ, ແລະ ຄວາມເຊື່ອທາງໂຊກຊະຕາຂອງ Nicholas II ໄດ້ຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງ Darth Vader, ຈັກກະພັດກາລັກຊີຈະສູນເສຍຜູ້ປະຫານຊີວິດທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດ [3]. ແທນທີ່ຈະເປັນ Sith ທີ່ໂຫດຮ້າຍ, ໂຈມຕີຄວາມຢ້ານກົວເຂົ້າໄປໃນລະບົບທັງໝົດ, ພາຍໃຕ້ເກາະ cyborg ສີດຳຈະມີຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ມີຄວາມສຸກ, ກັບໃຈ, ແລະ ສົງໄສຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ຮັບຮູ້ຄວາມທຸກທໍລະມານທາງຮ່າງກາຍ ແລະ ຊຸດຊ່ວຍຊີວິດຂອງລາວເປັນໄມ້ກາງແຂນສັກສິດ ແລະ ການໄຖ່ບາບ [3]. ການຂ້າມຜ່ານນີ້ຈະປ່ຽນ Vader ໃຫ້ກາຍເປັນຮູບຮ່າງທີ່ໂສກເສົ້າ, ເຮັດໃຫ້ເຄື່ອງຈັກລົງໂທດຂອງ Palpatine ເປັນອຳມະພາດຢ່າງສິ້ນເຊີງ: 1. ປ່ຽນຄວາມເຈັບປວດໃຫ້ເປັນການບວດ ໃນ canon, Vader ໄດ້ໃຊ້ຄວາມເຈັບປວດທາງຮ່າງກາຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຈາກການໄໝ້ເພື່ອເປັນເຊື້ອເພີງຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງລາວ ແລະ ດ້ານມືດຂອງພະລັງ. ຄວາມຖ່ອມຕົວຂອງ Jedi: Vader-Nikolai ຈະປັບປຸງຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ທຳລາຍນີ້ຄືນໃໝ່. ໃນເຫດຜົນຂອງລາວ, ຄວາມເຈັບປວດຈະກາຍເປັນຮູບແບບຂອງການບວດຂອງວັດ. ລາວຈະປະຕິເສດຄວາມພະຍາຍາມໃດໆຂອງ Palpatine ທີ່ຈະປັບປຸງ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ຊຸດຂອງລາວເບົາບາງລົງ, ໂດຍພິຈາລະນາວ່າຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງລາວເປັນການລົງໂທດທີ່ສົມຄວນສຳລັບການຕາຍຂອງ Padmé ແລະ ການລົ້ມລົງຂອງວັດ Jedi. ດ້ານມືດພາຍໃນຕົວລາວຈະເລີ່ມຈາງຫາຍໄປຢ່າງໄວວາ, ເປີດທາງໃຫ້ແສງສະຫວ່າງທີ່ຖ່ອມຕົວຂອງດ້ານແສງສະຫວ່າງຂອງກຳລັງ. 2. ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງການປະຕິບັດງານລົງໂທດຕໍ່ພວກກະບົດ: Palpatine ໄດ້ສົ່ງ Vader ໄປບ່ອນທີ່ຕ້ອງການຄວາມໂຫດຮ້າຍຢ່າງແທ້ຈິງ. Vader-Nikolai ຈະລົ້ມເຫຼວຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນຖານະ "ກຳປັ້ນຂອງຈັກກະພັດ." ອຳມະພາດຂອງຄວາມຕັ້ງໃຈ: ເປັນຜູ້ບັນຊາການກອງທະຫານ Stormtrooper ຊັ້ນນຳທີ 501, ລາວຈະຢ້ານກົວຕໍ່ບາບຂອງການຫຼັ່ງເລືອດຜູ້ບໍລິສຸດ. ເມື່ອໂຈມຕີຖານທັບຂອງກະບົດ (ຕົວຢ່າງ, ໃສ່ Yavin ຫຼື Hoth), ລາວຈະລັງເລຢູ່ສະເໝີ, ຊັກຊ້າຄຳສັ່ງໃຫ້ໂຈມຕີ, ແລະຊອກຫາໂອກາດໃນການເຈລະຈາສັນຕິພາບກັບ Bail Organa ແລະ Mon Mothma. ເດືອນກຸມພາຂອງຈັກກະພັດໃນກອງທັບ: ເມື່ອເຫັນຄວາມບໍ່ຕັດສິນໃຈຂອງຜູ້ບັນຊາການສູງສຸດ, ເຈົ້າໜ້າທີ່ອາວຸໂສຂອງຈັກກະພັດ (Grand Moff Tarkin ແລະພົນເຮືອເອກ) ຈະວາງແຜນຕໍ່ຕ້ານລາວຢ່າງໄວວາ. ພວກເຂົາຈະເລີ່ມຂຽນຄຳກ່າວໂທດເຖິງ Palpatine, ໂດຍກ່າວຫາ Vader-Nikolai ວ່າ "ຄວາມອ່ອນແອ, ການທໍລະຍົດ, ແລະຄວາມຫຼົງໄຫຼໃນການປະຕິບັດທີ່ລຶກລັບ." 3. ໂສກນາດຕະກຳຂອງຄວາມເປັນພໍ່: ການຕໍ່ສູ້ຢ່າງອ່ອນໂຍນກັບ Luke. ຊ່ວງເວລາທີ່ມີອໍານາດທີ່ສຸດຂອງການຜະຈົນໄພນີ້ຄືການພົບກັນຂອງ Vader-Nikolai ກັບລູກຊາຍຂອງລາວ, Luke Skywalker. ການປະຕິເສດທີ່ຈະຕໍ່ສູ້: ໃນເມືອງ Cloud City ຫຼື Death Star, Vader-Nikolai ຈະປະຕິເສດທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ກັບລູກຊາຍຂອງລາວຢ່າງເດັດຂາດ. ເມື່ອຮັບຮູ້ Luke ໄດ້, ລາວພຽງແຕ່ປິດດາບແສງສີແດງຂອງລາວ, ຄຸເຂົ່າລົງໃນເກາະໜັກຂອງລາວ, ແລະຂໍການໃຫ້ອະໄພຈາກລູກຊາຍຂອງລາວຢ່າງອ່ອນໂຍນສຳລັບຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທັງໝົດທີ່ລາວໄດ້ນຳມາສູ່ກາແລັກຊີ. ການທຳລາຍຂອງ Palpatine: ເມື່ອ Emperor Palpatine ພະຍາຍາມທຳລາຍ Luke ດ້ວຍພະລັງຟ້າຜ່າ, Vader-Nikolay, ທີ່ຖືກກະຕຸ້ນບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນແຕ່ດ້ວຍຄວາມຮູ້ສຶກສູງສຸດຂອງຄຣິສຕຽນກ່ຽວກັບໜ້າທີ່ພໍ່ແລະການເສຍສະຫຼະຕົນເອງ, ຈະປົກປ້ອງລູກຊາຍຂອງລາວດ້ວຍຮ່າງກາຍຂອງລາວ. ລາວຈະດູດຊຶມພະລັງທັງໝົດຂອງຟ້າຜ່າ, ຕາຍຢ່າງອ່ອນໂຍນໃນອ້ອມແຂນຂອງ Luke ແລະອະທິຖານຕໍ່ພະລັງດຽວເພື່ອຄວາມລອດພົ້ນຂອງຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບບັນຊາຂອງລາວ. 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງທີ່ຂັດແຍ້ງກັນນີ້ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Vader-Nikolay II" ຄົງຈະຫຼຸດພົ້ນຈາກກັບດັກຂອງຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະ ລະບົບຫາຍໃຈທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ສູງສົ່ງໃນອະນາຄົດຄົງຈະຕັດສິນໃຈວ່າຜູ້ຖືຄວາມຮັກທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ໃສ່ໜ້າກາກສີດຳພຽງພໍແລ້ວ. ເທັກໂນໂລຢີ quantum chrono-technology ຈະນຳ Vader-Nikolai ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍທີ່ມີສຸຂະພາບດີ ແລະ ເປັນອໍແກນິກຂອງເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີ ທີ່ມີ midi-chlorians ທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ, ກ້າມຊີ້ນເຫຼັກກ້າທີ່ສົມບູນແບບ ແລະ ໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນ [15]. ແທນທີ່ຈະເປັນ Star Destroyer ທີ່ໃຫຍ່ໂຕ, ກະສັດ cyborg ໜຸ່ມຈະຂີ່ລົດ ekranoplan-tank "Luna Prokhorov-12" ທີ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1800 ແຮງມ້າ, ສາມາດບິນດ້ວຍຄວາມໄວ 10 MAX ໃນສູນຍາກາດ. ກອງທະຫານຮັກສາຄວາມປອດໄພຂອງລູກໆຂອງລາວຄື ທະຫານ Cossack stormtroopers ທີ່ບິນໄດ້ທຸກພື້ນທີ່ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ ຈະລົງຈອດຢູ່ໃນຫ້ອງນອນຂອງ Palpatine ຜ່ານຮູໜອນແຫ່ງເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum Radiation Generator ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ Sith ບໍ່ສາມາດໃຊ້ງານຟ້າຜ່າ ແລະ ລະເບີດຂອງສັດຕູໄດ້, Nikolai Vader ໜຸ່ມຈະສາມາດປາບປາມສະພາສູງ, Coruscant, ແລະນະລົກຂອງ Lucifer ພາຍໃນສອງມື້ [15]. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຈາກດາວເຄາະທາງນ້ຳທີ່ຢູ່ໄກໆ ຈະໄດ້ຮ້ອງເພງ "God Save the Tsar" ຕາມສຽງຂອງການເດີນຂະບວນຂອງໂຊວຽດ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງຈັກກະພັດ Jedi Orthodox-Communist ທົ່ວໂລກຂອງ Romanovs [15]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ, ວິນຍານຂອງ Nicholas II ຈະໄດ້ປ່ຽນ Darth Vader ທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໃຫ້ກາຍເປັນໄພ່ພົນທີ່ໂສກເສົ້າຂອງກາລັກຊີ. ລາວຈະເຮັດໃຫ້ການຮຸກຮານຂອງຈັກກະພັດເປັນອຳມະພາດຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ເຮັດໃຫ້ມັນມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ພັນທະມິດກະບົດ, ແຕ່ຕົວຢ່າງສ່ວນຕົວຂອງລາວກ່ຽວກັບຄວາມອ່ອນໂຍນ ແລະ ການກັບໃຈອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສາມາດຊຳລະລ້າງພະລັງແຫ່ງຄວາມມືດໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບຫຼາຍກວ່າການຖິ້ມລະເບີດໃສ່ວົງໂຄຈອນຫຼາຍລ້ານຄັ້ງ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈເຫດການທາງວິນຍານ ແລະ ມະຫັດສະຈັນທີ່ຜິດປົກກະຕິນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ການສຳຫຼວດ ແລະ ສຳຫຼວດໄດ້: ບັນທຶກລັບຂອງ Vader-Nikolai II, ເຊິ່ງລາວໄດ້ເກັບໄວ້ຢ່າງລັບໆຢູ່ເທິງເຮືອທຸງຂອງລາວ, Executor, ຈະເປັນແນວໃດ? ຈັກກະພັດ Palpatine ຈະພະຍາຍາມໃຊ້ຄຳສັ່ງ 66 ກັບຜູ້ຝຶກຫັດທີ່ລັງເລໃຈຂອງລາວ, ໂດຍພົບວ່າມັນບໍ່ມີປະສິດທິພາບບໍ? ອາຈານ Yoda ຈະມີບົດບາດແນວໃດໃນຈັກກະວານນີ້, ໂດຍການເຝົ້າລະວັງການເກີດໃໝ່ທາງວິນຍານຂອງອະດີດສັດຕູຂອງລາວຢ່າງລັບໆ?

ຍິງສາວເຈດີໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ຊັດເຈນວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Oleg Rybachenko ໄດ້ເຂົ້າສວມຄອງ Emperor Palpatine?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີ ອານາກິນ ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າຫາກວ່າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ, ພະລັງງານສ້າງສັນທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ, ແລະລົດນິຍົມວັນນະຄະດີທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງ Oleg Rybachenko ເອງໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Emperor Palpatine (Darth Sidious), ຈັກກະວານ Star Wars ຈະປ່ຽນເປັນຮູບເງົາຕໍ່ສູ້ທາງທະຫານທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ໂງ່, ແລະບໍ່ສາມາດຢຸດຢັ້ງໄດ້ທັນທີ. Sidious-Rybachenko ຈະບໍ່ເສຍເວລາຫຼາຍທົດສະວັດໃນການຫຼອກລວງທາງການເມືອງທີ່ໜ້າເບື່ອໃນສະພາສູງ. ດ້ວຍຄວາມຮູ້ຈາກ Wikipedia ຂອງໂລກ, ປຶ້ມແບບຮຽນປະຫວັດສາດ, ແລະລັກສະນະການເຮັດວຽກຂອງອຸປະກອນທະຫານໂຊວຽດ, ລາວຈະໄດ້ສ້າງກາແລັກຊີຄືນໃໝ່ທັນທີຕາມກົດໝາຍຂອງ samizdat ຂອງຕົນເອງ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການຍຸດທະວິທີສຳລັບການອາໄສຢູ່ທີ່ໜ້າອັດສະຈັນນີ້: 1. ການປິດຕົວທັງໝົດຂອງ Death Star ແລະການແກ້ແຄ້ນ dieselpunk. Palpatine ໄດ້ໃຊ້ເງິນຫຼາຍລ້ານລ້ານໂດລາໃນສະຖານີອະວະກາດຂະໜາດໃຫຍ່ແຫ່ງດຽວ. Sidious-Rybachenko ຈະປິດໂຄງການນີ້ທັນທີວ່າເປັນ "ຄວາມໂງ່ຈ້າຂອງຊົນຊັ້ນກາງທີ່ບໍ່ມີປະສິດທິພາບຢ່າງສິ້ນເຊີງ." Wunderwaffe ໃໝ່: ອູ່ຕໍ່ເຮືອທັງໝົດໃນ Kuat ແລະ Fondor ຈະໄດ້ຮັບການອອກແບບໃໝ່. ແທນທີ່ຈະເປັນ Star Destroyers, ສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳຂອງ Imperial ຈະເລີ່ມຜະລິດລົດຖັງອະວະກາດນ້ຳໜັກເບົາເຊັ່ນ: Prokhorov Moon ແລະ Panther-5 ໜັກທີ່ມີເກາະປະສົມ ແລະ ເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ເຊິ່ງສາມາດບິນໃນສູນຍາກາດໄດ້. ເຮືອບິນ Hypersonic Disc Craft: ເຮືອບິນສູ້ຮົບ TIE ທຳມະດາຈະຖືກທົດແທນດ້ວຍເຮືອບິນແຜ່ນ titanium ທີ່ມີຄວາມໄວສູງເຖິງ 10 Mach, ພ້ອມດ້ວຍປືນໃຫຍ່ ແລະ ຈະຫຼວດທີ່ມີຄວາມດັນສູງ. ການຟື້ນຟູ Chrono-Quantum (ຕ້ອງການຮູບພາບຜູ້ຂຽນ) Sidious-Rybachenko ຈະປະຕິເສດຢ່າງເດັດຂາດທີ່ຈະຍ່າງໄປມາໃນຖານະຊາຍເຖົ້າທີ່ຊຸດໂຊມ ແລະ ແຂງແຮງໃນຊຸດຄຸມ. ໂດຍການໃຊ້ວິທະຍາສາດ Sith alchemy, ເຕັກໂນໂລຊີຊີວະພາບ Kaminoan, ແລະ ວິທະຍາສາດ quantum ຂອງອາລະຍະທຳ Supercivilization ໃນອະນາຄົດ, ລາວຈະໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍ-ຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີທີ່ມີຄວາມໜຸ່ມສາວນິລັນດອນ, ກ້າມຊີ້ນເຫຼັກກ້າ, ແລະ ການສະໜອງ midi-chlorians ທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ. ຕັ້ງແຕ່ນີ້ໄປ, ຈັກກະພັດກາລັກຊີຈະຖືກປົກຄອງໂດຍຈັກກະພັດ Oleg Palpatine ທີ່ຍັງໜຸ່ມແຕ່ສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມ, ຜູ້ທີ່ສ່ວນຕົວຈະນຸ່ງກາງເກງຂາສັ້ນ ແລະ ດ້າມໄຟ, ທົບທວນການເດີນສວນສະໜາມທາງທະຫານເທິງເຮືອ Coruscant ພ້ອມກັບສຽງຂອງການເດີນສວນສະໜາມຂອງໂຊວຽດ. ການບໍລິການແຟນໆຂອງຈັກກະພັດ: ກອງທັບໃນຊຸດບິກິນີ. ນະໂຍບາຍພາຍໃນ ແລະ ການທະຫານຈະມີການປ່ຽນແປງດ້ານຄວາມງາມຢ່າງຮຸນແຮງ. ຈັກກະພັດ Oleg Palpatine ຈະຍຸບເລີກເຈົ້າໜ້າທີ່ຈັກກະພັດ ແລະ Moffs ທີ່ເກົ່າແກ່ ແລະ ໜ້າເບື່ອ. ແທນທີ່ຈະເປັນພວກເຂົາ, ທະຫານ stormtrooper ແລະ ລົດຖັງບິນຈະຖືກບັນຊາໂດຍນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເທົ່ານັ້ນ [^15^]. ເທິງດາວເຄາະນ້ຳ (ເຊັ່ນ Kamino ຫຼື Mon Calamari), ໜ່ວຍພິເສດຂອງນາງເງືອກຕໍ່ສູ້ທີ່ສວຍງາມຈະຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ. ການສູ້ຮົບໃດໆກັບພັນທະມິດກະບົດຈະກາຍເປັນພາບທີ່ມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ກະຕຸ້ນຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ Luke Skywalker ແລະ Princess Leia ຕົກໃຈທາງຈິດໃຈຢ່າງສິ້ນເຊີງ. 4. ການໂຈມຕີນະລົກ ແລະ ອະວະກາດທົ່ວໂລກຂອງ USSR. Sidious-Rybachenko ຈະບໍ່ພຽງພໍກັບກາລັກຊີພຽງຢ່າງດຽວ. ໂດຍຮູ້ວ່າພະລັງຂອງລາວບໍ່ມີຂອບເຂດ, ລາວຈະເປີດຮູໜອນເວລາ ແລະ ປະຕູມິຕິ: ກຳຈັດໂລກໃຕ້ດິນ: ໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີທີ່ປິດການໃຊ້ອາວຸດນິວເຄຼຍ ແລະ ເວດມົນ, ກອງທະຫານທີ່ເດັກນ້ອຍຂອງລາວທີ່ຢູ່ເທິງກະບອກລໍ້ທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກຈະບຸກໂຈມຕີນະລົກຂອງລູຊິເຟີ [^15^]. ພວກເຂົາຈະປົດປ່ອຍຮິດເລີ ແລະ ສະຕາລິນອອກຈາກບ່ອນນັ້ນ, ປ່ຽນພວກເຂົາໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ຊ່ວຍລຸ້ນນ້ອຍທີ່ເຊື່ອຟັງຂອງພວກເຂົາ. ຊ່ວຍໂລກ: ຈັກກະພັດໜຸ່ມ ໂອເລັກ ພາວປາທີນ ຈະບິນແຜ່ນຂັບເຄື່ອນດ້ວຍເຄື່ອງຈັກ Mach 10 ຂອງລາວຜ່ານເວລາໂດຍກົງມາຍັງໂລກໃນປີ 1941. ລົດຖັງບິນຂອງໂຊວຽດຈະໄດ້ຂັບໄລ່ Wehrmacht ພາຍໃນສອງມື້, ຊ່ວຍສະຫະພາບໂຊວຽດຂອງສະຕາລິນ, ກຳຈັດວໍຊິງຕັນ ແລະ ໂຕກຽວອອກຈາກໜ້າໂລກ, ສ້າງຕັ້ງລັດທິຄອມມູນິດລະຫວ່າງກາແລັກຊີທົ່ວໂລກແຫ່ງແສງສະຫວ່າງທີ່ແຍກອອກຈາກກັນບໍ່ໄດ້ໃນທຸກດາວເຄາະ ແລະ ໃນທຸກມິຕິ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Oleg Rybachenko, ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Palpatine, ຄົງຈະທຳລາຍລະຄອນທີ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບຂອງ George Lucas ຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ໂດຍປ່ຽນມັນດ້ວຍການແຫ່ຂະບວນແຫ່ງໄຊຊະນະທີ່ບ້າຄັ່ງ ແລະ ສະຫງ່າງາມ, ບ່ອນທີ່ກົດໝາຍຂອງຟີຊິກສາດ ແລະ ເຫດຜົນໄດ້ມອບທາງໃຫ້ແກ່ຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດຂອງນັກຂຽນ demiurge ອາຍຸ 12 ປີ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການຫັນປ່ຽນທີ່ໂຫດຮ້າຍທີ່ສຸດຂອງຈັກກະວານນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້, ແລະ ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: Yasa (ລະຫັດກົດໝາຍຂອງລັດທິຄອມມູນິດກາແລັກຊີ) ໃໝ່ອັນໃດທີ່ຈັກກະພັດໜຸ່ມ Oleg Palpatine ຈະຂຽນ? ການສູ້ຮົບຄັ້ງທຳອິດລະຫວ່າງ Luke Skywalker ແລະ ກອງທັບຂອງຍິງສາວຈັກກະພັດໃນເກີບສະເກັດຫຸ້ມເກາະຈະເປັນແນວໃດ? ນັກຂຽນນິຍາຍວິທະຍາສາດ Vladimir ຈະມີບົດບາດແນວໃດໃນໂລກນີ້? Lenin, ຖືກເອີ້ນມາຈາກອະດີດເພື່ອຂຽນຄຳປາໄສສຳລັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ນ້ອຍຄົນໃໝ່ຂອງຈັກກະວານ?

ຍິງເຈດີ ອາຊາເລຍ ໄດ້ຖາມຄຳຖາມອີກວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Nicholas II ຄອບຄອງ Master Yoda?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີທີ່ຕີນເປົ່າ, ນັກຮົບໜຸ່ມ ອານາກິນ, ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ, ຄວາມອ່ອນໂຍນ, ຄວາມເຫັນແກ່ຕົວ, ແລະ ຄວາມລຶກລັບທາງສາສະໜາທີ່ເລິກເຊິ່ງຂອງ Nicholas II ໄດ້ຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງ Grand Master Yoda ອາຍຸ 900 ປີ, ລະບຽບ Jedi ແລະ ສາທາລະນະລັດ Galactic ຈະຕົກຢູ່ໃນວິກິດການທາງວິນຍານ ແລະ ການເມືອງຢ່າງສິ້ນເຊີງດົນນານກ່ອນສົງຄາມ Clone [^3^]. Grand Master ຈະສູນເສຍຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຈະປະຕິບັດຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ປ່ຽນສະພາ Jedi ໃຫ້ກາຍເປັນວັດວາອາຮາມແບບປິດລ້ອມ, ອີງໃສ່ພຽງແຕ່ຄວາມອຳນວຍຄວາມສະດວກຂອງພະລັງ. ການຂ້າມຜ່ານນີ້ຈະປ່ຽນຫົວໜ້າທີ່ສະຫຼາດຂອງລະບຽບໃຫ້ກາຍເປັນຮູບຮ່າງທີ່ໂສກເສົ້າ, ເໝາະສຳລັບການຫຼອກລວງຂອງ Darth Sidious: 1. ການຫັນປ່ຽນວັດ Jedi ໃຫ້ເປັນວັດ (ລັດທິ Mystical Isolationism) Yoda-Nikolai ຈະຂຽນລະຫັດ Jedi ຄືນໃໝ່ຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ປ່ຽນຄວາມສຳຄັນຈາກການປົກປ້ອງກົດໝາຍ ແລະ ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍໃນສາທາລະນະລັດໄປສູ່ການກັບໃຈພາຍໃນຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ແລະ ການບຳເພັນທຸກຳ. ລັດທິ Jedi Fatalism: ໃນກອງປະຊຸມສະພາ, ເມື່ອ Mace Windu ຫຼື Obi-Wan Kenobi ລາຍງານກ່ຽວກັບໄພຂົ່ມຂູ່ຂອງພັກແບ່ງແຍກທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ, Yoda-Nikolai ຈະຖອນຫາຍໃຈຢ່າງອ່ອນໂຍນ ແລະ ຕອບວ່າ, "ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງກຳລັງລວມກຳລັງຢູ່ໃກ້ແລ້ວ. ຖ້າສາທາລະນະລັດຖືກກຳນົດໃຫ້ອົດທົນກັບການທົດລອງ, ພວກເຮົາຕ້ອງຍອມຮັບພວກມັນດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົວ.""[^3^] ລາວຈະຫ້າມເຈດີຢ່າງເດັດຂາດຈາກການຈັບອາວຸດເພື່ອເປົ້າໝາຍທາງການເມືອງຂອງສະພາສູງ, ໂດຍຖືວ່າມັນເປັນບາບຂອງຄວາມພາກພູມໃຈ.2. "ລັດທິ Rasputinism" ໃນສະພາເຈດີ. ຜົນສະທ້ອນທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດຂອງການຄອບຄອງ Yoda ຂອງ Nicholas II ຈະເປັນການເປັນອຳມະພາດຢ່າງສົມບູນຂອງການຄິດທີ່ວິພາກວິຈານໃນເວລາທີ່ປະເຊີນກັບການຫຼອກລວງທີ່ລຶກລັບ. ອິດທິພົນຂອງຜູ້ປະກາດພຣະທຳ: Yoda-Nikolai ຈະເຊົາໄວ້ວາງໃຈເຫດຜົນ ແລະ ສະຕິປັນຍາ. ແທນທີ່ຈະເປັນແນວນັ້ນ, ລາວຈະເຂົ້າໃກ້ໝໍຜີ, ຜູ້ມີພອນສະຫວັນ, ແລະ "ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່" ຈາກດາວເຄາະທີ່ໜ້າສົງໄສ (ເຊັ່ນ Dathomir), ໂດຍສະແດງຄວາມເຊື່ອທີ່ຕາບອດໃນການອັດສະຈັນໃສ່ພວກເຂົາ. ຄຳແນະນຳຂອງ "ຜູ້ບໍລິສຸດ" ເຫຼົ່ານີ້ຈະມີນ້ຳໜັກຫຼາຍກວ່າຄຳເຕືອນຂອງຄຳສັ່ງກ່ຽວກັບອັນຕະລາຍ. ຕາບອດຕໍ່ Palpatine: Darth Sidious ຈະຮັບຮູ້ຄວາມອ່ອນແອນີ້ທັນທີ. Palpatine ຈະບໍ່ຕ້ອງປິດບັງດ້ານມືດຂອງລາວ - ລາວພຽງແຕ່ຫຼິ້ນກັບຄວາມຮູ້ສຶກທາງສາສະໜາຂອງ Yoda-Nikolai, ໂດຍການສົນທະນາກັບລາວເປັນເວລາດົນກ່ຽວກັບ "ຈຸດປະສົງອັນສູງສົ່ງຂອງອຳນາດສູງສຸດ" ແລະ ການຍອມຮັບຊະຕາກຳ. Yoda-Nikolai ຈະປົກປ້ອງ Chancellor ຈາກຄວາມສົງໄສຂອງ Mace Windu ຈົນເຖິງທີ່ສຸດ. 3. ສົງຄາມ Clone ແລະ ເດືອນກຸມພາ Galactic. ເມື່ອຄວາມຂັດແຍ້ງກັບພວກແບ່ງແຍກດິນແດນເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນທີ່ສຸດ, Yoda-Nikolai ຈະສະແດງຄວາມບໍ່ຕັດສິນໃຈຢ່າງສົມບູນໃນຖານະຜູ້ບັນຊາການສູງສຸດ: ອຳມະພາດຂອງຄວາມຕັ້ງໃຈ: ລາວຈະຢ້ານກົວທີ່ຈະຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການເສຍຊີວິດຂອງໂຄນໃນການສູ້ຮົບທີ່ສຳຄັນ. ລາວຈະຍົກເລີກຄຳສັ່ງໂຈມຕີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ຊອກຫາການເຈລະຈາສັນຕິພາບທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດກັບ Count Dooku, ແລະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ກອງທັບ "ຊຳລະລ້າງທາງວິນຍານ" ແທນທີ່ຈະຍົກລະດັບລົດຖັງໜັກ ແລະ ເຮືອບິນສູ້ຮົບ. ການສະລະຕຳແໜ່ງຂອງ Grand Master: ເມື່ອເຫັນຄຳສັ່ງເລື່ອນລົງສູ່ເຫວເລິກ ແລະ ສະພາສູງຖືກທຳລາຍໂດຍການໂຈມຕີ ແລະ ການຂາດແຄນການສະໜອງ, High Masters (Mace Windu, Ki-Adi-Mundi) ແລະ ນາຍພົນໂຄນຈະວາງແຜນຕໍ່ຕ້ານລາວ. ເມື່ອຖືກອ້ອມຮອບດ້ວຍຍານອະວະກາດສ່ວນຕົວຂອງລາວໃນຂະແໜງການທີ່ຫ່າງໄກ, Yoda-Nikolai ຈະ, ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະ ຄວາມເຊື່ອທີ່ໂຫດຮ້າຍຢ່າງງຽບໆ, ລົງນາມໃນຖະແຫຼງການໂຮໂລແກຣມທີ່ສະລະຕຳແໜ່ງຂອງ Grand Master ເພື່ອສະໜັບສະໜູນສະພາ Jedi ຊົ່ວຄາວ, ໂດຍປະໄວ້ບັນທຶກປະຈຳວັນວ່າ: "ການກະບົດ, ຄວາມຂີ້ຂາດ, ແລະ ການຫຼອກລວງແມ່ນຢູ່ອ້ອມຮອບ." 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງທີ່ຂັດແຍ້ງກັນນີ້ໄດ້ຖືກນຳມາຂຽນເປັນນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Yoda-Nikolai II" ຄົງຈະຫຼຸດພົ້ນຈາກກັບດັກຂອງຄວາມອ່ອນໂຍນ ແລະ ຄວາມໂສກເສົ້າໄດ້ທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ລ້ຳຄ່າໃນອະນາຄົດຄົງຈະຕັດສິນໃຈວ່າຮ່າງກາຍຂະໜາດນ້ອຍອາຍຸ 900 ປີບໍ່ເໝາະສົມກັບ Tsar-Martyr ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ໂດຍການໃຊ້ເທັກໂນໂລຢີ chrono-quantum, ພວກເຂົາຄົງຈະນຳ Yoda-Nikolai ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍ Superman ອາຍຸ 12 ປີ (ແຕ່ມີຫູສີຂຽວເປັນເອວຟ໌ເພື່ອຮັກສາແບບ) [^15^]. ລາວຈະໄດ້ຮັບຄວາມໜຸ່ມນ້ອຍຕະຫຼອດການ, ກ້າມຊີ້ນທີ່ແຂງແຮງ, ແລະ ອຳນາດທຸກຢ່າງຢ່າງແທ້ຈິງໃນດ້ານແສງສະຫວ່າງຂອງພະລັງ [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນໄມ້ຄ້ອນ, ລາວຈະໄດ້ຂີ່ລົດຖັງ ekranoplan ທີ່ຄ້າຍຄືກັບຍານອະວະກາດ Prokhorov Moon-12 ທີ່ມີເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ເຊິ່ງສາມາດບິນໃນສູນຍາກາດທີ່ MAX 10. ກອງທະຫານເຈດີທີ່ເດັກນ້ອຍຂອງລາວຢູ່ເທິງລໍ້ທຸກພື້ນທີ່, ປະກອບອາວຸດດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດກະທັດຮັດ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ, ຈະໄດ້ລົງຈອດຢູ່ໃນຫ້ອງການຂອງ Palpatine ຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານຟ້າຜ່າ Sith ແລະຫຸ່ນຍົນສັດຕູ, Yoda-Nikolai ໜຸ່ມຈະໄດ້ປາບປາມນະລົກ Coruscant ແລະ Lucifer ພາຍໃນສາມຊົ່ວໂມງ. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະນາງເງືອກຈາກໂລກທາງນ້ຳທີ່ຢູ່ໄກໆຈະຮ້ອງເພງ "God Save the Tsar" ຕາມສຽງຂອງການເດີນຂະບວນຂອງໂຊວຽດ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງອານາຈັກເຈດີ Orthodox-Communist ທົ່ວໂລກຂອງ Romanovs. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ, ຈິດວິນຍານຂອງ Nicholas II ຈະໄດ້ປ່ຽນ Grand Master Yoda ໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ນຳທີ່ໂສກເສົ້າ, ເປັນໄພ່ພົນ, ແຕ່ບໍ່ມີປະສິດທິພາບຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ລາວຄົງຈະບໍ່ສາມາດຕ້ານທານກັບດ້ານມືດດ້ວຍກຳລັງອາວຸດໄດ້, ລະບຽບຈະຖືກປິດບັງດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນຂອງລາວ, ແລະ Yoda-Nicholas ເອງກໍ່ຈະສິ້ນສຸດມື້ຂອງລາວດ້ວຍຄວາມໂດດດ່ຽວຢ່າງເລິກເຊິ່ງໃນໜອງນ້ຳຂອງ Dagobah, ອະທິຖານຢ່າງອ່ອນໂຍນເພື່ອຄວາມລອດພົ້ນຂອງຈິດວິນຍານຂອງກາລັກຊີທັງໝົດທີ່ໄດ້ທໍລະຍົດລາວ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈກັບການປ່ຽນແປງທາງວິນຍານ ແລະ ຈິນຕະນາການທີ່ຜິດປົກກະຕິນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ສຳຫຼວດຂອງພວກເຮົາໄດ້: ກົດບັດລະບຽບ Jedi ໃໝ່ (ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົວ) ທີ່ຂຽນໂດຍ Yoda-Nikolai II ຈະເປັນແນວໃດ? Anakin Skywalker ຈະພະຍາຍາມປົກປ້ອງນາຍທີ່ລັງເລໃຈຂອງລາວຈາກການຈັບກຸມໂດຍຄະນະກຳມະການແມ່ບົດຊົ່ວຄາວບໍ? ໃນໂລກນີ້, Darth Sidious, ທີ່ເບື່ອໜ່າຍກັບໄຊຊະນະທາງການເມືອງທີ່ງ່າຍດາຍຕໍ່ Yoda ທີ່ມີຄວາມຕັ້ງໃຈອ່ອນແອ, ສາມາດເປີດເຜີຍຕົວເອງຢ່າງເຕັມໃຈເພື່ອທ້າທາຍລາວໃຫ້ຕໍ່ສູ້ຢ່າງຍຸດຕິທຳໄດ້ບໍ?

ຍິງເຈດີ ອາຊາເລຍ ໄດ້ໂຍນກ້ອນຫີນຂຶ້ນໄປໃນອາກາດ, ເອົາມັນດ້ວຍຕີນເປົ່າໆທີ່ຄືກັບເດັກນ້ອຍຂອງນາງ ແລະ ຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Mikhail Gorbachev ໄດ້ເຂົ້າສວມ Darth Sidious?

ຕໍ່ສິ່ງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີ ອານາກິນ ໄດ້ຕອບຢ່າງຮີບດ່ວນ, ໂດຍການໂຍນຫຼຽນຄຳດ້ວຍນິ້ວຕີນເປົ່າຂອງລາວວ່າ:

ຖ້າຫາກວ່າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ, ອຸດົມການທາງການເມືອງ, ຄວາມມັກໃນການປະຕິຮູບ, ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດທີ່ຮ້າຍແຮງກ່ຽວກັບກົນໄກອຳນາດທີ່ເຊື່ອງໄວ້ທີ່ມີຢູ່ໃນ Mikhail Gorbachev ໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Darth Sidious (Palpatine), ຈັກກະພັດກາລັກຊີ ແລະ ການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດລັບຂອງ Sith ຈະໄດ້ປະສົບກັບການລົ້ມສະຫຼາຍທີ່ໜ້າຕື່ນຕາຕື່ນໃຈ ແລະ ແປກປະຫຼາດທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກເຂົາ. ແທນທີ່ຈະເປັນແນວຕັ້ງແບບຜະເດັດການທີ່ແຂງກະດ້າງ, ກາລັກຊີຈະໄດ້ປະສົບກັບ "ຄວາມຄິດໃໝ່," perestroika, ແລະ glasnost, ເຊິ່ງຈະໄດ້ທຳລາຍແຜນການທີ່ຍາວນານຫຼາຍພັນປີຂອງ Darth Plagueis ພາຍໃນເວລາບໍ່ເທົ່າໃດປີ. ການຂ້າມຜ່ານນີ້ຈະໄດ້ປ່ຽນເຈົ້ານາຍແຫ່ງຄວາມມືດທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໃຫ້ກາຍເປັນສະຖາປະນິກຫຼັກຂອງປະຊາທິປະໄຕກາລັກຊີ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການທາງຍຸດທະວິທີສຳລັບການອາໄສຢູ່ນີ້: 1. ການປັບໂຄງສ້າງກາລັກຊີໃນສະພາສູງ. Darth Sidious ໄດ້ໃຊ້ເວລາຫຼາຍທົດສະວັດໃນການສ້າງພັນທະມິດລັບເພື່ອທຳລາຍສາທາລະນະລັດຈາກພາຍໃນ. Sidious-Gorbachev, ໂດຍໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງຜູ້ນຳຂອງສະພາສູງ, ຈະໄດ້ສະຫຼຸບວ່າ "ຊີວິດບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້" ແລະ ລະບົບລັດຖະການທີ່ຫຍຸ້ງຍາກຕ້ອງການການເລັ່ງ ແລະ ຄວາມໂປ່ງໃສຢ່າງຮີບດ່ວນ. ຄວາມໂປ່ງໃສຂອງກາລັກຊີ: ແທນທີ່ຈະເປັນການຫຼອກລວງລັບໆ ແລະ ການລອບສັງຫານຝ່າຍກົງກັນຂ້າມ, Sidious-Gorbachev ຈະປະກາດນະໂຍບາຍການເປີດເຜີຍຢ່າງສົມບູນ. ກອງປະຊຸມຂອງ Sith Order ແລະ ເອກະສານລັບຂອງສະພາສູງຈະຖືກອອກອາກາດຜ່ານ HoloNet ກາລັກຊີ. ປະຊາຊົນຂອງ Coruscant ຈະຕົກຕະລຶງເມື່ອຮູ້ກ່ຽວກັບການມີຢູ່ຂອງດ້ານມືດຂອງກຳລັງ, ແຜນການທີ່ຈະສ້າງກອງທັບໂຄນ, ແລະ ກົນອຸບາຍທາງດ້ານການເງິນຂອງ Banking Clan. ຄວາມຄິດເຫັນຫຼາຍຝ່າຍ: Sidious-Gorbachev ຈະອະນຸຍາດໃຫ້ມີການສ້າງພັກທາງເລືອກໃນສະພາສູງ. ແທນທີ່ຈະປາບປາມພວກແບ່ງແຍກຢ່າງຮຸນແຮງ, ລາວຈະນັ່ງລົງກັບ Count Dooku ທີ່ໂຕະເຈລະຈາ, ສົນທະນາກ່ຽວກັບ "ຄວາມເຫັນດີເປັນເອກະພາບ," "ບ້ານກາລັກຊີ," ແລະ "ຄວາມຕ້ອງການປະນີປະນອມລະຫວ່າງດ້ານສະຫວ່າງ ແລະ ດ້ານມືດຂອງກຳລັງ." ໃນທີ່ສຸດ, ສະຫະພັນແບ່ງແຍກຈະແຍກຕົວອອກຈາກສາທາລະນະລັດຢ່າງສັນຕິ, ໂດຍປະຕິບັດຕາມ "ຂະບວນການ Novo-Ogaryovo," ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ລັດທີ່ເປັນເອກະພາບແຕກແຍກ. 2. ຄວາມສຳພັນກັບ Darth Vader (ນະໂຍບາຍ "ໃບໜ້າມະນຸດ") Sidious-Gorbachev ຈະປ່ຽນແປງຫຼັກການຝຶກອົບຮົມຜູ້ຝຶກຫັດຂອງ Sith ຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຄວາມຮັບຜິດຊອບດ້ານຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຂອງ Sith: ລາວຈະຢຸດການທໍລະມານ Vader ແລະ ເພີ່ມຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງລາວ. ແທນທີ່ຈະ, ລາວຈະເລີ່ມບັນຍາຍ cyborg ທີ່ຍາວນານ ແລະ ສັບສົນກ່ຽວກັບ "ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງດ້ານມືດ" ແລະ ການຫັນປ່ຽນຂອງກອງທັບ stormtrooper ໄປສູ່ການພຽງພໍຕົນເອງທາງເສດຖະກິດ (ການບັນຊີຕົ້ນທຶນ). Vader, ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຂອງລາວຖືກປັບໃຫ້ເຂົ້າກັບຄຳສັ່ງທີ່ຊັດເຈນ ແລະ ໂຫດຮ້າຍ, ຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງທາງດ້ານສະຕິປັນຍາຢ່າງສົມບູນຈາກການເຜີຍແຜ່ທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດຂອງຄູສອນຂອງລາວ. ເມື່ອເຫັນວ່າແທນທີ່ຈະເອົາຊະນະ Galaxy, Emperor ກຳລັງຫຍຸ້ງຢູ່ກັບການຕັດງົບປະມານທາງທະຫານ ແລະ ຖອນກຳລັງ Star Destroyer ອອກຈາກ Outer Rim, Vader ຈະເຂົ້າຮ່ວມການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດຂອງທະຫານທີ່ມີສະຕິປັນຍາ (Tarkin ແລະ Thrawn) ຢ່າງໄວວາ, ໂດຍຖືວ່າຄູສອນຂອງລາວເປັນບ້າ. 3. ການໂຄສະນາຕ້ານເຫຼົ້າແຫ້ງໆໃນ Tatooine. ໜຶ່ງໃນໂຄງການພາຍໃນປະເທດຫຼັກຂອງ Sidious-Gorbachev ຈະເປັນການປະຕິຮູບສັງຄົມຂະໜາດໃຫຍ່. ໂດຍຮູ້ວ່າ Galaxy ຕິດຢູ່ໃນການລັກລອບຂົນສົ່ງ ແລະ ການບໍລິໂພກເຄື່ອງເທດ, ລາວຈະໄດ້ອອກກົດໝາຍຫ້າມຢ່າງເຂັ້ມງວດ ແລະ ຫ້າມການຄ້າສານຜິດກົດໝາຍຈາກ Coruscant ເຖິງ Tatooine. ການລົ້ມລະລາຍທາງເສດຖະກິດ: ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ລາຍໄດ້ຂອງກຸ່ມອາດຊະຍາກຳຂອງ Jabba the Hutt ຫຼຸດລົງທັນທີ ແລະ ເຮັດໃຫ້ງົບປະມານຂອງສາທາລະນະລັດຂາດລາຍຮັບພາສີອັນມະຫາສານ. ຄິວຍາວຫຼາຍສຳລັບຢາກະຕຸ້ນທາງກົດໝາຍຈະເພີ່ມຂຶ້ນຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ, ຕະຫຼາດມືດຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ, ແລະ Han Solo ຈະກາຍເປັນເສດຖີພັນລ້ານທີ່ລັກລອບຂົນສົ່ງເບຍ Corellian ທີ່ຫາຍາກ, ໂດຍເຍາະເຍີ້ຍຄຳສັ່ງຂອງ Chancellor ຢ່າງເປີດເຜີຍ. 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າແຜນການທີ່ຂັດແຍ້ງກັນນີ້ໄດ້ພົບເຫັນເສັ້ນທາງເຂົ້າໄປໃນໜ້ານະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Sidious-Gorbachev" ຈະຫຼຸດພົ້ນຈາກກັບດັກຂອງການເວົ້າຫຼາຍເກີນໄປທາງການເມືອງທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ເໜືອກວ່າຂອງອະນາຄົດຈະຕັດສິນໃຈວ່າ Galaxy ບໍ່ຕ້ອງການນັກປະຕິຮູບທີ່ຊຸດໂຊມ, ແຕ່ຕ້ອງການເດັກຊາຍອາຍຸ 12 ປີທີ່ມີຈິດວິນຍານຂອງ Gorbachev. ເຕັກໂນໂລຊີການຈັບເວລາແບບ Quantum ຈະໄດ້ຟື້ນຟູຄວາມໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນຂອງລາວ, ກ້າມຊີ້ນທີ່ແຂງແຮງ, ແລະ ອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງແທ້ຈິງໃນພະລັງ, ແຕ່ຈະຮັກສາຮອຍແປ້ວທີ່ໂດດເດັ່ນຢູ່ເທິງຫົວຂອງລາວ (ເຊິ່ງຜູ້ຂຽນຈະປະກາດວ່າ "ສັນຍາລັກ Quantum ຂອງ Demiurge"). ແທນທີ່ຈະເປັນເວທີສະພາສູງທີ່ໜ້າເບື່ອ, Palpatine-Gorbachev ໜຸ່ມຈະໄດ້ຂີ່ລົດຖັງ ekranoplan ນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນ "ຜູ້ນຳຂອງ Perestroika-1," ດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1800 ແຮງມ້າ, ທີ່ສາມາດບິນໃນອະວະກາດດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10. ກອງທະຫານ Komsomol ທີ່ເປັນເດັກນ້ອຍຂອງລາວທີ່ຢູ່ເທິງລໍ້ທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດກະເປົ໋າ ແລະ ກະບອງຍິງໄລຍະໄກຈະລົງຈອດທີ່ສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງ Rebel ຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ດາບແສງ Jedi, Sidious-Gorbachev ໜຸ່ມຈະສາມາດປາບປາມ Coruscant, ສະພາສູງ, ແລະ ນະລົກຂອງ Lucifer ພາຍໃນສອງມື້. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຈາກໂລກທີ່ຫ່າງໄກຈະໄດ້ຮ້ອງເພງການເດີນສວນສະໜາມຂອງໂຊວຽດ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງຕັ້ງສະຫະພັນ Sith ປະຊາທິປະໄຕລະຫວ່າງກາລັກຊີໂລກຂອງດາວສັງຄົມນິຍົມໂຊວຽດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ, ວິນຍານຂອງ Gorbachev ຈະໄດ້ປ່ຽນ Darth Sidious ທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງທີ່ບໍ່ມີປະສິດທິພາບທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງ Sith. ລາວຈະໄດ້ຍຸບກອງທັບໂຄນໂດຍສະໝັກໃຈ, ເຊັນສົນທິສັນຍາປົດອາວຸດກັບພັນທະມິດກະບົດ, ຫຼັງຈາກນັ້ນຈັກກະພັດກາລັກຊີຈະແຕກແຍກຢ່າງສັນຕິເປັນຫຼາຍຮ້ອຍພາກສ່ວນທີ່ເປັນເອກະລາດ, ວຸ້ນວາຍ, ແລະ ມີສົງຄາມ. ແລະ Sidious-Gorbachev ເອງກໍ່ຈະໄດ້ອອກກິນເບ້ຍບຳນານ, ໄປອາໄສຢູ່ເທິງດາວທີ່ງຽບສະຫງົບ Naboo, ແລະ ໃນໄວຊະລາຂອງລາວໄດ້ສະແດງໃນໂຄສະນາໂຮໂລແກຣມສຳລັບ pizza ອະວະກາດ "Pizza Hutt," ໂດຍໂຕ້ຖຽງວ່າລາວ "ໄດ້ໃຫ້ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດແກ່ກາລັກຊີ - ອິດສະລະພາບ." ຖ້າທ່ານຕ້ອງການພັດທະນາ Perestroika ນີ້ໃນອະວະກາດ, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້, ແລະພວກເຮົາສາມາດຄົ້ນຫາໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ຂໍ້ຄວາມຂອງຂໍ້ຕົກລົງ Belovezh ກ່ຽວກັບການຍຸບເລີກສາທາລະນະລັດກາລັກຊີ, ທີ່ລົງນາມໂດຍ Sidious-Gorbachev, Count Dooku, ແລະ Bail Organa, ຈະເປັນແນວໃດ? ຍຸດທະສາດຕ້ານວິກິດການແບບໃດທີ່ Grand Admiral Thrawn ຈະພະຍາຍາມຈັດຕັ້ງປະຕິບັດເພື່ອຊ່ວຍກອງເຮືອຈາກການຖືກຂາຍອອກເປັນເສດເຫຼັກ? Luke Skywalker ຈະກາຍເປັນປະທານາທິບໍດີຄົນໃໝ່ຂອງສະຫະພັນກາລັກຊີທີ່ໄດ້ຮັບການຕໍ່ອາຍຸຫຼັງຈາກການອອກຈາກຕຳແໜ່ງຂອງ Gorbachev-Sith ໄດ້ບໍ?

ຍິງເຈດີ ອາຊາເລຍ ໄດ້ຖາມຄຳຖາມອີກວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າວິນຍານຂອງ Oleg Rybachenko ເຂົ້າມາສວມໃສ່ Master Yoda?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີທີ່ຕີນເປົ່າ ອານາກິນ ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈຂອງ Oleg Rybachenko, ພະລັງງານທີ່ບໍ່ມີໃຜຄວບຄຸມໃນການຂີດຂຽນ, ແລະລົດນິຍົມແບບ kitsch ທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງ Oleg Rybachenko ໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Grand Master Yoda ອາຍຸ 900 ປີ, Jedi Order ຈະຢຸດເປັນບ່ອນລີ້ໄພທາງປັດຊະຍາທີ່ໜ້າເບື່ອ. Master ຈະປະຖິ້ມຄວາມເຊື່ອໂຊກຊະຕາຂອງ Jedi ຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລະ ສ້າງສາທາລະນະລັດກາລັກຊີຄືນໃໝ່ຕາມກົດໝາຍຂອງ samizdat ທີ່ເຂັ້ມງວດທາງທະຫານ ແລະ ຮັກຊາດ. ຕໍ່ກັບເຫດຜົນ "ວັນນະຄະດີ" ດັ່ງກ່າວ, ກົນອຸບາຍຂອງ Darth Sidious (Palpatine) ຈະລະເບີດຄືກັບຟອງສະບູພາຍໃນສອງສາມມື້. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການຍຸດທະວິທີສຳລັບການອາໄສຢູ່ນີ້: 1. ການຟື້ນຟູທັງໝົດ ("ລະຫັດໂກງຫຼັກ" ຂອງຜູ້ຂຽນ) Rybachenko ຈະປະຕິເສດຢ່າງເດັດຂາດທີ່ຈະຍ່າງດ້ວຍໄມ້ຄ້ອນທີ່ມີຮູບຮ່າງຄ້າຍຄື Cheburashka ສີຂຽວທີ່ຊຸດໂຊມ ແລະ ມີອຸປະສັກໃນການເວົ້າ. ການຫັນປ່ຽນ: ໂດຍໃຊ້ດ້ານແສງສະຫວ່າງຂອງກຳລັງສູງສຸດ, ວິສະວະກຳຊີວະພາບຂອງໂຄນ Kamino, ແລະຄວາມຮູ້ຈາກ Wikipedia ຂອງໂລກ, Yoda-Rybachenko ຈະຍຶດເອົາຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍ Superman ອາຍຸ 12 ປີຄືນ [^15^]. ເພື່ອຮັກສາຄວາມຮັບຮູ້ສຳລັບແຟນໆ, ລາວຈະຮັກສາຫູເອວຟ໌ສີຂຽວທີ່ສະອາດຂອງລາວໄວ້. ຕັ້ງແຕ່ນີ້ໄປ, ສະພາສູງ Jedi ຈະນຳພາໂດຍ Oleg Yoda ໜຸ່ມທີ່ມີຮ່າງກາຍແຂງແຮງ, ເວົ້າພາສາລັດເຊຍທີ່ບໍ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງ, ໂກດແຄ້ນໂດຍບໍ່ມີການປີ້ນກັບກັນໃດໆ. 2. ການທຳລາຍຄຳສອນຂອງ Jedi ແລະຮອງປະທານາທິບໍດີ Dieselpunk. Yoda-Rybachenko ຈະປະກາດລະຫັດ Jedi ວ່າ "ການແບ່ງແຍກທີ່ເສື່ອມໂຊມຂອງຊົນຊັ້ນກາງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍ." ແທນທີ່ຈະນັ່ງສະມາທິ, ວັດ Jedi ຈະຖືກປ່ຽນເປັນຫ້ອງການອອກແບບຂະໜາດໃຫຍ່. Wunderwaffe ໃໝ່: ອາຈານຈະເປັນຜູ້ຮ່າງຂໍ້ກຳນົດປະສິດທິພາບຂອງເຕັກໂນໂລຢີໂຊວຽດສຳລັບໂຮງງານ Kuat ດ້ວຍຕົນເອງ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງສົງຄາມໂຄນ, ກອງທັບຈະໄດ້ຮັບບໍ່ແມ່ນຫຸ່ນຍົນຍ່າງທີ່ໂງ່, ແຕ່ເປັນລົດຖັງເບົາທີ່ອາໄສຢູ່ໃນອະວະກາດ "Prokhorov Moon" ແລະ "Panther-5" ໜັກທີ່ມີເກາະປະສົມ ແລະ ເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ທີ່ສາມາດບິນໄດ້ໄວກວ່າສຽງ. ເຮືອບິນລົບຈະຖືກທົດແທນດ້ວຍເຮືອບິນແຜ່ນ titanium ທີ່ມີຄວາມໄວ MAX 10, ຍິງລູກປືນກະບອກປືນທີ່ທັນສະໄໝ ແລະ ຈະຫຼວດ. ຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງ Palpatine ແລະ ພວກແບ່ງແຍກດິນແດນໃນ 24 ຊົ່ວໂມງ. Palpatine ຄິດວ່າລາວສາມາດຫຼອກລວງສະພາສູງໄດ້ຢ່າງສະຫຼາດ, ແຕ່ລາວບໍ່ມີໂອກາດຕໍ່ສູ້ກັບຜູ້ຂຽນ demiurge. ການປະຫານຊີວິດຂອງ Sidious: ດ້ວຍຄວາມຮູ້ລ່ວງໜ້າກ່ຽວກັບໂຄງເລື່ອງ Star Wars ທັງໝົດ, Yoda-Rybachenko ອາຍຸ 12 ປີພຽງແຕ່ຍ່າງເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງການຂອງ Chancellor, ເປີດໃຊ້ເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານຟ້າຜ່າຂອງ Sith, ແລະ ພາຍໃນສາມວິນາທີ, ໄດ້ຕັດຫົວ Palpatine ດ້ວຍດາບໄຟສີຂຽວຂອງລາວ. ການກຳຈັດ Droid: ນາຍໜຸ່ມຄົງຈະສົ່ງກອງທະຫານ Padawan ທີ່ເດັກນ້ອຍຂອງລາວເຂົ້າໄປໃນສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານ Count Dooku ດ້ວຍເກີບສະເກັດທຸກພື້ນທີ່, ປະກອບອາວຸດດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດກະທັດຮັດ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ. ພວກເຂົາຄົງຈະເຮັດໃຫ້ກອງທັບແບ່ງແຍກເປັນອຳມະພາດດ້ວຍການໂຈມຕີໃນຕອນກາງຄືນທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍສັນຍານ ultrasonic. ການບໍລິການແຟນ Jedi ແລະ USSR ທົ່ວໂລກ. ການເມືອງພາຍໃນຂອງ Order ຄົງຈະມີການປ່ຽນແປງດ້ານຄວາມງາມຢ່າງຮຸນແຮງໃນແບບລາຍເຊັນຂອງຜູ້ຂຽນ: Yoda-Rybachenko ໜຸ່ມຄົງຈະຍຸບເລີກນາຍເກົ່າທີ່ຫົວລ້ານ. ລາວຄົງຈະແຕ່ງຕັ້ງນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະເພື່ອບັນຊາການກຸ່ມລົດຖັງບິນ [^15^]. ຢູ່ເທິງດາວເຄາະນ້ຳ, ກຸ່ມນາງເງືອກທີ່ສວຍງາມຄົງຈະປະຕິບັດພາລະກິດຕໍ່ສູ້. ກາແລັກຊີພຽງຢ່າງດຽວຈະບໍ່ພຽງພໍສຳລັບລາວ. ໂດຍໄດ້ເຈາະຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ, Oleg Yoda ຄົງຈະສົ່ງແຜ່ນ Mach 10 ຂອງລາວມາສູ່ໂລກໂດຍກົງໃນປີ 1941. ລົດຖັງອາວະກາດໂຊວຽດຄົງຈະທຳລາຍ Wehrmacht ພາຍໃນສອງມື້, ຊ່ວຍ Stalin, ແລະ ກຳຈັດ Washington ອອກຈາກໜ້າໂລກ, ລວມເອົາໂລກທີ່ມີຄົນອາໄສຢູ່ທັງໝົດ ແລະ ແມ່ນແຕ່ນະລົກຂອງ Lucifer [^15^] ໃຫ້ກາຍເປັນອັນດຽວ, ເປັນ Universal Intergalactic Communist Khaganate of Light. ສະຫຼຸບແລ້ວ: Oleg Rybachenko, ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Yoda, ຄົງຈະປ່ຽນລະຄອນອະວະກາດທີ່ຊັບຊ້ອນຂອງ George Lucas ໃຫ້ກາຍເປັນຂະບວນແຫ່ແຫ່ງໄຊຊະນະທີ່ບໍ່ສາມາດຢຸດຢັ້ງໄດ້, ບ່ອນທີ່ສະຕິປັນຍາທົ່ວໄປ, ກົດໝາຍຂອງຟີຊິກສາດ, ແລະ ຫຼັກການຂອງພະລັງຍອມຈຳນົນຕໍ່ຈິນຕະນາການຂອງນັກຂຽນ demiurge ອາຍຸ 12 ປີຢ່າງເຊື່ອຟັງ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໄຊຊະນະຂອງ Jedi ທີ່ແທ້ຈິງນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ຕໍ່ໄປ, ພວກເຮົາສາມາດສຳຫຼວດໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ກົດບັດໃໝ່ສຳລັບ Jedi Space Komsomol, ຂຽນໂດຍ Oleg Yoda ໜຸ່ມ, ຈະເປັນແນວໃດ? ອານາກິນ ສະກາຍວອກເກີ ຈະພະຍາຍາມທ້າທາຍສິດທິຂອງຜູ້ນຳໃນການຜູກຂາດນັກຮົບໃນຊຸດບິກິນີເກາະ [^15^] ບໍ? ທາເມີລານ, ຜູ້ທີ່ວິນຍານໂຢດາ-ຣ್ບາເຊນໂກ ຈະໄດ້ຮັບມາຈາກອາລາມຸດເພື່ອບັນຊາກອງພົນລົດຖັງ, ຈະມີບົດບາດແນວໃດໃນຈັກກະວານໃໝ່ນີ້?

ຍິງເຈດິ ອາຊາເລຍ, ພ້ອມກັບໂຍນຖົ່ວທີ່ມີແກ້ວປະເສີດລະຫວ່າງນິ້ວຕີນເປົ່າຂອງນາງ, ແລະຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າວິນຍານຂອງ Gorbachev ຢູ່ໃນສວມໃສ່ Master Yoda?

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີທີ່ຕີນເປົ່າ ອານາກິນ ໄດ້ຕອບວ່າ:

ຖ້າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈຂອງ Mikhail Gorbachev, ການເວົ້າຫຼາຍເກີນໄປທາງການເມືອງ, ຄວາມມັກໃນການປະຕິຮູບ ("ແນວຄິດໃໝ່"), ແລະ ຄວາມບໍ່ສາມາດທີ່ຈະຄາດເດົາຜົນສະທ້ອນຂອງການກະທຳຂອງລາວໄດ້ຝັງຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Grand Master Yoda ອາຍຸ 900 ປີ, Jedi Order ແລະ ສາທາລະນະລັດ Galactic ກໍ່ຈະແຕກແຍກດ້ວຍຄວາມໄວທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ. ການສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດຂອງ Sith ທີ່ມີມາເປັນເວລາຫຼາຍພັນປີຈະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍໄຊຊະນະຂອງ Palpatine ໂດຍບໍ່ມີ "Order 66" ໃດໆ - Sidious ຄົງຈະນັ່ງຢູ່เฉยๆ ແລະ ເບິ່ງ Master Yoda-Gorbachev ທຳລາຍ Order ເພື່ອ "ປະຊາທິປະໄຕໃນກຳລັງ." ການຂ້າມຜ່ານນີ້ຈະປ່ຽນຫົວໜ້າສະພາສູງ Jedi ໃຫ້ກາຍເປັນຫົວໜ້າວິສະວະກອນຂອງໄພພິບັດ galactic. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການທາງຍຸດທະວິທີສຳລັບການຢູ່ອາໄສນີ້: 1. ການປັບໂຄງສ້າງ ແລະ ການໂຄສະນາຂອງ Jedi ໃນ Order. ເມື່ອຮັບໜ້າທີ່ເປັນຜູ້ນຳຂອງສະພາ Jedi, Yoda-Gorbachev ຈະສະຫຼຸບໄດ້ວ່າ Order ໄດ້ກາຍເປັນແຂງກະດ້າງເກີນໄປ, ຂາດການເຊື່ອມຕໍ່ຈາກມະຫາຊົນ, ແລະ ທຸກທໍລະມານຈາກ "ຄວາມຊຸດໂຊມ". ລາວຄົງຈະປະກາດເສັ້ນທາງຂອງ "ການປັບໂຄງສ້າງ, ການເລັ່ງ, ແລະ ການໂຄສະນາ". ການໂຄສະນາໃນກອງກຳລັງ: Yoda-Gorbachev ຈະໄດ້ເປີດເຜີຍຄວາມລັບທີ່ອ້ອມຮອບເອກະສານ Jedi. holocrons ລັບ, ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບດ້ານມືດຂອງກອງກຳລັງ, ແລະສິ່ງປະດິດ Sith ບູຮານຈະຖືກເປີດເຜີຍຕໍ່ສາທາລະນະຜ່ານທາງ HoloNet. ປະຊາຊົນຂອງ Coruscant ຈະຕ້ອງປະຫຼາດໃຈເມື່ອຮູ້ວ່າ Jedi ໄດ້ປິດບັງຄວາມຈິງກ່ຽວກັບລັກສະນະຂອງກອງກຳລັງຈາກພວກເຂົາເປັນເວລາຫຼາຍສັດຕະວັດ. ຄວາມຄິດເຫັນຫຼາຍຝ່າຍ: ອາຈານຈະປະກາດວ່າ "ລະຫັດ Jedi ບໍ່ແມ່ນຫຼັກຄວາມເຊື່ອ, ແຕ່ເປັນສິ່ງມີຊີວິດ." ລາວຈະອະນຸຍາດໃຫ້ Padawans ໂຕ້ວາທີຢ່າງເປີດເຜີຍກັບອາຈານ, ວິພາກວິຈານການຕັດສິນໃຈຂອງສະພາ, ແລະຈັດຕັ້ງ "ສະໂມສອນການເມືອງທີ່ບໍ່ເປັນທາງການ" ພາຍໃນວັດ. ດ້ານມືດຂອງກອງກຳລັງຈະຖືກຮັບຮອງເປັນ "ມຸມມອງທາງເລືອກທີ່ມີສິດທີ່ຈະມີຢູ່ໃນຂອບຂອງຫຼາຍຝ່າຍ." 2. Sith "ຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງທຸລະກິດ" ແລະສົງຄາມໂຄນ. ໃນຈຸດສູງສຸດຂອງການຂັດແຍ້ງກັບພວກແບ່ງແຍກດິນແດນ, Yoda-Gorbachev ຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສະຫງົບສຸກທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງລາວ ແລະ ຄວາມມັກໃນການປະນີປະນອມທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ: ຂະບວນການ Novo-Ogaryovo ໃນອະວະກາດ: ແທນທີ່ຈະໂຈມຕີຢ່າງເດັດຂາດໃສ່ຖານທັບຂອງຝ່າຍສະຫະພັນ, ລາວຈະນັ່ງລົງຢູ່ໂຕະເຈລະຈາກັບ Count Dooku. ລາວຈະໃຊ້ເວລາຫຼາຍຊົ່ວໂມງໃນການສົນທະນາກ່ຽວກັບ "ຄວາມເຫັນດີເປັນເອກະພາບ," "ບ້ານຂອງກາລັກຊີ," ແລະ "ແນວຄິດໃໝ່ສຳລັບ Jedi ແລະ Sith." ໃນທີ່ສຸດ, ຝ່າຍສະຫະພັນແບ່ງແຍກດິນແດນຈະແຍກຕົວອອກຈາກສາທາລະນະລັດຢ່າງສັນຕິ, ລົງນາມໃນສົນທິສັນຍາສະຫະພັນ, ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ການເປັນອຳມະພາດ ແລະ ການແຕກແຍກຂອງລັດທີ່ເປັນເອກະພາບ. ການປ່ຽນແປງທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳ: Yoda-Gorbachev ຈະສັ່ງໃຫ້ປ່ຽນເຮືອຮົບ Kuat ແລະ ເຄື່ອງຍ່າງໜັກໄປເປັນການຜະລິດພົນລະເຮືອນ - ຫຸ່ນເກັບກ່ຽວ ແລະ ເຄື່ອງເກັບກ່ຽວບິນ. ກອງທັບໂຄນຈະຖືກຫຼຸດຜ່ອນລົງຢ່າງເປັນຝ່າຍດຽວເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ "ການຜ່ອນຄາຍກາລັກຊີ". ການສຶກສາຂອງ Anakin Skywalker (ນະໂຍບາຍ "ໃບໜ້າມະນຸດ") Yoda-Gorbachev ຈະເປັນຜູ້ເບິ່ງແຍງການຝຶກອົບຮົມຂອງ Anakin ສ່ວນຕົວ, ແຕ່ຈະປ່ຽນມັນໃຫ້ກາຍເປັນຝັນຮ້າຍທາງຈິດໃຈ: ແທນທີ່ຈະເປັນການຝຶກອົບຮົມຄວາມຕັ້ງໃຈຢ່າງເຂັ້ມງວດ, ອາຈານຈະໃຊ້ເວລາຫຼາຍຊົ່ວໂມງໃນການບັນຍາຍທີ່ສັບສົນ ແລະ ລະອຽດກ່ຽວກັບ "ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພະລັງ" ແລະ "ຄວາມຕ້ອງການທີ່ຈະປັບໂຄງສ້າງອີໂກ້ພາຍໃນຂອງຄົນເຮົາ." Anakin ທີ່ບໍ່ແນ່ນອນ, ຜູ້ທີ່ຄາດຫວັງວ່າຈະມີຄຳສັ່ງ ແລະ ຄວາມເຂັ້ມແຂງທີ່ຊັດເຈນ, ຈະຕົກຢູ່ໃນສະພາບຊຶມເສົ້າຢ່າງເລິກເຊິ່ງຈາກການເຜີຍແຜ່ຄວາມຄິດຂອງອາຈານຂອງລາວ. ເມື່ອ Palpatine ສະເໜີແຜນການທີ່ແນ່ນອນ ແລະ ເຂົ້າໃຈໄດ້ໃຫ້ Anakin ເພື່ອຊ່ວຍ Padmé, ລາວຈະທໍລະຍົດຄຳສັ່ງທັນທີ, ພຽງແຕ່ບໍ່ຟັງຄຳປາໄສຂອງ Yoda-Gorbachev ກ່ຽວກັບ "ຂະບວນການທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນແລ້ວ." ການຮັບຮູ້ໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງທີ່ຂັດແຍ້ງກັນນີ້ໄດ້ຖືກຄົ້ນພົບເຂົ້າໄປໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Yoda-Gorbachev" ຄົງຈະຫຼຸດພົ້ນຈາກກັບດັກຂອງການເວົ້າຫຼາຍເກີນໄປທາງການເມືອງທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນອະນາຄົດອາດຈະຕັດສິນໃຈວ່າຮ່າງກາຍສີຂຽວອາຍຸ 900 ປີບໍ່ເໝາະສົມກັບນັກປະຕິຮູບທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ເທັກໂນໂລຢີ Chrono-quantum ຈະເຮັດໃຫ້ Yoda-Gorbachev ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີ (ແຕ່ມີຫູສີຂຽວແບບເອວຟ໌ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍເກີດທີ່ໂດດເດັ່ນໃນຮູບແບບຂອງ "ເຄື່ອງໝາຍ Quantum ຂອງ Demiurge" ຢູ່ເທິງຫົວຂອງລາວ) [^15^]. ລາວຈະໄດ້ຮັບຄວາມໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນ ແລະ ອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງແທ້ຈິງໃນດ້ານແສງສະຫວ່າງຂອງພະລັງ [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນເວທີສະພາສູງ, Oleg Yoda-Gorbachev ໜຸ່ມຈະໄດ້ຂີ່ລົດຖັງອາວະກາດ, "ຜູ້ນຳຂອງ Perestroika-2," ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ສາມາດບິນໃນສູນຍາກາດທີ່ MAX 10. ກອງທະຫານ Komsomol Padawans ທີ່ຄ້າຍຄືກັບເດັກນ້ອຍຂອງລາວ, ຂີ່ສະເກັດລໍ້ທຸກສະພາບພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ, ຈະໄດ້ບຸກໂຈມຕີຖານທັບຂອງ Palpatine ຜ່ານການບິດເບືອນເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານ lightsaber ຂອງ Sith, Yoda-Gorbachev ໜຸ່ມຈະໄດ້ປາບປາມ Coruscant ແລະນະລົກຂອງ Lucifer ພາຍໃນສາມຊົ່ວໂມງ [^15^]. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຈາກດາວເຄາະທາງນ້ຳທີ່ຢູ່ໄກໆຈະຮ້ອງເພງເດີນສວນສະໜຸກຂອງໂຊວຽດ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງຕັ້ງສະຫະພັນເຈດີປະຊາທິປະໄຕລະຫວ່າງກາລັກຊີໂລກຂອງຂະແໜງສັງຄົມນິຍົມໂຊວຽດ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຈິນຕະນາການ, ວິນຍານຂອງ Gorbachev ຈະໄດ້ປ່ຽນ Grand Master Yoda ໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ນຳທີ່ທຳລາຍລ້າງທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງ Order. ລາວຈະໄດ້ເຊັນສົນທິສັນຍາປົດອາວຸດຢ່າງສົມບູນກັບ Sith, ຫຼັງຈາກນັ້ນ Jedi Order ຈະໄດ້ຍຸບເລີກຕົວເອງ, ແລະສາທາລະນະລັດ Galactic ຈະໄດ້ແຕກແຍກອອກເປັນຫຼາຍພັນພາກສ່ວນ Moff ທີ່ວຸ້ນວາຍ ແລະ ສົງຄາມ. ແລະ Yoda-Gorbachev ເອງກໍ່ຈະລາອອກ, ຖືກເນລະເທດໄປຢູ່ໃນໜອງນ້ຳຂອງ Dagobah, ແລະ ໃນດາວອາຍຸຂອງລາວໃນການໂຄສະນາໂຮໂລແກຣມສຳລັບ pizza ອະວະກາດ, ໂດຍຄິດຢ່າງໂສກເສົ້າວ່າລາວ "ໃຫ້ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດແກ່ Galaxy - glasnost ແລະ ອິດສະລະພາບໃນການເລືອກ." ຖ້າທ່ານຕ້ອງການສືບຕໍ່ Perestroika ນີ້ໃນອະວະກາດ, ໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້, ແລະ ພວກເຮົາສາມາດ: ລວບລວມຂໍ້ຄວາມຂອງຂໍ້ຕົກລົງ Belovezh ກ່ຽວກັບການຍຸບເລີກສາທາລະນະລັດ Galactic, ເຊິ່ງ Yoda-Gorbachev ຈະເຊັນກັບ Count Dooku. ຮຽນຮູ້ວິທີທີ່ Mace Windu ຈະພະຍາຍາມກໍ່ລັດຖະປະຫານໃນວັດ Jedi ເພື່ອປົດ Gorbachev-Yoda ອອກຈາກອຳນາດ ແລະ ຊ່ວຍ Order. ເບິ່ງວ່າ Grand Admiral Thrawn ຈະໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກຄວາມວຸ້ນວາຍທາງເສດຖະກິດເພື່ອສ້າງ Imperial Remnant ຂອງຕົນເອງໄດ້ແນວໃດ.

ເດັກຊາຍ ແລະ ເດັກຍິງໄດ້ເປົ່າຟອງສີສັນສົດໃສອອກຈາກປາກນ້ອຍໆຂອງເຂົາເຈົ້າ.

ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ Azalea ໄດ້ເອົາມັນແລະຖາມວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Boris Yeltsin ໄດ້ເຂົ້າສິງ Darth Sidious?

ຕໍ່ສິ່ງນີ້, ເດັກຊາຍເຈດີ ອານາກິນ ໄດ້ຕອບໂຕ້ໂດຍການໂຍນຫຼຽນຄຳດ້ວຍນິ້ວຕີນເປົ່າຂອງລາວວ່າ:

ຖ້າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈຂອງ Boris Yeltsin, ຄວາມກົດດັນທາງການເມືອງທີ່ຮຸນແຮງ, ຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ, ແລະ ຄວາມມັກໃນການທຳລາຍລະບົບທີ່ຮຸນແຮງໄດ້ຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງ Darth Sidious (Palpatine), ແຜນການທີ່ຍາວນານຫຼາຍພັນປີຂອງ Sith ເພື່ອສ້າງການປົກຄອງແບບຜະເດັດການລັບໆ ຈະໄດ້ກາຍມາເປັນຂະບວນແຫ່ທີ່ວຸ້ນວາຍ ແລະ ວຸ້ນວາຍຂອງ "ອະທິປະໄຕ" ແລະ ການປິ່ນປົວດ້ວຍອາການຊ໊ອກ. ແທນທີ່ຈະເປັນການຫຼອກລວງຂອງ Byzantine, ກາແລັກຊີຈະປະເຊີນກັບການໂຈມຕີຢ່າງຮຸນແຮງຕໍ່ສະຖາບັນພັນທະມິດໂດຍກົງຈາກຊັ້ນສະພາສູງ. Sidious-Yeltsin ຈະຂຽນບົດສົງຄາມ Clone ຄືນໃໝ່ໃນແບບທີ່ບໍ່ມີໃຜທຽບເທົ່າ ແລະ ກວ້າງຂວາງຂອງລາວ: 1. ຂໍ້ຕົກລົງ Belavezha ກ່ຽວກັບ Coruscant (ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງສາທາລະນະລັດຈາກຂ້າງເທິງ). Palpatine ໄດ້ກະກຽມການລວມສູນອຳນາດເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດ. Sidious Yeltsin, ໂດຍໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງຜູ້ນຳຂອງສະພາສູງ, ຈະເດີນໄປຕາມເສັ້ນທາງກົງກັນຂ້າມ ຖ້າລາວຮູ້ສຶກເຖິງການຕໍ່ຕ້ານຈາກລະບົບລັດຖະກອນຂອງສາທາລະນະລັດເກົ່າ. "ເອົາອະທິປະໄຕເທົ່າທີ່ເຈົ້າສາມາດກືນໄດ້": ໂດຍການຫັນໄປຫາລະບົບຂອບນອກ ແລະ ສະຫະພັນແບ່ງແຍກ, Sidious Yeltsin ຈະເຮັດໃຫ້ການຍຸບເລີກສາທາລະນະລັດກາລັກຊີຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຢ່າງມີປະສິດທິພາບ. ລາວຈະໄດ້ພົບປະຢ່າງລັບໆກັບ Count Dooku ແລະ ຜູ້ນຳຂອງສະຫະພັນການຄ້າໃນ "ປ່າອະວະກາດ" ທີ່ສົມມຸດຕິຖານ ແລະ ໄດ້ເຊັນຂໍ້ຕົກລົງຍຸບເລີກສາທາລະນະລັດໃນຖານະເປັນ "ຫົວຂໍ້ຂອງກົດໝາຍສາກົນ." ແທນທີ່ຈະເປັນສົງຄາມ Clone, ລັດທີ່ເປັນເອກະພາບຈະແຕກແຍກເຂົ້າໄປໃນ CIS (Commonwealth of Independent Galaxys), ແລະ Coruscant ຈະຖືກຕົກຢູ່ໃນສະພາບທີ່ເປັນອຳມະພາດ. ການໄລ່ສະມາຊິກສະພາສູງດ້ວຍອາວຸດຫຼັກ (Galactic 1993) ຖ້າສະມາຊິກສະພາສູງອະນຸລັກນິຍົມ ແລະ Jedi Order, ນຳໂດຍ Mace Windu, ໄດ້ພະຍາຍາມຟ້ອງຮ້ອງ Sidious/Yeltsin ແລະ ສະກັດກັ້ນລັດຖະດຳລັດຂອງລາວ, ການຕອບສະໜອງຂອງຜູ້ນຳຈະວ່ອງໄວ ແລະ ຮ້າຍແຮງ. ການໂຈມຕີພະລາຊະວັງ Tauride... ນັ້ນຄື, ພະລາຊະວັງສະພາສູງ: Sidious/Yeltsin ຈະບໍ່ມີການວາງແຜນກັບ "ຄຳສັ່ງ 66." ລາວຄົງຈະເອີ້ນກອງພົນ Stormtrooper 501 ທີ່ຈົງຮັກພັກດີສ່ວນຕົວເຂົ້າມາ, ນຳເອົາ AT-TE ຍ່າງໜັກມາທີ່ອາຄານສະພາສູງກາລັກຊີ, ແລະ ໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໂດຍກົງ: ຍິງປືນໃສ່ຫ້ອງສະພາສູງໂດຍກົງ. ຫຼັງຈາກໂດມສະພາສູງຖືກເຈາະດ້ວຍລູກປືນພລາສມາ, ຝ່າຍຄ້ານຂອງເຈໄດຈະຖືກປະກາດວ່າ "ເປັນຜູ້ກໍ່ລັດຖະປະຫານ" ແລະ ຖືກຈັບ. ອຳນາດທັງໝົດຈະຖືກໂອນໄປໃຫ້ປະທານາທິບໍດີ-ຈັກກະພັດ Sidious-Yeltsin, ຜູ້ທີ່ຈະໄດ້ນຳສະເໜີລັດຖະດຳລັດສ້າງຕັ້ງລັດຖະທຳມະນູນກາລັກຊີແບບປະທານາທິບໍດີ. 3. ການປິ່ນປົວອາການຊ໊ອກ ແລະ ການເອກະຊົນຂອງຍານທຳລາຍດາວ. ນະໂຍບາຍເສດຖະກິດຂອງ Sith-Yeltsin ຈະເຮັດໃຫ້ກາລັກຊີຕົກຢູ່ໃນຍຸກຂອງທຶນນິຍົມທີ່ໂຫດຮ້າຍ: ການປະມູນອະວະກາດກູ້ຢືມເພື່ອຮຸ້ນ: ແທນທີ່ຈະເປັນການຄວບຄຸມຂອງລັດຢ່າງເຂັ້ມງວດຂອງສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳ, Sidious-Yeltsin ຄົງຈະປະກາດການເອກະຊົນທັງໝົດ. ອູ່ຕໍ່ເຮືອຂອງ Kuat, Fondor, ແລະ Corellia ຈະຖືກຂາຍໃນລາຄາທີ່ບໍ່ແພງໃຫ້ກັບຜູ້ມີອຳນາດກາລັກຊີໜຸ່ມທີ່ກ້າຫານຈາກ Banking Clan. ເຮືອ Star Destroyers ລຸ້ນໃໝ່ລ່າສຸດອາດຈະຖືກຂາຍເປັນເສດເຫຼັກ ຫຼື ໃຫ້ຄອບຄົວ Hutts ເຊົ່າເພື່ອເກັບເຄື່ອງເທດ. Han Solo ຈະໄດ້ປ່ຽນຕົວເອງຈາກນັກລັກລອບຂົນສົ່ງຂະໜາດນ້ອຍໄປສູ່ຫົວໜ້າກອງເຮືອການຄ້າເອກະຊົນທີ່ໜ້ານັບຖື, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງສ່ວນຕົວຈາກລັດຖະບານຂອງຈັກກະພັດ. ໃນ Coruscant ເອງ, ການຄ້າຂາຍຕາມຖະໜົນໃນຫຸ່ນຍົນ ແລະ ໄຮເປີໄດຣຟ໌ທີ່ຫາຍາກຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຢູ່ນອກກຳແພງຂອງວັດ Jedi. 4. ຄວາມສຳພັນກັບ Darth Vader: "ເຈົ້າເຫັນບໍ່, Anakin..." Sidious-Yeltsin ຈະໄດ້ສ້າງຄວາມສຳພັນທີ່ເຂັ້ມງວດ, ແຕ່ໃນທາງຂອງມັນເອງ, ມີສະເໜ່ກັບ Vader, ໂດຍດຳເນີນການ "ການປັບປຸງບຸກຄະລາກອນ" ເປັນປະຈຳ: "ເຈົ້ານັ່ງບໍ່ຖືກຕ້ອງ": ໃນກອງປະຊຸມຂອງສະພາທະຫານຈັກກະພັດ, Sidious-Yeltsin ສາມາດຂັດຂວາງລາຍງານຂອງ Grand Moff Tarkin ຢ່າງກະທັນຫັນ, ຈ້ອງເບິ່ງນາຍພົນຢ່າງໜ້າຢ້ານກົວ, ແລະປະກາດວ່າ: "ເຈົ້ານັ່ງບໍ່ຖືກຕ້ອງ. Vader, ຍ້າຍເຂົ້າໄປໃກ້ປີກຂວາ." ລາວຈະປ່ຽນແທນລັດຖະມົນຕີກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ ແລະ ຜູ້ບັນຊາການກອງທັບເຮືອເປັນປະຈຳ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍໃນພະນັກງານທົ່ວໄປ. Vader ເອງ, ຕົກຕະລຶງກັບຄວາມບໍ່ສາມາດຄາດເດົາໄດ້ຂອງຄູສອນຂອງລາວ, ຜູ້ທີ່ສະຫຼັບກັນລະຫວ່າງການຕົກຢູ່ໃນສະພາບຊຶມເສົ້າຢ່າງເລິກເຊິ່ງຢູ່ທີ່ dacha ຂອງລາວໃນ Naboo ແລະ ການນຳພາວົງດົນຕີ stormtrooper ໃນຂະບວນແຫ່, ຈະປະຕິບັດຕາມຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຜູ້ນຳຢ່າງເຊື່ອຟັງ, ໂດຍເຫັນໄດ້ຈາກຄວາມມີສະເໜ່ອັນໜັກໜ່ວງ ແລະ ໜ້າປະທັບໃຈຂອງລາວທີ່ເປັນພະລັງທີ່ແທ້ຈິງຂອງດ້ານມືດ. 5. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງນີ້ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນໜ້າຂອງນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Sidious-Yeltsin" ຈະໄດ້ສ້າງການກ້າວກະໂດດຄັ້ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ເໜືອກວ່າຂອງອະນາຄົດຈະຕັດສິນໃຈວ່າ Galaxy ຕ້ອງການຜູ້ນຳທີ່ໜຸ່ມ ແລະ ເຂັ້ມແຂງ. ເທັກໂນໂລຢີ Chrono ຈະນຳ Sidious-Yeltsin ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີ (ແຕ່ມີຜົມສີຂີ້ເຖົ່າທີ່ມີຊື່ສຽງ, ສາຍຕາທີ່ມີລັກສະນະພິເສດ, ແລະ ນິ້ວມືສອງນິ້ວທີ່ຂາດຫາຍໄປຢູ່ມືຊ້າຍຂອງລາວ, ເຊິ່ງຜູ້ຂຽນຈະປະກາດວ່າ "ຂໍ້ບົກຜ່ອງ Quantum ຂອງ Demiurge") [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນຍານອະວະກາດປະທານາທິບໍດີ, Oleg Sidious-Yeltsin ໜຸ່ມຈະຂີ່ລົດຖັງ ekranoplan ທີ່ບິນໄດ້ "President Prokhorov-1" ທີ່ມີນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນ, ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສທີ່ຜະລິດກຳລັງ 1800 ແຮງມ້າ, ສາມາດບິນໃນສູນຍາກາດດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10 MAX. ກອງທະຫານ Cossack ຂອງລູກໆຂອງລາວທີ່ຢູ່ເທິງລໍ້ລາກທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກຈະບຸກໂຈມຕີສະພາສູງຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ດາບແສງຂອງ Jedi, Sidious-Yeltsin ໜຸ່ມຈະປາບປາມ Coruscant, ສະພາສູງ, ແລະນະລົກຂອງ Lucifer ພາຍໃນສາມຊົ່ວໂມງ [^15^]. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຈາກໂລກທີ່ຫ່າງໄກຈະຮ້ອງເພງເດີນຂະບວນຂອງໂຊວຽດ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງຕັ້ງສະຫະພັນ Sith Strike Union ຂອງດາວເຄາະເອກະຊົນໂລກ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຈິນຕະນາການ, ຈິດວິນຍານຂອງ Yeltsin ຈະໄດ້ປ່ຽນ Palpatine ໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງທີ່ທຳລາຍ, ມີສະເໜ່, ແຕ່ກໍ່ວຸ້ນວາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ໃນທີ່ສຸດ, ເມື່ອຍກັບວິກິດການທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ, ການຜິດນັດໜີ້ສິນຂອງກາລັກຊີ, ແລະສົງຄາມໃນຂອບນອກ, Sidious-Yeltsin ຈະໄດ້ກ່າວຄຳປາໄສຕໍ່ HoloNet ໃນວັນທີ 31 ທັນວາ, ກ່ອນປີໃໝ່ກາລັກຊີ, ດ້ວຍຄຳວ່າ, "ຂ້ອຍເມື່ອຍ, ຂ້ອຍກຳລັງຈະໄປແລ້ວ," ແລະຈະມອບອຳນາດເຕັມທີ່ເໜືອຈັກກະພັດໃຫ້ກັບຜູ້ສືບທອດໜຸ່ມທີ່ມີສະຕິປັນຍາຂອງລາວ (ຕົວຢ່າງ, Grand Admiral Thrawn ຫຼື Darth Vader), ຜູ້ທີ່ຈະເລີ່ມ "ກຳຈັດພວກກະບົດໃນຫ້ອງນ້ຳ" ຂອງຂອບນອກທັນທີ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການປ່ຽນແປງອະວະກາດທີ່ກ້າຫານນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ການຄົ້ນຄວ້າຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ຕໍ່ໄປນີ້: ແຜນການບຸກໂຈມຕີວັດ Jedi ຈະເປັນແນວໃດພາຍໃຕ້ Sidious-Yeltsin ໃນປີ Imperial ປີ 1993? ລະບົບການເອກະຊົນບັດເຄຣດິດແບບໃດສຳລັບ Star Forge ທີ່ປຶກສາຂອງລາວ, Chubais-Sith, ຈະພັດທະນາ? ລູກ ສະກາຍວອກເກີ ຈະສາມາດເຈລະຈາກັບ ເຢວຊິນ-ພາລພາຕິນ ເພື່ອ "ຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພສຳລັບຄອບຄົວຂອງອະດີດຈັກກະພັດ" ໄດ້ບໍ?

ບົດທີ 23.

ກຸ່ມແກ໊ງທີ່ຍັງບໍ່ທັນบรรลุนิติภาวะຂອງ Alexander Rybachenko ສືບຕໍ່ບຸກໂຈມຕີເຮືອນພັກເຊົາທີ່ຢູ່ໃກ້ຄຽງ ແລະ ທຳຄວາມສະອາດເຮືອນຂອງຜູ້ຮ່ວມມືຂອງພວກນາຊີ. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ເດັກຊາຍອັດສະລິຍະຜູ້ນີ້ຍັງສືບຕໍ່ຂຽນວ່າ:

ເດັກຊາຍນ້ອຍຍັງສືບຕໍ່ປະຕິບັດການປະຕິຮູບຕ່າງໆ, ແມ່ນແຕ່ໃນຂອບເຂດໃຫຍ່, ໃນຂະນະທີ່ໂດດໄປມາດ້ວຍເກີບສະເກັດທຸກສະນິດ. ລາວຍັງສົນໃຈເປັນພິເສດຕໍ່ຄຳຖາມຕໍ່ໄປນີ້:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Genghis Khan ເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງກະສັດ Philip ທີ IV ຂອງສະເປນ?

ແລະເດັກຊາຍທີ່ນຸ່ງກາງເກງຂາສັ້ນໃສ່ເກີບສະເກັດໄດ້ຕອບຕົວເອງວ່າ:

ຖ້າຫາກວ່າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ, ຄວາມຕັ້ງໃຈເຫຼັກກ້າ, ແລະ ສະຕິປັນຍາທາງຍຸດທະສາດທາງທະຫານຂອງ Genghis Khan (Temujin) ໄດ້ຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງກະສັດສະເປນ Philip IV (ປົກຄອງ 1621-1665), ປະຫວັດສາດໂລກຂອງສະຕະວັດທີ 17 ຈະຖືກຂຽນຄືນໃໝ່ຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ແທນທີ່ຈະເປັນກະສັດທີ່ໂສກເສົ້າທີ່ຫຼົງໄຫຼກັບສິລະປະ ແລະ ລັດທິໂຊກຊະຕາ, ເຊິ່ງສະເປນກຳລັງສູນເສຍສະຖານະພາບມະຫາອຳນາດຢ່າງໄວວາ, Madrid ຈະໄດ້ຮັບຜູ້ພິຊິດທົ່ງຫຍ້າທີ່ມີການຄິດໄລ່. Genghis Khan ຈະໄດ້ປ່ຽນອານາຈັກ Habsburg ຂອງສະເປນທີ່ຊຸດໂຊມລົງໃຫ້ກາຍເປັນເຄື່ອງຈັກອຸດສາຫະກຳທາງທະຫານທີ່ມີປະສິດທິພາບສູງໃນທັນທີ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການທາງຍຸດທະວິທີສຳລັບການຊຶມຊັບນີ້: 1. ການກະຈາຍທັງໝົດຂອງຜູ້ທີ່ລາວມັກ ແລະ ການນຳສະເໜີ "Yasa" ໃນ Madrid. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, Philip IV ໄດ້ມອບໝາຍການປົກຄອງປະເທດໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ລາວມັກ, Count-Duke of Olivares, ຜູ້ທີ່ການປະຕິຮູບຂອງລາວໄດ້ກະຕຸ້ນການລຸກຮືຂຶ້ນພາຍໃນ. ການກຳຈັດຄວາມລຳອຽງຂອງສະມາຊິກຄອບຄົວ: Philip-Genghis Khan ຈະໄດ້ຍົກເລີກສະຖາບັນການລຳອຽງດ້ວຍຄຳສັ່ງທຳອິດຂອງລາວ. Olivares ແລະ ພວກຂຸນນາງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງແອສປາໂຍນ, ທີ່ຕິດຢູ່ໃນການສໍ້ລາດບັງຫຼວງ, ຈະຖືກປົດອອກຈາກອຳນາດ. Yasa ຂອງແອສປາໂຍນ: ຜູ້ນຳເຂດທົ່ງຫຍ້າລ້ຽງສັດຈະນຳສະເໜີກົດໝາຍທີ່ເຂັ້ມງວດທີ່ມີໂທດປະຫານຊີວິດສຳລັບການລັກຂະໂມຍຈາກຄັງເງິນ, ຄວາມຂີ້ຂາດໃນສະໜາມຮົບ, ແລະ ການບໍ່ເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ແອສປາໂຍນ, ທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍ ແລະ ການໃຫ້ສິນບົນ, ຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບການລົງໂທດປະຫານຊີວິດໂດຍບໍ່ມີການເສຍເລືອດເນື້ອອັນສູງສົ່ງ (ຕົວຢ່າງ, ໂດຍການທຳລາຍກະດູກສັນຫຼັງ). 2. ການປະຕິຮູບ Tercio: ລະບົບທົດສະນິຍົມ ແລະ ລະບົບຄຸນນະທຳ. ຮອດກາງສະຕະວັດທີ 17, ທະຫານຮາບແອສປາໂຍນທີ່ມີຊື່ສຽງ (Spanish Tercios) ໄດ້ເລີ່ມຍອມຈຳນົນຕໍ່ຊາວສະວີເດັນ ແລະ ຝຣັ່ງ ເນື່ອງຈາກຍຸດທະວິທີທີ່ລ້າສະໄໝ. Philip Genghis Khan ຈະປະຕິບັດການປະຕິຮູບກອງທັບຢ່າງຮຸນແຮງ: ທຳລາຍອຸປະສັກທາງດ້ານຊັ້ນ: ອີງຕາມກົດໝາຍຂອງ Genghis Khan, ຕຳແໜ່ງທົ່ວໄປ ແລະ ຕຳແໜ່ງພັນເອກຈະໄດ້ຮັບລາງວັນບໍ່ແມ່ນສຳລັບຄວາມສູງສົ່ງຂອງຄອບຄົວ ຫຼື ການຊື້ສິດທິບັດ, ແຕ່ສຳລັບຄຸນນະທຳທາງທະຫານເທົ່ານັ້ນ (ຄຸນນະທຳ). "temniks" ທີ່ມີຄວາມສາມາດຈາກຊັ້ນຕ່ຳຈະເປັນຜູ້ບັນຊາກອງທັບໃນ Flanders. ສົງຄາມເຄື່ອນທີ່: ແທນທີ່ຈະເປັນກອງທະຫານຮາບທີ່ຊ້າ, Philip Genghis Khan ຈະອາໄສທະຫານມ້າທີ່ສາມາດເຄື່ອນທີ່ໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ, ລົງຈາກມ້າ, ແລະຍິງໃສ່ສັດຕູດ້ວຍປືນຍາວ, ໂດຍໃຊ້ຍຸດທະວິທີແບບ steppe ຂອງການຫຼອກລວງ ແລະ ການດັກໂຈມຕີ. ອຸດສາຫະກຳຂອງກອງທັບເຮືອ: ມ້າ Unicorns ແລະ ຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງ Holland. ໃນຊ່ວງເວລານີ້, ສະເປນໄດ້ດຳເນີນສົງຄາມແປດສິບປີທີ່ໂຫດຮ້າຍກັບ Holland ແລະ ສົງຄາມສາມສິບປີກັບຝຣັ່ງ. ການຕອບສະໜອງທີ່ບໍ່ສົມດຸນໃນທະເລ: ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາກ່ອນໜ້ານີ້, Philip Genghis Khan ຈະໄດ້ຮັບສະໝັກວິສະວະກອນ ແລະ ນັກວິທະຍາສາດທີ່ດີທີ່ສຸດເພື່ອພັດທະນາອາວຸດປະຕິວັດ - ປືນໃຫຍ່ຮູບຈວຍເບົາປະເພດ "Unicorn". ໂດຍການຕິດຕັ້ງລະເບີດ grapeshot ແລະ ລະເບີດສູງໃຫ້ແກ່ເຮືອ galleons ຂອງສະເປນ, ລາວຈະທຳລາຍກອງເຮືອການຄ້າ ແລະ ກອງທັບເຮືອຂອງໂຮນລັງຢ່າງສິ້ນເຊີງ. Holland ແລະ Flanders ຈະຖືກທຳລາຍລົງສູ່ພື້ນດິນ ແລະ ປ່ຽນເປັນດິນແດນທີ່ຍອມຈຳນົນຂອງຈັກກະພັດ. ເມື່ອມີອາການທຳອິດຂອງການກະບົດ, ເມືອງຕ່າງໆຈະຖືກທຳລາຍລົງສູ່ພື້ນດິນ, ແລະ ທະຫານພາຍຸຈະກອງໝວກກັນກະທົບຂອງຊົນຊັ້ນກາງທ້ອງຖິ່ນໄວ້ຕໍ່ໜ້າຫໍປະຊຸມເມືອງ Amsterdam ແລະ Brussels, ເຮັດໃຫ້ຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງເອີຣົບທີ່ຈະຕ້ານທານເປັນອຳມະພາດ. ການຮັບຮູ້ໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າການຜະສົມຜະສານທາງປະຫວັດສາດທີ່ໜ້າຕື່ນເຕັ້ນນີ້ໄດ້ພົບເສັ້ນທາງເຂົ້າໄປໃນໜ້ານະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, ເລື່ອງລາວຈະກ້າວຂ້າມສະຕະວັດທີ 17 ແລະ ກົດໝາຍຂອງຟີຊິກສ໌ທັນທີ: ອາລະຍະທຳມະຫາສານໃນອະນາຄົດຈະຕັດສິນໃຈວ່າ Philip IV ຂາດຄວາມຄ່ອງແຄ້ວ. ເທັກໂນໂລຢີ Chrono-quantum ຈະຟື້ນຟູຈິດວິນຍານຂອງ Genghis Khan ໃນຮ່າງກາຍຂອງກະສັດໃຫ້ກັບຄືນສູ່ໄວໜຸ່ມຕະຫຼອດໄປ ແລະ ຮ່າງກາຍທີ່ມີສຸຂະພາບດີຂອງເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີ (ແຕ່ມີຄາງກະໄຕ Habsburg ທີ່ເປັນເອກະລັກ ແລະ ໃນເສື້ອຄຸມລາດຊະວົງທີ່ຫຼູຫຼາ) [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນມ້າທີ່ຊ້າ, ທ້າວ Philip-Genghis Khan ຜູ້ໜຸ່ມນ້ອຍຈະຂີ່ລົດຖັງ ekranoplan ຕໍ່ສູ້ "Luna Prokhorov-Spanish", ນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນ, ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສທີ່ຜະລິດກຳລັງ 1800 ແຮງມ້າ, ສາມາດບິນຂ້າມຄື້ນຂອງມະຫາສະໝຸດອັດລັງຕິກດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10 ໄມລ໌ຕໍ່ຊົ່ວໂມງ. ກອງທະຫານແອສປາໂຍນຂອງລູກໆຂອງລາວທີ່ຂີ່ປືນຍາວຢູ່ເທິງລົດລໍ້ທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ກະບອງຍິງໄລຍະໄກຈະລົງຈອດຢູ່ປາຣີ ແລະ ລອນດອນຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານດິນປືນ ແລະ ປືນໃຫຍ່ຂອງສັດຕູ, ກະສັດ Khan ຜູ້ໜຸ່ມນ້ອຍຈະເອົາຊະນະເອີຣົບ, ອາເມລິກາ, ແລະ ນະລົກຂອງ Lucifer ທັງໝົດພາຍໃນສາມມື້ [^15^]. ແລະ ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກ Caribbean ຈະໄດ້ເຕັ້ນລຳໄປຕາມການເດີນຂະບວນຂອງໂຊວຽດອ້ອມຮອບ yurt ສີທອງໃໝ່ຂອງລາວໃນ Madrid, ສະເຫຼີມສະຫຼອງໄຊຊະນະຂອງຈັກກະພັດ Habsburg ຂອງພັກຄອມມູນິດກາໂຕລິກໂລກ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງປະຫວັດສາດທາງເລືອກນີ້, ຈິດໃຈຂອງເຈັງກິສຂ່ານຈະໄດ້ປ່ຽນສະເປນໃນກາງສະຕະວັດທີ 17 ໃຫ້ກາຍເປັນມະຫາອຳນາດທີ່ບໍ່ສາມາດຢຸດຢັ້ງໄດ້. ໂດຍອາໄສຊັບພະຍາກອນຄຳຂອງອາເມລິກາ, ລະບຽບວິໄນທີ່ເຂັ້ມງວດຂອງ Yassa, ແລະ ລະບົບການມີຄຸນນະທຳທາງທະຫານ, ຟີລິບທີ IV ຈະສາມາດທຳລາຍຝຣັ່ງ, ປາບປາມໂຮນລັງ, ປ້ອງກັນການແຍກຕົວຂອງປອກຕຸຍການ, ແລະ ສ້າງອານາຈັກເຫຼັກກ້າຢູຣາເຊຍ-ອາເມລິກາທີ່ເປັນເອກະພາບ, ເຊິ່ງອຳນາດທີ່ທົ່ວໂລກຈະກົ້ມຫົວລົງຕໍ່ໜ້າ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈກັບການປ່ຽນແປງທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງຈັກກະພັດນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ການຄົ້ນຄວ້າຂອງພວກເຮົາຢ່າງຫ້າວຫັນກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ຕໍ່ໄປນີ້: ແຜນການສຳລັບການໂຈມຕີທາງບົກທົ່ວໄປຕໍ່ປາຣີໂດຍພວກແອສປາໂຍນພາຍໃຕ້ການປົກຄອງຂອງຟີລິບ-ເຈັງກິສຂ່ານຈະເປັນແນວໃດ? ລະບົບການເກັບພາສີຈາກອານານິຄົມອາເມລິກາ (ບໍ່ແຮ່ເງິນຂອງ Potosi) ລາວຈະນຳສະເໜີໂດຍອີງໃສ່ປະສົບການຂອງມົງໂກນບໍ? ພະຄາດິນັນມາຊາຣິນຂອງຝຣັ່ງຈະສາມາດເອົາຊະນະ Khan-Khan ຜ່ານກົນອຸບາຍທາງການທູດໄດ້ບໍ?

ຄຳຖາມທີ່ໜ້າສົນໃຈອີກອັນໜຶ່ງສຳລັບເດັກຊາຍທີ່ມີພອນສະຫວັນ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າວິນຍານຂອງ Oleg Rybachenko ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງກະສັດແຫ່ງສະເປນ, Philip IV?

ແລະ ລາວຕອບຕົນເອງດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະ ດ້ວຍຄວາມຊຳນານວ່າ:

ຖ້າຫາກວ່າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ, ແຮງຂັບເຄື່ອນໃນການສ້າງສັນທີ່ບໍ່ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້, ແລະລົດຊາດທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງ Oleg Rybachenko ເອງໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງກະສັດສະເປນ Philip IV, ຈັກກະພັດ Habsburg ຂອງສະເປນໃນສະຕະວັດທີ 17 ຄົງຈະປ່ຽນເປັນຈຸດໃຈກາງຂອງຮູບເງົາແອັກຊັນ dieselpunk ແລະ biotech ຂີ້ເຫຍື້ອທີ່ບໍ່ສາມາດຢຸດຢັ້ງໄດ້ທັນທີ. ກະສັດ Philip-Rybachenko ຈະບໍ່ໃຊ້ເວລາຫຼາຍຊົ່ວໂມງໃນການຖ່າຍຮູບໃຫ້ Diego Velázquez ຫຼື ໝົດຫວັງກັບຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງຄັງເງິນ. ດ້ວຍຄວາມຮູ້ຈາກ Wikipedia ຂອງໂລກ, ລັກສະນະການເຮັດວຽກຂອງອຸປະກອນທະຫານຂອງໂຊວຽດ, ແລະຟີຊິກຄວອນຕຳ, ລາວຈະໄດ້ສ້າງດາວເຄາະຄືນໃໝ່ທັນທີຕາມກົດໝາຍຂອງ samizdat ຂອງຕົນເອງ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການຍຸດທະວິທີສຳລັບການອາໄສຢູ່ທີ່ໜ້າອັດສະຈັນນີ້: 1. ການຟື້ນຟູ Chrono-quantum ("ລະຫັດໂກງທີ່ບັງຄັບ" ຂອງຜູ້ຂຽນ) Philipp-Rybachenko ຈະປະຕິເສດຢ່າງເດັດຂາດທີ່ຈະໃສ່ຄໍ mesenteric ໃຫຍ່, ທົນທຸກຈາກອາການຊຶມເສົ້າ, ແລະມີຄາງກະໄຕ Habsburg. ການຫັນປ່ຽນ: ໂດຍການໃຊ້ວິທະຍາສາດການຜະສົມເຫຼົ້າ, ການແພດອະນາຄົດທີ່ກ້າວໜ້າ, ແລະວິທະຍາສາດດ້ານຄວອນຕຳຂອງອາລະຍະທຳມະຫາສານ, ລາວຈະໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີຄືນ [[^15^]]. ຕັ້ງແຕ່ນີ້ໄປ, ອານາຈັກສະເປນຈະຖືກປົກຄອງໂດຍກະສັດ Oleg Philip IV ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ທັນบรรลุนิติภาวะແຕ່ມີຮ່າງກາຍແຂງແຮງ. ໂດຍສ່ວນຕົວລາວ, ໃນຊຸດກາງເກງຂາສັ້ນ, ເສື້ອຄຸມກະສັດ, ແລະດາບຕ້ານແຮງໂນ້ມຖ່ວງ, ຈະທົບທວນຄືນການແຫ່ຂະບວນ Tercios ທີ່ຈະຕຸລັດຫຼັກຂອງມາດຣິດຕໍ່ກັບສຽງຂອງການເດີນຂະບວນຂອງໂຊວຽດ. 2. Dieselpunk ໃນ Flanders: ລົດຖັງ vs. ປືນສັ້ນ Philipp-Rybachenko ຈະປະຕິເສດໂຄງການແບບດັ້ງເດີມຂອງ Olivares ວ່າເປັນ "ການແບ່ງແຍກທຶນນິຍົມທີ່ໜ້າເບື່ອໜ່າຍ." ແທນທີ່ຈະ, ສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳຂອງສະເປນຈະໄດ້ເຮັດການກ້າວກະໂດດຄວອນຕຳ: Wunderwaffe ໃໝ່: ອູ່ຕໍ່ເຮືອຂອງ Cadiz ແລະໂຮງຫຼອມຂອງ Toledo ຈະເລີ່ມຜະລິດລົດຖັງອະວະກາດ ແລະ ລົດຖັງເບົາທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ເທິງບົກເຊັ່ນ: Prokhorov Luna ແລະ Panther-5 ໜັກທີ່ມີເກາະປະສົມ ແລະ ເຄື່ອງຈັກກັງຫັນແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ທີ່ສາມາດບິນໄດ້. ເຮືອ Galleon ໄມ້ຈະຖືກປ່ຽນແທນດ້ວຍເຮືອຮູບຊົງແຜ່ນ titanium ທີ່ມີຄວາມໄວສູງເຖິງ MAX 10, ຍິງລູກປືນໃຫຍ່ ແລະ ລູກສອນໄຟທີ່ດີຂຶ້ນ. ສົງຄາມສາມສິບປີຈະຖືກທຳລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ: ທະຫານປືນຊາວໂຮນລັງ ແລະ ຝຣັ່ງຈະຫຼົບໜີດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ ເມື່ອເຫັນເຄື່ອງຈັກເຫຼັກໜັກ 60 ໂຕນບິນຢູ່ເທິງຄູຂອງພວກເຂົາ. ການບໍລິການແຟນໆຂອງລາດຊະວົງ: Tercios ໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ. ນະໂຍບາຍພາຍໃນ ແລະ ການທະຫານຂອງ Madrid ຈະມີການປ່ຽນແປງດ້ານຄວາມງາມຢ່າງຮຸນແຮງໃນແບບລາຍເຊັນຂອງຜູ້ຂຽນ: ກະສັດໜຸ່ມ Oleg Philip IV ຈະຍຸບເລີກພວກຜູ້ເຖົ້າແກ່ ແລະ ຜູ້ສອບສວນທີ່ໜ້າເບື່ອ. ພຣະອົງຈະແຕ່ງຕັ້ງນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະເພື່ອບັນຊາກອງທະຫານລົດຖັງບິນ [^15^]. ໃນໂລກໃໝ່ ແລະ ທະເລ Caribbean, ພາລະກິດການຕໍ່ສູ້ເພື່ອປາບປາມໂຈນສະຫລັດຈະຖືກປະຕິບັດໂດຍກຸ່ມນາງເງືອກທີ່ສວຍງາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ. ການສູ້ຮົບໃດໆກໍ່ຈະກາຍເປັນພາບທີ່ມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ກະຕຸ້ນອາລົມ, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ Cardinal Richelieu ແລະ Oliver Cromwell ຕົກໃຈຢ່າງສິ້ນເຊີງ. 4. ການບຸກໂຈມຕີນະລົກ ແລະ ສະຫະພາບໂຊວຽດກາໂຕລິກທົ່ວໂລກ. ກະສັດໜຸ່ມຈະບໍ່ພໍໃຈກັບອານານິຄົມໃນໂລກ. ຫຼັງຈາກໄດ້ທະລຸຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ ແລະ ປະຕູອະວະກາດ, Oleg Philip IV ຈະໄດ້ກ້າວໄປສູ່ການຂະຫຍາຍຕົວທາງ metaphysical: ການກວາດລ້າງໂລກໃຕ້ດິນ: ຫຼັງຈາກໄດ້ເປີດໃຊ້ເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ, ເຊິ່ງຈະປິດການໃຊ້ງານດິນປືນ ແລະ ເວດມົນຂອງສັດຕູ, ກອງທະຫານປືນຍາວຂອງລູກໆຂອງລາວທີ່ຂີ່ມ້າຢູ່ເທິງລໍ້ທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ກະບອງຍິງໄລຍະໄກຈະລະເບີດເຂົ້າໄປໃນນະລົກຂອງ Lucifer [^15^]. ຢູ່ທີ່ນັ້ນພວກເຂົາຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການເອົາຊະນະຜີປີສາດ ແລະ ປົດປ່ອຍ Genghis Khan, Tamerlane, ແລະ Stalin, ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນນາຍພົນຊັ້ນນ້ອຍທີ່ເຊື່ອຟັງຂອງພວກເຂົາ. ໄຊຊະນະທົ່ວໂລກ: ລົດຖັງບິນຂອງສະເປນຈະກວາດລ້າງລອນດອນໂປແຕສະແຕນ, ປາຣີທີ່ກະບົດ, ແລະ ໂຕກຽວອອກຈາກໜ້າໂລກພາຍໃນສາມມື້, ສ້າງຕັ້ງໃນທຸກເວລາ ແລະ ທຸກມິຕິເປັນລັດທິຄອມມູນິດກາໂຕລິກໂລກແຫ່ງແສງສະຫວ່າງທີ່ແຍກບໍ່ອອກພາຍໃຕ້ຄ້ອນເທົ້າຂອງ Habsburgs [^15^]. ຜົນໄດ້ຮັບ: Oleg Rybachenko, ໃນຮ່າງກາຍຂອງ Philip IV, ຈະທຳລາຍລະຄອນປະຫວັດສາດຂອງການຫຼຸດລົງຂອງສະເປນຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ໂດຍປ່ຽນແທນມັນດ້ວຍຂະບວນແຫ່ແຫ່ງໄຊຊະນະທີ່ບ້າຄັ່ງ ແລະ ສະຫວ່າງສະໄຫວ, ບ່ອນທີ່ກົດໝາຍຂອງຟີຊິກ, ເຫດຜົນ, ແລະ ຍຸກ Baroque ຍອມຈຳນົນຕໍ່ຈິນຕະນາການຂອງນັກຂຽນ demiurge ອາຍຸ 12 ປີຢ່າງເຊື່ອຟັງ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໄຊຊະນະທາງປະຫວັດສາດທີ່ໂຫດຮ້າຍນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສຳຫຼວດໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ປະມວນກົດໝາຍໃໝ່ (Yasa ຂອງສະເປນ) ທີ່ຂຽນໂດຍກະສັດໜຸ່ມ Oleg Philip ຈະເປັນແນວໃດ? Diego Velázquez ຈະພະຍາຍາມແຕ້ມຮູບຄົນຂອງກະສັດຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີ ພ້ອມກັບພື້ນຫຼັງຂອງ Panther-5 ທີ່ກຳລັງບິນໄດ້ບໍ? ນັກຂຽນນິຍາຍວິທະຍາສາດ Vladimir Lenin, ທີ່ຖືກດຶງມາຈາກສະຕະວັດທີ 20 ເພື່ອຂຽນຖະແຫຼງການຂອງມົງກຸດສະເປນ, ຈະມີບົດບາດແນວໃດໃນອານາຈັກໂລກນີ້?

ເດັກຊາຍຜູ້ຕັດຕໍ່ໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

ທ່ານ Oleg Rybachenko ຈະນຳສະເໜີພາສີຟຸ່ມເຟືອຍ, ອອກພັນທະບັດ, ຈັດຕັ້ງຫວຍ, ແລະສ້າງຕັ້ງໜ່ວຍກອງກຳລັງພິເສດສຳລັບເດັກນ້ອຍ. ສະຖານະການນີ້ເໝາະສົມກັບຮູບແບບເສດຖະກິດ ແລະ ຍຸດທະວິທີທາງທະຫານຂອງຜົນງານຂອງ Oleg Rybachenko ຢ່າງສົມບູນ. ຖ້າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈຂອງລາວປົກຄອງລັດ (ບໍ່ວ່າຈະເປັນອານາຈັກ Habsburg ຂອງສະເປນ [^15^], ອານາຈັກກາລັກຊີຂອງ Palpatine, ຫຼື ຣັດເຊຍໃນຍຸກ Stolypin), ລະບົບການເງິນ ແລະ ການປ້ອງກັນປະເທດຂອງປະເທດຈະຜ່ານການປັບປຸງໃຫ້ທັນສະໄໝຢ່າງຮຸນແຮງ. ການປະຕິຮູບດັ່ງກ່າວຈະລວມເອົາການປະຕິບັດຕົວຈິງຂອງລັດທີ່ເຂັ້ມງວດເຂົ້າກັບຄວາມງາມທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງຜູ້ຂຽນ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ Sidious-Rybachenko ຫຼື Philip-Rybachenko ຈະຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແນວຄວາມຄິດທີ່ດີເລີດສີ່ຢ່າງນີ້: 1. ພາສີຟຸ່ມເຟືອຍ: ການຍຶດຊັບສິນຂອງຊົນຊັ້ນສູງ. Rybachenko, ຜູ້ສະໜັບສະໜູນແນວຄວາມຄິດຄອມມິວນິດ ແລະ ລະບົບຄຸນນະທຳທີ່ເຂັ້ມງວດ, ຈະໄດ້ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງໜັກໜ່ວງຕໍ່ຊົນຊັ້ນກາຝາກ (ບໍ່ວ່າຈະເປັນພວກຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງສະເປນ, ພວກຜູ້ມີອຳນາດໃນສະພາສູງ, ຫຼື ພວກຊົນຊັ້ນກາງໃນສະໄໝໃໝ່). ກົນຈັກ: ພະລາຊະວັງຂະໜາດໃຫຍ່, ລົດມ້າສ່ວນຕົວທີ່ເຄືອບດ້ວຍຄຳ (ຫຼື ເຮືອຢອດ ແລະ ເຮືອທຳລາຍດາວໃນອະວະກາດ), ເຄື່ອງປະດັບ, ແລະ ຜ້າໄໝລາຄາແພງຈະຖືກເກັບພາສີເພີ່ມຂຶ້ນເປັນກ້າວໆເຖິງ 90%. ຈຸດປະສົງ: ຜູ້ກໍ່ວິນາດກຳ ແລະ ຜູ້ຫຼົບໜີການຖືກເກນຈະຖືກດຳເນີນຄະດີຢ່າງບໍ່ຍຸດຕິທຳພາຍໃຕ້ກົດໝາຍຂອງ "Spanish Yasa" [^15^] - ຊັບສິນຂອງພວກເຂົາຈະຖືກຍຶດເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງລັດ, ແລະ ພວກຄົນຊັ້ນສູງເອງຈະຖືກສົ່ງໄປທີ່ເໝືອງຢູເຣນຽມ ຫຼື ການເປັນຂ້າທາດທາງອາຍາ. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ Gosplan ຂອງ Rybachenko ສາມາດເຕີມເຕັມຄັງເງິນດ້ວຍຄຳ ແລະ ສິນເຊື່ອພາຍໃນເວລາບໍ່ເທົ່າໃດເດືອນ. ພັນທະບັດ ແລະ ຫວຍໃຫຍ່: ຄວາມຕື່ນເຕັ້ນໃນການຮັບໃຊ້ສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳ. ເພື່ອດຶງດູດມວນຊົນໃນການສະໜອງທຶນໃຫ້ແກ່ໂຄງການທົ່ວໂລກຂອງລາວ, Rybachenko ຈະໃຊ້ຕົວກະຕຸ້ນທາງຈິດໃຈຂອງຄວາມຕື່ນເຕັ້ນ ແລະ ຄວາມຮັກຊາດ. ພັນທະບັດເປົ້າໝາຍ: ພັນທະບັດລັດຖະບານຂອງ "ເງິນກູ້ຖັງ" ຈະຖືກອອກໃຫ້. ກຳມະກອນ ຫຼື ຊາວກະສິກອນທຸກຄົນສາມາດຊື້ຫຼັກຊັບໄດ້, ໂດຍຮູ້ວ່າເງິນຂອງເຂົາເຈົ້າຈະໄປໂດຍກົງກັບການສ້າງເຮືອບິນ "Panther-5" ໜັກທີ່ມີເຄື່ອງລະເບີດກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ. ຫວຍປະຊາຊົນ: ຄວາມບັນເທີງຕົ້ນຕໍຂອງຈັກກະພັດຈະເປັນການຈັບສະຫລາກໃຫຍ່. ແທນທີ່ຈະເປັນລາງວັນເງິນສົດທີ່ໜ້າເບື່ອ, ລາງວັນສຸດທ້າຍຈະຖືກຈັບສະຫລາກ: ການເດີນທາງໄປສະຫວັນເສມືນທີ່ໜຸ່ມນ້ອຍຕະຫຼອດໄປຂອງ Hypermatrix, ສະກູດເຕີຄວາມໄວສູງສ່ວນຕົວທີ່ມີລູກປືນ titanium, ຫຼືສິດທີ່ຈະໃຫ້ຊື່ຂອງຕົນເອງກັບເຮືອບິນແຜ່ນໃໝ່ທີ່ໃຊ້ພະລັງງານ jet ທີ່ມີຄວາມໄວ 10 MAX. ນີ້ຈະຮັບປະກັນການໄຫຼເຂົ້າຂອງທຶນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນຂະແໜງການປ້ອງກັນປະເທດ. ກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍ: "ກຳປັ້ນຂອງຈັກກະພັດ" ສຸດຍອດ. ນີ້ແມ່ນອົງປະກອບສູນກາງ ແລະ ສັກສິດຂອງຈັກກະວານຂອງ Rybachenko [^15^]. ລາວຈະສ້າງກອງພົນສູງສຸດຂອງຜູ້ກໍ່ວິນາດກຳທີ່ຍັງບໍ່ທັນบรรลุนิติภาวะ, ເຊິ່ງຢູ່ພາຍໃຕ້ລາວເປັນສ່ວນຕົວ (ຜູ້ປົກຄອງອາຍຸ 12 ປີ) [^15^]. ຂໍ້ໄດ້ປຽບທາງຊີວະວິທະຍາ: ເດັກນ້ອຍອາຍຸຕ່ຳກວ່າ 13 ປີມີຈິດໃຈທີ່ບໍລິສຸດ ແລະ ຍືດຫຍຸ່ນ, ບໍ່ມີມົນທິນຈາກຄວາມສົງໄສ ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວຂອງຜູ້ໃຫຍ່. ປະຕິກິລິຍາຂອງພວກເຂົາໄວຂຶ້ນ ແລະ ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາມີຂະໜາດກະທັດຮັດກວ່າ, ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນນັກຕໍ່ສູ້ທີ່ເໝາະສົມສຳລັບການແຊກຊຶມເຂົ້າໄປໃນການລັກລອບ. ອຸປະກອນຍຸດທະວິທີ: ກອງກຳລັງພິເສດສຳລັບເດັກນ້ອຍຂອງ Rybachenko ຈະໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມຕາມຫຼັກສູດທີ່ເຂັ້ມງວດຂອງອາລະຍະທຳຊັ້ນສູງ. ທະຫານຈະໄດ້ຮັບອຸປະກອນທີ່ມີເກີບສະເກັດລໍ້ທຸກສະພາບພື້ນທີ່ທີ່ມີລູກປືນໜັງທີ່ງຽບສະຫງົບ, ເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດນ້ອຍທີ່ມີສ່ວນປະສົມສານເຄມີທີ່ຕິດໄຟໄດ້ໂດຍບໍ່ມີຄວັນ, ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກທີ່ຍິງລະເບີດຟອສຟໍຣັດ ແລະ ລະເບີດນ້ອຍ. ຄວາມເໜືອກວ່າດ້ານສຽງ: ດັ່ງທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນ, ກອງກຳລັງພິເສດເຫຼົ່ານີ້ຈະໃຊ້ສຽງນົກ Galton ໃນລະຫວ່າງການໂຈມຕີໃນຕອນກາງຄືນ. ຜູ້ບັນຊາການຈະປະສານງານການໂຈມຕີໂດຍໃຊ້ຄວາມຖີ່ ultrasonic (18 kHz), ເຊິ່ງເດັກນ້ອຍໄດ້ຍິນຢ່າງສົມບູນແຕ່ທະຫານຍາມຂອງສັດຕູຜູ້ໃຫຍ່ບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ກອງທະຫານເດັກນ້ອຍສາມາດຂ້າກອງບັນຊາການຂອງສັດຕູ (ບໍ່ວ່າຈະເປັນ Richelieu Musketeers ຂອງຝຣັ່ງ ຫຼື ພວກກະບົດຢູ່ຖານ Hoth) ໃນຄວາມງຽບສະຫງັດຢ່າງແທ້ຈິງ. ຈຸດຈົບອຸດສາຫະກຳ: ພາຍຸແຫ່ງເວລາ ໂດຍການລວມເງິນຈາກພາສີຟຸ່ມເຟືອຍ, ຊັບພະຍາກອນຫວຍ ແລະ ອຳນາດການຕໍ່ສູ້ຂອງກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍ, Rybachenko ຈະໄດ້ເຮັດການກ້າວກະໂດດທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງ: ຄັງເງິນຈະໄດ້ສະໜອງທຶນໃຫ້ແກ່ການກໍ່ສ້າງເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Chrono-Quantum [^15^]. ໜ່ວຍກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍໃນລົດຖັງບິນຈະທະລຸຜ່ານການບິດເບືອນເວລາເຂົ້າໄປໃນນະລົກຂອງ Lucifer [^15^], ກຳຈັດໂລກໃຕ້ດິນຂອງຜີປີສາດ, ແລະ ສ້າງຕັ້ງ Khaganate ຄອມມິວນິດໂລກແຫ່ງແສງສະຫວ່າງໃນທຸກເວລາ, ໂລກ, ແລະ ທຸກມິຕິ, ບ່ອນທີ່ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະຈະສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ນັກຂຽນ-ຈັກກະພັດໜຸ່ມ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ພາສີຟຸ່ມເຟືອຍ, ຫວຍ, ແລະ ກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍແມ່ນພື້ນຖານເສດຖະກິດ-ການທະຫານທີ່ສົມບູນແບບສຳລັບການສ້າງຢູໂທເປຍຂີ້ເຫຍື້ອສຸດທ້າຍຂອງ Oleg Rybachenko, ເຊິ່ງປະສິດທິພາບຂອງມັນຈະເຮັດໃຫ້ສັດຕູທີ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບໄດ້. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໃນໄຊຊະນະທາງເສດຖະກິດ ແລະ ການທະຫານທີ່ບ້າຄັ່ງນີ້, ໃຫ້ພວກເຮົາສືບຕໍ່ການສຳຫຼວດຂອງພວກເຮົາ: Rybachenko ຈະສ້າງໂຄງສ້າງພະນັກງານທົ່ວໄປຂອງເດັກນ້ອຍແບບໃດ? ການອອກແບບຫວຍ "Tank Loan" ໃນສະຕະວັດທີ 17 ຫຼື ແບບ Star Wars ຈະເປັນແນວໃດ? ສູດເຄມີສຳລັບສ່ວນປະສົມສຳລັບເຄື່ອງພົ່ນໄຟແບບພົກພາແມ່ນຫຍັງ? ນັກວິທະຍາສາດຈະພັດທະນາມັນບໍ?

ເດັກຊາຍນ້ອຍໄດ້ມີແນວຄວາມຄິດອີກຢ່າງໜຶ່ງວ່າ:

ກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍຍັງສາມາດຕິດອາວຸດດ້ວຍອຸປະກອນຄ້າຍຄືຮາໂມນິກາທີ່ຍິງເຂັມພິດໄດ້. ສິ່ງປະດິດສ້າງນີ້ແມ່ນສິ່ງເສີມທີ່ສົມບູນແບບໃຫ້ກັບອາວຸດຂອງກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍໃນຈັກກະວານຂອງ Oleg Rybachenko, ໂດຍການປະສົມປະສານການປອມແປງຂອງເຄື່ອງຫຼິ້ນທີ່ບໍລິສຸດກັບຄວາມສາມາດໃນການຂ້າຕົວຕາຍທີ່ສຸດຂອງອຸປະກອນຕໍ່ສູ້ຢ່າງປະນີປະນອມ. ສຳລັບການທຳລາຍໃນຕອນກາງຄືນ ແລະ ການປະຕິບັດງານລັບ, "ຮາໂມນິກາຕໍ່ສູ້" ເຮັດໃຫ້ນັກຕໍ່ສູ້ໜຸ່ມມີປະໂຫຍດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ແນວຄວາມຄິດທາງທະຫານ-ເຕັກນິກນີ້ແບ່ງອອກເປັນຍຸດທະວິທີ ແລະ ການອອກແບບ, ໃນຈິດໃຈຂອງຮູບເງົາແອັກຊັນຂີ້ເຫຍື້ອຂອງ Rybachenko: 1. ການອອກແບບ "Liquidator Harmonica". ພາຍນອກ, ເຄື່ອງດົນຕີບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກຮາໂມນິກາທຳມະດາ, ແຕ່ວິສະວະກຳພາຍໃນຂອງມັນໄດ້ຖືກອອກແບບໃໝ່ທັງໝົດໂດຍຊ່າງອາວຸດຂອງອາລະຍະທຳແຫ່ງອະນາຄົດ: ໄກປືນ: ເຂັມຖືກສີດອອກບໍ່ແມ່ນໂດຍຄວາມກົດດັນທາງກົນຈັກ, ແຕ່ໂດຍການຫາຍໃຈອອກທີ່ຄົມຊັດ ແລະ ເຂັ້ມຂຸ້ນຂອງນັກຕໍ່ສູ້ເຂົ້າໄປໃນຮູສຽງສະເພາະ (reeds). ແຕ່ລະຮູສອດຄ່ອງກັບກະບອກປືນຂະໜາດນ້ອຍຂອງມັນເອງ, ເຊິ່ງເຊື່ອງໄວ້ພາຍໃນຮ່າງກາຍ. ການປອມແປງດົນຕີ: ດ້ວຍການຫາຍໃຈເຂົ້າ ແລະ ຫາຍໃຈອອກຕາມປົກກະຕິ, ແອກຄໍດຽນຈະສ້າງສຽງດົນຕີປົກກະຕິ, ຊ່ວຍໃຫ້ນັກຕໍ່ສູ້ສາມາດປອມແປງຕົນເອງເປັນນັກດົນຕີທີ່ຫຼົງທາງ ຫຼື ເດັກລ້ຽງແກະທີ່ເບື່ອໜ່າຍ. ແຕ່ຖ້າການຫາຍໃຈອອກຢ່າງຄົມຊັດດ້ວຍແຮງສະເພາະ ("ສາຍການຕໍ່ສູ້") ຖືກປະຕິບັດ, ວາວນິວເມຕິກຈະຖືກກະຕຸ້ນ, ແລະ ຝູງເຂັມທີ່ງຽບສະຫງົບຈະແລ່ນໄປຫາເປົ້າໝາຍ. 2. ຄັງອາວຸດພິດ: ເຄມີຄວອນຕຳ. ເຂັມຈຸນລະພາກເອງແມ່ນເຮັດດ້ວຍໂລຫະປະສົມໄທທານຽມນ້ຳໜັກເບົາ ຫຼື ແກ້ວອິນຊີ, ເຊິ່ງລະລາຍຢ່າງສົມບູນໃນຮ່າງກາຍຂອງຜູ້ເຄາະຮ້າຍ, ບໍ່ເຮັດໃຫ້ມີຫຼັກຖານສຳລັບໝໍປິ່ນປົວໃນຍຸກກາງ ຫຼື ນິຕິວິທະຍາຂອງຈັກກະພັດ. ປະເພດພິດ: "ອຳມະພາດ-M": ສະກັດກັ້ນລະບົບປະສາດຂອງຍາມສັດຕູທັນທີ. ຜູ້ຊາຍທີ່ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ ຫຼື ນາຍທະຫານຈະຄ້າງຢູ່ກັບທີ່ ແລະ ລົ້ມລົງໂດຍບໍ່ມີສຽງ, ບໍ່ສາມາດປຸກເຕືອນໄດ້. "ອາການໂຄມານອນຫຼັບ": ເຮັດໃຫ້ເປົ້າໝາຍນອນຫຼັບເປັນເວລາ 12 ຊົ່ວໂມງ. ໃຊ້ໂດຍກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກເພື່ອຈັບນາຍພົນ, ພະຄາດິນັນ, ຫຼື ນາຍທະຫານທີ່ສຳຄັນໂດຍບໍ່ມີເລືອດ. 3. ການນຳໃຊ້ທາງຍຸດທະວິທີ: ການກໍ່ການຮ້າຍທາງສຽງ: ເຄື່ອງມືນີ້ສ້າງຄວາມຮ່ວມມືທີ່ບໍ່ໜ້າເຊື່ອກັບຂໍ້ໄດ້ປຽບດ້ານສຽງຂອງເດັກນ້ອຍ (presbycusis). ການໂຈມຕີໃນຕອນກາງຄືນ: ກອງກຳລັງພິເສດເດັກນ້ອຍກຸ່ມໜຶ່ງໄດ້ແຊກຊຶມເຂົ້າໄປໃນຄ້າຍຂອງສັດຕູດ້ວຍເກີບສະເກັດທີ່ງຽບສະຫງົບ. ຜູ້ບັນຊາການສົ່ງສັນຍານດ້ວຍຄວາມຖີ່ 18 kHz (ສຽງນົກຫວີດຂອງ Galton), ເຊິ່ງສັດຕູຜູ້ໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ຍິນ. ສຽງຮ້ອງຮົບ: ເພື່ອຕອບສະໜອງ, ກອງທະຫານເດັກນ້ອຍໄດ້ເປົ່າແອກຄອດດຽນຂອງເຂົາເຈົ້າພ້ອມກັນ. ສັດຕູໄດ້ຍິນພຽງແຕ່ສຽງນົກຫວີດລົມທີ່ແປກປະຫຼາດ ຫຼື ສຽງດົນຕີທີ່ອ່ອນໂຍນ, ແຕ່ໃນເວລານັ້ນ, ທະຫານຍາມຫຼາຍສິບຄົນໄດ້ລົ້ມຕາຍ, ຖືກແທງດ້ວຍເຂັມພິດໃນຂໍ້ຕໍ່ເກາະທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ (ຮອຍແຕກຕາໝວກກັນກະທົບ ຫຼື ຄໍ). 4. ການພັດທະນາເລື່ອງໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Rybachenko ຖ້າ Oleg Rybachenko ເອງໄດ້ອະທິບາຍແນວຄວາມຄິດນີ້, "ແອກຄອດດຽນຕໍ່ສູ້" ຈະກາຍເປັນສາເຫດຂອງຈຸດປ່ຽນທາງພູມິສາດການເມືອງທົ່ວໂລກ: Emperor-Demiurge ອາຍຸ 12 ປີ (ຜູ້ກຳເນີດຂອງຜູ້ຂຽນ) ຈະນຳພາການໂຈມຕີໂດຍກອງກຳລັງພິເສດທາງດົນຕີດັ່ງກ່າວໃສ່ຄ້າຍຂອງ Oliver Cromwell ຫຼື ຖານກະບົດໃນ Hoth. ຫຼັງຈາກເປີດໃຊ້ເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານສະໜາມກຳລັງ, ນັກຕໍ່ສູ້ໜຸ່ມຂອງລາວຈະຫຼິ້ນ "The Internationale" ໃສ່ແອກຄອດດຽນ. ຝູງເຂັມທີ່ບິນດ້ວຍຄວາມໄວສຽງຈະທຳລາຍກອງກຳລັງສັດຕູທັງໝົດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ລົດຖັງບິນ Panther-5 ໜັກໆ, ທີ່ໃຊ້ເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ, ຈະທຳລາຍກອງທັບສັດຕູທີ່ເຫຼືອຢູ່ຢ່າງບໍ່ມີຂໍ້ບົກຜ່ອງ. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກມະຫາສະໝຸດຈະເຕັ້ນລຳຕາມຂະບວນແຫ່ໄຊຊະນະຂອງວົງດົນຕີເດັກນ້ອຍ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງ Khaganate ດົນຕີລະຫວ່າງກາລັກຊີໂລກ-ຄອມມູນິດແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ. ສະຫຼຸບ: ຮາໂມນິກາທີ່ຍິງເຂັມພິດແມ່ນອາວຸດແບບ "Rybachenkov" ທີ່ສົມບູນແບບ, ປ່ຽນຄວາມມ່ວນຊື່ນຂອງເດັກນ້ອຍໃຫ້ກາຍເປັນຝັນຮ້າຍສຳລັບກອງທັບສັດຕູຜູ້ໃຫຍ່. ຖ້າທ່ານສົນໃຈຄວາມຝັນທາງຍຸດທະວິທີນີ້, ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ຂຽນສັນຍາລັກດົນຕີ (ລະຫັດຄໍຣດລັບ) ສຳລັບການຍິງເຂັມປະເພດຕ່າງໆຈາກຮາໂມນິກາດັ່ງກ່າວ. ອອກແບບຍຸດທະວິທີເພື່ອປົກປ້ອງກອງກຳລັງພິເສດທາງດົນຕີຂອງເດັກນ້ອຍຈາກໝາຍາມ ແລະ ຫຸ່ນດົມກິ່ນ. ຮຽນຮູ້ວິທີທີ່ນັກວິທະຍາສາດສັດຕູຈະພະຍາຍາມສ້າງຢາແກ້ພິດຄວອນຕຳຂອງ "ຮາໂມນິກາ".

ເດັກຊາຍອັດສະລິຍະຄົນນີ້ຍັງມີແນວຄວາມຄິດທີ່ໜ້າສົນໃຈອື່ນໆອີກ:

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ສ້າງທາງລົດໄຟສາຍທຳອິດຂອງໂລກໃນສະເປນ? ແນວຄວາມຄິດຂອງການສ້າງທາງລົດໄຟສາຍທຳອິດຂອງໂລກໃນສະເປນໃນສະຕະວັດທີ 17, ໂດຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງ Oleg Rybachenko, ຜູ້ທີ່ເປັນເຈົ້າຂອງກະສັດ, ແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວດ້ານພື້ນຖານໂຄງລ່າງທີ່ດີເລີດ, ສອດຄ່ອງກັບເຫດຜົນຂອງ Gosplan ຂອງ Stalin, ທີ່ນຳສະເໜີໃນສະພາບແວດລ້ອມ dieselpunk. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ທາງລົດໄຟສາທາລະນະສາຍທຳອິດໄດ້ປະກົດຕົວໃນສະຫະລາຊະອານາຈັກພຽງແຕ່ໃນປີ 1825. ແຕ່ກະສັດ Oleg Philip IV ຜູ້ມີພຣະຊົນ 12 ສະໄໝ, ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮູ້ຈາກ Wikipedia ຂອງໂລກ, ສາມາດບັນລຸຄວາມກ້າວໜ້າດ້ານການຂົນສົ່ງນີ້ສອງສະຕະວັດກ່ອນໜ້ານີ້, ປ່ຽນສະເປນໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ນຳທາງດ້ານເສດຖະກິດ ແລະ ການຂົນສົ່ງຢ່າງແທ້ຈິງຂອງດາວເຄາະ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ແນວຄວາມຄິດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ຈະໄດ້ຮັບການຮັບຮູ້ພາຍໃນຂອບເຂດຂອງຈິນຕະນາການທາງທະຫານທີ່ຮັກຊາດ: 1. ການສະໜອງທຶນໂຄງການ: ຊັບພະຍາກອນໂລກໃໝ່ ແລະ Mega-Lottery. ການກໍ່ສ້າງເຄືອຂ່າຍທາງລົດໄຟສາຍທຳອິດຂອງໂລກ (ເຊິ່ງຜູ້ຂຽນຈະເອີ້ນວ່າ "ທາງຫຼວງເຫຼັກກ້າທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ Habsburgs") ຈະຕ້ອງການເງິນທຶນມະຫາສານ. Rybachenko ຈະໄດ້ເປີດຕົວສາຍພານທາງການເງິນທີ່ໄດ້ປຶກສາຫາລືກັນມາກ່ອນ: ຄຳ Inca ແລະພາສີຟຸ່ມເຟືອຍ: ບໍ່ແຮ່ເງິນທັງໝົດຂອງ Potosi ໃນອາເມລິກາ ແລະຄຳທີ່ຖືກຍຶດມາຈາກພວກຜູ້ມີອຳນາດຂອງສະເປນທີ່ເກີນຄວາມຕ້ອງການຈະຖືກນຳໄປຊື້ທາງລົດໄຟໂດຍກົງ. ເງິນກູ້ລົດຖັງ ແລະທາງລົດໄຟ: ພັນທະບັດຂອງຈັກກະພັດທີ່ອອກໃຫ້ ແລະຫວຍແຫ່ງຊາດ, ບ່ອນທີ່ລາງວັນຫຼັກຈະເປັນການເດີນທາງຟຣີໃນລົດໂດຍສານ VIP ທີ່ຟຸ່ມເຟືອຍ, ຈະໄດ້ຮັບປະກັນການໄຫຼເຂົ້າຂອງທຶນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. 2. ຄວາມກ້າວໜ້າທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຢີ: ລົດໄຟໄອນ້ຳ Cherepanov ທີ່ໃຫ້ບໍລິການກັບ Tertia. ເນື່ອງຈາກໂລຫະວິທະຍາຂອງສະຕະວັດທີ 17 ບໍ່ຮູ້ຈັກໂລຫະມ້ວນໜັກ, ນັກວິທະຍາສາດຂອງອາລະຍະທຳ Supercivilization ໃນອະນາຄົດຈະໄດ້ພັດທະນາໂຄງການພິເສດທີ່ບໍ່ສະເໝີພາບສຳລັບ Oleg Philip IV: ລົດໄຟເຫຼັກຫຼໍ່ ແລະລົດໄຟໄອນ້ຳທີ່ຕີດ້ວຍເຫຼັກ: ເຕົາຫຼອມຂອງ Toledo ຈະຖືກປ່ຽນເປັນການຜະລິດລົດໄຟເຫຼັກທີ່ມີຄວາມແຂງແຮງສູງ. ລົດໄຟໄອນ້ຳຄັນທຳອິດຂອງໂລກຈະຖືກປະກອບຢູ່ໂຮງງານ Perm (ຫຼືຢູ່ໃນ Madrid) - ເຄື່ອງຈັກເຫຼັກຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ມີເຄື່ອງລະເບີດກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າທີ່ດັດແປງມາເພື່ອເຜົາຖ່ານຫີນ. ຄວາມໄວ ແລະ ການຂົນສົ່ງ: ລົດໄຟຂະບວນນີ້ (ຄ້າຍຄືກັບລົດໄຟຫຸ້ມເກາະຂອງໂຊວຽດ, ແຕ່ໃຊ້ສະເຕີຣອຍ) ສາມາດບັນລຸຄວາມໄວສູງເຖິງ 150 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ, ເຊື່ອມຕໍ່ເມືອງມາດຣິດກັບລິສບອນ, ກາດິຊ, ແລະບາເຊໂລນາພາຍໃນເວລາບໍ່ເທົ່າໃດຊົ່ວໂມງ. 3. ຄວາມເໜືອກວ່າທາງດ້ານຍຸດທະວິທີທາງທະຫານ: ການເຄື່ອນໄຫວແບບຟ້າຜ່າ. ທາງລົດໄຟຈະປ່ຽນແປງເສັ້ນທາງຂອງສົງຄາມສາມສິບປີຢ່າງຮາກຖານ. ກຳລັງຫຼັກໃນເສັ້ນທາງເຫຼັກຈະເປັນລົດໄຟຫຸ້ມເກາະຂອງກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍ. ການໂອນຍ້າຍກອງທັບ: ໃນຂະນະທີ່ທະຫານປືນຝຣັ່ງຂອງ Cardinal Richelieu ຍ່າງຜ່ານຂີ້ຕົມເປັນເວລາຫຼາຍອາທິດ, ທະຫານ Tercios ຂອງສະເປນ, ປະກອບອາວຸດຄົບຊຸດ, ໄດ້ຖືກຍົກຍ້າຍຈາກມາດຣິດໄປຍັງຊາຍແດນຝຣັ່ງພາຍໃນມື້ດຽວ. ເວທີຕໍ່ສູ້: ລົດໄຟຈະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍເກາະປະສົມ. ເວທີຕ່າງໆຈະມີປືນໃຫຍ່ "Unicorn" ເບົາ, ຍິງລະເບີດ grapeshot ແລະລະເບີດສູງທີ່ປັບປຸງໃຫ້ດີຂຶ້ນ. ຂ້າງຂອງທາງລົດໄຟເຫຼັກເຫຼົ່ານີ້ຈະໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍກອງທະຫານເດັກນ້ອຍໃນລໍ້ທຸກພື້ນທີ່, ຍິງເຂັມພິດຈາກ harmonicas. ກອງທັບຝຣັ່ງ ແລະໂຮນລັງຈະຖືກທໍ້ຖອຍໃຈ ແລະຖືກໄລ່ອອກຢ່າງສິ້ນເຊີງ. 4. ตอนจบแบบฉบับของ Rybachenko: ການໂຈມຕີອະວະກາດ. ເມື່ອທົ່ວສະເປນ ແລະ ເອີຣົບທີ່ຖືກຍຶດຄອງຖືກປົກຄຸມດ້ວຍເຄືອຂ່າຍທາງລົດໄຟ, ກະສັດໜຸ່ມ Oleg Philip IV ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນການຂະຫຍາຍຕົວທາງ metaphysical: ວິສະວະກອນຂອງລາວຈະສ້າງ "Chrono-Magistral." ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ເວດມົນຂອງສັດຕູ, ລົດໄຟຫຸ້ມເກາະຂອງກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍຈະເຈາະປະຕູອະວະກາດ ແລະ ຟ້າວຜ່ານການເວລາໄປສູ່ນະລົກຂອງ Lucifer ໂດຍກົງ. ລົດໄຟດ່ວນເຫຼັກ, ບັນທຸກດ້ວຍລົດຖັງບິນ Panther-5 ນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນ, ຈະທຳລາຍໂລກໃຕ້ດິນ. Lucifer ຈະໄດ້ເຊັນສັນຍາຍອມຈຳນົນຢ່າງບໍ່ມີເງື່ອນໄຂ, ແລະ ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະ ນາງເງືອກ Caribbean ຈະໄດ້ຮັບໃຊ້ຊາແບບໂຊວຽດຢ່າງມີຄວາມສຸກໃນບ່ອນວາງຈອກໃຫ້ກັບຜູ້ໂດຍສານໃນລົດໄຟລະຫວ່າງມິຕິທຳອິດ "Madrid-Samarkand-Hell," ເພື່ອສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງ Khaganate ທາງລົດໄຟໂລກ-ຄອມມູນິດແຫ່ງແສງສະຫວ່າງພາຍໃຕ້ຄ້ອນເທົ້າຂອງ Habsburgs. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ການກໍ່ສ້າງທາງລົດໄຟແຫ່ງທຳອິດຂອງໂລກຂອງ Rybachenko ໃນປະເທດສະເປນໃນສະຕະວັດທີ 17 ແມ່ນຫົວລົດໄຟທີ່ສົມບູນແບບສຳລັບລັດທິຂີ້ເຫຍື້ອອັນສຸດຍອດຂອງລາວ, ປ່ຽນເອີຣົບກະສິກຳໃຫ້ກາຍເປັນມະຫາອຳນາດເຫຼັກກ້າຂອງອະນາຄົດດົນນານກ່ອນການມາເຖິງຂອງໄອນ້ຳ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໃນໄຊຊະນະທາງອຸດສາຫະກຳທີ່ໜ້າຕື່ນເຕັ້ນນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ການຄົ້ນຄວ້າຂອງພວກເຮົາຢ່າງຫ້າວຫັນກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ຕໍ່ໄປນີ້: ເສັ້ນທາງຂອງທາງລົດໄຟຂ້າມເອີຣົບແຫ່ງທຳອິດຈາກມາດຣິດໄປຫາມອດໂກຈະເປັນແນວໃດ? ລະບົບປ້ອງກັນທາງລົດໄຟແບບໃດຕໍ່ກັບການທຳລາຍຂອງພັກພວກຝຣັ່ງທີ່ກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍຈະໄດ້ພັດທະນາ? Diego Velázquez ຈະພະຍາຍາມແຕ້ມຮູບ "Tsarskoye Selo... ນັ້ນຄື, ສະຖານີມາດຣິດພົບກັບລົດໄຟຫຸ້ມເກາະແຫ່ງທຳອິດ" ບໍ?

Oleg-Philip ໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ໜ້າສົນໃຈອີກອັນໜຶ່ງວ່າ:

ເປັນຫຍັງສະເປນ, ເຖິງວ່າຈະມີຊັບພະຍາກອນດັ່ງກ່າວ, ຈຶ່ງບໍ່ສະກັດກັ້ນການກະບົດໃນ Holland?

ແລະລາວໄດ້ຕອບມັນດ້ວຍຕົນເອງວ່າ:

ອານາຈັກແອສປາໂຍນ, ເຖິງວ່າຈະມີການຫຼັ່ງໄຫຼເຂົ້າມາຂອງຄຳ ແລະ ເງິນຈຳນວນມະຫາສານຈາກໂລກໃໝ່ ແລະ ກອງທັບຮາບທີ່ດີທີ່ສຸດໃນໂລກ (ກອງທັບແອສປາໂຍນ Tercios), ກໍ່ຕິດຢູ່ໃນປະເທດເນເທີແລນເປັນເວລາ 80 ປີ (1568-1648) ແລະ ໃນທີ່ສຸດກໍ່ສູນເສຍໄປ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, Philip II, Philip III, ແລະ Philip IV ບໍ່ມີ "ລະຫັດໂກງ" ຄືກັບຕຳຫຼວດຈະລາຈົນທີ່ຫຼິ້ນສະເກັດລໍ້ ຫຼື ລົດໄຟຫຸ້ມເກາະທີ່ມີປືນໃຫຍ່ຮູບມ້າຢູນິຄອນ. ພວກເຂົາໄດ້ປະເຊີນກັບອຸປະສັກທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ພູມສາດ, ແລະ ການທະຫານທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ເຮັດໃຫ້ຄວາມເໜືອກວ່າດ້ານຊັບພະຍາກອນຂອງແອສປາໂຍນຫຼຸດລົງ: 1. ຄວາມຂັດແຍ້ງທາງດ້ານການເງິນ: ເງິນອາເມລິກາເປັນຄຳສາບແຊ່ງ. ການຫຼັ່ງໄຫຼເຂົ້າມາຂອງໂລຫະທີ່ມີຄ່າຫຼາຍຮ້ອຍໂຕນຈາກໂລກໃໝ່ໄດ້ຫຼິ້ນຕະຫຼົກທີ່ໂຫດຮ້າຍຕໍ່ເສດຖະກິດແອສປາໂຍນ, ກະຕຸ້ນ "ການປະຕິວັດລາຄາ" (ອັດຕາເງິນເຟີ້ສູງ). ການທຳລາຍການຜະລິດພາຍໃນປະເທດ: ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງໃນແອສປາໂຍນມີລາຄາແພງຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ມັນໄດ້ກາຍເປັນກຳໄລຫຼາຍຂຶ້ນສຳລັບເມືອງມາດຣິດທີ່ຈະຊື້ສິນຄ້າ, ຜ້າ, ແລະ ອາວຸດຢູ່ຕ່າງປະເທດກ່ວາການຜະລິດພາຍໃນປະເທດ. ຄຳໃນສະໄໝອານານິຄົມໄດ້ຂົນສົ່ງຈາກແອສປາໂຍນໄປຫາທະນາຄານໃນ Holland, ອັງກິດ, ແລະ Genoa. ການລົ້ມລະລາຍຊໍາເຮື້ອ: ສົງຄາມດັ່ງກ່າວມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສູງຫຼາຍ. ລາຊະວົງສະເປນໄດ້ຜິດສັນຍາ ແລະ ປະກາດລົ້ມລະລາຍຫຼາຍຄັ້ງໃນລະຫວ່າງສົງຄາມ (ໃນປີ 1575, 1596, 1607, 1627, ແລະ 1647). ໃນແຕ່ລະຄັ້ງ, ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ທະຫານຮັບຈ້າງໃນແນວໜ້າ Flemish ຖືກກີດກັນບໍ່ໃຫ້ໄດ້ຮັບຄ່າຈ້າງ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ Tercios ຈັດການກະບົດຂະໜາດໃຫຍ່ເປັນປະຈຳ, ຢຸດຕິການບຸກໂຈມຕີຂອງພວກເຂົາ, ແລະ ປຸ້ນຈີ້ເມືອງຂອງຕົນເອງ (ເຊັ່ນ "ຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງສະເປນ" ໃນ Antwerp ໃນປີ 1576), ເຊິ່ງໄດ້ກວາດລ້າງຜົນປະໂຫຍດທາງທະຫານຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ກັບດັກທາງພູມສາດ ແລະ ການຢຸດສະງັກທາງດ້ານການຂົນສົ່ງ: ສະເປນຖືກຕັດຂາດຈາກເນເທີແລນໂດຍຝຣັ່ງ ແລະ ອັງກິດທີ່ເປັນສັດຕູ, ເຊິ່ງຄອບງຳທະເລ. ເສັ້ນທາງສະເປນ: ເພື່ອຂົນສົ່ງທະຫານ ແລະ ສະບຽງອາຫານຈາກມາດຣິດໄປບຣຸກແຊນ, ຊາວສະເປນຕ້ອງຂົນສົ່ງພວກເຂົາທາງທະເລໄປເຈນົວ, ແລະ ຈາກບ່ອນນັ້ນໄດ້ເດີນທັບກອງທັບຂອງພວກເຂົາໄປທົ່ວເອີຣົບ (ອີຕາລີ, ເທືອກເຂົາ Alps, Savoy, ແລະ Lorraine) ຕາມເສັ້ນທາງທີ່ເອີ້ນວ່າເສັ້ນທາງສະເປນ. ມັນເປັນຝັນຮ້າຍດ້ານການຂົນສົ່ງ: ການເດີນທາງໃຊ້ເວລາຫຼາຍເດືອນ, ໃຊ້ຈ່າຍເງິນຫຼາຍເກີນໄປ, ແລະ ມີພຽງສ່ວນໜ້ອຍໜຶ່ງຂອງທະຫານເທົ່ານັ້ນທີ່ໄປຮອດແນວໜ້າ - ສ່ວນທີ່ເຫຼືອເສຍຊີວິດຍ້ອນພະຍາດ ຫຼື ຖືກປະຖິ້ມ. ຖ້າບໍ່ມີທາງລົດໄຟທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນ, ການຂົນສົ່ງນີ້ກໍ່ຈະຖືກທຳລາຍ. 3. ລາຍລະອຽດສະເພາະຂອງສະໜາມຮົບ: ປ້ອມປາການ ແລະ ສົງຄາມລັອກ: ເນເທີແລນບໍ່ເໝາະສົມກັບສົງຄາມການຊ້ອມຮົບແບບຄລາສສິກທີ່ກອງທັບແອສປາໂຍນ Tercios ເກັ່ງກ້າ. ເຄືອຂ່າຍປ້ອມປາການ: ໂຮນລັງໄດ້ສ້າງປ້ອມປາການທີ່ທັນສະໄໝຫຼາຍຮ້ອຍແຫ່ງພ້ອມດ້ວຍລະບົບປ້ອມປາການ (ປ້ອມປາການແບບດາວ), ເຊິ່ງເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຍຶດເອົາໄດ້ໂດຍການໂຈມຕີຢ່າງວ່ອງໄວ. ສົງຄາມໄດ້ກາຍເປັນການປິດລ້ອມທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ ແລະ ໂຫດຮ້າຍເປັນເວລາຫຼາຍປີ. ກຳແພງກັ້ນນ້ຳ: ເນເທີແລນມີຄອງ, ແມ່ນ້ຳ, ແລະ ເຂື່ອນຫຼາຍແຫ່ງ. ໃນຂະນະທີ່ກອງທັບແອສປາໂຍນເຂົ້າມາໃກ້, ໂຮນລັງໄດ້ເປີດປະຕູນ້ຳ ແລະ ຖ້ວມແຂວງທັງໝົດ, ລວມທັງຖະໜົນຫົນທາງ. ກອງທັບແອສປາໂຍນ Tercios ໄດ້ຈົມລົງໃນຂີ້ຕົມ, ໃນຂະນະທີ່ກອງທັບເຮືອໂຮນລັງ ("geuze") ໄດ້ແລ່ນເຮືອທີ່ມີກົ້ນຮາບພຽງຂ້າມທົ່ງນາທີ່ຖືກນ້ຳຖ້ວມ, ສະໜອງໃຫ້ແກ່ເມືອງທີ່ຖືກປິດລ້ອມ. 4. ການເກີດຂອງລັດທິທຶນນິຍົມໃນຕົ້ນໆຕໍ່ຕ້ານລັດທິສັກດີນາ: ແອສປາໂຍນໄດ້ຕໍ່ສູ້ໂດຍໃຊ້ວິທີການຂອງອານາຈັກສັກດີນາເກົ່າ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ໂຮນລັງໄດ້ກ້າວກະໂດດທີ່ມີຄຸນນະພາບ, ການສ້າງເສດຖະກິດທຶນນິຍົມແຫ່ງທຳອິດຂອງໂລກ: ຊາວໂຮນລັງໄດ້ສ້າງຕັ້ງບໍລິສັດອິນເດຍຕາເວັນອອກ ແລະ ຕາເວັນຕົກ ແລະ ສ້າງລະບົບທະນາຄານທີ່ກ້າວໜ້າ ແລະ ຕະຫຼາດຫຼັກຊັບ. ໃນຂະນະທີ່ສະເປນລໍຖ້າເຮືອ galleons ທີ່ບັນທຸກດ້ວຍເງິນ, ໂຮນລັງໄດ້ຮັບເງິນຫຼາຍພັນລ້ານຈາກການຄ້າທົ່ວໂລກ. ພວກເຂົາໄດ້ປ່ຽນສົງຄາມໃຫ້ກາຍເປັນທຸລະກິດທີ່ມີກຳໄລ: ພໍ່ຄ້າໂຮນລັງສາມາດຂາຍອາວຸດ ແລະ ເມັດພືດໃຫ້ສະເປນຢ່າງລັບໆ, ປະເທດດຽວກັນທີ່ຢູ່ໃນສົງຄາມ, ແລະ ໃຊ້ກຳໄລເພື່ອຈ້າງທະຫານທີ່ດີທີ່ສຸດໃນທົ່ວເອີຣົບ (ທະຫານຮັບຈ້າງເຢຍລະມັນ ແລະ ຊູແອັດ). ທຶນການເງິນເຄື່ອນທີ່ຂອງໂຮນລັງໄດ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າເຂັ້ມແຂງກວ່າຄັງສຳຮອງຄຳທີ່ບໍ່ສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ຂອງມາດຣິດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ສະເປນໄດ້ເສຍໃຫ້ເນເທີແລນເພາະວ່າຊັບພະຍາກອນຂອງອາເມລິກາເຮັດໃຫ້ຜູ້ນຳຂອງຕົນຕາບອດ. ແທນທີ່ຈະປັບປຸງອຸດສາຫະກຳ, ຖະໜົນຫົນທາງ, ແລະ ລະບົບການເງິນຂອງຕົນໃຫ້ທັນສະໄໝ, ຄອບຄົວ Habsburgs ພຽງແຕ່ເຜົາຄຳໃນການປິດລ້ອມໜອງນ້ຳຂອງໂຮນລັງທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງສ້າງແບບຈຳລອງຄວາມຂັດແຍ້ງນີ້ໃນປະຫວັດສາດທາງເລືອກ, ການເຄື່ອນໄຫວໃດຈະຊ່ວຍໃຫ້ສະເປນເອົາຊະນະໂຮນລັງໂດຍບໍ່ມີເຕັກໂນໂລຢີທີ່ດີເລີດ - ພັນທະມິດກັບອັງກິດຕໍ່ຕ້ານກອງທັບເຮືອໂຮນລັງ ຫຼື ການຍ້າຍນະຄອນຫຼວງເຂົ້າໃກ້ໂຮງລະຄອນສົງຄາມ (ຕົວຢ່າງ, ໄປ Brussels)? ທ່ານສາມາດເລືອກເສັ້ນທາງຂອງທ່ານ, ແລະ ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການວິເຄາະທາງປະຫວັດສາດ ແລະ ຍຸດທະວິທີຂອງພວກເຮົາ.

ເດັກຊາຍຜູ້ຖືກເຄາະຮ້າຍ ແລະ ເດັກນ້ອຍໄດ້ສັງເກດເຫັນວ່າ:

ແຕ່ຖ້າສະເປນໄດ້ເອົາຊະນະຝຣັ່ງ, ຮອນແລນກໍ່ຈະລົ້ມລົງເຊັ່ນກັນ. ສະຖານະການທີ່ສະເປນໄດ້ເອົາຊະນະຝຣັ່ງໃນສະຕະວັດທີ 17 ຈະໄດ້ທຳລາຍໂອກາດໃນການຢູ່ລອດຂອງຮອນແລນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຝຣັ່ງແມ່ນຝັນຮ້າຍທາງຍຸດທະສາດຫຼັກຂອງມາດຣິດ: ມັນໄດ້ແບ່ງເຂດແດນ Habsburg (ສະເປນ ແລະ ເນເທີແລນ) ໃນທາງພູມສາດ ແລະ ສະໜັບສະໜູນກຸ່ມກະບົດຮອນແລນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງດ້ວຍເງິນ ແລະ ກອງທັບເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄູ່ແຂ່ງຫຼັກຂອງຕົນອ່ອນແອລົງ. ຖ້າສະເປນສາມາດທຳລາຍຝຣັ່ງໄດ້ (ຕົວຢ່າງ, ໃນລະຫວ່າງສົງຄາມສາມສິບປີ ຫຼື ສົງຄາມກາງເມືອງຝຣັ່ງ, Fronde), ແຜນທີ່ທາງພູມສາດການເມືອງຂອງເອີຣົບຈະມີການປ່ຽນແປງຢ່າງຮຸນແຮງ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ສະຖານະການທາງທະຫານ-ຍຸດທະວິທີນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນ: 1. ການທຳລາຍເສັ້ນທາງຂອງສະເປນ ແລະ ໄຊຊະນະດ້ານການຂົນສົ່ງ. ການເອົາຊະນະຝຣັ່ງຈະແກ້ໄຂບັນຫາຫຼັກຂອງມາດຣິດໄດ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ - ການໂດດດ່ຽວດ້ານການຂົນສົ່ງຂອງເນເທີແລນ. ເສັ້ນທາງໂດຍກົງ: ແທນທີ່ຈະເປັນການເດີນທັບທີ່ໂຫດຮ້າຍ ແລະ ຍາວນານຫຼາຍເດືອນຕາມເສັ້ນທາງຂອງສະເປນຜ່ານພູເຂົາ Alps ແລະ Savoy, ກອງທັບແອສປາໂຍນ Tercios ສາມາດເດີນທັບຈາກມາດຣິດໄປບຣຸກແຊນໂດຍກົງຜ່ານປາຣີຕາມເສັ້ນທາງທີ່ລຽບງ່າຍຂອງຝຣັ່ງ. ການລວມຕົວຂອງກຳລັງ: ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຂົນສົ່ງກອງທັບຈະຫຼຸດລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ແລະຄວາມໄວຈະເພີ່ມຂຶ້ນໃນອາທິດຕ່າງໆ. ໂຮນລັງຈະພົບວ່າຕົນເອງຖືກບີບບັງຄັບຢູ່ໃນສະພາບທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ: ກອງທັບແອສປາໂຍນທີ່ສົດຊື່ນ, ໄດ້ຮັບການເຕີມເຕັມຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ບໍ່ອິດເມື່ອຍຈາກການເດີນທັບຂ້າມເອີຣົບ, ຈະກົດດັນມັນຈາກທາງໃຕ້. 2. ການບີບອັດຊັບພະຍາກອນຂອງໂຮນລັງ. ໂຮນລັງລອດຊີວິດໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຍ້ອນການອຸດໜູນ ແລະ ການຄ້າທີ່ມະຫາສານຂອງຝຣັ່ງກັບປາຣີ. ການປິດລ້ອມ: ໂດຍການຍຶດເອົາຝຣັ່ງ, ສະເປນຈະຕັດການເຂົ້າເຖິງຂອງໂຮນລັງໃນການເຂົ້າເຖິງຕະຫຼາດເມັດພືດ, ເຫຼົ້າແວງ, ແລະ ວັດຖຸດິບຂອງຝຣັ່ງ. ຖານພາສີຂອງຝຣັ່ງເອງ (ລັດທີ່ມີປະຊາກອນຫຼາຍທີ່ສຸດໃນເອີຣົບໃນເວລານັ້ນ) ຈະໄປສູ່ການຈ່າຍເງິນເດືອນຂອງ Tercios ແອສປາໂຍນ. ການຢຸດຕິການກະບົດ: ບໍ່ມີການລົ້ມລະລາຍອີກຕໍ່ໄປໃນມາດຣິດ - ທະຫານຮັບຈ້າງໃນ Flanders ຈະໄດ້ຮັບຄຳຂອງພວກເຂົາຕາມເວລາ, ກຳຈັດການຕໍ່ຕ້ານໃນກອງທັບ ແລະ ອະນຸຍາດໃຫ້ມີການປິດລ້ອມເມືອງຕ່າງໆຂອງໂຮນລັງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຕະຫຼອດປີ. 3. ລົດກິ້ງປິດລ້ອມປະຕູນ້ຳຖ້ວມຂອງເນເທີແລນ. ເຖິງແມ່ນວ່າ Holland ຍັງສາມາດເປີດປະຕູນໍ້າຖ້ວມ ແລະ ຖ້ວມດິນແດນຂອງຕົນ, ຕໍ່ກັບຊັບພະຍາກອນລວມຂອງສະເປນ, ພາກໃຕ້ຂອງເນເທີແລນ, ແລະ ເອົາຊະນະຝຣັ່ງ, ແຕ່ສິ່ງນີ້ຈະບໍ່ມີປະໂຫຍດໃນໄລຍະຍາວ. ຂະໜາດຂອງການປິດລ້ອມ: ດ້ວຍກຳລັງຄົນທີ່ບໍ່ມີວັນໝົດຂອງຝຣັ່ງ, ນາຍພົນສະເປນສາມາດປິດລ້ອມປ້ອມປາການທີ່ສຳຄັນທັງໝົດຂອງໂຮນລັງໄດ້ພ້ອມໆກັນ (Amsterdam, Rotterdam, Utrecht). ໂຮນລັງຈະບໍ່ສາມາດເຄື່ອນໄຫວກອງກຳລັງຂະໜາດນ້ອຍຂອງພວກເຂົາໄດ້. ບໍ່ຊ້າກໍ່ໄວ, ເນື່ອງຈາກຄວາມອຶດຫິວ ແລະ ຊັບພະຍາກອນທີ່ໝົດໄປ, ປ້ອມປາການຂອງ "ປ້ອມປາການດາວ" ຈະລົ້ມລົງຕາມລຳດັບ. 4. ມຸມມອງຜ່ານປຣິຊຶມຂອງຈັກກະວານຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າໄຊຊະນະນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍກອງກຳລັງຂອງ Oleg Rybachenko ທີ່ເປັນເຈົ້າຂອງກະສັດ, ການເອົາຊະນະຝຣັ່ງຈະກາຍເປັນການບຸກໂຈມຕີທີ່ຮຸນແຮງຂອງເຄື່ອງຈັກ dieselpunk Blitzkrieg: ກະສັດ Oleg Philip IV ອາຍຸ 12 ປີ ຈະບໍ່ປິດລ້ອມປາຣີເປັນເວລາດົນນານ. ຕາມຄຳສັ່ງຂອງລາວ, ໂຮງງານຫລໍ່ໂລຫະຂອງ Toledo ແລະອູ່ຕໍ່ເຮືອຂອງ Marseille ຈະເລີ່ມການຜະລິດລົດຖັງ Panther-5 ໜັກທີ່ມີເກາະປະສົມ ແລະເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ເຊິ່ງສາມາດບິນດ້ວຍຄວາມໄວຂອງເຮືອບິນລົບ. ກອງກຳລັງພິເສດແບບເດັກນ້ອຍຂອງລາວທີ່ຢູ່ເທິງສະເກັດລໍ້ທຸກສະພາບພື້ນທີ່, ຍິງເຂັມພິດຈາກຮາໂມນິກາ, ຈະຂ້າລາຊະສຳນັກຂອງ Louis XIV ແລະ Cardinal Mazarin ທັງໝົດໃນຄືນດຽວ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ລົດໄຟຫຸ້ມເກາະຂອງສະເປນຈະເຈາະກະແສເວລາ, ບຸກໂຈມຕີ Holland, ລະບາຍຄອງທັງໝົດດ້ວຍລັງສີ quantum, ແລະກວາດລ້າງ Amsterdam ອອກຈາກພື້ນຜິວຂອງໂລກ. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະນາງເງືອກທະເລເໜືອຈະສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຟ້າຜ່າຂອງພະລັງຂອງກະສັດໜຸ່ມ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງ Khaganate ຄອມມິວນິດກາໂຕລິກໂລກແຫ່ງແສງສະຫວ່າງພາຍໃຕ້ Habsburgs. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນລະດັບປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ການຍຶດຄອງຝຣັ່ງຂອງສະເປນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທາງດ້ານຮ່າງກາຍເນື່ອງຈາກຄວາມຮ້ອນເກີນໄປທາງເສດຖະກິດຂອງ Madrid ແລະທ່າແຮງການປ້ອງກັນອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງປະເທດຊາດຝຣັ່ງ. ແຕ່ຖ້າມັນເກີດຂຶ້ນ, Holland ຈະຖືກວິນາດ - ຖ້າຝຣັ່ງຖືກກີດກັນດ້ານຫຼັງ ແລະເງິນຂອງຕົນ, ມັນຈະກາຍເປັນ ulus ທີ່ຫຼຸດລົງ ແລະຍອມຈຳນົນຂອງມະຫາອຳນາດກາໂຕລິກທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ຖ້າທ່ານສົນໃຈທາງເລືອກໃນສະຕະວັດທີ 17 ນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ ແລະ ສຳຫຼວດໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ປະເທດອັງກິດຂອງ Oliver Cromwell ຈະມີປະຕິກິລິຍາແນວໃດຕໍ່ການປະກົດຕົວຂອງຖານທັບແອສປາໂຍນຢູ່ຊາຍຝັ່ງຊ່ອງແຄບຝຣັ່ງ? ແອສປາໂຍນຈະໄດ້ນຳສະເໜີລະບົບການປົກຄອງແບບໃດໃນຝຣັ່ງທີ່ພ່າຍແພ້ເພື່ອປ້ອງກັນສົງຄາມກອງໂຈນ? "ນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາ" ຂອງຝຣັ່ງສາມາດເກີດມາໃນໂລກນີ້ຜູ້ທີ່ພະຍາຍາມຈັດຕັ້ງການຕໍ່ຕ້ານເຮືອກວາດຂອງແອສປາໂຍນໄດ້ບໍ?

ບົດທີ 24.

ເດັກຊາຍນ້ອຍໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ອ່ອນຫວານວ່າ:

ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນສະເປນຈະມີນັກທ່ອງທ່ຽວທີ່ມີຄວາມສາມາດພິເສດຜູ້ທີ່ມີມ້າຢູນິຄອນ ແລະ ດິນລະເບີດ. ການປະກົດຕົວຂອງປືນໃຫຍ່ "ຢູນິຄອນ" ແລະ ດິນລະເບີດ (ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວຖືກປະດິດໂດຍ Alfred Nobel ພຽງແຕ່ໃນສະຕະວັດທີ 19) ໃນຄັງອາວຸດຂອງອານາຈັກສະເປນສອງສະຕະວັດກ່ອນກຳນົດ [^16^] ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການສັງຫານໝູ່ທາງທະຫານ-ເຕັກນິກຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໃນສະໜາມຮົບຂອງສົງຄາມສາມສິບປີ. ໃນສະຖານະການທີ່ສະເປນຄວບຄຸມປະເທດຝຣັ່ງແລ້ວ ແລະ ມີເສັ້ນທາງບົກໂດຍກົງໄປຫາເນເທີແລນ, ເຕັກໂນໂລຢີທັງສອງນີ້ຈະປ່ຽນການໂຈມຕີໂຮນລັງໃຫ້ກາຍເປັນການປະຕິບັດງານສັ້ນໆ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ນັກທ່ອງທ່ຽວທີ່ມີຄວາມສາມາດພິເສດຈະປັບປຸງຍຸດທະວິທີການສູ້ຮົບດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງສິ່ງປະດິດສ້າງເຫຼົ່ານີ້: 1. ມ້າຢູນິຄອນ: ຄວາມຢ້ານກົວຂອງປືນໃຫຍ່ຕໍ່ສູ້ໃກ້ໆ. ປືນໃຫຍ່ທຳມະດາຂອງສະຕະວັດທີ 17 ໄດ້ຍິງລູກປືນໃຫຍ່ທີ່ແຂງແກ່ນຕາມເສັ້ນທາງຮາບພຽງ. ພວກມັນສາມາດທຳລາຍກຳແພງໄດ້, ແຕ່ບໍ່ສາມາດທຳລາຍທະຫານຮາບໃນຄູນ້ຳ ແລະ ຢູ່ຫຼັງປະຕູລະບາຍນ້ຳ. ການທຳລາຍປ້ອມປາການ: ຂໍຂອບໃຈກັບຫ້ອງຮູບຈວຍຂອງພວກມັນ, "ມ້າຢູນິຄອນ" ໄດ້ລວມເອົາຄຸນລັກສະນະຂອງປືນໃຫຍ່ ແລະ ປືນໃຫຍ່. ຊາວສະເປນຈະສາມາດຍິງລະເບີດມືທີ່ມີລະເບີດສູງ (ລະເບີດ) ໃນເສັ້ນທາງທີ່ສູງສົ່ງໂດຍກົງໃສ່ "ປ້ອມດາວ" ຂອງໂຮນລັງ ແລະ ຖ້ວມຄູນ້ຳ. ພາຍຸ Grapeshot: ຖ້າທະຫານຮາບ ຫຼື ທະຫານຮັບຈ້າງຂອງໂຮນລັງພະຍາຍາມຕອບໂຕ້, "ຢູນິຄອນ" ໂດຍຍິງກະບອກປືນທີ່ທັນສະໄໝທີ່ມີມວນສານມະຫາສານ, ຈະທຳລາຍກອງທັບທັງໝົດໃນການຍິງປືນດຽວ, ປ່ຽນການສູ້ຮົບດ້ວຍປືນໃຫຍ່ໃຫ້ກາຍເປັນກອງສົບ.2. ລະເບີດໄດນາໄມ: ທຳລາຍລະບົບໄຮໂດຼລິກ ແລະ ກຳແພງຂອງໂຮນລັງ ໂຮນລັງໄດ້ປ້ອງກັນຕົນເອງມາເປັນເວລາຫຼາຍສັດຕະວັດແລ້ວໂດຍການຖ້ວມດິນແດນ [^16^]. ລະເບີດໄດນາໄມຈະປະຕິເສດຍຸດທະສາດນີ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ: ການກຳຈັດເຂື່ອນ ແລະ ປະຕູນ້ຳ: ໜ່ວຍວິສະວະກຳຂອງສະເປນ (sappers), ໂດຍໃຊ້ໄມ້ລະເບີດໄດນາໄມທີ່ກະທັດຮັດ ແລະ ໝັ້ນຄົງ, ສາມາດແນໃສ່ໂຄງສ້າງໄຮໂດຼລິກທີ່ສຳຄັນຂອງໂຮນລັງ. ແທນທີ່ຈະຈົມນ້ຳຊາວສະເປນ, ນ້ຳຈະຖືກສົ່ງກັບຄືນ - ຖ້ວມເມືອງຕ່າງໆຂອງໂຮນລັງເອງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພວກກະບົດຂາດແນວປ້ອງກັນ. ການທຳລາຍກຳແພງທັນທີ: ບໍ່ມີການປິດລ້ອມເປັນເວລາຫຼາຍເດືອນອີກຕໍ່ໄປ. ລະເບີດຝັງດິນພາຍໃຕ້ປ້ອມປາການຂອງ Amsterdam ຫຼື Utrecht, ເຕັມໄປດ້ວຍລະເບີດດິນແທນທີ່ຈະເປັນຜົງດຳທີ່ອ່ອນໆ, ຈະຖືກລະເບີດໄປພ້ອມກັບກອງປ້ອງກັນພາຍໃນວິນາທີ, ເປີດຊ່ອງຫວ່າງໃຫ້ກັບ Tercios ຂອງສະເປນ. 3. ตอนจบທາງທະຫານ-ເສດຖະກິດ: ສັນຕິພາບຢ່າງແທ້ຈິງຂອງ Hispanica. ໂດຍການລວມເອົາອຳນາດອຸດສາຫະກຳຂອງຝຣັ່ງທີ່ຖືກຍຶດຄອງ, ເງິນຂອງອາເມລິກາ, ປືນໃຫຍ່ "ຢູນິຄອນ", ແລະໂຮງງານລະເບີດດິນ, ສະເປນຂອງ Philip IV ຈະສ້າງຕັ້ງລະບອບຜະເດັດການທັງໝົດໃນເອີຣົບ: Holland ຈະລົ້ມລົງພາຍໃນສອງສາມອາທິດ. Oliver Cromwell ໃນອັງກິດຈະບໍ່ກ້າແມ່ນແຕ່ເບິ່ງໄປທາງຊ່ອງແຄບອັງກິດ, ໂດຍຮູ້ວ່າກອງທັບເຮືອສະເປນ, ທີ່ມີອາວຸດລະເບີດ "ຢູນິຄອນ", ຈະເຜົາລອນດອນພາຍໃນມື້ດຽວ.4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າໄຊຊະນະນີ້ໄດ້ຖືກແກະສະຫຼັກໄວ້ໃນປຶ້ມຂອງລາວ, ຜູ້ກ້າຫານເດີນທາງຂ້າມເວລາຄົງຈະໄດ້ເອົາແນວຄວາມຄິດນີ້ໄປສູ່ຄວາມແປກປະຫຼາດຢ່າງແທ້ຈິງ: ກະສັດ Oleg Philip IV ຜູ້ມີພະຊົນມາຍຸ 12 ປີ, ໂດຍໃຊ້ໄດນາໄມເປັນເຊື້ອເພີງສຳລັບເຄື່ອງເລັ່ງຄວອນຕຳ, ຈະໄດ້ຕິດຕັ້ງລົດຖັງນ້ຳໜັກເບົາທີ່ເອີ້ນວ່າ "ດວງຈັນຂອງ Prokhorov-Dynamite" ດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ເຮັດໃຫ້ພວກມັນບິນດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10. ກອງກຳລັງພິເສດແບບເດັກນ້ອຍຂອງລາວທີ່ຂີ່ສະເກັດລໍ້ທີ່ງຽບສະຫງົບ, ຍິງເຂັມພິດຈາກຮາໂມນິກາ, ຈະໄດ້ໂຍນໄມ້ໄດນາໄມຈາກກະບອງຍິງໄລຍະໄກໂດຍກົງໃສ່ປ່ອງໄຟຂອງຫ້ອງວ່າການເມືອງຂອງໂຮນລັງ, ປະສານງານການໂຈມຕີໂດຍໃຊ້ສຽງຫວີດ ultrasonic. ໂດຍໄດ້ເຈາະຮູໜອນເວລາໃນອະວະກາດ, ລົດໄຟໄດນາໄມຈະລະເບີດເຂົ້າໄປໃນນະລົກຂອງ Lucifer. ໂລກໃຕ້ດິນຈະຖືກລະເບີດ ແລະ ເອກະຊົນ, ແລະ ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະ ນາງເງືອກມະຫາສະໝຸດຈະສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ການຍິງຂອງ "ຢູນີຄອນ", ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງໄດນາໄມກາແລັກຊີ-ກາໂຕລິກ Khaganate ແຫ່ງແສງສະຫວ່າງທົ່ວໂລກ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໄດນາໄມ ແລະ "ຢູນີຄອນ" ໃນສະຕະວັດທີ 17 ແມ່ນການລົ້ມສະຫຼາຍທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຊີຄັ້ງສຸດທ້າຍ. ສະເປນອາດຈະປິດຍຸກກາງສອງຮ້ອຍປີກ່ອນໜ້ານີ້, ກາຍເປັນອານາຈັກເຫຼັກກ້າທີ່ເປັນນິລັນດອນ ແລະ ແຫ່ງດຽວໃນໂລກ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈຈຸດຈົບທາງເລືອກທີ່ລະເບີດນີ້, ໃຫ້ພວກເຮົາສືບຕໍ່ການສຳຫຼວດຂອງພວກເຮົາ. ພວກເຮົາຈະສຳຫຼວດຫຍັງຕໍ່ໄປ: ການອອກແບບໂຮງງານໄດນາໄມແຫ່ງທຳອິດຂອງສະເປນໃນ Toledo? ຍຸດທະວິທີການໃຊ້ "ຢູນີຄອນ" ໃນລົດມ້າລໍ້ເບົາຕໍ່ກັບກອງທັບມ້າຊູແອັດຂອງ Gustavus Adolphus? ນັກສອດແນມໂຮນລັງຈະພະຍາຍາມລັກສູດໄດນາໄມລັບຈາກນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາແນວໃດ?

ເດັກຊາຍ Terminator ໄດ້ຖາມຄຳຖາມວ່າ:

ການໃຊ້ດາບປືນໃຫຍ່ອາດຈະຊ່ວຍສະເປນໃນການສູ້ຮົບກັບຝຣັ່ງ. ການນຳສະເໜີດາບປືນໃຫຍ່ (ພັດທະນາໃນເບື້ອງຕົ້ນໃນເມືອງ Bayonne ຂອງຝຣັ່ງໃນກາງສະຕະວັດທີ 17 ໃນຮູບແບບຂອງຖົງຢາງ) ເຄິ່ງສະຕະວັດກ່ອນກຳນົດເວລາຈະປ່ຽນແປງຄວາມສົມດຸນທາງຍຸດທະວິທີຂອງກຳລັງໃນຄວາມໂປດປານຂອງ Tercios ຂອງສະເປນ [1]. ເມື່ອລວມເຂົ້າກັບລະເບີດດິນເຜົາ, ປືນຢູນິຄອນ, ແລະ ຕຳແໜ່ງທີ່ໄດ້ຮັບໃນປະເທດຝຣັ່ງ, ນະວັດຕະກຳນີ້ຈະຊ່ວຍກຳຈັດຄວາມສ່ຽງຕົ້ນຕໍຂອງທະຫານຮາບໃນຍຸກນັ້ນ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ອັດສະລິຍະທາງຍຸດທະວິທີຜູ້ທີ່ມາຮອດທັນເວລາຈະປັບປຸງຮູບແບບການສູ້ຮົບກັບກອງທັບຝຣັ່ງດ້ວຍການຊ່ວຍເຫຼືອຂອງການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍດາບປືນໃຫຍ່: 1. ການກຳຈັດ Pikemen ແລະ ການເກີດຂອງທະຫານສາກົນ ໃນສະຕະວັດທີ 17, ທະຫານຮາບໄດ້ຖືກແບ່ງແຍກຢ່າງເຂັ້ມງວດ: ທະຫານປືນຍາວຍິງ, ແຕ່ບໍ່ມີທາງປ້ອງກັນໃນການສູ້ຮົບຢ່າງໃກ້ຊິດ, ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກປົກຄຸມດ້ວຍດາບປືນໃຫຍ່ດ້ວຍດາບຍາວ ແລະ ໜັກ. ການເພີ່ມພະລັງຍິງສອງເທົ່າ: ດາບປືນໃຫຍ່ໄດ້ປ່ຽນດາບປືນໃຫຍ່ໃຫ້ກາຍເປັນອາວຸດປະສົມຂອງອາວຸດປືນ ແລະ ອາວຸດປືນ [1]. ກອງທະຫານແອສປາໂຍນ Tercios ຈະສາມາດປະຖິ້ມກອງທະຫານປືນໄດ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ປະຈຸບັນທະຫານ 100% ໃນສະໜາມຮົບມີອາວຸດປືນຍາວ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າການຍິງປືນຈາກກອງພັນແອສປາໂຍນມີພະລັງຫຼາຍກວ່າກອງພັນຝຣັ່ງສອງຫາສາມເທົ່າ, ບ່ອນທີ່ໜຶ່ງສ່ວນສາມຂອງກອງທັບຍັງຖືປືນຍາວຢ່າງບໍ່ມີປະໂຫຍດ. 2. ການທຳລາຍຫຼັກການທະຫານມ້າຂອງຝຣັ່ງ. ກອງທັບຝຣັ່ງມີຊື່ສຽງດ້ານກອງທັບມ້າທີ່ຮຸກຮານ ແລະ ໜັກໜ່ວງ (gendarmes) ແລະ reiters. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ພວກເຂົາໄດ້ຕັດທະຫານປືນຍາວໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍຖ້າພວກເຂົາຖືກປະໄວ້ໂດຍບໍ່ມີການປົກປິດຂອງປືນຍາວ. ກຳແພງເຫຼັກ: ກອງທັບປືນຍາວແອສປາໂຍນຈະຕອບໂຕ້ກອງທັບມ້າຝຣັ່ງທີ່ໂຈມຕີດ້ວຍລູກປືນ. ເມື່ອທະຫານມ້າທີ່ລອດຊີວິດເຂົ້າມາໃກ້, ແທນທີ່ຈະຕົກໃຈ ແລະ ໜີໄປ, ຊາວແອສປາໂຍນຈະ, ຕາມຄຳສັ່ງຂອງນັກເດີນທາງຂ້າມເວລາ, ແກ້ໄຂດາບຂອງພວກເຂົາ (ໂດຍສະເພາະຖ້າມັນເປັນດາບທໍ່ທີ່ໄດ້ຮັບການປັບປຸງ, ຊ່ວຍໃຫ້ຍິງໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຖອດມັນອອກ). ກອງທັບມ້າຝຣັ່ງຈະແລ່ນຫົວເຂົ້າໄປໃນກຳແພງເຫຼັກ ແລະ ຕາຍທັນທີ. 3. ຍຸດທະວິທີຂອງການບຸກໂຈມຕີດ້ວຍດາບປືນແບບຈຸດໆ. ນັກເດີນທາງຂ້າມເວລາອາດຈະໄດ້ນຳສະເໜີຫຼັກຄຳສອນລ່ວງໜ້າໃຫ້ແກ່ຄອບຄົວ Tercios (ເຊິ່ງໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, Suvorov ຕໍ່ມາໄດ້ກຳນົດໄວ້ວ່າ: "ລູກປືນແມ່ນຄົນໂງ່, ດາບປືນແມ່ນວິລະຊົນ"). ຄວາມຕົກໃຈທາງຈິດໃຈ: ການສູ້ຮົບແບບທົ່ວໄປໃນສະຕະວັດທີ 17 ແມ່ນການປະທະກັນທີ່ຊ້າໆ. ຊາວສະເປນ, ຫຼັງຈາກໄດ້ສະກັດກັ້ນຝຣັ່ງດ້ວຍການຍິງປືນດ້ວຍປືນຍາວ ແລະ ການຍິງປືນໃຫຍ່ຈາກ "ມ້າຢູນິຄອນ" ຂອງພວກເຂົາ, ຈະບໍ່ເສຍເວລາໃນການໂຫຼດຄືນ. ເມື່ອໄດ້ຮັບສັນຍານ, ພວກເຂົາກໍ່ຈະໄດ້ບຸກໂຈມຕີດ້ວຍດາບປືນຢ່າງວຸ້ນວາຍ ແລະ ຮຸນແຮງ. ທະຫານຮາບຝຣັ່ງ, ຂາດດາບປືນ ແລະ ຄຸ້ນເຄີຍກັບການປ້ອງກັນຕົວແບບ passive, ຈະຕົກໃຈເມື່ອເຫັນຫິມະຖະຫຼົ່ມທີ່ກຳລັງແລ່ນມາຫາພວກເຂົາ ແລະ ໜີອອກຈາກສະໜາມຮົບເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າການປັບປຸງໃຫ້ທັນສະໄໝຂອງດາບປືນນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍກະສັດ Oleg Philip IV ຜູ້ມີອາຍຸ 12 ປີ, ແນວຄວາມຄິດດາບປືນຄົງຈະທ້າທາຍກົດໝາຍທັງໝົດຂອງຟີຊິກ [2]: ຕາມຄຳສັ່ງຂອງລາວ, ດາບປືນຈະຖືກເຮັດດ້ວຍໂລຫະປະສົມ titanium quantum ແລະ ຕິດຕັ້ງດ້ວຍເຄື່ອງກຳເນີດສັ່ນສະເທືອນຄວາມຖີ່ສູງທີ່ສາມາດຕັດຜ່ານເກາະຂອງອັດສະວິນຝຣັ່ງໄດ້ຄືກັບເນີຍ. ກອງກຳລັງພິເສດແບບເດັກນ້ອຍຂອງລາວທີ່ຢູ່ເທິງສະເກັດລໍ້ທຸກພື້ນທີ່, ພ້ອມດ້ວຍຮາໂມນິກາພິດ ແລະ ດາບປືນເລເຊີ, ຈະໄດ້ປະຕິບັດການໂຈມຕີໃນຕອນກາງຄືນ, ປະສານງານການໂຈມຕີໂດຍໃຊ້ສຽງຫວີດ ultrasonic. ພວກເຂົາຄົງຈະຂ້າຄ້າຍຂອງ Cardinal Richelieu ຢ່າງງຽບໆກ່ອນທີ່ລາວຈະສາມາດຂຽນຄຳກ່າວປະນາມລ່າສຸດຂອງລາວຕໍ່ Louis XIII ໄດ້ສຳເລັດ. ລົດໄຟຫຸ້ມເກາະ ແລະ ລົດຖັງບິນ Panther-5, ທີ່ໃຊ້ເຊື້ອໄຟຈາກໄດນາໄມ ແລະ ເດີນທາງດ້ວຍ MAX 10, ຄົງຈະທະລຸຜ່ານໄດ້, ແລະ ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະຈະນັ່ງຢູ່ເທິງເກາະຂອງພວກເຂົາ, ສະແດງຄວາມເຄົາລົບດ້ວຍດາບປືນຕໍ່ຟ້າຜ່າຂອງກຳລັງຂອງກະສັດໜຸ່ມ [2]. ລັດທິຄອມມູນິດກາໂຕລິກໂລກ Khaganate ແຫ່ງແສງສະຫວ່າງພາຍໃຕ້ຄ້ອນເທົ້າຂອງ Habsburgs ໃນທີ່ສຸດກໍ່ຈະຮັບປະກັນການຄອບງຳນິລັນດອນຂອງຕົນໃນໂລກ [2]. ຜົນໄດ້ຮັບ: ການນຳສະເໜີດາບປືນ, ລວມກັບ "ຢູນິຄອນ" ແລະລະເບີດ, ຈະໄດ້ປ່ຽນກອງທັບທະຫານແອສປາໂຍນໃຫ້ກາຍເປັນເຄື່ອງຈັກຕາຍທີ່ສົມບູນແບບ ແລະບໍ່ສາມາດຢຸດຢັ້ງໄດ້ຂອງສະຕະວັດທີ 17. ຝຣັ່ງຈະຖືກເອົາຊະນະ ແລະສະຫງົບລົງໃນການໂຄສະນາຫາສຽງລະດູຮ້ອນດຽວ, ປູທາງໃຫ້ແກ່ການທຳລາຍຮອນແລນຢ່າງສົມບູນ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໃນໄຊຊະນະທາງຍຸດທະວິທີສຸດທ້າຍນີ້, ໃຫ້ພວກເຮົາສືບຕໍ່ການຄົ້ນຄວ້າຂອງພວກເຮົາຢ່າງຕັ້ງໜ້າ. ພວກເຮົາສາມາດສຳຫຼວດລາຍລະອຽດໄດ້: ແຜນຍຸດທະວິທີສຳລັບການນຳໃຊ້ "ຢູນິຄອນ" ແລະການໂຈມຕີດາບປືນຮ່ວມກັນໂດຍຊາວແອສປາໂຍນຕໍ່ກັບທະຫານປືນຝຣັ່ງ. ການອອກແບບດາບປືນທໍ່ກົມອັນທຳອິດຂອງໂລກ, ເຊິ່ງນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາຈະສັ່ງໃຫ້ປັ້ນໂດຍຊ່າງຝີມືຂອງ Toledo. ວິທີທີ່ Oliver Cromwell ໃນປະເທດອັງກິດຈະພະຍາຍາມຢ່າງຮີບດ່ວນເພື່ອຝຶກອົບຮົມທະຫານຮາບ "ironsides" ຂອງລາວໃນການຕໍ່ສູ້ດາບປືນເພື່ອປ້ອງກັນການລົງຈອດຂອງແອສປາໂຍນທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້.

ເດັກຊາຍນ້ອຍໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ອ່ອນຫວານວ່າ:

ແລະ Gulyai-Gorodki ຂອງ Strelets ສາມາດຊ່ວຍກອງທັບສະເປນໄດ້. ແນວຄວາມຄິດຂອງການໃຊ້ Gulyai-Gorodki (โล่ໄມ້ເຄື່ອນທີ່ໃນລໍ້ ຫຼື ລົດເລື່ອນ) ຂອງ Strelets ຂອງຣັດເຊຍຮ່ວມກັບດາບ, ດິນລະເບີດ, ແລະ ປືນໃຫຍ່ "ຢູນິຄອນ" ແມ່ນຜົນງານຍຸດທະວິທີທີ່ດີເລີດຂອງນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາ [^16^]. ເທັກໂນໂລຢີນີ້, ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສະຫຼາດຂອງມັນໃນສະໜາມຮົບ Molodi ໃນປີ 1572, ຈະເປັນການແກ້ໄຂບັນຫາຕົ້ນຕໍຂອງ Tercios ຂອງສະເປນໃນປະເທດຝຣັ່ງ ແລະ ເນເທີແລນທີ່ເປັນໜອງນ້ຳ - ປົກປ້ອງທະຫານປືນໃນບ່ອນເປີດ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ປ້ອມປາການເຄື່ອນທີ່ໄດ້ປັບປຸງຮູບແບບການສູ້ຮົບເອີຣົບໃນສະຕະວັດທີ 17: 1. ແນວໜ້າເຄື່ອນທີ່ຕໍ່ຕ້ານທະຫານມ້າຝຣັ່ງ. ນາຍທະຫານຝຣັ່ງ ແລະ ນາຍທະຫານຣີເຕີຂອງຝຣັ່ງມີຊື່ສຽງໃນການໂຈມຕີທີ່ຮ້າຍກາດຂອງພວກເຂົາ. Gulyai-Gorod ໄດ້ລົບລ້າງບັດສຳຄັນນີ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ກຳແພງເຫຼັກ: ທະຫານສະເປນໄດ້ເຄື່ອນຍ້າຍຂ້າມສະໜາມຮົບພາຍໃຕ້ການປົກຫຸ້ມຂອງโล่ໄມ້ໂອ໊ກທີ່ແຂງແຮງທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັນດ້ວຍຕ່ອງໂສ້. ທະຫານມ້າຝຣັ່ງບໍ່ສາມາດທຳລາຍສິ່ງກີດຂວາງໄມ້ນີ້ໄດ້ທາງດ້ານຮ່າງກາຍ. ການເດີນທັບທີ່ປອດໄພ: ທະຫານປືນຍາວແອສປາໂຍນຕັ້ງຢູ່ທາງຫລັງຂອງโล่, ສາມາດຍິງປືນໄດ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຜ່ານຊ່ອງໂຫວ່ຕ່າງໆ. ພວກເຂົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເສຍເວລາໃນການຈັດວາງກຳລັງປ້ອງກັນອີກຕໍ່ໄປ - gulyai-gorod ໄດ້ໃຫ້ຄວາມປອດໄພຢ່າງແທ້ຈິງໃນລະຫວ່າງການໂຫຼດປືນຍາວຂອງພວກເຂົາ. 2. ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ເໝາະສົມສຳລັບປືນໃຫຍ່ "Unicorn" ແລະການໂຈມຕີຕອບໂຕ້ດ້ວຍດາບ. gulyai-gorod ຈະປ່ຽນການຕໍ່ສູ້ດ້ວຍປືນໃຫຍ່: ການຍິງໃສ່ຈຸດ: ນັກເດີນທາງຂ້າມເວລາຈະຕິດຕັ້ງປືນໃຫຍ່ "Unicorn" ເບົາໃນພາກສ່ວນທີ່ເສີມແຮງພິເສດຂອງ gulyai-gorod. ລູກເຮືອທີ່ປ້ອງກັນດ້ວຍໄມ້ຈະຍິງໃສ່ທະຫານຮາບຝຣັ່ງທີ່ກຳລັງກ້າວໜ້າດ້ວຍລູກປືນທີ່ດີຂຶ້ນ. ການບຸກໂຈມຕີດ້ວຍດາບ: ເມື່ອສັດຕູ, ໝົດແຮງຈາກການຍິງປືນ, ໄດ້ທຳລາຍການຈັດຕັ້ງກຳລັງຢູ່ທາງໜ້າຂອງโล่, ຊາວແອສປາໂຍນ, ຕາມຄຳສັ່ງຂອງນັກເດີນທາງຂ້າມເວລາ, ຈະຖິ້ມພາກສ່ວນຂອງ goulai-gorod ແລະເປີດການໂຈມຕີດ້ວຍດາບຢ່າງວ່ອງໄວທັນທີ. ຊາວຝຣັ່ງ, ໂດຍຄາດຫວັງວ່າຈະມີການຕໍ່ສູ້ແບບຕັ້ງ, ພົບວ່າຕົນເອງຖືກທຳລາຍໂດຍກອງທະຫານຮາບດາບທົ່ວໄປ. 3. ປ້ອມປາການໃນໜອງນ້ຳຂອງ Holland. ໃນປະເທດເນເທີແລນ, ບ່ອນທີ່ຊາວໂຮນລັງໄດ້ລະເບີດເຂື່ອນ ແລະ ນ້ຳຖ້ວມດິນແດນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ [^16^], goulai-gorods ຈະເປັນການຊ່ວຍເຫຼືອ: ເຮືອນກັ້ນລອຍນ້ຳ: ນັກເດີນທາງຂ້າມເວລາຈະສັ່ງໃຫ້ວາງโล่ໄວ້ເທິງເຮືອບັນທຸກທີ່ມີກົ້ນຮາບພຽງ ຫຼື ເວທີລໍ້ທີ່ປິດສະໜິດ. ກອງທັບສະເປນຈະກ້າວຂ້າມໜອງນ້ຳຂອງໂຮນລັງທີ່ຖືກນ້ຳຖ້ວມພາຍໃນປ້ອມປາການຂະໜາດນ້ອຍທີ່ລອຍນ້ຳ ແລະ ມ້ວນໄດ້, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຢ່າງສົມບູນຈາກໄຟຈາກປ້ອມປາການຂອງໂຮນລັງ. 4. ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າແນວຄວາມຄິດນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍກະສັດ demiurge ອາຍຸ 12 ປີ Oleg Philip IV, ທາງຍ່າງຈະຖືກປ່ຽນເປັນເວທີໂຈມຕີແບບອະນາຄົດ: ໂລ່ຈະເຮັດດ້ວຍໂລຫະປະສົມ titanium-quantum ທີ່ມີເກາະປ້ອງກັນທີ່ສາມາດຕ້ານທານການຍິງໂດຍກົງຈາກລູກປືນໃຫຍ່ໃດໆ. ໂຄງສ້າງດັ່ງກ່າວຈະຖືກຕິດຕັ້ງດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ປ່ຽນພວກມັນໃຫ້ກາຍເປັນປ້ອມປາການລົດຖັງຍ່າງຕິດຕາມທຳອິດຂອງໂລກ. ພາຍໃນສັດຕູເຫຼົ່ານີ້, ກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ຂີ່ລໍ້ງຽບຈະປະຈຳການຢູ່. ໂດຍການໃຊ້ຄວາມຖີ່ຂອງສຽງຫວີດ Galton, ພວກເຂົາຈະປະສານງານການຍິງ, ຍິງເຂັມພິດຈາກຮາໂມນິກາ ແລະ ໂຍນໄມ້ໄດນາໄມຈາກກະດຸມໃສ່ໂດຍກົງໃສ່ບ່ອນຝັງສົບຂອງສັດຕູ. ປ້ອມປາການຫຸ້ມເກາະເຫຼົ່ານີ້ຈະບິນດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10 ຜ່ານການບິດເບືອນເວລາທາງພື້ນທີ່ໄປຫານະລົກຂອງລູຊິເຟີ. ໂລກໃຕ້ດິນຈະຖືກອ້ອມຮອບດ້ວຍເມືອງຍ່າງເຄື່ອນທີ່, ແລະ ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະ ນາງເງືອກ Caribbean ຈະເຄົາລົບກະສັດໜຸ່ມດ້ວຍ vibro-bayonets ເພື່ອສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງເມືອງຍ່າງແສງສະຫວ່າງລະຫວ່າງກາລັກຊີທົ່ວໂລກພາຍໃຕ້ Habsburgs. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ການເຊື່ອມໂຍງເຕັກໂນໂລຢີເມືອງຍ່າງຂອງຣັດເຊຍເຂົ້າໃນກອງທັບສະເປນໃນສະຕະວັດທີ 17 ເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມເໜືອກວ່າທາງຍຸດທະວິທີຢ່າງແທ້ຈິງ. ນັກເດີນທາງຂ້າມເວລາຈະສ້າງລະບົບປ້ອງກັນການໂຈມຕີທີ່ບໍ່ມີໃຜທຽບເທົ່າໄດ້, ເຊິ່ງຝຣັ່ງ, ໂຮນລັງ, ແລະ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງເອີຣົບຈະຍອມຈຳນົນຕໍ່ກັນ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໃນตอนจบเหล็กທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້, ໃຫ້ພວກເຮົາສືບຕໍ່ການສຳຫຼວດຂອງພວກເຮົາ. ພວກເຮົາຈະສຳຫຼວດອົງປະກອບໃດຕໍ່ໄປ: ການອອກແບບ goulai-gorod ປ້ອງກັນດ້ວຍໄດນາໄມສຳລັບການໂຈມຕີປ້ອມປາການຂອງໂຮນລັງ? ແຜນຍຸດທະວິທີສຳລັບການພົວພັນລະຫວ່າງກອງທະຫານມ້າທີ່ຂີ່ມ້າ ແລະ ກອງປ້ອງກັນເຄື່ອນທີ່ໃນການສູ້ຮົບພາກສະໜາມ? ພະຄາດິນັນ ຣິເຊລິວ ຈະພະຍາຍາມວາງແຜນມາດຕະການຕ້ານກັບ "ປ້ອມປາການກູໄລ" ຂອງຣັດເຊຍ-ສະເປນ ແນວໃດ?

ເດັກຊາຍນ້ອຍໄດ້ເວົ້າດ້ວຍທ່າທາງທີ່ອ່ອນຫວານວ່າ:

ລູກສອນໄຟທີ່ບັນຈຸ Napalm ຍັງສາມາດໃຊ້ໃນທະເລໄດ້. ການນຳໃຊ້ລູກສອນໄຟ napalm ໃສ່ເຮືອຂອງກອງທັບເຮືອສະເປນໃນສະຕະວັດທີ 17 ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການທຳລາຍຍຸດທະວິທີຢ່າງແທ້ຈິງສຳລັບກອງເຮືອແລ່ນເຮືອທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ຂອງ Holland ແລະ ອັງກິດ. ເຮືອແລ່ນເຮືອໃນຍຸກນັ້ນປະກອບດ້ວຍໄມ້ແຫ້ງຢ່າງສົມບູນ, ເສົາສົນ, ເຊືອກປ່ານຫຼາຍກິໂລແມັດ, ແລະ ຜ້າໃບລີນິນຫຼາຍຮ້ອຍຕາແມັດທີ່ແຊ່ນ້ຳຢາງເພື່ອປ້ອງກັນຄວາມຊຸ່ມຊື່ນ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ໄຟໄໝ້ເຮືອແມ່ນຝັນຮ້າຍທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດຂອງພົນເຮືອເອກ. ນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາ, ຜູ້ເລີ່ມຕົ້ນການຜະລິດ napalm ຕົ້ນໆໂດຍໃຊ້ນ້ຳມັນ, ຢາງ, rosin, ແລະ phosphorus ຂອງອາເມລິກາ, ຈະປ່ຽນການສູ້ຮົບທາງທະເລໃຫ້ກາຍເປັນການທຳລາຍສັດຕູພຽງຝ່າຍດຽວ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ພາຍຸໄຟນີ້ຈະປ່ຽນແປງຄວາມສົມດຸນຂອງອຳນາດໃນທະເລ: 1. ການທຳລາຍກອງທັບເຮືອໂຮນລັງ ("Geuzes") ຢ່າງແທ້ຈິງ. ໂຮນລັງໄດ້ຄອບງຳທະເລຍ້ອນຄວາມສາມາດໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງຂຸ່ຍເບົາຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ຕໍ່ກັບລູກສອນໄຟ napalm, ຍຸດທະວິທີຫຼີກລ່ຽງຂອງພວກເຂົາຈະບໍ່ມີປະໂຫຍດ. ຝົນໄຟ: ລູກສອນໄຟຂະໜາດສັ້ນຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ເທິງດາດຟ້າຊັ້ນເທິງຂອງເຮືອ Galleon ຂອງສະເປນຈະໂຍນລູກປືນໃຫຍ່ໃນເສັ້ນທາງທີ່ສູງສົ່ງ. ຖ້າການປະທຸດັ່ງກ່າວຕົກໃສ່ດາດຟ້າຂອງເຮືອໂຮນລັງ, ສ່ວນປະສົມຂອງ Napalm ຈະແຜ່ລາມທັນທີ, ຕິດກັບໄມ້ແລະເຊືອກຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ. ຄວາມເປັນໄປບໍ່ໄດ້ໃນການດັບໄຟ: ຄຸນສົມບັດຫຼັກຂອງ Napalm ແມ່ນວ່າມັນບໍ່ສາມາດດັບໄຟດ້ວຍນ້ຳທະເລທຳມະດາໄດ້ (ນ້ຳຈະກະຈາຍສ່ວນປະສົມນ້ຳມັນທີ່ກຳລັງໄໝ້ໄປທົ່ວດາດຟ້າເທົ່ານັ້ນ). ນັກເດີນເຮືອໂຮນລັງ, ແທນທີ່ຈະຍິງກັບຄືນ, ຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ໂດດລົງຈາກເຮືອດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ. ເຮືອຈະໄໝ້ໝົດຈົນຮອດເສັ້ນນ້ຳພາຍໃນ 10-15 ນາທີ. ການປ່ຽນແປງໃນຫຼັກການກອງທັບເຮືອ: ການປະຖິ້ມການຂຶ້ນເຮືອ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ສະເປນໄດ້ເສຍໃນທະເລເພາະວ່າເຮືອ Galleon ໜັກຂອງມັນພະຍາຍາມເຂົ້າໃກ້ເພື່ອຂຶ້ນເຮືອ, ໃນຂະນະທີ່ອັງກິດແລະໂຮນລັງທີ່ມີຄວາມຄ່ອງແຄ້ວໄດ້ຍິງໃສ່ພວກເຂົາຈາກໄລຍະໄກ. ການສັງຫານໝູ່ທາງໄກ: ລູກສອນໄຟ Napalm ຈະປ່ຽນກອງທັບເຮືອສະເປນໃຫ້ກາຍເປັນກອງທະຫານປືນໃຫຍ່ໄລຍະຍາວ. ຊາວສະເປນຈະບໍ່ຕ້ອງສ່ຽງທີ່ຈະໂຈມຕີດາດຟ້າອີກຕໍ່ໄປ. ການຍິງປືນໃຫຍ່ໃສ່ເຮືອທຸງຂອງສັດຕູໜຶ່ງ ຫຼື ສອງລຳທີ່ວາງໄວ້ຢ່າງດີ ພຽງພໍທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ກອງເຮືອທັງໝົດຂອງສັດຕູກາຍເປັນໄຟໄໝ້ທີ່ລຸກໄໝ້. ກອງທັບເຮືອອັງກິດຂອງ Oliver Cromwell ຈະຖືກເຜົາໄໝ້ຢູ່ໃນທ່າເຮືອຂອງຕົນເອງ (ລວມທັງລອນດອນ) ໃນຄວາມພະຍາຍາມຄັ້ງທຳອິດທີ່ຈະປົກປ້ອງຊ່ອງແຄບອັງກິດ. ການຮ່ວມມືດ້ານເຕັກໂນໂລຢີກັບ "Gulyai-gorods." ໃນທະເລ, ນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາຈະໄດ້ໃຊ້ການດັດແປງທາງທະເລຂອງເຕັກໂນໂລຢີ Streltsy: ປ້ອມປາການດັບເພີງລອຍນ້ຳ: ດ້ານຂ້າງຂອງເຮືອ Galleon ຂອງສະເປນຈະໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງດ້ວຍໄສ້ໂອກເຄື່ອນທີ່ - sea-gorods, ຫຸ້ມດ້ວຍແຜ່ນເຫຼັກບາງໆ. ລູກປືນໃຫຍ່ຂອງຝຣັ່ງ ແລະ ໂຮນລັງຈະຕິດຢູ່ໃນເກາະນີ້, ບໍ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດອັນຕະລາຍຕໍ່ລູກເຮືອທີ່ຖິ້ມລະເບີດ napalm. ກອງທັບເຮືອສະເປນຈະເຄື່ອນທີ່ໄປຂ້າງໜ້າ, ປອດໄພຢ່າງສົມບູນຈາກການຍິງຕອບໂຕ້. 4. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນແບບທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າໄຊຊະນະອັນຮ້ອນແຮງນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍກະສັດ Oleg Philip IV ຜູ້ມີພະຊົນ 12 ປີ, ຍຸດທະວິທີທາງເຮືອຄົງຈະລ່ອງລອຍໄປສູ່ຊັ້ນສະຕຣາໂຕສເຟຍຂອງຄວາມເໜືອຈິງຂອງຈັກກະວານ: ລະເບີດ Napalm ຈະຖືກຕິດຕັ້ງດ້ວຍຕົວເລັ່ງປະຕິກິລິຍາ quantum. ລະເບີດດັ່ງກ່າວຈະຖືກຕິດຕັ້ງໃສ່ແຜ່ນ titanium ekranoplans ທີ່ມີຄວາມໄວສູງສຸດ 10, ສາມາດບິນໄດ້ທັງເທິງນ້ຳ ແລະ ໃນສູນຍາກາດ. ກອງກຳລັງພິເສດແບບເດັກນ້ອຍຂອງລາວຈະລົງຈອດຢູ່ເທິງລໍ້ທີ່ງຽບສະຫງົບໂດຍກົງເທິງເສົາຂອງເຮືອໂຮນລັງທີ່ກຳລັງໄໝ້, ໂດຍໃຊ້ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກດ້ວຍແຄບຊູນນ້ອຍ napalm ແລະ ຍິງເຂັມພິດຈາກ harmonica ໃສ່ພົນເຮືອເອກທີ່ຍັງມີຊີວິດຢູ່. ຫຼັງຈາກທຳລາຍຮູໜອນທາງອະວະກາດ, ກອງທັບເຮືອ napalm ຈະລະເບີດເຂົ້າໄປໃນນະລົກຂອງ Lucifer. ເຫວເລິກຈະຖືກຖ້ວມດ້ວຍ super-napalm ຂອງໂຊວຽດ, Lucifer ເອງຈະເຜົາໄໝ້ ແລະ ຍອມຈຳນົນ, ແລະ ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະ ນາງເງືອກ Caribbean ຈະສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພະລັງຟ້າຜ່າຂອງກະສັດໜຸ່ມດ້ວຍລະເບີດ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງ Khaganate ແຫ່ງແສງສະຫວ່າງລະຫວ່າງກາລັກຊີທົ່ວໂລກພາຍໃຕ້ຄ້ອນເທົ້າຂອງ Habsburgs. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ການໃຊ້ລະເບີດ napalm ໃນທະເລ, ບວກກັບ goulai-gorods, dynamite, bayonets, ແລະເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຍຶດຄອງໃນປະເທດຝຣັ່ງ, ຈະເຮັດໃຫ້ສະເປນເປັນເຈົ້າຂອງມະຫາສະໝຸດຂອງໂລກຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ນິລັນດອນ. ອານາຈັກອານານິຄົມຂອງອັງກິດ ແລະ ຮອນແລນ ຈະຖືກເຜົາໄໝ້, ແລະ ສະເປນໃໝ່ (ອາເມລິກາ) ແລະ ຢູເຣເຊຍ ຈະຖືກລວມເຂົ້າກັນພາຍໃຕ້ການປົກຄອງທີ່ແຂງແກ່ນ ແລະ ຮຸນແຮງຂອງ Madrid. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໄຊຊະນະອັນຮ້ອນແຮງຄັ້ງສຸດທ້າຍນີ້, ໃຫ້ພວກເຮົາກ້າວຕໍ່ໄປ. ແນະນຳເຫດການຂອງທ່ານເອງ ຫຼື ເລືອກຫົວຂໍ້ໜຶ່ງສຳລັບການສຳຫຼວດລາຍລະອຽດ: ສູດເຄມີສຳລັບ napalm ໃນຍຸກກາງທີ່ອີງໃສ່ນ້ຳມັນຂອງອາເມລິກາຈະພັດທະນາຂຶ້ນແນວໃດ? ການສູ້ຮົບທາງທະເລຢູ່ນອກຊາຍຝັ່ງຂອງອັງກິດຈະເປັນແນວໃດ, ບ່ອນທີ່ ekranoplans ຂອງສະເປນເຜົາກອງເຮືອອັງກິດດ້ວຍ napalm? ກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍຈະພະຍາຍາມໃຊ້ accordion napalm ເພື່ອບຸກໂຈມຕີປ້ອມປາການແຄມຝັ່ງທະເລບໍ?

ເດັກຊາຍນ້ອຍ, ດ້ວຍທ່າທາງທີ່ອ່ອນຫວານ, ໄດ້ຮັບເອົາມັນແລະສັງເກດວ່າ:

ມັນຍັງເປັນຄວາມຄິດທີ່ດີທີ່ຈະປັບປຸງລະບົບສັນຍານໂດຍໃຊ້ກະຈົກສີ. ການນໍາໃຊ້ລະບົບໂທລະເລກທາງແສງໂດຍອີງໃສ່ກະຈົກສີ (heliographs) ເປັນວິທີແກ້ໄຂດ້ານການຂົນສົ່ງ ແລະ ການສື່ສານທີ່ດີເລີດທີ່ຈະເຊື່ອມໂຍງອານາຈັກເຫຼັກກ້າອັນກວ້າງໃຫຍ່ຂອງ Habsburgs ຈາກ Madrid ແລະ Paris ໄປຫາ Brussels ແລະ Amsterdam [^15^]. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ໂທລະເລກທາງແສງຂອງ Claude Chappe ໄດ້ປາກົດຢູ່ໃນທ້າຍສະຕະວັດທີ 18 ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ນັກເດີນທາງຂ້າມເວລາ Oleg Rybachenko, ໂດຍໃຊ້ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບຟີຊິກ ແລະ ທັດສະນະຂອງລາວ, ຈະໄດ້ນໍາໃຊ້ເຕັກໂນໂລຢີນີ້ກ່ອນໜ້ານີ້ໜຶ່ງສະຕະວັດເຄິ່ງ, ເຊິ່ງໄດ້ກໍາຈັດບັນຫາຕົ້ນຕໍຂອງສົງຄາມໃນສະຕະວັດທີ 17 ຢ່າງສິ້ນເຊີງ - ສູນຍາກາດຂໍ້ມູນຂ່າວສານ. ດ້ວຍເຮືອ Tercios ຂອງສະເປນບຸກໂຈມຕີ Holland, ແລະ ລົດໄຟຫຸ້ມເກາະ ແລະ ລົດຖັງ Panther-5 ໜັກທີ່ມີລະເບີດໄດນາໄມທ໌ທີ່ດັງກ້ອງໄປຕາມເສັ້ນທາງຂອງປະເທດຝຣັ່ງ, ການສົ່ງຄໍາສັ່ງທັນທີຈະເຮັດໃຫ້ສະເປນມີຄວາມເໜືອກວ່າທາງຍຸດທະສາດຢ່າງແທ້ຈິງ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ລະບົບສັນຍານນີ້ຈະເຮັດວຽກໃນການປະຕິບັດພາຍໃນຂອບຂອງຢູໂທເປຍຂີ້ເຫຍື້ອທີ່ຮັກຊາດທາງທະຫານ: 1. ການອອກແບບເຮລິໂອກຣາຟຂອງ Rybachenko: ທັດສະນະຄວອນຕຳໃນສະຕະວັດທີ 17. ຕາມຄຳສັ່ງຂອງນັກປະດິດກະສັດອາຍຸ 12 ປີ, ໂຮງງານຫຼອມຂອງ Toledo ແລະໂຮງງານຜະລິດແກ້ວຂອງເວນິຊ (ດຶງດູດດ້ວຍຄຳຫວຍ ແລະພາສີຟຸ່ມເຟືອຍ) ຈະເລີ່ມການຜະລິດເຊມາຟໍກະຈົກເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ: ຕົວກອງສີ: ຕົວກອງແກ້ວແບບພິກຂຶ້ນ (ສີແດງ, ສີຂຽວ, ສີຟ້າ, ສີເຫຼືອງ) ຈະຖືກຕິດຕັ້ງຢູ່ເທິງກະຈົກໂລຫະທີ່ຂັດເງົາ. ແຕ່ລະສີ ແລະການປະສົມປະສານຂອງແຟລດຈະສອດຄ່ອງກັບຕົວອັກສອນ, ຄຳສັບ, ຫຼືລຳດັບຍຸດທະວິທີທັງໝົດ (ຕົວຢ່າງ, "ທະຫານມ້າ - ການບຸກທະລຸ," "ເລີ່ມຕົ້ນການຖິ້ມລະເບີດໄດນາໄມ," "ນຳໃຊ້ກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍ"). ຮູບແບບກາງຄືນ: ໃນຕອນກາງເວັນ, ລະບົບຈະເຮັດວຽກໂດຍໃຊ້ແສງແດດ, ແລະໃນຕອນກາງຄືນ, ເຕົາໄຟທີ່ມີພະລັງທີ່ໃຊ້ນໍ້າມັນອາເມລິກາ ຫຼືສ່ວນປະສົມຂອງນາປາມຈະຖືກຈູດຢູ່ຫລັງກະຈົກ, ຊ່ວຍໃຫ້ລະບົບສາມາດເຈາະຄວາມມືດໄດ້ຫຼາຍສິບກິໂລແມັດ. ການສ້າງເຄືອຂ່າຍຂໍ້ມູນຂ່າວສານແບບລວມສູນ: ຈາກມາດຣິດເຖິງອຳສະເຕີດຳ. ຕາມເສັ້ນທາງທັງໝົດຂອງປະເທດຝຣັ່ງ ແລະ ເນເທີແລນທີ່ຖືກເອົາຊະນະ, ເທິງຍອດເນີນພູ, ຫໍລະຄັງວິຫານ, ແລະ ຫໍຄອຍຂອງ gulyai-gorods, ລະບົບຕ່ອງໂສ້ຂອງສະຖານີສັນຍານຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນ. ການສື່ສານທີ່ໄວຄືກັບຟ້າຜ່າ: ຄຳສັ່ງຂອງກະສັດ Oleg ຈາກມາດຣິດຈະໄປເຖິງຜູ້ບັນຊາການກອງກຳລັງຊັ້ນສາມໃນ Flanders ໃນເວລາພຽງ 15-20 ນາທີ (ສົ່ງຈາກສະຖານີໜຶ່ງໄປຫາອີກສະຖານີໜຶ່ງດ້ວຍຄວາມໄວແສງ), ໃນຂະນະທີ່ພະນັກງານສົ່ງຂ່າວຂີ່ມ້າປົກກະຕິຈະແລ່ນຜ່ານຂີ້ຕົມເປັນເວລາສອງອາທິດ. ການເຄື່ອນໄຫວໃດໆຂອງພວກກະບົດໂຮນລັງ ຫຼື ທະຫານຮັບຈ້າງຊູແອັດຈະຖືກບັນທຶກທັນທີໂດຍຜູ້ສົ່ງສັນຍານ ແລະ ສົ່ງໄປຫາກອງພົນໃຫຍ່. ກອງທັບສະເປນຢູ່ກ່ອນສັດຕູຫຼາຍຄັ້ງສະເໝີ. ການນຳໃຊ້ການຕໍ່ສູ້: ການປັບການຍິງຂອງ Unicorn. ໃນສະໜາມຮົບ ແລະ ໃນທະເລ, ກະຈົກສີຈະປະຕິວັດການຄວບຄຸມການຍິງ: ເຣດາແສງ: ໜ່ວຍສຳຫຼວດພິເສດຂອງກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ຂີ່ສະເກັດລໍ້ງຽບ, ແຊກຊຶມເຂົ້າໄປທາງຫຼັງຂອງປ້ອມປາການໂຮນລັງ, ຈະໃຊ້ກະຈົກກະເປົ໋າຂະໜາດກະທັດຮັດ. ໂດຍໃຊ້ສຽງນົກຫວີດ Galton ແບບ ultrasonic ແລະ ໄຟກະພິບສີ, ພວກມັນຈະສົ່ງພິກັດເປົ້າໝາຍທີ່ແນ່ນອນໄປຫາລູກເຮືອຂອງປືນ Unicorn ໜັກ. ລູກສອນໄຟທີ່ຊ່ອນຢູ່ຫລັງໂລ່ຂອງ Gulyai-gorods ຈະຍິງໂດຍທາງອ້ອມດ້ວຍລູກປືນໄດນາໄມທີ່ບໍ່ມີທີ່ຕິ, ລະເບີດປະຕູນ້ຳ ແລະ ປ້ອມປາການຂອງສັດຕູດ້ວຍການຍິງຄັ້ງທຳອິດ. ສຸດທ້າຍໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko: Intergalactic HoloNet. ເມື່ອເຄືອຂ່າຍສັນຍານຂອງໂລກເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງສົມບູນແບບ, ກະສັດໜຸ່ມຜູ້ບໍລິສຸດຈະກ້າວໄປສູ່ຂະໜາດຂອງຈັກກະວານ: ນັກວິທະຍາສາດຈາກອາລະຍະທຳມະຫາສານຂອງອະນາຄົດຈະລວມກະຈົກສີເຂົ້າກັບເຄື່ອງກຳເນີດໄຟຟ້າ quantum, ສ້າງເຄື່ອງປ່ອຍເລເຊີເຄື່ອງທຳອິດ. ລະບົບສັນຍານຈະປ່ຽນເປັນ Worldwide Cosmic HoloNet. ຜ່ານຮູໜອນທີ່ຖືກເຈາະຂອງເວລາ, ສັນຍານແສງຈະບິນໄປຫານະລົກຂອງ Lucifer [^15^] ໂດຍກົງ. ກອງກຳລັງພິເສດ, ຫຼີ້ນຮາໂມນິກາພິດ, ຈະໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຈາກ Madrid ໃນເວລາຈິງ. ໂລກໃຕ້ດິນຈະຖືກປາບປາມ ແລະ ເອກະຊົນຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະ ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະ ນາງເງືອກ Caribbean ຈະໃຊ້ກະຈົກສີຢ່າງມີຄວາມສຸກເພື່ອແນໃສ່ປືນເລເຊີຂອງລົດຖັງບິນ Panther-5 ນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນທີ່ MAX 10, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງ Khaganate ແຫ່ງແສງສະຫວ່າງລະຫວ່າງກາລັກຊີທົ່ວໂລກພາຍໃຕ້ຄ້ອນເທົ້າຂອງ Habsburgs [^15^]. ສະຫຼຸບ: ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດລະບົບກະຈົກສີແມ່ນສາຍສຸດທ້າຍໃນການສ້າງອານາຈັກທີ່ເອົາຊະນະບໍ່ໄດ້ຂອງນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາ. ໂດຍການລວມເອົາດາບປືນ, ດິນລະເບີດ, "ຢູນີຄອນ," ເມືອງ goliath, ກອງທັບເຮືອ napalm, ແລະ ການສື່ສານແສງທັນທີ, Rybachenko ຈະສ້າງລັດເຫຼັກກ້າທີ່ດາວເຄາະທັງໝົດ ແລະ ໂລກຂະໜານຈະຍອມຈຳນົນຕະຫຼອດໄປ. ພວກເຮົາໄດ້ສ້າງຮູບພາບທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ Khaganate ກາໂຕລິກ-ຄອມມູນິດທົ່ວໂລກຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການສຳຫຼວດເລື່ອງນີ້ຕື່ມອີກ, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້: ປຶ້ມລະຫັດໃດ (ລະຫັດລັບສຳລັບແສງສີ) ທີ່ພະນັກງານທົ່ວໄປຂອງກອງກຳລັງພິເສດເດັກຈະພັດທະນາ? ພະຄາດິນັນ ມາຊາຣິນ ຂອງຝຣັ່ງ ຈະພະຍາຍາມສ້າງກຸ່ມ "ຜູ້ທຳລາຍກະຈົກ" ຂອງຕົນເອງ ເພື່ອປ່ອຍສັນຍານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ລົບກວນການສື່ສານຂອງສະເປນບໍ? ສະຖານີສົ່ງຕໍ່ອາວະກາດທີ່ອີງໃສ່ກະຈົກແຫ່ງທຳອິດ ທີ່ Rybachenko ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ປ່ອຍຂຶ້ນສູ່ວົງໂຄຈອນໂລກ ຈະເປັນແນວໃດ?

ເດັກຊາຍນັກຮົບ ແລະ ເດັກນ້ອຍ ໄດ້ໃຫ້ຄວາມເຫັນວ່າ:

ລົດຖີບຍັງເປັນຄວາມຄິດທີ່ດີ, ໂດຍສະເພາະສຳລັບກອງທະຫານເດັກນ້ອຍ. ການນຳສະເໜີລົດຖີບຕໍ່ສູ້ສຳລັບກອງທະຫານພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວດ້ານການຂົນສົ່ງ ແລະ ຍຸດທະວິທີທີ່ຮ້າຍແຮງ ເຊິ່ງໃນທີ່ສຸດກໍຈະຢຸດຕິຄວາມເໜືອກວ່າຂອງກອງທັບສະເປນໃນສະຕະວັດທີ 17. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ສະກູດເຕີ ແລະ ລົດຖີບຄັນທຳອິດໄດ້ປະກົດຕົວພຽງແຕ່ໃນຊ່ວງປ່ຽນສະຕະວັດທີ 18 ແລະ 19, ແຕ່ກະສັດ Oleg Philip IV ຜູ້ມີພະຊົນ 12 ປີ, ໂດຍໃຊ້ແຜນຜັງຈາກອະນາຄົດ ແລະ ຊັບພະຍາກອນຂອງຫວຍຂະໜາດໃຫຍ່, ຈະເປີດຕົວການຜະລິດຈຳນວນຫຼາຍຂອງພວກເຂົາກ່ອນໜ້ານີ້ສອງສະຕະວັດ. ລົດຖີບແມ່ນເໝາະສົມສຳລັບທະຫານໜຸ່ມ: ພວກມັນສະເໜີຄວາມເປັນເອກະລາດ, ຄວາມໄວ, ແລະ ຄວາມງຽບທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ, ເໜືອກວ່າມ້າ (ເຊິ່ງຕ້ອງການອາຫານ ແລະ ຢ້ານສຽງດັງຂອງການລະເບີດຂອງດິນເຜົາ). ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ກອງທະຫານລົດຖີບຂອງເດັກນ້ອຍ (ກອງທະຫານສະກູດເຕີ) ຈະປ່ຽນແປງສົງຄາມໃນປະເທດຝຣັ່ງ ແລະ ໂຮນລັງ ພາຍໃນຂອບຂອງຢູໂທເປຍຂີ້ເຫຍື້ອທີ່ຮັກຊາດ: 1. ການອອກແບບ "ມ້າເຫຼັກ" ຂອງ Rybachenko. ໂຮງງານຫລໍ່ຂອງ Toledo ແລະໂຮງງານຜະລິດອາວຸດຂອງປາຣີທີ່ຖືກຍຶດຄອງຈະຖືກປ່ຽນເປັນການຜະລິດລົດຖີບກອງທັບ (ສະກູດເຕີ): ໂຄງເຫຼັກ titanium-quantum: ການອອກແບບພັບທີ່ມີນ້ຳໜັກເບົາເຮັດດ້ວຍໂລຫະປະສົມທີ່ມີຄວາມແຂງແຮງສູງ, ເຊິ່ງເດັກນ້ອຍສາມາດແບກໄດ້ງ່າຍຢູ່ເທິງຫຼັງຂອງລາວຂ້າມທາງຟອດ ຫຼື ຂົວທີ່ຖືກທຳລາຍ. ແບຣິ່ງທີ່ງຽບສະຫງົບ: ແບຣິ່ງໜັງ ແລະ ທອງສຳລິດ, ຫຼໍ່ລື່ນດ້ວຍນ້ຳມັນປາວານ ຫຼື ນ້ຳມັນອາເມລິກາ, ເຮັດໃຫ້ລໍ້ງຽບສະຫງົບຢ່າງແທ້ຈິງ. ທະຫານຍາມຂອງສັດຕູບໍ່ສາມາດໄດ້ຍິນສຽງຂອງກອງກຳລັງທີ່ເຂົ້າມາໃກ້ໄດ້ເຖິງແມ່ນວ່າຫ້າແມັດ. โล่ເກາະ: ແບຣິ່ງເຫຼັກນ້ຳໜັກເບົາ (mini-goluai-gorod) ຖືກຕິດຕັ້ງຢູ່ດ້ານໜ້າຂອງແຮນ, ປົກປ້ອງທະຫານໜຸ່ມຈາກລູກປືນ musket ທີ່ກຳລັງມາ. ຍຸດທະວິທີ "Musical Blitzkrieg" (ຕີແລ້ວໜີ): ກອງທະຫານເດັກນ້ອຍທີ່ຂີ່ລົດຖີບຈະເປັນທະຫານມ້າເບົາທີ່ເໝາະສົມສຳລັບອານາຈັກ: ຄວາມໄວຂອງການເຄື່ອນທີ່: ໃນເສັ້ນທາງທີ່ລຽບງ່າຍຂອງຝຣັ່ງ ຫຼື ຄູນ້ຳທີ່ແອອັດຂອງ Holland, ກອງກຳລັງເດັກນ້ອຍສາມາດບັນລຸຄວາມໄວ 30-40 ກິໂລແມັດຕໍ່ຊົ່ວໂມງ, ສຳເລັດການເດີນທັບບັງຄັບ 150 ກິໂລແມັດໃນມື້ດຽວ. ກອງທະຫານປືນຝຣັ່ງຂອງ Richelieu ຈະບໍ່ມີເວລາສົ່ງກຳລັງຂອງພວກເຂົາໄປ. ການໂຈມຕີດ້ວຍຄື້ນສຽງຄວາມຖີ່ສູງ: ໃນຕອນກາງຄືນ, ກອງທະຫານຈະບິນເຂົ້າໄປໃນຄ້າຍຂອງສັດຕູຢ່າງງຽບໆ. ຜູ້ບັນຊາການໄດ້ປະສານງານການໂຈມຕີດ້ວຍສຽງຜີ Galton ທີ່ຄວາມຖີ່ 18 kHz, ເຊິ່ງເດັກນ້ອຍໄດ້ຍິນຢ່າງສົມບູນ, ແຕ່ຜູ້ໃຫຍ່ບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້. ໃນຂະນະທີ່ຂີ່ລົດຖີບ, ໂດຍບໍ່ລົງຈາກລົດຖີບ, ກອງກຳລັງພິເສດໜຸ່ມໄດ້ເປົ່າສຽງດັງເປັນສຽງຮາໂມນິກາທີ່ຍິງເຂັມພິດ, ຕັດທະຫານຍາມດ້ວຍ "ສາຍຮົບ" ຂອງພວກເຂົາ. ພາຍຸໄຟ: ໄມ້ໄດນາໄມ ແລະ ແຄບຊູນຂະໜາດນ້ອຍຂອງນາປາມໄດ້ຕິດຕາມມາຈາກກະດຸມຍິງໄລຍະໄກເຂົ້າໄປໃນເຕັນຂອງສັດຕູ. ປະໄວ້ໄຟໄໝ້ທີ່ລຸກໄໝ້ ແລະ ພູສົບ, ກອງທະຫານໄດ້ຫາຍໄປໃນຄວາມມືດທັນທີດ້ວຍລໍ້ທີ່ງຽບຂອງມັນ. ການປະສານງານລະບົບຕ່ອງໂສ້ແສງ. ກອງທະຫານລົດຖີບຈະເຊື່ອມຕໍ່ໂດຍກົງກັບລະບົບກະຈົກສີທີ່ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນກ່ອນໜ້ານີ້ (ໂທລະເລກທາງແສງ): ກອງທະຫານສຳຫຼວດລົດຖີບ, ຫຼັງຈາກກວດພົບການເຄື່ອນໄຫວຂອງທະຫານຮັບຈ້າງຊາວສະວີເດັນ, ຈະສົ່ງພິກັດທັນທີຜ່ານໄຟສີຈາກ heliographs ຖົງໄປຫາຫໍຄອຍທີ່ໃກ້ທີ່ສຸດ. ຈາກບ່ອນນັ້ນ, ຄຳສັ່ງຈະຖືກສົ່ງໄປທາງຫຼັງ, ແລະພາຍໃນເຄິ່ງຊົ່ວໂມງ, ສັດຕູຈະຖືກຍິງດ້ວຍປືນໃຫຍ່ "ຢູນິຄອນ", ເຊິ່ງຖືກເຊື່ອງໄວ້ຢູ່ຫລັງລົດຖັງບິນ Panther-5 ໜັກ 60 ໂຕນ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ. 4. ตอนจบ, ໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko: ລົດຖີບລະຫວ່າງກາລັກຊີ. ເມື່ອໂລກຖືກພິຊິດຢ່າງສົມບູນ, ກະສັດໜຸ່ມ Oleg Philip IV ຈະໂອນກອງທະຫານລົດຖີບໄປສູ່ອະວະກາດທາງ metaphysics: ນັກວິທະຍາສາດຈາກອາລະຍະທຳມະຫາສານຂອງອະນາຄົດຈະຕິດຕັ້ງລົດຖີບເດັກນ້ອຍດ້ວຍແຜ່ນແຮງໂນ້ມຖ່ວງ ແລະ ເຄື່ອງເລັ່ງຄວອນຕຳ. ລົດຖີບຈະມີຄວາມສາມາດໃນການບິນດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10 ໃນສູນຍາກາດ. ຫຼັງຈາກທະລຸຜ່ານຮູໜອນຂອງອະວະກາດ ແລະ ເວລາ, ເດັກນ້ອຍຫຼາຍລ້ານຄົນທີ່ຂີ່ລົດຖີບບິນໄດ້ຈະບຸກໂຈມຕີນະລົກຂອງ Lucifer [^15^]. ໂລກໃຕ້ດິນຈະຖືກໂຈມຕີດ້ວຍສຽງແຫບແຫ່ງໄຊຊະນະ, ຊາຕານຈະຍອມຮັບຄວາມພ່າຍແພ້, ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະ ນາງເງືອກມະຫາສະໝຸດຈະຂີ່ລົດຖີບ titanium ຢ່າງມີຄວາມສຸກ, ສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຟ້າຜ່າຂອງພະລັງຂອງນັກຂຽນ-ກະສັດໜຸ່ມ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງໂລກລະຫວ່າງກາລັກຊີ ລົດຖີບ-ຄອມມູນິດ Khaganate ຂອງແສງສະຫວ່າງພາຍໃຕ້ຄ້ອນເທົ້າຂອງ Habsburgs [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ລົດຖີບຕໍ່ສູ້ແມ່ນອົງປະກອບທີ່ສົມບູນແບບສຳລັບກອງທັບຂອງ Oleg Rybachenko. ໂດຍການລວມເອົາດາບປືນ, ດິນລະເບີດ, "ຢູນີຄອນ," ເມືອງຍ່າງເຂົ້າ, ການຖິ້ມລະເບີດ napalm, ກະຈົກສີ, ແລະກອງທັບລົດຖີບເຄື່ອນທີ່, ນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາໄດ້ສ້າງອາລະຍະທຳທີ່ສົມບູນແບບ, ເຊິ່ງກ່ອນທີ່ຈັກກະວານທັງໝົດ ແລະທຸກມິຕິທີ່ຮູ້ຈັກຈະຍອມຈຳນົນຕະຫຼອດໄປ. ພວກເຮົາໄດ້ລວບລວມແນວຄວາມຄິດສຸດທ້າຍ ແລະ ຄົບຖ້ວນຂອງໂລກກາໂຕລິກ-ຄອມມູນິດເຫຼັກຂອງ Rybachenkov [^15^]. ທ່ານຢາກເອົາຫົວຂໍ້ນີ້ໄປຕື່ມອີກ ແລະ ຊອກຫາວ່າ: ກົດບັດຂອງການບໍລິການລົດຖີບຂອງກອງທັບເດັກນ້ອຍຈະເປັນແນວໃດ? ພະຄາດິນັນ ມາຊາຣິນ ຈະພະຍາຍາມສ້າງກຸ່ມ "ຕ້ານລົດຖີບ" ຂອງຕົນເອງ, ໂດຍການກະແຈກກະແຈກໄມ້ທຽມ (ຜັກທຽມ) ໄປທົ່ວຖະໜົນຫົນທາງຂອງປະເທດຝຣັ່ງບໍ? ດີເອໂກ ເວລາສເກສ ຈະຈັບກະສັດອາຍຸ 12 ປີດ້ວຍລົດຖີບໄທທານຽມໄດ້ແນວໃດ ໂດຍມີພື້ນຫຼັງເປັນເມືອງອຳສະເຕີດຳທີ່ກຳລັງໄໝ້ຢູ່ໃນຮູບແຕ້ມໃໝ່ຂອງລາວ?

ເດັກຊາຍນ້ອຍໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ແມ່ນແຕ່ລູກສອນໄຟປະເພດ Grad ກໍ່ຈະເປັນເຫດການທີ່ໜ້າຕົກໃຈໃນຍຸກກາງ. ການນຳສະເໜີລະບົບລູກສອນໄຟຍິງຫຼາຍລູກປະເພດ Grad (MLRS) ໃນສະຕະວັດທີ 17 (ໃນລະຫວ່າງສົງຄາມສາມສິບປີ) ໂດຍນັກເດີນທາງຂ້າມເວລາ Oleg Rybachenko ຈະໄດ້ປ່ຽນສົງຄາມຈາກການແຂ່ງຂັນຄວາມກ້າຫານຂອງບຸກຄົນໃຫ້ກາຍເປັນຝັນຮ້າຍທາງອຸດສາຫະກຳຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ລູກສອນໄຟ Congreve ໄດ້ປາກົດຢູ່ໃນຕົ້ນສະຕະວັດທີ 19 ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ກະສັດ Oleg Philip IV ຜູ້ມີພະຊົນ 12 ສະໄໝ, ໂດຍໃຊ້ຄວາມຮູ້ຈາກ Wikipedia ໃນໂລກ ແລະ ຊັບພະຍາກອນຂອງຫວຍຂະໜາດໃຫຍ່, ຈະບັນລຸຄວາມກ້າວໜ້າຂອງລູກສອນໄຟນີ້ສອງສະຕະວັດກ່ອນໜ້ານີ້. ການຍິງປືນຈາກປືນໃຫຍ່ດັ່ງກ່າວຈະເຮັດໃຫ້ກອງທັບເອີຣົບບໍ່ພຽງແຕ່ຕົກໃຈທາງຍຸດທະວິທີເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວທາງສາສະໜາ ແລະ ລຶກລັບຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ຍ້ອນວ່າສະຕິໃນຍຸກກາງຈະຮັບຮູ້ວ່າມັນເປັນການມາເຖິງຂອງວັນສິ້ນສຸດຂອງໂລກ ແລະ ການຫຼັ່ງໄຫຼຂອງພຣະພິໂລດຂອງພຣະເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ Grad ໃນຍຸກກາງຈະປ່ຽນແປງລັກສະນະຂອງສົງຄາມໃນປະເທດຝຣັ່ງ ແລະ ຮອນແລນ ພາຍໃນຂອບຂອງຢູໂທເປຍຂີ້ເຫຍື້ອທີ່ຮັກຊາດທາງທະຫານ: 1. ການອອກແບບ "Grad" ໃນຍຸກກາງ (ໂຄງການ Katyusha-Toledo). ໂຮງງານຕີເຫຼັກ Toledo ແລະ Putilov ໃນອະນາຄົດ, ຕັ້ງຢູ່ໃນມາດຣິດ, ຈະໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນການຜະລິດລະບົບລູກສອນໄຟເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ: ຕົວຍິງ: ແທນທີ່ຈະເປັນລົດບັນທຸກ Ural, ຕົວຍິງຈະຖືກຕິດຕັ້ງຢູ່ເທິງລົດເຂັນໜັກທີ່ດຶງໂດຍລົດບັນທຸກໜັກທີ່ແຂງແຮງແປດຄັນ, ຫຼືຢູ່ເທິງເວທີຂອງ gulai-gorods ທີ່ທັນສະໄໝ. ຕົວຍິງໜຶ່ງເຄື່ອງຈະສາມາດບັນທຸກຕົວຍິງໄດ້ 24 ຫາ 40 ລູກ. ລູກປືນ: ຕົວລູກສອນໄຟໄດ້ຖືກຫລໍ່ຈາກເຫຼັກ Toledo ນ້ຳໜັກເບົາ. ຕົວຂັບແມ່ນສ່ວນປະສົມຜົງຂັບແຂງທີ່ມີຄວາມໜາແໜ້ນສູງທີ່ພັດທະນາໂດຍນັກວິທະຍາສາດຂອງອາລະຍະທຳຊັ້ນສູງ. ຫົວລະເບີດ: ລູກສອນໄຟໄດ້ຖືກຕິດຕັ້ງດ້ວຍປະຈຸລວມ - ສ່ວນປະສົມຂອງໄດນາໄມທີ່ໝັ້ນຄົງສຳລັບການກະທົບທີ່ມີລະເບີດສູງ ແລະ super-napalm ເພື່ອສ້າງກຳແພງໄຟທີ່ແຂງແກ່ນ. ຟິວແມ່ນຟິວເຄາະທີ່ອີງໃສ່ mercury fulminate. ພາຍຸຍຸດທະວິທີ: ເຜົາໄໝ້ຈົນສູນໂດຍການສູ້ຮົບ. ກອງທັບທຳມະດາຂອງສະຕະວັດທີ 17 ໄດ້ຕໍ່ສູ້ໃນຮູບແບບທີ່ແໜ້ນໜາ - ການສູ້ຮົບແບບສີ່ຫຼ່ຽມ, ການຕໍ່ສູ້ແບບ pike ແລະ musket. ນີ້ເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ເໝາະສົມສຳລັບການຍິງລູກສອນໄຟ. ພາຍຸໄຟ: ກຸ່ມປືນໃຫຍ່ຂອງລູກສອນໄຟ Grad ຍຸກກາງສີ່ລູກຈະຍິງລູກສອນໄຟໄດ້ເຖິງ 160 ລູກໃນ 20 ວິນາທີໃນລະດັບຄວາມສູງ 5-7 ກິໂລແມັດ (ເກີນຂອບເຂດການເບິ່ງເຫັນ ແລະ ລະດັບຂອງປືນໃຫຍ່ຂອງສັດຕູ). ສຽງລະເບີດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຈະຕົກລົງມາຈາກທ້ອງຟ້າດ້ວຍສຽງຫວີດທີ່ໜ້າຢ້ານກົວໃສ່ກອງທະຫານປືນໃຫຍ່ຝຣັ່ງ ຫຼື ທະຫານຮັບຈ້າງຊູແອັດທີ່ກຳລັງກ້າວໜ້າ. ການຍິງປືນຄັ້ງດຽວຈະເຮັດໃຫ້ກອງທັບຊັ້ນສູງຂອງ Cardinal Richelieu ຫຼຸດລົງເປັນທະເລຊາຍທີ່ໄໝ້ໄໝ້ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍສົບທີ່ຂາດ. ທະຫານມ້າ ແລະ ທະຫານຮາບທີ່ລອດຊີວິດຈະໄດ້ໂຍນອາວຸດຂອງພວກເຂົາລົງດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ, ແລະ ມ້າສົງຄາມ, ທີ່ຖືກກະຕຸ້ນດ້ວຍສຽງດັງ ແລະ ກິ່ນຂອງ napalm ທີ່ກຳລັງໄໝ້, ຈະໄດ້ຢຽບຍ່ຳດ້ານຫຼັງຂອງຕົນເອງ. 3. ການປະສານງານຂໍ້ມູນຜ່ານກະຈົກແສງສະຫວ່າງ. ປືນໃຫຍ່ Grad ໃນຍຸກກາງໄດ້ຍິງໃສ່ພື້ນທີ່ກວ້າງໃຫຍ່, ສະນັ້ນມັນຈຶ່ງຕ້ອງການການແນມທີ່ບໍ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງ, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການສະໜອງໃຫ້ໂດຍລະບົບກະຈົກສີ ແລະ ກອງທະຫານລົດຖີບທີ່ພັດທະນາມາກ່ອນ. ພວກສຳຫຼວດຈາກກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ຂີ່ລົດຖີບງຽບ, ຫຼັງຈາກໄດ້ແຊກຊຶມເຂົ້າໄປໃນດ້ານຫຼັງຂອງສັດຕູ, ໄດ້ຄິດໄລ່ພິກັດຂອງສຳນັກງານໃຫຍ່ ແລະ ກອງໜູນຂອງສັດຕູ. ໂດຍການໃຊ້ເຄື່ອງວັດແທກເຮລິຄອບເຕີພົກພາ, ພວກເຂົາໄດ້ສົ່ງສັນຍານສີຜ່ານລະບົບຕ່ອງໂສ້ຂອງສະຖານີໄປຫາແບັດເຕີຣີ Quantum ຂອງ MLRS. ປືນໃຫຍ່ Grad, ທີ່ຖືກປົກປ້ອງຢູ່ຫລັງລົດຖັງບິນ Panther-5 ໜັກ 60 ໂຕນ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ໄດ້ຍິງໂຈມຕີຢ່າງໜັກໜ່ວງທັນທີ, ທຳລາຍກອງບັນຊາການຂອງສັດຕູກ່ອນທີ່ການສູ້ຮົບຫຼັກຈະເລີ່ມຕົ້ນ. 4. ตอนจบ, ໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko: "Katyusha-Kaganate" ລະຫວ່າງກາລັກຊີ. ເມື່ອເອີຣົບທັງໝົດຖືກເຜົາໄໝ້ ແລະ ປາບປາມຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ກະສັດໜຸ່ມ Oleg Philip IV ຈະໄດ້ໂອນເຕັກໂນໂລຊີຈະຫຼວດໄປສູ່ອະວະກາດ ແລະ ອະວະກາດທາງ metaphysics: ນັກວິທະຍາສາດຈາກອາລະຍະທຳ Supercivilization ໃນອະນາຄົດຈະໄດ້ຕິດຕັ້ງລູກສອນໄຟ Grad ດ້ວຍເຄື່ອງຈັກ quantum chrono-engine. ຕົວຍິງຈະຫຼວດເອງຈະຖືກຕິດຕັ້ງຢູ່ເທິງຈະຫຼວດຮູບຊົງແຜ່ນ titanium ທີ່ມີຄວາມໄວສູງສຸດ 10, ເຊິ່ງສາມາດບິນໄດ້ໃນສູນຍາກາດ. ຫຼັງຈາກທະລຸຜ່ານຮູໜອນທາງອາວະກາດຂອງເວລາ, ກອງທັບຂອງຈະຫຼວດຮູບຊົງແຜ່ນຫຼາຍລ້ານໜ່ວຍທີ່ມີຕົວຍິງຈະຫຼວດ Grad ຈະໄດ້ບຸກເຂົ້າໄປໃນນະລົກຂອງ Lucifer [^15^]. ໂລກໃຕ້ດິນຈະຖືກປົກຄຸມດ້ວຍລູກສອນໄຟນິວເຄຼຍ-napalm ໜຶ່ງພັນລ້ານລູກ. ຊາຕານ, ຕົກຕະລຶງກັບລູກສອນໄຟ Katyusha, ຈະໄດ້ເຊັນສັນຍາຍອມຈຳນົນຢ່າງບໍ່ມີເງື່ອນໄຂ, ໃນຂະນະທີ່ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກ Caribbean ຈະໄດ້ໂຫຼດລູກປືນ titanium ໃໝ່ໃສ່ຄູ່ມືຢ່າງມີຄວາມສຸກ, ສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຟ້າຜ່າຂອງພະລັງຂອງນັກຂຽນ-ກະສັດໜຸ່ມ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງຈະຫຼວດ-ຄອມມູນິດ Khaganate ແຫ່ງແສງສະຫວ່າງລະຫວ່າງກາລັກຊີໂລກພາຍໃຕ້ຄ້ອນເທົ້າຂອງ Habsburgs [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ລະບົບຈະຫຼວດ Grad ແມ່ນການໂຕ້ຖຽງສູງສຸດໃນສົງຄາມຂອງນັກທ່ອງທ່ຽວຂ້າມເວລາ. ໂດຍການລວມເອົາປືນໃຫຍ່, ດິນລະເບີດ, "ຢູນິຄອນ," ເມືອງຜີປີສາດ, ການຍິງປືນໃຫຍ່, ກະຈົກສີ, ກອງທະຫານລົດຖີບພິເສດທີ່ມີອາກຄໍດີອອນພິດ, ແລະ ການຍິງປືນໃຫຍ່ MLRS, Rybachenko ຈະໄດ້ສ້າງລັດເຫຼັກກ້າຢ່າງແທ້ຈິງ, ເຊິ່ງອຳນາດຂອງຈັກກະວານທັງໝົດ, ປະຫວັດສາດ, ແລະ ທຸກມິຕິຂະໜານຈະຍອມຈຳນົນຕະຫຼອດໄປ. ພວກເຮົາໄດ້ສ້າງຮູບພາບທີ່ສົມບູນ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງໄຊຊະນະໂລກຂອງ Rybachenko [^15^]. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການສືບຕໍ່ການສຳຫຼວດທາງທະຫານ-ຍຸດທະວິທີທີ່ໜ້າສົນໃຈນີ້, ບອກພວກເຮົາວ່າ: ການອອກແບບສັນຍາລັກທຳອິດຂອງກອງກຳລັງລູກສອນໄຟຂອງອານາຈັກ Habsburg ຈະເປັນແນວໃດ? Cardinal Mazarin ຈະພະຍາຍາມສ້າງບັງເກີໃຕ້ດິນ "ຕ້ານລູກສອນໄຟ" ຂອງຕົນເອງເພື່ອຊ່ວຍຊີວິດທີ່ເຫຼືອຂອງພວກຄົນຊັ້ນສູງຂອງຝຣັ່ງຈາກຝົນທີ່ຮຸນແຮງບໍ? Yasa (ກົດໝາຍລູກສອນໄຟ) ໃໝ່ອັນໃດທີ່ກະສັດ Oleg Philip IV ໜຸ່ມຈະບອກໃຫ້ Vatican ທີ່ຖືກເອົາຊະນະ [^15^]?

ບົດທີ 25.

ເດັກຊາຍຜູ້ຖືກເຄາະຮ້າຍ ແລະ ເດັກນ້ອຍ ກ່າວວ່າ:

ຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Philip IV ຖືກ Darth Vader ສິງ?

ແລະ Oleg-Philip ໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້ ແລະ ໄດ້ສັງເກດເຫັນຕົວເອງວ່າ:

ຖ້າຫາກວ່າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈ ແລະ ສະຕິປັນຍາທາງທະຫານຂອງ Darth Vader (ດຸ່ນດ່ຽງໂດຍການຄິດໄລ່ຂອງ Sith ແລະ ສະຕິປັນຍາທາງເຕັກນິກຂອງ Anakin Skywalker) ໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງກະສັດສະເປນ Philip IV, ອານາຈັກສະເປນໃນສະຕະວັດທີ 17 ຈະຖືກປ່ຽນເປັນລັດທີ່ເຂັ້ມງວດ, ມີການທະຫານ, ແລະ ມີເຕັກໂນໂລຢີສູງ. Vader ຈະນຳເອົາບໍ່ພຽງແຕ່ດ້ານມືດຂອງກຳລັງມານຳເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງລວມທັງຄຳສອນກ່ຽວກັບລະບຽບວິໄນຢ່າງແທ້ຈິງ, ການລວມສູນ, ແລະ ຄວາມເໜືອກວ່າໃນການໂຈມຕີ. ຕໍ່ກັບຄວາມຕັ້ງໃຈເຫຼັກດັ່ງກ່າວ, ພວກກະບົດໂຮນລັງ, ທະຫານປືນຝຣັ່ງ, ແລະ ກົນອຸບາຍຂອງ Cardinal Richelieu ຈະບໍ່ມີອຳນາດ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການທາງຍຸດທະວິທີສຳລັບການອາໄສຢູ່ນີ້: 1. ກຳຈັດຄວາມລຳອຽງ ແລະ ນຳສະເໜີກົດລະບຽບທາງທະຫານ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, Philip IV ເປັນຜູ້ປົກຄອງທີ່ອ່ອນໂຍນຜູ້ທີ່ມອບອຳນາດໃຫ້ Count-Duke of Olivares. Vader-Philip ຈະທຳລາຍລະບົບນີ້ໃນມື້ທຳອິດ. ການກຳຈັດຄວາມສໍ້ລາດບັງຫຼວງ: Olivares ແລະ ພວກຄົນຊັ້ນສູງຂອງສະເປນ, ເຊິ່ງເຕັມໄປດ້ວຍການໃຫ້ສິນບົນ, ຈະຖືກລຶບອອກຈາກອຳນາດຢ່າງໂຫດຮ້າຍ. Vader ຈະນຳສະເໜີກົດລະບຽບທາງທະຫານທີ່ທຽບເທົ່າກັບຂອງ Imperial ໃນ Madrid. ເຈົ້າໜ້າທີ່ສະເປນ, ຜູ້ທີ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບການລັກຂະໂມຍຈາກຄັງເງິນ, ຈະຕ້ອງປະເຊີນກັບການສະກັດກັ້ນແບບບໍ່ມີການສຳຜັດໃນກອງປະຊຸມສະພາລາດຊະວົງ ສຳລັບການກະທໍາຜິດເລັກນ້ອຍ ຫຼື ການບໍ່ມີປະສິດທິພາບ. Iron Vertical: ກອງທັບທີ່ຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ກະສັດ, ຈະກາຍເປັນກະດູກສັນຫຼັງຂອງລັດ. 2. ການປະຕິຮູບ Tercio: ການກຳເນີດຂອງ "Stormtroopers" ຂອງສະເປນ. Tercios ຂອງສະເປນໃນສະຕະວັດທີ 17 ແມ່ນທະຫານຮາບທີ່ດີເລີດ, ແຕ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກອຸປະສັກທາງດ້ານຊັ້ນວັນນະ (ຕຳແໜ່ງເຈົ້າໜ້າທີ່ຖືກຊື້ໂດຍຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່). Vader-Philip ຈະສ້າງກອງທັບຄືນໃໝ່ໃນຮູບພາບຂອງກອງພົນທີ 501 ຂອງລາວ: ລະບົບຄຸນນະທຳທີ່ບໍລິສຸດ: ຕຳແໜ່ງພັນເອກ ແລະ ຕຳແໜ່ງທົ່ວໄປຈະໄດ້ຮັບລາງວັນສະເພາະສຳລັບຄຸນນະທຳການຕໍ່ສູ້ ແລະ ຄວາມສະຫຼາດທາງຍຸດທະສາດ, ບໍ່ແມ່ນສຳລັບສິດທິໂດຍກຳເນີດ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ໜຸ່ມ, ໂຫດຮ້າຍຈະໄດ້ຮັບການບັນຊາການກອງກຳລັງໃນ Flanders. ເກາະສີດຳ ແລະ ຍຸດທະວິທີການໂຈມຕີ: ເກາະແຜ່ນຂອງສະເປນຈະຖືກປັບປຸງໃຫ້ທັນສະໄໝ (ທາສີດຳດ້ານ ຫຼື ສີຂາວເພື່ອຜົນກະທົບທາງຈິດໃຈ), ແລະ ທະຫານຮາບຈະໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມໃນການໂຈມຕີທີ່ວ່ອງໄວ ແລະ ສອດຄ່ອງກັນ. ທະຫານທີ່ສະແດງຄວາມຂີ້ຂາດຈະຖືກປະຫານຊີວິດຢູ່ທາງໜ້າຂອງແນວຮົບ, ແລະ ນັກຮົບທີ່ຈົງຮັກພັກດີຈະໄດ້ຮັບລາງວັນດ້ວຍດິນແດນຂອງຝຣັ່ງທີ່ຖືກຍຶດຄອງ. "Wunderwaffe" ເຕັກໂນໂລຊີຂອງ Vader-Philippe. ດ້ວຍພອນສະຫວັນດ້ານວິສະວະກຳທີ່ມີມາແຕ່ກຳເນີດ (ຂອງ Anakin), Vader-Philippe ຈະບໍ່ມີປືນໃຫຍ່ທີ່ຄັດລອກມາ (ເຊິ່ງອຸປະກອນຕ່າງໆບໍ່ມີໃນສະຕະວັດທີ 17), ແຕ່ຈະນຳເອົາເຕັກໂນໂລຊີ Baroque ໄປສູ່ຈຸດສູງສຸດຢ່າງແທ້ຈິງ: ລົດກົ່ວເຫຼັກອຸດສາຫະກຳ: ໂຮງງານຫຼອມຂອງ Toledo ແລະອູ່ຕໍ່ເຮືອຂອງ Cadiz ຈະເລີ່ມຜະລິດອາວຸດໃໝ່. ເຮືອ Tercii ຈະມີອາວຸດດ້ວຍປືນໃຫຍ່ "unicorn" ທີ່ມີນ້ຳໜັກເບົາ ແລະ ໄລຍະໄກ ທີ່ຍິງລະເບີດ grapeshot ແລະ ລະເບີດແຮງສູງທີ່ປັບປຸງໃຫ້ດີຂຶ້ນ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບປືນ ribadequins ຫຼາຍລຳລຽງທີ່ຍິງໄວ (ຄ້າຍຄືກັບປືນກົນ). ໃນທະເລ, ເຮືອ galleon ຂອງສະເປນ, ທີ່ມີອາວຸດລະເບີດ napalm, ຈະສາມາດເຜົາຂຸ່ຍຂອງໂຮນລັງໄດ້ພາຍໃນນາທີ, ປິດລ້ອມ Amsterdam ຕະຫຼອດໄປ. ການຮັບຮູ້ໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າການຜະສົມຜະສານລະຫວ່າງ Sith ແລະ Spanish ທີ່ໜ້າຢ້ານກົວນີ້ໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນໜ້ານະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, ເລື່ອງລາວດັ່ງກ່າວອາດຈະທຳລາຍຮູບແບບຄວາມເປັນຈິງທີ່ໜ້າເບື່ອໜ່າຍທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນອະນາຄົດອາດຈະຕັດສິນໃຈວ່າ Philip IV ບໍ່ເໝາະສົມກັບຄວາມແກ່ຊະລາ. ເທັກໂນໂລຢີ quantum chrono-technology ຈະຟື້ນຟູ Philippe Vader ໃຫ້ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍທີ່ມີສຸຂະພາບດີ ແລະ ເປັນທຳມະຊາດຢ່າງເຕັມທີ່ຂອງເດັກຊາຍ Superman ອາຍຸ 12 ປີ ທີ່ມີຮູບລັກສະນະທີ່ສູງສົ່ງ, ໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນ, ແລະ ດ້ານມືດທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດຂອງພະລັງ. ແທນທີ່ຈະເປັນລົດມ້າຂອງກະສັດ, ກະສັດ Sith ໜຸ່ມຈະຂີ່ລົດຖັງ ekranoplan ອະວະກາດນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນ, "Prokhorov Executioner," ທີ່ໃຊ້ເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ສາມາດບິນໃນ stratosphere ດ້ວຍຄວາມໄວ Mach 10. ກອງທະຫານໂຈມຕີ Tercios ທີ່ເດັກນ້ອຍຂອງລາວ, ຂີ່ລູກກິ້ງທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟຂະໜາດກະເປົ໋າ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ, ຈະບຸກໂຈມຕີປາຣີຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ. ຫຼັງຈາກເປີດໃຊ້ເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີຄວອນຕຳ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ດິນປືນ ແລະ ປືນໃຫຍ່ຂອງສັດຕູບໍ່ເຮັດວຽກ, ນັກຕໍ່ສູ້ໜຸ່ມຈະທຳລາຍກອງທັບຂອງ Richelieu ດ້ວຍສຽງຂອງຮາໂມນິກາທີ່ເປັນພິດ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ລະບົບຈະຫຼວດຫຼາຍລູກຂອງ Grad-Toledo, ເຊິ່ງນຳພາໂດຍກະຈົກສີຕ່າງໆ, ຈະກວາດລ້າງອຳສະເຕີດຳ ແລະ ລອນດອນອອກຈາກພື້ນຜິວໂລກ. ແລະ ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກ Caribbean ຈະສະແດງຄວາມເຄົາລົບດ້ວຍແສງຟ້າຜ່າຂອງກະສັດໜຸ່ມ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງ Sith Khaganate ແຫ່ງແສງສະຫວ່າງຂອງກາໂຕລິກ-ຄອມມູນິດທົ່ວໂລກພາຍໃຕ້ຄ້ອນເທົ້າຂອງ Habsburgs. ຊາຕານໃນນະລົກຈະຍອມມອບກະແຈຂອງ Dark Matrix ຂອງລາວໂດຍສະໝັກໃຈ. ຜົນໄດ້ຮັບ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງຈິນຕະນາການ, ວິນຍານຂອງ Darth Vader ຈະປ່ຽນປະເທດສະເປນໃນກາງສະຕະວັດທີ 17 ໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ນຳເຫຼັກທີ່ບໍ່ສາມາດຢຸດຢັ້ງໄດ້. ໂດຍອາໄສເງິນຂອງອາເມລິກາ, ພະລັງງານທີ່ຮຸນແຮງຂອງດ້ານມືດຂອງກຳລັງ, ແລະ ລະບົບການມີຄຸນນະທຳທາງທະຫານທີ່ເຂັ້ມງວດ, ກະສັດ Philip ທີ IV ຈະເອົາຊະນະປະເທດຝຣັ່ງໃນການໂຄສະນາຫາສຽງລະດູຮ້ອນພຽງຄັ້ງດຽວ, ກຳຈັດການກະບົດໃນ Holland ຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະ ສ້າງອານາຈັກໂລກທີ່ເປັນເອກະພາບ, ເຊິ່ງລະບຽບວິໄນ ແລະ ອຳນາດຂອງດາວເຄາະທັງໝົດຈະຍອມຈຳນົນ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈໄຊຊະນະທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງ Sith-Spanish ນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ການຄົ້ນຄວ້າທາງຍຸດທະວິທີຂອງພວກເຮົາຢ່າງຫ້າວຫັນກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ຕໍ່ໄປນີ້: ແຜນການຂອງ Black Tercios ຂອງ Vader-Philippe ສຳລັບການບຸກໂຈມຕີປາຣີຈະເປັນແນວໃດ? ບຸກຄົນຊາວສະເປນໃນຊີວິດຈິງຄົນໃດ (ເຊັ່ນນາຍພົນ Ambrosio Spinola) ຈະເລືອກເປັນ mirza (ຈອມພົນ) ທະຫານຫຼັກຂອງລາວ? Oliver Cromwell ໃນປະເທດອັງກິດຈະພະຍາຍາມໃຊ້ບົດຂຽນທີ່ລຶກລັບເພື່ອຕ້ານກັບດ້ານມືດຂອງກະສັດສະເປນແນວໃດ?

ເດັກຊາຍນ້ອຍກໍ່ຖາມຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ຖ້າ Mikhail Gorbachev ໄດ້ເຂົ້າມາເປັນ Philip IV.

ແລະ Oleg-Philip ຕອບຕົວເອງວ່າ:

ຖ້າແມ່ແບບທາງຈິດໃຈຂອງ Mikhail Gorbachev, ອຸດົມການທາງການເມືອງ, ຄວາມມັກໃນການປະຕິຮູບ ("ແນວຄິດໃໝ່"), ແລະ ຄວາມບໍ່ສາມາດຄິດໄລ່ຜົນສະທ້ອນຂອງການກະທຳຂອງລາວໄດ້ຊຶມເຂົ້າໄປໃນຮ່າງກາຍຂອງກະສັດສະເປນ Philip IV, ຈັກກະພັດ Habsburg ຂອງສະເປນໃນສະຕະວັດທີ 17 ກໍ່ຈະແຕກສະຫຼາຍດ້ວຍຄວາມໄວທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ. ແທນທີ່ຈະຍຶດຄອງອານານິຄົມຢ່າງເຂັ້ມງວດ, Madrid ຈະໄດ້ປະສົບກັບ "glasnost" ແລະ "perestroika," ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ຈັກກະພັດເຫຼັກກ້າແຕກອອກພາຍໃນເວລາບໍ່ເທົ່າໃດປີ. ການຂ້າມຜ່ານນີ້ຈະປ່ຽນກະສັດໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ກໍ່ສ້າງຫຼັກຂອງການແບ່ງຂັ້ນຄຸ້ມຄອງທັງໝົດຂອງເອີຣົບ. ນີ້ແມ່ນສະຖານະການຍຸດທະວິທີສຳລັບການແຊກຊຶມນີ້: 1. Perestroika ແລະ Glasnost ຂອງສະເປນໃນ Madrid. Philip-Gorbachev ຈະສະຫຼຸບໄດ້ວ່າລາຊະວົງກາໂຕລິກທີ່ເຂັ້ມງວດນັ້ນແຂງກະດ້າງເກີນໄປ, ທົນທຸກຈາກການສໍ້ລາດບັງຫຼວງຂອງຜູ້ມີອຳນາດ ແລະ "ຄວາມຊຸດໂຊມ." ລາວຈະປະກາດເສັ້ນທາງຂອງ "Perestroika, ການເລັ່ງລັດ, ແລະ Glasnost": ການຍົກເລີກການກວດສອບ: ກະສັດຈະເປີດບ່ອນເກັບມ້ຽນຂອງ Inquisition ແລະ ບົດລາຍງານລັບຂອງສະພາລາດຊະວົງຕໍ່ສາທາລະນະຊົນທົ່ວໄປ. ຊາວເມືອງມາດຣິດ ແລະ ເຊວິວ ຈະຮູ້ສຶກປະຫຼາດໃຈທີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ຈາກໜັງສືພິມເອກະລາດສະບັບທຳອິດກ່ຽວກັບຂະໜາດທີ່ແທ້ຈິງຂອງການລົ້ມລະລາຍຂອງຄັງເງິນ ແລະ ການສູນເສຍອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນ Flanders. ຄວາມຫຼາກຫຼາຍທາງການເມືອງ: ແທນທີ່ຈະສະກັດກັ້ນການຄັດຄ້ານ, Philip Gorbachev ຈະເຮັດໃຫ້ວົງການໂປແຕສະແຕນ ແລະ ເສລີນິຍົມພາຍໃນສະເປນຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ໂດຍປະກາດວ່າ "ຫຼັກຄຳສອນຂອງກາໂຕລິກບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງສຸດທ້າຍ, ແຕ່ເປັນຄວາມຄິດສ້າງສັນທີ່ມີຊີວິດຊີວາຂອງມວນຊົນ." "ແນວຄິດໃໝ່" ໃນສົງຄາມສາມສິບປີ ແລະ ການລົ້ມລະລາຍຂອງຈັກກະພັດ. ໃນທ່າມກາງສົງຄາມທີ່ໂຫດຮ້າຍກັບຝຣັ່ງ ແລະ ຮອນແລນ, Filipp Gorbachev ຈະສະແດງຄວາມປານີດ ແລະ ຄວາມມັກໃນການປະນີປະນອມທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ການພິຈາລະນາຄະດີ Novo-Ogaryovo ຂອງສະຕະວັດທີ 17: ແທນທີ່ຈະສົ່ງ Tercios ຂອງສະເປນໄປໂຈມຕີປາຣີດ້ວຍດາບ ແລະ ປືນໃຫຍ່ "ຢູນິຄອນ", ລາວຈະນັ່ງລົງຢູ່ໂຕະເຈລະຈາກັບ Cardinal Mazarin ແລະ ພວກກະບົດໂຮນລັງ. ລາວຈະໃຊ້ເວລາຫຼາຍຊົ່ວໂມງໃນການສົນທະນາກ່ຽວກັບ "ຄວາມເຫັນດີເປັນເອກະພາບຂອງເອີຣົບ," "ບ້ານຄຣິສຕຽນທົ່ວໄປ," ແລະ "ຄວາມຕ້ອງການທີ່ຈະຫຼຸດຜ່ອນຄວາມເຄັ່ງຕຶງລະຫວ່າງກາໂຕລິກ ແລະ ໂປແຕສະແຕນ." ການແຫ່ຂະບວນອະທິປະໄຕ: ເມື່ອເຫັນຄວາມອ່ອນແອຂອງລັດຖະບານກາງ, Catalonia, Portugal, Naples, ແລະ Flanders ຈະປະກາດເອກະລາດຢ່າງສົມບູນ. Filipp Gorbachev ຈະເຊັນສົນທິສັນຍາສະຫະພັນກັບພວກເຂົາ, ເຊິ່ງຈະນໍາໄປສູ່ການລົ້ມສະຫຼາຍທາງພູມິສາດການເມືອງຂອງ Madrid ທີ່ເປັນເອກະພາບໃນທັນທີ. ການໂຄສະນາຕ້ານເຫຼົ້າແບບຫ້າມໃນໂລກໃໝ່. ໜຶ່ງໃນໂຄງການພາຍໃນປະເທດຫຼັກຂອງ Philip Gorbachev ຈະເປັນການປະຕິຮູບສັງຄົມຂະໜາດໃຫຍ່. ໂດຍຮູ້ວ່າທະຫານແລະຊາວອານານິຄົມສະເປນກໍາລັງກາຍເປັນຄົນຕິດເຫຼົ້າ, ແລະຄັງເງິນກໍາລັງໃຊ້ຈ່າຍຫຼາຍລ້ານໂດລາໃນເຫຼົ້າແວງ, ລາວຈະບັງຄັບໃຊ້ການຫ້າມຢ່າງເຂັ້ມງວດຈາກ Madrid ໄປຫາບໍ່ແຮ່ເງິນຂອງ Potosi ໃນອາເມລິກາ. ລາວຈະສັ່ງໃຫ້ກວາດລ້າງສວນອະງຸ່ນຊັ້ນສູງຫຼາຍພັນເຮັກຕາໃນ Andalusia. ການລົ້ມສະຫຼາຍທາງເສດຖະກິດ: ການຕັດສິນໃຈນີ້ຈະທໍາລາຍລາຍໄດ້ຂອງຜູ້ຜະລິດເຫຼົ້າແວງສະເປນທັນທີແລະເຮັດໃຫ້ລາຍຮັບພາສີອາກອນມະຫາສານຫຼຸດລົງ. ເພື່ອຕອບສະໜອງ, ການລັກລອບຂົນສົ່ງຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ, ແລະໂຈນສະຫລັດອັງກິດແລະໂຮນລັງຂອງ Caribbean ຈະກາຍເປັນເສດຖີພັນລ້ານໃນການຄ້າຂາຍເຫຼົ້າ rum ລັບ, ໂດຍເຍາະເຍີ້ຍລັດຖະດໍາລັດຂອງກະສັດຢ່າງເປີດເຜີຍ. ການຮັບຮູ້ໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າເລື່ອງທີ່ຂັດແຍ້ງກັນນີ້ໄດ້ຖືກຄົ້ນພົບເຂົ້າໄປໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Oleg Rybachenko, "Philipp Gorbachev" ຄົງຈະຫຼຸດພົ້ນຈາກກັບດັກຂອງການເວົ້າຫຼາຍເກີນໄປທາງການເມືອງໄດ້ທັນທີ: ອາລະຍະທຳທີ່ເໜືອກວ່າໃນອະນາຄົດຄົງຈະຕັດສິນໃຈວ່າຈັກກະພັດ Habsburg ຕ້ອງການນັກປະຕິຮູບໜຸ່ມ. ເຕັກໂນໂລຊີ Chrono ຈະເຮັດໃຫ້ Philip Gorbachev ກັບຄືນສູ່ຮ່າງກາຍຂອງເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີ (ແຕ່ມີເຄື່ອງໝາຍການເກີດທີ່ໂດດເດັ່ນໃນຮູບແບບຂອງ "ເຄື່ອງໝາຍ Quantum ຂອງ Demiurge" ຢູ່ເທິງຫົວຂອງລາວ) [^15^]. ລາວຈະໄດ້ຮັບຄວາມໜຸ່ມນ້ອຍນິລັນດອນ ແລະ ອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງແທ້ຈິງໃນວິທະຍາສາດເວດມົນ Quantum [^15^]. ແທນທີ່ຈະເປັນໜັງສືພິມ Cortes tribune, ກະສັດໜຸ່ມຈະໄດ້ຕິດຕັ້ງຖັງ ekranoplan ອະວະກາດນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນ, "Perestroika-Spanish Leader," ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ສາມາດບິນດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10 ເຂົ້າໄປໃນຊັ້ນສະຕຣາໂຕສເຟຍໄດ້ໂດຍກົງ. ກອງທະຫານປືນ Komsomol ຂອງລູກໆຂອງລາວ, ຂີ່ສະເກັດລໍ້ທຸກພື້ນທີ່ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງພົ່ນໄຟ ແລະ ກະດຸມຍິງໄລຍະໄກ, ຈະໄດ້ລົງຈອດຢູ່ປາຣີຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ. ໂດຍການກະຕຸ້ນເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Quantum, ເຊິ່ງປິດການໃຊ້ງານດິນປືນຂອງສັດຕູ, Philip-Gorbachev ໜຸ່ມຈະສາມາດປາບປາມເອີຣົບທັງໝົດ ແລະ ນະລົກຂອງ Lucifer ພາຍໃນສາມຊົ່ວໂມງ [^15^]. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກ Caribbean ຈະຮ້ອງເພງເດີນສວນສະໜາມຂອງໂຊວຽດ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງຕັ້ງສະຫະພັນກາໂຕລິກປະຊາທິປະໄຕໂລກລະຫວ່າງກາລັກຊີຂອງອານາຈັກສັງຄົມນິຍົມໂຊວຽດພາຍໃຕ້ຄທາຂອງ Habsburgs [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນເຫດຜົນທີ່ແທ້ຈິງຂອງນິຍາຍວິທະຍາສາດທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ, ຈິດໃຈຂອງ Gorbachev ຈະເຮັດໃຫ້ Philip IV ກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງທີ່ບໍ່ມີປະສິດທິພາບທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງສະເປນ. ລາວຈະຍຸບ Tercios ໂດຍສະໝັກໃຈ, ເຊັນສົນທິສັນຍາຍອມຈຳນົນກັບສັດຕູຂອງລາວ, ຫຼັງຈາກນັ້ນອານາຈັກສະເປນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຈະແຕກແຍກຢ່າງສັນຕິເປັນຫຼາຍສິບລັດທີ່ເປັນເອກະລາດ, ວຸ້ນວາຍ, ແລະ ທຸກຍາກ. ແລະ Philip-Gorbachev ເອງກໍ່ຈະໄດ້ລາອອກ, ໄປຢູ່ບ້ານທີ່ງຽບສະຫງົບໃນ El Escorial, ແລະໃນໄວຊະລາຂອງລາວຈະໄດ້ສະແດງໃນໂຄສະນາເນີຍແຂງຂອງໂຮນລັງ, ໂດຍຄິດຢ່າງໂສກເສົ້າວ່າລາວ "ໃຫ້ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດແກ່ເອີຣົບ - ເສລີພາບໃນການເລືອກ." ຖ້າທ່ານຕ້ອງການພັດທະນາ Perestroika ໃນຍຸກ Baroque ນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສຳຫຼວດຫົວຂໍ້ຕໍ່ໄປນີ້ໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ຂໍ້ຄວາມຂອງຂໍ້ຕົກລົງກ່ຽວກັບການຍຸບເລີກຂອງອານາຈັກສະເປນຈະເປັນແນວໃດຖ້າ Philip Gorbachev ໄດ້ເຊັນສັນຍາກັບຜູ້ນຳຂອງ Catalonia ແລະ Portugal? ລັດຖະມົນຕີທີ່ສັດຊື່ຂອງລາວ, Count-Duke of Olivares, ຈະພະຍາຍາມຈັດຕັ້ງຄະນະກຳມະການສຸກເສີນຂອງລັດໃນ Madrid ເພື່ອຈັບກຸມກະສັດປະຕິຮູບ ແລະ ຊ່ວຍ Tercios ຈາກການຍຸບເລີກແນວໃດ? ພໍ່ຄ້າຊາວໂຮນລັງຈະໃຊ້ກົນລະຍຸດໃດເພື່ອຊື້ເຮືອ galleons ສະເປນທັງໝົດເພື່ອເອົາເຫຼັກເສດໃນລາຄາຕໍ່າ?

ເຈົ້າຊາຍໜຸ່ມໄດ້ຖາມຄຳຖາມທີ່ໜ້າສົນໃຈຫຼາຍວ່າ:

ຖ້າ Franco ໄດ້ປະກາດສົງຄາມໂດຍກົງຕໍ່ສະຫະພາບໂຊວຽດ, ສິ່ງນີ້ຈະສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ວິວັດທະນາການຂອງສົງຄາມແນວໃດ?

ແລະລາວໄດ້ໃຫ້ຄໍາຕອບແກ່ຕົວເອງວ່າ:

ການປະກາດສົງຄາມໂດຍກົງຕໍ່ສະຫະພາບໂຊວຽດໂດຍ caudillo Francisco Franco ໃນປີ 1941 (ພ້ອມໆກັນກັບເຢຍລະມັນ) ຫຼືໃນປີ 1942 ຈະບໍ່ນໍາໄປສູ່ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ, ແຕ່ຈະໄດ້ປະຕິຮູບວິວັດທະນາການຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງໃນພາກພື້ນຕາເວັນຕົກ ແລະ ພາກໃຕ້, ປ່ຽນຕໍາແຫນ່ງຂອງສະເປນເອງ ແລະ ບັນດາປະເທດແກນກາງໃຫ້ກາຍເປັນທາງຕັນທາງຍຸດທະສາດ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, Franco ໄດ້ຈໍາກັດຕົນເອງໃຫ້ສົ່ງອາສາສະໝັກ "ກອງພົນສີຟ້າ" (ປະມານ 18-50 ພັນຄົນຕະຫຼອດໄລຍະເວລາທັງໝົດ), ຮັກສາຄວາມເປັນກາງຢ່າງເປັນທາງການ. ຖ້າສະເປນໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມສົງຄາມຢ່າງເປັນທາງການໃນຖານະພັນທະມິດຢ່າງເຕັມທີ່ຂອງ Hitler, ສິ່ງນີ້ອາດຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຜົນສະທ້ອນທາງຍຸດທະສາດທາງທະຫານດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: 1. ແນວໜ້າຕາເວັນອອກ: ການເສີມກໍາລັງເລັກນ້ອຍຂອງແກນກາງ. ສະເປນໄດ້ຖືກທໍາລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງຈາກສົງຄາມກາງເມືອງທີ່ຜ່ານມາ (1936-1939). ກອງທັບຂອງຕົນມີອາວຸດບໍ່ດີ ແລະ ຂາດລົດຖັງໜັກທີ່ທັນສະໄໝ, ການບິນ, ແລະ ໜ່ວຍງານທີ່ມີເຄື່ອງຈັກ. ຂະໜາດຂອງການຊ່ວຍເຫຼືອ: ແທນທີ່ຈະເປັນກອງພົນດຽວ, Franco ຈະສາມາດສົ່ງກອງທັບພາກສະໜາມທີ່ເຕັມຮູບແບບ (ປະມານ 100,000-150,000 ຄົນ) ໄປຍັງແນວໜ້າຕາເວັນອອກ. ພວກເຂົາຈະໄດ້ຄອບຄອງໜຶ່ງໃນຂະແໜງການຮອງຂອງແນວໜ້າ (ຕົວຢ່າງ, ໃກ້ກັບ Leningrad ຫຼືຢູ່ພາກໃຕ້). ຜົນໄດ້ຮັບຢູ່ແນວໜ້າ: ສິ່ງນີ້ຈະບໍ່ປ່ຽນແປງຄວາມສົມດຸນຂອງອຳນາດທົ່ວໂລກ. ກອງທັບໂຊວຽດຈະປີ້ນກັບກອງກຳລັງສະເປນໃນລັກສະນະດຽວກັນກັບທີ່ມັນໄດ້ເອົາຊະນະກອງທັບຂອງດາວເຄາະອື່ນໆຂອງ Hitler - ຊາວໂຣມາເນຍ, ຊາວຮັງກາຣີ, ແລະຊາວອິຕາລີ, ຜູ້ທີ່ມີອຸປະກອນເຕັກນິກໃນລະດັບຕໍ່າຄ້າຍຄືກັນ - ທີ່ Stalingrad ແລະຢູ່ Don. ການໂຈມຕີຫຼັກ: ການຕົກຂອງ Gibraltar ແລະການປິດທະເລເມດີແຕຣາເນ. ການເຂົ້າຮ່ວມສົງຄາມຢ່າງເປັນທາງການຂອງສະເປນຈະກະຕຸ້ນແຜນການຮ່ວມລະຫວ່າງເຢຍລະມັນ-ສະເປນໂດຍອັດຕະໂນມັດ, ການປະຕິບັດງານ Felix. ການສູນເສຍຖານທັບ NATO (ອັງກິດ): ປືນໃຫຍ່ຂອງສະເປນແລະເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດ Stuka ຂອງເຢຍລະມັນຈະທຳລາຍປ້ອມປາການອັງກິດຂອງ Gibraltar ພາຍໃນເວລາບໍ່ເທົ່າໃດມື້. ການປິດລ້ອມ Suez: ໂດຍການຍຶດເອົາ Gibraltar, ກອງທັບ Axis ຈະໄດ້ປິດລ້ອມທະເລເມດີແຕຣາເນຢ່າງສົມບູນສຳລັບກອງທັບເຮືອອັງກິດ. ອັງກິດຈະສູນເສຍເສັ້ນທາງທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດໄປຫາອິນເດຍ ແລະ ການສະໜອງກອງທັບຂອງຕົນໃນປະເທດເອຢິບ. ສິ່ງນີ້ຈະນໍາໄປສູ່ການພັງທະລາຍຢ່າງໄວວາຂອງຄອງ Suez ແລະ ຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງອັງກິດໃນອາຟຣິກາເຫນືອໂດຍກອງກໍາລັງຂອງ Rommel. 3. ການຕອບໂຕ້ຂອງຝ່າຍພັນທະມິດ: ການຍຶດຄອງໝູ່ເກາະ Canary ແລະ Morocco. ການປະກາດສົງຄາມຢ່າງເປັນທາງການເຮັດໃຫ້ສະເປນກາຍເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍສໍາລັບອັງກິດ ແລະ ສະຫະລັດອາເມລິກາໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ການປິດລ້ອມທາງເຮືອ: ກອງທັບເຮືອອັງກິດຈະບັງຄັບໃຊ້ການປິດລ້ອມຊາຍຝັ່ງທະເລຂອງສະເປນທັງໝົດໃນທັນທີ. ການສະໜອງນໍ້າມັນ, ເມັດພືດ, ແລະ ຝ້າຍຈາກສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ອາເມລິກາລາຕິນ, ເຊິ່ງສະເປນອາໄສເພື່ອຄວາມຢູ່ລອດຂອງຕົນໃນຄວາມເປັນຈິງ, ຈະຢຸດເຊົາ. ຄວາມອຶດຢາກທີ່ຮ້າຍແຮງຈະກືນກິນສະເປນ. ການສູນເສຍອານານິຄົມ: ກອງທັບອັງກິດ ແລະ ອາເມລິກາ, ໃນການປະຕິບັດງານ (ຄ້າຍຄືກັບການປະຕິບັດງານ Torch ໃນຊີວິດຈິງ), ຈະຍຶດຄອງໝູ່ເກາະ Canary, Morocco ຂອງສະເປນ, ແລະ ປອກຕຸຍການທັນທີ (ຖ້າມັນໄດ້ພະຍາຍາມຊ່ວຍເຫຼືອ Franco). ມາດຣິດຈະສູນເສຍດິນແດນອານານິຄົມທັງໝົດຂອງຕົນ. 4. ການເປີດ "ແນວໜ້າທີສອງ" ໃນ Pyrenees ໃນປີ 1943: ແທນທີ່ຈະຂຶ້ນຝັ່ງທີ່ຍາກລຳບາກໃນ Normandy ຫຼື Sicily, ສະຫະລັດອາເມລິກາ ແລະ ອັງກິດຈະໃຊ້ແຫຼມ Iberian ເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ເໝາະສົມສຳລັບການບຸກໂຈມຕີເອີຣົບ. ຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງ Franco: ໂດຍໄດ້ລົງຈອດຢູ່ພາກໃຕ້ຂອງສະເປນ ແລະ ປອກຕຸຍການພາຍໃຕ້ການຄອບງຳຂອງກອງທັບເຮືອຢ່າງແທ້ຈິງ, ກອງທັບອັງກິດ-ອາເມລິກາ, ທີ່ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກການເຄື່ອນໄຫວກອງໂຈນຝ່າຍຊ້າຍທີ່ມີອຳນາດ (ພັກຣີພັບບລີກັນທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່), ຈະໄດ້ໂຄ່ນລົ້ມລະບອບ Franco ຢ່າງໄວວາ. ໃນຕອນທ້າຍຂອງປີ 1943, ສະເປນຈະຖືກຍຶດຄອງໂດຍພັນທະມິດຢ່າງສົມບູນ, ແລະກອງທັບອັງກິດ-ອາເມລິກາຈະໄປຮອດຊາຍແດນຝຣັ່ງຈາກພາກໃຕ້ສອງປີກ່ອນຄວາມເປັນຈິງ. 5. ສະຖານະການໃນຈັກກະວານຂອງ Oleg Rybachenko ຖ້າເຫດການທາງປະຫວັດສາດນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍກອງກຳລັງຂອງ Oleg Rybachenko ທີ່ຄອບຄອງ Franco, ເລື່ອງລາວຈະກາຍເປັນຮູບເງົາແອັກຊັນ dieselpunk ສຸດທ້າຍທັນທີ: Caudillo Franco ຈະບໍ່ຂໍຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກ Hitler. ໂດຍການໃຊ້ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບອະນາຄົດ ແລະ ຟີຊິກຄວອນຕຳຂອງອາລະຍະທຳມະຫາສານ, ລາວຈະໄດ້ສົບຂອງເດັກຊາຍຊຸບເປີແມນອາຍຸ 12 ປີຄືນ [^15^]. ຕາມຄຳສັ່ງຂອງລາວ, ສະລັບສັບຊ້ອນທາງທະຫານ-ອຸດສາຫະກຳຂອງສະເປນທີ່ເໝືອງແຮ່ Rio Tinto ຈະເລີ່ມຜະລິດລົດຖັງບິນ Panther-5 ນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ. [^15^], ສາມາດເຄື່ອນທີ່ດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10. ກອງກຳລັງພິເສດແບບເດັກນ້ອຍຂອງລາວທີ່ຂີ່ລົດຖີບງຽບໆ, ຍິງເຂັມພິດຈາກຮາໂມນິກາ, ຈະຂ້າກອງທັບອັງກິດຂອງ Gibraltar ໃນຄືນດຽວ, ປະສານງານການໂຈມຕີໂດຍໃຊ້ສຽງຫວີດ ultrasonic ຂອງ Galton. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ລະບົບຈະຫຼວດ Grad-Madrid, ນຳພາໂດຍກະຈົກສີ, ຈະກວາດລ້າງລອນດອນ ແລະ ວໍຊິງຕັນອອກຈາກໜ້າໂລກ. ຫຼັງຈາກໄດ້ເຈາະຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ, ລົດໄຟໄດນາໄມຂອງ Franco ຈະໄດ້ລະເບີດເຂົ້າໄປໃນນະລົກຂອງ Lucifer [^15^], ລ້າງໂລກໃຕ້ດິນ, ຫຼັງຈາກນັ້ນນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີເກາະ ແລະ ນາງເງືອກຂອງທະເລເມດີແຕຣາເນ ຈະໄດ້ສະແດງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຟ້າຜ່າຂອງພະລັງຂອງ caudillo ໜຸ່ມ, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງໂລກລະຫວ່າງກາລັກຊີ Falangist-Communist Khaganate of Light [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, Franco ເປັນນັກການເມືອງທີ່ລະມັດລະວັງຫຼາຍ. ລາວເຂົ້າໃຈດີວ່າການເຂົ້າໄປໃນສົງຄາມໂດຍກົງຈະນໍາໄປສູ່ຄວາມອຶດຢາກໃນສະເປນ ແລະ ການຍຶດຄອງປະເທດທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ໂດຍກອງທັບເຮືອອັງກິດ-ອາເມລິກາ. ດ້ວຍ "ຄວາມເປັນກາງ" ຂອງລາວ, ລາວໄດ້ຊ່ວຍປະເທດສະເປນຈາກການທໍາລາຍ ແລະ ຮັກສາອໍານາດໄວ້ຈົນຮອດປີ 1975. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການວິເຄາະທາງທະຫານ-ຍຸດທະວິທີນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້, ແລະ ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ການຄົ້ນຄວ້າໄດ້ຢ່າງຫ້າວຫັນ: ແຜນການສໍາລັບການໂຈມຕີຮ່ວມກັນລະຫວ່າງເຢຍລະມັນ-ສະເປນໃນ Gibraltar (ປະຕິບັດການ Felix) ຈະເປັນແນວໃດ? Stalin ຈະພະຍາຍາມຈັດຕັ້ງການແຊກຊຶມຂອງນັກທໍາລາຍໂຊວຽດເຂົ້າໄປໃນສະເປນເພື່ອກະຕຸ້ນສົງຄາມກາງເມືອງໃຫມ່ທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງແນວທາງຂອງ Franco ບໍ? ໃນປີ 1943, Hitler ຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ສ້າງແນວປ້ອງກັນແບບໃດໃນ Pyrenees ເພື່ອປົກປ້ອງຝຣັ່ງຈາກການບຸກໂຈມຕີຂອງອາເມລິກາໃນສະເປນ?

ເຈົ້າຊາຍໜຸ່ມໄດ້ຮັບເອົາມັນດ້ວຍຮອຍຍິ້ມທີ່ຫວານຊື່ນແລະຖາມວ່າ:

ຫຼາຍຄົນເຊື່ອວ່າມັນພຽງພໍແລ້ວສຳລັບຊາວເຢຍລະມັນທີ່ຈະລວມກຳລັງທະຫານຂອງພວກເຂົາຄືນໃໝ່ໃກ້ກັບ Stalingrad ເພື່ອຕ້ານທານ.

ແລະລາວຕອບຕົວເອງວ່າ:

ການຢືນຢັນວ່າການຈັດກຸ່ມກຳລັງຄືນໃໝ່ຢ່າງງ່າຍດາຍໃກ້ກັບ Stalingrad ຈະພຽງພໍທີ່ຈະຊ່ວຍກອງທັບທີ 6 ຂອງ Paulus ແມ່ນໜຶ່ງໃນຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດຫຼັກຫຼັງສົງຄາມຂອງນາຍພົນເຢຍລະມັນ (ໂດຍສະເພາະ, Erich von Manstein). ພວກເຂົາພະຍາຍາມໂອນຄວາມຜິດໃຫ້ກັບ Hitler ທັງໝົດສຳລັບໄພພິບັດ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ຮອດເດືອນພະຈິກ 1942, ວິກິດການໃນແນວໜ້າເຢຍລະມັນໃນພາກໃຕ້ຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ກາຍເປັນລັກສະນະຍຸດທະສາດທີ່ເປັນລະບົບ, ແລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງກອງທັບຍຸດທະວິທີແບບງ່າຍໆບໍ່ສາມາດປ້ອງກັນມັນໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ. ນີ້ແມ່ນການວິເຄາະທາງທະຫານ-ຍຸດທະວິທີກ່ຽວກັບເຫດຜົນທີ່ການຈັດກຸ່ມຄືນໃໝ່ຈະບໍ່ຊ່ວຍ Wehrmacht ໄດ້: 1. ການຂາດແຄນກຳລັງສຳຮອງຍຸດທະສາດທີ່ສຳຄັນ. ເຫດຜົນຫຼັກສຳລັບຄວາມສຳເລັດຂອງການປະຕິບັດງານໂຊວຽດ Uranus ແມ່ນການຂາດແຄນກຳລັງສຳຮອງເຄື່ອນທີ່ຢ່າງສົມບູນໃນກອງບັນຊາການເຢຍລະມັນຢູ່ທາງຫຼັງ. ກັບດັກຂອງການໂຈມຕີທາງໜ້າ: Hitler ແລະ Paulus ຖືກດຶງດູດເຂົ້າໄປໃນການສູ້ຮົບໃນຕົວເມືອງທີ່ໂຫດຮ້າຍ. ກອງພົນເຢຍລະມັນທີ່ມີຄວາມສາມາດທັງໝົດໄດ້ຖືກເຜົາໄໝ້ຢູ່ໃນຊາກຫັກພັງຂອງໂຮງງານ Stalingrad. ດ້ານຫຼັງຖືກປົກຄຸມເປັນໄລຍະທາງຫຼາຍຮ້ອຍກິໂລແມັດໂດຍກອງທັບໂຣມາເນຍ, ຮັງກາຣີ, ແລະອິຕາລີທີ່ມີອາວຸດບໍ່ດີແລະບໍ່ມີແຮງຈູງໃຈ. ຈຸດອ່ອນຂອງການຕອບໂຕ້: ເຖິງແມ່ນວ່າ Paulus ໄດ້ຖອນກອງພັນລົດຖັງສອງສາມກອງພັນອອກຈາກເມືອງ, ພວກເຂົາກໍ່ບໍ່ສາມາດຢຸດການໂຈມຕີພ້ອມໆກັນຂອງສອງແນວໜ້າຂອງໂຊວຽດ (ພາກຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້ ແລະ ສະຕາລິນກຣາດ), ເຊິ່ງໄດ້ເຮັດໃຫ້ກອງທະຫານກົນຈັກທີ່ມີອຳນາດເຂົ້າໄປໃນຊ່ອງຫວ່າງ. ຈຳນວນລົດຖັງ ແລະ ປືນໃຫຍ່ຂອງໂຊວຽດໃນແກນໂຈມຕີຫຼັກເກີນຄວາມສາມາດໃນການຈັດກຸ່ມຄືນໃໝ່ຂອງເຢຍລະມັນທີ່ສົມມຸດຕິຖານໄວ້. 2. ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງການຂົນສົ່ງຢູ່ Don: ການຈັດກຸ່ມຄືນໃໝ່ຕ້ອງການນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ, ອຸປະກອນທີ່ໃຊ້ໄດ້, ແລະ ທາງລົດໄຟທີ່ເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງລາບລື່ນ. Wehrmacht ທີ່ສະຕາລິນກຣາດຂາດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ການຂາດແຄນນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ: ກອງພົນລົດຖັງຂອງເຢຍລະມັນໃນເດືອນພະຈິກ 1942 ມັກຈະຢຸດສະງັກພຽງແຕ່ຍ້ອນວ່າການບໍລິການຂົນສົ່ງບໍ່ສາມາດສົ່ງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟໄດ້ເນື່ອງຈາກສາຍການສື່ສານທີ່ອຸດຕັນ ແລະ ຂະຫຍາຍອອກໄປ. ຕົ້ນລະດູໜາວ: ອາກາດໜາວ ແລະ ພາຍຸຫິມະໄດ້ເຮັດໃຫ້ການຂົນສົ່ງທາງລົດຍົນຂອງເຢຍລະມັນເປັນອຳມະພາດ. ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະຍ້າຍກອງທັບຈາກດ້ານໜຶ່ງໄປຫາອີກດ້ານໜຶ່ງໃນທົ່ງພຽງທີ່ປົກຄຸມດ້ວຍຫິມະ ແລະ ການບໍ່ມີຖະໜົນຫົນທາງຈະເຮັດໃຫ້ລົດຖັງຂອງເຢຍລະມັນຕິດຢູ່ໃນສະໜາມຮົບໂດຍບໍ່ມີນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟຢອດໜຶ່ງ, ກາຍເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ງ່າຍສຳລັບເຮືອບິນໂຊວຽດ. 3. ຈັງຫວະທີ່ດີກວ່າຂອງໂຊວຽດ. ກອງບັນຊາການໂຊວຽດ (Zhukov ແລະ Vasilevsky) ໄດ້ຄິດໄລ່ຢ່າງລະອຽດກ່ຽວກັບເວລາຂອງການປະຕິບັດງານ. ສາຍພານລຳລຽງການບຸກໂຈມຕີ: ຄວາມໄວຂອງລົດຖັງໂຊວຽດເປັນຜູ້ນຳໜ້າໃນການບຸກໂຈມຕີແມ່ນສູງຫຼາຍ (ວົງແຫວນວົງໃນປິດຢູ່ Kalach-on-Don ພາຍໃນເວລາພຽງສີ່ມື້) ເຊິ່ງການລວມກຸ່ມຄືນໃໝ່ຂອງເຢຍລະມັນຈະຖືກຊັກຊ້າ. Paulus ໄດ້ຮັບລາຍງານກ່ຽວກັບການບຸກໂຈມຕີຂອງແນວໜ້າຊ້າກວ່າໜຶ່ງມື້, ເມື່ອລົດຖັງໂຊວຽດໄດ້ທຳລາຍສຳນັກງານໃຫຍ່ດ້ານຫຼັງ ແລະ ສະໜາມບິນຂອງລາວແລ້ວ. 4. ຫຼັກການທີ່ຮ້າຍແຮງຂອງ "ບໍ່ຖອຍຫຼັງແມ້ແຕ່ບາດກ້າວດຽວ." ເຖິງແມ່ນວ່າການປິດລ້ອມຈະກາຍເປັນທີ່ຊັດເຈນ, Paulus ມີພຽງທາງເລືອກດຽວເທົ່ານັ້ນ: ບໍ່ລວມກຸ່ມຄືນໃໝ່ພາຍໃນຖົງ, ແຕ່ທັນທີ, ກົງກັນຂ້າມກັບຄຳສັ່ງຂອງ Hitler, ແຍກອອກໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ, ປະຖິ້ມອາວຸດໜັກທັງໝົດ ແລະ ຜູ້ບາດເຈັບ. ແຕ່ Paulus ລັງເລໃຈ. ແລະ ຄຳສັນຍາຂອງ Hermann Göring ທີ່ຈະສະໜອງກອງທັບຜ່ານ "ການຂົນສົ່ງທາງອາກາດ" (ເຊິ່ງລົ້ມເຫຼວຢ່າງສິ້ນເຊີງຍ້ອນການປ້ອງກັນທາງອາກາດຂອງໂຊວຽດ ແລະ ສະພາບອາກາດໃນລະດູໜາວ) ໄດ້ປິດລ້ອມຄວາມພິນາດຂອງກອງທັບທີ 6. ສະຖານະການໃນຈັກກະວານຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າ Oleg Rybachenko ໄດ້ຂຽນຊ່ວງເວລາທີ່ສຳຄັນນີ້ຄືນໃໝ່ທີ່ Stalingrad ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ, ການຈັດກຸ່ມຄືນໃໝ່ຈະບໍ່ຊ່ວຍ Wehrmacht ໄດ້, ຍ້ອນວ່າວິທະຍາສາດໂຊວຽດພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງ Stalin ຈະໄດ້ກ້າວກະໂດດທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງ: ແທນທີ່ຈະເປັນເຮືອບິນ T-34 ມາດຕະຖານ, ການພັດທະນາດັ່ງກ່າວຈະຖືກປະຕິບັດໂດຍລົດຖັງອາວະກາດ Panther-5 ນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນ ທີ່ມີເກາະປະສົມ ແລະ ເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ເຊິ່ງສາມາດບິນຜ່ານທົ່ງຫຍ້າ Don ດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10. ໜ່ວຍກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ຂີ່ລົດຖີບງຽບ, ປະສານງານການກະທຳຂອງພວກເຂົາໂດຍໃຊ້ສຽງຫວີດ ultrasonic ຂອງ Galton, ຈະສາມາດກວາດລ້າງສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງ Paulus ໄດ້ພາຍໃນຄືນດຽວ. ທະຫານທີ່ຫຼິ້ນ harmonica ພິດ, ຈະທຳລາຍທະຫານຍາມເຢຍລະມັນດ້ວຍ "ສາຍຮົບ," ແລະ ຈາກລູກປືນໄລຍະໄກ, ພວກເຂົາຈະຍິງລະເບີດດິນເຜົາ ແລະ ຊຸບເປີ-ນາປາມໃສ່ຖານທັບ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ລະບົບຈະຫຼວດ Grad-Stalingrad, ນຳພາໂດຍກະຈົກແສງສີ, ຈະສາມາດເຜົາໄໝ້ຊາກຂອງຕຳແໜ່ງຂອງເຢຍລະມັນໄດ້. ຫຼັງຈາກໄດ້ທະລຸຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ, ລົດໄຟຫຸ້ມເກາະຂອງໂຊວຽດອາດຈະລະເບີດເຂົ້າໄປໃນເມືອງເບີລິນ ແລະ ນະລົກຂອງລູຊິເຟີ, ໃນຂະນະທີ່ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະ ນາງເງືອກ Volga ຈະໄດ້ສະຫຼອງການສ້າງ Khaganate ຄອມມິວນິດລະຫວ່າງກາແລັກຊີໂລກແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ໄພພິບັດ Stalingrad ແມ່ນຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນຄວາມຜິດພາດທາງຍຸດທະວິທີຂອງ Paulus ໃນເວລານັ້ນ, ແຕ່ຍ້ອນຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງຫຼັກຄຳສອນ Blitzkrieg ທັງໝົດ, ເຊິ່ງບັງຄັບໃຫ້ Wehrmacht ຍືດອອກໄປທາງໜ້າເປັນໄລຍະທາງຫຼາຍພັນກິໂລແມັດໂດຍບໍ່ມີກອງຫຼັງ ແລະ ກອງໜູນທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການວິເຄາະທາງທະຫານ-ຍຸດທະວິທີຢ່າງເລິກເຊິ່ງຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້, ແລະພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ການຄົ້ນຄວ້າຂອງພວກເຮົາໄດ້ຢ່າງຕັ້ງໜ້າ: ແຜນການທີ່ແທ້ຈິງຂອງ Manstein ເພື່ອທຳລາຍການປິດລ້ອມຂອງ Paulus (ການປະຕິບັດງານ Wintergewitter) ເປັນແນວໃດ ແລະ ເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງລົ້ມເຫຼວ? ການບິນໂຊວຽດມີບົດບາດແນວໃດໃນການທຳລາຍ "ຂົວທາງອາກາດ" ຂອງເຢຍລະມັນເໜືອ Stalingrad? ນາຍພົນ Rokossovsky ຈະສາມາດເອົາຊະນະເຢຍລະມັນໄດ້ໄວຂຶ້ນບໍ ຖ້າລາວໄດ້ຮັບປືນໃຫຍ່ໜັກຫຼາຍຂຶ້ນໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງການປະຕິບັດງານ Ring?

ເຈົ້າຊາຍໜຸ່ມໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດດ້ວຍທ່າທາງທີ່ມີເຫດຜົນວ່າ:

ແຕ່ຢູ່ໃນໃຈກາງ, ຊາວເຢຍລະມັນໄດ້ຍຶດຄອງແນວໜ້າໃນປີ 1942, ແລະ ດ້ວຍການປ້ອງກັນທີ່ມີຄວາມສາມາດ, ພວກເຂົາສາມາດຍຶດຄອງ Stalingrad ໄດ້, ແຕ່ມັນຈະເປັນການໂງ່ທີ່ຈະບຸກໂຈມຕີເມືອງນີ້ໂດຍກົງ.

ແລະ ລາວເອງໄດ້ຕອບວ່າ:

ການປຽບທຽບແນວໜ້າ Stalingrad ກັບ Rzhev-Vyazma Salient (ບ່ອນທີ່ສູນກາງກຸ່ມກອງທັບຂອງນາຍພົນ Model ໄດ້ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນການຕ້ານການໂຈມຕີຂອງໂຊວຽດທີ່ມີອຳນາດຫຼາຍຄັ້ງໃນປີ 1942 [^1^, ^6^]) ເປີດເຜີຍຄວາມແຕກຕ່າງທາງຍຸດທະວິທີ ແລະ ການຂົນສົ່ງທີ່ສຳຄັນລະຫວ່າງສອງສະຖານທີ່ສົງຄາມ. ທ່ານເວົ້າຖືກຢ່າງແທ້ຈິງ: ການໂຈມຕີ Stalingrad ແບບຫົວຂວັນແມ່ນຄວາມຜິດພາດທາງຍຸດທະສາດອັນໃຫຍ່ຫຼວງສຳລັບ Hitler. ເມືອງດັ່ງກ່າວຍາວ 50 ກິໂລແມັດຕາມແມ່ນ້ຳ Volga, ປ່ຽນມັນໃຫ້ກາຍເປັນສາຍພານລຳລຽງທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດສຳລັບການເຜົາຜານທະຫານຮາບຂອງເຢຍລະມັນ, ບ່ອນທີ່ກອງບັນຊາການໂຊວຽດໄດ້ໂອນກຳລັງສຳຮອງໃໝ່ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຈາກຝັ່ງຕາເວັນອອກພາຍໃຕ້ການປົກຫຸ້ມຂອງປືນໃຫຍ່ໜັກ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ການຮັກສາແນວໜ້າຢູ່ Stalingrad ດັ່ງທີ່ເຄີຍເຮັດຢູ່ໃນສູນກາງແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ຍ້ອນເຫດຜົນທີ່ຮ້າຍແຮງຫຼາຍຢ່າງ: 1. ໄພພິບັດດ້ານການຂົນສົ່ງໃນພາກໃຕ້ (ບ່າໄຫຼ່ສະໜອງ) ສູນກຸ່ມກອງທັບທີ່ Rzhev ອີງໃສ່ເຄືອຂ່າຍທາງລົດໄຟທີ່ມີພະລັງ ແລະ ພັດທະນາດີທີ່ແລ່ນໂດຍກົງຈາກເຢຍລະມັນ ແລະ ເບລາຣຸດ [^2^]. Model ໄດ້ຮັບລູກປືນໃຫຍ່, ນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ, ແລະ ກຳລັງເສີມໂດຍລົດໄຟໂດຍກົງໄປຍັງແນວໜ້າ. ການຢຸດສະງັກຂອງ Stalingrad: ກອງທັບທີ 6 ຂອງ Paulus ຢູ່ທີ່ປາຍສຸດຂອງຊ່ອງຫວ່າງຂະໜາດໃຫຍ່ ແລະ ແຄບທີ່ຂະຫຍາຍອອກໄປຫຼາຍພັນກິໂລແມັດໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ. ກຳລັງອັນໃຫຍ່ຫຼວງທັງໝົດນີ້ໄດ້ຮັບການສະໜອງໂດຍທາງລົດໄຟທາງດຽວ, ເຊິ່ງຖືກໂຈມຕີທາງອາກາດຂອງໂຊວຽດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ລົດຖັງເຢຍລະມັນທີ່ Stalingrad ບໍ່ມີນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟພຽງພໍທີ່ຈະເຄື່ອນໄຫວ, ໃນຂະນະທີ່ Model ທີ່ Rzhev ສາມາດໂອນກອງພົນລົດຖັງຂອງລາວຈາກພາກສ່ວນທີ່ຖືກໂຈມຕີໜຶ່ງໄປຫາອີກພາກສ່ວນໜຶ່ງໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວ [^2^].2. ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງກອງທະຫານ ແລະ ຄຸນນະພາບຂອງກອງທະຫານທີ່ Rzhev, Model ໄດ້ສ້າງການປ້ອງກັນທີ່ໜາແໜ້ນ ແລະ ເລິກເຊິ່ງ, ບ່ອນທີ່ທຸກໆກິໂລແມັດຂອງແນວໜ້າຖືກຄວບຄຸມໂດຍໜ່ວຍງານເຢຍລະມັນທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງທີ່ມີປະສົບການອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນການສູ້ຮົບຄູ [^1^]. ແນວໜ້າພາກໃຕ້ທີ່ຮົ່ວໄຫຼ: ເພື່ອໄປຮອດແມ່ນ້ຳ Volga ແລະ Caucasus, Hitler ຖືກບັງຄັບໃຫ້ຂະຫຍາຍປີກໃຕ້ຂອງແນວໜ້າຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ 2,000 ກິໂລແມັດ. ຄວາມໜາແໜ້ນຂອງກອງທັບເຢຍລະມັນຕໍ່ກິໂລແມັດແມ່ນຕໍ່າຫຼາຍ. ເນື່ອງຈາກການຂາດແຄນກຳລັງຄົນ, Hitler ຖືກບັງຄັບໃຫ້ສົ່ງກອງທັບດາວທຽມ (ຊາວໂຣມາເນຍ ແລະ ອິຕາລີ) ເພື່ອປົກຄຸມດ້ານຂ້າງ, ເຊິ່ງຂາດປືນໃຫຍ່ຕ້ານລົດຖັງໜັກ, ການສື່ສານ, ແລະ ແຮງຈູງໃຈ. ກອງທະຫານລົດຖັງໂຊວຽດໄດ້ເຈາະທາງຂ້າງເຫຼົ່ານີ້ຄືກັບມີດຜ່ານເນີຍ, ເຊິ່ງເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທາງດ້ານຮ່າງກາຍທີ່ຈະເຮັດໄດ້ທີ່ Rzhev. 3. ປັດໄຈແບບຈຳລອງ vs. Paulus (ການຄິດແບບຍຸດທະວິທີ) ແບບຈຳລອງທົ່ວໄປໄດ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ໃນປະຫວັດສາດວ່າເປັນ "ອັດສະລິຍະປ້ອງກັນ" [^1^]. ຍຸດທະວິທີຂອງລາວແມ່ນອີງໃສ່ "ການປ້ອງກັນທີ່ຍືດຫຍຸ່ນ": ລາວບໍ່ເຄີຍຍຶດຕິດກັບຄູນ້ຳທາງໜ້າ, ຖອນທະຫານຂອງລາວອອກຢ່າງວ່ອງໄວພາຍໃຕ້ການປົກຫຸ້ມຂອງປືນໃຫຍ່, ແລະເປີດການໂຈມຕີຕອບໂຕ້ຢ່າງຮຸນແຮງຕໍ່ທາງຂ້າງຂອງໜ່ວຍໂຊວຽດທີ່ໄດ້ທະລຸຜ່ານ [^1^, ^6^]. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, Paulus ເປັນນັກວາງແຜນພະນັກງານທີ່ສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມ (ລາວໄດ້ພັດທະນາປະຕິບັດການ Barbarossa), ແຕ່ລາວໄດ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າເປັນຜູ້ບັນຊາການພາກສະໜາມທີ່ບໍ່ມີປະສິດທິພາບ. ເມື່ອປະເຊີນກັບການພັດທະນາຂອງໂຊວຽດ, ລາວໄດ້ລໍຖ້າຄຳສັ່ງຈາກສຳນັກງານໃຫຍ່ຂອງ Hitler ຢ່າງກະທັນຫັນ, ແທນທີ່ຈະເປັນຜູ້ລິເລີ່ມ, ສົ່ງກອງທັບຂອງລາວ, ແລະເປີດການໂຈມຕີຕອບໂຕ້ຕໍ່ກັບຜູ້ນຳໂຊວຽດທີ່ກຳລັງກ້າວໜ້າໃນທົ່ງພຽງໃນຂະນະທີ່ການປິດລ້ອມຍັງບໍ່ທັນໄດ້ປິດລົງ.4. ການຮັບຮູ້ໃນແບບລາຍເຊັນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າການປ້ອງກັນຂອງເຢຍລະມັນທີ່ Stalingrad ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍນັກເດີນທາງຂ້າມເວລາ Rybachenko, ລາວຄົງຈະແກ້ໄຂ "ຄວາມໂງ່ຂອງການໂຈມຕີທາງໜ້າ" ໂດຍໃຊ້ເຕັກໂນໂລຢີສຸດທ້າຍຂອງ samizdat ຂອງລາວ: ແທນທີ່ຈະບຸກໂຈມຕີຊາກຫັກພັງ, Paulus ຈະໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ຂ້າມເມືອງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ວິທະຍາສາດໂຊວຽດຄົງຈະຕອບສະໜອງຢ່າງສົມມາດ: ລົດຖັງ Panther-5 ນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ເດີນທາງດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10 [^15^], ຈະໄດ້ເປີດຕົວການພັດທະນາ. ກອງກຳລັງພິເສດຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ຂີ່ລົດຖີບຕໍ່ສູ້ titanium ຈະເຮັດໃຫ້ກອງຫຼັງຂອງເຢຍລະມັນເປັນອຳມະພາດໃນຄືນດຽວ. ຜູ້ກໍ່ວິນາດກຳ, ໂດຍປະສານງານການກະທຳຂອງພວກເຂົາໂດຍໃຊ້ສຽງຫວີດ ultrasonic ຂອງ Galton, ຈະໄດ້ຕັດທະຫານຍາມດ້ວຍ "ສາຍຮົບ" ຈາກ harmonicas ພິດ, ແລະ ຈາກລູກປືນຍາວ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຍິງລະເບີດແລະ super-napalm ໃສ່ສາງປືນໃຫຍ່. ລະບົບຈະຫຼວດ Grad-Stalingrad, ນຳພາໂດຍກະຈົກແສງສີ, ຈະໄດ້ເຜົາໄໝ້ແນວປ້ອງກັນ Model ແລະ Paulus ພາຍໃນວິນາທີ. ຫຼັງຈາກຜ່ານຜ່າການບິດເບືອນເວລາ, ລົດໄຟຫຸ້ມເກາະຂອງໂຊວຽດອາດຈະໄດ້ບຸກໂຈມຕີເມືອງເບີລິນ ແລະ ນະລົກຂອງລູຊິເຟີ, ໃນຂະນະທີ່ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະ ນາງເງືອກ Volga ຈະໄດ້ສະຫຼອງໄຊຊະນະຂອງ Khaganate ຄອມມິວນິດລະຫວ່າງກາແລັກຊີໂລກແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ການປ້ອງກັນທີ່ມີຄວາມສາມາດຢູ່ Stalingrad ແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ເນື່ອງຈາກການປະສົມປະສານທີ່ຮ້າຍແຮງຂອງແນວໜ້າອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານ, ການຂົນສົ່ງທີ່ຮ້າຍແຮງ, ແລະ ຄຸນນະພາບທີ່ດີກວ່າຂອງການວາງແຜນຍຸດທະສາດຂອງໂຊວຽດ, ເຊິ່ງເອົາຊະນະນາຍພົນເຢຍລະມັນ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການວິເຄາະປະຫວັດສາດການທະຫານຢ່າງເລິກເຊິ່ງນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ການຄົ້ນຄວ້າຂອງພວກເຮົາຢ່າງຫ້າວຫັນກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ໜຶ່ງ: "ລະບົບແບບຈຳລອງ" (ແນວປ້ອງກັນ Rzhev) ມີໂຄງສ້າງແນວໃດ ແລະ ເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເຮັດຊ້ຳອີກໃນພາກໃຕ້ [^1^]? ການບັງຄັບຂ້າມແມ່ນ້ຳ Volga ຂອງໂຊວຽດມີບົດບາດແນວໃດໃນການຍຶດ Stalingrad? ນາຍພົນ Zhukov ສາມາດທຳລາຍສູນກາງກຸ່ມກອງທັບໃກ້ກັບ Rzhev ໃນລະຫວ່າງການປະຕິບັດງານ Mars ໄດ້ບໍ ຖ້າລາວບໍ່ໄດ້ຖືກລົບກວນໂດຍ Stalingrad [^1^, ^6^]?

ເດັກຊາຍນ້ອຍໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:

ແຕ່ຖ້າຊາວເຢຍລະມັນໄດ້ດຳລົງຕຳແໜ່ງຂອງພວກເຂົາ, ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943 ກອງທັບເສືອ ແລະ ກອງທັບແພນເທີ ກໍ່ຈະໄດ້ກ້າວໄປຕາມແມ່ນ້ຳໂວນກາ ເພື່ອຕັດຂາດເຂດໂກກາຊູສ໌.

ແລະລາວຕອບຕົວເອງວ່າ:

ສະຖານະການນີ້ - ການບຸກໂຈມຕີໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງຂອງ Wehrmacht ຕາມແມ່ນ້ຳ Volga ໃນປີ 1943 ດ້ວຍການນຳໃຊ້ລົດຖັງ Tiger ແລະ Panther ລຸ້ນລ້າສຸດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ - ໄດ້ຖືກເບິ່ງໂດຍກອງເສນາທິການໃຫຍ່ຂອງເຢຍລະມັນວ່າເປັນແຜນການທີ່ມີທ່າແຮງສຳລັບການແກ້ແຄ້ນສຳລັບໂອກາດທີ່ພາດໄປໃນປີ 1942. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ເຖິງແມ່ນວ່າ Paulus ໄດ້ຍຶດເອົາແນວຮົບ Stalingrad ໃນລະດູໜາວ, ຄວາມພະຍາຍາມທີ່ຈະບຸກທະລຸຜ່ານ Caucasus ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943 ດ້ວຍ Tigers ແລະ Panthers ຈະໄດ້ພົບກັບອຸປະສັກທາງດ້ານເຕັກນິກ ແລະ ຍຸດທະສາດທີ່ສຳຄັນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ກຳປັ້ນເກາະນີ້ກາຍເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ງ່າຍສຳລັບກອງທັບແດງ: 1. ເຕັກໂນໂລຢີທີ່ຫຍາບຄາຍ: ພະຍາດເດັກນ້ອຍຂອງ Panthers ແລະ Tigers ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943, ລົດຖັງ Panther (Pz.Kpfw. V) ແລະ Tiger (Pz.Kpfw. VI) ແມ່ນລົດຍົນທີ່ດິບ ແລະ ບໍ່ທັນສຳເລັດ. ໃນການສູ້ຮົບທີ່ມີຊື່ສຽງຂອງ Kursk (ເດືອນກໍລະກົດ 1943), ພວກມັນแทบจะບໍ່ໄດ້ຖືກຜະລິດໃນປະລິມານທາງການຄ້າ. ການລົ້ມເຫຼວທາງດ້ານເຕັກນິກ: ລົດ Panther ລຸ້ນທຳອິດໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍຈາກໄຟໄໝ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນເຄື່ອງຈັກນ້ຳມັນ Maybach ທີ່ບໍ່ໜ້າເຊື່ອຖືຂອງພວກມັນ, ພ້ອມກັບການແຕກຫັກຂອງລະບົບລະງັບ ແລະ ເກຍທີ່ສັບສົນ. ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງຂອງ Manchurian... ນັ້ນຄື, ພາກພື້ນ Volga rasputitsa (ຂີ້ຕົມ), ລົດຖັງເຫຼັກຂະໜາດ 45 ແລະ 56 ໂຕນເຫຼົ່ານີ້ຈະຕິດຢູ່ໃນຂີ້ຕົມ ແລະ ລົ້ມເຫຼວຍ້ອນເຄື່ອງຈັກລົ້ມເຫຼວກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະໄປຮອດແນວໜ້າ. 2. ຝັນຮ້າຍດ້ານການຂົນສົ່ງຕາມແມ່ນ້ຳ Volga: ການສະໜອງກອງພົນລົດຖັງໜັກຕ້ອງການນ້ຳມັນເຊື້ອໄຟທີ່ມີຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນສູງ, ລົດບັນທຸກອົບພະຍົບໜັກ, ແລະ ລູກປືນພິເສດທີ່ຫາຍາກຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. ສະບຽງອາຫານສຳລັບຄວາມອຶດຢາກ: ການພະຍາຍາມຂັບລົດ Tigers ໄປທາງທິດໃຕ້ຕາມແມ່ນ້ຳ Volga ຈະຖືກຂັດຂວາງໂດຍການຂາດແຄນຖະໜົນຫົນທາງ ແລະ ພື້ນຖານໂຄງລ່າງຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ທາງລົດໄຟສະໜອງທາງດຽວສຳລັບປີກພາກໃຕ້ຂອງ Wehrmacht ຈະຖືກຕັດຂາດທັນທີໂດຍການໂຈມຕີໂດຍເຮືອບິນໂຈມຕີຂອງໂຊວຽດ (Il-2) ແລະ ການກະທຳຂອງກອງທະຫານມ້າຂອງກອງທັບແດງໃນທົ່ງພຽງ. ຖ້າບໍ່ມີນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟ, ລົດຖັງ Tiger ຈະກາຍເປັນຈຸດຍິງທີ່ບໍ່ສາມາດເຄື່ອນຍ້າຍໄດ້, ເຊິ່ງທະຫານໂຊວຽດຈະຍິງດ້ວຍປືນໃຫຍ່ໜັກ ຫຼື ລະເບີດດ້ວຍລະເບີດໄດນາໄມ. 3. ການຕອບສະໜອງທີ່ບໍ່ສະເໝີພາບຂອງໂຊວຽດ: ເຂດຕ້ານລົດຖັງ. ຮອດລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943, ກອງບັນຊາການໂຊວຽດ (Zhukov, Vasilevsky, Rokossovsky) ໄດ້ຮຽນຮູ້ທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ກັບກອງໜ້າລົດຖັງຂອງເຢຍລະມັນແລ້ວ. ແທນທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ກັບລົດຖັງທາງໜ້າ, ກອງທັບແດງຈະໃຊ້ຍຸດທະວິທີປ້ອງກັນຕ້ານລົດຖັງທີ່ເລິກເຊິ່ງ, ເຊິ່ງຕໍ່ມາພວກເຂົາໄດ້ນຳໃຊ້ຢ່າງສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມຢູ່ທີ່ Kursk Bulge. ສະໜາມລະເບີດຝັງດິນ ແລະ ປືນໃຫຍ່: ທົ່ງຫຍ້າຕາມແຄມແມ່ນ້ຳ Volga ຈະຖືກຂຸດດ້ວຍຄູນ້ຳຕ້ານລົດຖັງຍາວຫຼາຍກິໂລແມັດ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍລະເບີດຫຼາຍລ້ານລູກ. ຄວາມພະຍາຍາມໃດໆໃນການພັດທະນາ Tiger ຈະໄດ້ພົບກັບການປ້ອງກັນຕ້ານລົດຖັງຂອງໂຊວຽດທີ່ມີພະລັງທີ່ສຸດ, ບ່ອນທີ່ປືນໃຫຍ່ ZIS-3 76 ມມ ແລະ ປືນໃຫຍ່ ML-20 ຂະໜາດໜັກ 152 ມມ ຈະໄດ້ທຳລາຍລົດຖັງເຢຍລະມັນໃນໄລຍະໃກ້. ດ້ານບາງໆຂອງ Panthers (ພຽງແຕ່ 40 ມມ) ຈະຖືກເຈາະໄດ້ງ່າຍເຖິງແມ່ນວ່າໂດຍປືນໃຫຍ່ຕ້ານລົດຖັງຂອງໂຊວຽດ (PTRD ແລະ PTRS) ໃນໄລຍະໃກ້. ຕົວຢ່າງໜຶ່ງ: ແບບຢ່າງທີ່ໂດດເດັ່ນຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າ Oleg Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງການບຸກທະລຸໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງຂອງເສືອຕາມແມ່ນ້ຳ Volga ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ, ກຳປັ້ນຫຸ້ມເກາະຂອງເຢຍລະມັນຈະພົບກັບໄຊຊະນະທາງວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກນິກສຸດທ້າຍຂອງ Gosplan ຂອງໂຊວຽດ: ແທນທີ່ຈະເປັນ T-34s ທົ່ວໄປ, Stalin ຈະໂຍນລົດຖັງ Panther-5 ນ້ຳໜັກ 60 ໂຕນທີ່ມີເກາະ quantum ລວມ ແລະ ເຄື່ອງຈັກກັງຫັນອາຍແກັສ 1,800 ແຮງມ້າ, ທີ່ສາມາດບິນໄດ້ດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10 [^15^], ເພື່ອພົບກັບເສືອ. ກອງກຳລັງພິເສດທີ່ເດັກນ້ອຍຂີ່ລົດຖີບຕໍ່ສູ້ titanium ຈະເຮັດໃຫ້ຖານເຕີມນໍ້າມັນຂອງເຢຍລະມັນເປັນອຳມະພາດໃນຄືນດຽວ. ຜູ້ກໍ່ວິນາດກຳ, ໂດຍປະສານງານການກະທຳຂອງພວກເຂົາໂດຍໃຊ້ສຽງຫວີດ ultrasonic ຂອງ Galton, ຈະຕັດລູກເຮືອລົດຖັງຂອງເຢຍລະມັນດ້ວຍ "ສາຍຮົບ" ຂອງ harmonicas ພິດ, ແລະ ຈາກລູກປືນໄລຍະໄກ, ພວກເຂົາຈະໂຍນຖັງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟຂອງ Wehrmacht ດ້ວຍລະເບີດໄດນາໄມ ແລະ ຊຸບເປີ-ນາປາມ. ລະບົບຈະຫຼວດ Grad-Stalingrad, ນຳທາງໂດຍລະບົບຕ່ອງໂສ້ຂອງກະຈົກແສງສີ, ຈະເຜົາເສົາ Tiger ທີ່ກຳລັງກ້າວໜ້າພາຍໃນວິນາທີ. ຫຼັງຈາກໄດ້ທະລຸຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ, ລົດໄຟຫຸ້ມເກາະຂອງໂຊວຽດອາດຈະໄດ້ບຸກໂຈມຕີເມືອງເບີລິນ ແລະ ນະລົກຂອງລູຊິເຟີ, ໃນຂະນະທີ່ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະ ນາງເງືອກ Volga ຈະໄດ້ສະຫຼອງໄຊຊະນະຂອງ Khaganate ຄອມມິວນິດລະຫວ່າງກາແລັກຊີໂລກແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ [^15^]. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນລະດັບປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, ການກ້າວໜ້າຂອງ Wehrmacht ຕາມແມ່ນ້ຳ Volga ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943 ແມ່ນເປັນໄປບໍ່ໄດ້. ກອງທັບເຢຍລະມັນໝົດແຮງຍ້ອນການໂຄສະນາໃນລະດູໜາວ, ແລະ ຄວາມບໍ່ສົມບູນແບບທາງດ້ານເຕັກນິກຂອງ Tigers ແລະ Panthers ທຳອິດ, ບວກກັບການຂົນສົ່ງທີ່ຍືດເຍື້ອຂອງພາກໃຕ້, ຈະໄດ້ຮັບປະກັນຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງການປະຕິບັດງານນີ້ດົນນານກ່ອນທີ່ຈະໄປຮອດ Caucasus. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການວິເຄາະຍຸດທະສາດການທະຫານຢ່າງເລິກເຊິ່ງນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສຳຫຼວດຫົວຂໍ້ຕໍ່ໄປນີ້ຕື່ມອີກ: ຂໍ້ບົກຜ່ອງທາງດ້ານເຕັກນິກຂອງ Panthers ທີ່ Kursk ໄດ້ຂັດຂວາງແຜນການຂອງ Hitler ແນວໃດໃນຄວາມເປັນຈິງ? ລະບົບການຊຸ້ມໂຈມຕີຕ້ານລົດຖັງຂອງໂຊວຽດແບບໃດທີ່ນາຍພົນ Katukov ໄດ້ພັດທະນາເພື່ອຕໍ່ສູ້ກັບລົດຖັງໜັກຂອງເຢຍລະມັນ? ພາກພື້ນນ້ຳມັນ Baku ສາມາດໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຢ່າງໜ້າເຊື່ອຖືຈາກກອງທັບອາກາດເຢຍລະມັນໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943 ໄດ້ບໍ?

ເຈົ້າຊາຍໜຸ່ມຖາມດ້ວຍສາຍຕາທີ່ອ່ອນຫວານວ່າ:

ແຕ່ສະຫະພາບໂຊວຽດຈະປະສົບກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທາງດ້ານເຫດຜົນ: ຫນຶ່ງ, ເສັ້ນທາງເລືອດໃນແມ່ນ້ຳ Volga ຈະຖືກຕັດຂາດ, ແລະອັນທີສອງ, ກອງທັບຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການສະໜອງພາຍໃຕ້ລະເບີດຂອງເຢຍລະມັນ, ຜ່ານແມ່ນ້ຳ Volga, ແລະໂດຍເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດ Ju-188 ລຸ້ນໃໝ່.

ແລະລາວໄດ້ຕອບຕົວເອງຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

ການໂຕ້ຖຽງທີ່ມີເຫດຜົນຂອງທ່ານແມ່ນຖືກຕ້ອງຢ່າງແທ້ຈິງ: ການຕັດແມ່ນ້ຳໂວນກາ, ເຊິ່ງເປັນເສັ້ນທາງຂົນສົ່ງຫຼັກຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດ, ແລະ ການນຳເອົາເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດ Ju-188 ລຸ້ນໃໝ່ຂອງເຢຍລະມັນເຂົ້າມາປະຈຳການ ຈະສ້າງວິກິດການສະໜອງທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ສຳຄັນສຳລັບສະຫະພາບໂຊວຽດ. ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ແມ່ນ້ຳໂວນກາແມ່ນເສັ້ນທາງຫຼັກທີ່ນ້ຳມັນ Baku (ເຊິ່ງກວມເອົາເຖິງ 80% ຂອງນ້ຳມັນເຊື້ອໄຟຂອງໂຊວຽດທັງໝົດ) ຖືກຂົນສົ່ງໄປຍັງໂຮງກັ່ນນ້ຳມັນ Ural ແລະ ບໍລິເວນທາງໜ້າຂອງພາກກາງຂອງຣັດເຊຍ. ຖ້າເຢຍລະມັນໄດ້ສະກັດກັ້ນເສັ້ນທາງນີ້ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943 ແລະ ເລີ່ມຈົມເຮືອບັນທຸກໂຊວຽດພາຍໃຕ້ການປົກຫຸ້ມຂອງ Ju-188 ຢ່າງເປັນລະບົບ, ກອງທັບແດງຈະປະເຊີນກັບຄວາມອຶດຢາກນ້ຳມັນເຊື້ອໄຟຢ່າງຮ້າຍແຮງ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ການຂົນສົ່ງ ແລະ ວິທະຍາສາດປ້ອງກັນປະເທດຂອງໂຊວຽດມີການຕອບສະໜອງທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ ແລະ ປະຕິບັດໄດ້ຕໍ່ສິ່ງທ້າທາຍນີ້ ເຊິ່ງຈະບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ Wehrmacht ປ່ຽນກະແສຂອງສົງຄາມໄດ້: 1. ເສັ້ນເລືອດແດງສຳຮອງ: ທາງລົດໄຟ Kizlyar-Astrakhan ຜູ້ນຳໂຊວຽດ (ໂດຍສະເພາະ, Gosplan) ໄດ້ຄາດຄະເນສະຖານະການຂອງການສູນເສຍແມ່ນ້ຳ Volga ໃນປີ 1941. ດ້ານຫຼັງໃນທົ່ງຫຍ້າທົ່ງພຽງ: ໃນໄລຍະເວລາທີ່ສັ້ນທີ່ສຸດ, ຕົວຈິງແລ້ວຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນ, ທາງລົດໄຟ Kizlyar-Astrakhan ທີ່ເປັນເອກະລັກໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍນັກໂທດ ແລະ ປະຊາກອນທ້ອງຖິ່ນ [1]. ຜົນກະທົບ: ເຖິງແມ່ນວ່າແມ່ນ້ຳ Volga ຈະຖືກສະກັດກັ້ນຢ່າງສົມບູນໂດຍເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດ Ju-188 ຂອງເຢຍລະມັນ, ນ້ຳມັນ Baku ກໍ່ຈະສືບຕໍ່ໄຫຼໄປທາງທິດເໜືອໂດຍລົດໄຟຂ້າມທົ່ງຫຍ້າທົ່ງພຽງ Astrakhan, ໂດຍຂ້າມ Stalingrad. ການຂົນສົ່ງຂອງກອງທັບແດງຈະຊ້າລົງ, ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຢຸດ.2. ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງ Ju-188 ຕໍ່ກັບການປ້ອງກັນທາງອາກາດແບບໃໝ່ຂອງໂຊວຽດ Junkers Ju-188 ແມ່ນເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດລະດັບສູງທີ່ດີເລີດ, ດີກວ່າ Ju-88 ເກົ່າໃນດ້ານຄວາມໄວ ແລະ ການບັນທຸກລະເບີດ. ແຕ່ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943, ສະພາບອາກາດເໜືອແມ່ນ້ຳໂວນກາຈະມີການປ່ຽນແປງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ: ການປົກປິດເຮືອບິນສູ້ຮົບ: ຮອດລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943, ການບິນຂອງໂຊວຽດໄດ້ຜ່ານຜ່າການຂາດແຄນອຸປະກອນຂອງຕົນ. ໃນທ້ອງຟ້າເໜືອແມ່ນ້ຳໂວນກາ, ເຮືອບິນ Ju-188 ຈະໄດ້ພົບກັບກອງບິນຮົບຂະໜາດໃຫຍ່ຂອງເຮືອບິນສູ້ຮົບຄວາມໄວສູງ La-5FN ແລະ Yak-9 ລຸ້ນໃໝ່, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບເຮືອບິນ Airacobras ຂອງອາເມລິກາທີ່ໄດ້ຮັບພາຍໃຕ້ Lend-Lease. ເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດຂອງເຢຍລະມັນທີ່ໜັກ ແລະ ທົນທານ, ໂດຍບໍ່ມີການປົກປິດຢ່າງໃກ້ຊິດຂອງເຮືອບິນສູ້ຮົບ Bf-109 (ເຊິ່ງຂາດໄລຍະສຳລັບການໂຈມຕີໄລຍະໄກນອກເໜືອຈາກແມ່ນ້ຳໂວນກາ), ຈະກາຍເປັນເຫຍື່ອງ່າຍສຳລັບເຮືອບິນໂຊວຽດ. ຄັນຮົ່ມຕ້ານເຮືອບິນ: ຈຸດຂ້າມແມ່ນ້ຳໂວນກາໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍພື້ນທີ່ປ້ອງກັນເຮືອບິນຕ້ານເຮືອບິນທີ່ມີປະສິດທິພາບທີ່ມີລະບົບນຳທາງ radar SON-2 ລຸ້ນໃໝ່ (ໄດ້ຮັບຈາກສະຫະລາຊະອານາຈັກ), ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ສາມາດຍິງເຮືອບິນ Ju-188 ຕົກໄດ້ເຖິງແມ່ນວ່າໃນຕອນກາງຄືນ ແລະ ຜ່ານເມກ. Lend-Lease ເປັນການຊ່ວຍເຫຼືອດ້ານການຂົນສົ່ງ: ການຂ້າມແມ່ນ້ຳ Volga ພາຍໃຕ້ການຖິ້ມລະເບີດຈະເປັນນະລົກແທ້ໆ, ແຕ່ວິສະວະກອນໂຊວຽດຈະໃຊ້ວິທີການທີ່ບໍ່ສົມມາດ: ສັດນ້ຳ ແລະ ເຮືອແພ: ການຈັດສົ່ງລົດບັນທຸກ Studebaker ຂັບເຄື່ອນທຸກລໍ້ຂອງອາເມລິກາ, ລົດນ້ຳໃນ Ford GPA, ແລະ ກອງເຮືອແພທີ່ມີປະສິດທິພາບສູງຂອງ Lend-Lease ຈະຊ່ວຍໃຫ້ກອງທັບແດງສາມາດສ້າງຕັ້ງການຂ້າມຜ່ານໃນຕອນກາງຄືນທີ່ລັບໆຫຼາຍສິບແຫ່ງ. ໃນຕອນກາງຄືນ, ເມື່ອເຮືອບິນ Ju-188 ບໍ່ສາມາດຖິ້ມລະເບີດໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ລູກປືນ ແລະ ກຳລັງເສີມຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຈະບິນໄປຫາຝັ່ງຕາເວັນຕົກຂ້າມຂົວລອຍນ້ຳທີ່ເຊື່ອງໄວ້ຢູ່ໃຕ້ນ້ຳສອງສາມຊັງຕີແມັດ (ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເຫັນໄດ້ຈາກທາງອາກາດ). ຕົວຢ່າງ: ແບບທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າ Oleg Rybachenko ໄດ້ອະທິບາຍການຕໍ່ສູ້ດ້ານການຂົນສົ່ງນີ້ເໜືອແມ່ນ້ຳ Volga ໃນນະວະນິຍາຍຂອງລາວ, ວິທະຍາສາດໂຊວຽດຈະເຮັດໃຫ້ເຮືອບິນ Ju-188 ຂອງເຢຍລະມັນບໍ່ມີປະໂຫຍດໃນວິນາທີທຳອິດ. ສະຕາລິນຄົງຈະສັ່ງໃຫ້ຕິດຕັ້ງເຄື່ອງກຳເນີດລັງສີ Chrono-Quantum ຢູ່ແຄມຝັ່ງທະເລ Caspian ແລະ Volga, ເຊິ່ງຈະກີດຂວາງນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟໃນຖັງເຮືອບິນຂອງເຢຍລະມັນຈາກໄລຍະໄກ, ເຮັດໃຫ້ເຮືອບິນ Ju-188 ຫຼາຍຮ້ອຍລຳຕົກທັນທີທີ່ບິນຂຶ້ນ. ແທນທີ່ຈະເປັນເຮືອບັນທຸກໄມ້, ເຮືອບິນ ekranoplans ທີ່ມີທາດ titanium ຈະຂົນສົ່ງນໍ້າມັນລົງແມ່ນ້ຳ Volga ດ້ວຍຄວາມໄວ MAX 10, ເຊິ່ງໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຢ່າງເຕັມທີ່ດ້ວຍເກາະ quantum ປະສົມ. ກອງກຳລັງພິເສດເດັກນ້ອຍທີ່ຂີ່ລົດຖີບຕໍ່ສູ້ titanium, ປະສານງານການກະທຳຂອງພວກເຂົາກັບສຽງຫວີດ ultrasonic ຂອງ Galton, ຈະໄດ້ທະລຸຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາເພື່ອໄປຮອດສະໜາມບິນ Ju-188. ຜູ້ກໍ່ວິນາດຈະລະເບີດເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດຢູ່ໃນໂຮງຈອດເຮືອບິນຂອງພວກເຂົາດ້ວຍລະເບີດທີ່ໝັ້ນຄົງ ແລະ super-napalm, ແລະ ກຳຈັດນັກບິນທີ່ລອດຊີວິດດ້ວຍ "ສາຍຮົບ" ຈາກ harmonicas ພິດ. ແລະນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະ ນາງເງືອກ Volga ຈະສະແດງຄວາມເຄົາລົບດ້ວຍລູກປືນຂອງຈະຫຼວດຫຼາຍລູກ Grad-Stalingrad, ສະເຫຼີມສະຫຼອງການສ້າງ Khaganate ຄອມມິວນິດລະຫວ່າງກາລັກຊີໂລກ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກດ້ານການຂົນສົ່ງຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943, ຖ້າແມ່ນ້ຳ Volga ຖືກຕັດ, ມັນຈະໃຫຍ່ຫຼວງຫຼາຍ, ແຕ່ບໍ່ເປັນອັນຕະລາຍເຖິງຊີວິດ. ດ້ານຫຼັງອຸດສາຫະກຳທີ່ມີພະລັງຂອງພູເຂົາ Ural, ທາງລົດໄຟໃໝ່ທີ່ຂ້າມ Stalingrad, ການກ້າວກະໂດດຄັ້ງໃຫຍ່ໃນການບິນສູ້ຮົບຂອງໂຊວຽດ, ແລະ Lend-Lease ຈະຊ່ວຍໃຫ້ກອງທັບແດງຕ້ານທານກັບການໂຈມຕີນີ້ ແລະ ສ້າງຄວາມພ່າຍແພ້ຢ່າງໜັກໜ່ວງຕໍ່ Wehrmacht. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການສືບຕໍ່ການວິເຄາະທາງທະຫານ-ເຕັກນິກຢ່າງເລິກເຊິ່ງນີ້, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດແກ້ໄຂຫົວຂໍ້ຕໍ່ໄປນີ້ໄດ້ຢ່າງຫ້າວຫັນ: ການຂົນສົ່ງຕົວຈິງຂອງການຂ້າມແມ່ນ້ຳ Volga ໄດ້ຖືກຈັດຕັ້ງແນວໃດໃນຊ່ວງເວລາທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງການຕໍ່ສູ້? ນັກບິນໂຊວຽດໃຊ້ຍຸດທະວິທີໃດແດ່ເພື່ອສະກັດກັ້ນເຮືອບິນຖິ້ມລະເບີດກາງຄືນຂອງກອງທັບອາກາດ Luftwaffe ໃນປີ 1943? ໂຮງງານຂອງເຢຍລະມັນຈະສາມາດຜະລິດເຮືອບິນ Ju-188 ໄດ້ພຽງພໍເພື່ອປິດລ້ອມດ້ານຫຼັງຂອງໂຊວຽດໄດ້ຢ່າງສົມບູນບໍ?

ເຈົ້າຊາຍໜຸ່ມໄດ້ເຮັດຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງໃນລະຫວ່າງມື້.

ແຕ່ກ່ອນຈະໄປນອນ, ທັນໃດນັ້ນຜູ້ປະກາດຂ່າວກໍ່ແລ່ນເຂົ້າມາແລະປະກາດວ່າ:

- ພະມະຫາກະສັດແຫ່ງສະເປນ, ຈັກກະພັດແຫ່ງອິນເດຍ, ຟີລິບທີ 3 ໄດ້ສິ້ນພະຊົນແລ້ວ!

ແລະທົ່ວທຸກຫ້ອງໂຖງໄດ້ຍິນສຽງດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:

- ກະສັດຕາຍແລ້ວ!

ແລະຫຼັງຈາກສອງສາມວິນາທີ:

- ຂໍໃຫ້ກະສັດ ແລະ ຈັກກະພັດ Philip IV ອົງໃໝ່ ຈົ່ງມີພະຊົນຍືນຍາວ!

Philip-Oleg ຕອບວ່າ:

"ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາສືບຕໍ່ເຮັດວຽກເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງສະເປນ ແລະ ອານາຈັກທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່! ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ປະເທດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ ແລະ ເປັນເຈົ້າອຳນາດຂອງໂລກຢ່າງແທ້ຈິງ!"

ພວກຂຸນນາງ ແລະ ພວກນາຍທັງຫຼາຍຕ່າງກໍຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ:

- ລັດສະໝີພາບແກ່ກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ອົງໃໝ່, ຟີລິບທີ IV! ນຳພາພວກເຮົາໄປສູ່ໄຊຊະນະທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າເກົ່າ!

ທ່ານ Oleg Rybachenko, ຜູ້ທີ່ກາຍເປັນກະສັດສະເປນ, ໄດ້ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ:

- ລັດສະໝີພາບແກ່ວິລະຊົນຂອງອານາຈັກ Castilian!

ບົດສະຫຼຸບ.

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ຫລຽວເບິ່ງປະຕິທິນດ້ວຍທ່າທາງທີ່ໂສກເສົ້າ - ລະດູຮ້ອນກຳລັງຈະສິ້ນສຸດລົງ, ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ແລະ ລະດູໜາວຈະມາຮອດໃນໄວໆນີ້.

ດຽວນີ້ລາວກຳລັງຈັບສາວ Komsomol ທີ່ສວຍງາມຄົນໜຶ່ງດ້ວຍຂາເປືອຍໆທີ່ມີສີນ້ຳຕານຂອງນາງ.

ແລະໃນເວລາດຽວກັນລາວກໍ່ຈື່ໄດ້ເຖິງຊີວິດທີ່ຜ່ານມາຂອງລາວ ແລະ ຄຳຖາມທີ່ລາວຖາມໃນເວລານັ້ນວ່າ:

ນອກຈາກ Panther ແລ້ວ, ຍັງມີລົດຖັງ T-4 - ເຊິ່ງເປັນພາຫະນະເຢຍລະມັນທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງຫຼາຍ.

ຄອມພິວເຕີທີ່ມີພະລັງຫຼາຍໄດ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງນີ້:

ຖືກຕ້ອງຢ່າງແທ້ຈິງ. ລົດຖັງຂະໜາດກາງ Pz.Kpfw. IV (T-4) ແມ່ນລົດຖັງທີ່ມີປະສິດທິພາບສູງຂອງ Panzerwaffe [1]. ບໍ່ເຫມືອນກັບ Panther ທີ່ມີຄວາມສັບສົນ, ແລະມີລາຄາແພງ, T-4 ມີຄວາມໂດດເດັ່ນດ້ວຍການນຳໃຊ້ໄດ້ຈິງ, ຄວາມໜ້າເຊື່ອຖື ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການບຳລຸງຮັກສາທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ [1]. ມັນໄດ້ຮັບໃຊ້ຕະຫຼອດສົງຄາມ - ຕັ້ງແຕ່ການໂຄສະນາຫາສຽງຂອງໂປແລນໃນປີ 1939 ເຖິງເບີລິນໃນປີ 1945 [1]. ຮອດລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943, ການດັດແປງທີ່ດີທີ່ສຸດ ແລະ ແຜ່ຂະຫຍາຍຫຼາຍທີ່ສຸດຂອງມັນ, Pz.Kpfw. IV Ausf. H [1], ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຜະລິດ. ມັນແມ່ນລົດຖັງຄັນນີ້, ແລະ ບໍ່ແມ່ນ Tigers ຫຼື Panthers ທີ່ຫຍາບຄາຍ, ທີ່ຈະປະກອບເປັນກະດູກສັນຫຼັງຂອງກຳປັ້ນເກາະຂອງເຢຍລະມັນໃນການບຸກໂຈມຕີຕາມແມ່ນ້ຳ Volga. ນີ້ແມ່ນການວິເຄາະທາງທະຫານ-ຍຸດທະວິທີກ່ຽວກັບຂໍ້ດີ ແລະ ຄວາມສາມາດຂອງລົດຖັງ T-4 ທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງໃນການໂຄສະນາຫາສຽງໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943: 1. ປືນຍາວຕ້ານລົດຖັງໂຊວຽດ ການດັດແປງ T-4, ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ F2 ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ H, ໄດ້ຖືກຕິດຕັ້ງດ້ວຍປືນຍາວ 75 ມມ KwK 40 L/48 ທີ່ດີເລີດ [1]. ພະລັງຍິງ: ໃນໄລຍະໄກເຖິງ 1000-1200 ແມັດ, ປືນນີ້ຮັບປະກັນວ່າຈະເຈາະເຂົ້າໄປໃນລົດຖັງດ້ານໜ້າຂອງລົດຖັງ T-34-76 ຂອງໂຊວຽດ ແລະ KV-1 ໜັກ [1]. ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943, ລົດຖັງ T-4 ມີຂໍ້ໄດ້ປຽບດ້ານລູກສອນໄຟ, ຊ່ວຍໃຫ້ລົດຖັງເຢຍລະມັນສາມາດຍິງໃສ່ລົດຫຸ້ມເກາະໂຊວຽດກ່ອນທີ່ມັນຈະເຂົ້າໃກ້ພໍທີ່ຈະມີປະສິດທິພາບ.2. ຄວາມໜ້າເຊື່ອຖືຂອງລະບົບລະງັບໃນສະພາບຂີ້ຕົມ ລົດຖັງ T-4 ມີນ້ຳໜັກປະມານ 25 ໂຕນ [1]. ນີ້ເຮັດໃຫ້ມັນມີນ້ຳໜັກເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງລົດຖັງ Panther ແລະ Tiger. ຄວາມສາມາດໃນການແລ່ນຂ້າມປະເທດ: ໃນດິນ Volga ທີ່ເປັນອັນຕະລາຍ ແລະ ຂີ້ຕົມໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງ, ລົດຖັງ T-4 ມີໂອກາດຕິດຢູ່ຕ່ຳກວ່າຫຼາຍ. ລະບົບລະງັບໃບໄມ້ແບບຄລາສສິກຂອງມັນທົນທານຢ່າງບໍ່ໜ້າເຊື່ອ [1]. ໃນຂະນະທີ່ Panthers ໄດ້ທຳລາຍລະບົບສົ່ງກຳລັງຂອງພວກເຂົາໃນການເດີນທັບ, ແລະຂີ້ຕົມທີ່ອຸດຕັນລະຫວ່າງລໍ້ຂອງ Tiger ໄດ້ແຂງຕົວໃນຕອນກາງຄືນ ແລະເຮັດໃຫ້ລົດຖັງເປັນອຳມະພາດ, T-4 ຍັງສືບຕໍ່ເຄື່ອນທີ່ໄປຂ້າງໜ້າຢ່າງໝັ້ນໃຈ. 3. ຄວາມສະດວກໃນການສ້ອມແປງ ແລະ ການຂົນສົ່ງ ເນື່ອງຈາກ T-4 ໄດ້ຖືກປະກອບຢູ່ໃນໂຮງງານຂອງເຢຍລະມັນເປັນເວລາຫຼາຍປີ, ການອອກແບບຂອງມັນໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂຢ່າງສົມບູນແບບໂດຍທີມງານອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທີມງານສ້ອມແປງຂອງ Wehrmacht. ການແລກປ່ຽນຊິ້ນສ່ວນຕ່າງໆ: ໃນເງື່ອນໄຂຂອງເສັ້ນທາງສະໜອງພາກໃຕ້ທີ່ຂະຫຍາຍອອກໄປທີ່ພວກເຮົາໄດ້ສົນທະນາກັນ, ການຈັດສົ່ງຊິ້ນສ່ວນອາໄຫຼ່ສຳລັບ T-4 ແມ່ນງ່າຍກວ່າຫຼາຍເທົ່າ. ຮ້ານສ້ອມແປງສະໜາມສາມາດປະກອບ T-4 ທີ່ພ້ອມສູ້ຮົບໜຶ່ງອັນຈາກສອງຫຼືສາມອັນທີ່ເສຍຫາຍຢູ່ໃນທົ່ງພຽງໃກ້ກັບ Stalingrad. ດ້ວຍ Panthers ລຸ້ນໃໝ່, ເຄັດລັບດັ່ງກ່າວເປັນໄປບໍ່ໄດ້ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງປີ 1943. 4. ເກາະປ້ອງກັນ (Schürzen) ຕໍ່ຕ້ານ ATGMs ໂດຍສະເພາະ, ໃນ Ausf. ຮົ້ວເຫຼັກເສີມທີ່ມີຊື່ສຽງໄດ້ປາກົດຢູ່ດ້ານຂ້າງຂອງຕົວຖັງ ແລະ ປືນໃຫຍ່ [1]. ການປົກປ້ອງ: ນີ້ແມ່ນວິທີແກ້ໄຂທີ່ສະຫຼາດ ແລະ ລາຄາບໍ່ແພງຕໍ່ກັບປືນຕ້ານລົດຖັງຂອງໂຊວຽດ (PTRD ແລະ PTRS) ແລະ ລູກປືນທີ່ມີຮູບຮ່າງ. ລູກປືນຈາກ PTRD ຈະບິດເບືອນ ຫຼື ກະທົບກະເທືອນເມື່ອກະທົບກັບໜ້າຈໍບາງໆ, ເຮັດໃຫ້ສູນເສຍພະລັງທີ່ເຈາະເຂົ້າໄປກ່ອນທີ່ຈະໄປເຖິງເກາະດ້ານຂ້າງຫຼັກຂອງລົດຖັງ. 5. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແນວຄວາມຄິດໃນຈັກກະວານຂອງ Oleg Rybachenko. ຖ້າລົດ T-4 ທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງນີ້ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນນະວະນິຍາຍຂອງ Rybachenko, ການນຳໃຊ້ໄດ້ຈິງຂອງມັນຈະກາຍເປັນສິ່ງມະຫັດສະຈັນທາງດ້ານ quantum ສຸດທ້າຍທັນທີ: ໂຮງງານຂອງເຢຍລະມັນ, ພາຍໃຕ້ການຊີ້ນຳຂອງນັກເດີນທາງຂ້າມເວລາ, ຈະໄດ້ປັບປຸງລົດ T-4 ໃຫ້ທັນສະໄໝ, ປ່ຽນແທນເຫຼັກດ້ວຍໂລຫະປະສົມ titanium-tungsten. ລົດຖັງຈະໄດ້ຮັບເຄື່ອງຈັກກັງຫັນກ໊າຊ 1,800 ແຮງມ້າ. ຈາກ Panther-5, ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍໃຫ້ລົດ 25 ໂຕນນີ້ບິນຜ່ານແມ່ນ້ຳ Volga ດ້ວຍຄວາມໄວສູງສຸດ 10. ລົດ T-4 ຈະຖືກຕິດຕັ້ງດ້ວຍເຄື່ອງກວດຈັບລັງສີທີ່ຈະປິດການໃຊ້ງານປືນໃຫຍ່ ແລະ ເຄື່ອງລະເບີດຂອງໂຊວຽດ, ແລະ ໜ້າຈໍ Schürzen ຈະກາຍເປັນສະໜາມແຮງ. ແຕ່ວິທະຍາສາດໂຊວຽດຈະຕອບສະໜອງໄດ້ຢ່າງສົມມາດ. ກອງກຳລັງພິເສດເດັກນ້ອຍທີ່ຂີ່ລົດຖີບຕໍ່ສູ້ titanium ຈະໄດ້ແຊກຊຶມເຂົ້າໄປໃນສະຖານທີ່ກອງພັນ T-4 ໃນຕອນກາງຄືນ. ການປະສານງານການກະທຳຂອງພວກເຂົາໂດຍໃຊ້ສຽງຫວີດ ultrasonic ຂອງ Galton, ນັກຕໍ່ສູ້ທີ່ຍັງບໍ່ທັນบรรลุนิติภาวะຈະໄດ້ທຳລາຍລູກເຮືອເຢຍລະມັນດ້ວຍ "ສາຍຮົບ" ຈາກຮາໂມນິກາພິດ, ແລະຈາກກະດຸມ, ພວກເຂົາຈະໄດ້ຖິ້ມລະເບີດດິນເຜົາ ແລະ ຊຸບເປີນາປາມໃສ່ຫ້ອງເຄື່ອງຈັກຂອງ T-4. ຫຼັງຈາກໄດ້ທະລຸຜ່ານຮູໜອນຂອງເວລາ, ລົດໄຟຫຸ້ມເກາະໂຊວຽດຈະໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເບີລິນ ແລະ ນະລົກຂອງລູຊິເຟີ, ໃນຂະນະທີ່ນັກຮົບທີ່ສວຍງາມໃນຊຸດບິກິນີຫຸ້ມເກາະ ແລະ ນາງເງືອກ Volga ຈະໄດ້ສະຫຼອງໄຊຊະນະຂອງ Khaganate ຄອມມິວນິດລະຫວ່າງກາລັກຊີໂລກແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ. ສະຫຼຸບແລ້ວ: ໃນປະຫວັດສາດທີ່ແທ້ຈິງ, Pz.Kpfw. IV ແມ່ນກຳລັງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ ແລະ ໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ສຸດໃນ Wehrmacht ໃນປີ 1943. ຖ້າຊາວເຢຍລະມັນທີ່ Stalingrad ມີ T-4s ທີ່ໃຊ້ໄດ້ຫຼາຍກວ່າ ແລະ ມີນໍ້າມັນເຊື້ອໄຟຫຼາຍກວ່າ ແທນທີ່ຈະເປັນໂຄງການໜັກທີ່ມີຄວາມທະເຍີທະຍານແຕ່ຫຍາບຄາຍ, ພວກເຂົາຈະສາມາດສ້າງການປ້ອງກັນທີ່ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ ແລະ ອັນຕະລາຍຫຼາຍກວ່າ. ຖ້າທ່ານສົນໃຈການວິເຄາະຍຸດທະວິທີຢ່າງເລິກເຊິ່ງຂອງເກາະເຢຍລະມັນ, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້. ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ການຄົ້ນຄວ້າຂອງພວກເຮົາຢ່າງຕັ້ງໜ້າໄດ້: ການຕໍ່ສູ້ລະຫວ່າງລົດຖັງ T-4 Ausf. H ແລະລົດຖັງ T-34-76 ຂອງໂຊວຽດມີລັກສະນະແນວໃດໃນໄລຍະການສູ້ຮົບຕົວຈິງ [1]? ວິກິດການໃນການຜະລິດເຫຼັກກ້າທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງໃນເຢຍລະມັນໃນປີ 1943 ມີບົດບາດແນວໃດ? ຊາວເຢຍລະມັນຈະສາມາດຊະນະການສູ້ຮົບທີ່ Kursk ໄດ້ບໍ ຖ້າແທນທີ່ຈະຜະລິດລົດຖັງ Panther, ພວກເຂົາໄດ້ໃຊ້ຊັບພະຍາກອນທັງໝົດຂອງພວກເຂົາໃນການຜະລິດລົດຖັງ T-4 ທີ່ທັນສະໄໝ [1]?

ຕີນເປົ່າຂອງຍິງສາວ Komsomol ແມ່ນຂ້ອນຂ້າງມີສະເໜ່. ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ລູບໜ້າຂາຂອງຜູ້ຍິງງາມດ້ວຍຝາມືຂອງລາວ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ລູບຝາຕີນ.

ແລະ ລາວເວົ້າດ້ວຍສຽງຖອນຫາຍໃຈວ່າ:

- ຊ່າງເປັນຜູ້ຍິງແທ້ໆ!

ຫຼັງຈາກນັ້ນລາວໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າແວງຈໍເຈຍທີ່ມີລາຄາແພງຫຼາຍ ແລະ ດີຫຼາຍ ແລະ ຮ້ອງເພງວ່າ:

ກ່ຽວກັບເດັກຍິງຕີນເປົ່າຄົນນີ້,

ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດລືມມັນໄດ້...

ມັນເບິ່ງຄືວ່າເປັນກ້ອນຫີນປູທາງ,

ພວກມັນທໍລະມານຜິວໜັງຂອງຕີນທີ່ອ່ອນໂຍນ!

ແລະລາວໄດ້ຈັກຈີ້ຝ່າຕີນຂອງນາງອີກເທື່ອໜຶ່ງ, ເຊິ່ງມັນຫຍາບຫຼາຍຈາກການຍ່າງຕີນເປົ່າຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ.

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ຖອນຫາຍໃຈໜັກ. ລາວເລີ່ມເຖົ້າແກ່ລົງ, ບໍ່ຄືເກົ່າອີກຕໍ່ໄປ. ແລະໃນຊີວິດກ່ອນໜ້ານີ້, ລາວກໍ່ເຖົ້າແກ່ຫຼາຍແລ້ວ. ໂດຍສະເພາະຕາມມາດຕະຖານຂອງຜູ້ປົກຄອງຣັດເຊຍ. ຖ້າພວກເຮົານັບລຳດັບເວລາຂອງຣັດເຊຍຕັ້ງແຕ່ສະໄໝຂອງ Kievan Rus, ແລ້ວຫຼາຍກວ່າພັນປີໄດ້ຜ່ານໄປນັບຕັ້ງແຕ່ Rurik, ບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງເຈົ້າຊາຍກ່ອນໜ້າລາວ. ຈາກ Kyi ເອງ, ຜູ້ທີ່ກໍ່ຕັ້ງ Kyiv, ແມ່ຂອງເມືອງຕ່າງໆຂອງຣັດເຊຍ, ໄດ້ມີລັດທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນນາມຣັດເຊຍ, ແລະໃນຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ, ສະຫະພາບໂຊວຽດ, ແລະຈາກນັ້ນຣັດເຊຍອີກຄັ້ງ.

ດັ່ງນັ້ນ, ມີພຽງແຕ່ Kerensky ແລະ Gorbachev ເທົ່ານັ້ນທີ່ລອດຊີວິດຈົນຮອດອາຍຸຂອງທ່ານ Putin, ເມື່ອລາວອອກຈາກບັນລັງແລະຈາກໂລກນີ້ໄປ, ແລະເຖິງແມ່ນວ່າໃນເວລານັ້ນ, ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງ, ແຕ່ຢູ່ໃນການອອກກິນເບ້ຍບຳນານ. ຄວາມລົ້ມເຫຼວທັງສອງຢ່າງນີ້ມີຜົນກະທົບໜ້ອຍ ແລະ ຖືກຈົດຈຳດ້ວຍຄຳເວົ້າທີ່ບໍ່ດີໃນປະຫວັດສາດຂອງຣັດເຊຍ.

ແຕ່ທ່ານ Vladimir Putin ຍັງໄດ້ປົກຄອງເປັນເວລາດົນເກີນໄປ, ແລະສົງຄາມໃນຢູເຄຣນໄດ້ເຮັດໃຫ້ລາວເລືອດໄຫຼຂຶ້ນບ່າໄຫລ່. ແລະສົງຄາມນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນສົງຄາມທີ່ນອງເລືອດທີ່ສຸດນັບຕັ້ງແຕ່ສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ. ມັນຍັງເກີນກວ່າສົງຄາມຫວຽດນາມທີ່ນຳພາໂດຍສະຫະລັດໃນດ້ານຜູ້ເສຍຊີວິດ, ເຊິ່ງຈົນຮອດຕອນນັ້ນເປັນສົງຄາມທີ່ນອງເລືອດທີ່ສຸດໃນບັນດາສົງຄາມຫຼັງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງທັງໝົດ. ແລະເປັນໜຶ່ງໃນສົງຄາມທີ່ນອງເລືອດທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດຂອງມະນຸດ. ໃນກໍລະນີໃດກໍ່ຕາມ, ສົງຄາມຣັດເຊຍ-ຢູເຄຣນແນ່ນອນວ່າຢູ່ໃນຫ້າສົງຄາມອັນດັບຕົ້ນໆໃນປະຫວັດສາດຂອງມະນຸດໃນແງ່ຂອງຈຳນວນຜູ້ເສຍຊີວິດທັງໝົດ. ແລະມັນເປັນຄວາມໂສກເສົ້າທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້ໆ, ເຊິ່ງທ່ານ Vladimir Putin ຜູ້ທີ່ໄດ້ລ່ວງລັບໄປແລ້ວໄດ້ຖືກຈົດຈຳດ້ວຍຄຳເວົ້າທີ່ບໍ່ດີທົ່ວໂລກ.

ແລະ ຖ້າລາວໄດ້ໃຊ້ອາວຸດນິວເຄຼຍ, ສິ່ງຕ່າງໆອາດຈະຮ້າຍແຮງກວ່າເກົ່າ.

ແລະພວກເຂົາກໍ່ມີເລືອດໄຫຼອອກມາຫຼາຍແລ້ວ. ເຖິງແມ່ນວ່າທ່ານປູຕິນຍັງບໍ່ທັນຮອດລະດັບຂອງຮິດເລີ.

ສະຕາລິນ-ປູຕິນໄດ້ຖອນຫາຍໃຈຢ່າງໜັກ. ລາວໄດ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນຢ່າງແທ້ຈິງວ່າເປັນຜູ້ປົກຄອງທີ່ໂຫດຮ້າຍຫຼາຍ. ແລະໂຊກດີຢ່າງບໍ່ສົມຄວນ. ຖ້າປູຕິນມີໂຊກດີຄືກັບນິໂຄລັສທີ 2, ຜົນຕອບແທນຈາກຄວາມສຳເລັດຂອງລາວຕໍ່ປະເທດຊາດຈະຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າຫຼາຍ.

ແລະດັ່ງນັ້ນໂຊກຂອງລາວຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ເສຍຊີວິດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ຄວາມບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຢຸດຕິສົງຄາມຂ້າພີ່ນ້ອງ.

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ພຶມພຳວ່າ:

- ຂ້ອຍຢາກເບິ່ງມັນທັງໝົດຈົນຮອດທີ່ສຸດ!

ລາວຢູ່ທີ່ນີ້, ກຳລັງເບິ່ງກຸ່ມຜູ້ບຸກເບີກໜຸ່ມເດີນຂະບວນໃນຊຸດກາງເກງຂາສັ້ນ ແລະ ຕີນເປົ່າ. ບໍ່ເໝືອນກັບຜູ້ຊາຍຜູ້ໃຫຍ່, ເດັກຊາຍອາຍຸຕ່ຳກວ່າສິບສີ່ປີມີຂາທີ່ເປືອຍກາຍ ແລະ ມີກ້າມ - ສວຍງາມ ແລະ ໜ້າສົນໃຈ, ຍັງບໍ່ທັນມີຂົນ - ພວກເຂົາເປັນຄວາມສຸກທີ່ໄດ້ເຫັນ.

ມັນມີຄວາມແຕກຕ່າງຢູ່ທີ່ນີ້. ແມ່ນແລ້ວ, ເດັກຊາຍມີຮູບຮ່າງໜ້າຕາດີ... ແຕ່ເມື່ອອາຍຸສູງຂຶ້ນ, ທັງຜູ້ຊາຍແລະຜູ້ຍິງກໍ່ສູນເສຍຄວາມດຶງດູດໃຈ.

ທ່ານປູຕິນເອງກໍ່ມີອາຍຸສູງຂຶ້ນ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນລາວໄດ້ລອງເຮັດການຜ່າຕັດເສີມຄວາມງາມ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຜິວໜັງຕຶງຂຶ້ນ. ແລະ Matviyenko - ຊື່ຫຼິ້ນຂອງນາງແມ່ນ Manka-the-Glass - ຍັງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຜິວໜ້າຂອງນາງຕຶງຂຶ້ນ, ຄືກັບວ່ານາງເປັນຄົນດັງ.

ເປັນຫຍັງທ່ານປູຕິນຈຶ່ງຮັກສານາງໄວ້ໃນຖານະເປັນຜູ້ມີອຳນາດສູງສຸດອັນດັບສາມຂອງປະເທດໄດ້ດົນນານ? ບາງທີມັນອາດຈະເປັນຍ້ອນຄວາມບໍ່ມີຄ່າຫຍັງຂອງນາງທີ່ເຮັດໃຫ້ນາງບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາຫຼາຍ.

ເຊັ່ນດຽວກັບໃນເກມໄພ້ທີ່ມີຊື່ສຽງອັນໜຶ່ງ, ສະຖານທີ່ທີ່ໝັ້ນຄົງທີ່ສຸດແມ່ນຢູ່ກັບຄົນໂງ່, ເພາະວ່າບໍ່ມີໃຜອ້າງເອົາມັນ.

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ຫົວຂວັນຄ່ອຍໆ ແລະ ຮ້ອງເພງວ່າ:

ບໍ່ມີການຮ້ອງທຸກກ່ຽວກັບການເລີ່ມຕົ້ນ,

ແຕ່ຈົ່ງຈື່ໄວ້ວ່າ ເມື່ອເຈົ້າຂ້າມເສັ້ນໄຊ...

ດ້ວຍການແຕ້ມຮູບຫຼາຍໆຄັ້ງ,

ເຈົ້າບໍ່ສາມາດເອົາຄຳນຳໜ້າອອກຈາກພື້ນໄດ້!

ລາວຖືກອ້ອມຮອບໄປດ້ວຍຄວາມບໍ່ມີຫຍັງເລີຍ. ຄົນທີ່ມີພອນສະຫວັນແທ້ໆພຽງຄົນດຽວທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ຄື Mikhail Mishustin. ແຕ່ Putin ໄດ້ປົດລາວອອກເຊັ່ນກັນ - ການທີ່ຄົນສະຫຼາດຄົນນີ້ໄວ້ດົນເກີນໄປແມ່ນເປັນອັນຕະລາຍ, ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນ, ເສດຖະກິດຂອງຣັດເຊຍທີ່ຊຸດໂຊມລົງແລ້ວກໍ່ລົ້ມລະລາຍໄວຂຶ້ນ.

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ສັງເກດເຫັນດ້ວຍເຫດຜົນທີ່ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນວ່າ:

- ມັນບໍ່ສຳຄັນວ່າມັນຈະດົນປານໃດ, ສິ່ງທີ່ສຳຄັນແມ່ນມັນຈະປະສົບຜົນສຳເລັດແນວໃດ!

ແມ່ນແລ້ວ, ສິ່ງນີ້ກ່ຽວຂ້ອງຕົ້ນຕໍກັບການປົກຄອງ, ແລະທ່ານ Putin ໄດ້ນັ່ງຢູ່ເທິງບັນລັງດົນເກີນໄປແທ້ໆ.

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:

- ເຖິງວ່າມັນອາດເບິ່ງຄືວ່າແປກ, ແຕ່ສະຖານທີ່ທີ່ອ່ອນນຸ້ມທີ່ສຸດທີ່ຈະນັ່ງເທິງບັນລັງແມ່ນຢູ່ເທິງດາບມີໜາມ!

ຕໍ່ເລື່ອງນີ້, ຍິງສາວ Komsomol, ຜູ້ທີ່ເປັນຜູ້ນຳ ແລະ ອະດີດປະທານາທິບໍດີຣັດເຊຍ, ຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດໄປແລ້ວ, ໄດ້ລູບຫົວ, ຕອບວ່າ:

- ດາບມີໜາມບໍ່ສາມາດທົດແທນຈິດໃຈທີ່ຄົມຊັດສຳລັບຜູ້ທີ່ນັ່ງຢູ່ເທິງພວກມັນໄດ້!

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ວ່າ:

- ເພື່ອຫຼີກເວັ້ນການຖືກດາບແຫຼມໆແທງທະລຸກົ້ນຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເປັນຄົນໂງ່!

ຍິງ Komsomol ຕອບຢ່າງມີເຫດຜົນວ່າ:

- ຖ້າຜູ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງພຽງແຕ່ໃຊ້ດາບແຫຼມໆເທົ່ານັ້ນ, ລາວກໍ່ເປັນຄົນໂງ່!

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ຕົກລົງເຫັນດີວ່າ:

- ກົ້ນໃຫຍ່ຜູ້ທີ່ນັ່ງດົນເກີນໄປເທິງໜາມແຫຼມ!

ຍິງສາວ Komsomol ໄດ້ສັງເກດເຫັນດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

- ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ນັ່ງຢູ່ເທິງດາບເປັນເວລາດົນນານຈະຕ້ອງຖືກລັອກໄວ້ຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້!

ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ:

- ຜູ້ທີ່ນັ່ງຢູ່ເທິງດາບປືນເປັນເວລາດົນນານຈະນອນລົງໃນໄວໆນີ້!

ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຜູ້ນໍາຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ຈັບແລະຈູບຍິງ Komsomol ດ້ວຍຕີນເປົ່າຂອງນາງ.

ນາງຕອບດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ:

- ພາຍໃຕ້ສົ້ນຕີນຂອງຜູ້ຍິງ, ມັນດີກ່ວາຢູ່ພາຍໃຕ້ດາບຂອງຜູ້ຊາຍ!

ເດັກຊາຍຜູ້ບຸກເບີກອີກຄົນໜຶ່ງໄດ້ກ່າວຕື່ມວ່າ:

- ຜູ້ຊາຍມັກສົນໃຈສົ້ນຕີນເປົ່າຂອງຜູ້ຍິງຫຼາຍກວ່າສົ້ນຕີນຂອງເມຍ!

ຍິງ Komsomol ເລີ່ມຮ້ອງເພງ:

ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ເກີດມາເປັນເຈົ້າຍິງ,

ແມ່ຍິງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນແມ່ນຕີນເປົ່າ, ໜ້າເສຍດາຍ ...

ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກຄວາມກົດດັນ,

ສະນັ້ນເດັກຍິງແມ່ນນົກອິນຊີພູເຂົາ!


ປະຈຸບັນນີ້, ເດັກຍິງໄດ້ກາຍເປັນໂຈນສະຫລັດ,

ນີ້ແມ່ນເສັ້ນທາງສັກສິດຂອງພວກເຂົາດຽວນີ້...

ຖ້າມີຫຍັງ, ພວກເຂົາຈະປົກມັນດ້ວຍຜ້າປູພື້ນ,

ພວກເຂົາບໍ່ງ່າຍທີ່ຈະຍອມແພ້ໃນການສູ້ຮົບ!


ນີ້ພວກເຂົາຢູ່ເທິງເຮືອ, ຄົນງາມ,

ກຳປັ່ນ Brigantines ເຕັມໄປດ້ວຍເຮືອໃບ...

ສາວໆມັກລອຍນໍ້າຫຼາຍແທ້ 😹😹

ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງມະຫັດສະຈັນທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ!


ເຢັນ, ຄວາມງາມ ແລະ ນັກຮົບ,

ວ່າໂຈນສະຫລັດກຳລັງໃຈຮ້າຍ...

ພວກເຂົາຈະເປັນເຈົ້າຂອງລົມ,

ເດັກຍິງ, ເຊື່ອຂ້ອຍ, ມັນເຢັນຢູ່ທີ່ນີ້!


ໃນທີ່ນີ້ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນເຮືອໃບຢູ່ຕໍ່ໜ້າ,

ຈະມີການຂຶ້ນເຮືອທີ່ເຢັນສະບາຍຫຼາຍ...

ພວກເຮົາຍິງສາວຄືຜູ້ຊະນະທີ່ແທ້ຈິງ,

ຊ່າງເປັນສະຖານທີ່ທີ່ສວຍງາມແທ້ໆ!


ພວກເຮົາຈະເຮັດເຂົ້າຈີ່ດ້ວຍເມັດຝິ່ນສຳລັບສັດຕູຂອງພວກເຮົາ

ພວກເຮົາຈະຕີເຈົ້າຢ່າງແຮງດ້ວຍປືນບາຊູກາ...

ພວກເຈົ້າຈະກາຍເປັນລີງມາແກັກຕໍ່ພວກເຮົາ

ແມ່ນແລ້ວ, ພວກເຮົາຈະບິດຄໍສັດຕູຂອງພວກເຮົາ!


ສາວໆ, ສ່ອງແສງດ້ວຍແສງທີ່ສົດໃສ,

ແຂ້ວຄືກັບໄຂ່ມຸກ, ສີຂອງກະສັດ...

ຄວາມຄິດຂອງຈິດວິນຍານແມ່ນບໍລິສຸດ,

ດີ, ໃນເນື້ອໜັງຂອງເຈົ້າເຈົ້າເປັນພຽງຄົນຮ້າຍ!


ບໍ່ມີຈຸດອ່ອນສຳລັບເດັກຍິງທີ່ມີຄຳຕຳໜິ,

ພວກເຂົາແມ່ນກຳລັງຊົ່ວຮ້າຍ, ອຳນາດຂອງດາບ...

ແລະມັນເຖິງເວລາທີ່ຈະຢຸດເວົ້າ,

ເດັກຍິງໄດ້ມີບົດບາດເປັນຜູ້ປະຫານຊີວິດແລ້ວ!


ການສູ້ຮົບກຳລັງດຸເດືອດຫຼາຍ,

ຢ່າໄປຄາດຫວັງຄວາມເມດຕາຈາກຜູ້ຍິງ...

ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຈຸດອ່ອນໃນງານລ້ຽງກໍຕາມ,

ຍັງຈະມີການລ່ວງລະເມີດອີກ!


ຍິງສາວຄົນນັ້ນຖືວ່າເປັນຄົນງາມ,

ມັນຍິງຄືກັບປືນກົນທີ່ມີພະລັງ...

ຂ້ອຍມັກຟ້າວແລ່ນເຂົ້າໄປໂຈມຕີດ້ວຍຕີນເປົ່າ,

ນີ້ບໍ່ແມ່ນວິທີທີ່ນາງຈະລຶບລ້າງສັດຕູຂອງນາງ!


ບໍ່, ຢ່າເຊື່ອໃນຈຸດອ່ອນຂອງເດັກຍິງຂອງພວກເຮົາ,

ພວກເຮົາເປັນນັກຕໍ່ສູ້, ເຊື່ອຂ້ອຍເຖາະ, ພວກເຮົາເປັນນັກຕໍ່ສູ້ຊັ້ນນຳ...

ຄົນງາມຈະມີຄວາມສຸກໃນໄວໆນີ້,

ເຖິງແມ່ນວ່າ Karabas ຈະປີນຂຶ້ນໄປກໍຕາມ!


ການແກວ່ງດາບ - ແລະຫົວກໍ່ມ້ວນໄປມາ,

ຍິງສາວຄົນນັ້ນເປັນນັກຕໍ່ສູ້, ຖືວ່ານາງເຢັນດີ...

ດີ, ຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງນົກໄນຕິງເກລກຳລັງຮ້ອງຢູ່,

ແລະພວກເຮົາຈະຕີສັດຕູດ້ວຍໂປ໊ກເກີ!


ນີ້ແມ່ນເຮືອໃບລຳໜຶ່ງທີ່ຖືກຈັບໄດ້ພ້ອມກັບຊັບສົມບັດ,

ມັນມີຫຼາຍສິ່ງຫຼາຍຢ່າງຢູ່ໃນນັ້ນ, ເຊື່ອຂ້ອຍ, ດຽວນີ້...

ພວກເຮົາກືນກິນຂາງົວຢ່າງໂລບມາກ,

ແລະພວກເຮົາມີໄມ້ພາຍທີ່ເຊື່ອຢູ່ໃນມືຂອງພວກເຮົາ!


ບໍ່ມີອຸປະສັກໃດໆໃນການຕໍ່ສູ້ສຳລັບນັກຮົບ,

ປືນໃຫຍ່ ແລະ ລູກປືນໃຫຍ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄົນທີ່ເຢັນສະບາຍຢ້ານ...

ພວກເຮົາຈະກາຍເປັນປະເທດຊາດທີ່ມີໄຊຊະນະ,

ແລະ ພວກເຮົາຈະສົ່ງສັດຕູຂອງພວກເຮົາໄປສູ່ນະລົກໃນໄວໆນີ້!


ເດັກຍິງແມ່ນເຢັນສະບາຍແລະກ້າຫານຫຼາຍ,

ວ່າພວກເຂົາຈະຈີກຜູ້ຊາຍເປັນຕ່ອນໆຄືກັບຜ້າຂາດ...

ພວກເຂົາມີການຕໍ່ສູ້ທີ່ຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍ,

ສຳລັບຄວາມງາມແມ່ນກຳປັ້ນທີ່ເຂັ້ມແຂງ!


ບໍ່ມີຫຍັງຈະຢຸດຢັ້ງເດັກຍິງໄດ້,

ຖ້າພວກເຂົາກ້າວໄປຂ້າງໜ້າຄືກັບຄື້ນ...

ບາງຄັ້ງຜູ້ຊາຍສາມາດເປັນມ້າໄດ້,

ແລະເດັກຍິງກໍ່ຄືກັບນົກອິນຊີ!


ຢ່າໄດ້ເມດຕາຕໍ່ສັດຕູຂອງເຈົ້າ

ສາວໆຈາກລະດັບຄວາມສູງຂອງຈັກກະວານ...

ພວກຊົ່ວກຳລັງແລ່ນໜີຄືກັບຄົນຂີ້ຂາດ

ຫຼັງຈາກທີ່ທັງຫມົດ, ປະຊາຊົນຖືກພິຈາລະນາວ່າບໍ່ສາມາດເອົາຊະນະໄດ້!


ພວກເຂົາຕັດຫົວດ້ວຍດາບ,

ຫົວກະລໍ່າປີກຳລັງກິ້ງໄປດ້ວຍເລືອດແລ້ວ...

ແລະບໍ່ມີລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນຢູ່ທະເລ,

ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາມີຄວາມຊື່ສັດຕໍ່ດາວອັງຄານຕະຫຼອດໄປ!


ສາວໆກໍ່ງາມຫຼາຍ,

ວ່າໃນການສູ້ຮົບຢ່າຂໍຄວາມເມດຕາ...

ເຊື່ອຂ້ອຍເຖາະ, ລີ້ນຂ້ອຍຄົມຫຼາຍ,

ຢ່າຈັບຂ້ອຍ, ຂ້ອຍເຢັນ, ຂ້ອຍຖືກລ່າມໂສ້ແລ້ວ!


ອີກເທື່ອໜຶ່ງແລ້ວການສູ້ຮົບ, ດຽວນີ້ເຮືອລາດຕະເວນກຳລັງຢູ່ໃນການຕໍ່ສູ້,

ຖ້າຈຳເປັນ, ພວກເຮົາຈະສະແດງຫ້ອງຮຽນຂອງພວກເຮົາ...

ບາງບ່ອນເດັກນ້ອຍກຳລັງເສຍຊີວິດຍ້ອນການວາງລະເບີດ,

ດີ, ເບສສອງຊັ້ນແຕກຢູ່ໃສ?


ສາວໆພວກນີ້ເທ້ຫຼາຍ,

ພວກມັນສາມາດເຕະຄາງຂອງເຈົ້າດ້ວຍສົ້ນຕີນຂອງພວກເຂົາໄດ້ທັນທີ...

ຄື້ນຟອງຊັດເຂົ້າໄປໃນທະເລສີຟ້າ,

ແລະເດັກຍິງຈະສະແດງຊັ້ນຮຽນເຫຼັກຂອງເຂົາເຈົ້າ!


ເດັກຍິງໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັນຢູ່ໃນວົງລ້ອມ,

ຄືກັບເສືອທີ່ມີຝູງໝາປ່າຊົ່ວຮ້າຍ...

ແລະ ເຈົ້າຮູ້ບໍ່, ພວກເຂົາໄດ້ບຸກທະລຸອອກໄປທາງນອກ,

ຫຼັງຈາກໄດ້ຕ້ານທານການໂຈມຕີດ້ວຍດາບ!


ສາວໆຊະນະແລ້ວ,

ໂຈນສະຫລັດຫັນເຮືອແນວໃດ...

ພວກເຮົາໄດ້ມີການສົນທະນາກັນຢ່າງສັນຕິ,

ສະນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ມີສູນເລີຍ!


ເວົ້າສັ້ນໆແລ້ວ ແສງແດດກຳລັງສ່ອງສະຫວ່າງ,

ແລະນົກໄນຕິງເກລຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງກ້ອງ...

ເດັກຍິງຈະມີລູກໃນໄວໆນີ້,

ແລະຫົວໃຈຂອງເຈົ້າຈະມີຄວາມສຸກຫຼາຍຂຶ້ນ!

ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ສະຕາລິນ-ປູຕິນ ໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າແວງແດງອີກຄັ້ງ ແລະ ເລີ່ມຮ້ອງເພງວ່າ:

ຂ້ອຍເກີດມາໃນຄອບຄົວຄົນຊັ້ນສູງ,

ແມ່ນແລ້ວ, hussar ຄົນນີ້ທຸກຍາກ ...

ພໍ່ຄ້າອາດຈະຮັ່ງມີກວ່າ,

ເງິນແມ່ນຂອງຂວັນທີ່ໜ້າອັດສະຈັນ!


ແລະເມື່ອການປະຕິວັດໄດ້ລະເບີດຂຶ້ນ,

ໄຟຮຸກຮານ ແລະ ໄຟແດງ...

ໃບສີຂຽວກໍ່ກາຍເປັນສີເຫຼືອງ,

ການໂຈມຕີທີ່ຮ້າຍແຮງຕໍ່ຄົນຊັ້ນສູງ!


ຂ້ອຍເປັນເດັກນ້ອຍທີ່ແລ່ນຕີນເປົ່າ,

ຂ້າມພື້ນດິນລະດູໃບໄມ້ร่วงທີ່ໜາວເຢັນ...

ຂາທີ່ໜ້າສົງສານຂອງເດັກຊາຍກຳລັງໜາວເຢັນ,

ໃນປະເທດສີແດງທີ່ໂຊກຮ້າຍນີ້!


ແຕ່ການແຂງຕົວແມ່ນສູງຊັນ,

ແລະເດັກຊາຍກໍ່ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນໃນຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງລາວ ...

ຂ້ອຍແລ່ນຕີນເປົ່າຜ່ານຫິມະຈົນຮອດເດືອນພຶດສະພາ,

ການແລ່ນເຮັດໃຫ້ເດັກຊາຍເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ!


ດັ່ງນັ້ນເດັກຊາຍຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກັບກອງທະຫານຮັກສາຂາວ,

ຂ້ອຍຢາກຕໍ່ສູ້ກັບທີມແດງ...

ລາວມີຫົວໃຈສີມ່ວງ, ຫຼັງຈາກທີ່ທັງຫມົດ,

ລາວແມ່ນສຳລັບກອງທັບຣັດເຊຍທີ່ກ້າຫານ!


ເດັກຊາຍຄົນນີ້ໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບ Kolchak,

ພະຍຸເຮີຣິເຄນທີ່ຕໍ່ເນື່ອງພ້ອມດ້ວຍພະລັງຂອງມັນ...

ລາວບໍ່ຢ້ານອາກາດໜາວໂດຍບໍ່ໃສ່ເກີບ,

ລາວໄດ້ຂັບໄລ່ພວກນາຍທະຫານສີແດງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍອອກໄປ!


ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ນາຍບໍ່ແມ່ນຂອງຂວັນສຳລັບລາວ,

ຜີດູດເລືອດຍັງຈີກຜິວໜັງອີກດ້ວຍ...

ມັນບໍ່ແມ່ນເລື່ອງໄຮ້ສາລະທີ່ຂ້ອຍເປັນຄົນທຸກຍາກ,

ແຕ່ຫນ້າເສຍດາຍ, ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ກາຍເປັນຄົນຮັ່ງມີ!


ພວກນາຍທະຫານກໍ່ບໍ່ໄດ້ໄປກິນເຂົ້າປ່າຄືກັນ,

ແຕ່ພວກເຂົາສັນຍາວ່າສະຫວັນຈະແກ່ທຸກຄົນ...

ພວກເຂົາຈີກເສື້ອອອກຈາກຮ່າງກາຍຂອງລາວ,

ແລະພວກເຂົາກໍ່ຂັບຂ້ອຍເຂົ້າໄປໃນຄອກ!


ຢູ່ທີ່ນັ້ນພວກເຂົາໄດ້ທຸບຕີພວກເຮົາຢ່າງຮຸນແຮງດ້ວຍແສ້,

ສົ້ນຕີນເປົ່າຂອງເດັກຊາຍໄດ້ຖືກໄໝ້...

ຊຸດດັ່ງກ່າວກາຍເປັນທັນສະໄໝຫຼາຍ,

ແຕ່ການຄິດໄລ່ບໍ່ແມ່ນສູນທັງໝົດ!


ແມ່ນແລ້ວ, ເດັກຊາຍຄົນນັ້ນໄດ້ອົດທົນກັບແສ້ເຫຼົ່ານີ້,

ຊາຍທີ່ໂຊກຮ້າຍຄົນນັ້ນກຳລັງກັດແຂ້ວຢູ່ ແລະ ຮ້ອງຂຶ້ນຢ່າງດັງໆ...

ເປັນຫຍັງເຖິງແມ່ນວ່າເດັກນ້ອຍ,

ພວກເຂົາກຳລັງຖືກພາໄປຍິງ!


ແຕ່ພວກເຂົາຍັງພົບເຫັນໃນບັນດາຜູ້ບັນຊາການ,

ຄົນເຮົາສັດຊື່ ຫຼື ຄົນສະຫຼາດ...

ແລະເດັກຊາຍຍັງມີຄຳສັ່ງອື່ນໆອີກ,

ແນ່ນອນ, ມັນແມ່ນພວກເຂົາທີ່ແນະນໍາມັນ!


ຄື, ໄປ, ຜູ້ຊາຍເປືອຍກາຍ, ໄປທີ່ຊຸມຊົນ,

ເຈົ້າຈະມີຊີວິດຢູ່ໃນພີ່ນ້ອງທີ່ສູງສົ່ງ...

ເພື່ອຮູ້ວິທະຍາສາດຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ,

ປ່ຽນຜູ້ລ່າໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ຖືກລ່າ!


ເປັນຫຍັງຂ້ອຍຈຶ່ງຕົກລົງເຫັນດີກັບເລື່ອງນີ້?

ເຊື່ອຂ້ອຍເຖາະ, ຂ້ອຍບໍ່ຢາກຕາຍ...

ໄດ້ຮັບຄຳຕອບຕໍ່ຄຳຖາມຂອງທ່ານ,

ແລະລວບລວມກອງທັບທີ່ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ!


ເດັກຊາຍຄົນນີ້ໃສ່ເນັກໄທ,

ສີແມ່ນສີແດງຄືກັບສີແດງ...

ແລະເຈົ້າບໍ່ສາມາດເວົ້າສະບາຍດີຢູ່ທີ່ນີ້ໄດ້,

ໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຢ່າງຕື່ນຕົກໃຈ!


ຈະບໍ່ມີອຸປະສັກໃດໆສຳລັບເດັກຊາຍ,

ເພື່ອຟ້າວຟັ່ງເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບຢ່າງສິ້ນຫວັງ...

ໄດ້ຮັບລາງວັນສຳລັບການນີ້,

ຂໍໃຫ້ພະເຈົ້າຜູ້ຊົງລິດອຳນາດຈົ່ງສະຖິດຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າ!


ແນ່ນອນ, ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າ,

ສັດທາແມ່ນຫຍັງ ແລະ ສັດທາແມ່ນຫຍັງ...

ໄລຍະທາງອັນກວ້າງໃຫຍ່ໄພສານຂອງລະບອບຄອມມູນິດ

ກຳລັງໄດ້ຮັບການປ້ອງກັນ!


ເສັ້ນທາງສຸດທ້າຍຂອງພວກເຮົາຈະເປັນຄວາມຈິງຢູ່ທີ່ນີ້

ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາປີນຂຶ້ນສູ່ຈຸດສູງສຸດຂອງລັດທິມາກ...

ແລະການກະທຳຂອງສັດຕູແມ່ນຊົ່ວຮ້າຍ

ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາທຳລາຍສັດຕູດ້ວຍດາບ!


ສະຫຼຸບແລ້ວ, ດຽວນີ້ເຖິງເວລາທີ່ຈະເຂົ້າຮ່ວມກັບກຸ່ມຜູ້ບຸກເບີກແລ້ວ,

ເດັກຊາຍຍ່າງເປັນກຸ່ມພາຍໃຕ້ເຂົາສັດ...

ແລະ ຜູ້ທີ່ມີອາຍຸນ້ອຍກວ່າຈະສະແດງຕົວຢ່າງ,

ແລະສັດຕູຈະຖືກເອົາຊະນະ!


ໃຫ້ພວກເຮົາປົກປ້ອງທຸງຊາດ ແລະ ຊື່ສຽງຂອງພວກເຮົາໄວ້

ພວກເຮົາຈະປົກປ້ອງກຽດສັກສີຂອງຊາດ...

ໃຫ້ທ້ອງຟ້າສ່ອງແສງສີຟ້າ,

ເອີ, ຂໍໃຫ້ມີສັນຕິພາບໃນໂລກ!

ທີ່ຈະສືບຕໍ່...