Курчанкова Кристина
Пра час

Самиздат: [Регистрация] [Найти] [Рейтинги] [Обсуждения] [Новинки] [Обзоры] [Помощь|Техвопросы]
Links
Создай обложку книги бесплатно
Кожевенное мастерство: сумки, ремни своими руками
 Ваша оценка:



  Калi гэты халодны свет растане льдзiнкай ад Твайго пацалунку,
  i ?се мае турботы бескарыснымi птушкамi-ка?камi
  анямела апусцяцца на Твае плечы,
  i я стану перад Табою ? нашым першым i апошнiм (?) спатканнi, -
  можа быць, у мяне не застанецца нi аднюсенькага сло?ца
  для Цябе, каб апра?дацца, што прыпазнiлася ды з пустымi рукамi.
  Але калi застанецца...
 
  Я скажу - можна, я скажу Табе прама зараз?
  - я скажу, што, вядома, мне няма апра?дання,
  што, вядома, Там, у Цябе, у вечнасцi й безь мяне хапае пракуда?.
  Але што, калi Твая вечнасць будзе няпо?най... без маiх успамiна??
  (Я спазнiлася, бо iх для Цябе збiрала.)
  Памятаеш: тое дрэва, што выгнулася на прыпынку,
  захiнаючы лiхтар ад ветру, тое дрэва ? аранжавай iмжы гарадской -
  толькi я бачыла ягоны выгiн, ягоную жарсць i пакору, боль i цiхую радасць.
  Хiба не вартае яно Твайго Валадарства?..
  Памятаеш: тая чародка птушак, як сiнхронна яны пятлялi,
  то паказваючы чорныя спiны, то амаль знiкаючы,
  пакiдаючы рыскi - профiль крыла?... А тая дохлая котка?!
  Хто паспе? яе палюбiць, хто да? ёй пропуск у Тваё Валадарства?!.
  Можа быць, я адзiная... Як Ты Там без яе?! Гэта надта балюча й пуста...
  Памятаеш: залатыя ружы ? прыску - яны праз iмгненне
  перакiнулiся ? халодныя мокрыя галавешкi,
  хто iх палюбi?, хто ?бачы? iх, залатыя ружы?..
  Ну, ладна, дохлая котка, пустагаловыя ка?кi й мокры попел...
  Але тая дзя?чына ? метро, ну, што з хлапцом
  (Табе лепш вiдаць, цi было гэта iх першае спатканне):
  хто, апроч мяне, бачы?, як праменiцца (Тваё) святло з iх твара?
  (мне было глядзець балюча!), як збянтэжана яна трымала ружу,
  як пыхлiва трыма? яе руку хлопец.
 
  Так, у Цябе Там няма часу... я маю на ?вазе,
  час прысутны толькi тут, дзе ?сё ляцiць i знiкае.
  Там, дзе смерцi няма, час не мае ?лады. Але што ж мы тады тут так цэнiм
  тыя ймгненнi? Што ж мы iх узносiм i апяваем?..
  Можа, вечнасць Твая й складаецца з нашых кашто?ных iмгнення??
  Паслухай, без маiх успамiна? Твая вечнасць не будзе по?най...
 
  I тады Ты мне скажаш з усмешкай. Ну, хадзем. Гэты свет занадта халодны,
  ён ужо растае на цёплай Маёй далонi. Хадзем. Мне твае ?спамiны не трэба,
  бо гэта Мае ?спамiны.
  Не турбуйся...
  I тое дрэва, i тая ружа, i тыя ка?кi, i дохлая котка -
  яны ?се са Мною.
  I яны -
  ужо за цябе папрасiлi.
 

 Ваша оценка:

Связаться с программистом сайта.

Новые книги авторов СИ, вышедшие из печати:
О.Болдырева "Крадуш. Чужие души" М.Николаев "Вторжение на Землю"

Как попасть в этoт список

Кожевенное мастерство | Сайт "Художники" | Доска об'явлений "Книги"