Аннотация: Brecwast yn nhŷ'r Bugeiliaid. Mae Zhenya yn dysgu siarad.
Pennod 1.1 11 Mawrth, 2355
Daeth y sylweddoliad rywsut yn sydyn. Gwelais gawr yn plygu drosof, fe wenuodd arnaf a dweud:
"Pwy yw'r un bach yma, sydd ddim yn cysgu mwyach?"
Damn, ydy e'n siarad amdanaf i? A pham "bach"?! Ceisiais deimlo fy hun gyda fy nwylo... a methu'n druenus. Dwylo! Fy nwylo ffycin! DOEDDEN NHW DDIM YN GWRANDO ARNA I! Ceisiais gyffwrdd â'm wyneb a rhoi fy mys yn fy llygad.
"Ooooh, dy fam di!" ceisiais regi, ond yn lle hynny daeth rhywbeth fel "Augo mugo ao!" allan ohonof i.
Ooooh, alla i ddim hyd yn oed siarad yn normal! Llwynog pegynol llwyr! Dyma ni"n mynd...
Mae'r dyn yn fy nghymryd yn ei freichiau. Ac rwy'n teimlo fy mhen yn cael ei dynnu'n ôl yn eithaf cryf. Gyda ymdrech amlwg rwy'n sythu fy mhen ac yn edrych o gwmpas yn araf. Mae'r addurn yn eithaf braf: laconig, dyfodolaidd, pob math o sgriniau, ffenestr hanner y wal, dodrefn plygedig wedi'u gwneud o fetel caboledig. Ar y bwrdd mae tabled wedi'i gwneud o wydr tryloyw gyda symbolau oren yn tywynnu.
Mae'n edrych fel fy mod i wedi glanio yn y dyfodol? A dyna fara! Byddai'r llais wedi fy nhaflu i'r Oesoedd Canol, byddai wedi bod yn gwbl greulon bryd hynny. Does dim toiledau arferol, dim meddyginiaeth, mae meddwl am driniaeth ddeintyddol yn gwneud i chi grynu, eglwys filwriaethus gyda phob math o ymholiadau!
Iawn, mi geisiaf edrych ar fy llaw beth bynnag. Os byddwch chi'n ei ddod at eich wyneb yn dawel, yn araf ... dyna fe, mae eich llaw yn ufuddhau! Na, does gan oedolion ddim dwylo fel 'na, mae fy mysedd yn dew a'm hewinedd yn binc. Felly plentyn ydw i, nid "Gulliver in the Land of Giants"! Ond mae'r cwestiwn am "fy un bach" yn parhau ar agor. Sut alla i wirio?
Am llanast... o, meddyliais i am rywbeth! Dw i'n dechrau cicio fy nghoesau a grwgnach. Rydyn ni wedi cael cyswllt! Mae'r dyn yn plygu i lawr ac yn tynnu pot metel allan o dan y soffa-wel, un cyffredin iawn, roedd gan fy meibion yr un un yn eu bywydau blaenorol, dim ond plastig, nid dur di-staen. Felly, i ffwrdd â fy pants, ac fe wnaethon nhw fy rhoi ar y ffrind haearn, rydyn ni'n gostwng fy mhen yn araf ac...
Oops! Ac nid yw HIM yno! Gwrywaidd, hynny yw, urddas! ffyc! B...tch! A-a-a-a-a! Newid amod ffin yw hwn, f...k, mae hyn yn gas! Ond roeddwn i wir eisiau mynd i'r toiled, felly rydyn ni'n gwneud pethau, hmm, mae'r teimladau'n rhyfedd, yn wahanol ... ffyliaid! Wrth gwrs eu bod nhw'n wahanol, mae'n blatfform gwahanol! Eh-h-h... Wel, does dim ffordd allan o hyd, bydd yn rhaid i ni ddod i arfer â hyn!..
Iawn, mae wedi gorffen, mae'n debyg eu bod nhw'n fy nghario i'r ystafell ymolchi. Yn union! O, drych! Wel, wel, gadewch i ni edrych arnom ein hunain... Dw i mor fach â phosib, tua blwydd oed, yn ceisio gwenu, o, mae gwlybanau wedi ffurfio ar fy mochau! Mae tua wyth dant yn y geg. Nid oes llawer o wallt o hyd, ac mae'r lliw yn rhyfedd, yn gochlyd, mae'n ymddangos. Mae'r llygaid yn wyrdd, na, GWYRDD, fel malachit!
Felly fe'm golchodd, gwisgodd fy nhrowsus yn ôl ymlaen, a'm cario yn ôl. Rydyn ni'n edrych o gwmpas, mae'n eang, mae 'na lawer o ffenestri, mae 'na bob math o offer, ac mae'n debyg mai teledu yw hwnnw! Diawch chi, wrth edrych yn iawn, mae tua dau fetr ar groeslin! Ar yr ochrau mae pyst tua metr a hanner o hyd gyda rhwydi ar y tu allan, colofnau, mae'n debyg. Mae popeth wedi'i ddiffodd ac yn blincio gyda dangosyddion coch.
Dychwelsom i ble daethom, eisteddodd y dyn fi ar y soffa, fy nghynnal gyda gobenyddion ar y ddwy ochr, rhoi rhyw fath o beth â dolen yn fy llaw, ysgwydais ef, a dechreuodd bipio, goleuadau'n fflachio y tu mewn. Wow, mae'n ratl! Iawn, gadewch i ni edrych yn agosach arno. Wel, beth alla i ddweud, dim byd arbennig: wedi'i wneud o blastig tryloyw, pêl gyda phêl arall y tu mewn, yr ail un gyda LEDs adeiledig, mae'r handlen hefyd wedi'i gwneud o blastig, ond yn feddal i'r cyffwrdd. Wel, dyna'r cyfan.
Yna clywais sŵn "pssssss" o'r dde. Edrychais, ac roedd darn o'r wal yn symud yn araf iawn, ac roedd yr agoriad yr oeddem wedi mynd iddo yn cau... yn cau. Ac ar y wal i'r dde, roedd cylch gwyrdd tua deg centimetr mewn diamedr yn goleuo, ac roedd y cylch ei hun fel pe bai'n hongian yn yr awyr, heb gyffwrdd â'r wal. Wow, mae'n edrych fel hologram!
Yna teimlais fod rhywun yn edrych arna i. Felly, rydym yn troi ein pennau'n araf i'r chwith. Wow, am gath enfawr! Mae ei ben yn fwy na fy un i, mae'n enfawr, tua chwe deg centimetr wrth y gwyw! Coesau hir trwchus, cynffon metr o hyd fel pibell, a dim ond y blaen sy'n plygu yn ôl ac ymlaen. Mae'n sefyll ar y soffa wrth fy ymyl ac yn edrych arna i â'i lygaid gwyrdd, mor sylwgar.
Eisteddodd y dyn wrth y bwrdd a dweud:
"Felly, Barsik, deffrodd Zhenya, ac wyt ti yma, ar ddyletswydd, yn ei gwarchod hi?" Edrychodd y gath ar y dyn, sefyll ar y gobennydd gyda'i bawennau blaen a chyrlio i fyny i bêl fel bod ei ben reit o dan fy llaw. Estynnais allan a rhedeg fy mysedd drwy'r ffwr ... ac roedd y ffwr yn feddal, crafiais ef y tu ôl i'r glust gyda fy mysedd bach, es i lawr at ei foch, taflodd y gath ei phen yn ôl a phwrra fel injan.
Edrychaf ar y dyn - ac fe drodd i'r ochr at y bwrdd, gwasgu rhywbeth gyda'i law o dan y bwrdd, ac o'i flaen roedd hologram enfawr yn goleuo tua metr a hanner i ffwrdd. Gwisgodd fenig gyda chrafangau metel ar flaenau ei fysedd a dechrau chwarae gyda'r hologram: pigo rhywle ar y chwith, yna symudodd y ddwy law yn ôl ac ymlaen, yna gwthiodd ei ddwylo i'r hologram ei hun gyda'i fysedd wedi'u lledaenu, fel pe bai'n dal rhywbeth, a throelli ei gledrau, fel pe bai'n ei droi. Wow, mae hynny'n edrych fel bwrdd lluniadu! Cŵl, hoffwn pe bai gen i un fel 'na yn fy mywyd blaenorol!
Mae'r dyn yn edrych fel ei fod tua thri deg oed, mae ganddo wallt golau, llygaid glas, ac mae wedi'i wisgo mewn rhywbeth tebyg i oferôls wedi'u gwneud o ffabrig ysgafn gyda phocedi ar y cluniau a chrys-T gwyn gydag arysgrif las fawr "ALC "LOKI EI-14" TAS NAVY" ar yr ochr chwith. Ar y traed mae moccasinau byr, meddal eu golwg, wedi'u gwneud o ddeunydd gwyn. Edrychais arno fel 'na am tua ugain munud. Yn olaf, ni allai ei ddioddef mwyach, cododd o'r bwrdd, cerddodd drwy'r hologram, daeth ataf a dweud:
"Pam wyt ti, fy anwylyd, yn edrych ar dy dad fel petaet ti'n ei weld am y tro cyntaf!" ac yn gwenu. Rwy'n gwenu'n ôl ato, mae'n pwyso'n agosach ataf ... ac rwyf wedi fy ngorchuddio â chariad, tynerwch a rhyw fath o lawenydd wedi'i gymysgu â phleser! Damn, beth sydd wedi fy ngwneud mor bryderus? Mae'n ymddangos nad oeddwn i wedi teimlo dim byd tebyg i hynny nawr?!
Mae'r dyn yn fy nghusanu ar fy nhalcen ac yn dychwelyd at y bwrdd. Diflannodd y teimladau gydag ef! O, sut! Felly dyma oedd EI deimladau! Dyma'r ail fonws, dw i nawr yn empath, cŵl!
"Efallai y dylen ni droi rhai cartwnau ymlaen?" meddai "dad" ac yn pwyso rhywbeth ar y bwrdd. Roedd sŵn bwsian a chlicio uwchben fy mhen, ac yn union o'm blaen, tua dau fetr i ffwrdd, ymddangosodd delwedd tri dimensiwn yn yr awyr. Arni, ar gefndir glas, roedd rhai eiconau wedi'u gwasgaru mewn grwpiau, ac yn y gornel roedd y rhifau "11:03:2355 10:22" yn tywynnu. Wow, mae'r dyddiad wedi'i osod... wow, y 24ain ganrif!
Mae'r eiconau wedi'u labelu â gwahanol dalfyriadau fel "SPiKRK po 1UO", ceisiwch ddeall. Ymddangosodd cyrchwr, hofranodd dros eicon gyda llun o ffolder papur, wedi'i labelu'n "amrywiol", fflachiodd sawl ffenestr yn olynol... a voila, ymddangosodd llun o lew yn rhuo! Lledodd ar draws y "sgrin" gyfan a... na, all e ddim bod! "Tom a Jerry"! Daliwch fi, saith ohonoch chi! Roedd hi'n werth marw i wylio'r cartwnau hyn eto mewn bywyd newydd! O, ha-ha-ha, alla i ddim, damn! Iawn, fe welwn ni!
Mae dwy awr wedi mynd heibio
Mae rhywbeth yn fy mhoeni, rhyw fath o anghysur. Damn, dw i'n llwglyd! Ac mae'r "tad" hwn yn sownd yn ei fwrdd lluniadu, ac mae fel pe na bawn i'n bodoli! Felly, mae angen i mi gael ei sylw rywsut, efallai gweiddi? Iawn, mi geisiaf:
"Аааэээаооооооо! Оооооооааааа! Vаааа!"
Rwy'n gweld bod effaith, mae'n troi ac yn edrych arnaf:
"Beth sy'n bod, ferch?"
Edrychaf yn ôl yn ofalus ac, gan edrych i'w lygaid, gwnaf sŵn:
"Оооаааа."
Mae "Dadi" yn curo ei dalcen â'i gledr ac yn ebychu:
"Mae'n debyg eich bod chi'n llwglyd! Am ffŵl ydw i! Gyda fy ngwaith, anghofiais amdanoch chi!" Mae'n neidio i fyny o'i gadair, yn agosáu'n gyflym at y drws, yn taro ei law ar y cylch gwyrdd, mae'r drws yn sisial ar agor, ac mae'n diflannu i rywle yn y tŷ. Clywir sŵn hisian arall, yna mae rhywbeth yn clecian, yn canu, yn humio ... mae popeth yn mynd yn dawel. Clywais gamau traed yn agosáu. Dychwelodd. Yn ei ddwylo mae'n dal plât gwydr gyda rhywbeth mwslyd y tu mewn.
Mae'n cymryd cadair, yn eistedd i lawr gyferbyn â mi ac yn dechrau'r broses o'm bwydo. Hmm, mae'r "uwd" yma'n beth blasus, piwrî llysiau gyda phate cig. Rwy'n stwffio fy wyneb â bwyd, yn edmygu wyneb fy nhad. Mae e, fel unrhyw riant cariadus, yn mynd gyda phob llwyaid rwy'n ei fwyta, gan agor a chau ei geg ei hun. Ac mae'n dod yn fwyfwy anodd i mi ei wylio.
O, alla i ddim ei ddioddef mwyach, rydw i'n mynd i chwerthin fel ceffyl! O ganlyniad, fe wnes i dagu ac, gan gymysgu pesychu a chwerthin, pesychu nes i mi grio, a achosodd i fy nhad ymosodiad panig go iawn. Ond mae popeth yn mynd heibio, a hyn hefyd. Rhedodd Dad i'r gegin (wel, o ble arall y cafodd e hyn i gyd?) a dod â chwpan o gompot blasus iawn i mi. Ar ôl yfed rhywfaint o gompot, fe barhaon ni â'n gweithgareddau priodol: gwyliais i gartwnau, a gweithiodd Dad ar y bwrdd lluniadu.
Awr yn ddiweddarach
Daeth sŵn o"r tu ôl i"r drws, rhywbeth yn clecian, llithrodd y drws ar agor, ac o"m blaen roedd menyw hardd o oedran fy nhad, gyda gwallt melyn tywyll, aeliau tywyll wedi torri dros lygaid llwyd mawr llydan, gyda llygadau hir blewog ar wyneb rheolaidd, tebyg i Sgandinafaidd, ond gyda gwefusau meddal. Roedd hi wedi'i gwisgo mewn cot ffwr hir wedi'i gwneud o ffwr du, trwchus, sgleiniog o bwy a ŵyr o ble. O dan y gôt ffwr, roedd esgidiau pigfain du gyda sodlau isel yn weladwy.
"Felly, sut wyt ti'n teimlo yma?" gofynnodd hi, yna sylwi ar hologram gyda chartwnau. "Felly! Beth yw hyn?" gofynnodd hi, gan edrych ar ei thad. "Michael Shepard, rwy'n gofyn i chi! Beth yw hyn?" gofynnodd, gan bwyntio at yr hologram.
Rydw i wedi sownd! Beth oedd hi'n galw fy nhad? Beth yw ei gyfenw? SHEPARD?! Felly, mae'n ymddangos mai Evgenia Shepard ydw i?! Diddorol iawn!..
Mawrth 25, 2355
Iawn, cam, un cam arall, paid â rhuthro, Evgeniya, paid â rhuthro, daliwch ati i fyny, daliwch ati i wneud hynny, dw i'n dweud wrthyt ti! Dyma gornel y crud, rydyn ni'n gafael yn ein gilydd â'n dwylo, ac yna un cam, un cam arall. Dw i'n dysgu cerdded! Dydy fy nghoesau dal ddim yn ufuddhau i mi'n dda iawn, ond mae fy mreichiau'n llawer gwell.
Mae hi'n fore cynnar y tu allan, mae hi newydd ddechrau goleuo, mae'r rhieni'n cysgu'n cofleidio ei gilydd ar y soffa. Mae Barsik yn gorwedd wrth eu traed ac yn dilyn fy symudiadau o amgylch y gwely gyda golwg sylwgar. Iawn, cadwch eich cydbwysedd, oops, mae fy mhen ar yr ochr anghywir, eee! Llwyddais i blygu yn ei hanner a glanio ar fy mhen-ôl! Ffiw! Cymerodd fy anadl i ffwrdd!
"Wyt ti'n effro, fy un bach?" Rwy'n clywed llais fy mam, mae hi'n edrych arnaf gyda gwên, rwy'n gwenu'n ôl, yn gafael yn y bariau, yn tynnu fy hun i fyny ac yn sefyll i fyny. Mae fy mhen uwchben y bariau, ac rwy'n, gan atal gwên yn ddiffuant, yn estyn fy nwylo at fy mam. Ie! Nawr maen nhw'n rhieni i mi go iawn.
Mae gan empathi nid yn unig ochr ddisglair, ond ochr "dywyll" hefyd. Mae'n amhosibl aros yn ddifater o dan bwysau teimladau rhieni. Mae Mam yn codi, yn fy nghynnal allan o'r crud, ac rwy'n ymdrochi mewn ton o gariad mamol. Maen nhw'n fy eistedd i lawr ar y poti tra byddaf i'n gwneud fy musnes, mae Mam yn gwisgo ei gŵn, ac rydyn ni, gan ddal dwylo, yn sathru'n dawel i'r gegin.
Mae yna ddyfais enfawr yno - cadair-fwrdd. Mae'n gadair dal gyda bwrdd llithro ynghlwm wrth y blaen. Mae Mam yn fy eistedd i lawr ynddo ac yn symud y bwrdd yn agosach. Rwy'n edrych allan o'r ffenestr ac yn gweld y dail yn blodeuo ar goeden fawr, sy'n lledu yn yr iard. Mae'r goeden yn rhyfedd: mae ei rhisgl yn pilio i ffwrdd, yn cwympo i ffwrdd mewn haenau, ac mae'r dail sy'n dod i'r amlwg yn lliw ariannaidd-wyrdd rhyfedd. Mae ci brown enfawr yn cerdded yn feddylgar o amgylch yr iard; mae mor fawr fel ei fod yn edrych fel arth. A phan mae'r bwystfil hwn yn agor ei geg, mae'n teimlo fel pe bai fy mhen cyfan yn gallu ffitio i mewn i'w geg!
"Dewch ymlaen, bwyta," meddai Mam ac yn rhoi plât o"m blaen, ynddo mae uwd gyda darnau o ffrwythau ac ambell aeron. Mae'n dal yn flasus. Rwy'n cymryd llwy yn fy llaw dde ac yn dechrau bwyta'n araf. Dydy o ddim yn gyflym eto! Mae siawns uchel o golli'r llwy o'ch ceg.
Ar yr adeg hon, mae Mam yn tynnu cynhwysydd plastig meddal gyda chynhwysedd o tua litr a hanner allan o'r pantri ac yn mynd allan i'r iard ag ef. Mae'r ci yn rhuthro tuag ati gyda mynegiant o lawenydd mor wyllt nes ei bod hi'n teimlo fel pe bai ei gynffon ar fin cwympo i ffwrdd ac, gan droelli fel bwmerang, bydd yn hedfan i ffwrdd i'r pellter!
"Tawel, Polkasha!" ebycha'r fam wrth y ci yn troi o gwmpas. "Byddwch chi'n llwglyd, byddaf yn dywallt eich brecwast cyfan y tu allan i'r bowlen, a byddwch chi'n bwyta o'r ddaear eto!"
Ond nid yw'n ymddangos bod y ci o gwbl ofnus gan y posibilrwydd hwn! Clywais sŵn traed y tu ôl i mi, ac yna daeth rhywun i mewn i'r gegin, aeth ataf yn dawel a chusanu cefn fy mhen, gan fy nghawod o addoliad! Deffrodd Dad! Daeth Mam yn ôl o'r iard, a chlywais i hi'n dweud:
"Misha, sawl gwaith mae'n rhaid i mi ddweud wrthyt ti am beidio â cherdded o gwmpas y tŷ yn dy ddillad isaf? Mae gen ti wisg wisg!"
"O, tyrd ymlaen, Diane. Dim ond y bore yma ydw i, ac beth bynnag, dw i adref, gallaf wisgo beth bynnag dw i eisiau!"
"O, felly dyna sut mae hi! Edrychwch ar yr esiampl rydych chi'n ei gosod i'n bechgyn ni! Dychmygwch pe bawn i'n dechrau cerdded o gwmpas y tŷ yn fy nillad isaf!"
"O! Bydd hwn yn olygfa ysblennydd! Does gennych chi ddim i'w guddio a rhywbeth i fod yn falch ohono!"
"Am ganmoliaeth amlwg! Ac beth bynnag, os nad ydych chi wedi anghofio, dw i'n saith mis yn feichiog!"
"O-o-o! Ha-ha! Mae'n anodd anghofio rhywbeth fel hyn ac yn anoddach fyth peidio â sylwi! Dod yma, Mhaior! Rhoi"nghôl i chi sut i siarad gyda"r uwchgradd. Heh heh!"
"Tynnwch eich dwylo oddi arnaf, Gapten Reng Gyntaf wedi ymddeol, beth wyt ti'n ei wneud!"
Y tu ôl i mi, gallaf glywed synau ffwdanu a chusanu.
"O-o! Michael Shepherd, rwy'n dy garu di, fy ngŵr! Ond nawr ewch chi, gwisgwch eich gwisg, ewch i fyny i'r ail lawr a deffro ein meibion, a pheidiwch â meiddio fy ngwrth-ddweud! Wyt ti'n deall popeth?!"
" Gwneud, Madam! Mae'r gorchymyn yn glir! Gadewch i mi berfformio!"
"Gwnewch hi!"
Ac mae'r tad, gan hwmio rhyw alaw siriol, yn gadael y gegin.
Deng munud yn ddiweddarach
"A-a-a-a-a-a-a-a-ah!"
"Fi yw'r cyntaf i lawr!"
"Na, fi, fi yw'r cyntaf!"
"Dim ffordd, ha-ha-ha!"
Clywais i o'r grisiau ar yr ail lawr. Daeth fy nau frawd hŷn yn hedfan i lawr y grisiau gyda damwain! Dyma Deniska a Lyoshka, plant yn dilyn ei gilydd mewn blwyddyn! Maen nhw'n baglu i'r gegin, yn penelinio ac yn anadlu'n drwm.
"Helô Mam!" Mae Deniska yn sgwrsio.
"Mam, helo!" Mae Leshka yn ei adleisio.
"Felly, ddynion ifanc, sut ddylai marchogion da ymddwyn wrth frecwast? Dewch ymlaen, dewch allan o'r gegin a dewch i mewn fel y disgwylir!"
Camodd y brodyr allan o'r drws, daliodd eu gwynt, a cherddodd yn ôl i'r gegin yn dawel.
"Helo, yr Fam," meddai Denis, gan ymgrymu ychydig.
"Bore da, Mam," meddai Leshka, gan ailadrodd symudiad ei frawd.
"Helô blant, eisteddwch wrth y bwrdd." gan plygu ei phen, atebodd Mam.
Cerddodd y bechgyn ifanc o amgylch y bwrdd, gan basio heibio i'm cadair "ar ddamwain", a'm cofleidio o'r ddwy ochr.
"Hei, un bach!" Sibrydodd Deniska a chusanu fi ar y foch.
"Helô, llwynog bach!" Sibrydodd Leshka, gan gusanu'r llall.
Ar ôl hyn, eisteddodd y ddau wrth y bwrdd.
Tair awr ar ôl brecwast
Dw i'n eistedd ar fy mhen fy hun, yng nghanol y carped yn ystafell y plant ar ail lawr ein tŷ ni, ac yn siarad yn dawel â'r gath. Yn araf ac yn raddol mae fy nhafod yn dechrau ufuddhau i mi.
"Уот скаы, Басик, пощему меня ясык так пуохо с"ушаеца. Уот т"енеуюсь-т"енеуюсь, азгоаиаю с тобой! А тоуку?"
Mae'r gath yn dawel, yn pwrra'n ysgafn, yn gorwedd ar y carped gerllaw, yn ymestyn i'w hyd llawn ac yn rholio olwyn o ryw fath o gar gyda'i phawennau blaen. Mae gan frodyr y "metel sgrap" hwn flwch cyfan. O! Gobeithio na fydd y boen yn para'n rhy hir.
"Так веть, кот? Я усему наущусь!" Mae Barsik yn pwrrian, gan gau ei lygaid yn gariadus.
Gyda llaw, llwyddais i ddarganfod fy lleoliad. Awr yn ôl, trodd fy mam, yn fy nal yn ei breichiau, deledu enfawr ymlaen. Ooh-oh-oh! Am beth yw hwn! Ffenestr go iawn i fyd arall! Felly, roedd y newyddion ymlaen, ac roedd cyflwynydd tlws, yn siarad Saesneg eithaf da, yn dweud bod y sefyllfa bresennol yn nhrefedigaeth Minduar yn syml wych, bod yr holl gyfadeiladau mwyngloddio a phrosesu yn gweithio ar eu capasiti llawn, a fyddai'n caniatáu cynnydd mewn llwythi crynodedig eleni, cynnydd yn nifer y gwladychwyr, ac incwm y rhai sydd eisoes yn eu lle. Yna daeth bloc o newyddion rhyngblanedol am fentrau newydd Cyngor y Citadel, am waith llysgennad y Gynghrair Systemau... hmm! Mae'n ymddangos fel pe bai pobl eisoes ar y cyngor yn y canon, ond yma mae'n llysgennad, nid yn gynghorydd... Yna roedd bloc newyddion chwaraeon, a daeth y cyfan i ben gyda bloc tywydd. Mae popeth fel bob amser: mae'r lleoliad yn newid, ond mae'r hanfod yn aros yr un fath.