теперь мы остались одни так давай побеседуем принц
как мужчина с мужчиной
пусть ты лежишь на ступенях и видишь столько же
сколько мертвый муравей
черное солнце с перебитыми лучами
никогда я не мог без усмешки подумать
об этих ладонях упавших сегодня на камень как гнёзда
и безоружных как прежде вот все и кончено
руки сами по себе шпага сама по себе голова
и ноги рыцаря в мягких туфлях
погребение ждет тебя воинское пусть ты не воин
но только в таком ритуале я кое-что смыслю
не свечи и не песнопения будут а вспышка и залп
флаг поверх гроба шлемы кованые сапоги
артиллерийские кони лафет барабан барабан
знаю хорошего мало ну что же
это маневры для обретения власти
нужно взять город за горло чтобы вполсилы встряхнуть
так или этак но ты обречен был погибнуть Гамлет
ты не был создан для жизни
ты верил в кристальные образы а не в людскую скудель
жил конвульсивно словно во сне хватал с неба химеры
жадно вгрызался в воздух и тотчас тебя рвало
ничего тебе не удавалось по-человечески даже дышать
теперь ты обрел покой Гамлет ты сделал что должно
и обрел покой но дальше не тишина дальше дело за мной
ты предпочел самое простое эффектный выпад
но что такое смерть главного героя против вечного бодрствования
с холодной державой в руке на высоком престоле
с видом на муравейник и стрелки часов
прощай принц мне еще надо рассмотреть проект канализации
и утвердить закон о проститутках и нищих
кроме того я хочу реформировать тюрьмы
раз уж Дания - это тюрьма как ты верно подметил
мне пора возвратиться к делам этой ночью вспыхнет
звезда под названием Гамлет мы больше не встретимся
что останется после меня вряд ли ляжет в основу трагедии
нам ни сойтись ни расстаться живем на архипелагах
а эта вода эти слова что они могут принц что они могут
Перевод с польского Рене Римских.
Tren Fortynbrasa
Teraz kiedy zostaliśmy sami możemy porozmawiać książę
jak mężczyzna z mężczyzną
chociaż leżysz na schodach i widzisz tyle co martwa mrówka
to znaczy czarne słońce o złamanych promieniach
Nigdy nie mogłem myśleć o twoich dłoniach bez uśmiechu
i teraz kiedy leżą na kamieniu jak strącone gniazda
są tak samo bezbronne jak przedtem To jest właśnie koniec
Ręce leżą osobno Szpada leży osobno Osobno głowa
i nogi rycerza w miękkich pantoflach
Pogrzeb mieć będziesz żołnierski chociaż nie byłeś żołnierzem
jest to jedyny rytuał na jakim trochę się znam
Nie będzie gromnic i śpiewu będą lonty i huk
kir wleczony po bruku hełmy podkute buty konie artyleryjskie
werbel werbel wiem nic pięknego
to będą moje manewry przed objęciem władzy
trzeba wziąć miasto za gardło i wstrząsnąć nim trochę
Tak czy owak musiałeś zginąć Hamlecie nie byłeś do życia
wierzyłeś w kryształowe pojęcia a nie glinę ludzką
żyłeś ciągłymi skurczami jak we śnie łowiłeś chimery
łapczywie gryzłeś powietrze i natychmiast wymiotowałeś
nie umiałeś żadnej ludzkiej rzeczy nawet oddychać nie umiałeś
Teraz masz spokój Hamlecie zrobiłeś co do ciebie należało
i masz spokój Reszta nie jest milczeniem ale należy do mnie
wybrałeś część łatwiejszą efektowny sztych
lecz czymże jest śmierć bohaterska wobec wiecznego czuwania
z zimnym jabłkiem w dłoni na wysokim krześle
z widokiem na mrowisko i tarczę zegara
Żegnaj książę czeka na mnie projekt kanalizacji
i dekret w sprawie prostytutek i żebraków
muszę także obmyślić lepszy system więzień
gdyż jak zauważyłeś słusznie Dania jest więzieniem
Odchodzę do moich spraw Dziś w nocy urodzi się
gwiazda Hamlet Nigdy się nie spotkamy
to co po mnie zostanie nie będzie przedmiotem tragedii
Ani nam witać się ani żegnać żyjemy na archipelagach
a ta woda te słowa cóż mogą cóż mogą książę