Да, любить тебя, Польша, непросто:
своей волей томишься в неволе,
вместо "лжец" говоришь "Велепольский",
что ни план - то беспомощный голем.
Твои земли святые вспоила
кровь бессчетных, безвыходных бунтов!
Но был Дмовский с эндеческим пылом,
и религия впутала путы.
Словно жрица любви, беспросыпно
продаешься и левым, и правым,
а засадят - проклятьями сыплешь,
кулаком потрясая: "Ну, падаль!"
Да, но как не любить тебя, Польша?
Сельских домиков, дремлющих в мяте
как в душистом несбыточном прошлом?
Я люблю неразрывно - ты матерь.
Перевод с польского Рене Римских.
Polska
[Pięć moich ojczyzn]
I jak tu Cię kochać moja Polsko?
Co się sama zakuwasz w kajdany;
zamiast "zdrajca" mówisz - "Wielopolski";
choć bezsilna - ambitne masz plany.
Moja Polsko, święte Twoje ziemie
bezsensownych powstań krwią skropione!
A nad Tobą wciąż Dmowskiego cienie
i fanatyzm religijny płonie.
Kupczysz sobą jak tandetna dziwka,
dajesz ciała na "prawo" i "lewo",
gdy wydupczą - przekleństwami ciskasz
grozisz pięścią i wołasz: "Uch, ścierwo!"
Lecz jak mam Cię ja Polsko nie kochać?
Wiejskich domów rozrzuconych z rzadka
wśród cudownie cichych górskich osad;
więc kocham nieprzytomnie - Tyś matka.