пишу эти стихи как дневник
и слог коряв против воли
и слог коряв от фамилий
умерших и тех что живы
статую видят при свете и во мраке
под открытым небом и в замкнутом пространстве
в музее, в парке, на улице, на кладбище -
стихи Норвида и читают и видят... видят читая
вслух и читая про себя... но статуя может стать
предметом разговора
а стихи в этом не нуждаются
и этого не выносят
статуя молчит и картина молчит поэзия говорит
говорит и трогает... статую можно тронуть... стихи нельзя...
статую можно обнять, даже поцеловать
когда никто не смотрит
Перевод с польского Рене Римских.
Wieczór dla Norwida
piszę ten wiersz
zmęczony
i w sobie pochylon
piszę ten wiersz pamiętnik
ogryzmolony
i sobie niechętny
ogryzmolony nazwiskami
zmarłych i tych co żyją
rzeźbę ogląda się w zmiennym świetle
w przestrzeni otwartej lub zamkniętej, w muzeum,
w parku, na ulicy, na cmentarzu -
wiersz Norwida i czyta się i ogląda... ogląda czytając
po cichu i czytając na głos... lecz o rzeźbie można mówić
jak o przedmiocie
czego wiersz nie potrzebuje
i nie znosi
rzeźba milczy i obraz milczy poezja mówi
mówi i wzrusza... rzeźby można dotknąć... wiersza nie...
rzeźbę można objąć, a nawet pocałować
kiedy nie patrzą ludzie