Аннотация: Пётр Першы пражыѓ на дваццаць пяць гадоѓ даѓжэй, чым у рэальнай гiсторыi i нават атрымаѓ шанц зноѓ стаць хлапчуком.
НОВЫ ШАНС ПЯТРА ПЕРШАГА
АНАТАЦЫЯ
Пётр Першы пражыѓ на дваццаць пяць гадоѓ даѓжэй, чым у рэальнай гiсторыi i нават атрымаѓ шанц зноѓ стаць хлапчуком.
. РАЗДЗЕЛ No 1.
Пётр Першы не памёр у 1725 годзе, на самой справе ѓ яго волатаѓскае здароѓе i сiла, нягледзячы на шкодныя звычкi. Працягваючы весцi вайну на поѓднi, вялiкi цар захапiѓ увесь Iран i выйшаѓ да Iндыйскага акiяна. Там на яго ѓзбярэжжа пачаѓ будавацца горад Порт. Потым у 1730 г. была вялiкая вайна з Турцыяй. Яна зацягнулася на пяць гадоѓ. Але царская Расiя пакарыла i Iрак, i Кувейт, i малую Азiю з Каѓказам, i Крым з прыгранiчнымi гарадамi.
Пётр Першы як гаворыцца - умацаваѓся i на поѓднi. У 1740 году новая вайну з Турцыяй. I на гэты раз упаѓ Стамбул, i царская Расiя пакарыла Балканы, i дайшла да Егiпта. Велiзарныя тэрыторыi аказалiся пад царскай Расiяй.
У 1745 годзе царскае войска рушыла на Iндыю i яе таксама ѓключыла ѓ склад вялiкай iмперыi. Далей быѓ захоплены i Егiпет i Эфiопiя з Суданам. А ѓ 1748 годзе царская Расiя захапiла i Швецыю i Фiнляндыю.
Праѓда цар пастарэѓ - усё ж узрост немаленькi. I яму вельмi хацелася знайсцi маладзiльны яблычак, каб здолець i паспець заваяваць увесь свет. Або жывую ваду. Або любыя iншыя зёлкi. Падобна Чынгiсхану Пётр Першы жадаѓ стаць несмяротным. Дакладней, Чынгiсхан таксама быѓ смяротным, але шукаѓ неѓмiручасць, хоць яму гэта i не ѓдалося.
Пётр паабяцаѓ тытул герцага i герцагства таму лекару цi навукоѓцу, цi ведзьмаку якi зробiць яго несмяротным. I па ѓсiм свеце пачаѓся пошук элiксiра неѓмiручасцi, цi вечна маладосцi.
Вядома знайшлася цэлая куча шарлатанаѓ якiя прапаноѓвалi свае зёлкi, але iх правяралi на паддоследных старых i ѓ выпадку няѓдачы пакаралi смерцю.
Але вось адзiн хлопчык гадоѓ дзесяцi прыбыѓ да Пятра Першага, i таемна пракраѓся ѓ палац. I высокаму старому, ён сказаѓ што ёсць спосаб вярнуць i маладосць i юнацкасць. Тады наѓзамен Пётр Першы павiнен адмовiцца ад трона i ѓлады. Ён стане хлопчыкам дзесяцi i атрымае магчымасць пражыць жыццё нанава. Цi гатовы да гэтага цар?
Пётр Першы хрыплым голасам спытаѓ хлапчука:
- А ѓ якой я буду сям'i?
Басаногi ѓ шортах хлопчык адказаѓ:
- Нi ѓ якой! Ты будзеш бездаглядны хлапчук, i табе самому давядзецца шукаць сабе шлях у жыццi!
Пётр Першы пачухаѓ лысы лоб i адказаѓ:
- Ды складаную ты мне задачу даѓ. Новае жыццё нанова, але якiм коштам? А што, калi я стану хлопчыкам на тры днi, каб падумаць над гэтым?
Хлапчук у шортах адказаѓ:
- Тры днi няма - толькi тры гадзiны на спробу!
Пётр Першы кiѓнуѓ:
- Iдзе! I трох гадзiн будзе дастаткова каб разабрацца!
Хлопчык тупнуѓ босай ножкай.
I вось Пётр адчуѓ незвычайную лёгкасць у целе i падскочыѓ. Ён зараз хлапчук. Праѓда басаногi, i ѓ лахманах, але юны здаровы вясёлы.
А побач з iм знаёмы бялявы хлопчык. Ён працягнуѓ руку. I яны апынулiся на камянiстай дарозе. Iшоѓ мокры снег, а Пётр амаль голы i басанож. I было моташна.
Хлапчук кiѓнуѓ:
- Ды ваша вялiкасць! Такi лёс жабрака хлапчука!
Пецька тут спытаѓся ѓ яго:
- А цябе зваць як?
Хлопчык адказаѓ:
- Я Алег, а што?
Былы цар заявiѓ:
- А нiчога! Пайшлi хутчэй!
I зашлёпаѓ хлапчук босымi, агрубелымi ножкамi. Апроч холаду i волкасцi, яго яшчэ даймаѓ голад. Гэта не надта камфортна. Цар-дзяцюк спытаѓ з дрыготкай у голасе:
- А дзе мы можам пераначваць!
Алег адказаѓ з усмешкай:
- Убачыш!
I вось сапраѓды наперадзе з'явiлася паселiшча. Тут Алег куды знiк. Пётр Першы якi стаѓ хлопчыкам застаѓся дакладна адзiн. Але нiчога ён адправiѓся да блiжэйшай хаты. Падскочыѓ да дзвярэй i забiѓ кулачкамi.
З'явiлася хмурная рожа гаспадара:
- Куды табе вырадак трэба?
Пецька выклiкнуѓ:
- Пусцi пераначаваць, i дай паесцi!
Гаспадар выхапiѓ бiзун i як агрэѓ ёю хлапчука па амаль голым целе. Той як возьме i залямантуе. Гаспадар агрэѓ яшчэ раз, i Пётр кiнуѓся бегчы, аж пяткi заблiшчалi.
Але гэтага было мала. На яго спусцiлi раз'юшанага сабаку. I як яна ѓзяла i накiнулася на хлапчука.
Пецька бег з усiх ног, але яго сабака пару разоѓ як цапнуѓ, i iрванула кавалкi мяса.
Як адчайна лямантаваѓ ад болю i знявагi, цар-хлопчык. Як гэта было бязглузда i дрэнна.
А тут яшчэ ён з усяго размаху ѓляцеѓ i ѓ воз поѓны гною. На яго абрынулiся какашкi, i якiя запэцкалi хлапчука з ног i да галавы. I шчыпала яго раны, гэтая гнаявая жыжка.
Пётр залямантаваѓ:
- Аб Госпадзе за што мне гэта!
I тут жа ачуѓся. Побач з iм стаяѓ Алег, ён ужо выглядаѓ крыху старэй, гадоѓ на дванаццаць i хлапчук-чарадзей спытаѓ цара:
- Ну ваша вялiкасць, вы згодны на такi варыянт!
Пётр Першы усклiкнуѓ:
- Не! I валi адсюль, пакуль я не загадаѓ цябе пакараць смерцю!
Алег зрабiѓ некалькi крокаѓ, прайшоѓ нiбы прывiд скрозь сцяну i знiк.
Пётр Першы перахрысцiѓся i адказаѓ:
- Ну i дэманскае насланнё!
Вялiкi цар i першы iмператар Усяе Русi i Расiйскай дзяржавы памёр у 1750 годзе. Памёр, пражыѓшы даволi доѓгае асаблiва па тых часах, калi нават мераць цiск не ѓмелi жыццё, пры вельмi слаѓным i паспяховым праѓленнi. Яму ѓспадкаваѓ унук Пётр Другi, але гэта ѓжо iншая гiсторыя. Ва ѓнука сваё царства i войны.
АМЭРЫКА НАНОСIЦЬ АДКАЗНЫ УДАР
АНАТАЦЫЯ
Працягваюцца гульнi шпiёнаѓ i плятуць палiтыканы хiтрыя iнтрыгi, i ѓсё закручваецца ѓсё мацней. Палкоѓнiк ВПС трапляе ѓ шалёную вокладку, i рызыкуе жыццём.
. РАЗДЗЕЛ No1
Будзiльнiк тэлефануе ѓ 6 ранiцы, радыёгадзiны настроены на заспакаяльную, зручную для праслухоѓвання музыку. Палкоѓнiк ВПС Норман Вейр апранае новы размiначны касцюм Nike i прабягае пару мiль па тэрыторыi базы, вяртаецца ѓ свой пакой, затым слухае навiны па радыё, пакуль голiцца, прымае душ i апранае свежую форму. Ён iдзе ѓ Афiцэрскi клуб у чатырох кварталах адсюль i снедае - яйкi, сасiскi, пшанiчныя тосты, апельсiнавы сок i кава, - чытаючы ранiшнюю газету. З моманту свайго разводу трыма гадамi раней Норман пачынае кожны працоѓны дзень сапраѓды гэтак жа.
Маёра ВПС Патрыка С. Макланахана абудзiѓ стук зарабiѓ друкаркi прыёмаперадатчыка спадарожнiкавай сувязi SATCOM, якi выплёѓваѓ доѓгi паток паведамленняѓ на палоску паперы для тэрмадрукаркi, нiбы сапсаваны чэк з прадуктовай крамы. Ён сядзеѓ на пасту штурмана-бамбардзiра, апусцiѓшы галаву на кансоль, i задрамаѓ. Пасля дзесяцi гадоѓ палётаѓ на далёкiх бамбавiках Патрык развiѓ у сабе здольнасць iгнараваць патрабаваннi свайго цела дзеля выканання задання: не спаць вельмi доѓга; сядзець доѓгiя гадзiны без палягчэння; i засыпаць хутка i дастаткова глыбока, каб адчуваць сябе адпачылым, нават калi дрымота доѓжылася ѓсяго некалькi хвiлiн. Гэта была частка тэхнiкi выжывання, якую большасць чальцоѓ баявога лётнага складу распрацавалi перад асобай аператыѓнай неабходнасцi.
Пакуль друкарка выдаваѓ iнструкцыi, Патрык паснедаѓ - выпiѓ кубак пратэiнавага малочнага кактэйлю з тэрмаса з нержавелай сталi i з'еѓ пару кавалачкаѓ вяленай ялавiчыны з скурыстым начыннем. Усе яго стравы падчас гэтага доѓгага палёту над вадой былi з высокiм утрыманнем бялку i нiзкiм утрыманнем рэшткаѓ - нiякiх сэндвiчаѓ, гароднiны i садавiны. Чыннiк была простая: якiм бы высокатэхналагiчным нi быѓ яго бамбавiк, туалет заставаѓся туалетам. Выкарыстоѓваць яго азначала расшпiлiць увесь свой рыштунак для выжывання, скiнуць лётны гарнiтур i сядзець унiзе амаль голым у цёмным, халодным, шумным, смярдзючым адсеку са скразнякамi. Ён хацеѓ бы есцi нясмачную ежу i рызыкаваць завалай, чым пакутаваць ад знявагi. Ён быѓ удзячны лёсу за тое, што служыѓ у сiстэме ѓзбраення, якая дазваляла членам экiпажа карыстацца туалетам - усе яго субраты-знiшчальнiкi павiнны былi карыстацца "пустышкамi", насiць падгузнiкi для дарослых - цi проста трымаць iх у руках. Гэта было найвялiкшым прынiжэннем.
Калi прынтар нарэшце спынiѓся, ён адарваѓ палоску з паведамленнем i перачытаѓ яе. Гэта быѓ запыт справаздачы аб стане - другi за апошнюю гадзiну. Патрык склаѓ, закадзiраваѓ i перадаѓ новае паведамленне ѓ адказ, затым вырашыѓ, што яму лепш пагаварыць з камандзiрам паветранага судна аб усiх гэтых запытах. Ён замацаваѓ сваё катапультнае крэсла, адшпiлiѓ рамянi i ѓпершыню за некалькi дзён падняѓся на ногi.
Яго напарнiца, спецыялiст па ахоѓных сiстэмах Вэндзi Торк, доктар фiласофii, моцна спала на правым сядзеннi. Яна засунула рукi пад плечавыя рамянi, каб выпадкова не нацiснуць на дзяржальнi катапультавання - было шмат выпадкаѓ, калi спячым членам экiпажа снiлiся сны аб катастрофе i яны выкiдвалiся кулакамi з выдатнага самалёта - на ёй былi лётныя пальчаткi, апушчаны забрала цёмнага шлема i кiслародная маска на выпадак, папярэджаннi. Па-над лётным гарнiтурам на ёй была летняя лётная куртка, па-над якой былi надзеты рамянi бяспекi для плавання, а выпукласцi надзiманых мяшочкаѓ пад пахамi прымушалi яе рукi паднiмацца i апускацца пры кожным глыбокiм сонным удыху.
Патрык агледзеѓ кансоль ахоѓных сiстэм Вэндзi, перш чым рушыць наперад, але яму прыйшлося прымусiць сябе прызнаць, што ён спынiѓся там, каб паглядзець на Вэндзi, а не на прыборы. У ёй было нешта такое, што заiнтрыгавала яго - i тут ён зноѓ спынiѓ сябе. Паглядзi праѓдзе ѓ вочы, Мук, сказаѓ сабе Патрык: ты не заiнтрыгаваны - ты горача закаханы ѓ яе. Пад гэтым мехаватым лётным гарнiтурам i рыштункам для выжывання хаваецца прыгожае, падцягнутае, сакавiтае цела, i здаецца дзiѓным, непаслухмяным, амаль няправiльным думаць пра падобныя рэчы, пралятаючы сорак адну тысячу футаѓ над Аманскiм залiвам у высокатэхналагiчным warbird. Дзiѓна, але захапляльна.
У гэты момант Вэндзi падняла цёмнае забрала шлема, апусцiла кiслародную маску i ѓсмiхнулася яму. Чорт вазьмi, падумаѓ Патрык, хутка пераключаючы сваю ѓвагу на кансоль ахоѓных сiстэм, гэтыя вочы маглi расплавiць тытан.
"Прывiтанне", - сказала яна. Нягледзячы на тое, што ёй прыйшлося павысiць голас, каб гаварыць на iншым канцы кабiны, гэта ѓсё роѓна быѓ прыязны, прыемны, якi абяззбройвае гук. Вэндзi Торк, доктар фiласофii, была адным з самых вядомых у свеце экспертаѓ у галiне электрамагнiтнай iнжынерыi i распрацоѓкi сiстэм, пiянерам у выкарыстаннi кампутараѓ для аналiзу энергетычных хваль i выканання пэѓнай рэакцыi. Яны працавалi разам амаль два гады на сваёй роднай базе, у Цэнтры высокатэхналагiчнага аэракасмiчнага ѓзбраення (HAWC) на авiябазе Грум-Лэйк, штат Невада, вядомым як Dreamland.
"Прывiтанне", - сказаѓ ён у адказ. "Я проста... правяраѓ вашы сiстэмы. Праз некалькi хвiлiн мы пралятаем над гарызонтам Бандар-Абас, i я хацеѓ паглядзець, цi заѓважылi вы што-небудзь".
"Сiстэма папярэдзiла б мяне, калi б выявiла якiя-небудзь сiгналы ѓ межах пятнаццацi працэнтаѓ ад парога выяѓлення", - адзначыла Вэндзi. Яна казала сваiм звычайным звыштэхналагiчным голасам, жаночым, але не жаноцкiм, як звычайна. Гэта дазволiла Патрыку расслабiцца i перастаць думаць аб рэчах, якiя былi так недарэчныя ѓ ваенным самалёце. Затым яна нахiлiлася наперад на сваiм крэсле, блiжэй да яго, i спытала: "Ты глядзеѓ на мяне, цi не так?"
Раптоѓная змена ѓ яе голасе прымусiла яго сэрца прапусцiць удар, а ѓ роце перасохла, як арктычнае паветра. "Ты ненармальная", - пачуѓ ён свой голас. Божа, гэта прагучала вар'яцка!
"Я бачыла цябе праз вiзар, маёр, гарачая штучка", - сказала яна. "Я бачыла, як ты глядзеѓ на мяне". Яна адкiнулася назад, усё яшчэ гледзячы на ??яго. "Чаму ты глядзеѓ на мяне?"
"Венда, я не быѓ..."
"Ты ѓпэѓнены, што не быѓ?"
"Я... Я не быѓ..." Што адбываецца? Падумаѓ Патрык. Чаму я такi коснамоѓны? Я адчуваю сябе школьнiкам, якога толькi што застукалi за маляваннем у блакноце дзяѓчыны, у якую ён быѓ закаханы.
Што ж, ён сапраѓды быѓ закаханы ѓ яе. Упершыню яны сустрэлiся каля трох гадоѓ таму, калi iх абодвух завербавалi ѓ каманду, якая распрацоѓвала лятаючы лiнкор "Мегафортрэс". У iх быѓ кароткi, iнтэнсiѓны сэксуальны кантакт, але падзеi, абставiны, абавязкi заѓсёды перашкаджалi таму, каб адбылося нешта большае. Гэта было апошняе месца i час, калi ён мог меркаваць, што iх адносiны могуць зрабiць новы, захапляльны крок наперад.
"Усё ѓ парадку, маёр", - сказала Вэндзi. Яна не зводзiла з яго вачэй, i ён адчуѓ, што яму хочацца нырнуць назад за пераборку зброевага адсека i заставацца там, пакуль яны не прызямляцца. "Табе дазволена".
Патрык убачыѓ, што зноѓ можа дыхаць. Ён расслабiѓся, спрабуючы выглядаць спакойным i нязмушаным, хоць адчуваѓ, як пот працякае з кожнай пары. Ён падняѓ касету спадарожнiкавага тэлебачання. "У мяне ёсць... мы атрымалi паведамленне ... загады ... iнструкцыi, - прамармытаѓ ён, i яна ѓсмiхнулася, адначасова папракаючы яго i атрымлiваючы асалоду ад iм. "Ад Восьмай паветранай армii. Я збiраѓся пагаварыць з генералам, пасля з усiмi астатнiмi. Па iнтэрфоне. Перш чым мы пойдзем за гарызонт. Iранскi гарызонт".
"Вы зробiце гэта, маёр", - сказала Вэндзi са смехам у вачах. Патрык кiѓнуѓ, радуючыся, што з гэтым скончана, i накiраваѓся да кабiны пiлотаѓ. Яна спынiла яго: "О, маёр?"
Патрык зноѓ павярнуѓся да яе. "Так, доктар?"
"Ты мне нiколi не казаѓ".
"Што я табе сказаѓ?"
"Цi ѓсе мае сiстэмы, на ваш погляд, у парадку?"
Дзякуй Богу, што пасля гэтага яна ѓсмiхнулася, падумаѓ Патрык, - можа быць, яна не лiчыць мяне нейкiм перакрутам. Трохi аднавiѓшы страчанае самавалоданне, але ѓсё яшчэ баючыся дазволiць свайму погляду блукаць па яе "сiстэмам", ён адказаѓ: "Па-мойму, яны выглядаюць пышна, док".
"Добра", - сказала яна. "Дзякуй". Яна ѓсмiхнулася крыху цяплей, агледзела яго з ног да галавы i дадала: "Я абавязкова буду сачыць i за вашымi сiстэмамi".
Патрык нiколi не адчуваѓ такой палёгкi i ѓ той жа час такой аголенасцi, калi ён сагнуѓся, каб прапаѓзцi па злучальным тунэлi да кабiны пiлотаѓ.
Але якраз перад тым, як ён абвясцiѓ, што прасоѓваецца наперад, i адключыѓ шнур унутранай сувязi, ён пачуѓ павольнае электроннае "ДIДЛ... ДЫДЛ... ДIДЛ..." папераджальны сiгнал карабельнай сiстэмы выяѓлення пагроз. Яны толькi што былi адзначаны варожым радарам.
Патрык практычна уляцеѓ зваротна ѓ сваё катапультнае крэсла, прышпiлiѓся i зняѓ яго з засцерагальнiка. Ён знаходзiѓся ѓ кармавым адсеку экiпажа бамбавiка EB-52C Megafortress, наступнага пакалення "лятаючых лiнкораѓ", якiя сакрэтнае даследчае падпадзяленне Патрыка спадзявалася стварыць для ВПС. Калiсьцi гэта быѓ "серыйны" бамбавiк B-52H Stratofortress, працоѓны конiк амерыканскага флота цяжкай бамбардзiроѓкi далёкага радыусу дзеяння, прызначаны для вялiкай далёкасцi дзеяння i цяжкай ядзернай i няядзернай карыснай нагрузкi. Арыгiнальны B-52 быѓ распрацаваны ѓ 1950-х гадах; апошнi сышоѓ з канвеера дваццаць гадоѓ таму. Але гэты самалёт быѓ iншым. Арыгiнальны планёр быѓ адноѓлены з нуля з выкарыстаннем самых сучасных тэхналогiй не проста для яго мадэрнiзацыi, але i для таго, каб зрабiць яго самым дасканалым баявым самалётам... аб якiм нiхто нiколi не чуѓ.
"Венда?" ён звязаѓся па iнтэрфоне. "Што ѓ нас ёсць?"
"Гэта дзiѓна", - адказала Вэндзi. "У мяне там ёсць пераменная мэта PRF X-дыяпазону. Пераключэнне памiж супрацькарабельнымi i зенiтнымi пошукавымi сiстэмамi паскараецца. Разлiковая далёкасць... Чорт вазьмi, далёкасць 35 мiль, дванаццаць гадзiн. Ён прама над намi. У межах дасяжнасцi ракет з радарным навядзеннем."
"Ёсць iдэi, што гэта такое?"
"Магчыма, гэта самалёт сiстэмы АВАКС", - адказала Вэндзi. "Падобна, што ён скануе як наземныя, так i паветраныя цэлi. Нiякiх хуткiх PRFS - проста сканаванне. Хутчэй, чым сканаванне APY, напрыклад, на E-2 Hawkeye або E-3 Sentry, але профiль той жа. "
"Iранскi самалёт сiстэмы АВАКС?" Спытаѓ Патрык. EB-52 Megafortress ляцеѓ у мiжнароднай паветранай прасторы над Аманскiм залiвам, на захад ад iранскага ѓзбярэжжа i на поѓдзень ад Армузскага пралiва, за межамi Персiдскага залiва. Дырэктар Цэнтра высокатэхналагiчных аэракасмiчных узбраенняѓ генерал-лейтэнант Брэд Элiёт загадаѓ тром сваiм эксперыментальным бамбардзiроѓшчыкам "Мегафортрэс" пачаць патруляванне неба зблiзку Персiдскага залiва, каб нанесцi сакрэтны, утойлiвы ѓдар на выпадак, калi адна з меркавана нейтральных краiн рэгiёна вырашыць умяшацца ѓ Iмеш.
"Мог бы быць "апорай" або "Кандыдатам", - выказаѓ здагадку Патрык. "Адным з самалётаѓ, якiя Iрак меркавана перадаѓ Iрану, быѓ самалёт далёкага выяѓлення IЛ-76МД. Магчыма, iранцы спрабуюць сваю новую цацку. Ён нас бачыць?"
"Я думаю, што ён можа", - сказала Вэндзi. "Ён не сочыць за намi, проста скануе наваколлi, але ён блiзка, i мы наблiжаемся да парога выяѓлення". B-52 Stratofortress не праектаваѓся i нiколi не лiчыѓся самалётам-невiдзiмкай, але EB-52 Megafortress моцна адрознiваѓся. У iм захавалася вялiкая частка новай супрацьрадыёлакацыйнай тэхналогii, якой ён быѓ абсталяваны ѓ якасцi эксперыментальнага самалёта-выпрабавальнага стэнда: неметалiчная ашалёѓка "фiбросталь", трывалей i лягчэй сталi, але не якая адлюстроѓвае радары; скошаныя паверхнi кiравання замест прамых беражкоѓ; адсутнасць вонкавых антэн; радыёпаглынальны матэрыял, якi выкарыстоѓваецца ва ѓпускных адтулiнах рухавiкоѓ i iлюмiнатарах; i ѓнiкальная радыёпаглынальная энергетычная сiстэма, якая рэтранслюе радыёлакацыйную энергiю ѓздоѓж корпуса самалёта i адводзiць яе зваротна ѓздоѓж заднiх беражкоѓ крыла, памяншаючы колькасць радыёлакацыйнай энергii, якая адлюстроѓваецца зваротна супернiку. Ён таксама нёс на сабе шырокi спектр узбраення i мог забяспечыць такую ж агнявую моц, як тактычныя знiшчальнiкi ВПС цi ВМС.
"Падобна, ён "ахоѓвае" Армузскi пралiѓ, выглядаючы надыходзячыя самалёты", - выказаѓ здагадку Патрык. "Курс два-тры-нуль, каб абыйсцi яго. Калi ён заѓважыць нас, гэта можа ѓзбудзiць iранцаѓ ".
Але ён загаварыѓ занадта позна: "Ён можа бачыць нас", - умяшалася Вэндзi. "Ён на хуткасцi трыццаць пяць мiль, гадзiна дня, на вялiкай хуткасцi, накiроѓваецца наѓпрост да нас. Хуткасць павялiчваецца да пяцiсот вузлоѓ."
"Гэта не самалёт сiстэмы АВАКС", - сказаѓ Патрык. "Вiдаць, мы засеклi нейкi патрульны самалёт, якi хутка рухаѓся".
"Дзярмо", - вылаяѓся па ѓнутранай сувязi камандзiр паветранага судна, генерал-лейтэнант Брэд Элiёт. Элiат быѓ камандуючым Цэнтрам высокатэхналагiчных аэракасмiчных узбраенняѓ, таксама вядомым як Dreamland, i распрацоѓшчыкам лятаючага лiнкора EB-52 Megafortress. "Выключы яго радар, Вэндзi, i давай спадзявацца, што ён падумае, што ѓ яго няспраѓны радар, i вырашыць скончыць з гэтым ".
"Мы знаходзiмся ѓ мiжнароднай паветранай прасторы", - абурана запярэчыѓ Элiёт. "У нас ёсць такое ж права знаходзiцца тут, як i ѓ гэтай Турцыi".
"Сэр, гэта раён баявых дзеянняѓ", - падкрэслiѓ Патрык. "Экiпаж, давайце прыгатуемся прыбiрацца адсюль да ѓсiх чарцей".
Адным дотыкам Вэндзi загадала магутным прыладам пастаноѓкi перашкод "Мегафортрэс" адключыць пошукавы радар iранскага знiшчальнiка. "Трэкбрэйкеры актываваныя", - абвясцiла Вэндзi. "Дайце мне дзевяноста налева". Брэд Элiат заклаѓ "Мегафортрэс" у круты правы вiраж i разгарнуѓся перпендыкулярна траекторыi палёту знiшчальнiка. Iмпульсна-доплераѓскi радар самалёта можа не выявiць цэль з нулявой адноснай хуткасцю зблiжэння. "Бандыт ѓ тры гадзiны, трыццаць пяць мiль i ѓвесь час на вышынi. Рухаемся да чатырох гадзiн. Я думаю, ён страцiѓ нас ".
"Не так хутка", - умяшаѓся камандзiр экiпажа i другi пiлот, палкоѓнiк Джон Ормак. Ормак быѓ намеснiкам камандзiра HAWC i галоѓным iнжынерам-чараѓнiком, камандзiрскiм пiлотам з некалькiмi тысячамi гадзiн на розных тактычных самалётах. Але яго першым каханнем былi кампутары, авiёнiка i гаджэты. У Брэда Элiята былi iдэi, але ён належыѓ на Ормака, каб увасобiць гэтыя iдэi ѓ рэальнасць. Калi б тэхнагiкам раздавалi значкi або крылы, Джон Ормак насiѓ бы iх з гонарам. "Магчыма, ён паводзiць сябе пасiѓна. Нам трэба павялiчыць дыстанцыю памiж намi i iм. Магчыма, яму не спатрэбiцца радар, каб перахапiць нас".
"Я зразумела гэта", - сказала Вэндзi. "Але я думаю, што яго IRSTS знаходзiцца па-за межамi дасяжнасцi. Ён ..."
У гэты момант усе яны пачулi гучнае, якое паскарае тэмп "ДIДЛ-ДЫДЛ-ДЫДЛ!" папярэджанне па ѓнутранай сувязi. "Паветраны перахопнiк зафiксаваны, далёкасць трыццаць мiль, хутка наблiжаецца! Яго радар велiзарны - ён прапальвае мае глушылкi. Надзейная блакiроѓка радара, хуткасць зблiжэння... хуткасць зблiжэння дасягае шасцiсот вузлоѓ!"
"Што ж, - сказаѓ Джон Ормак, - прынамсi, вада тамака, унiзе, цёплая нават у гэтую пару года".
Жарты былi адзiным, пра што хто-небудзь з iх мог думаць у той момант - таму што быць заѓважаным звышгукавым перахопнiкам у адзiночку над Аманскiм залiвам было цi не самай фатальнай рэччу, з якой калi-небудзь мог сутыкнуцца экiпаж бамбавiка.
Для Нормана Вейра гэтая ранiца была крыху iншай. Сёння i на працягу наступных двух тыдняѓ Вейр i некалькi дзясяткаѓ яго калег-поѓных палкоѓнiкаѓ ВПС знаходзiлiся на ваенна-паветранай базе Рэндольф каля Сан-Антонiё, штат Тэхас, на радзе па павышэннi ѓ званнi падпалкоѓнiка. Iх задача: адабраць лепшых, кемлiвых i найбольш высокаквалiфiкаваных з прыкладна трох тысяч маёраѓ ВПС для павышэння да падпалкоѓнiка.
Палкоѓнiк Норман Вейр шмат ведаѓ аб прыняццi рашэнняѓ з выкарыстаннем складаных аб'ектыѓных крытэрыяѓ - рада па прасоѓваннi па службе была якраз па яго частцы. Норман быѓ камандуючым Агенцтвам па аналiзе бюджэту ВПС у Пентагоне. Яго праца заключалася ѓ тым, каб рабiць менавiта тое, пра што яго зараз прасiлi: прасейваць горы iнфармацыi аб зброi i iнфармацыйных сiстэмах i вызначаць будучыя выдаткi i выгады на працягу жыццёвага цыклу кожнай з iх. Па сутнасцi, ён i яго штат з шасцiдзесяцi пяцi ваенных i грамадзянскiх аналiтыкаѓ, бухгалтараѓ i тэхнiчных экспертаѓ кожны дзень вырашалi будучыню Ваенна-паветраных сiл Злучаных Штатаѓ. Кожны самалёт, ракета, спадарожнiк, кампутар, "чорная скрыня" i бомба, а таксама кожны мужчына i жанчына ѓ Ваенна-паветраных сiлах былi пад яго пiльнай увагай. Кожны пункт бюджэту кожнага падраздзялення павiнен быѓ прайсцi дбайную праверку яго каманды. Калi б гэта было не так, да канца фiнансавага года яно спынiла б сваё iснаванне з адзiнай запiскай каму-небудзь у канцылярыi мiнiстра ВПС. У яго былi ѓлада i адказнасць за мiльярды даляраѓ кожны тыдзень, i ён карыстаѓся гэтай уладай з майстэрствам i энтузiязмам.
Дзякуючы свайму бацьку Норман вырашыѓ зрабiць ваенную кар'еру ѓ сярэдняй школе. Бацька Нормана быѓ прызваны ѓ войска ѓ сярэдзiне шасцiдзесятых, але падумаѓ, што, магчыма, больш бяспечна служыць на моры ѓ ваенна-марскiм флоце, таму ён завербаваѓся i служыѓ тэхнiкам па рэактыѓных сiлавых устаноѓках на борце розных авiяносцаѓ. Ён вярнуѓся з працяглых круiзаѓ па Цiхiм i Iндыйскiм акiянах з неверагоднымi гiсторыямi аб авiяцыйным гераiзме i трыѓмфе, i Норман трапiѓся на кручок. Бацька Нормана таксама вярнуѓся дадому без паловы левай рукi ѓ вынiку выбуху палубнага боепрыпасу на авiяносцы USS Enterprise i з "Пурпурным сэрцам". Гэта стала для Нормана пропускам на прыём у Ваенна-марскую акадэмiю Злучаных Штатаѓ у Аннапалiсе.
Але жыццё ѓ акадэмii было цяжкiм. Сказаць, што Норман быѓ проста iнтравертам, было б мякка сказанае. Норман жыѓ у сваёй галаве, iснуючы ѓ стэрыльным, абароненым свеце ведаѓ i разважанняѓ. Рашэнне праблем было акадэмiчным практыкаваннем, а не фiзiчным цi нават лiдарскiм. Чым больш яны прымушалi яго бегаць, адцiскацца, маршыраваць i трэнiравацца, тым больш ён ненавiдзеѓ гэта. Ён правалiѓ тэст на фiзiчную падрыхтоѓку, быѓ звольнены з прадузятасцю i вярнуѓся ѓ Аёву.
Амаль пастаянныя прыдзiркi яго бацькi з нагоды таго, што ён дарма выдаткаваѓ сваё прызначэнне i кiнуѓ Ваенна-марскую акадэмiю - як быццам яго бацька вырашыѓ ахвяраваць рукой, каб яго сын мог паехаць у Аннаполiс, - цяжкiм грузам ляжалi на яго душы. Яго бацька практычна зрокся ад свайго сына, абвясцiѓшы, што ѓ яго няма грошай на каледж, i заклiкаючы сына кiнуць вучобу i знайсцi працу. Адчайна жадаючы ашчаслiвiць свайго бацьку, Норман падаѓ заяву i быѓ прыняты ѓ Корпус падрыхтоѓкi афiцэраѓ запасу ВПС, дзе атрымаѓ ступень у вобласцi фiнансаѓ i камiсiю ВПС, стаѓ адмыслоѓцам па бухгалтарскiм улiку i фiнансах i праз некалькi месяцаѓ атрымаѓ сертыфiкат CPA.
Норман любiѓ Ваенна-паветраныя сiлы. Гэта было лепшае з усiх сьветаѓ: ён карыстаѓся павагай людзей, якiя паважалi бухгалтараѓ i захаплялiся iмi, i ён мог патрабаваць павагi ад большасцi iншых, таму што ён пераѓзыходзiѓ iх па рангу i перахiтрыѓ. Ён своечасова прыкалоѓ маёрскае залатое дубовае лiсце i неѓзабаве пасля гэтага прыняѓ камандаванне ѓласным цэнтрам бухгалтарскага абслугоѓвання на базе.
Нават яго жонка, здавалася, атрымлiвала асалоду ад жыццём пасля сваёй першапачатковай няѓпэѓненасцi. Большасць жанчын прынялi ранг свайго мужа, а жонка Нормана зiхацела i выстаѓляла напаказ гэты нябачны, але адчувальны ранг пры кожным зручным выпадку. Жонкi афiцэраѓ больш высокага рангу "выклiкалi" яе добраахвотнiкамi ѓ камiтэты, што спачатку яе абурала. Але неѓзабаве яна даведалася, што ѓ яе ёсць паѓнамоцтвы "выклiкаць" жонак афiцэраѓ нiжэйшага рангу працаваць у яе камiтэце, таму цяжкую працу прыходзiлася выконваць толькi жонкам афiцэраѓ нiжэйшага рангу i унтэр-афiцэраѓ. Гэта была вельмi акуратная i нескладаная сiстэма.
Для Нормана праца была карыснай, але не складанай. За выключэннем дзяжурства на некалькiх лiнiях мабiльнасцi падчас разгортвання падраздзяленняѓ i некалькiх познiх начэй, калi ён рыхтаваѓся да раптоѓных i штогадовых iнспекцый базы, у яго быѓ саракагадзiнны працоѓны тыдзень i вельмi мала стрэсу. Ён пагадзiѓся на некалькi незвычайных заданняѓ: правядзенне аѓдыту на радыёлакацыйнай пасадзе ѓ Грэнландыi; праца ѓ кансультатыѓным штабе некаторых супрацоѓнiкаѓ Кангрэса, якiя праводзяць даследаваннi для законапраекта. Важныя заданнi з нiзкiм узроѓнем рызыкi, поѓная занятасць. Норману яны падабалiся.
Але менавiта тады канфлiкты пачалiся блiжэй да дома. I ён, i яго жонка нарадзiлiся i выраслi ѓ Аёве, але ѓ Аёве не было баз ВПС, таму было гарантавана, што яны паедуць дадому толькi ѓ госцi. Адно замежнае заданне Норман па ПК без суправаджэння ѓ Карэю дало ёй час вярнуцца дадому, але гэта было слабым суцяшэннем без яе мужа. Частыя звальненнi прычынялi пары неаднолькавую шкоду. Норман паабяцаѓ сваёй жонцы, што яны створаць сям'ю, калi цыкл змены заданняѓ замарудзiцца, але праз пятнаццаць гадоѓ стала вiдавочна, што ѓ Нормана няма рэальнага намеру ствараць сям'ю.
Апошняй кропляй стала апошняе прызначэнне Нормана ѓ Пентагон - ён стаѓ першым дырэктарам зусiм новага агенцтва па наглядзе за бюджэтам ВПС. Яны сказалi, што гэтае прызначэнне гарантавана на чатыры гады - больш нiякiх перасоѓванняѓ. Ён мог бы нават сысцi з гэтага задання, калi б захацеѓ. Бiялагiчныя гадзiны яго жонкi, якiя гучна тэлефанавалi апошнiя пяць гадоѓ, да таго часу сталi аглушальнымi. Але Норман сказаѓ пачакаць. Гэта была новая крама. Шмат познiх вечароѓ, шмат выходных. Якое б гэта было жыццё для сям'i? Акрамя таго, аднойчы ранiцай пасля чарговай дыскусii аб дзецях ён намякнуѓ, цi не занадта яна дарослая, каб спрабаваць гадаваць нованароджанага?
Да таго часу, як ён вярнуѓся дадому на наступны вечар, яе ѓжо не было. Гэта было больш за тры гады таму, i з таго часу Норман яе не бачыѓ i не размаѓляѓ з ёй. Яе подпiс на дакументах аб разводзе была апошняй рэччу, якую ён калi-небудзь бачыѓ, якая належыць ёй.
Што ж, часта казаѓ ён сабе, яму было б лепей без яе. Ён мог пагаджацца на лепшыя, больш экзатычныя заданнi; падарожнiчаць па свеце, не турбуючыся аб тым, каб увесь час ездзiць альбо ѓ Аёву ѓлетку, альбо ѓ Фларыду ѓзiмку, дзе спынялiся сваякi мужа; i яму не даводзiлася слухаць, як яго былая жонка паѓтарае аб тым, што ѓ двух разумных людзей павiнна быць лепшае, больш паѓнавартаснае - гэта значыць "грамадзянская" - жыццё. Акрамя таго, як абвяшчала старая прымаѓка: "Калi б ваенна-паветраныя сiлы хацелi, каб у цябе была жонка, яны б табе яе далi". Норман пачаѓ верыць, што гэта праѓда.
Першы дзень у савеце па прасоѓваннi па службе ѓ Сакратарыяце адборачнай камiсii Ваеннага кадравага цэнтра ВПС у Рэндольфе быѓ запоѓнены арганiзацыйнымi дробязямi i некалькiмi брыфiнгамi аб тым, як працуе савет, крытэрыях, якiя варта выкарыстоѓваць у працэсе адбору, як карыстацца кантрольнымi спiсамi i ацэначнымi лiстамi. Брыфiнгi праводзiѓ палкоѓнiк Тэд Фэлоѓз, начальнiк Сакратарыята Адборачнай камiсii ВПС. Стыпендыяты правялi брыфiнг па профiлi кандыдатаѓ - сярэдняму стажу службы, геаграфiчнаму размеркаванню, размеркаванню па спецыяльнасцях i iншай карыснай iнфармацыi, заклiканай растлумачыць, як былi адабраны гэтыя кандыдаты.
Затым прэзiдэнт рады па пасоѓваннi па службе, генерал-маёр Лары Дын Iнгемансан, камандзiр Дзесятай авiяцыйнай дывiзii, выступiѓ перад чальцамi рады i размеркаваѓ заданнi для кожнага чальца рады разам з Мемарандумам аб iнструктажы сакратара ВПС, або МУС. МУС уяѓляла сабой набор загадаѓ, аддадзеных сакратаром Ваенна-паветраных сiл членам праѓлення, якiя iнфармуюць iх аб тым, хто атрымае павышэнне па службе, i квотах для кожнага, разам з агульнымi рэкамендацыямi аб тым, як адбiраць кандыдатаѓ, якiя маюць права на павышэнне.
Iснавалi тры асноѓныя катэгорыi афiцэраѓ, якiя маюць права на прасоѓванне па службе: кандыдаты ѓ асноѓнай зоне, вышэйшыя i нiжэйшыя за яе. У рамках кожнай катэгорыi разглядалiся спецыяльнасцi: лiнейныя афiцэры, у тым лiку лётчыкi цi афiцэры з рэйтынгам, аператыѓныя афiцэры без рэйтынгу, такiя як палiцыя бяспекi i афiцэры тэхнiчнага абслугоѓвання, i афiцэры падтрымкi мiсii, такiя як фiнансы, адмiнiстрацыя i базавыя службы; разам з найважнейшымi спецыялiзацыямi падтрымкi мiсii, такiмi як корпус капеланаѓ, Корпус медыцынскай службы, корпус медсясцёр, корпус бiямедыцынскiх навук, Стаматалагiчны корпус i корпус суддзяѓ-адвакатаѓ агульнага профiлю. Генерал Iнгемансан таксама аб'явiѓ, што могуць быць склiканы экспертныя групы па любых iншых кадравых пытаннях, якiя могуць спатрэбiцца мiнiстру ваенна-паветраных сiл.
Члены праѓлення былi выпадковым чынам падзелены на восем груп па сем чалавек у кожнай, скарэкцiраваных прэзiдэнтам такiм чынам, каб кожная група не была празмерна прывязана да адной спецыяльнасцi або каманды. Тут, здавалася, былi прадстаѓлены ѓсе асноѓныя камандаваннi ВПС, падраздзяленнi прамога падпарадкавання, аператыѓныя агенцтвы на месцах i спецыяльнасцi: лагiстыка, тэхнiчнае абслугоѓванне, персанал, фiнансы, iнфармацыйныя тэхналогii, капеланы, палiцыя бяспекi i дзясяткi iншых, уключаючы лётныя спецыяльнасцi. Норман адразу заѓважыѓ, што лётныя спецыяльнасцi або спецыяльнасцi з "рэйтынгам" былi асаблiва добра прадстаѓлены тут. Па меншай меры палова ѓсiх чальцоѓ рады былi радавымi афiцэрамi, у асноѓным камандзiрамi падраздзяленняѓ або штабнымi афiцэрамi, прызначанымi на высокiя пасады ѓ Пентагоне або штабе галоѓнага камандавання.
Гэта была самая вялiкая праблема, якую Норман бачыѓ у ВПС, адзiны фактар, якi дамiнаваѓ у службе, выключаючы ѓсё астатняе, адзiная спецыяльнасць, якая псавала жыццё ѓсiм астатнiм - лётчыкi.
Вядома, гэта былi Ваенна-паветраныя сiлы ЗША, а не Сiлы бухгалтараѓ ЗША - служба iснавала для вядзення бiтваѓ у iнтарэсах нацыянальнай абароны шляхам устанаѓлення кантролю над небам i блiзкiм космасам, i лётчыкам, вiдавочна, трэба было адыграць вялiкую ролю. Але ѓ iх было самае вялiкае эга i самыя вялiкiя раты. Служба iшла на саступкi сваiм авiятарам значна больш, чым яны падтрымлiвалi любую iншую спецыяльнасць, якой бы жыццёва важнай яна нi была. Лётчыкi атрымлiвалi ѓсе льготы. Камандзiры падраздзяленняѓ ставiлiся да iх як да першынцаѓ - фактычна, большасць камандзiраѓ падраздзяленняѓ былi лётчыкамi, нават калi ѓ падраздзялення не было прамых абавязацельстваѓ па палётах.
Норман не зусiм разумеѓ, адкуль узялася яго непрыязнасць да тых, хто насiѓ крылы. Хутчэй за ѓсё гэта было ад яго бацькi. Лётчыкi ставiлiся да механiкаѓ ваенна-марской авiяцыi як да наёмных слуг, нават калi механiк быѓ дасведчаным ветэранам, а лётчык - нiчога не дасведчаным пачаткоѓцам у сваiм першым рэйсе. Бацька Нормана гучна i доѓга скардзiѓся на афiцэраѓ увогуле i авiятараѓ у прыватнасцi. Ён заѓсёды хацеѓ, каб яго сын быѓ афiцэрам, але быѓ поѓны рашучасцi навучыць яго таму, як стаць афiцэрам, якiм радавыя i унтэр-афiцэры захаплялiся б i паважалi - а гэта азначала, што пры кожным зручным выпадку трэба было ставiць улёткi на месца.
Вядома, гэта быѓ афiцэр, лётчык, якi занядбаѓ мерамi засцярогi i парадамi капiтана свайго самалёта i выпусцiѓ ракету "Зунi" у шэраг самалётаѓ, якiя чакалi запраѓкi, што прывяло да адной з найбуйнейшых небаявых катастроф на моры, з якiмi калi-небудзь сутыкаѓся некалькi са сотняѓ чалавек ад двухсот i больш за дзве сотнi чалавек, у вынiку якой больш за дзве Нормана. Дзёрзкi, напышлiвы лётчык-ѓсезнайка занядбаѓ правiламi. Гэты афiцэр быѓ хутка i цiха звольнены са службы. Камандзiры падраздзяленняѓ Нормана некалькi разоѓ кiдалi кнiгай у нерэйтынгавых афiцэраѓ i радавы склад за найменшыя парушэннi, але ѓлёткам звычайна давалi два, тры цi нават чатыры шанцы, перш чым, нарэшце, прапаноѓвалi звольнiцца, а не паѓстаць перад ваенным трыбуналам. Яны заѓсёды атрымлiвалi ѓсе iльготы.
Што ж, на гэты раз усё павiнна было быць iнакш. Калi я атрымаю рэкламную куртку лётчыка, падумаѓ Норман, яму давядзецца даказаць мне, што ён варты павышэння. I ён прысягнуѓ, што гэта будзе нялёгка.
"Давайце прыступiм да справы", - сказаѓ Патрык.
"Па-чартоѓску добрая iдэя", - сказаѓ Брэд. Ён перавёѓ дроселi "Мегафортрэса" на халасты ход, перавярнуѓ самалёт на левае крыло i перавёѓ вялiкi бамбавiк у адносна мяккае пiкiраванне з хуткасцю шэсць тысяч футаѓ у хвiлiну. "Венды, выцiснi з iх усе сокi. Поѓны спектр. Нiякiх радыёперадач. Мы не хочам, каб за намi гналiся ѓсе iранскiя ВПС".
"Прынята", - слаба сказала Вэндзi. Яна кiнулася лавiць разлятаюцца алоѓкi i кантрольныя спiсы, паколькi з-за адмоѓнага GS усё небяспечнае разляцелася па салоне. Пераключэнне яе кiслароднага рэгулятара на "100%" дапамагло, калi яе страѓнiк i большая частка яго змесцiва пагражалi пачаць плаваць па салоне. "У мяне заклiноѓвае. Ён ..." Раптам усе яны пачулi хуткае папярэджанне "DEEDLEDEEDLEDEEDLE!", i ѓ кожным адсеку ѓспыхнулi чырвоныя аварыйныя агнi. "Запуск ракеты з радара, сем гадзiн, 25 мiль!" Крыкнула Вэндзi. "Паварочвай направа!"
Элiат рэзка разгарнуѓ бамбавiк "Мегафортрэс" направа i перавёѓ дроселi ѓ рэжым халастога ходу, апусцiѓшы нос, каб ускладнiць перахоп ракеты i максiмальна абаранiць выхлап рухавiка бамбавiка ад атакавалага. Па меры таго, як бамбавiк запавольваѓся, ён разгортваѓся хутчэй. Патрыку здавалася, што ён перавярнуѓся дагары нагамi - раптоѓнае тармажэнне, крутое пiкiраванне i круты разварот толькi сапсавалi яго пачуццi i пачуццi ѓсiх астатнiх.
"Мякiна! Мякiна!" Крычала Вэндзi, выкiдваючы мякiну з левых эжэктараѓ. Мякiна, пакеты з металiчных палосак, падобных на мiшуру, утваралi вялiкiя аблокi, якiя адлюстроѓваюць радары, якiя стваралi прывабныя падробленыя мэты для варожых ракет.
"Ракеты ѓсё яшчэ ляцяць!" Крыкнула Вэндзi. "Зараджаем "Стынгеры"!" Калi варожыя ракеты наблiзiлiся, Вэндзi выпусцiла невялiкiя ракеты з радыёлакацыйным i цеплавым навядзеннем з кiраванай гарматы на хвасце "Мегафортрэс". Процiмiнныя ракеты "Стынгер" сутыкнулiся лоб у лоб з надыходзячымi ракетамi, затым падарвалiся ѓ некалькiх дзясятках футаѓ на шляху ракеты, разнёсшы яе фюзеляж i сiстэму навядзення. Гэта спрацавала. Апошняя варожая ракета ѓзарвалася менш чым за пяць тысяч футаѓ ад нас.
Iм спатрэбiлася ѓсяго чатыры хвiлiны, каб спусцiцца ѓсяго на дзвесце футаѓ над Аманскiм залiвам, кiруючыся базай дадзеных аб мясцовасцi навiгацыйнага кампутара, спадарожнiкавай навiгацыйнай сiстэмай i энергетычным промнем таѓшчынёй з аловак, якi вымяраѓ адлегласць памiж брухом бамбавiка i вадой. Яны накiравалiся на паѓднёвы захад на поѓнай ваеннай моцы, як мага далей ад iранскага ѓзбярэжжа. Брэд Элiёт ведаѓ, чаго баяцца пiлоты знiшчальнiкаѓ - палёту на малой вышынi, цемры i палёту над вадой удалечынi ад дружалюбных берагоѓ. Кожны кашаль рухавiка ѓзмацняѓся, кожнае падзенне стрэлак палiвамера здавалася крытычным нават найменшае патрэскванне ѓ слухаѓках або дрыготка ѓ прыборах кiравання палётам, здавалася, сiгналiзавалi аб катастрофе. Наяѓнасць патэнцыйнага супернiка, якi глушыѓ радары i радыёперадачы, яшчэ больш пагаршала напружанасць. Мала ѓ каго з пiлотаѓ-знiшчальнiкаѓ хапала духу на начныя пагонi над вадой.
Але па меры таго, як Вэндзi вывучала свае дысплеi з пагрозамi, неѓзабаве стала вiдавочна, што МiГ, цi што б гэта нi было, так проста не знiкне. "Не пашанцавала, хлопцы - мы яго не страцiлi. Ён наблiзiѓся да нас на адлегласць дваццацi мiль i iдзе прама ѓ нас на хвасце, трымаючыся на вышынi, але па-ранейшаму добра фiксуе нас радарам."
"Трымаю заклад, што i ѓ штаб-кватэру таксама перадаюцца паведамленнi", - сказаѓ Элiёт.
"Шэсць гадзiн, вышыня - пятнаццаць мiль. Наблiжаюся да радыусу дзеяння абагравальнiка". З-за таго, што радар атакавалага супернiка быѓ заглушаны, ён не мог выкарыстоѓваць ракету з радыёлакацыйным навядзеннем, але з дапамогай IRSTS ён мог лёгка наблiзiцца i зрабiць стрэл ракетай з цеплавым навядзеннем.
"Венда, падрыхтуйся да запуску Scorpions", - сказаѓ Брэд.
"Вас зразумеѓ". Вэндзi ѓжо трымала пальцы на клавiятуры i друкавала iнструкцыi па запуску нечаканай зброi "Мегафортрэс" - AIM-120 Scorpion AMRAAM, або ѓдасканаленай ракеты сярэдняй далёкасцi класа "паветра-паветра". EB-52 нёс па шэсць ракет Scorpion на кожным подкрыльевом пiлоне. "Скарпiёны" былi ракетамi з радыёлакацыйным навядзеннем, якiя кiравалiся па камандзе штурмавым радарам "Мегафортрэс" або бартавым радарам у насавой частцы ракеты - ракеты маглi нават дзiвiць цэлi ѓ заднiм сектары бамбавiка пад кiраѓнiцтвам радара, усталяванага на хвасце, што дазваляла ажыццяѓляць пуск ". Толькi некалькi самалётаѓ ва ѓсiм свеце неслi AMRAAMs, але EB-52 Megafortress выконваѓ адзiн з iх на працягу трох гадоѓ, у тым лiку адно баявое заданне. Варожы самалёт знаходзiѓся ѓ межах максiмальнай дваццацiмiльнай далёкасцi палёту "Скарпiёна".
"Дванаццаць мiль".
"Калi ён пераадолее восем мiль, замкнiце яго i бiце па iх", - сказаѓ Брэд. "Мы павiнны страляць першымi".
"Брэд, нам трэба скончыць з гэтым", - настойлiва сказаѓ Патрык.
Вэндзi паглядзела на яго ѓ поѓным здзiѓленнi, але выклiкнуѓ Брэд Элiат: "Што гэта было, Патрык?"
"Я сказаѓ, мы павiнны спынiць гэта", - паѓтарыѓ Патрык. "Паслухайце, мы знаходзiмся ѓ мiжнароднай паветранай прасторы. Мы толькi што знiзiлiся да малой вышынi, мы глушым яго радар. Ён ведае, што мы дрэнныя хлопцы. Прымус да бойкi нiчога не вырашыць."
"Ён напаѓ на нас першым, Патрык".
"Паслухайце, мы паводзiм сябе як ворагi, а ён робiць сваю працу - вышпурвае нас са сваёй зоны i са сваёй паветранай прасторы", - запярэчыѓ Патрык. "Мы паспрабавалi пракрасцiся ѓнутр, i нас злавiлi. Тут нiхто не хоча бойкi".
"Ну i што, чорт вазьмi, ты прапануеш, нав? Едка спытаѓ Брэд.
Патрык павагаѓся, затым нахiлiѓся да Вэндзi i сказаѓ: "Адключыце перашкоды на UHF GUARD".
Вэндзi паглядзела на яго з турботай. "Ты ѓпэѓнены, Патрык?"
"Так. Зрабi гэта". Вэндзi неахвотна ѓвяла iнструкцыi ѓ свой кампутар ECM, каб сiгналы перашкод не мяшалi працы на частаце 243,0 мегагерц, унiверсальным канале экстранай сувязi звышвысокачашчыннага дыяпазону. Патрык пераключыѓ пласцiнiсты перамыкач на панэлi ѓнутранай сувязi на com 2, якi, як ён ведаѓ, быѓ настроены на ѓнiверсальны звышвысокачашчынны аварыйны канал. "Увага, iранскi паветраны карабель на нашай пазiцыi ѓ шэсць гадзiн, за сто семдзесят шэсць кiламетраѓ на паѓднёвы ѓсход ад Бандар-Абаса. Гэта амерыканскi самалёт, якi вы пераследваеце. Вы мяне чуеце?"
"Патрык, якога чорта ты робiш?" Элiат крычаѓ па iнтэрфоне. "Абарона, ты перастаѓ глушыць УВЧ? Што, чорт вазьмi, там адбываецца?"
"Гэта дрэнная iдэя, Патрык", - прапанаваѓ Джон строга, але не так напорыста, як Элiёт. "Ты толькi што сказаѓ яму, што мы амерыканцы. Ён напэѓна захоча зiрнуць прама зараз".
"Ён быѓ бы вар'ятам, калi б адказаѓ", - сказаѓ Брэд. "Цяпер не ѓключай радыё i ..."
Але якраз у гэты момант яны пачулi па радыё: "Што гэта? Крыху пашкадавалi".