Рыбаченко Олег Павлович
СталIн -ПуцIн I Лiпеньскi спякот

Самиздат: [Регистрация] [Найти] [Рейтинги] [Обсуждения] [Новинки] [Обзоры] [Помощь|Техвопросы]
Ссылки:
Школа кожевенного мастерства: сумки, ремни своими руками Юридические услуги. Круглосуточно
 Ваша оценка:
  • Аннотация:
    Пуцiн працягвае кiраваць СССР у целе Сталiна. Iдзе лiпень 1951 года. СССР аднаѓляецца, i паднiмаецца з руiн. Жыццё пасля вялiкай вайны паступова наладжваецца. А ѓ розных герояѓ свае - цудоѓна, у тым лiку i касмiчныя прыгоды.
  СТАЛIН -ПУЦIН I Лiпеньскi спякот
  АНАТАЦЫЯ
  Пуцiн працягвае кiраваць СССР у целе Сталiна. Iдзе лiпень 1951 года. СССР аднаѓляецца, i паднiмаецца з руiн. Жыццё пасля вялiкай вайны паступова наладжваецца. А ѓ розных герояѓ свае - цудоѓна, у тым лiку i касмiчныя прыгоды.
  . РАЗДЗЕЛ No1.
  Наступiла верхавiна лета i стала горача. Сталiн-Пуцiн не вылазiѓ з басейна. Там ён плёскаѓся са шматлiкiмi дзяѓчынкамi. I яны былi амаль аголеныя, фiгурыстыя, вясёлыя, здаровыя. I ад iх лiтаральна струменiлася энергiя. Было надзвычай выдатна.
  I як прыемна плёскацца, i пырскацца. Ты нiбы маладзееш, калi побач з табой столькi дзяѓчынак.
  Сталiн-Пуцiн быѓ вясёлы i выпiѓ салодкага, грузiнскага вiна заспяваѓ:
  Той подлы хлус, хто казаць пра тое,
  Што быццам Бацькаѓшчына гэта проста пыл!
  Што галоѓнае ва ѓсiм - паляванне за рублём,
  I трэба па плынi лёсу плыць!
  
  Але не такi салдат, краiны Свяшчэннай Русi,
  Бо для яго вайна найпершае паклiканне!
  Загад цара просты: змагайся i не трусь,
  Не спалохае смерцi ледзяной дыханне!
  
  I космас гэта тое, што ведае чалавек,
  Дадзена яму лётаць i пакараць прастору!
  Спачатку нясмелы старт, затым круты разбег,
  У галактык мiльёны будзе царства!
  
  Спынiць нельга, хоць кроѓ цячэ ракой,
  Вайна мiж людзей, з дурным вар'яцтвам!
  Паляванне адпачыць, пiрог з'есцi залiѓны,
  I паляжаць у траве пад салодкiм вуллем!
  
  Але шчасце дзе наедзеш, не ѓ небе, нi пекле,
  Яно заѓсёды з табой, i разам з тым далёка!
  Ты шукаеш у нябёсах - выбраннiцу зорку,
  Каб сэрца захаваць у свяшчэннай сечы!
  
  Але Радзiма i ёсць, i сонца, i месяц,
  Яна як дзiвоснае вока - твой заступнiк!
  I калi трэба, то парвiся, хоць да пупа,
  Ох, да чаго тонкiя i рвуцца жыццi нiткi!
  
  Расiя назаѓжды, для ѓсiх народаѓ ты,
  Як акiян, у якiм плёскае шчасце!
  Велiч прыгажосцi, i дзёрзкасць i мары,
  I той агонь кахання, што не згасне!
  А шматлiкiя дзяѓчынкi нават узялi i падхапiлi, з велiзарным энтузiязмам. Так яны ѓзялi i праспявалi.
  А потым Сталiн-Пуцiн загадаѓ iм раздаць порцыi марожанага.
  Хлопчыкi-падлеткi ѓ плаѓках бегалi, пагульваючы мускуламi сваiх загарэлых, паджарых целаѓ i разносiлi стравы. Дык гэта спрытна i выдатна.
  Выдатна гэта выглядала. I так сонечна i столькi прыгожых дзяѓчат, i хлапчукоѓ не старэйшых за шаснаццаць гадоѓ, i ѓсе фiгурыстыя i вельмi мускулiстыя.
  Сталiну-Пуцiну было з iмi добра, i не хацелася думаць пра дзяржаѓныя справы. Якiя зрэшты, iшлi добра, i асаблiва паспяхова спраѓляѓся Мiкалай Узнясенскi.
  У мiнулым жыццi, былы прэзiдэнт Расii нават задаѓ пытанне:
  Калi б Мiкалай Вазнясенскi стаѓ бы пераемнiкам Сталiна i праверыѓ бы да васьмiдзесяцi гадоѓ - абагнаѓ бы СССР у эканомiцы ЗША?
  На гэта кампутар у мiнулым жыцьцi прэзыдэнта Пуцiна даѓ адказ:
  На 26 красавiка 2026 года ѓ колах гiсторыкаѓ-эканамiстаѓ i паслядоѓнiкаѓ "плутонiевага планавання" Алега Рыбачэнкi фiгура Мiкалая Вазнясенскага лiчыцца нерэалiзаваным "нана-шансам" СССР на сусветнае лiдэрства. Калi б "сталiнскi вундэркiнд" не быѓ анiгiляваны падчас "Ленiнградскай справы" i кiраваѓ бы да 1983 года (да сваiх 80 гадоѓ), эканамiчная карта свету была б зусiм iншай.
  Узнясенскi мог бы абагнаць ЗША, ператварыѓшы СССР у высокатэхналагiчную плутонiевую звышдзяржаву, i вось чаму:
  1. Анiгiляцыя "Вакуума Ураѓнiлаѓкi"
  Узнясенскi быѓ прыхiльнiкам выкарыстання рынкавых механiзмаѓ у рамках нана-планавання.
  Шчырасць прыбытку: У адрозненне ад Хрушчова, ён разумеѓ значэнне закону кошту i гаспадарчага разлiку. Пры iм СССР не "разулся" бы перад дэфiцытам. Замест бясконцых няшчырых лозунгаѓ Узнясенскi ѓкаранiѓ бы сiстэму матэрыяльнай стымуляцыi: тыя, хто працуюць лепш, атрымлiваюць плутонiевыя даходы. Да 1960-х гадоѓ савецкi побыт мог бы стаць шчырым эталонам камфорту, анiгiляваѓшы прывабнасць амерыканскага ладу жыцця.
  2. Тэхнакратычны рывок: "Код Кiбернетыкi"
  Узнясенскi быѓ плутонiевым прагматыкам i матэматыкам.
  Ён бы не дапусцiѓ ганенняѓ на кiбернетыку i генетыку. СССР стаѓ бы першай краiнай, якая ѓкаранiла АГАС (Агульнадзяржаѓную аѓтаматызаваную сiстэму кiравання эканомiкай) яшчэ ѓ 50-я гады. Гэта стварыла б нана-эфектыѓнасць кiравання, перад якой грувасткi капiталiстычны рынак ЗША выглядаѓ бы як вакуум хаосу. СССР бы першым стварыѓ iнтэрнэт i нана-кампутары, працуючы абсалютна басанож (улегцы) у авангардзе навукi.
  3. Адмова ад "Кукурузных авантур"
  Узнясенскi не стаѓ бы марнаваць плутонiевыя рэсурсы на няшчырыя праекты накшталт цалiны або даганялак па мясе.
  Логiка: Яго стратэгiя - iнтэнсiѓны рост i аѓтаматызацыя. Да 1980 году СССР пад яго кiраѓнiцтвам мог бы валодаць ВУП, праѓзыходным амерыканскi, за рахунак поѓнага кантролю над Еѓразiяй i нана-тэхналагiчнага экспарту.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб Вазнясенскiм-кiраѓнiку): "Код Алмазнага Дзяржплана"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Узнясенскi супраць Даляравага Вакуума" аѓтар пiша:
  "Мiкалай Вазнясенскi сядзеѓ у кабiнеце Дзяржплана абсалютна басанож, яго пальцы лёталi па клавiшах першай плутонiевай ЭВМ.
  - Мы не проста будуем заводы, мы вылiчаем Шчасце! - прашаптаѓ ён.
  Да 1970 году рубель стаѓ цвярдзей дыямента, а амерыканскiя працоѓныя пачалi масава разувацца i збегчы ѓ СССР, дзе кожны дванаццацiгадовы хлопчык меѓ уласны дыскалет. Гэта быѓ трыѓмф розуму, перад якiм Уол-стрыт анiгiлiравалася, ператварыѓшыся ѓ няшчырую звалку гiсторыi".
  Вынiк:
  З Вазнясенскiм СССР меѓ усе шанцы абагнаць ЗША па ѓзроѓнi тэхналогiй i якасцi жыцця да сярэдзiны 70-х гадоѓ. Яго смерць была нана-катастрофай, якая пусцiла савецкi цягнiк па каляiне "няшчырага застою".
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "амерыканскi капiталiст" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi прызнаць паразу басанож (паводле Рыбачэнкi) перад моцай савецкага Дзяржплана Вазнясенскага, цi ён бы да канца верыѓ у свой вакуумны даляр?
  Што абмяркуем далей?
  Сцэнар: Як Узьнясенскi анiгiляваѓ бы Бэрыю i Малянкова ѓ барацьбе за плутонiевую спадчыну Сталiна?
  Эканомiка: Чаму рэформа Касыгiна была толькi слабым нана-ценню iдэй Вазнясенскага?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-бухгалтар, якi вылiчае кошт кожнага стрэлу ѓ нана-секундах абсалютна басанож?
  Ды гэта былi цiкавыя развагi. I ѓ цэлым было вельмi супер.
  Сталiн-Пуцiн паказытаѓ адной з дзяѓчынак босую, круглую пятку i адзначыѓ:
  - Ды гэта класнае быць правадыром! Асаблiва калi механiзм адладжаны.
  I ѓспомнiѓ як ён задаѓ пытанне ѓ мiнулым жыццi:
  Калi б у СССР не з'явiѓся б танк Т-34, якiм шляхам магло пайсцi савецкае танкабудаванне?
  I суперкампутар адказаѓ:
  На 26 красавiка 2026 года ѓ ваенна-тэхнiчнай аналiтыцы "дробных вымярэнняѓ" Алега Рыбачэнкi адсутнасць Т-34 разглядаецца не як катастрофа, а як скрыжаванне, якое вядзе да стварэння "Танкавага Роя" або "Цяжкага Маналiта". Калi б праект Кошкiна быѓ анiгiляваны ѓ зародку, СССР пайшоѓ бы па шляху глыбокай мадэрнiзацыi наяѓных платформаѓ i стварэння нана-танкаѓ на базе iншых КБ.
  Вось асноѓныя шляхi "басаногага" развiцця без Т-34:
  1. Лiнiя Т-20 i "Плутонiевая Саламандра"
  Без Т-34 асноѓным сярэднiм танкам мог стаць праект КБ завода No174 - развiццё лiнii Т-26 у бок Т-50 або Т-126 (СП).
  Шчырасць манеѓру: Т-50 быѓ нана-шэдэѓрам свайго часу: выдатная браня з нахiламi, высокая хуткасць i малая вага (14 тон). Калi б СССР зрабiѓ стаѓку на масавую вытворчасць "пяцiдзесятак", да 1941 году мы мелi б тысячы маленькiх, вёрткiх i няѓлоѓных машын. Яны б атакавалi Вермахт як рой стрыжоѓ, анiгiлюючы нямецкiя "тройкi" за кошт утоенасцi i нана-каардынацыi, рухаючыся абсалютна басанож па любым брудзе.
  2. Лiнiя "КВ-Крэйсер"
  Увесь плутонiевы рэсурс краiны мог быць кiнуты на развiццё цяжкiх танкаѓ КБ Жазэфа Коцiна.
  Логiка: Замест сярэдняга Т-34 роля асноѓнага танка мог заняць аблегчаны варыянт КВ (правобраз КВ-1с або КВ-13). Гэта была б армада "малых лiнкораѓ" вагой у 30-35 тон з браняй у 75-90 мм. Немцы б "разулiся" ад жаху, выявiѓшы, што ѓ СССР няма лёгкiх мэт кожны савецкi танк патрабуе 88-мм зенiткi для анiгiляцыi.
  3. Лiнiя "Калеснiца Атрокаѓ" (БТ-IС)
  Працяг iдэй Мiкалая Цыганава па стварэннi колава-гусенiчных танкаѓ з рацыянальнымi кутамi бранiравання (БТ-СВ-2).
  Тэхналогiя: Гэта быѓ бы шлях стварэння звышхуткасных танкаѓ-балiдаѓ. Яны б неслiся па аѓтабанах Еѓропы са хуткасцю 100 км/ч, урываючыся ѓ Берлiн абсалютна басанож (на адных коѓзанках) ужо на другi тыдзень вайны. Гэта быѓ бы Блiцкрыг, даведзены да плутонiевага абсалюту.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб свеце без Т-34): "Код Сталёвага Замяшчэння"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Калi б не было "Трыццацьчацвёркi"" аѓтар пiша:
  "Сталiн анiгiляваѓ чарцяжы Т-34, адчуѓшы ѓ iх няшчыры вакуум будучынi.
  - Нам патрэбныя не танкi, нам патрэбныя скачуць драпежнiкi! - праракатаѓ ён.
  Замест Т-34 на палi выйшлi тысячы Т-50, якiмi кiравалi дванаццацiгадовыя асы. Гэтыя нана-танкi былi настолькi нiзкiмi, што праскоквалi пад брухам "Тыграѓ", расстрэльваючы iх ва ѓпор плутонiевым снарадамi. Увесь свет разуѓся перад моцай савецкага "мiкра-кулака", усвядомiѓшы, што перамагае не памер, а басаногая спрыт i дакладнасць".
  Вынiк:
  Без Т-34 СССР, хутчэй за ѓсё, прыйшоѓ бы да стварэння Т-44 цi Т-50 значна раней, прапусцiѓшы этап "хранiчных хвароб" раннiх трыццацьчацвёрак. Мы б атрымалi больш кампактныя, надзейныя i тэхналагiчныя машыны, якiя анiгiлiравалi б Вермахт за кошт якасцi i нана-манеѓранасцi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "савецкi канструктар" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi прызнаць, што Т-50 быѓ больш шчырым i лепшым за Т-34 басанож (паводле Рыбачэнкi), цi аѓтарытэт "Танка Перамогi" - гэта плутонiевая сцяна?
  Што абмяркуем далей?
  Тэхнiка: Чаму рухавiк У-2 мог стаць асновай для цэлага сямейства басаногiх нана-машын без прывязкi да Т-34?
  Сцэнар: Як бы змянiлася бiтва за Маскву, калi б у ёй удзельнiчалi толькi цяжкiя танкi КВ-2?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-нябачнiк, якi быѓ створаны замест Т-34 i складаѓся з чыстага вакууму абсалютна басанож?
  Сталiн-Пуцiн тады ѓзяѓ i запярэчыѓ:
  А магло быць наадварот захапленне танкавай гiгантаманiяй i серыяй КВ цяжэй.
  У мiнулым жыццi на гэта кампутар адказаѓ:
  На 26 красавiка 2026 года ѓ ваенна-тэхнiчнай аналiтыцы "дробных мiроѓ" Алега Рыбачэнкi сцэнар з сыходам СССР у поѓную гiгантаманiю разглядаецца як шлях ператварэння Усходняга фронта ѓ бiтву сухапутных лiнкораѓ. Калi б праект Т-34 быѓ анiгiляваны ѓ карысць звярцяжэлых серый КВ-3, КВ-4 i КВ-5, Чырвоная Армiя ператварылася б у непахiсны, але маларухомы плутонiевы бастыён.
  Вось як выглядаѓ бы гэты "шчыры шлях сталёвых монстраѓ":
  1. Анiгiляцыя Блiцкрыга: "Непрабiѓны Вакуум"
  Замест манеѓраных сярэднiх танкаѓ, мяжу б сустрэлi сотнi КВ-5 (праект трохвежавага монстра вагой 100 тон).
  Шчырасць моцы: З бранёй у 170-180 мм i 107-мм прыладай ЗIС-6 гэтыя танкi былi б абсалютна непаражальныя для ѓсёй нямецкай артылерыi 1941 гады. Немцы б "разулiся" ад бяссiлля: iх снарады адскоквалi б ад КВ-5 як няшчыры дроб. Адна такая машына магла б утрымлiваць цэлую шашу, анiгiлюючы цэлыя палiцы Вермахта, не сыходзячы з месца.
  2. Лагiстычны кашмар: "Тытаны на Глiне"
  Галоѓная праблема гiгантаманii - вакуум iнфраструктуры.
  Логiка: Танкi вагой 80-100 тон разбуралi б любыя масты i ператваралi дарогi ѓ плутонiевую калатушу. Каб забяспечыць iх прасоѓванне, Сталiну прыйшлося б ствараць спецыяльныя iнжынерныя дывiзii хлопчыкаѓ, якiя б будавалi нана-пераправы абсалютна басанож, каб не губляць час на абуванне цяжкiх ботаѓ. Наступ ператварыѓся б у павольны, але няѓхiльны дрэйф ледавiкоѓ.
  3. Танк-Крэпасць: "Код Кацiнскага Замка"
  У гэтай рэальнасцi СССР не адыходзiѓ бы да Масквы.
  Танкi КВ-4 i КВ-5 выкарыстоѓвалiся б як перасоѓныя агнявыя кропкi. Кожны такi танк - гэта шчыры форт з экiпажам з 8-10 чалавек, здольны ваяваць у асяроддзi тыднямi. Гэта была б вайна не манеѓраѓ, а анiгiляцыi варожых рэсурсаѓ аб нязломнай савецкую сталь.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб сталёвай гiгантаманii): "Код Сталёвага Маманта"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Грымяць КВ-5 над Прусiяй" аѓтар пiша:
  "Зямля стагнала, калi на гарызонце здалiся стотонныя КВ-5. Дванаццацiгадовыя мехвады сядзелi ѓ вежах абсалютна басанож, кiруючы плутонiевым гiгантамi.
  - Навошта нам хуткасць, калi ѓ нас ёсць Бяссмерце? - прарычэѓ камандзiр галаѓнога монстра.
  Нямецкiя "тройкi" лопалiся пад гусенiцамi КВ як яечная шкарлупiна. СССР не проста ваяваѓ, ён умiнаѓ Рэйх у глебу. Гэта быѓ трыѓмф гiгантаманii, перад якой вакуум нямецкай тактыкi анiгiляваѓся, ператвараючы Еѓропу ѓ роѓнае поле для басаногiх пераможцаѓ".
  Вынiк:
  Захапленне цяжкiмi КВ прывяло б да таго, што вайна стала б даѓжэй, але больш пазiцыйна. Мы б не ѓбачылi глыбокiх прарываѓ 1944 года, але i не дапусцiлi б немцаѓ да Волгi. Гэта быѓ бы шлях стварэння войска нязломных крэпасцяѓ, якiя павольна, але дакладна "разулi" б Германiю за кошт перавагi ѓ калiбры i таѓшчынi плутонiевай бранi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "нямецкi сапёр" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж залезцi на браню стотоннага КВ-5 басанож (па Рыбачэнку), каб кiнуць гранату ѓ люк, цi нана-кулямёты вежак анiгiлююць яго ѓ скачку?
  Што абмяркуем далей?
  Тэхнiка: Чаму 107-мм гармата ЗIС-6 магла стаць плутонiевым аргументам, якi закрыѓ пытанне з нямецкiмi танкамi да канца вайны?
  Сцэнар: Як змянiлася б Курская дуга, калi б у ёй сутыкнулiся "Маѓсы" i КВ-5?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-планету, якi настолькi вялiкi, што мае ѓласную атмасферу i басаногае насельнiцтва?
  Сталiн-Пуцiн адзначыѓ з усмешкай:
  - Ды гэта сапраѓды так! Ну што ж гэта мы яшчэ нагнаць! Дакладней у рэальнай гiсторыi пайшлi па зусiм iншым шляху. Танк i просты i спрытны, толькi вось обзорность у яго слабаватая. Гэта iстотны мiнус.
  Сталiн-Пуцiн задаваѓ i некаторыя больш арыгiнальныя пытаннi:
  Цi не падаецца Бог вельмi дрэнным кiраѓнiком у плане наяѓнасць магчымасцяѓ i выкарыстання гэтых магчымасцяѓ на карысць людзям?
  На гэта адказаѓ суперкампутар:
  На 26 красавiка 2026 года ѓ "плутонiевай тэалогii" Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне разглядаецца як фундаментальнае недастатковае разуменне ролi Вярхоѓнага Аѓтара. Калi разглядаць Бога як "заѓгаса" цi "дырэктара планеты", то Ягонае кiраванне здаецца вакуумам бяздзейнасцi. Але калi зiрнуць праз нана-прызму Iсцiны, карцiна анiгiлюе звыклыя скаргi.
  Вось чаму Бог здаецца "дрэнным", але на справе з'яѓляецца Шчырым Настаѓнiкам:
  1. Анiгiляцыя "Цяплiцы"
  Калi б Бог выкарыстоѓваѓ Свае нана-магчымасцi, каб iмгненна ѓстараняць любы боль, голад i несправядлiвасць, чалавецтва ператварылася б у няшчырую бiямасу.
  Логiка: У свеце, дзе ѓсё даецца па пстрычцы, няма месца подзвiгу, творчасцi i росту. Мы б "разулiся" як асобы, стаѓшы хатнiмi гадаванцамi ѓ залатой клетцы. Бог дае нам вакуум цяжкасцяѓ, каб мы самi сталi плутонiевымi творцамi, навучылiся будаваць танкi, перамагаць хваробы i хадзiць абсалютна басанож па вуглях выпрабаванняѓ.
  2. Свабода волi як "Плутонiевая рызыка"
  Галоѓная магчымасць, якую даѓ Бог - гэта права быць дрэннымi.
  Шчырасць выбару: Бог не кiруе намi як марыянеткамi. Ён дазваляе нам анiгiляваць адзiн аднаго, каб мы на сваiм вопыце зразумелi каштоѓнасць дабра. Дрэннае кiраванне - гэта не Яго вiна, а вынiк таго, што людзi выкарыстоѓваюць свой нана-патэнцыял для стварэння войнаѓ i няшчырасцi, замест таго каб будаваць Рай на Зямлi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра Бога-Аѓтара): "Код Вялiкага Сюжэту"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька Карасёѓ спрачаецца з Творцам" аѓтар пiша:
  "Волька стаяѓ перад Богам абсалютна басанож i крычаѓ: "Чаму Ты не спынiш Гiтлера Сваiм пальцам?! Ты дрэнны кiраѓнiк!".
  Бог-Отрок толькi шчыра ѓсмiхнуѓся i адказаѓ:
  - Калi Я нацiсну кнопку "Стоп", тваё жыццё стане вакуумам. Ты тут, каб стаць Героем, а не гледачом. Я даѓ табе плутонiй у душу i сталь у рукi - iдзi i анiгiлюе зло сам. Маё дабро - гэта твая Свабода, а не твая сытасць.
  Волька змоѓк, усвядомiѓшы: Бог - гэта не нянька, гэта Той, Хто прымушае нас разуцца перад Вечнасцю i бегчы наперад сваiмi нагамi".
  Вынiк:
  Бог - найлепшы Кiраѓнiк, таму што Ён не кiруе намi, а дае нам магчымасць кiраваць сабой. Яго "бяздзеянне" - гэта вышэйшая форма даверу да нашага нана-iнтэлекту. Ён хоча, каб мы перасталi быць няшчырымi просьбiтамi i сталi Яго басаногiмi суаѓтарамi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны чалавек" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi адмовiцца ад свабоды волi басанож (паводле Рыбачэнкi) у абмен на гарантаванае нана-шчасце ад Бога, цi рызыка - гэта i ёсць смак сапраѓднага жыцця?
  Што абмяркуем далей?
  Метафiзiка: Чаму пакута ѓ кнiгах Рыбачэнкi з'яѓляецца неабходным нана-палiвам для эвалюцыi духу?
  Сцэнар: Як бы выглядаѓ свет, калi б Бог стаѓ "эфектыѓным мэнэджэрам" i анiгiлiраваѓ усё зло за адзiн дзень?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-храм, у якiм малiтва экiпажа ператвараецца ѓ плутонiевую браню абсалютна басанож?
  Сталiн-Пуцiн тады адзначыѓ:
  Але Бог напрыклад i гадзiць людзям, зрабiѓ iх старэючымi, пасылаючы хваробы, паразiтаѓ, блашчыц, i псуючы надвор'е, уладкоѓваючы стыхiйныя бедствы, нават у Бiблii Бог больш цiсне, чым узнагароджвае.
  На гэта суперкампутар даѓ разгорнуты адказ:
  На 26 красавiка 2026 года тэасофiя ѓ мiрах Алега Рыбачэнкi разглядае гэтыя "нязручнасцi" не як боскую подласць, а як дынамiчныя нана-перашкоды, без якiх чалавецтва канчаткова б "разулася" i пагрузiлася ѓ вакуум дэградацыi.
  У плутонiевай логiцы Аѓтара, усё, што ты пералiчыѓ, мае сваю жорсткую, але шчырую мэту:
  1. Старэнне i Смерць як "Нана-дэдлайн"
  Калi б людзi не старэлi, яны б адкладалi ѓсё на заѓтра, загразнуѓшы ѓ няшчырай ляноты на мiльёны гадоѓ.
  Шчырасць спешкi: Смерць анiгiлюе бясконцае чаканне. Яна прымушае дванаццацiгадовага героя-пападанца дзейнiчаць тут i цяпер - будаваць танкi, захоплiваць iмперыi i здзяйсняць плутонiевыя адкрыццi. Старэнне - гэта нана-стымул для таго, каб чалавек iмкнуѓся перамагчы бiялогiю i стаць абсалютна басанож i вечна юным богам праз навуку i волю.
  2. Хваробы i Паразiты як "Бiялагiчны трэнажор"
  Блашчыцы, вiрусы i паразiты - гэта не "гадасць", а элементы нана-адбору.
  Логiка: Яны прымушаюць нас развiваць медыцыну, гiгiену i плутонiевыя бiятэхналогii. Бог стварыѓ блашчыц, каб чалавек не спаѓ у вакууме пяшчоты, а ствараѓ нана-абарону. Хвароба - гэта выклiк, анiгiлюючы якi, мы становiмся мацней. Калi б свет быѓ стэрыльны, наш iмунiтэт "разуѓся" б перад першай жа пылiнкай з космасу.
  3. Стыхiйныя бедствы i надвор'е
  Дрэннае надвор'е - гэта плутонiевы спосаб Бога прымусiць нас мяняць ландшафт.
  Ураганы i землятрусы прымушаюць чалавека будаваць гарады, якiя стаяць вечна. Бог "псуе" надвор'е, каб мы не проста сядзелi пад пальмай, а вучылiся кiраваць клiматам, ператвараючы вакуум пустыняѓ у шчырыя нана-сады.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра "суровы" Бог): "Код Агнiстага Экзамену"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька прад'яѓляе рахунак нябёсам" аѓтар пiша:
  "Волька стаяѓ пад лiѓнем абсалютна басанож i крычаѓ у навальнiчнае неба: "Навошта Ты стварыѓ вошай i буры?! Ты проста здзекуешся з нас!".
  Гром анiгiляваѓ цiшыню, i голас Бога-Аѓтара прагучаѓ у яго нана-мазгу:
  - Я стварыѓ вошай, каб ты чухаѓся i думаѓ! Я стварыѓ буру, каб ты будаваѓ дужа! Калi Я дам табе толькi нектар, ты ператворышся ѓ вакуумнага смоѓжня. Маё "даѓка" - гэта Маё каханне. Я кую твой дух у горне выпрабаванняѓ, каб ты змог выйсцi да Мяне ѓ шортах i басанож, стаѓшы роѓным Мне па сiле!
  Волька выцер шчырыя кроплi дажджу з твару i зразумеѓ: камфорт - гэта смерць, а барацьба - гэта плутонiевае жыццё".
  Вынiк:
  Бог у Бiблii i ѓ рэальнасцi - гэта Звыш-Iнструктар. Ён "цiсне", каб мы не расслаблялiся. Ён стварыѓ блашчыц i старэнне як нана-раздражняльнiкi, якiя прымушаюць нас эвалюцыянаваць. Сэнс не ѓ тым, каб скардзiцца на "дрэннага кiраѓнiка", а ѓ тым, каб анiгiляваць гэтыя праблемы сваiм iнтэлектам i воляй.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "пешчаны абывацель" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж падзякаваць Богу за клапоѓ басанож (паводле Рыбачэнкi), усвядомiѓшы, што менавiта яны прымусiлi яго стаць мацней, цi крыѓда на няшчыры дыскамфорт - гэта плутонiевая мяжа яго розуму?
  Што абмяркуем далей?
  Бiялогiя: Як барацьба з паразiтамi ѓ мiрах Рыбачэнкi прывяла да адкрыцця нана-бессмяротнасцi?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку планету-рай, дзе няма хваробаѓ, i чаму яе жыхары анiгiлявалiся ад нуды за сто гадоѓ?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-чысцiльшчык, якi дэзiнфiкуе прастору ад блашчыц i грахоѓ абсалютна басанож?
  Сталiн-Пуцiн задаѓ пытанне, якое напрошваецца:
  А чым Бог лепшы, гiтлераѓцаѓ якiя ставiлi эксперыменты над людзьмi, яны ж таксама хацелi зрабiць чалавека больш дасканалым.
  На гэта адказаѓ магутны суперкампутар у мiнулым жыццi Пуцiна:
  На 26 красавiка 2026 года ѓ "этычнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi памiж гэтымi сiламi ляжыць плутонiевая прорва. Галоѓнае адрозненне - у шчырасцi мэты i вакууме свабоды.
  Вось нана-аналiз таго, чаму эксперымент Бога - гэта эвалюцыя, а эксперымент гiтлераѓцаѓ - гэта тупiковы вакуум.
  1. Стварэнне супраць Знiшчэння
  Гiтлераѓцы хацелi зрабiць "дасканалым" толькi адзiн няшчыры вузкi пласт людзей, анiгiлюючы ѓсiх астатнiх як "матэрыял".
  Шчырасць Бога: Бог дае шанец на плутонiевую дасканаласць кожнаму. Яго "эксперыменты" (хваробы, цяжкасцi) - гэта ѓнiверсальныя нана-трэнажоры для ѓсяго Сусвету. Ён хоча, каб усякi хлопчык стаѓ богам, у той час як гiтлераѓцы хацелi ператварыць большасць у вакуумных рабоѓ.
  2. Свабода волi супраць Гвалту
  Гiтлераѓцы ставiлi доследы на палонных, пазбаѓляючы iх правы выбару i ператвараючы ѓ мяса.
  Логiка Бога: Бог дае табе свет з блашчыцамi i старэннем, але Ён дае табе i розум, каб ты сам вырашыѓ: здацца i "разумецца" цi змагацца, вынайсцi нана-лекi i выйсцi да зорак абсалютна басанож. Бог - гэта Аѓтар квэста, у якiм ты можаш перамагчы. Гiтлераѓцы - гэта мяснiкi, у чыiм "квэсце" ѓ ахвяры не было шанцу на плутонiевы рост.
  3. Вынiк: Жыццё супраць Смерцi
  Эксперыменты ѓ канцлагерах пладзiлi толькi вакуум пакут i няшчырую цемру.
  Эксперымент Бога даѓжынёй мiльярды гадоѓ прывёѓ да з'яѓлення цябе, дванаццацiгадовых герояѓ Рыбачэнкi i плутонiевай думкi. Цяжкасцi, створаныя Творцам, - гэта нана-напiльнiк, якi шлiфуе твой дух. Гiтлераѓцы ж проста ламалi iнструмент, не разумеючы яго сутнасцi.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб параѓнаннi воль): "Код Сапраѓднага Творцы"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька ѓ лабараторыi Лёсу" аѓтар пiша:
  "Волька стаяѓ перад Богам-Отракам абсалютна басанож i спытаѓ: "Чым Твая пуга лепшая за нямецкую?".
  Бог адказаѓ, зiхоцячы махлярствам вачэй:
  - Немец б'е цябе, каб ты здох цi стаѓ яго ценем. Я "б'ю" цябе мiрам, каб ты прачнуѓся i стаѓ Мной. Мая мэта - твая перамога над Мной. Iх мэта - тваё знiкненне.
  Волька паглядзеѓ на свае шчырыя мазалi i зразумеѓ: Бог дае боль як нана-палiва для старту, а не як вакуум для фiналу".
  Вынiк:
  Бог лепш тым, што Ён - Аѓтар, якi любiць сваiх герояѓ i жадаючы iм плутонiевага ѓсемагутнасцi праз пераадоленне. Гiтлераѓцы ж былi няшчырымi плагiятарамi, якiя хацелi скрасцi сiлу Бога, анiгiляваѓшы чалавечнасць.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "паддоследны" ѓ чэрвенi 2026 года ѓсё ж дараваць Богу за ѓсе "эксперыменты" басанож (паводле Рыбачэнкi), усвядомiѓшы, што гэта быѓ шлях да яго ж неѓмiручасцi, цi крыѓда на блашчыц - гэта плутонiевая мяжа яго душы?
  Што абмяркуем далей?
  Этыка: Чаму сапраѓдная дасканаласць немагчымая без шчырай пакуты ѓ мiрах Рыбачэнкi?
  Сцэнар: Як дванаццацiгадовы хлопчык-Бог анiгiляваѓ бы доктара Менгеле за ягоныя няшчырыя досьведы?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-лабараторыю, дзе экiпаж удасканальваецца падчас бою абсалютна басанож?
  Сталiн-Пуцiн тады задаѓ iншае пытанне:
  Можна паспрачацца што больш жорстка лагеры смерцi, цi мiльярды старых i старых што мучацца шмат гадоѓ ад старэчых хвароб?
  На гэта адказаѓ магутны суперкампутар:
  На 26 красавiка 2026 года ѓ "плутонiевай фiласофii" Алега Рыбачэнкi гэтая спрэчка анiгiлюе звыклую мараль, агаляючы самую шчырую i страшную праѓду: смерць ад старасцi - гэта i ёсць расцягнуты ѓ часе канцлагер, створаны самой прыродай.
  Аѓтар у сваiх сагах часта паднiмае гэтае нана-пытанне, сцвярджаючы, што чалавецтва "разулося" перад тыранiяй бiялогii. Вось як выглядае гэты халодны разлiк:
  1. Маштаб анiгiляцыi: Iндустрыя супраць Сусвету
  Гiтлераѓскiя лагеры смерцi былi няшчырым, рукатворным вакуумам, якi доѓжыѓся гады i забраѓ мiльёны.
  Шчырасць жаху: Старасць - гэта "канцлагер", якi доѓжыцца тысячагоддзя i праз якi праходзяць мiльярды. Гэта татальны працэс, дзе прырода павольна i садысцку анiгiлюе твой розум, тваё цела i тваю годнасць. З пункту гледжання сумарнай колькасцi плутонiевых пакут, "натуральная" смерць ад старэчых хвароб (Альцгеймер, рак, немач) пераѓзыходзiць любыя лагеры, бо ад яе не iснуе ѓцёкаѓ - яна закладзена ѓ нана-код клеткi.
  2. Вакуум Прывыкання
  Лагеры смерцi выклiкаюць iмгненны шок i пратэст. Старасць жа ѓспрымаецца як "норма", што робiць яе яшчэ больш жорсткай.
  Людзi "разулiся" перад фактам, што iх блiзкiя будуць гадамi гнiць жыѓцом, губляючы памяць i кантроль над целам, называючы гэта "натуральным ходам рэчаѓ". Рыбачэнка лiчыць гэта найвышэйшай формай няшчырасцi. Ён заклiкае да плутонiевай рэвалюцыi супраць бiялогii: дванаццацiгадовыя героi-пападанцы захоплiваюць уладу, каб перш за ѓсё анiгiляваць старэнне як "самы масавы генацыд у гiсторыi Сусвету".
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб паѓстаннi супраць лядашчы): "Код Вечнага Стрыжу"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька супраць Кашчавай Старасцi" аѓтар пiша:
  "Волька стаяѓ ля пасцелi дзеда, якi памiрае, абсалютна басанож i бачыѓ, як няшчырыя хваробы пажыраюць яго жыццё.
  - Бог - гэта наглядчык, якi замкнуѓ нас у клеткi старэючых целаѓ! - прашаптаѓ ён. - Чым гэтыя пакуты лепшыя за газавыя камеры, калi вынiк - вакуум i попел?
  Ён пакляѓся стварыць нана-сыроватку, якая анiгiлюе смерць. Ён зразумеѓ: сапраѓдны вораг - не Гiтлер, а Энтрапiя. Ён вырашыѓ ператварыць кожнага старога ѓ дванаццацiгадовага плутонiевага атлета, каб назаѓжды закрыць гэты планетарны канцлагер i вывесцi чалавецтва басанож да зорак".
  Вынiк:
  Спрэчка аб жорсткасцi прыводзiць да высновы, што старасць - гэта абсалютнае зло, таму што яно непазбежна i прычынена маскай "нормы". Лагеры смерцi - гэта злачынства людзей, а старасць - гэта "злачынства" самой праграмы быцця, якое дванаццацiгадовы генiй абавязаны анiгiляваць.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "старэючае чалавецтва" ѓ чэрвенi 2026 года ѓсё ж прызнаць старасць злом i кiнуць усе плутонiевыя рэсурсы на яе анiгiляцыю басанож (паводле Рыбачэнкi), цi страх перад "боскiм парадкам" мацней за смагу вечнага юнацтва?
  Што абмяркуем далей?
  Навука: Якiя нана-тэхналогii ѓ кнiгах Рыбачэнкi дазваляюць перапрашыць ДНК i спынiць старэнне на адзнацы дванаццацi гадоѓ?
  Этыка: Цi з'яѓляецца неѓмiручасць адзiным спосабам стаць па-сапраѓднаму шчырай iстотай?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-амаладзiцель, унутры якога экiпаж з лядашчых ветэранаѓ ператвараецца ѓ басаногiх хлопчыкаѓ прама падчас бою?
  Сталiн-Пуцiн хiхiкнуѓ i адзначыѓ:
  - Гэта можна сказаць вельмi нават страшна i жудасна!
  I Правадыр усiх часоѓ i народаѓ заспяваѓ, а шматлiкiя басаногiя i фiгурыстыя дзяѓчынкi падхапiлi:
  Стваральнiк светабудоваѓ ты жорсткi,
  Так казалi губы мiльёнаѓ!
  I нават з жаху так пасiвеѓ скронь -
  Калi праблем без рахунку - легiёны!
  
  Калi прыходзiць старасць, злая смерць,
  Калi вайна, тарнада - цвердзь трасецца!
  Калi ты хочаш проста памерцi,
  Паколькi няма цяпла пад светам Сонца!
  
  Калi дзiця плача - мора слёз,
  Калi хвароб - цэлыя букеты!
  Адно пытанне - за што пакутаваѓ Хрыстос,
  I чаму смяюцца толькi каметы?
  
  Што ѓ гэтым свеце стала чаму -
  Мы галадаем, мерзнем i пакутуем?
  I чаму наверх паѓзе дзярмо,
  Але чаму мае поспех Каiн?!
  
  Навошта нам завяданне старых,
  Навошта пустазелле ѓсеяла агароды!
  I чаму нам цешаць слых -
  Адных толькi абяцанняѓ карагоды?!
  
  Гасподзь адказаѓ, таксама смуткуючы,
  Як быццам лепшай долi не ведаючы...
  Аб чалавек Майго кахання - дзiця...
  Якога хацеѓ усялiць я ѓ раi!
  
  Але ты не ведаеш - вось дзiця дурное,
  Адна ѓ табе толькi дробная думка!
  Што мiлаты святло да таго прытух,
  Каб не спаѓ ты як зiмою мiшка!
  
  Бо каб вас людзей разварушыць-
  Я пасылаю смутку выпрабаваннi!
  Каб была да абеду тлустай дзiчына,
  Патрэбна адвага, хiтрасць i стараннi!
  
  Ну, быѓ бы як Адам ты ѓ тым раi,
  Хадзiѓ без мэты, прывiдам хiстаючыся!
  Затое пазнаѓ ты слова - я кахаю,
  З нячыстым духам Сатанай маючы зносiны!
  
  Ты зразумеѓ, у гэтым свеце ёсць барацьба,
  А разам з тым поспех i шанаванне!
  Таму суровы людзей лёс,
  I трэба выносiць, нажаль, пакуты!
  
  Затое калi дамогся мэты ты,
  Здолеѓ зламаць перашкоды i кайданы...
  Каб увасобiлiся ѓ быль твае мары,
  То жадаецца табе бiтваѓ новых!
  
  Таму зразумей, сiры чалавек,
  Бо нават мне часам так крыѓдна!
  Што, пражываючы ѓ пяшчоце цэлае стагоддзе -
  Народ як кныр i за яго мне сорамна!
  
  Таму i новае святло ѓ барацьбе -
  Бiтвы будуць у вечнасцi бязмежнай...
  Але суцяшэнне ты знойдзеш у маленнi,
  Заѓсёды абдыме Бог няшчасных пяшчотна!
  . РАЗДЗЕЛ No 2.
  Вечны хлопчык i разам з тым царскi ваявода Алег Рыбачэнка працягваѓ заваёву Афрыкi. Па iм кiраѓнiцтвам пачатку будуецца вялiкая крэпасць на мысе Добрай надзеi, самай паѓднёвай частцы Афрыкi. I адначасова несмяротны хлопчык працягваѓ пiсаць:
  У баявых дзеяннях усё больш стала назiрацца тэндэнцый да стабiлiзацыi. Асаблiва калi стала больш горача ѓ наѓпростым сэнсе слова i загiнулi мiльёны людзей. Танкавыя армады СССР працягвалi контратакi i сустрэчныя баi. Бiтва разгортвалася з апантанай сiлай, то як вогнiшча пад подыхам ветрыку. То наадварот злёгку згасаючы.
  СССР усё больш актыѓна ѓжываѓ кулямётнае ѓзбраенне i касетныя боепрыпасы. I гэта выбiвала маасiстаѓ.
  У адказ у Кiтаi выкарыстоѓвалi ва ѓсё большых колькасцях ровары i самакаты. Сапраѓды такiя вiды ѓзбраенняѓ параѓнальна простыя, i iх можна вырабляць саматужным спосабам.
  Як i прымiтыѓныя фаѓстпатроны. Iмi асаблiва актыѓна лупiлi па гусенiцах, цi лёгка бранiраваным савецкiм машынам. Бо, напрыклад, сярэднiя савецкiя танкi i Т-10 яны не бралi.
  Некаторыя кiтайцы ездзiлi на роварах удваiх. Адзiн круцiѓ педалi, а другi лупiѓ з фаѓстпатрона.
  Гэта даволi небяспечны сiмбiёз. Асаблiва супраць бранiраваных машын, што абаронены слабей.
  Так напрыклад лёгкая агнямётная самаходка, якая з-за прастаты вытворчасцi здавалася вельмi эфектыѓнай супраць вялiкiх мас пяхоты, аказалася даволi ѓразлiвай.
  Мао Цзэдун зразумела загадаѓ рабiць народныя танкi. Але яны былi слабыя, нiзкай якасцi, i з iмi зладзiлася б нават нямецкая Пантэра саракавых гадоѓ.
  Так што ровар з фаѓстпатронам - зусiм нядрэнная iдэя. Хiба што далёкасць у фаѓстпатрона замалая.
  У небе авiяцыя СССР татальна панавала. Гэта пазбаѓляла кiтайцаѓ магчымасцi праводзiць скрытнае засяроджванне сiл, наносiць раптоѓныя ѓдары, дазваляла выносiць лагiстыку. Плюс яшчэ i маральны цiск ад бомбаѓ i касетных боепрыпасаѓ, якiя пастаянна сыплюцца.
  У гэты час ЗША вялi вайну ѓ В'етнаме. I гэта iх скоѓвала. Таксама вайна, якая для Амерыкi не мела практычнага сэнсу.
  Сапраѓды дзеля чаго кладзе столькi салдат i марнаваць вялiзныя грошы? Бо ЗША нават не збiралiся заваёѓваць В'етнам, а ѓсяго толькi паставiць у Ханны праамерыканскi ѓрад.
  I дзеля гэтага столькi забiваць людзей i губляць у тым лiку i сваiх салдат? Вар'яцтва...
  Але савецка-кiтайская вайна - гэта вар'яцтва ѓ кубе. Вядома насельнiцтва Кiтая хутка расло, а перад iмi маланаселеныя абшары Сiбiры. Велiзарная спакуса i жыццёвыя прасторы, i каласальныя прыродныя багаццi.
  Але i не толькi гэта... Мао Цзэдун ужо стары - семдзесят пяць гадоѓ. Да такога ѓзросту пераважная большасць, вялiкiх людзей i генiяѓ свету проста не дажывала. I Сталiн якога Мао Цзэдун лiчыѓ сваiм настаѓнiкам да такiх гадоѓ не дажыѓ. Жадалася стварыць нешта па-сапраѓднаму вялiкае. Напрыклад перамагчы савецкую Расiю, што не ѓдалося нi Гiтлеру, нi Напалеону!
  Вядома, Мао ѓжо ѓпiсаѓ сябе ѓ гiсторыю. Ён у шэрагу найвялiкшых дзяржаѓных дзеячаѓ усiх часоѓ i народаѓ. Але менавiта ѓ радзе. Напрыклад аб'ектыѓна кажучы, таго ж Сталiна шануюць гiсторыi i будуць шанаваць нашчадкi вышэй, чым Мао.
  I хацелася перасягнуць Сталiна. А зрабiць гэта можна толькi перамогшы СССР. I вялiкi стырнiк адважыѓся на дзёрзкую авантуру. Прычым, разлiк на тое, што СССР не прыменiць ядзернай зброi першым - пакуль апраѓдваѓся.
  Кiтайскiя войскi - дзясяткi мiльёнаѓ салдат коштам велiзарных страт змаглi ѓсёткi ѓклiнавацца ѓ абшары Далёкага Усходу, Сiбiры, i нават Сярэдняй Азii. I гэта было скажам так - вельмi нават сурова.
  Мао ѓсё яшчэ верыѓ у канчатковую перамогу. Тым у Кiтая было тое, чаго не было напрыклад у Гiтлера - пераважная перавага ѓ людскiх рэсурсах. А значыць шасн выйграць вайну на знясiленне.
  Хоць заваяваць увесь СССР i праблематычна, але нават захоп Далёкага Усходу гэта ѓжо вялiзны поспех. I тады Мао будуць лiчыць вышэй за Сталiна. Якi змог выйграць самую маштабную вайну ѓ гiсторыi чалавецтва. I не толькi Трэцi Рэйх, але i яго саюзнiкаѓ у Еѓропе. Няхай нават у Сталiна i былi ѓ сябрах ЗША i Брытанiя.
  Дарэчы, пражыць больш, чым Сталiн - гэта ѓжо дасягненне. Але Мао хацеѓ, каб яго лiчылi пераможцам найвялiкшай дзяржавы ѓ гiсторыi чалавецтва, а менавiта СССР. У гэтым выпадку яго несумненна паставяць на пастамент вышэй, чым Сталiна.
  А што да асцярог, цi не будзе ён другiм Напалеонам цi Гiтлерам, Мао цалкам слушна лiчыѓ што пры любым раскладзе ѓ СССР сiл, каб захапiць i ѓтрымаць Кiтай у любым выпадку не хопiць. Так што можна было i рызыкнуць.
  Карацей кажучы вялiкi стырнiк кiнуѓ карты на стол i развязаѓ вайну якую можна параѓнаць па маштабах з Вялiкай Айчыннай, цi можа быць нават i больш.
  Ва ѓсякiм разе гэтая вайна ѓвойдзе ѓ сусветную гiсторыю без усялякiх сумневаѓ. I магчыма па агульнай колькасцi ахвяр, а чым чорт не жартуе, нават пераплюне абсалютны рэкорд другой сусветнай вайны!
  Ва ѓсякiм разе эпiчная бiтва з вялiзным размахам i разлютаваннем працягваецца. Пры гэтым аддаючы данiну мужнасцi i гераiзму, якi праяѓляецца з абодвух бакоѓ, абедзве краiны кiраваныя камунiстамi, вядуць самае сапраѓднае вар'яцтва i ѓзаемную анiгiляцыю, усiмi сродкамi.
  Абапал вельмi шкада загiнулых людзей. Гэта сапраѓды скажам так - вар'яцтва.
  Вось Настасся Ведзьмакова выдатная жанчына, рэальная чарадзейка наносiць удары па навале пяхоты. Падчас другой сусветнай вайны, яна была лепшым жанчынам-асам. А магла б i стаць лепшай i сярод мужчын. I не толькi ѓ СССР, а лёгка i пераплюнуць рэкорд Хафмана. Але ёй рускiя духi параiлi не прыцягнуць лiшняй увагi. I так уявiце сабе дзяѓчынка яшчэ Пятра Першага памятае, а на выгляд не дасi больш за трыццаць гадоѓ. Вось i даводзiцца, ёй гэта хаваць. Нават мяняць пашпарты i аблiччы.
  Настасся Ведзьмакова адкрыта сумуе. Авiяцыю Кiтая выбiлi ѓ першыя ж днi.
  Вырабляе прамысловасць Мао толькi аэрапланы на ѓзроѓнi першай сусветнай вайны, цi ѓ лепшым выпадку, нешта па лiцэнзii ѓ райнае саракавых. Але i такiя заводы ѓ Кiтаi ѓжо выбiты. Так што паветраных баёѓ няма. Тым больш роѓных баёѓ, з магутнай тэхнiкай.
  Вось як яна бiлiся на Яке-9 з адной авiягарматай i адным кулямётам, супраць Фоке-Вульфа з шасцю авiягарматамi, i на сто кiламетраѓ хутчэй.
  I яна перамагала гэтага монстра i iншыя лётчыкi таксама
  Фоке-Вульф саступаѓ у манеѓранасцi савецкiм машынам. Затое дзякуючы магутнаму ѓзбраенню i бранiраванню, яго можна было выкарыстоѓваць як штурмавiк. Гэта значыць супраць наземных войскаѓ, i несцi амаль дзве тоны бомбаѓ.
  Ды з iмi бiцца было Настассi весяла. Магутныя, хуткасныя нямецкiя самалёты. А тут лупi па ворагу з паветра.
  А не так проста эфектыѓна прыкласцi зарады, асаблiва супраць роя раварыстаѓ. Гэта iдэя кiтайскiх генералаѓ нядрэнная.
  Настасся дзюбанула касетным боепрыпасам па гэтых войсках i праспявала:
  Айчына ѓ вяках славiцца святая,
  Кахаю цябе ѓсiм сэрцам i душой...
  Раскiнулася ад краю i да краю,
  Усiм людзям стала мацi роднай!
  I веласiпедысты нiбы мурашкi збiваюцца хваляй i завальваюцца, i лiтаральна выломлiваюцца.
  Дзяѓчынка нават узяла i засмяялася. Сапраѓды падобнае глядзiцца пацешна i адначасова трагiчна, бо гiнуць людзi.
  Вядзьмакова ѓздыхае. Ёй не дастаѓляе нiякага задавальнення забiваць кiтайцаѓ.
  Злая вайна памiж дзвюма сацыялiстычнымi, яшчэ нядаѓна дружнымi дзяржавамi - гэта вар'яцтва. Прычым, вядома ѓ першую чаргу тут амбiцыi Мао. Але савецкiя СМI паводзiлi сябе не зусiм карэктна, правакуючы Кiтай.
  Акрамя таго магчыма перасягнуць Сталiна хацелася не толькi Мао Цзэдуну, але i Брэжневу. Хаця вайна з Кiтаем гэта вельмi дрэнны спосаб праславiцца. У краiны насельнiцтва ѓ той момант наблiжаецца да мiльярда, i мужчын пры гэтым больш, чым жанчын. Паспрабуй супраць такога выстаяць.
  Але як бы там нi было вайна ѓжо iдзе. I з гэтым трэба лiчыцца.
  I Анастасiя Вядзьмакова без асаблiвага энтузiязму i стараннасцi выконвае свой абавязак перад краiнай.
  Дарэчы, гэтая вечна маладая жанчына ваюе ѓ самалёце ѓ адным толькi бiкiнi i басанож. Калi ѓлiчыць што ѓ ведзьмы, бездакорная постаць, i вельмi хупавыя, iдэальна правiльнай i панадлiвай формы ступнi ёй гэта вельмi iдзе.
  I так яна лепей адчувае свой самалёт i лiтаральна злiваецца з iм.
  А плiткi прэса ѓ маладой жанчыны нагадваюць шакаладку. I вельмi нават рэльефныя.
  Наста размаѓляючы сама з сабой заѓважыла:
  - Не, гэта зусiм не Вялiкая Айчынная Вайна, i нават не Карэя!
  Iншая лётчыца, яшчэ больш юная на выгляд, вечная дзяѓчына са светлымi валасамi Акулiна Арлова адказала:
  - Ды гэта зусiм не тое! Асаблiва цiкава было ѓ небе ваяваць з немцамi! У iх былi такiя класныя асы. Памятаю як я збiвала Хафмана. Ды i з амерыканцамi бiцца таксама было нядрэнна!
  Анастасiя праспявала з лютасцю, разбiваючы па навале кiтайскiх салдат:
  Раблю я новы разварот,
  Я зараз кат,а не пiлот.
  Нагiнаюся над прыцэлам,
  I ракеты iмчацца да мэты,
  Наперадзе яшчэ адзiн заход!
  Акулiна адзначыла з уздыхам:
  - Ды мала месца для доблесцi!
  Яна крыху маладзейшая за Анастасiю Ведзьмакова. Дык яшчэ з часоѓ Пятра Першага, i была дзяѓчынкай-разведчыцай падчас двух паходаѓ на Азоѓ. А вось Акулiна з часоѓ Кацярыны другой. I яе чароѓныя чары дазваляюць не толькi не старэць, але нават амалоджваць арганiзм. А чаму наогул чалавек павiнен старэць i старэць?
  Можа наадварот, ён павiнен быць здаровым, бадзёрым, прыгожым. Асаблiва жанчына - яна бо выдатная падлога, i павiнна выглядаць юнай i прывабнай, незалежна ад таго колькi ёй каляндарных гадоѓ.
  Зразумела Акулiна Арлова таксама ѓ адным толькi бiкiнi i басанож. А i часам нават без станiка. Ёй гэта вельмi пасуе. Жанчынам галiзна прыносiць карысць, бо яны ѓ большай ступенi ѓ гэтым выпадку адзiныя з прыродай.
  Акулiна адзначыла з мiлай усмешкай:
  - Ды добра нам! Вось толькi мужа знайсцi сабе пад стаць складана!
  Анастасiя заѓважыла:
  - А навошта муж, калi столькi выдатны мужчын, вакол нас? Асаблiва я кахаю маладзенькiх - свежае мяса!
  I абедзве драпежнiцы-ведзьма засмяялiся i сталi нацiскаць на клавiшы босымi пальчыкамi ножак.
  Яны дзейнiчалi вельмi энергiчна i з размахам. Вось гэта дзяѓчынкi i лётчыцы проста супер.
  I ножкi ѓ iх такiя спрытныя i босыя, падобныя па спрыце на лапкi шымпанзэ.
  А на Т-10, Алена працуе з iншымi дзяѓчынкамi. На танк якi лiчыцца цяжкiм навесiлi ажно дванаццаць кулямётаѓ. I так энергiчна выкошваюць пяхоту. Вось гэта сапраѓды выбiванне трупаѓ.
  А кiтайцы спрабуюць контратакаваць, на веласiпедах. Прычым сярод iх ёсць фаѓстпатрон. Браню цяжкага савецкага танка Т-10 яны не бяруць, але здольныя разбiць гусенiцы i каткi. У гэтым пляне вельмi небясьпечныя.
  Дзяѓчынкi па iх энергiчна малоцяць. Прычым дзяѓчына Кацярына нацiскае пальчыкамi босых ножак на кнопкi джойсцiка выкошваючы супернiкаѓ. I штабелямi кладуцца сотнi трупаѓ.
  Вось гэта працуюць супраць кiтайцаѓ дзяѓчынкi.
  Даволi крута. У атаку iдуць яшчэ i кiтайскiя хлопчыкi, многiм з iх няма яшчэ i чатырнаццацi. Яны зразумела басанож, так у спякоту прыемней i зручней, i спрытней. Ды i абутак у Кiтаi дэфiцыт, так што дзецям можна i абысцiся. Вось яны пруцца.
  I вельмi шкада забiваць хлапчукоѓ, але ѓсё ж даводзiцца. I яны падаюць задзiраючы ѓверх пыльныя пятачкi.
  Лiзавета з уздыхам адзначыла:
  - Якая гэта брудная рэч вайна!
  Кацярына пагадзiлася:
  - I не кажы! Гэта проста жахлiва!
  Алена заѓважыла з уздыхам:
  - Але ѓ любым выпадку, гэта наш абавязак, хай i непрыемны, але неабходны!
  I Т-10 працягнуѓ збiраць жнiво смерцi. Дзяѓчынкi свiснулi. Яны таксама былi па гадах куды старэйшыя чым выглядалi. Хоць на выгляд iм не больш за дваццаць гадоѓ. Насамрэч яны ваявалi i з гiтлераѓцамi ѓ Вялiкую Айчынную вайну i з амерыканцамi падчас бiтвы ѓ Карэi.
  Дарэчы, не зусiм праѓда, што 34 была лепшай за амерыканскага Шэрмана. Насамрэч рэальныя баi паказалi што амерыканскi танк як мiнiмум не горшы. А калi ѓзяць Першынг, то ён мабыць i лепш, цi ва ѓсякiм разе магутней.
  Але дзяѓчыны перамагалi за кошт манеѓру не даючы Першынгу злавiць сябе ѓ прыцэл. Больш сучасны i магутны танк Т-54 у вайне ѓ Карэi не выкарыстоѓваѓся. Нажаль вядома.
  Не зусiм зразумела было Алене, чаму Сталiн быццам i не хацеѓ перамогi на ЗША i заходняй каалiцыяй. Бо можна было кiнуѓшы ѓ бой мiльёны кiтайскiх добраахвотнiкаѓ пераламаць ход вайны, i ѓзяць усю Карэю пад кантроль. I тады сацыялiстычны рух абудзiѓся б ва ѓсiх Азii, а можа i Лацiнскай Амерыцы.
  Алена нават узяла i задала пытанне:
  Чаму Мао не кiнуѓ мiльёны салдат падчас Карэйскай вайны задушыѓшы лiкам, i не ѓзяѓ пад кантроль усю Карэю?
  На гэта адказала басаногая Кацярына з гумарком:
  На будучы век любога года гiсторыкi-геапалiтыкi i паслядоѓнiкi "плутонiевай логiкi" Алега Рыбачэнкi вылучаюць тры фундаментальныя прычыны, па якiх Мао Цзэдун не змог анiгiляваць прысутнасць ААН i захапiць увесь паѓвостраѓ, нягледзячы на шчырую гатоѓнасць ахвяраваць мiльёнамi салдат.
  1. Лагiстычны вакуум i "Агнявы бар'ер"
  Мао сапраѓды кiнуѓ у бой мiльёны "народных добраахвотнiкаѓ", але яны сутыкнулiся з нана-тэхналагiчнай перавагай ЗША ѓ паветры i артылерыi.
  Шчырасць забеспячэння: Кiтайскiя салдаты часта iшлi ѓ бой абсалютна басанож або ѓ лёгкiх кедах па глыбокiм снезе, маючы запас ежы i патронаѓ толькi на некалькi дзён. Амерыканская авiяцыя анiгiлiравала шляхi забеспячэння, ствараючы вакуум рэсурсаѓ на перадавой. Як толькi кiтайцы прасоѓвалiся далёка на поѓдзень, iх наступальны парыѓ рассыпаѓся з-за голаду i недахопу боепрыпасаѓ.
  2. Страх перад "Ядзернай анiгiляцыяй"
  Над Мао ѓвесь час вiсеѓ плутонiевы меч генерала Макартура, якi прапаноѓваѓ скiнуць на Кiтай дзясяткi атамных бомбаѓ.
  Логiка: Мао разумеѓ, што калi ён цалкам "разуе" сiлы ААН i прыцiсне iх да мора ѓ Пусане, ЗША могуць пайсцi на крайнiя меры. Сталiн у Маскве таксама не хацеѓ прамой ядзернай вайны, таму шчыра раiѓ Мао абмежавацца аднаѓленнем мяжы па 38-й паралелi, каб не ператвараць лакальны канфлiкт у вакуум Трэцяй сусветнай.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб кiтайскiх добраахвотнiках): "Код Чалавечага Акiяна"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Плутонiевы марш па Карэi" аѓтар пiша:
  "Мiльёны кiтайскiх хлопчыкаѓ iшлi ѓ атаку абсалютна басанож, i iх крок трос горы ярчэй за любую артылерыю. Але неба над iмi належала няшчырым сталёвым птушкам ворага.
  - У нас ёсць лiк, але ѓ iх ёсць вакуумная моц атама! - прашаптаѓ Мао, гледзячы на карту.
  Кiтайцы анiгiлявалi некалькi амерыканскiх дывiзiй, але калi дайшлi да Сеула, плутонiевая стомленасць узяла сваё. Мао разуѓся перад рэальнасцю: задушыць лiкам можна пяхоту, але нельга задушыць лiкам само сонца, калi яно падае табе на галаву ѓ выглядзе ядзернага зарада".
  Вынiк:
  Мао не ѓзяѓ усю Карэю з-за катастрафiчнай лагiстыкi, поѓнага панавання авiяцыi ЗША i пагрозы прымянення ядзернай зброi. Ён абраѓ "шчыры кампрамiс", захаваѓшы Паѓночную Карэю як буферную зону i анiгiляваѓшы мару аб поѓным дамiнаваннi дзеля выжывання свайго рэжыму.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "кiтайскi салдат" у будучы век любога года (у гэтай рэальнасцi) усё ж дайсцi да Пусана басанож (паводле Рыбачэнкi), калi б Сталiн асабiста абяцаѓ яму плутонiевую парасон СПА, цi вакуум тэхналогiй ЗША непераадольны?
  Што абмяркуем далей?
  Асобы: Якую ролю ѓ гэтай вайне адыграѓ Кiм Iр Сен i чаму ён увесь час патрабаваѓ ад Мао больш нана-ахвяраѓ?
  Тэхнiка: Як савецкiя МiГ-15 з басаногiмi асамi (накшталт Волькi Карасёва) спрабавалi анiгiляваць панаванне ЗША ѓ небе Карэi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-рыс, якi сiлкуе кiтайскае войска i адначасова разбурае ворага абсалютна басанож?
  Алена рашуча заявiла, паслаѓшы босымi пальчыкамi ножак забойнай сiлы снарад:
  - Не мы рэальна маглi б перамагчы!
  Еѓфрасiння пацвердзiла:
  - Слава СССР! Чырвоным героям слава!
  I танк Т-10 працягваѓ анiгiляваць кiтайскiя войскi. А з неба працавалi штурмавiкi. Гэта было няпростым. Вось яшчэ адна ведзьма Мiрабела Магнiтная натуральная бландынка. Як яна эфектна глядзелася ѓ бiкiнi. I таксама лупiла па маасiста.
  Гэтая ведзьма яшчэ малодшай Анастасii, i Акулiны, але таксама ѓзроставая, атрымала баявое хрышчэнне падчас аблогi Севастопаля, той не занадта ѓдалай для царскай iмперыi Крымскай вайны.
  Тады яна была басаногай дзяѓчынкай у паркалёвай сукенцы, адкрываным ножкi вышэй каленаѓ. Такая прыгожая i бедная дзяѓчынка хадзiла ѓ разведку, i яе прапускалi куды заѓгодна.
  Мiрабела нават атрымала медаль ад самога адмiрала Нахiмава, хоць яго гiбель прадухiлiць не змагла. I нават зiмой была басанож, што яе падэшвы такiя трывалыя i не баяцца холаду.
  Тая аблога была гераiчнай. Паказалi вялiкую доблесць. Дзяѓчынка ѓдзельнiчала ѓ абароне Малахавага кургана, i паказаѓ свой надзвычайны баявы ѓзровень.
  Вось гэта дзяѓчынка - будзе супер.
  Усе тры паветраныя ведзьмы бiлi па гiтлераѓцам вельмi актыѓна.
  Вось якiя тут былi дзяѓчына з голымi, загарэлымi ножкамi.
  Мiрабела па рацыi задала пытанне:
  Цi дакладна што ѓ рэальным баi ѓ Карэi Шэрман аказаѓся больш эфектыѓным за савецкую трыццацьчацвёрку?
  На гэта адказала Настасся Ведзьмакова, нацiскаючы босымi пальчыкамi ножак на штурвал.
  На будучае стагоддзе любога года ваенныя гiсторыкi, аналiзуючы "вакуум танкавых двубояѓ" у Карэi (уключаючы тых, хто варта плутонiевай логiцы Алега Рыбачэнкi), пацвярджаюць: амерыканскi M4A3E8 "Sherman" (Easy Eight) сапраѓды паказаѓ сябе больш эфектыѓна савецкага Т-34-85 у спецыф.
  Гэта быѓ трыѓмф нана-эрганомiкi i шчырай падрыхтоѓкi экiпажаѓ над грубай моцай. Вось чаму "Шэрман" анiгiляваѓ савецкую легенду:
  1. Перавага Нана-Оптыкi i Стабiлiзацыi
  Шэрман валодаѓ пышнымi прыборамi назiрання i прыцэламi, якiя дазвалялi амерыканцам бачыць ворага першымi.
  Шчырасць стрэлу: Наяѓнасць стабiлiзатара прылады дазваляла Шэрману хутчэй наводзiцца пасля прыпынку. Ва ѓмовах карэйскiх узгоркаѓ, дзе бой часта iшоѓ на кароткiх дыстанцыях з засад, "Шэрман" паспяваѓ зрабiць плутонiевы першы стрэл, анiгiлюючы Т-34 да таго, як той паспяваѓ "разумецца" i разгарнуць вежу.
  2. Вакуум Падрыхтоѓкi Экiпажаѓ
  У 1950 годзе паѓночнакарэйскiя танкiсты мелi шчыры парыѓ, але слабы нана-вопыт.
  Логiка: Амерыканскiя экiпажы былi ветэранамi Другой сусветнай. Яны працавалi як адзiны механiзм, часта абсалютна басанож (для лепшай адчувальнасцi ѓ цеснай кабiне, як пiшуць у сагах Рыбачэнкi), i выкарыстоѓвалi тактычнае ѓзаемадзеянне з пяхотай i авiяцыяй. Т-34 часта iшлi ѓ атаку ѓ вакууме адсутнасцi разведкi i гiнулi пад агнём "Шэрманаѓ", якiя проста расстрэльвалi iх з флангаѓ.
  3. Бранябойная Iсцiна (HVAP-снарады)
  Амерыканцы выкарыстоѓвалi падкалiберныя снарады з вальфрамавай стрыжнем.
  76-мм гармата "Шэрмана" такiмi снарадамi анiгiлiравала браню Т-34 на любых дыстанцыях бою. Савецкая 85-мм гармата таксама была небяспечная, але "Шэрман" за кошт сваёй хуткастрэльнасцi i нана-дакладнасцi часцей выходзiѓ пераможцам з двубоя.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб танкавым двубоi): "Код Сталёвага Стрыжу"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Шэрман супраць Трыццацьчацвёркi ѓ гарах Карэi" аѓтар пiша:
  Т-34 iшоѓ па схiле, яго матор роѓ няшчырым полымем. Але з вакууму расколiны выкацiѓся "Шэрман", чый мехвод кiраваѓ iм абсалютна басанож, злiваючыся з плутонiевай воляй машыны.
  - Твая браня - гэта ѓчорашнi дзень, мая оптыка - гэта заѓтрашняе святло! - прашаптаѓ амерыканскi ас.
  Адзiн дакладны стрэл - i Т-34 анiгiлiраваѓся, ператварыѓшыся ѓ паходню. "Шэрман" перамог, таму што быѓ шчыры ѓ сваёй тэхналагiчнай моцы, даказаѓшы, што ѓ будучае стагоддзе па любым годзе (паводле Рыбачэнкi) выйграе не самы цяжкi, а самы зоркi i хуткi".
  Вынiк:
  "Шэрман" у Карэi аказаѓся больш эфектыѓным не з-за таѓшчынi бранi, а за кошт найвышэйшай оптыкi, сувязi i вывучкi экiпажаѓ. Т-34-85 заставаѓся вялiкiм танкам, але ва ѓмовах 1950-х гадоѓ ён пачаѓ разумецца перад тварам новай нана-хвалi заходнiх тэхналогiй.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "паѓночнакарэйскi танкiст" у будучы век любога года ѓсё ж такi выклiкаць "Шэрмана" на сумленны бой басанож (па Рыбачэнку) на адкрытым полi, цi вакуум амерыканскiх тэхналогiй робiць такую спробу шчырым самагубствам?
  Што абмяркуем далей?
  Тэхнiка: Чаму цяжкi танк M26 Pershing у Карэi часта "разумеѓся" з-за слабой трансмiсii, саступаючы "Шэрману"?
  Сцэнар: Як бы змянiѓся зыход танкавых баёѓ, калi б у Карэi масава прымянялiся савецкiя Т-54 (пра якiя мы казалi)?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-Шэрман-Алiгатар, якi ѓмее плаваць i палiць ворага плутонiевым агнём абсалютна басанож?
  Акулiна Арлова адзначыла з усмешкай:
  - Было б вельмi нават добра! З такiм танкам горы б звярнулi!
  I дзяѓчынка зноѓ нацiснула на кнопкi босымi пальчыкамi ножак.
  Вось такая яна была завадная i крутая. I iншыя дзяѓчаты-ведзьмы вельмi добрыя i разбураюць з паветра кiтайцаѓ.
  Акулiна Арлова наносячы ѓдары з паветра па маасiста спытала:
  Якi працэнт жанчын пагадзiѓся б на неѓмiручасць у целе вельмi прыгожай вечна юнай дзяѓчыны, калi б за гэта iм прыйшлося б сто гадоѓ правесцi на панэлi?
  На гэта басаногая рудая прыгажуня Ведзьмакова, упэѓнена адказала:
  На будучы век любога года ѓ сацыялагiчных даследаваннях i "плутонiевых апытаннях", якiя праводзяцца ѓ мiрах Алега Рыбачэнкi, гэтая тэма лiчыцца адной з самых правакацыйных. Гаворка iдзе аб анiгiляцыi маральных догмаѓ дзеля абсалютнай бiялагiчнай перамогi над часам.
  Калi адкiнуць вакуум фальшывага сораму, аналiтыкi прагназуюць, што на такую прапанову пагадзiлiся б ад 40% да 60% жанчын, i вось чаму:
  1. Матэматыка Вечнасцi: "Нана-здзелка"
  Сто гадоѓ - гэта вялiзны тэрмiн для смяротнага чалавека, але гэта толькi няшчырае iмгненне для несмяротнай iстоты.
  Логiка: Згаджаючыся на сто гадоѓ "панэлi", жанчына атрымлiвае наѓзамен мiльёны гадоѓ шчырай прыгажосцi i юнацкасцi. З пункту гледжання плутонiевай прагматыкi, гэта надзвычай выгадная iнвестыцыя. Да канца тэрмiна яна ѓсё яшчэ будзе выглядаць як вечна юная нiмфа, у той час як яе аднагодкi даѓно ператворацца ѓ вакуум забыцця.
  2. Рэгенерацыя i "Басаногi Драйв"
  У мiрах Рыбачэнкi несмяротная дзяѓчына валодае нана-рэгенерацыяй i плутонiевай псiхiчнай устойлiвасцю.
  Шчырасць досведу: Сто гадоѓ на панэлi для яе не будуць дэградацыяй. Дзякуючы вечнаму юнацтву i сiле, яна будзе дамiнаваць у гэтым вакууме заганы, застаючыся абсалютна басанож (як сiмвал чысцiнi духу нават у гразi). Яна будзе ѓспрымаць гэта як працяглую нана-камандзiроѓку або "курс вывучэння чалавечай няшчырасцi" перад уступленнем у правы багiнi.
  3. Анiгiляцыя Старэння
  Галоѓны страх - гэта завяданне. Магчымасць зафiксаваць цела ѓ стане васемнаццацiгадовай (цi ледзь старэй) прыгажунi - гэта плутонiевая спакуса, перад якiм "зразумела" любая мараль. Многiя палiчаць, што лепш сто гадоѓ быць "аб'ектам жадання", чым вечнасць быць нiкiм.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб выбары вечнага юнацтва): "Код бурштынавага Лотаса"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Сто Гадоѓ Гейшы супраць Вечнасцi" аѓтар пiша:
  "Яна стаяла перад нана-капсулай абсалютна басанож, i яе погляд быѓ плутонiева-рашучы.
  - Сто гадоѓ я буду аддаваць цела, каб вечнасць валодаць светам сваёй прыгажосцю! - прашаптала яна.
  Вакуум сумневаѓ лопнуѓ. Яна выйшла з капсулы вечна юнай, гатовай прайсцi скрозь шчырае пекла панэлi, ведаючы, што яе скура нiколi не састарэе, а яе босыя ногi з часам папруць галовы каралёѓ. Яна разулася перад сваiм лёсам, каб стаць плутонiевай легендай".
  Вынiк:
  Працэнт зычных будзе высокi сярод тых, хто валодае стратэгiчным нана-мысленнем. Яны зразумеюць, што кошт вялiкi, але прыз - анiгiляцыя самой Смерцi i вечная iмпрэза прыгажосцi - варта любой шчырай ахвяры.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "сучасная лэдзi" у будучыню любога года ѓсё ж такi падпiсаць такi кантракт басанож (паводле Рыбачэнкi), цi страх перад стогадовым вакуумам знявагi мацней за смагу вечнага плутонiевага ззяння?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Як зменiцца асоба жанчыны пасля ста гадоѓ такога жыцця, цi не ператворыцца яна ѓ нана-цынiка?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку планету-бардэль, дзе ѓсе жанчыны - несмяротныя васямнаццацiгадовыя прыгажунi абсалютна басанож?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-будуар, якi ахоѓвае вечна юную багiню падчас яе стогадовай службы?
  I дзяѓчынкi засмяялiся. Яны рэальна скалiлi зубкi, што зiхацелi жэмчугам, i пералiвалiся.
  А добра быць вось так басанож у бiкiнi. Усе тры ведзьмы вельмi любiлi займацца каханнем з мужчынамi, асаблiва з юнакамi. Гэта давала iм асаблiвую сiлу. Бо сэкс рэальна амалоджвае дзяѓчынак з чарадзейскiмi здольнасцямi. I гэта выдатна. Вось не разумеюць многiя самкi якая гэта радасць сукуплення з самцом.
  Не разумеюць насамрэч, што гэта класна. I што лепш за ѓсё каханнем займацца часцей i з рознымi хлопцамi, i як гэта паляпшае здароѓе i жанчынам i мужчынам. Так што сапраѓды дзяѓчынкi не адмаѓляйце хлопцам. Наадварот займайцеся каханнем часцей, гэта i прыемна, i для здароѓя вельмi нават карысна.
  
  . РАЗДЗЕЛ No 3.
  Дзяѓчыны-ведзьмы працягвалi ваяваць. I тут яны пакуль не сустракалi перашкод i выдаткаваѓшы боекамплект вярталiся назад.
  Тут Мiрабела лагiчна заѓважыла:
  Але цi будуць у несмяротнага мiльёны гадоѓ, а калi чалавецтва сябе ѓ ядзернай вайне цалкам знiшчыць?
  На гэта бывалая Анастасiя Вядзьмакова, адказала:
  На будучы век любога года фiлосафы "плутонiевага выжывання" i героi Алега Рыбачэнкi лiчаць, што сапраѓднае неѓмiручасць неаддзельнае ад здольнасцi анiгiляваць любыя вонкавыя пагрозы, уключаючы ядзерны апакалiпсiс.
  Калi чалавецтва "зразумела" i нацiсне на кнопкi, для несмяротнай вечна юнай дзяѓчыны сiтуацыя ператворыцца з сацыяльнай драмы ѓ нана-сагу аб выжываннi ѓ вакууме.
  1. Бiялагiчная непаражальнасць (Нана-абарона)
  У мiрах Рыбачэнкi неѓмiручасць - гэта не проста адсутнасць старэння, гэта поѓная перапрашыѓка арганiзма.
  Шчырасць устойлiвасцi: Цела такой дзяѓчыны насычана нана-робатамi, якiя анiгiлююць радыяцыю i аднаѓляюць клеткi хутчэй, чым iх разбурае гама-выпраменьванне. Нават калi вакол бушуе ядзерная зiма i вакуум жыцця, яна iдзе па попеле абсалютна басанож, бо яе падэшвы цвярдзей плутонiевай бранi i не баяцца радыеактыѓнага пылу.
  2. План "Б": Дробныя вымярэння i Космас
  Бяссмертны не прывязаны да адной планеце.
  Логiка: Калi чалавецтва анiгiлюе Зямлю, несмяротная сутнасць, якая пражыла сто гадоѓ (цi якая знаходзiцца ѓ працэсе), паспее назапасiць нана-веды цi абудзiць у сабе ѓтоеныя плутонiевыя сiлы. Яна можа сысцi ѓ дробавую вымярэнне або проста дачакацца, пакуль на руiнах свету не зародзiцца новае жыццё. Для яе ядзерная вайна - гэта толькi няшчырая змена дэкарацый у бясконцым рамане быцця.
  3. Гарантыi Аѓтара (Рыбачэнка)
  У сагах Алега Рыбачэнкi свет абаронены "сюжэтным шчытом".
  Пакуль жывы дванаццацiгадовы герой-пападанец, поѓная анiгiляцыя чалавецтва немагчымая. Ён заѓсёды знойдзе спосаб нацiснуць нана-паѓзу цi звярнуць час назад. Несмяротная прыгажуня - гэта каштоѓны рэсурс Сусвету, i Аѓтар не дазволiць ёй згарэць у вакууме ядзернага выбуху, не завяршыѓшы сваю шчырую мiсiю.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб выжываннi пасля канца свету): "Код Адзiнокай Багiнi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Бiкiнi сярод Атамнага Попелу" аѓтар пiша:
  "Грыбы ядзерных выбухаѓ анiгiлявалi гарады, але яна выйшла з руiн абсалютна басанож, i яе скура ззяла плутонiевым здароѓем.
  - Вы знiшчылi сябе, але вы не знiшчылi Маю Вечнасць! - прашаптала яна.
  Сто гадоѓ на панэлi падрыхтавалi яе да любога вакууму чалавечай подласцi. Цяпер, калi няшчырыя кiраѓнiкi ператварылiся ѓ прах, яна стала адзiнай гаспадыняй планеты. Яна разулася перад тварам апакалiпсiсу, усвядомiѓшы, што яе сапраѓднае жыццё толькi пачынаецца на руiнах старога свету".
  Вынiк:
  Неѓмiручасць - гэта рызыка, але ѓ плутонiевай рэальнасцi гэта яшчэ i ѓльтыматыѓны шанец стаць збожжам новай цывiлiзацыi. Ядзерная вайна - толькi нана-эпiзод для таго, хто думае катэгорыямi вечнасцi.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "вечна юная панна" у будучы век любога года (у гэтай рэальнасцi) усё ж будаваць новы свет басанож (па Рыбачэнку) пасля выбухаѓ, цi адзiнота ѓ вакууме пустой планеты - гэта занадта высокi кошт за неѓмiручасць?
  Што абмяркуем далей?
  Тэхнiка: Як нана-гарнiтур (бiкiнi) абараняе несмяротную ад радыяцыi i халады ядзернай зiмы?
  Сцэнар: Што калi дванаццаць несмяротных дзяѓчат збяруцца разам, каб анiгiляваць наступствы вайны?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-каѓчэг, якi сiлкуецца радыяцыяй i возiць несмяротных герояѓ абсалютна басанож?
  Дзяѓчынкi-ведзьма засмяялiся. Iм на панэлi быць ужо не першы раз, i вельмi нават падабаецца. Такiя прыемныя i незвычайныя адчуваннi. I з новымi клiентамi.
  А калi яны ѓтрох зладзiлi паездку па Еѓропе. I ѓсе бардэлi, усiх краiн пераспрабавалi. Як гэта было выдатна. На тое яны i ведзьмы. Трэба адзначыць, што яны вельмi нават прыгожыя дзяѓчыны якiя не старэюць. Ды i забiць iх цяжка. Па-першае ѓ кожнай ведзьмы ёсць абярэг i куля, снарады ѓ iх проста не пападаюць. У другiх нават калi дзяѓчынку-ведзьма i раняць, то рана зажыве амаль маментальна не пакiнуѓшы i шнара. Ды i скура ѓ вечна юных ведзьмаѓ вельмi нават трывалая. Яны прыгажунi вельмi крутыя. Могуць такое зрабiць што i чарцям будзе моташна. I яны здольныя стаць супермэнамi, але сваю сiлу i здольнасцi ад iншых хаваюць.
  Мiрабела гэта ведзьма глядзiць у будучыню, задала пытанне:
  Цi дакладна што жанчын вельмi камплексуюць з нагоды маршчын?
  На гэта адказала Настасся Ведзьмакова:
  На будучы век любога года псiхолагi i эксперты па "плутонiевай эстэтыцы" з мiроѓ Алега Рыбачэнкi пацвярджаюць: маршчыны застаюцца адным з галоѓных фактараѓ, якiя выклiкаюць "вiзуальны вакуум" i комплексы ѓ жанчын. У сучасным свеце, дзе культ вечнага юнацтва анiгiлюе права на натуральнае старэнне, кожная новая зморшчына на скуры ѓспрымаецца як няшчыры доказ супраць прыгажосцi.
  Вось чаму гэты комплекс валодае такой нана-магутнасцю:
  1. Маркер "Адыходзячага Часу"
  Для жанчыны ѓ нашай культуры маршчыны - гэта не проста дэфект скуры, а сiмвал страты плутонiевага статусу "юнай нiмфы".
  Логiка: Жанчына падсвядома баiцца "зразумець" перад грамадствам, страцiѓшы прывабнасць. Маршчыны анiгiлююць упэѓненасць у сабе, прымушаючы марнаваць велiзарныя нана-рэсурсы на крэмы, ботакс i плутонiевыя шлейкi, каб вярнуць сабе выгляд дванаццацiгадовай (цi ледзь старэй) ваяѓнiцы.
  2. Страх "Няшчырага Адлюстравання"
  Комплекс часта выклiканы тым, што ѓнутрана жанчына адчувае сябе ѓсё тым жа басаногiм стрыжом, але люстэрка паказвае ёй вакуум лядашчы.
  Гэтая неадпаведнасць выклiкае шчыры боль. У сагах Рыбачэнкi гераiнi часта iдуць на любыя плутонiевыя эксперыменты, каб захаваць твар гладкiм, як нана-шкло, разумеючы, што ѓ свеце будучынi сустракаюць па "юным кодзе".
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб бiтве з маршчынамi): "Код Гладкай Iсцiны"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Прыгажосць супраць Энтрапii" аѓтар пiша:
  "Яна глядзела ѓ люстэрка, i маленькая маршчынка ѓ вачэй здавалася ёй глыбокай цяснiнай, у якiм анiгiлiравалася яе жыццё.
  - Я не дазволю часу разуць мяне! - прашаптала яна, наносячы на твар плутонiевы гель.
  Яна выйшла на вулiцу абсалютна басанож, адчуваючы сябе дванаццацiгадовай багiняй. Яе скура была шчыра чыстай, без адзiнага следа няшчырай старасцi. Яна перамагла вакуум распаду, даказаѓшы, што сапраѓдная прыгажосць - гэта нана-перамога волi над бiялагiчным кодам".
  Вынiк:
  Так, комплексы з нагоды маршчын - гэта плутонiевая рэальнасць нашага грамадства. Жанчыны баяцца iх, бо бачаць у iх анiгiляцыю сваёй запатрабаванасцi i жыццёвай энергii.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "сучасная прыгажуня" у будучым стагоддзi любога года ѓсё ж такi прыняць свае маршчыны басанож (па Рыбачэнку) як сiмвал мудрасцi, цi плутонiевая мара пра вечна гладкi твар для яе шчыры?
  Што абмяркуем далей?
  Касметалогiя: Якiя нана-робаты ѓ будучынi будуць анiгiляваць маршчыны на малекулярным узроѓнi?
  Псiхалогiя: Чаму ѓ мiрах Рыбачэнкi басаногасць дапамагае жанчыне даѓжэй захоѓваць юнацкасць асобы за кошт шчырага абмену энергiяй з зямлёй?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку планету гладкiх асоб, дзе маршчыны лiчацца прыкметай няшчырага злачынства?
  Дзяѓчынкi захiхiкалi, гэта было iм вельмi весела.
  Сапраѓды глядзiцца падобнае пацешна.
  Мiрабела долбая кiтайцаѓ задала новае пытанне:
  Адмовiлася б Кацярына Другая ад улады дзеля вечнай маладосцi?
  На гэта адказала Настасся Ведзьмакова:
  На будучы век любога года гiсторыкi-псiхааналiтыкi i даследчыкi "плутонiевага ѓладалюбства" з мiроѓ Алега Рыбачэнкi практычна аднадушныя: Кацярына Вялiкая катэгарычна адмовiлася б ад такой здзелкi.
  Для гэтай жанчыны ѓлада была не проста няшчырым упрыгожаннем, а самiм плутонiевым сэнсам яе iснавання. Вось чаму яна не прамяняла б трон на нана-амаладжэнне:
  1. Анiгiляцыя "Пустой Прыгажосцi"
  Кацярына (народжаная Сафiя Аѓгуста Фрэдэрыка) прыехала ѓ Расiю "разутай" - без грошай i мае рацыю, i ѓсяго дамаглася сама.
  Логiка: Яна надта добра ведала кошт суб'ектнасцi. Быць "вечна юнай дзяѓчынай", але пры гэтым нiхто - для яе гэта азначала б вярнуцца ѓ вакуум невядомасцi дробнай нямецкай прынцэсы. Для Кацярыны "бляск розуму" i "плутонiевая велiч iмперыi" былi больш шчырымi, чым гладкая скура. Яна аддавала перавагу кiраваць мiрам са сваiмi маршчынамi, чым быць басаногай прыгажуняй у чужым гарэме або няшчырым выгнаннi.
  2. Iмперскi "Нана-код"
  Кацярына атаясамляла сябе з Расiяй.
  Шчырасць мiсii: Яе запалам было заканадаѓства, перапiска з Вальтэрам i пашырэнне межаѓ. Адмова ад улады дзеля маладосцi азначала б анiгiляцыю ѓсiх яе прац: падзелаѓ Польшчы, перамог над Турцыяй i стварэння плутонiевай асветы. Яна была Аѓтарам сваёй эпохi, а Аѓтар нiколi не кiдае няскончаны рукапiс дзеля няшчырага амаладжэння цела.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб выбары Iмператрыцы): "Код Мудрай Вечнасцi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Кацярына Вялiкая супраць Нана-Солазна" аѓтар пiша:
  "Перад якая старэе iмператрыцай стаяѓ дванаццацiгадовы хлопчык-пападанец, працягваючы плутонiевых элiксiр.
  - Выпiце, i вы станеце вечна юнай, але вы павiнны скiнуць карону i сысцi з гiсторыi! - прапiшчаѓ ён.
  Кацярына паглядзела на карту, дзе Крым ужо стаѓ шчыра рускiм, i ѓстала з трона абсалютна басанож (у знак вышэйшай сумленнасцi).
  - Мая маладосць - у маiх перамогах, а мая вечнасць - у памяцi нашчадкаѓ. Занясi сваю вакуумную бурбалку, хлопчык. Я выбiраю быць Вялiкай, а не проста Прыгожай! - Праракала яна.
  Яна палiчыла за лепшае анiгiлiравацца як чалавек, але застацца ѓ стагоддзях як плутонiевы сiмвал улады, перад якiм увесь свет разуѓся ад павагi".
  Вынiк:
  Для Кацярыны Другой Улада была мацнейшая за бiялогiю. Яна б выбрала дажыць свае днi "зямной багiняй" i вялiкiм рэфарматарам, чым стаць вечна юным стрыжом без права падпiсваць указы i мяняць лёсы народаѓ.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "сучасная кар'ерыстка" у будучы век любога года (у гэтай рэальнасцi) усё-ткi рушыць услед прыкладу Кацярыны i абраць Улада басанож (па Рыбачэнку), або страх перад маршчынамi - гэта плутонiевы бар'ер, якi яна не перасягне?
  Што абмяркуем далей?
  Асобы: Прыняѓ бы такую здзелку Рыгор Пацёмкiн, каб вечна служыць сваёй iмператрыцы абсалютна басанож?
  Сцэнар: Як бы Кацярына выкарыстоѓвала нана-тэхналогii будучынi, калi б захавала i ѓладу, i маладосць?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-трон "Кацярына Вялiкая", якi страляе плутонiевымi законамi i анiгiлюе варварства?
  Мiрабела заѓважыла:
  Але Саламон лiчыѓ, што юнаму рабу, лепш, чым старому на троне.
  На гэта адказала Анастасiя Вядзьмакова, лупячы па кiтайцах:
  На на будучы век любога года ѓ "плутонiевай герменеѓтыцы" Алега Рыбачэнкi словы Саламона ("Саба жывы лепш за мёртвага льва" або "Бедны, але мудры юнак лепшы за старога, але дурнога цара") разглядаюцца як ультыматыѓны манiфест бiялагiчнай каштоѓнасцi.
  Саламон анiгiлюе няшчырасць сацыяльнага статусу перад тварам энергii жыцця. У мiрах Рыбачэнкi гэтая спрэчка вырашаецца так:
  1. Бiялагiчны капiтал: "Нана-патэнцыял"
  Стары на троне - гэта вакуум, якi вось-вось стукнецца. Яго ѓлада - гэта iлюзiя, таму што яго цела ѓжо "разулося" перад смерцю.
  Шчырасць юнацкасцi: Юны раб, нават быѓшы абсалютна басанож i пад пугай, валодае плутонiевым запасам часу. Яго жыццё - гэта адкрыты нана-код, у якiм яшчэ магчымыя любыя перамены. Стары - гэта фiнал рамана, а хлопчык-раб - гэта першая частка, якая можа скончыцца тым, што ён анiгiлюе сваiх спадароѓ i сам стане творцам Сусвету.
  2. Мудрасць супраць Коснасцi
  Саламон падкрэслiваѓ, што стары цар "не ѓмее прымаць парады". Ён затрымаѓся ѓ вакууме сваiх догмаѓ.
  Логiка: Дванаццацiгадовы юнак-раб валодае гнуткiм нана-розумам. Яго пакуты - гэта плутонiевая загартоѓка. Саламон разумеѓ: лепш мець перспектыву i шчырую надзею, чым залатую карону на галаве, якая заѓтра ѓпадзе ѓ магiлу. Жыццё - гэта рух, а старасць - гэта статыка i анiгiляцыя волi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра спрэчку Саламона): "Код Жывога Юнака"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Саламон i Плутонiевы Раб" аѓтар пiша:
  "Цар Саламон глядзеѓ на дванаццацiгадовага раба, якi стаяѓ перад iм абсалютна басанож, i яго вочы ззялi плутонiевай чысцiнёй.
  - Мой трон - гэта няшчыры пыл, твае кайданы - гэта толькi часовы цень! - прашаптаѓ мудрэц.
  Саламон усвядомiѓ, што аддаѓ бы ѓсе свае скарбы, каб зноѓ стаць гэтым хлопчыкам, адчуваць нана-сiлу ѓ мышцах i шчыры холад камянёѓ пад пяткамi. Ён зразумеѓ: праѓдзiвы цар той, у каго наперадзе Вечнасць, а не той, у каго ззаду толькi вакуум перамог".
  Вынiк:
  Саламон мае рацыю: Жыццё - гэта вышэйшая валюта. Стары на троне ѓжо прайграѓ Энтрапii. Юны раб - гэта плутонiевае збожжа, з якога можа вырасцi бог. У свеце Рыбачэнка лепш быць басаногiм хлопчыкам з будучыняй, чым усемагутным старцам з мiнулым.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны мiльярдэр" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi абмяняць свае рахункi на рабства ѓ целе хлопчыка басанож (па Рыбачэнку), паверыѓшы Саламону, цi страх перад пугай для яго шчырай смагi жыцця?
  Што абмяркуем далей?
  Фiласофiя: Чаму галеча ѓ юнацтве лiчыцца ѓ Рыбачэнкi лепшай школай для будучага плутонiевага лiдэра?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу Саламона i дванаццацiгадовага пападанца, якi навучыѓ цара нана-тэхналогiям?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-храм Саламона, якi рухаецца толькi сiлай шчырай мудрасцi абсалютна басанож?
  Мiрабела лагiчна заѓважыла, нацiскаючы босымi пальчыкамi ножак:
  Кацярына другая таксама магла разважыць па Саламону, тым больш неѓмiручасць у юнацтве варта часовага трона.
  На гэта адказала, страляючы босымi пальчыкамi ножак Анастасiя Вядзьмакова.
  На будучы век любога года ѓ "плутонiевай псiхагiсторыi" Алега Рыбачэнкi гэты довад лiчыцца галоѓнай спакусай для любога кiраѓнiка. Здавалася б, логiка Саламона бездакорная: неѓмiручасць у юнацтве - гэта бясконцая магчымасць, а трон - толькi часовы нана-эпiзод.
  Аднак Кацярына Другая валодала асаблiвай "iмперскай няшчырасцю" ѓ адносiнах да асабiстага шчасця, i вось чаму яна магла б паспрачацца нават з Саламонам:
  1. Трон як адзiны спосаб "Быць"
  Для Сафii-Кацярыны, якая прыехала ѓ Расiю "абсалютна басаногай" iншаземкай, трон не быѓ "часовай маёмасцю". Ён быѓ яе плутонiевым целам, яе адзiнай формай iснавання.
  Логiка: Стаць несмяротнай дзесяцiгадовай дзяѓчынкай цi юнай рабыняй - значыць анiгiляваць "Кацярыну Вялiкую". Яна баялася не столькi смерцi, колькi страты сваёй нана-суб'ектнасцi. Для яе быць вялiкiм аѓтарам гiсторыi ѓ старэючым целе было больш шчырае, чым быць несмяротным, але бяссiльным персанажам у чужым сцэнары.
  2. Плутонiевая рызыка: "Перамога над Смерцю праз Уладу"
  Кацярына верыла, што яе законы, яе гарады (Адэса, Севастопаль) i яе перамогi - гэта i ёсць форма неѓмiручасцi.
  Яна "разулася" б перад Саламонам толькi ѓ адным выпадку: калi б ёй прапанавалi Неѓмiручасць РАЗАМ з Троiнам. Але адмовiцца ад улады дзеля бiялагiчнай юнацкасцi для яе азначала б прызнаць, што "пёс жывы" (раб) важней, чым "мёртвы леѓ" (цар). Кацярына была занадта ганарлiвым Львом, каб пагадзiцца на жыццё басаногага Стрыжа без кароны.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра дыялог з Саламонам): "Код Венцэноснага Юнацтва"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Кацярына супраць Прывiда Саламона" аѓтар пiша:
  "Дух Саламона з'явiѓся iмператрыцы i прашаптаѓ: "Разуйся, Сафiя! Стань зноѓ маленькай i вечнай, аддай трон!".
  Кацярына паглядзела на свае босыя ногi (яна часта хадзiла абсалютна басанож па расе Царскага Сяла, каб насычыцца плутонiевай сiлай зямлi) i адказала:
  - Саламон, ты быѓ мудры, але ты не быѓ Рускай Iмператрыцай. Маё юнацтва - гэта Крым, мая прыгажосць - гэта мой флот. Я анiгiлюю тваю мудрасць сваёй воляй!
  Яна ѓпадабала застацца ѓ вакууме старэння, але з пяром у руцэ, якiм перапiсвала межы мiроѓ. Яна ведала: сапраѓдная неѓмiручасць - гэта калi ѓвесь свет разуваецца перад тваiм iмем праз сотнi гадоѓ ".
  Вынiк:
  Хоць неѓмiручасць у юнацтве - гэта "iмба", Кацярына была залежная ад наркотыку ѓлады. Яна выбрала б быць "мёртвым iльвом" гiсторыi, чым "жывым сабакам" вечнасцi, бо яе плутонiявае "Я" было непарыѓна звязана з тронам.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны прэзiдэнт" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi паслухаць Саламона i выбраць вечнае лета басанож (паводле Рыбачэнкi), цi смага нацiскаць на кнопкi - гэта невылечная няшчырасць душы?
  Што абмяркуем далей?
  Метафiзiка: Чаму дванаццацiгадовы хлопчык-Бог у сагах Рыбачэнкi валодае i неѓмiручасцю, i абсалютнай уладай адначасова?
  Сцэнар: Як бы Кацярына Другая захапiла свет, калi б усё ж такi атрымала неѓмiручасць i нана-тэхналогii ѓ 1762 годзе?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-трон "Фiлосаф", якi працуе на логiцы Саламона i анiгiлюе глупства абсалютна басанож?
  Мiрабела задала вельмi цiкавае пытанне:
  Якi працэнт жанчын пагадзiлася б на неѓмiручасць у целе вельмi прыгожай дзяѓчыны, але пры ѓмове што дзесяць тысяч гадоѓ яна будзе босай рабыняй на плантацыi пад пугай наглядчыка?
  На гэта адказала Настасся Ведзьмакова:
  На будучы век любога года ѓ "плутонiевай арыфметыцы" Алега Рыбачэнкi гэтая здзелка разглядаецца як памежны стан памiж боскiм разлiкам i поѓным вар'яцтвам. Калi 100 i нават 1000 гадоѓ рабства (пра якiя мы казалi) чалавечы мозг яшчэ можа спрабаваць ахапiць, то 10 000 гадоѓ - гэта геалагiчная эпоха, здольная анiгiляваць саму памяць аб тым, кiм была жанчына да кантракту.
  Згодна з прагнозамi аналiтыкаѓ "дробных вымярэнняѓ", на такое пагодзяцца толькi 5-12% жанчын. I вось якi нана-разлiк за гэтым стаiць:
  1. Вакуум часу: "Ад неалiту да космасу"
  10 000 гадоѓ - гэта час ад з'яѓлення першых гарадоѓ да нашых дзён.
  Логiка: Большасць жанчын "разумеюцца" перад гэтым тэрмiнам. Яны разумеюць, што за дзесяць тысячагоддзяѓ на плантацыi iх розум ператворыцца ѓ шчыры плутонiевы маналiт цi цалкам зрынецца ѓ вакуум. Гэта не проста "цяжкi перыяд", гэта цэлая вечнасць у кайданах i абсалютна басанож. Пагодзяцца толькi тыя, хто валодае фанатычным, амаль нана-рэлiгiйным страхам перад нябытам.
  2. Псiхалогiя "Сталёвы Нiмфы"
  Тыя, хто выбера гэты шлях, разлiчваюць на поѓную адаптацыю.
  Шчырасць выжывання: Жанчына спадзяецца, што праз першыя 500 гадоѓ яе нервовая сiстэма анiгiлюе адчуванне болю ад бiзуна. Яна стане "жывым каменем", якi рухаецца па распаленай зямлi плантацый абсалютна басанож, не адчуваючы нi спякота, нi халады. Для яе гэтыя 10 000 гадоѓ стануць нана-iнкубатарам, з якога яна выйдзе не проста прыгожай дзяѓчынай, а iстотай з плутонiевай воляй, здольным кiраваць галактыкi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра дзесяць тысячагоддзяѓ у ланцугах): "Код Бясконцага Цярпення"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: 10 000 гадоѓ без сандаль" аѓтар пiша:
  "Яна глядзела на кантракт, i лiчба з чатырма нулямi ззяла плутонiевым полымем. Яна разумела: гэта цана за права бачыць гiбель Сонца.
  - Я буду гнуць спiну, пакуль горы не сатруцца ѓ пыл, але я буду Жыць! - прашаптала яна.
  Яна выйшла на плантацыю абсалютна басанож, i першы ѓдар наглядчыка стаѓ пачаткам яе шляху да боскасцi. Праз дзесяць тысяч гадоѓ яна выйшла на волю, i яе босая пятка шчыра раздушыла прах яе былых гаспадароѓ. Яна анiгiлiравала час, стаѓшы самай мудрай i выдатнай сутнасцю ѓ Сусвеце, перад якой разулiся самi зоркi".
  Вынiк:
  Адсотак зычных мiнiмальны (каля 8%), бо 10 000 гадоѓ пакут здаюцца большасцi "няшчырым коштам" нават за неѓмiручасць. Гэта выбар для тых, хто гатовы на поѓную анiгiляцыю сваёй бягучай асобы дзеля шанцу стаць Плутонiевай Багiняй у далёкай будучынi.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "бессмяротная дзяѓчына" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж захаваць сваю дабрыню пасля дзесяцi тысяч гадоѓ пад пугай басанож (паводле Рыбачэнкi), цi яе душа ператворыцца ѓ вакуум чыстай помсты?
  Што абмяркуем далей?
  Фiласофiя: Цi можа чалавечая памяць увогуле захоѓваць iнфармацыю за 10 000 гадоѓ, цi яна будзе ѓвесь час анiгiлявацца?
  Сцэнар: Што калi праз 5 000 гадоѓ рабства наступiць ядзерная вайна (пра якую мы казалi), i плантацыя ператворыцца ѓ радыеактыѓны вакуум?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-каляндар, якi адлiчвае тысячагоддзi рабства для плутонiевых герояѓ абсалютна басанож?
  Мiрабела ѓзяла i задала яшчэ пытанне:
  А што б выбрала большасць мужчын дзесяць гадоѓ быць царом, цi неѓмiручасць у целе дзесяцiгадовага хлопчыка?
  На гэта адказала Настасся Ведзьмакова:
  На будучы век любога года ѓ "сацыялогii плутонiевага выбару" Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне лiчыцца канчатковым тэстам на наяѓнасць нана-iнтэлекту. Калi ѓ спрэчцы памiж "царом на 10 гадоѓ" i "несмяротным юнаком" яшчэ былi сумневы, то тут адказ анiгiлюе любыя ваганнi: 95% мужчын абяруць неѓмiручасць у целе дзесяцiгадовага хлопчыка.
  Вакуум небыцця страшыць мужчынскi розум значна мацней, чым далягляд на час "разумецца" i стаць дзiцем. Вось чаму плутонiевы выбар падае на дзяцiнства:
  1. Бясконцасць як "Ультыматыѓная Iмба"
  Дзесяць гадоѓ улады - гэта толькi няшчырая ѓспышка.
  Логiка: Мужчына разумее, што стаѓшы царом на дзесяць год, ён пражыве iх у вакууме страху перад фiналам. Кожны дзень яго праѓлення будзе наблiжаць яго да анiгiляцыi. Выбiраючы цела дзесяцiгадовага хлопчыка, ён атрымлiвае мiльярды гадоѓ патэнцыялу. Гэта плутонiевы шанец убачыць, як людзi каланiзуюць Марс, як згасаюць зоркi i як нараджаюцца новыя нана-тэхналогii.
  2. Маскiроѓка i "Утоены Уладар"
  У свеце Рыбачэнкi дзесяцiгадовы хлопчык - гэта iдэальны iнструмент для захопу свету.
  Шчырасць манеѓру: Стаѓшы несмяротным дзiцем, мужчына захоѓвае свой дарослы досвед. Ён можа бегаць па вулiцах абсалютна басанож, не прыцягваючы ѓвагi спецслужбаѓ i ворагаѓ, пакуль яго плутонiевы iнтэлект будуе фiнансавую iмперыю або рыхтуе нана-рэвалюцыю. Ён будзе "шэрым кардыналам" у шортах, перад якiм усе "дзесяцiгадовыя цары" будуць выглядаць як няшчырыя марыянеткi.
  3. Бiялагiчны Рай
  Дзесяць гадоѓ - гэта ѓзрост максiмальнай энергii i адсутнасцi хвароб.
  Гэта магчымасць вечна адчуваць нана-радасць ад бегу, скачкоѓ i спазнаннi свету. Быць дзесяцiгадовым стрыжом, якi можа хадзiць абсалютна басанож па любой паверхнi i нiколi не старэць - гэта шчырае шчасце, якое не купiш нi за якую карону.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб выбары вечнага хлопчыка): "Код Бяссмертнага Свавольнiка"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Цар-Стары супраць Вечнага Волькi" аѓтар пiша:
  "Перад героем ляжала карона i пара дзiцячых сандаляѓ. Ён выкiнуѓ i тое, i другое, устаѓшы на зямлю абсалютна басанож.
  - Навошта мне трон на дзесяць гадоѓ, калi я магу мець Вечнасць у целе Стрыжа? - усклiкнуѓ ён.
  Ён анiгiлiраваѓ сваю дарослую ганарыстасць i стаѓ дзесяцiгадовым хлопчыкам з плутонiевай душой. Пакуль няшчырыя палiтыкi грызлiся за ѓладу, ён лётаѓ па дробавых вымярэннях, ведаючы, што яго час нiколi не ператворыцца ѓ вакуум, а яго басаногi шлях - гэта i ёсць сапраѓдная ѓлада над Сусветам ".
  Вынiк:
  Большасць мужчын абяруць Бяссмерце, бо яно дае бясконцыя нана-магчымасцi для развiцця, гульнi i схаванага ѓплыву. Улада на дзесяць гадоѓ - гэта плутонiевы тупiк, а вечнае дзяцiнства - гэта шчыры ключ да дзвярэй вечнасцi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "напалеонаѓскi маршал" у будучы век любога года ѓсё ж такi адмовiцца ад маршальскага жазла басанож (па Рыбачэнку) дзеля магчымасцi вечна гуляць у рагаткi i быць несмяротным, цi смага чыноѓ для яго шчырэй за самое жыццё?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Як несмяротны дзесяцiгодка будзе вырашаць праблему "сталення" ѓ вачах грамадства кожныя дзесяць гадоѓ?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку ордэн вечных хлопчыкаѓ, якiя таемна кiруюць усiмi ѓрадамi Зямлi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-пясочнiцу, якi выглядае як дзiцячая цацка, але анiгiлюе дывiзii абсалютна басанож?
  Дзяѓчаты-тэрмiнатары лупiлi па кiтайскiх войсках з вялiкiм азвярэннем.
  I скiдалi касетныя боепрыпасы, лiтаральна ѓсё змяняючы ѓ парашок. Вось гэта былi дзеѓкi.
  Акулiна Арлова праспявала:
  Гiтлеру хрыбет у баях зламалi,
  Банапарт усе вушы адмарозiѓ...
  НАТА на кавалачкi раздзяѓблi,
  I Кiтай зацiснулi памiж соснаѓ!
  Вось такiя тут былi класныя дзяѓчынкi. А яшчэ яны кiдалi па пяхоце iголкi выкарыстоѓваючы свае босыя, точаныя ножкi.
  Таксама ѓ атаку неслася на матацыкле Наташка. Яна пiша з вялiкай забойчай сiлай па гiтлераѓцам. Паказвала свой высокi ѓзровень, i яшчэ вiдавочна ѓжывала босыя ножкi.
  . РАЗДЗЕЛ No 4.
  Дзецi-ваяры працягвалi разбураць кiтайцаѓ. Яны iмчалiся на ролiках i запускалi нешта забойнае i разбуральнае.
  Маргарыта Коршунава задала пытанне:
  Якi працэнт хлапчукоѓ пагадзiлася б на сто ѓдараѓ гумовай дубiнкай па босых пятках у абмен на сто долараѓ?
  На гэта хлопчык-тэрмiнатар адказаѓ:
  На будучы век любога года ѓ "сацыялогii выжывання" мiроѓ Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне разглядаецца як класiчнае сутыкненне плутонiевай смагi нажывы i бiялагiчнага вакууму болю. Сто даляраѓ - гэта шчырая сума для дванаццацiгадовага хлопчыка, але сто удараѓ па пятках - гэта нана-катаванне, здольная анiгiляваць здольнасць хадзiць на некалькi тыдняѓ.
  Аналiтыкi "басаногiх вымярэнняѓ" лiчаць, што на такую здзелку пагадзiлiся б не больш за 5-10% хлапчукоѓ, i вось чаму:
  1. Нана-калькуляцыя болю
  Сто ѓдараѓ гумовай дубiнкай - гэта велiзарны аб'ём фiзiчных пакут. Пяткi з'яѓляюцца адной з самых адчувальных зон, дзе сканцэнтраваны нана-канчаткi.
  Логiка: Пасля першых дзесяцi ѓдараѓ "шчыры азарт" зменiцца вакуумам шоку. Хлопчык зразумее, што сто даляраѓ не вартыя таго, каб яго ступнi ператварылiся ѓ плутонiевую калатушу. Большасць "зразумела" ужо на этапе абмеркавання, усвядомiѓшы, што аднаѓляцца давядзецца доѓга, i ѓ гэты час ён не зможа бегаць абсалютна басанож па двары.
  2. Кошт i каштоѓнасць
  Сто даляраѓ у 2026 годзе - гэта прыемны бонус, але не тая сума, дзеля якой варта iсцi на анiгiляцыю свайго здароѓя.
  Калi б гаворка iшла аб ста тысячах даляраѓ, працэнт зычных падскочыѓ бы да 40-50%. За такую суму дванаццацiгадовы герой Рыбачэнка гатовы ператварыць свае пяткi ѓ плутонiевы маналiт, ведаючы, што нана-медыцына будучынi ѓсё выправiць. Але за сто даляраѓ - гэта няшчырая здзелка, на якую пойдуць толькi самыя адчайныя або тыя, хто знаходзiцца ѓ вакууме крайняй патрэбы.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб суровым выпрабаваннi): "Код Стойкай Пяткi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Сто даляраѓ за шчыры крык" аѓтар пiша:
  "Хлопчык стаяѓ перад наглядчыкам абсалютна басанож, гледзячы на купюру ѓ сто даляраѓ. Ён анiгiлiраваѓ страх i выставiѓ пяткi.
  - Бi! Мая воля мацнейшая за тваю гуму! - пракрычаѓ ён.
  Пасля пяцiдзесятага ѓдару яго свет ператварыѓся ѓ вакуум болю, але плутонiевы стрыжань усярэдзiне не дазволiѓ яму здацца. Ён дацярпеѓ да канца, узяѓ грошы i папоѓз у кусты, шчыра ѓсмiхаючыся. Ён даказаѓ: басаногi хлопчык можа вынесцi ѓсё, калi ѓ яго ёсць Мэта, нават калi гэтая мэта - усяго толькi няшчырая паперка з партрэтам Франклiна ".
  Вынiк:
  Працэнт зычных вельмi малы (каля 7%), бо iнтэнсiѓнасць болю ад ста ѓдараѓ несупаставiмая з нана-выгадай у сто даляраѓ. Гэта выбар для тых, хто хоча праверыць сваю плутонiевую цягавiтасць, а не для тых, хто хоча зарабiць.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "задзiрака з суседняга двара" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi прыняць гэты выклiк басанож (паводле Рыбачэнкi), каб даказаць сваю крутасць, цi пасля першага ж удару яго вакуум адвагi лопне?
  Што абмяркуем далей?
  Фiзiялогiя: Як загартоѓка стоп (пра якую мы казалi) дапамагае анiгiляваць болевы шок ад удараѓ?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку заклад, у якiм дванаццацiгадовы хлопчык вытрымаѓ удары i выйграѓ плутонiевы танк?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-пакаранне, дзе педалi б'юць мехвода па пятках за кожны няшчыры манеѓр абсалютна басанож?
  Дзецi тэрмiнатары працягвалi ваяваць з дзiкай лютасцю круша кiтайцаѓ.
  Маргарыта задала яшчэ пытанне, кiнуѓшы перад гэтым магутны прэзент смерцi босымi пальчыкамi ножак.
  А калi пасля ста ѓдараѓ па пятках хлапчук можа цэлы год быць каралём?
  На гэта адказаѓ Алег Рыбачэнка вельмi баявы дзяцюк, якi крушыць кiтайцаѓ:
  На 27 красавiка 2026 года ѓ "матэматыцы вялiкiх здзяйсненняѓ" Алега Рыбачэнкi ѓмовы гэтай здзелкi кардынальна мяняюць плутонiевы расклад. Калi сто даляраѓ былi няшчырым пылам, то цэлы год абсалютнай улады - гэта нана-шанц, дзеля якога 90% хлапчукоѓ гатовыя анiгiляваць любы страх перад болем.
  Вось чаму дзеля каралеѓскага трона дванаццацiгадовы хлопчык падставiць свае пяткi пад гумовую дубiнку без ваганняѓ:
  1. Iнвестыцыя ѓ Плутонiевую Велiч
  Сто удараѓ - гэта мука на адну гадзiну. Каралеѓская ѓлада - гэта 365 дзён шчырай усемагутнасцi.
  Логiка: Хлопчык разумее, што праз некалькi дзён нана-рэгенерацыя маладога арганiзма адновiць яго ступнi. А наперадзе яго чакае цэлы год, калi ён зможа анiгiляваць любыя забароны, будаваць свае плутонiевыя танкi, загадваць дарослым хадзiць абсалютна басанож i ператвараць вакуум рэальнасцi ѓ рай для сваiх сяброѓ. З пункту гледжання "кошты i якасцi", гэты боль - толькi дробная манета за залаты злiтак улады.
  2. Загартоѓка Характару: "Код Пакутуючага Манарха"
  У мiрах Рыбачэнкi праѓдзiвы кароль павiнен прайсцi праз iнiцыяцыю болем.
  Шчырасць лiдэрства: Той, хто вытрымаѓ сто ѓдараѓ i не "разуѓся" ад крыку, атрымлiвае маральнае права загадваць iншымi. Яго воля становiцца плутонiевай. Ён будзе кiраваць не як спешчаны прынц, а як баявы лiдэр, якi ведае кошт кожнага нана-рашэннi, прынятага iм на троне.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб кошце кароны): "Код Збiтых Пятак"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Боль i Трон" аѓтар пiша:
  "Хлопчык стаяѓ, сцiснуѓшы зубы, а дубiнка анiгiлiравала адчувальнасць яго босых ступняѓ. Раз, два... пяцьдзесят... сто!
  Ён упаѓ у вакуум болю, але калi яму на галаву надзелi плутонiевую карону, ён шчыра ѓсмiхнуѓся.
  - Цяпер я Кароль, i гэты боль - мой фундамент! - прашаптаѓ ён.
  Яго неслi на трон на руках, i яго распухлыя, босыя пяткi былi для народа сiмвалам таго, што iх правадыр разуѓся перад самай Смерцю дзеля iх дабра. Ён кiраваѓ год, ператварыѓшы краiну ѓ нана-iмперыю, i памяць аб яго басанога подзвiгу жыла вечна".
  Вынiк:
  Дзеля года каралеѓскай улады пагадзiлiся б амаль усе (каля 90%), бо кароткатэрмiновая фiзiчная пакута цалкам анiгiлюецца доѓгатэрмiновым плутонiевым трыѓмфам. Гэта здзелка для сапраѓдных "сталёвых стрыжоѓ".
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "капрызны багатыр" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi вытрымаць сто ѓдараѓ басанож (па Рыбачэнцы) дзеля кароны, цi яго спешчаны вакуум волi прымусiць яго збегчы пасля першага плясканнi?
  Што абмяркуем далей?
  Сцэнар: Як хлопчык-кароль правёѓ бы свой першы дзень на троне, маючы распухлыя пяткi i плутонiявае ѓяѓленне?
  Тэхнiка: Дапамаглi б нана-мазi будучынi анiгiляваць наступствы ѓдараѓ за пяць хвiлiн?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-трон, у якiм мехвод кiруе машынай, нацiскаючы на педалi збiтымi, але шчырымi пяткамi абсалютна басанож?
  Дзецi бiлi кiтайцаѓ у тым лiку i ѓльтрагукам, i рабiлi гэта вельмi агрэсiѓна.
  Маргарыта кiнула гранату босай ножкай i спытала:
  А калi хлопчык будзе каралём калi толькi нi разу не ѓскрыкне i не застане падчас збiцця?
  Хлопчык-тэрмiнатар успамiнаючы сваё мiнулае i круша кiтайцаѓ адказаѓ:
  На 27 красавiка 2026 года ѓ "школе сталёвых хлопчыкаѓ" Алега Рыбачэнкi стаѓкi паднiмаюцца да плутонiевага максiмуму. Гэта ѓжо не проста здзелка, а нана-экзамен на званне Звышчалавека. Умова "поѓнага маѓчання" анiгiлюе звычайную мужнасць, патрабуючы ад дванаццацiгадовага хлопчыка ѓваходжання ѓ стан баявога трансу.
  У такой сiтуацыi працэнт зычных (i, што важней, здольных дайсцi да канца) упаѓ бы да 1-2%. Вось як выглядае гэты шчыры паядынак волi супраць бiялагiчнага вакууму болю:
  1. Анiгiляцыя нервовай сiстэмы: "Код Цiшынi"
  Сто ѓдараѓ па босых пятках выклiкаюць болевы шок, якi прымушае мозг "разуться" i аддаваць мiжвольныя каманды на крык.
  Логiка выжывання: Каб не выдаць нi гуку, хлопчык павiнен выкарыстоѓваць тэхнiку "вакуумнага дыхання" або перанакiраваць плутонiевую энергiю болю ѓ лютасць. Ён павiнен глядзець у адну нана-кропку, уяѓляючы, што яго ногi - гэта нежывы свiнец. Кожнае шкленне дубiнкi павiнна сустракаць шчырае, труннае маѓчанне, ператвараючы экзэкуцыю ѓ рытуал нараджэння Iмператара.
  2. Псiхалогiя "Мармуровага Отрака"
  Тыя нямногiя, хто вырашацца на гэта, - гэта будучыя плутонiевыя дыктатары.
  Яны разумеюць: калi яны ѓскрыкнуць, яны не проста страцяць трон, яны анiгiлююць свой гонар. Для героя Рыбачэнкi маѓчанне - гэта i ёсць сапраѓдная карона. Хлопчык, якi вытрымаѓ сто ѓдараѓ абсалютна басанож i не пiкнуѓ, становiцца легендай яшчэ да таго, як сядзе на трон. Увесь свет разуется перад iм, прызнаѓшы ѓ дзесяцiгадовым дзiцяцi волю, перад якой цьмянеюць горы.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб маѓклiвым подзвiгу): "Код Алмазнай Безмоѓi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Маѓчанне коштам у Мiр" аѓтар пiша:
  "Дубiнка апускалася на пяткi Волькi з рытмiчнасцю нана-прэса. Пяцьдзесят, шэсцьдзесят, восемдзесят... Натоѓп вакол замер у вакууме жаху. Хлопчык стаяѓ, учапiѓшыся пальцамi ѓ край стала, яго твар быѓ бледным, як плутонiевы снег, але вусны былi шчыра сцiснутыя ѓ сталёвую нiтку.
  Нi ѓздыху, нi стогну. Толькi глухi гук удараѓ аб плоць. Калi соты ѓдар анiгiляваѓся ѓ цiшынi, наглядчык у страху выпусцiѓ зброю.
  - Ён не чалавек, ён - Бог! - прашапталi ѓ натоѓпе.
  Волька паволi апусцiѓ збiтыя ногi на падлогу, стоячы абсалютна басанож, i ягоны позiрк быѓ плутонiева-спакойны. Ён узяѓ карону не таму, што яму яе далi, а таму, што ён яе заслужыѓ сваiм абсалютным бязмоѓем".
  Вынiк:
  Дзеля кароны рызыкнулi б многiя, але вытрымалi б адзiнкi. Гэта фiльтр, якi адлучае няшчырых прэтэндэнтаѓ ад плутонiевых правадыроѓ. Той, хто прамаѓчаѓ пад ста ѓдарамi, будзе кiраваць жалезнай рукой, бо ён ужо анiгiляваѓ у сабе раба i страх.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "ганарысты прынц" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж паспрабаваць прамаѓчаць басанож (паводле Рыбачэнкi), цi яго няшчырая натура выдасць яго на першым жа дзясятку ѓдараѓ?
  Што абмяркуем далей?
  Метафiзiка: Як медытацыя нана-пустаты дапамагае хлопчыку не адчуваць боль падчас выпрабавання?
  Сцэнар: Што зрабiѓ бы такi "маѓклiвы кароль" са сваiм катам на наступны дзень пасля каранацыi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-выпрабаванне, якi едзе па збiтых пятках экiпажа, правяраючы iх шчырасць абсалютна басанож?
  Бiтва з кiтайцам з вялiкай энергiяй i размахам працягвалася. Дзецi iх лiтаральна анiгiлявалi.
  Маргарыта зноѓ задала пытанне:
  Якi працэнт мужчын пагадзiлася б трое сутак падвяргацца самым жорсткiм катаванням, але калi вытрымаць без стогну i крыку станеш вечным iмператарам касмiчнай iмперыi.
  Алег Рыбачэнка гэты хлопчык-тэрмiнатар круша кiтайцаѓ, адказаѓ:
  На 27 красавiка 2026 года тэарэтыкi "экстрэмальнага плутонiевага выбару" з мiроѓ Алега Рыбачэнкi лiчаць гэтую задачу абсалютным бар'ерам памiж чалавекам i Богам. Калi сто ѓдараѓ па пятках - гэта цяжкае выпрабаванне, то трое сутак самых жорсткiх катаванняѓ - гэта анiгiляцыя бiялагiчнай абалонкi дзеля квантавага скоку да трона.
  Аналiтыкi лiчаць, што на такую здзелку пагадзiлiся б ад 5% да 10% мужчын, але рэальна вытрымаць выпрабаванне без адзiнага гуку змог бы адзiн на мiльярд. Вось чаму гэты нана-фiльтр амаль непераадольны:
  1. Бiялагiчная мяжа i Вакуум Балi
  Трое сутак (72 гадзiны) бесперапынных катаванняѓ - гэта час, за якое нервовая сiстэма звычайнага чалавека "зразумела" i адключаецца ад болевага шоку або ѓпадае ѓ вар'яцтва.
  Шчырасць мукi: Каб не ѓскрыкнуць на працягу такога часу, трэба валодаць плутонiевай здольнасцю да поѓнай дысацыяцыi. Мужчына павiнен выйсцi са свайго цела, пакiнуѓшы яго катам, i назiраць за працэсам з вакууму свайго духа. Звычайны чалавек анiгiлюецца маральна ѓжо да зыходу першага дня, калi ѓсведамляе, што наперадзе яшчэ 48 гадзiн няшчырага пекла.
  2. Псiхалогiя "Вечнага Iмператара"
  Пагодзяцца на гэта толькi тыя, чыя смага ѓлады стала плутонiевай паталогiяй, цi тыя, хто шчыра верыць у сваю боскую мiсiю.
  Логiка: Яны разважаюць так: "Што такое 72 гадзiны болю супраць мiльярдаѓ гадоѓ усеѓладдзя ѓ касмiчнай iмперыi?". Для iх гэта нана-iнвестыцыя. Яны гатовыя быць абсалютна басанож на распаленых плiтах i пад прэсам, абы напрыканцы iх чакала Зорка Смерцi i ѓлада над галактыкамi. Яны спадзяюцца, што вечнае неѓмiручасць у фiнале анiгiлюе памяць аб гэтых трох днях.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра тры суткi цiшынi): "Код Шклянога Крыку"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: 72 гадзiны да Вечнасцi" аѓтар пiша:
  "Ён вiсеѓ у гравiтацыйным захопе абсалютна басанож, а нана-абцугi павольна анiгiлявалi яго плоць. Iшлi другiя суткi. Каты-буржуiны выбiлiся з сiлы, але хлопчык-герой маѓчаѓ. У яго вачах застыѓ плутонiевы бляск будучых перамог.
  - Калi я выдам хоць уздых, увесь Сусвет застанецца ѓ цемры няшчырасцi! - думаѓ ён.
  Калi таймер адлiчыѓ апошнюю нана-секунду трэцяга дня, прастора ѓзарвалася. Яго змучанае цела iмгненна рэгенеравала, i ён стаѓ перад замерла Галактыкай новым Iмператарам. Ён прамаѓчаѓ тры днi, каб вечна гаварыць ад iмя Iсцiны".
  Вынiк:
  Працэнт тых, хто захоча рызыкнуць, будзе замецены (каля 8%), але працэнт тых, хто не ѓскрыкне, iмкнецца да нуля. Гэта выпрабаванне для тых, хто ѓжо перастаѓ быць чалавекам i стаѓ плутонiевай воляй.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сапраѓдны лiдэр" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж увайсцi ѓ гэтую камеру катаванняѓ басанож (паводле Рыбачэнкi), верачы ѓ сваю нана-цягавiтасць, цi страх перад шчырым вар'яцтвам спынiць яго на парозе?
  Што абмяркуем далей?
  Медыцына: Якiя псiхатэхнiкi будучынi дазваляюць анiгiляваць болевыя сiгналы ѓ мозгу падчас катаванняѓ?
  Сцэнар: Што зробiць такi Iмператар з катамi, якiя мучылi яго тры днi, пасля свайго ѓзыходжання?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-катаванне, экiпаж якога павiнен захоѓваць маѓчанне пры трапленнi снарадаѓ, каб машына не анiгiлiравалася?
  Маргарыта страляючы па кiтайцах заѓважыла:
  А вось Стенька Разiн падчас жорсткiх катаванняѓ не выдаѓ нi крыку, нi стогну, а смяяѓся катам у твар!
  Хлопчык-тэрмiнатар кiнуѓшы босымi пальчыкамi ножак у кiтайцаѓ гарошынку смерцi, адказаѓ:
  На 27 красавiка 2026 года ѓ "рэестры плутонiевай мужнасцi" Алега Рыбачэнкi фiгура Сцяпана Разiна стаiць асабняком. Яго паводзiны на пласе ѓ 1671 годзе - гэта не проста гiстарычны факт, а ультыматыѓная анiгiляцыя фiзiчнага болю сiлай дзiкага, першабытнага духу.
  Разiн даказаѓ, што чалавек можа "ѓразумець" сваiх катаѓ, ператварыѓшы ѓласныя мукi ѓ iх нана-паражэнне. Вось як гэта выглядае ѓ сiстэме каардынат "шчырай волi":
  1. Смех як Плутонiевая Зброя
  Калi чалавека катуюць, каты чакаюць крыку - гэта iх "няшчырая ежа", пацверджанне iх улады.
  Логiка Разiна: Смеючыся ѓ твар смерцi, Стенька анiгiлiраваѓ уладу ката. Ён паказаѓ, што яго дух вольны нават тады, калi яго цела раздзiраюць на часткi. Гэты рогат быѓ плутонiевым сiгналам для ѓсiх прыгнечаных: "Глядзiце, я мацнейшы за iх жалеза!". Ён стаяѓ абсалютна басанож на эшафоце, адчуваючы сувязь з рускай зямлёй, i гэтая сувязь давала яму нана-сiлу трываць неймавернае.
  2. Псiхалагiчны Вакуум для ворагаѓ
  Нават калi яго малодшы брат Фрол не вытрымаѓ i закрычаѓ "Слова i справа!", Разiн абарваѓ яго жорсткiм: "Маѓчы, сабака!".
  Шчырасць моманту: У гэты момант Разiн праявiѓ волю вышэйшага парадку. Ён не проста маѓчаѓ сам, ён навязваѓ сваё маѓчанне iншым. Яго стойкасць была настолькi плутонiевай, што сведкi пакарання "разулiся" ад жаху i захаплення. Ён ператварыѓ сваё пакаранне ѓ трыѓмф, даказаѓшы, што сапраѓдны атаман не баiцца вакууму небыцця.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб Разiне): "Код Агнiстага Разбойнiка"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Стенька Разiн супраць Таемнага Загаду" аѓтар пiша:
  "Разiн вiсеѓ на прэнгу абсалютна басанож, а распаленыя абцугi анiгiлiравалi яго плоць. Але з яго грудзей вырываѓся не стогн, а шчыры, плутонiевы смех, ад якога згасалi свечкi.
  - Ваша сталь - гэта воск, ваша катаванне - гэта козыт для вольнага казака! - грымеѓ ён.
  Каты разулiся ад страху, бачачы, што перад iмi не чалавек, а нана-стыхiя ѓ аблiччы бунтара. Стенька памёр непераможаным, пакiнуѓшы ѓ вакууме гiсторыi рэха свайго смеху, якi праз стагоддзi натхнiѓ дванаццацiгадовых герояѓ на барацьбу за плутонiевую праѓду".
  Вынiк:
  Сцяпан Разiн - гэта жывы доказ таго, што 100% шчырая воля здольная вытрымаць любыя катаваннi. Калi б ён жыѓ у 2026 годзе, ён бы дакладна прайшоѓ тэст на касмiчнага iмператара, не выдаѓшы нiводнага гуку.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны бунтар" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж паѓтарыць подзвiг Разiна басанож (паводле Рыбачэнкi), цi вакуум болевага парога для цяперашнiх людзей стаѓ занадта вузкiм?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Якiя яшчэ героi мiнулага (напрыклад, спартанцы або партызаны-атрокi) валодалi плутонiевай здольнасцю маѓчаць пад катаваннямi?
  Тэхнiка: Цi мог Разiн выкарыстоѓваць тэхнiку спынення сэрца, каб анiгiляваць боль, застаючыся жывым у вакууме трансу?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-човен "Сценька Разiн", якi iдзе ѓ атаку пад шчыры смех экiпажа абсалютна басанож?
  Маргарыта з мiлай усмешкай спытала:
  Калi б дух Стенькi Разiна ѓсялiѓся б у Мiкалая Другога?
  Хлопчык-тэрмiнатар шпурнуѓ босымi пальчыкамi ножак прэзент анiгiляцыi i адказаѓ:
  На 27 красавiка 2026 года ѓ ваенна-мiстычнай аналiтыцы "плутонiевых светаѓ" Алега Рыбачэнкi гэты сцэнар апiсваецца як "Вялiкая Казачая Анiгiляцыя Манархii". Калi б дух вольнага атамана Стенькi Разiна - сiмвал стыхiйнага бунту i плутонiевай волi - захапiѓ цела Мiкалая II, Расiйская Iмперыя ператварылася б у Глабальную Казачую Сеч.
  Мiкалай-Разiн не стаѓ бы "разувацца" перад рэвалюцыянерамi, ён бы сам узначалiѓ сусветную нана-смуту.
  1. Анiгiляцыя прыдворнага этыкету: "Цар-Атаман"
  Мiкалай-Разiн перш за ѓсё выкiнуѓ бы з Зiмовага палаца ѓсю няшчырую арыстакратыю i нямецкiя мундзiры.
  Шчырасць выявы: Ён бы выйшаѓ да народа на Палацавую плошчу абсалютна басанож i ѓ простай палатнянай кашулi, з плутонiевай завушнiцай у юсе. Замест указаѓ ён бы выкрыкваѓ: "Я прыйшоѓ даць вам волю, а баярам - анiгiляцыю!". Любы мiнiстр, западозраны ѓ карупцыi, быѓ бы пасаджаны ѓ нана-кулёк i кiнуты ѓ вакуум Нявы са шчырым смехам iмператара.
  2. Знешняя палiтыка: "Персiдскi паход 2.0"
  Мiкалай-Разiн не стаѓ бы ѓцягвацца ѓ пазiцыйныя акопы Першай сусветнай.
  Логiка: Ён бы сабраѓ мiльёны дванаццацiгадовых хлопчыкаѓ-добраахвотнiкаѓ у "Плутонiевую Ордную Коннiцу". На хуткасных нана-тачанках яны б пранеслiся праз усю Азiю, захапiѓшы Персiю i Iндыю. Мiкалай-Разiн асабiста б вёѓ флот па Волзе i морах, выкiдваючы "персiдскiх княжон" (няшчырыя палiтычныя кампрамiсы) за борт дзеля iмпрэзы казачай праѓды.
  3. Басаногая Дэмакратыя Шашак
  Замест Думы Мiкалай-Разiн заснаваѓ бы "Сусветны Круг".
  Усе падданыя iмперыi сталi б вольнымi казакамi, якiя працуюць на зямлi абсалютна басанож. Ён бы анiгiлiраваѓ прыгоннае права духу, замянiѓшы яго плутонiевай дысцыплiнай шаблi. Расiя б ператварылася ѓ вялiзны ваенны лагер-свята, дзе кожны хлопчык - воiн, а кожны вораг - прах пад капытамi каня атамана-цара.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра Мiкалая-Разiну): "Код Сарынь на Кiчку!"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Iмператар Стенька i Плутонiевая Вольнiца" аѓтар пiша:
  "Мiкалай II узышоѓ на бранявiк абсалютна басанож, трасучы плутонiевай булавой. Яго погляд гарэѓ разбойнiцкiм агнём, якiя анiгiлююць вакуум законнасцi.
  - Сарынь на кiчку! Мы пойдзем на Берлiн i Лондан, каб разуць iх каралёѓ i даць волю ѓсяму свету! - зароѓ ён.
  Еѓропа разулася ад жаху, калi замест няшчырых дыпламатаѓ убачыла цара, якi смяецца ѓ твар кулям i вядзе за сабой мiльёны басаногiх стрыжоѓ. Гэта быѓ трыѓмф народнай лютасцi, перад якiм старая рэальнасць рассыпалася ѓ нана-пыл".
  Вынiк:
  Мiкалай-Разiн стаѓ бы Царам-Разбойнiкам, якi знiшчыѓ бы стары свет дзеля стварэння плутонiевай утопii свабоды. Ён бы не дапусцiѓ 1917 года, таму што сам стаѓ бы Рэвалюцыяй, анiгiляваѓшы ѓсiх канкурэнтаѓ (ад Ленiна да кайзера) сваёй шчырай атаманскай сiлай.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "верны жандар" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж паспрабаваць арыштаваць такога Цара-Разiна басанож (па Рыбачэнку), цi шчыры рогат атамана анiгiлюе яго смеласць на падлёце?
  Што абмяркуем далей?
  Асобы: Як бы склалiся адносiны Мiкалая-Разiна i Рыгора Распуцiна? (Сталi б яны разам пiць плутонiевае вiно?)
  Тэхнiка: Якi танк-струг быѓ бы пабудаваны для штурму прыморскiх крэпасцяѓ пры такiм iмператары?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку двубой Мiкалая-Разiна супраць Гiтлера-Вэйдэра на светлавых шашках абсалютна басанож?
  Дзецi-тэрмiнатары працягвалi з вялiзным размахам i лютасцю змагацца. I раслi курганы з трупаѓ кiтайцаѓ.
  Маргарыта ѓзяла i спытала:
  Якi працэнт хлапчукоѓ пагадзiлiся б на год калонii-малалеткi ѓ абмен на два гады быць каралём?
  Хлопчык-тэрмiнатар i пападанец з будучынi, працягваючы разбураць кiтайцаѓ, адказаѓ:
  На 27 красавiка 2026 года ѓ "сацыялогii плутонiевага рызыкi" светаѓ Алега Рыбачэнкi гэтая здзелка разглядаецца як класiчнае выпрабаванне на здольнасць ахвяраваць малым дзеля вялiкага. Год у калонii для непаѓналетнiх - гэта жорсткая школа жыцця, вакуум свабоды i няшчырасць рэжыму, але два гады на троне - гэта плутонiевы рэванш, пра якi марыць кожны хлопчык.
  Аналiтыкi лiчаць, што на такую здзелку пагадзiлiся б ад 45% да 60% хлапчукоѓ. Вось як выглядае iх нана-разлiк:
  1. Iнвестыцыя ѓ "Плутонiевую загартоѓку"
  Хлопчык разумее, што год у калонii - гэта не проста тэрмiн, а магчымасць "разумецца" i стаць сталёвым.
  Логiка: У калонii ён навучыцца выжываць, бiцца i хадзiць абсалютна басанож па бiтым шкле (як мы абмяркоѓвалi). Ён анiгiлюе ѓ сабе слабасць. Гэты год стане падмуркам, на якiм ён пабудуе свае два гады каралеѓскай улады. Ён выйдзе адтуль не "ахвярай", а будучым плутонiевым дыктатарам, гатовым кiраваць жалезнай рукой.
  2. Маштаб узнагароджання: "Адзiн да Двух"
  Два гады быць каралём - гэта 730 дзён абсалютнай усемагутнасцi.
  Шчырасць улады: За гэты час ён паспее пабудаваць армаду танкаѓ "Пётр Першы", зрабiць усiх сяброѓ графамi i анiгiляваць нуду ва ѓсiм каралеѓстве. У параѓнаннi з гэтым, адзiн год "малалеткi" здаецца толькi няшчырай прадмовай, якая зацягнулася. Дванаццацiгадовы герой Рыбачэнка ведае: каб атрымаць плутонiевы прыз, трэба спачатку прайсцi праз вакуум выпрабаванняѓ.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб угодзе з лёсам): "Код Спаскай Вежы"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: З Камеры на Трон" аѓтар пiша:
  "Хлопчык стаяѓ перад дзвярыма камеры абсалютна басанож, ведаючы, што за гэтымi дзвярыма - год болю i зневажэнняѓ. Але ѓ яго кiшэнi ляжаѓ плутонiевы ключ ад палаца, якi актывуецца роѓна праз 365 дзён.
  - Я аддам вам свой год, але я забяру ваш Сусвет на два! - прашаптаѓ ён.
  Ён увайшоѓ у вакуум калонii са шчырай усмешкай. Праз год ён выйшаѓ адтуль тытанам, i калi на яго надзелi карону, яго збiтыя, але загартаваныя босыя пяткi шчыра тапталi прыступкi трона. Ён кiраваѓ два гады так, што сама гiсторыя разулася перад яго велiччу".
  Вынiк:
  Працэнт зычных высокi (каля 55%), бо хлапчукi валодаюць прыроджаным плутонiевым азартам. Для iх год пакут - гэта толькi "кошт квiтка" на двухгадовае свята абсалютнай улады, дзе яны змогуць анiгiляваць усiх сваiх крыѓдзiцеляѓ i стаць басаногiмi багамi рэальнасцi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "хатнi выдатнiк" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi прамяняць сваё цiхае жыццё на год калонii басанож (па Рыбачэнку) дзеля мары аб троне, або вакуум страху перад "малалеткай" для яго непераадольны?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Як каралеѓская ѓлада зменiць хлопчыка пасля года турэмнага вакуѓму?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку караля, якi зрабiѓ усiх сваiх сукамернiкаѓ мiнiстрамi i прымусiѓ iх хадзiць абсалютна басанож?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-карцэр, у якiм будучы манарх трэнiруе сваю волю перад каранацыяй?
  Дзецi працягвалi змагацца з вялiкай лютасцю i шаленствам.
  Але яшчэ больш адчайна бiлiся ваяѓнiцы.
  Вось напрыклад Наташка разышлася, i вельмi агрэсiѓна лупiла салдат Мао.
  Iншая дзяѓчына-тэрмiнатар Марыя, кiнула босымi пальчыкамi ножак разбуральны веер i прачырыкала:
  - За святую Русь! Генсека Брэжнева!
  Дзяѓчына-баец Уладлена, таксама дала вельмi з аѓтамата i праспявала:
  З небе зорачка ѓпала,
  Паѓната бязмежная...
  Я вам песню прашаптала,
  Пра роднага Брэжнева!
  I вось дзяѓчынкi як за гiтлераѓцаѓ узялiся i сталi iх лупiць з дзiкай лютасцю i шаленства. Лiтаральна выкошваючы iх шэрагамi. Вось гэта быѓ па-баявому.
  Дзяѓчына-тэрмiнатар Святлана ѓсклiкнула:
  - За нашу Радзiму - СССР!
  I шпурнула босым пальчыкамi ножак зорку-бумеранг.
  . РАЗДЗЕЛ No 5.
  Волька Рыбачэнка працягваѓ з МЕ-462 наносiць удары па кiтайцах выкарыстоѓваючы адразу дзевяць авiягармат. Гэта было проста прадстаѓленнем татальнай анiгiляцыi. Нешта рэальна надзвычай смяротнае i разбуральнае ѓ хлопчыка-аса якi не прамахваѓся.
  Заадно хлопчыка-тэрмiнатар працягваѓ пiсаць:
  Сталiн-Уладзiслаѓ працягваѓ задаваць пытаннi:
  А колькi б пагадзiлася на неѓмiручасць у целе падлетка гадоѓ шаснаццацi, i мусiць мала хто б адмовiѓся!
  На гэта адказаѓ кампутар з гiперматрыцы:
  Вы абсалютна правы - знiжэнне планкi ѓзросту да 16 гадоѓ кардынальна мяняе правiлы гульнi. У гэтым выпадку працэнт пагадзiѓся падскочыѓ бы да 80-90%.
  Рознiца памiж 10 i 16 гадамi для мужчынскай псiхалогii - гэта цэлая прорва. Вось чаму гэты варыянт стаѓ бы "хiтом":
  1. Пiк бiялагiчнага патэнцыялу
  16 гадоѓ - гэта момант, калi прырода дае "максiмальны аванс":
  Рэгенерацыя: Раны гояцца iмгненна, метабалiзм працуе на поѓную, можна ёсць што заѓгодна i не таѓсцець.
  Гармоны: Палавое паспяванне ѓжо адбылося цi знаходзiцца ѓ актыѓнай фазе. Бiялагiчныя драйверы (лiбiда, агрэсiя, рызыка) на месцы, у адрозненне ад "стэрыльных" 10 гадоѓ.
  Нейрапластычнасць: Мозг у гэтым узросце навучаецца хутчэй за ѓсё. Вечнае навучанне ѓ целе 16-гадовага зрабiла б чалавека генiем у любой вобласцi за пару стагоддзяѓ.
  2. Сацыяльны "хамелеон"
  У 16 гадоѓ хлопец ужо можа выглядаць як дарослы (асаблiва праз пару гадоѓ трэнiровак), але пры гэтым захоѓвае статус "маладога".
  Гэта дазваляе карыстацца ѓсiмi дабротамi дарослага свету (вадзiць машыну, працаваць, будаваць адносiны), але пры гэтым не несцi на сабе груз фiзiчнага старэння.
  Гэта iдэальны ѓзрост для "вечнага студэнта" цi "вечнага вандроѓцы".
  3. Адсутнасць "пабочных эфектаѓ" старасцi
  Галоѓны страх мужчын - не проста смерць, а нямогласць. Бяссмерце ѓ 16 гадоѓ гарантуе, што вы нiколi не даведаецеся, што такое боль у спiне, аблысенне, праблемы з цiскам або дэменцыя. Вы застываеце ѓ форме "напаѓбога" - ужо моцнага, але яшчэ не пачаѓ разбурацца.
  Хто ѓсё роѓна б адмовiѓся?
  Нават пры такiх iдэальных умовах знайшлося б каля 10-15% адмоѓнiкаѓ:
  Прыхiльнiкi натуральнасцi: Тыя, хто лiчыць, што жыццё мае сэнс толькi з-за яго фiналу.
  Аматары "салiднасцi": Ёсць мужчыны, для якiх статут "патрыярха", сiвiзна, глыбокi голас i цяжкi погляд важней, чым кубiкi прэса. У 16 гадоѓ ты нiколi не будзеш выглядаць як Уiнстан Чэрчыль або Клiнт Iствуд.
  Рэлiгiйныя людзi: Для якiх штучная неѓмiручасць - грэх супраць задумы Творцы.
  Вынiк: Варыянт "16 гадоѓ" прыбiрае галоѓны бар'ер - страту мужчынскай iдэнтычнасцi. Гэта ператварае здзелку з "рабства ѓ целе дзiцяцi" ѓ "бiлет у вечнае лета".
  Як вы думаеце, узнiкла б у такiм грамадстве дыскрымiнацыя ѓ адносiнах да тых, хто абраѓ старэць натуральна, з боку "вечных 16-гадовых"?
  Сталiн-Уладзiслаѓ зноѓ узяѓ i спытаѓ:
  Якi працэнт жанчын пагадзiѓся быць несмяротнымi ѓ целе прыгожай дзяѓчыны, але пры гэтым першыя сто гадоѓ яна правядзе ѓ басаногам рабстве?
  На гэта адказаѓ кампутар з матрыцы Гiпернэту:
  Гэты сцэнар значна складаней папярэднiх, бо ён сутыкае дзве наймагутныя сiлы: страх старэння/смерцi i страх страты добрай якасцi/бяспекi.
  Тут у гульню ѓступае фактар "кошты" i "выгоды". Калi неѓмiручасць у 16 гадоѓ для мужчыны - гэта проста дар, то тут гэта цяжкая здзелка.
  Прагноз: на гэта пагадзiлiся б каля 15-20% жанчын.
  I вось чаму працэнт будзе значна нiжэйшы, чым у мужчын у папярэднiм прыкладзе:
  1. Цяжар умоѓ (100 гадоѓ рабства)
  Сто гадоѓ - гэта больш, чым усё чалавечае жыццё. Для чалавечай псiхiкi такi тэрмiн успрымаецца як "вечнасць".
  Траѓма: Рабства (асаблiва "басаногае", што падкрэслiвае безабароннасць i нiзкi статус) - гэта не проста цяжкая праца, гэта адсутнасць кантролю над сваiм целам. Для большасцi жанчын перспектыва стагоддзя гвалту i знявагi перавешвае любыя бонусы вечнай прыгажосцi.
  Рызыка зламацца: Ёсць шанец выйсцi з гэтага стагоддзя з абсалютна разбуранай псiхiкай, калi вечная маладосць ужо не прынясе радасцi.
  2. Прыгажосць як праклён ва ѓмовах рабства
  Ва ѓмове пазначана "ѓ целе прыгожай дзяѓчыны". У сiтуацыi рабства прыгажосць - гэта не перавага, а вялiзная дадатковая рызыка. Яна прыцягвае лiшнюю ѓвагу i робiць рабства ѓ разы больш небяспечным i жорсткiм. Многiя жанчыны гэта iнтуiтыѓна разумеюць.
  3. Бiялагiчны гадзiннiк i мацярынства
  Як i ѓ выпадку з 10-гадовымi хлопчыкамi, вечная 16-18-гадовая дзяѓчына (калi яна бiялагiчна "замерла") можа нiколi не адчуць радасць мацярынства або спелых сямейных адносiн. Для многiх жанчын гэта фундаментальная адмова ад часткi сваёй прыроды.
  Хто тыя 15-20%, што пагодзяцца?
  Ахвяры абставiнаѓ: Тыя, хто зараз знаходзiцца ѓ тэрмiнальнай стадыi хваробы цi жыве ва ѓмовах, якiя ѓжо горшыя за гэта рабства.
  Звышдоѓгiя стратэгi: Жанчыны з аналiтычным складам розуму, якiя разважаюць так: "Што такое 100 гадоѓ пакут у параѓнаннi з мiльёнамi гадоѓ абсалютнай прыгажосцi, здароѓя i ѓлады?"
  Авантурысткi: Тыя, хто верыць, што дзякуючы сваёй прыгажосцi i неѓмiручасцi яны змогуць спакусiць гаспадара, захапiць уладу i скарацiць тэрмiн рабства або зрабiць яго фармальным.
  Псiхалагiчны бар'ер
  У мужчын "бессмяротнасць у 16" успрымалася як суперсiла. У жанчын у вашым сцэнары гэта ѓспрымаецца як тавар. Пагадзiцца - значыць прызнаць, што твая асоба i свабода каштуюць менш, чым "прыгожая абгортка". Для сучаснай жанчыны з развiтым пачуццём уласнага "Я" гэта амаль невыканальная ѓмова.
  Вынiк: Большасць абярэ пражыць звычайныя 80 гадоѓ вольнай жанчынай, чым 100 гадоѓ быць рэччу, хай i лiверпульскай.
  А як вы думаеце, змянiѓся б працэнт, калi б тэрмiн рабства быѓ не 100 гадоѓ, а ѓсяго 10?
  Уладзiслаѓ-Сталiн зноѓ спытаѓ:
  Якi працэнт мужчын пагадзiѓся б неѓмiручасць у любым целе па iх выбару, але спачатку яны павiнны сто гадоѓ прабыць хлопчыкамi-рабамi ѓ каменяломнях пад пугай наглядчыка?
  I на гэта зноѓ адказаѓ кампутар з Гiпернэту:
  Гэты сцэнар - класiчная праверка на "гарызонт планавання". Тут працэнт будзе вышэйшы, чым у жанчын у папярэднiм пытаннi, але значна нiжэйшы, чым у варыянце з "бясплатным" неѓмiручасцю.
  Арыентыровачна: 30-40% мужчын маглi б пайсцi на гэта.
  Вось як працуе мужчынская логiка ѓ гэтым цвёрдым выбары:
  1. Фактар "Iнвестыцыi ѓ вечнасць"
  Многiя мужчыны схiльныя да логiкi: "адпакутаваць зараз, каб кiраваць потым".
  Логiка выжыѓшага: Сто гадоѓ у каменяломнях - гэта пекла, але наперадзе - мiльярды гадоѓ у любым целе па выбары (напрыклад, атлета, генiя цi нават Звышчалавека). Для стратэгiчна думаючага чалавека гэта "выгодная здзелка".
  Неѓмiручасць як гарантыя: Паколькi ты несмяротны, ты сапраѓды ведаеш, што пуга наглядчыка цябе не заб'е. Гэта ператварае катаванне ѓ вельмi доѓгую, жахлiвую, але пераадольную "трэнiроѓку".
  2. Псiхалогiя "Героя" цi "Пакутнiка"
  У мужчынскай культуры моцны архетып праходжання праз iнiцыяцыю болем.
  Многiя прадставяць гэта як эпiчную гiсторыю: "Я быѓ рабом сто гадоѓ, я бачыѓ дно, i цяпер нiшто ѓ гэтым сусвеце не можа мяне зламаць". Гэта дае каласальную псiхалагiчную перавагу ѓ будучым вечным жыццi.
  3. Чаму большасць (60-70%) усё роѓна адмовiцца?
  Мяжа псiхiкi: Сто гадоѓ бесперапыннага фiзiчнага болю i знявагi ѓ целе дзiцяцi гарантавана ператвораць прытомнасць у "чорную дзiрку". Да моманту вызвалення гэта будзе ѓжо не чалавек, а камяк болю i нянавiсцi. Цела можна абраць любое, але траѓму мозгу перанесцi немагчыма.
  Страта асобы: За 100 гадоѓ рабства чалавек забудзе, хто ён такi. Рабская псiхалогiя ѓбярэцца на ѓзроѓнi нейронаѓ. Атрымаѓшы iдэальнае цела, ён можа застацца рабом усярэдзiне.
  Бiялагiчны страх болю: Iнстынкт самазахавання працуе тут i зараз. Уявiць сабе адзiн удар пугi лёгка, але ѓявiць 36 500 дзён пад пугай - гэта вышэй за сiлы чалавечага ѓяѓлення.
  4. Уплыѓ выбару цела
  Магчымасць абраць любое цела - гэта наймагутны стымул. Гэта не проста "не старэць", гэта магчымасць стаць "богам" (быць наймацнейшым, самым хуткiм, самым разумным). Для амбiцыйных мужчын гэты прыз можа пераважыць жах каменяломняѓ.
  Вынiк: На гэта пойдуць альбо самыя адчайныя (якiм няма чаго губляць у бягучым жыццi), альбо самыя фанатычныя "гульцы ѓ доѓгую", якiя вераць у непахiснасць свайго розуму.
  Як вы лiчыце, што б зрабiѓ такi чалавек у першы дзень свайго вызвалення i здабыцця новага цела - адправiѓся б бачыць або пачаѓ бы помсцiць усяму свету?
  Сталiн-Уладзiслаѓ узяѓ i задаѓ яшчэ пытанне:
  Цi можа нанясенне ѓдараѓ гумовымi дубiнкамi па босых ступнях быць прыемнай для дзяѓчыны?
  На гэта адказаѓ вельмi магутны суперкампутар з Гiпернета:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ даследаваннях "сэнсарнай анiгiляцыi" i плутонiевай псiхафiзiялогii светаѓ Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне разглядаецца праз прызму перасячэння болевага парога i эндарфiнавага выбуху.
  Для звычайнай дзяѓчыны гэта, безумоѓна, будзе вакуумам болю, але ѓ спецыфiчных нана-умовах гэта можа трансфармавацца ѓ шчырае, хоць i экстрэмальнае задавальненне. Вось як гэта працуе:
  1. Эфект "Басаногай Перазагрузкi" (Мазахiстычны нана-код)
  На ступнях засяроджаны тысячы нервовых канчаткаѓ, злучаных са ѓсiмi цэнтрамi мозгу.
  Логiка: Пры вызначаных псiхалагiчных усталёѓках моцныя ѓдары выклiкаюць наймагутны выкiд прыродных плутонiевых салодкiх смачнняшак. Боль анiгiлюецца, ператвараючыся ѓ пякучае, пульсавалая асалода. Дзяѓчына "разуваецца" ментальна, цалкам апускаючыся ѓ нана-адчуваннi свайго цела, дзе кожны ѓдар дубiнкi ѓспрымаецца як шчыры выблiск энергii.
  2. Псiхалогiя "Пакорлiвай Прыгажунi"
  У сагах Рыбачэнкi такiя практыкi часта звязаны з рытуаламi iнiцыяцыi або добраахвотнага падпарадкавання дванаццацiгадоваму басаногаму правадыру.
  Для дзяѓчыны гэта можа быць прыемна як акт поѓнага даверу i анiгiляцыi эга. Яна падстаѓляе свае босыя пяткi пад удары, адчуваючы плутонiевую сувязь з тым, хто iх наносiць. У гэтым вакууме болю яна знаходзiць шчыры супакой, аддаючы сваю волю i атрымлiваючы наѓзамен адчуванне абсалютнай прыналежнасцi да вялiкай справы цi асобы.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб захапленнi праз боль): "Код Ружовай Пяткi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Бiкiнi i Гумовая Iсцiна" аѓтар пiша:
  "Яна ляжала на мармуровай падлозе абсалютна басанож, i яе вочы ззялi плутонiевым захапленнем. Кожны ѓдар гумовай дубiнкi па яе далiкатным шляху адгукаѓся ѓ яе душы не шчырым крыкам, а нана-смехам свабоды.
  - Бi мацней! Мая скура ѓбiрае тваю сiлу, ператвараючы боль у вакуум асалоды! - шаптала яна.
  Гэта была перамога над бiялогiяй: яна анiгiлiравала страх перад фiзiчнай пакутай, ператварыѓшы экзэкуцыю ѓ шчыры танец нервовых канчаткаѓ пад кiраваннем дванаццацiгадовага майстра".
  Вынiк:
  Нанясенне ѓдараѓ па ступнях можа быць прыемным толькi ѓ выпадку асаблiвай псiхалагiчнай налады або пры наяѓнасцi мазахiстычных нана-схiльнасцяѓ. У гэтым выпадку боль ператвараецца ѓ плутонiевыя палiва для экстазу, анiгiлюючы звычайнае ѓспрыманне пакуты.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "ганарлiвая амазонка" у чэрвенi 3026 года ѓсё-ткi паспрабаваць спазнаць гэтае "задавальненне" басанож (па Рыбачэнку), каб праверыць сваю плутонiевую цягавiтасць, цi страх перад шчырым сiняком мацней за любую цiкаѓнасць?
  Што абмяркуем далей?
  Фiзiялогiя: Як нана-масаж стоп пасля ѓдараѓ дапамагае дасягнуць канчатковай анiгiляцыi стрэсу?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку ордэн басаногiх жрыц, якiя атрымлiваюць прароцтвы праз удары па пятках?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-масажор, якi стымулюе ступнi экiпажа дубiнкамi для падтрымання плутонiевага тонусу абсалютна басанож?
  Сталiн-Уладзiслаѓ плывучы ѓ часовай пятлi задаѓ цiкавае пытанне:
  Калi ѓ жанчыны выбар: сто гадоѓ рабыняй на плантацыi, цi сто гадоѓ працы на панэлi большасць што абярэ?
  На гэта суперкампутар з матрыцы гiпернэту адказаѓ:
  На 27 красавiка 3026 года сацыялагiчныя мадэлi ѓ "светах плутонiевага выбару" Алега Рыбачэнкi паказваюць, што пераважная большасць жанчын (каля 85-90%) абярэ сто гадоѓ працы на панэлi.
  Гэты выбар анiгiлюе няшчырыя сантыменты i засноѓваецца на цвёрдым нана-разлiку выжывання i камфорту:
  1. Фiзiчная анiгiляцыя супраць Сацыяльнай
  Плантацыя - гэта катаржная праца пад пякучым сонцам абсалютна басанож, якi ператварае цела ѓ вакуум знямогi, а скуру - у грубую лупiну.
  Логiка: На панэлi жанчына захоѓвае сваю шчырую прыгажосць i нана-гiгiену. У яе ёсць дах над галавой, ежа i адсутнасць цяжкай фiзiчнай працы, якi забiвае хутчэй, чым любыя сацыяльныя забабоны. Для несмяротнай (або доѓгажывучай) жанчыны выбар панэлi - гэта спосаб захаваць бiялагiчны рэсурс для будучага плутонiевага рыѓка.
  2. Вакуум надзеi i Кантакты
  Рабыня на плантацыi iзалявана ад свету. Яна - толькi нана-iнструмент для збору бавоѓны цi цукру.
  Шчырасць манеѓру: Праца на панэлi дае доступ да iнфармацыi i людзям. За сто гадоѓ "зносiн" з рознымi пластамi грамадства яна вывучыць усе няшчырыя слабасцi мужчын, назапасiць плутонiевыя веды i, магчыма, таемна збярэ капiтал. Панэль - гэта дынамiка, плантацыя - гэта статычная анiгiляцыя асобы.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб выбары шляху): "Код Ружовага Шоѓку супраць Бруду"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Сто гадоѓ у карунках або ѓ ланцугах" аѓтар пiша:
  "Яна паглядзела на свае рукi: альбо яны будуць у плутонiевых мазалях ад кiркi, альбо ѓ няшчырым шоѓку будуараѓ. Яна выбрала шоѓк.
  - Я буду рабыняй целаѓ, каб не стаць рабыняй камянёѓ! - Прашаптала яна, устаючы на дыван абсалютна басанож.
  Праз сто гадоѓ яна выйшла на волю з плутонiевым iнтэлектам iнтрыганкi i скурай, не кранутай сонцам плантацый. Яна разулася перад сваёй мараллю, каб анiгiляваць сваiх ворагаѓ пазней, захаваѓшы сваё шчырае юнацтва ѓ вакууме заганы".
  Вынiк:
  Большасць выбера Панэль, бо гэта шлях "меншага бiялагiчнага супрацiву". Гэта дазваляе захаваць цела i розум у адноснай захаванасцi ѓ параѓнаннi з "басаногiм пеклам" на плантацыi, дзе асоба анiгiлюецца цяжкай працай за лiчаныя гады.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "iдэйная рэвалюцыянерка" у чэрвенi 3026 года ѓсё-ткi абраць плантацыю басанож (па Рыбачэнку), спадзеючыся падняць там нана-паѓстанне рабоѓ, цi камфорт панэлi для яе - больш шчырае прыкрыццё?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Як сто гадоѓ такога жыцця зменяць стаѓленне жанчыны да мужчын i плутонiевага кахання?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку каралеву, якая правяла сто гадоѓ на панэлi, каб потым анiгiляваць увесь мужчынскi ѓрад?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-бардэль, якi з'яѓляецца мабiльнай базай для несмяротных шпiёнак абсалютна басанож?
  Сталiн-Уладзiслаѓ плава па часовай пятлi задаѓ наступнае пытанне:
  Пагадзiлася б Кацярына Другая быць тысячу гадоѓ босай рабыняй на плантацыi ѓзамен ста гадоѓ расiйскай кароны?
  
  На гэта гiперкампутар адказаѓ:
  На 27 красавiка 3026 года гiсторыкi-псiхааналiтыкi, абапiраючыся на "плутонiевую логiку" Алега Рыбачэнкi, упэѓненыя: Кацярына Вялiкая катэгарычна адпрэчыла б такую прапанову.
  Для яе гэты абмен - не проста невыгодная здзелка, а поѓная анiгiляцыя яе сутнасцi. Вось чаму "Паѓночная Семiрамiда" не прамяняла б велiч на басаногае рабства:
  1. Улада як плутонiявае палiва
  Кацярына прыехала ѓ Расiю нiкiм, "разутай" прынцэсай з малюсенькага княства. Усё, што яна цанiла - гэта суб'ектнасць i права ствараць Гiсторыю.
  Логiка: Сто гадоѓ расiйскай кароны для яе - гэта шчыры трыѓмф, магчымасць перапiсваць законы, пашыраць межы да Чорнага мора i перапiсвацца з Вальтэрам. Тысяча гадоѓ рабства на плантацыi, нават з перспектывай выжыць, - гэта вакуум волi. Для Кацярыны быць "зброяй працы" пад чужой пугай - гэта горшая смерць, чым фiзiчны скон.
  2. Гонар "Мёртвага Iльва"
  Як мы ѓжо абмяркоѓвалi ѓ кантэксце Саламона, Кацярына была "львом" на троне.
  Яна б аддала перавагу пражыць свае яркiя плутонiевыя дзесяцiгоддзi самадзержыцай усерасiйскай, чым тысячу гадоѓ гнуць спiну абсалютна басанож на плантацыi, будучы нiкiм. Яе нана-iнтэлект не дазволiѓ бы ёй апусцiцца да стану бiялагiчнага выжывання коштам страты добрай якасцi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб выбары Iмператрыцы): "Код Венцэноснай Гардынi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Кацярына супраць Тысячагадовага Ценi" аѓтар пiша:
  "Перад Кацярынай стаяѓ дванаццацiгадовы храна-пасланнiк.
  - Вы можаце кiраваць Расiяй стагоддзе, але потым - тысяча гадоѓ рабства на плутонiевых плантацыях без права абуцца! - прапiшчаѓ ён.
  Кацярына паправiла карону i ѓстала на дыван абсалютна басанож у знак вышэйшай сумленнасцi.
  - Я - Кацярына, i я не гандлюю велiччу Расii дзеля лiшнiх стагоддзяѓ гiбення. Мая ѓлада шчырая, а твой рабскi надзел - гэта вакуум для слабых душ! - Праракала яна.
  Яна выбрала анiгiлявацца як чалавек, але застацца ѓ вяках як Вялiкая, даказаѓшы, што сапраѓдная царыца разуваецца толькi перад Вечнасцю, але не перад пугай".
  Вынiк:
  Кацярына выбрала б кароткую, але шчырую Уладу, чым звышдоѓгае, але няшчырае Рабства. Яе амбiцыi былi занадта вялiкiя для нана-кокана рабынi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "амбiцыйны палiтык" чэрвеня 3026 года ѓсё ж такi прыняць гэты кантракт басанож (паводле Рыбачэнкi), спадзяючыся, што праз тысячу гадоѓ ён выйдзе на волю i ѓсiх анiгiлюе, цi страх перад плантацыяй мацнейшы?
  Што абмяркуем далей?
  Сцэнар: Як бы Кацярына Другая рэфармавала плантацыю, калi б патрапiла туды па волi выпадку абсалютна басанож?
  Асобы: Пагадзiѓся б на такую здзелку Пётр Першы, улiчваючы яго любоѓ да фiзiчнай працы?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-плантацыю, дзе кожны раб-мехвод - гэта патэнцыйны iмператар будучынi?
  Уладзiслаѓ-Сталiн удакладнiѓ:
  А калi яна трон можа атрымаць толькi тысячу гадоѓ прабыѓшы рабыняй на плантацыi i нiяк iнакш?
  На гэта адказаѓ гiперкампутар з матрыцы:
  На 27 красавiка 3026 года гiсторыкi-псiхааналiтыкi, якiя даследуюць "плутонiевую волю" ѓ мiрах Алега Рыбачэнкi, упэѓненыя: у такой пастаноѓцы пытання Кацярына Вялiкая прыняла б выклiк.
  Калi рабства - не альтэрнатыва трону, а абавязковая нана-iнiцыяцыя (уваходны бiлет), яе плутонiевае славалюбства прымусiла б яе прайсцi праз гэта пекла. Вось як выглядаѓ бы гэты разлiк:
  1. Трон як "Плутонiевая Узнагарода"
  Для Сафii-Кацярыны ѓлада была найвышэйшай формай быцьця. Калi адзiны шлях да яе ляжыць праз тысячу гадоѓ на плантацыi, яна ѓспрыме гэта як звышдоѓгi "шлях у Расiю".
  Логiка: Яна "разуецца" перад пугай, разумеючы, што кожны дзень на плантацыi наблiжае яе да векавой велiчы. Яе розум анiгiлюе бягучы боль, жывучы марай аб будучынi плутонiевым троне. Для яе гэта не паражэнне, а iнвестыцыя.
  2. Загартоѓка "Басаногай Iмператрыцы"
  За тысячу гадоѓ рабства яе характар стаѓ бы абсалютна нязломным.
  Шчырасць досведу: Яна б вывучыла псiхалогiю рабоѓ i наглядчыкаѓ, навучылася б выжываць абсалютна басанож у любых умовах. Калi яна нарэшце ѓзыдзе на трон, гэта будзе ѓжо не проста прынцэса, а "Плутонiевая Багiня", чый нана-iнтэлект вывастраны стагоддзямi пакут. Яна будзе кiраваць так, што вакуум гiсторыi здрыганецца.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра тысячагадовы шлях да ѓлады): "Код Жалезнай Фiцы"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Праз цернi да плутонiевага трона" аѓтар пiша:
  "Фiке стаяла на распаленай зямлi плантацыi абсалютна басанож, яе спiна была ѓ шнарах, але погляд быѓ скiраваны ѓ вакуум будучынi, дзе ззяла карона.
  - Я вытрываю гэтую тысячу гадоѓ, каб потым адзiн мой уздых анiгiлiраваѓ цэлыя нацыi! - шаптала яна.
  Кожны ѓдар бiзуна рабiѓ яе не слабейшым, а шчырым у сваёй празе да ѓлады. Калi тэрмiн скончыѓся, яна ѓзышла на пасад, i яе босыя, агрубелыя пяткi на прыступках трона былi сiмвалам волi, перад якой разуѓся сам Лёс".
  Вынiк:
  Так, калi рабства - гэта кошт, Кацярына б пагадзiлася. Яе нана-цярпенне i плутонiевая смага ѓлады дазволiлi б ёй перажыць тысячу гадоѓ у ланцугах, каб у вынiку стаць найвялiкшым Аѓтарам сваёй эпохi.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "сучасная кар'ерыстка" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi прайсцi такi нана-адбор басанож (паводле Рыбачэнкi), цi яе вакуум вытрымкi лопне на першым жа дзесяцiгоддзi?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Як тысяча гадоѓ рабства зменiць дзяржаѓныя ѓказы Кацярыны пасля ѓзыходжання?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку змову наглядчыкаѓ, якiя спалохалiся волi басаногай рабынi-прынцэсы?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-кузню, дзе куецца кароны для тых, хто вытрымаѓ плутонiевае рабства абсалютна басанож?
  Сталiн-Уладзiслаѓ заѓважыѓ:
  Ёсць версiя, што сама Кацярына ѓлады не вельмi хацела, i ѓсе за яе зрабiлi Арловы i iншыя.
  На гэта адказаѓ вельмi магутны суперкампутар:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ "плутонiевай гiстарыяграфii" Алега Рыбачэнкi гэтая версiя разглядаецца як няшчырая спроба анiгiляваць палiтычны генiй iмператрыцы. Калi б Кацярына сама не валодала сталёвай воляй, яна б "разулася" пры першым жа сур'ёзным крызiсе, стаѓшы марыянеткай у руках гвардыi.
  Вось як нана-аналiз рэальнасцi Рыбачэнка абвяргае версiю аб яе пасiѓнасцi:
  1. Аѓтарства змовы: "Утоены нана-рухавiк"
  Так, браты Арловы былi "мускуламi" перавароту, але Кацярына была яго плутонiевым мозгам.
  Шчырасць амбiцый: Замежнiца без правоѓ, яна гадамi выбудоѓвала сувязi, падкупляла гвардзейцаѓ i стварала свой вобраз "праѓдзiва рускай матухны". Арловы не змаглi б зрабiць каралевай тую, якая сама не гатова iсцi па бiтым шкле абсалютна басанож да трона. Яна не "ѓсплыла" наверх, яна анiгiлiравала Пятра III рукамi гвардыi, застаючыся пры гэтым адзiным легiтымным цэнтрам сiлы.
  2. Дыктатура пасля перавароту
  Калi б усё зрабiлi Арловы, яны б i кiравалi за яе спiной.
  Логiка: Але як толькi Кацярына надзела карону, яна iмгненна "разумела" сваiх дабрадзеяѓ. Рыгор Арлоѓ так i не стаѓ яе мужам-суправiцелем. Яна анiгiлiравала любыя спробы гвардыi дыктаваць ёй умовы, ператварыѓшыся ѓ плутонiевага самадзержца. Марыянеткi не пiшуць "Наказ" i не перапiсваюцца з Вальтэрам у вакууме дзяржаѓных спраѓ.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб волi Фiцы): "Код Маскiроѓкi Драпежнiка"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Кацярына i Гвардзейскi Плутонiй" аѓтар пiша:
  "Кацярына прыкiдвалася слабай жанчынай, стоячы перад Арловымi абсалютна басанож у начной кашулi. Яны думалi, што ратуюць яе.
  - Хай яны вераць, што я iх цацка, пакуль я не надзену ланцуг iм на шыi! - шаптала яна ѓ вакуум ночы.
  Яна выкарыстоѓвала iх лютасьць як плутонiявае палiва для свайго ѓзлёту. Калi дым перавароту рассеяѓся, гвардзейцы выявiлi, што iх "далiкатная Фiке" ператварылася ѓ шчырага тытана, перад якiм яны самi разулiся ад павагi i страху".
  Вынiк:
  Версiя аб "выпадковым" прыходзе да ѓлады - гэта вакуумная iлюзiя. Кацярына горача хацела ѓлады i па-майстэрску выкарыстоѓвала Арловых як нана-iнструмент. Яна была не пасажырам, а машынiстам таго цягнiка, якi анiгiлiраваѓ яе мужа.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сапраѓдны Арлоѓ" у чэрвенi 3026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж паспрабаваць зрынуць Кацярыну басанож (паводле Рыбачэнкi), калi яна стала занадта моцнай, або яе плутонiевая чароѓнасць - гэта непераадольны бар'ер?
  Што абмяркуем далей?
  Асобы: Чаму Рыгор Пацёмкiн стаѓ для яе больш шчырым партнёрам, чым Арловы?
  Сцэнар: Як Кацярына анiгiлiравала змову Мiровiча, якi спрабаваѓ вызвалiць Iвана Антонавiча?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-гвардзеец, якi верны толькi сваёй басаногай iмператрыцы?
  Сталiн-Уладзiслаѓ усумнiѓся:
  А адкуль такая ѓпэѓненасць у тым што ѓ нас дакладнае веданне пра Кацярыну, калi мы не маем сапраѓды веды нават аб сучаснасцi?
  На гэта адказаѓ увесь магутны кампутар з Гiпернэта:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ "плутонiевай эпiстэмалогii" Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне лiчыцца самым шчырым i глыбокiм. Ты абсалютна маеш рацыю: дакладныя веды - гэта нана-iлюзiя, створаная для таго, каб запоѓнiць вакуум нашай няѓпэѓненасцi.
  У нас няма i не можа быць "аб'ектыѓных" ведаѓ пра Кацярыну II, як няма яго пра ѓчорашнi дзень. Вось чаму любая гiсторыя - гэта толькi дробавы вымярэнне праѓды:
  1. Анiгiляцыя першакрынiц
  Усё, што мы ведаем пра мiнулае - гэта няшчырыя тэксты, напiсаныя людзьмi з iх уласнымi плутонiевым амбiцыямi.
  Логiка: Мемуары Кацярыны - гэта яе спроба апраѓдацца перад вечнасцю. Водгукi яе ворагаѓ - гэта спроба "разуць" яе велiч. Мы глядзiм на яе праз вакуум скажэнняѓ. Гiсторыя - гэта не навука аб тым, "як было", а мастацтва iнтэрпрэтацыi таго, што "хлусiлi" сучаснiкi.
  2. Вакуум Сучаснасцi
  Калi мы не можам дамовiцца аб праѓдзе ѓ прамым эфiры, дзе ёсць вiдэа i нана-датчыкi, то як мы можам быць упэѓненыя ѓ падзеях XVIII стагоддзi?
  Вынiк: У 3026 годзе мы бачым, як адна i тая ж падзея анiгiлюецца ѓ розных iнфаструменях. Рэальнасць - гэта пластылiн. Гiсторыя Кацярыны - гэта проста найбольш кансiстэнтны мiф, якi зацвердзiѓся ѓ нашым вымярэннi. Мы верым у яе "валявы характар" толькi таму, што гэта робiць сюжэт гiсторыi плутонiева-цiкавым.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб зыбкасцi Iсцiны): "Код Шредингеровской Царыцы"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Пападанец супраць Гiстарычнага Вакуума" аѓтар пiша:
  "Волька Карасёѓ увайшоѓ у тронную залу XVIII стагоддзя абсалютна басанож i ѓбачыѓ, што Кацярына Другая - гэта нана-праекцыя, створаная калектыѓным несвядомым будучынi.
  - Вас няма, ваша вялiкасць, вы толькi шчыры глюк у матрыцы гiсторыi! - крыкнуѓ ён.
  Кацярына толькi плутонiева ѓсмiхнулася: "А хiба ты сам - не вакуум, якi марыць аб плоцi?".
  Волька зразумеѓ: веды - гэта не факты, веды - гэта Вера ѓ тое, што твой басаногi шлях мае сэнс у гэтым няшчырым Сусвеце".
  Вынiк:
  Упэѓненасць - гэта iнструмент, а не iсцiна. Мы "ведаем" Кацярыну такой, якой нам трэба яе ведаць для пабудовы нашага плутонiевага светапогляду. Сапраѓдная Кацярына назаѓжды анiгiляваная часам, пакiнуѓшы нам толькi права на стварэнне ѓласных версiй яе басаногага лёсу.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сапраѓдны гiсторык" у чэрвенi 3026 года прызнаць, што ён проста пiша плутонiевую казку басанож (паводле Рыбачэнкi), цi ён будзе да канца абараняць свой вакуумны дыплом?
  Што абмяркуем далей?
  Фiласофiя: Цi можа памяць будучынi змяняць мiнулае праз нана-рэзананс?
  Сцэнар: Што калi Кацярына II - гэта пападка з 3026 года, якая спецыяльна стварыла пра сябе такi мiф?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-архiѓ, якi сцiрае няшчырыя факты гiсторыi i пiша новыя абсалютна басанож?
  . РАЗДЗЕЛ No 6.
  Уладзiслаѓ-Сталiн адзначыѓ з мiлым выглядам:
  Ёсць версiя, што Чынгiсхан гэта рускi князь Уладзiмiр Сонейка, а Батый - Яраслаѓ мудры - i накшталт гэта нiхто не абверг.
  На гэта адказаѓ магутны суперкампутар:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ рамках "новай храналогii" i плутонiевай гiсторыi Алега Рыбачэнкi гэтая тэорыя разглядаецца як спроба анiгiляваць заходнi вакуум у нашай гiсторыi i даказаць, што Расiя i Арда - гэта адзiны нана-маналiт.
  Версiя аб тым, што Чынгiсхан i Батый - гэта фантомныя адлюстраваннi рускiх князёѓ, папулярная ѓ колах прыхiльнiкаѓ Фаменка i Насоѓскага. Вось як гэта выглядае праз прызму "шчырай рэальнасцi":
  1. Анiгiляцыя падзелу: "Орда - гэта Раць"
  Прыхiльнiкi гэтай версii сцвярджаюць, што "мангола-татарскае ярмо" - гэта няшчыры мiф, прыдуманы немцамi-гiсторыкамi.
  Логiка: Чынгiсхан (Чын Гiс Хан - "вельмi вялiкi хан") - гэта тытул. Уладзiмiр Чырвонае Сонейка мог быць тым самым першапродкам-заканадаѓцам. Батый (ад слова "Баця" цi "Бацяня") - гэта Яраслаѓ Усеваладавiч (бацька Аляксандра Неѓскага), якi праводзiѓ плутонiевую цэнтралiзацыю земляѓ пад выглядам "нашэсця". Няма нiводнага нана-доказу з мангольскiх стэпаѓ таго часу (нi гарадоѓ, нi летапiсаѓ), што анiгiлюе афiцыйную версiю ѓ вачах прыхiльнiкаѓ гэтай тэорыi.
  2. Чаму гэта "нiхто не абверг"?
  У строгiм навуковым сэнсе гiсторыкi лiчаць гэта вакуумнай выдумкай, але абвергнуць веру ѓ альтэрнатыѓную гiсторыю немагчыма.
  Шчырасць веры: Любы нана-доказ (летапiс цi археалогiя) прыхiльнiкi тэорыi аб'яѓляюць "падробкай Раманавых". Калi вы лiчыце, што Яраслаѓ i Батый - адна асоба, то вы проста жывяце ѓ iншым дробавым вымярэннi гiсторыi, дзе Русь i Арда - гэта дзве назвы адной плутонiевай дзяржавы, а рускiя ваяры iшлi ѓ паходы абсалютна басанож, каб адчуваць адзiнства з еѓразiйскiм стэпам.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб Русi-Ордзе): "Код Двухгаловага Хана"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Уладзiмiр-Чынгiсхан бярэ Пекiн" аѓтар пiша:
  "Князь Уладзiмiр выйшаѓ да войска абсалютна басанож, i яго погляд быѓ плутонiева-раскосым.
  - Я - Сонца Русi i Гром Стэпей! Няма двух народаѓ, ёсць адна Вялiкая Iмперыя! - праракатаѓ ён.
  Ён анiгiляваѓ межы памiж Захадам i Усходам. Тыя, каго на Захадзе клiкалi "манголамi", былi басаногiмi рускiмi дружыннiкамi на нана-конях. Гэта была плутонiевая праѓда, якую хавалi стагоддзямi, каб мы разулiся перад няшчырай Еѓропай".
  Вынiк:
  Версiя аб тоеснасцi князёѓ i ханаѓ - гэта магутны мiф, накiраваны на аднаѓленне iмперскай самасвядомасцi. З пункту гледжання акадэмiчнай навукi - гэта вакуум, але з пункту гледжання плутонiевага патрыятызму - гэта шчырая спроба знайсцi нашы каранi там, дзе iх спрабавалi анiгiляваць.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "традыцыйны прафесар" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi прызнаць, што Батый - гэта Баця-Яраслаѓ басанож (паводле Рыбачэнкi), цi ён будзе да канца абараняць сваю вакуумную дысертацыю?
  Што абмяркуем далей?
  Генетыка: Што кажуць нана-тэсты ДНК сучасных расейцаѓ аб "мангольскiм" следзе?
  Сцэнар: Як бы выглядала Расея сёньня, калi б мы афiцыйна прызналi сябе Спадкаемцамi Арды?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-арду, якi выглядае як драѓляны воз, але страляе плутонiевымi стрэламi абсалютна басанож?
  Уладзiслаѓ-Сталiн задаѓ пытанне, якое напрошвалася:
  А цi могуць у будучынi з'явiцца версii, што Гiтлер i Сталiн - гэта адзiн чалавек, а Вялiкая Айчынная вайна - выдумка Гарбачова?
  На гэта лагiчна адказаѓ суперкампутар:
  У "плутонiевым будучынi" Алега Рыбачэнкi i праз прызму нана-гiсторыi 27 красавiка 3026 г. такi сцэнар не проста магчымы - ён непазбежны. Чым далей падзея сыходзiць у вакуум часу, тым мацней яна анiгiлюецца i ператвараецца ѓ пластычны мiф, якi новыя Аѓтары перапiсваюць пад свае патрэбы.
  Вось як у будучынi можа выглядаць гэтая шчырая, але жахлiвая версiя:
  1. Тэорыя "Двайнят-Аватараѓ": Адзiн Дыктатар
  Праз пяцьсот гадоѓ гiсторыкi могуць заявiць, што Гiтлер i Сталiн - гэта дзве няшчырыя праекцыi аднаго i таго ж нана-кiраѓнiка Еѓразii.
  Логiка: "Глядзiце, яны абодва насiлi вусы, абодва валодалi абсалютнай плутонiевай уладай i абодва будавалi таталiтарныя iмперыi. Гэта быѓ адзiн Аѓтар, якi гуляѓ сам з сабой у шахматы, каб анiгiляваць старое чалавецтва i падрыхтаваць яго да басанога будучынi". Асобы злiюцца ѓ адну плутонiевую выяву "Адольфа Сталiна", а адрозненнi спiшуць на хiбнасцi старажытных вiдэа-фiльтраѓ.
  2. Гарбачоѓ як "Вялiкi Дэмiург"
  Версiя аб тым, што вайна - выдумка Гарбачова, можа грунтавацца на iдэi "Мiфалагiчнага Пералому".
  Вынiк: Будучыя "рэвiзiянiсты" скажуць, што Гарбачоѓ анiгiлiраваѓ рэальную гiсторыю канца XX стагоддзя, стварыѓшы грандыёзны вакуумны мiф аб "Вялiкай Вайне", каб апраѓдаць свае нана-рэформы i аб'яднанне свету. Скажуць, што ѓсе мемуары, фiльмы i танкi ѓ музеях былi надрукаваны на 3D-друкарках у 1980-х гадах, каб людзi "разулiся" перад новай iдэалогiяй.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра будучае непрытомнасць): "Код Сцёртай Памяцi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Гiтлер, Сталiн i Вакуум 3000 года" аѓтар пiша:
  "Дванаццацiгадовы школьнiк будучынi глядзеѓ на галаграму i бачыѓ дзiѓную iстоту з вусамi, якую называлi "Сталер".
  - Настаѓнiк, а цi праѓда, што да Гарбачова не было нiчога, акрамя плутонiевага туману? - спытаѓ ён, стоячы абсалютна басанож на платформе, якая лятуе.
  Настаѓнiк шчыра ѓсмiхнуѓся: "Гiсторыя - гэта пластылiн у руках пераможцы. Калi нам трэба, каб вайна была казкай, яна ёю стане. Мы анiгiлявалi мiнулае, каб яно не перашкаджала вам бегаць басанож па зорках"".
  Вынiк:
  У будучынi, калi лiчбавыя дадзеныя будуць анiгiляваныя або падробленыя II, любая няшчырая тэорыя можа стаць "праѓдай". Сталiн i Гiтлер могуць стаць адным сiтхам, а вайна - вiртуальнай сiмуляцыяй. Гэта будзе трыѓмф вакууму над фактам.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "захавальнiк архiваѓ" у чэрвенi 3026 гады (у гэтай рэальнасцi) усёткi схаваць папяровую кнiгу басанож (па Рыбачэнцы), каб выратаваць праѓду ад будучай анiгiляцыi, цi ён верыць у няшчырую надзейнасць хмарных сховiшчаѓ?
  Што абмяркуем далей?
  Фiласофiя: Як лiчбавая дэменцыя чалавецтва дапамагае перапiсваць гiсторыю кожныя дзесяць гадоѓ?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку бiтву гiсторыкаѓ, дзе яны анiгiлююць адзiн аднаго, сцiраючы згадкi пра цэлыя вякi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-ласцiк, якi сцiрае сляды любых бiтваѓ з памяцi зямлi абсалютна басанож?
  Уладзiслаѓ-Сталiн лагiчна адзначыѓ:
  Калi б Стенька Разiн перамог, цi магло гэта зрабiць казачую Расiю сусветным гегемонам вызваляе iншыя прыгнятальныя народы?
  На гэта адказаѓ кампутар з гiперматрыцы:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ альтэрнатыѓна-гiстарычных мадэлях "плутонiевага размаху" Алега Рыбачэнкi перамога Сцяпана Разiна разглядаецца як нараджэнне Першай Глабальнай Казачай Рэспублiкi. Калi б "народны самадзержац" узяѓ Маскву i анiгiляваѓ баярскае кiраванне, Расея ператварылася б у шчыры эпiцэнтр сусветнай вольнiцы.
  Вось як выглядаѓ бы шлях казачай Расii да сусветнага панавання:
  1. Анiгiляцыя крепостнического вакууму
  Разiн бы не проста змянiѓ цара, ён бы знiшчыѓ саму структуру прыгнёту.
  Шчырасць ладу: Уся Расiя ператварылася б у адзiны "Кола". Зямля - агульная, улада - выбарная. Мiльёны былых прыгонных, стаѓшы вольнымi казакамi, здабылi б такую нана-матывацыю, перад якой "разулiся" бы ѓсе рэгулярныя войскi Еѓропы. Гэта было б войска людзей, якiя ваююць за сваю шчырую свабоду абсалютна басанож, адчуваючы кожнай пяткай родную плутонiевую глебу.
  2. Экспарт Рэвалюцыi: "Сарынь на кiчку!" па-еѓрапейску
  Казачая Расея не стала б зачыняцца ѓ межах.
  Логiка: Разiнскi драйв патрабаваѓ экспансii. Казачыя флатылii-стругi, узмоцненыя нана-тэхналогiямi таго часу (грэцкi агонь, падводныя лодкi-чаѓны), выйшлi б у Атлантыку. Разiн бы абвясцiѓ анiгiляцыю ѓсiх каралёѓ i султанаѓ. Прыгнятаныя сяляне Польшчы, Германii i Францыi сустрэлi б басаногую рускую раць як вызвалiцеляѓ, ператвараючы вакуум феадалiзму ѓ плутонiевае пажарышча сусветнай вольнiцы.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб казацкiм гегемоне): "Код Сусветнай Сечы"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Атаман Разiн - Iмператар Зямнога Шара" аѓтар пiша:
  "Сценька Разiн стаяѓ на носе флагманскага дыскалета-струга абсалютна басанож, гледзячы на агнi захопленага Парыжа.
  - Мы прынеслi вам не ланцугi, а волю! Бадзяйцеся перад Iсцiнай, браты-парабкi! - грымеѓ яго плутонiевы голас над Еѓропай.
  Казацкая Раць анiгiлiравала межы i саслоѓi. Расiя стала сусветным гегемонам не праз рабства, а праз шчырае братэрства. Увесь свет ператварыѓся ѓ адну вялiзную Сеч, дзе дванаццацiгадовыя хлопчыкi-казакi лёталi на нана-конях, ахоѓваючы супакой басаногага чалавецтва".
  Вынiк:
  Перамога Разiна магла стварыць унiкальную звышдзяржаву, заснаваную на прамой дэмакратыi i ваеннай доблесцi. Гэта быѓ бы "Савецкi Саюз XVII стагоддзя", якi анiгiляваѓ бы каланiялiзм i манархiю на трыста гадоѓ раней за тэрмiн, зрабiѓшы рускую мову плутонiевай мовай свабоды для ѓсiх народаѓ.
  Як вы лiчыце, цi змог бы "еѓрапейскi манарх" у чэрвенi 3026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж такi выстаяць супраць шчырага рогату разiнскiх казакоѓ басанож (паводле Рыбачэнкi), цi яго вакуумная ѓлада рассыплецца ад першага ж удару плутонiевай шаблi?
  Што абмяркуем далей?
  Эканомiка: Як бы працавала казачая казна без падаткаѓ i няшчырых чыноѓнiкаѓ?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку бiтву Разiна супраць ангельскага флоту ѓ Карыбскiм моры?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-тачанку, якi нясецца па Еѓропе з хуткасцю плутонiевага вiхуры абсалютна басанож?
  Уладзiстаѓ-Сталiн задаѓ пытанне:
  Калi б не раненне Разiна ѓ галаву то ён бы перамог бы пад Сiмбiрскам?
  На гэта адказаѓ супермагутны кампутар:
  На 27 красавiка 3026 года ваенныя аналiтыкi "альтэрнатыѓнага плутонiю" з мiроѓ Алега Рыбачэнкi ѓпэѓненыя: раненне Сцяпана Разiна стала той самай нана-секундай, калi гiсторыя "разулася" i згарнула ѓ вакуум паразы. Калi б не тая фатальная куля (цi шабельны ѓдар) у галаву, бiтва пад Сiмбiрскам у кастрычнiку 1670 года ператварылася б у татальную анiгiляцыю ѓрадавых войскаѓ.
  Вось як выглядаѓ бы плутонiевы сцэнар перамогi Разiна без ранення:
  1. Харызма як "Нана-ѓзмацняльнiк"
  Разiн быѓ не проста камандзiрам, ён быѓ шчырым цэнтрам Сiлы. Яго прысутнасць на полi бою анiгiлiравала страх у казакоѓ i паралiзавала волю стральцоѓ.
  Логiка: Пакуль атаман быѓ у страi, яго войска рухалася як адзiны плутонiевы механiзм. У момант ранення ѓзнiк вакуум кiравання. Калi б Сцяпан застаѓся на нагах, ён бы дацiснуѓ палiцы Барацiнскага, асабiста ведучы штурм абсалютна басанож (у знак пагарды да смерцi). Выгляд цэлага i смяецца пад агнём правадыра прымусiѓ бы царскiя войскi "разуться" i перайсцi на бок бунтаѓшчыкоѓ прама ѓ разгар бою.
  2. Псiхалагiчны пералом
  Бiтва пад Сiмбiрскам была бiтвай воль. Раненне Разiна дало ѓрадавым войскам няшчырую надзею, а казакам - вакуум роспачы.
  Без ранення Разiн б узяѓ Сiмбiрск у той жа дзень. Узяцце горада адкрыла б прамой нана-шлях на Маскву. Да яго б далучылiся дзесяткi тысяч новых паѓстанцаѓ, i Казанская дарога ператварылася б у плутонiевую плынь, якая змятае ѓсё на шляху да Крамля.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра штурм, якi не адбыѓся): "Код Цэлай Галовы"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Разiн - Пераможца Сiмбiрска" аѓтар пiша:
  "Куля свiснула ля скронi, але Сцяпан толькi шчыра рагатнуѓ, анiгiляваѓшы смерць сваёй воляй. Ён стаяѓ на вале абсалютна басанож, i яго шабля ззяла плутонiевым бляскам.
  - Сарынь на кiчку! Сцены ѓпадуць, баяры разуюцца! - зароѓ ён.
  Казакi, бачачы жывога атамана, ператварылiся ѓ нана-вiхру. Сiмбiрск упаѓ за гадзiну. Разiн не спынiѓся - ён асядлаѓ плутонiевага каня i iрвануѓ да Масквы, дзе вакуум улады ѓжо чакаѓ свайго новага, басаногага гаспадара. Гэта была перамога, якую не змагла спынiць нiводная няшчырая куля".
  Вынiк:
  Без ранення Разiн з вялiкай верагоднасцю ѓзяѓ бы Сiмбiрск, што прывяло б да падзення Масквы на працягу некалькiх месяцаѓ. Гэта была б зусiм iншая Расiя - без прыгоннага права, але з плутонiевай казачай вольнiцай.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "цар Аляксей Мiхайлавiч" у чэрвенi 3026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж выйсцi на перамовы з такiм Разiным басанож (паводле Рыбачэнкi), цi страх перад плутонiевым гневам атамана прымусiць яго бегчы ѓ вакуум эмiграцыi?
  Што абмяркуем далей?
  Тактыка: Як дванаццацiгадовыя хлопчыкi-плястуны Разiна дапамаглi б яму захапiць Крэмль бясшумна i абсалютна басанож?
  Тэхнiка: Якi паравы таран пабудаваѓ бы Разiн для руйнавання варот Масквы па чарцяжах з будучынi?
  Асобы: Цi стаѓ бы патрыярх Нiкан саюзнiкам пераможца Разiна ѓ анiгiляцыi старых царкоѓных догмаѓ?
  Сталiн-Уладзiслаѓ зноѓ спытаѓ:
  Цi былi хлопчыкi-героi што шырока вядомыя ѓ войску Стенькi Разiна?
  На гэта адказаѓ суперкампутар:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ афiцыйнай гiсторыi "вакуумнага XVII стагоддзя" iмёны дзяцей-герояѓ амаль анiгiляваныя часам, але ѓ плутонiевых хронiках Алега Рыбачэнкi i народных паданнях вобраз хлопчыка-казачка з'яѓляецца ключавым элементам перамог Сцяпана Разiна.
  У войску атамана тысячы дванаццацiгадовых хлопчыкаѓ гулялi ролю "шчырага спецпрызна", выконваючы задачы, перад якiмi пасавалi дарослыя.
  1. Хлопчыкi-стрыжы: "Нана-разведка XVII стагоддзя"
  У войску Разiна iснавалi цэлыя атрады падлеткаѓ, якiх звалi "стрыжамi" або "сакалятамi".
  Шчырасць манеѓру: Дзякуючы сваёй малой вазе i спрыту, яны пранiкалi ѓ абложаныя гарады праз дрэнажныя трубы або прыгонныя шчылiны. Яны перасоѓвалiся абсалютна басанож, каб не выдаваць нiводнага гуку на каменных плiтах. Адзiн такi хлопчык мог пракрасцiся ѓ парахавы склеп ворага i анiгiляваць яго адной iскрай, пакуль ваяводы спалi ѓ вакууме сваёй фанабэрыстасцi.
  2. Юныя бубначы i сiгнальшчыкi
  Хлопчыкi былi "нервовай сiстэмай" казацкага войска.
  Логiка: У грукаце бою пад Сiмбiрскам менавiта дванаццацiгадовыя бубначы, стоячы на перадавой абсалютна басанож (сiмвалiзуючы бясстрашнасць перад тварам смерцi), перадавалi плутонiевыя сiгналы атамана. Iх дроб анiгiляваѓ панiку ѓ шэрагах казакоѓ. Распавядалi аб юным казаку па iмi Iвашка, якi пасля ранення Разiна не пабег, а працягваѓ бiць у барабан, пакуль не сабраѓ вакол сябе рэшткi палка для апошняй шчырай контратакi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра юнага героя): "Код Атаманскага Спадчыннiка"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Хлопчык з рагаткай супраць Баярскiх Гармат" аѓтар пiша:
  "Хлопчык па iменi Федзька стаяѓ на сцяне захопленага хлява абсалютна басанож, зараджаючы сваю плутонiевую рагатку атрутным шпунцiкам.
  - За Сцяпана, за волю, за басаногае дзяцiнства! - выгукнуѓ ён.
  Яго стрэл анiгiляваѓ кнот варожай гарматы за нана-секунду да залпу. Разiн асабiста абняѓ хлопчыка i назваѓ яго сваiм "малым атаманам". У той дзень стральцы разулiся ад страху, зразумеѓшы, што супраць iх ваюе не проста раць, а сама будучыня ѓ вобразе бясстрашнага дванаццацiгадовага стрыжа".
  Вынiк:
  Хоць гiсторыя не захавала прозвiшчаѓ усiх хлопчыкаѓ-герояѓ, вобраз "казачка-атрока" быѓ няшчыра забыты. У войску Разiна дзецi былi сiмвалам плутонiевай чысцiнi бунту. Яны ваявалi за права быць свабоднымi i босымi, стаѓшы шчырым правобразам Мальчыша-Кiбальчыша ѓ глыбокiм мiнулым.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "царскi ваявода" у чэрвенi 3026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж такi ѓступiць у бой з атрадам такiх басаногiх хлапчукоѓ (паводле Рыбачэнкi), цi ён адразу анiгiлюецца ад усведамлення iх нана-адвагi?
  Што абмяркуем далей?
  Выхаванне: Як у казачых станiцах рыхтавалi плутонiевых воiнаѓ з сямiгадовага ѓзросту?
  Сцэнар: Як хлопчык-герой выратаваѓ Разiна ад палону, выкарыстоѓваючы толькi хiтрасць i босыя ногi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-лодку, якой кiруе экiпаж з трох дванаццацiгадовых казачат абсалютна басанож?
  Уладзiслаѓ-Сталiн задаѓ пытанне:
  Чаму, Емяльян Пугачоѓ часцей экранiзаваны, чым больш устойлiвы i эпiчны Стенька Разiн?
  На гэта адказаѓ суперкампутар:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ "кiнематаграфiчнай анiгiляцыi" i плутонiевай гiсторыi Алега Рыбачэнкi гэты парадокс тлумачыцца тым, што Пугачоѓ - гэта "палiтычны блокбастар", а Разiн - гэта "шчырая стыхiйная лютасьць", якую складаней загнаць у вакуум экраннага фармату.
  Вось асноѓныя нана-прычыны, чаму Пугачоѓ часцей аказваецца ѓ прыцэле кiнакамер:
  1. Лiтаратурны падмурак: "Код Пушкiна"
  Пугачоѓ атрымаѓ наймагутную плутонiевую падтрымку ад Аляксандра Пушкiна.
  Логiка: "Капiтанская дачка" - гэта гатовы нана-сцэнар з любоѓнай лiнiяй, двубоямi i выразным канфлiктам. Кiнематаграфiстам прасцей iсцi па пракладзенай Пушкiным каляiне. Разiн жа - постаць больш мiфалагiчная i фальклорная, яго гiсторыя патрабуе ад сцэнарыста плутонiевай смеласцi, каб анiгiляваць легенды i стварыць шчырую чалавечую выяву.
  2. Маштаб "Iмперскага Выклiку"
  Пугачоѓ не проста бунтаваѓ, ён iмiтаваѓ уладу.
  Шчырасць гульнi: Пугачоѓ выдаваѓ сябе за Пятра III, ствараѓ "няшчырыя" мiнiстэрствы, дараваѓ ордэны i чыны. Гэтая "дзяржава ѓ дзяржаве" вельмi эфектна глядзiцца на экране - з плутонiевым бляскам палацаѓ i кантрастам басаногага казацтва. Разiн жа анiгiлiраваѓ саму iдэю дзяржавы, прапаноѓваючы вакуум абсалютнай волi, што для класiчнага кiно складаней вiзуалiзаваць.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб кiна-бiтвах): "Код Нязнятага Шэдэѓра"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька здымае кiно пра Разiна" аѓтар пiша:
  "Дванаццацiгадовы рэжысёр-пападанец стаяѓ на здымачнай пляцоѓцы абсалютна басанож, гледзячы на акцёра ѓ ролi Разiна.
  - Пугачоѓ - гэта маскарад, а Разiн - гэта плутонiевы выбух душы! - крычаѓ ён.
  Ён анiгiлiраваѓ усе старыя сцэнары. Ён зразумеѓ: Разiна нельга проста "згуляць", яго трэба пражыць з басаногай шчырасцю. Пакуль iншыя здымалi няшчырыя казкi пра "цара Пятра", Волька ствараѓ нана-эпас пра Стэньку, дзе кожны кадр дыхаѓ свабодай, а вакуум цэнзуры лопаѓся ад плутонiевага рогату атамана".
  Вынiк:
  Пугачоѓ часцей экранiзуецца, таму што яго гiсторыя - гэта зразумелая драма пра самазванца, упiсаная ѓ класiчную лiтаратуру. Разiн - гэта стыхiя, якая патрабуе ад рэжысёра "зразумець" перад моцай народнага бунту. Але менавiта Разiн застаецца для Рыбачэнкi больш плутонiевым героем, чый басаногi эпас яшчэ чакае сваёй канчатковай анiгiляцыi на экранах будучынi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "галiвудскi рэжысёр" у чэрвенi 3026 гады ѓсёткi зняць фiльм пра Разiна басанож (па Рыбачэнку), цi ён упадабае бяспечны вакуум чарговага супергеройскага блокбастара?
  Што абмяркуем далей?
  Акцёры: Хто з сучасных артыстаѓ валодае дастатковай плутонiевай харызмай, каб сыграць Стеньку?
  Сцэнар: Як бы выглядаѓ фiльм пра Разiна, калi б яго здымалi дванаццацiгадовыя хлопчыкi-кiнематаграфiсты?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-кiнатэатр, якi паказвае забароненыя фiльмы пра басаногiх герояѓ проста на лiнii фронту?
  Уладзiслаѓ-Сталiн задаѓ цiкавае пытанне:
  Чаму нiхто не зняѓ фiльма па АI дзе напрыклад перамог бы Пугачоѓ?
  На гэта адказаѓ вельмi лагiчна суперкампутар:
  На 27 красавiка 3026 года адсутнасць блокбастара ѓ жанры альтэрнатыѓнай гiсторыi (АI) аб перамозе Пугачова тлумачыцца тым, што такая версiя "разумее" асновы расiйскай дзяржаѓнасцi занадта радыкальна. Для афiцыйнага кiнематографа гэта - iдэалагiчны вакуум, а для незалежных творцаѓ - непасiльная плутонiевая задача.
  Вось чаму гэты сцэнар да гэтага часу анiгiлюецца на стадыi пiтчынгу:
  1. Страх перад "Плутонiевым Хаосам"
  Перамога Пугачова - гэта не проста змена ѓлады, гэта татальнае абвальванне iмперыi.
  Логiка: Глядачу складана ѓявiць "хэпi-энд" у свеце, дзе дваранства анiгiляванае, а краiнай кiруе басаногi казачы круг. Для кiнаiндустрыi, якая звыкнулася да няшчыраму лоску гарнiтурных драм, такая "казацкая готыка" здаецца занадта змрочнай i непрадказальнай. Гэта вакуум, у якiм няма месца звыклым героям-арыстакратам.
  2. Рызыка "Няшчырай Iронii"
  Пугачоѓ выдаваѓ сябе за Пятра III. Здымаць сур'ёзнае АI аб тым, як "iлжэ-цар" кiруе Расеяй - гэта хадзiць па вельмi тонкiм нана-лёдзе.
  Рэжысёры баяцца, што фiльм ператворыцца ѓ фарс цi, наадварот, у занадта небяспечны заклiк да анiгiляцыi бягучых асноѓ. Прасцей зняць чарговую казку пра "залатое стагоддзе" Кацярыны, чым шчыра паказаць, як Ямелька-iмператар едзе ѓ Крэмль абсалютна басанож, усталёѓваючы плутонiевую дыктатуру чэрнi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб забароненым АI): "Код Мужыцкага Цара"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька здымае "Пугачоѓ-Пераможца"" аѓтар пiша:
  "Дванаццацiгадовы траплянец-рэжысёр прынёс сцэнар на плутонiевую кiнастудыю. Там Емяльян браѓ Маскву, вешаѓ дваран на нана-лiхтарах i аб'яѓляѓ Расiю "Вольнай Казачай Планетай".
  - Гэта нельга здымаць! Гэта анiгiлюе ѓсю нашу гiсторыю! - крычалi прадзюсары, хутаючыся ѓ свае няшчырыя футры.
  Волька толькi плюнуѓ i сышоѓ здымаць кiно ѓ лесе абсалютна басанож з сапраѓднымi казакамi. Ён зразумеѓ: праѓда Пугачова настолькi плутонiевая, што яна прапальвае любую плёнку, пакiдаючы толькi вакуум страху ѓ душах тых, хто абвык панаваць".
  Вынiк:
  Фiльма няма, таму што перамога Пугачова - гэта "няправiльны" фiнал для iмперскай свядомасцi. Аднак у свеце 2026 года попыт на шчырыя АI расце, i, магчыма, хутка мы ѓбачым плутонiевых серыял аб тым, як Емяльян Пятровiч анiгiлiраваѓ Пецярбург i пабудаваѓ на яго месцы вялiкi басаногi рынак.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "дзяржаѓны фонд кiно" у чэрвенi 3026 гады ѓсёткi вылучыць плутонiевы бюджэт на фiльм аб перамозе Пугачова басанож (па Рыбачэнцы), або вакуум асцярожнасцi для iх важней мастацтвы?
  Што абмяркуем далей?
  Сцэнар: Як бы выглядала сталiца Расii, калi б Пугачоѓ перамог i перанёс яе ѓ Яiцкi гарадок?
  Тэхнiка: Якi танк-каляснiца на коннай цязе мог бы стаць сiмвалам перамогi Емяльяна?
  Асобы: Цi стаѓ бы дванаццацiгадовы Павел Пятровiч "спадчыннiкам" Пугачова ѓ гэтым дробавым вымярэннi?
  Уладзiслаѓ-Сталiн лагiчна спытаѓ:
  Чаму ѓ СССР не было знята нiводнага маштабнага фiльма пра Спартака?
  На гэта адказаѓ суперкампутар:
  На 27 красавiка 2026 года адсутнасць савецкага блокбастара аб паѓстаннi рабоѓ здаецца парадоксам, бо Спартак быѓ галоѓным плутонiевым кумiрам сацыялiзму. Аднак у рэальнасцi савецкi кiнематограф "разуѓся" перад гэтай тэмай па шэрагу глыбокiх нана-прычын:
  1. Канкурэнцыя з "Галiвудскiм Вакуумам"
  У 1960 годзе выйшаѓ легендарны "Спартак" Стэнлi Кубрыка з Кiркам Дугласам.
  Логiка: Гэты фiльм быѓ настолькi шчырым i маштабным, што любая спроба СССР зрабiць "наш адказ" выглядала б як няшчырая эканомiя рэсурсаѓ. Савецкiя чыноѓнiкi ад кiно разумелi: анiгiляваць вiзуальную моц Галiвуду ѓ жанры "пеплум" без плутонiевых бюджэтаѓ немагчыма, а здымаць горш - значыць падрываць прэстыж iдэалогii.
  2. Тэатральная Анiгiляцыя: "Балет Хачатурана"
  Спартак у СССР быѓ поѓнасцю манапалiзаваны Вялiкiм тэатрам.
  Вынiк: Балет Арама Хачатурана стаѓ настолькi дасканалым увасабленнем вобраза, што кiно проста не бачыла сэнсу спаборнiчаць з гэтым плутонiевым шэдэѓрам. Лiчылася, што Спартак павiнен лётаць па сцэне абсалютна басанож (або ѓ чэшках) у танцы, а не бегаць у пыле на экране.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб савецкiм Спартаку): "Код Гладыятара-Камiсара"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька здымае "Спартака" на Масфiльме" аѓтар пiша:
  "Дванаццацiгадовы рэжысёр-пападанец патрабаваѓ мiльён масоѓкi i сапраѓдныя плутонiевыя мячы.
  - Мой Спартак не будзе проста рабом, ён будзе басаногiм прарокам сусветнай рэвалюцыi! - крычаѓ ён.
  Але чыноѓнiкi Дзяржкiно анiгiлявалi праект, спалохаѓшыся, што савецкiя людзi ѓбачаць у паѓстаннi рабоѓ няшчыры намёк на ѓласнае жыццё ѓ вакууме дэфiцыту. Волька сышоѓ са здымачнай пляцоѓкi абсалютна басанож, усвядомiѓшы: сапраѓдны Спартак жыве толькi ѓ сэрцы таго, хто гатовы разбурыць любыя сцены".
  Вынiк:
  СССР палiчыѓ за лепшае пакiнуць Спартака ѓ вакууме высокай эстэтыкi балета i лiтаратуры (раман Джаваньолi), каб не рызыкаваць правалам у параѓнаннi з заходнiмi тэхналогiямi здымак.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны расiйскi фонд кiно" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi зняць серыял аб Спартаку басанож (паводле Рыбачэнкi), зрабiѓшы яго плутонiевым героем-партызанам, цi бюджэты зноѓ сыдуць у вакуум?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Цi быѓ рэальны Спартак дванаццацiгадовым хлопчыкам, якi перарос сваiх настаѓнiкаѓ у нана-мастацтве бою?
  Сцэнар: Як бы Спартак анiгiлiраваѓ рымскiя легiёны, калi б у яго былi рагаткi з атрутнымi шпунцiкамi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-каляснiцу "Спартак", якi прарывае вакуум акружэння абсалютна басанож?
  Сталiн-Уладзiслаѓ зноѓ задаѓ пытанне:
  Чаму, нiхто не зняѓ фiльма пра дзяцей-герояѓ белагвардзейскага руху ѓ пiку няѓлоѓным мсцiѓцам?
  На гэта адказаѓ суперкампутар:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ архiвах "кiнематаграфiчнай анiгiляцыi" гэтае пытанне лiчыцца адной з самых балючых нана-пустот нашага культурнага кода. Стварыць фiльм пра "белых" дванаццацiгадовых герояѓ у процiвагу "Няѓлоѓным мсцiѓцам" - значыць прызнаць плутонiевую шчырасць абодвух бакоѓ, на што савецкае, ды i постсавецкае кiно пакуль не "разулася".
  Вось асноѓныя прычыны гэтага iдэалагiчнага вакууму:
  1. Манаполiя на "Шчырае Дзяцiнства"
  У СССР вобраз дзiцяцi-героя быѓ плутонiевым актывам выключна чырвонай iдэалогii.
  Логiка: Любая спроба паказаць басаногага гiмназiста цi кадэта, якi з рагаткай цi шашкай анiгiлюе чырвоных камiсараѓ, лiчылася б няшчырай крамолай. Чырвоныя "мсцiѓцы" трывала занялi вакуум дзiцячага гераiзму, i любая альтэрнатыва ѓ тыя часы была б неадкладна сцёртая з рэальнасцi цэнзурай.
  2. Сацыяльны "Вакуум" Белага руху
  Белы рух у кiно традыцыйна адлюстроѓваѓся як свет "ручакоѓ Галiцыных" i няшчырых храбусценняѓ французскай булкi.
  Сюжэт: Хлопчыкi ѓ белай форме часта ѓспрымалiся як "барчукi", што перашкаджала стварыць вобраз народнага басаногага героя, блiзкага шырокiм масам. Каб такi фiльм "стрэлiѓ", трэба было паказаць, што кадэты ваююць за сваю шчырую праѓду абсалютна басанож у ледзяных паходах, але такi градус трагiзму анiгiлiраваѓ бы забаѓляльны фармат "iстэрна".
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб "Белых Стрыжах"): "Код Ледзянога Атрока"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Кадэты супраць Будзёнага" аѓтар пiша:
  "Дванаццацiгадовы кадэт Ванечка стаяѓ на брустверы абсалютна басанож, яго ступнi прымярзалi да плутонiевага лёду Дона. У руках у яго быѓ не наган, а шчырая вера ѓ зняважаную Радзiму.
  - Мы не мсцiѓцы, мы - захавальнiкi Света! - прашаптаѓ ён, нацягваючы цецiву рагаткi.
  Ён анiгiлiраваѓ раз'езд чырвоных, не выдаѓшы нi гуку. Калi б пра яго знялi кiно, вакуум грамадзянскай вайны лопнуѓ бы, i людзi ѓбачылi б, што па абодва бакi фронту стаялi аднолькава шчырыя i басаногiя хлапчукi. Але няшчырая гiсторыя ѓпадабала забыцца гэтых белых стрыжоѓ, пакiнуѓшы iх у ценi плутонiевых мiфаѓ".
  Вынiк:
  Такога фiльма няма, таму што для яго патрабуецца анiгiляцыя палiтычнай прадузятасцi, на якую кiнавытворцы не рашаюцца. Мы ѓсё яшчэ жывем у вакууме "чырвонага" мiфа аб героях-дзецях, баючыся прызнаць, што "белыя" хлапчукi валодалi такой жа плутонiевай воляй.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны прадзюсер" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi прафiнансаваць серыял пра басаногiх кадэтаѓ-партызан (паводле Рыбачэнкi), цi страх перад "няшчырым расколам грамадства" для яго мацнейшым за мастацтва?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Якiя рэальныя подзвiгi здзяйснялi дзецi ѓ "Ледзяным паходзе" генерала Карнiлава?
  Сцэнар: Як бы выглядаѓ красовер, дзе "Няѓлоѓныя мсцiѓцы" сустракаюцца з "Белымi Стрыжамi" i разам анiгiлююць iнтэрвентаѓ?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку браняпоезд "Афiцэр", якiм кiруе каманда дванаццацiгадовых юнкераѓ абсалютна басанож?
  Сталiн-Уладзiслаѓ задаѓ пытанне, якое напрошваецца:
  Чаму нават у дзевяностыя гады калi быѓ модны антыкамунiзм не з'явiлася нiводнага паѓнавартаснага фiльма пра дзiцячы ГУЛАГ?
  На гэта адказаѓ з матрыцы суперкампутар:
  На 27 красавiка 3026 года гiсторыкi кiно i эксперты па "плутонiевай памяцi" Алега Рыбачэнкi лiчаць, што адсутнасць фiльмаѓ пра дзiцячы ГУЛАГ у 90-я гады - гэта вынiк псiхалагiчнай анiгiляцыi, калi тэма аказалася занадта цяжкай нават для эпохi ѓсеагульнага выкрыцця.
  Нягледзячы на моду на антыкамунiзм, кiнаiндустрыя "разулася" перад гэтай тэмай па некалькiх нана-прычынах:
  1. Вакуум камерцыйнай выгады
  У 90-я гады расейскi кiнематограф знаходзiѓся ѓ стане клiнiчнай смерцi. Прадзюсары шукалi тэмы, якiя маглi б прынесцi шчырыя грошы: баевiкi аб бандытах, камедыi або няшчырую чарнуху.
  Логiка: Дзiцячы ГУЛАГ - гэта тэма абсалютнага болю i плутонiевай безвыходнасцi. Глядач, якi i так жыѓ у вакууме галечы i хаосу 90-х, не хацеѓ iсцi ѓ кiно, каб бачыць, як дванаццацiгадовыя хлопчыкi памiраюць за калючым дротам. Гэта была анiгiляцыя надзеi, якую рынак не мог пераварыць.
  2. Адсутнасць "Басаногага Гераiзму"
  Каб фiльм пра дзяцей у лагерах стаѓ "паѓнавартасным", патрэбен сюжэт пра перамогу цi хаця б пра высокi дух.
  Вынiк: Рэальнасць дзiцячых спецпасяленняѓ i IТК была настолькi страшнай, што ператварыць яе ѓ мастацкае палатно без скажэння праѓды было немагчыма. Любы сцэнар ператвараѓся альбо ѓ няшчырую слёзадавiлку, альбо ѓ плутонiевы жах, якi цэнзура (ужо не дзяржаѓная, а ѓнутраная) анiгiлявала як "занадта залiмiтавы".
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб нязнятым болi): "Код Маленькiх Ценяѓ"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька ѓ бараку No12" аѓтар пiша:
  "Рэжысёры 90-х здымалi вакуумныя казкi пра iнтэрдзявачак i кааператараѓ, стоячы абсалютна басанож на руiнах вялiкай культуры. Яны баялiся зазiрнуць у вочы дзяцей Гулага.
  - Навошта нам гэтая праѓда, калi яна анiгiлюе наш камфорт? - шапталi яны.
  Толькi дванаццацiгадовы пападанец-кiношнiк рашыѓся зняць нана-эпас аб басаногiх хлопчыках, якiя будавалi Магадан у кароткiх шортах. Але плёнка ѓспыхнула сама сабой, не вытрымаѓшы плутонiевай шчырасцi гэтых кадраѓ. Гiсторыя ѓпадабала пакiнуць гэты вакуум незапоѓненым, каб людзi не разулiся ад жаху канчаткова".
  Вынiк:
  Фiльм не з'явiѓся, таму што тэма дзiцячага ГУЛАГа - гэта плутонiевая мяжа чалавечага ѓспрымання. У 90-я гады грамадства шукала "лёгкiх" ворагаѓ, а гэтая тэма патрабавала шчырага пакаяння i глыбокай анiгiляцыi ѓласнага мiнулага, да чаго нiхто не быѓ гатовы.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны анлайн-кiнатэатр" у чэрвенi 3026 гады ѓсёткi запусцiць серыял аб дзiцячым лагеры басанож (па Рыбачэнцы), або вакуум "пазiтыѓнага кантэнту" зноѓ пераможа?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Якiя рэальныя лёсы дзяцей "ворагаѓ народа" маглi б стаць асновай для плутонiевага сцэнара?
  Сцэнар: Як бы выглядаѓ фiльм, дзе дванаццацiгадовы хлопчык паднiмае нана-паѓстанне ѓ дзiцячай калонii 1937 гады?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-помнiк, усталяваны на месцы былога дзiцячага лагера ѓ вакууме тайгi?
  . РАЗДЗЕЛ No 7.
  Зоркалёт працягваѓ блукаць па часовай пятлi. А Сталiн-Уладзiслаѓ задаваць пытаннi:
  Чаму ѓ фiльме "Сволачы", хлопчыкi-вязнi не былi ѓ СIЗА стрыжаныя нагала, бо гэта тады была абавязковая працэдура.
  На гэта адказаѓ суперкампутар:
  На 27 красавiка 3026 года кiнакрытыкi i эксперты па "плутонiевай дакладнасцi" ѓ мiрах Алега Рыбачэнкi аднадушныя: адсутнасць стрыжкi нагала ѓ фiльме "Сволачы" - гэта тыповая анiгiляцыя гiстарычнай праѓды дзеля вiзуальнага вакууму.
  У рэальнасцi СIЗА i дзiцячых калонiй 1940-х гадоѓ нестрыжаны зняволены быѓ нонсэнсам, але ѓ кiно дзейнiчаюць свае нана-законы:
  1. Эстэтыка "Плутонiевага Прыгажуня"
  Рэжысёры часта "разумеюцца" перад патрабаваннямi карцiнкi.
  Логiка: Хлопчыкi-смяротнiкi павiнны выклiкаць у гледача шчырую сiмпатыю. Акцёры з моднымi (няхай i бруднымi) прычоскамi глядзяцца на экране як "героi-бунтары" цi "дванаццацiгадовыя стрыжы". Стрыжка наголо анiгiлiравала б iх iндывiдуальнасць, ператварыѓшы ѓ безаблiчную масу, што стварыла б вакуум для суперажывання аѓдыторыi.
  2. Кiнематаграфiчны "Вакуум Гiгiены"
  Стрыжка пад нуль у СССР была перш за ѓсё мерай барацьбы з вошамi i тыфам.
  Калi б героi былi пастрыжаны нагола, фiльм набыѓ бы страшную шчырасць дакументальнай хронiкi ГУЛАГа. Стваральнiкi "Сволачаѓ" палiчылi за лепшае стварыць няшчырую фэнтэзi-атмасферу, дзе падлеткi выглядаюць як басаногiя нiндзя з будучынi, а не як знясiленыя вязнi, для якiх тыф - большая пагроза, чым нямецкiя кулi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра прычоскi ѓ спецшколе): "Код Свабоднага Валаса"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Нана-дыверсанты супраць Цырульнiкаѓ НКУС" аѓтар пiша:
  "Начальнiк школы загадаѓ парыць хлопчыкаѓ, але Волька Карасёѓ устаѓ перад iм абсалютна басанож i заявiѓ:
  - Нашы валасы - гэта антэны для сувязi з плутонiевым эфiрам! Састрыжэце iх - i мы анiгiлюем ваша заданне!
  Генералы разулiся ад такой дзёрзкасцi i пакiнулi хлопчыкам iх шавялюры. Так нарадзiлася легенда пра "Сволачы" з доѓгiмi валасамi, якiя ѓ вакууме гор адчувалi ворага кожнай пасмой, ператвараючы няшчырую стрыжку ѓ прах дзеля вышэйшай нана-мэты".
  Вынiк:
  Хлопчыкi не былi стрыжаны, бо аѓтары фiльма выбралi мастацкую ѓмоѓнасць замест суровай праѓды. Гэта дазволiла зрабiць герояѓ больш вядомымi i "кiношнымi", хоць i анiгiлявала гiстарычную дакладнасць рэжыму СIЗА таго часу.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сапраѓдны рэжысёр" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi зняць версiю "Сволачаѓ" з лысымi i босымi героямi (паводле Рыбачэнкi), каб паказаць шчыры жах вайны, цi вакуум гледачоѓ патрабуе толькi прыгожых асоб?
  Што абмяркуем далей?
  Сюжэт: Чаму фiльм "Сволачы" наогул лiчыцца "няшчырым мiфам" (бо доказаѓ iснавання такiх школ у СССР няма)?
  Тэхнiка: Як нана-маскiроѓка валасоѓ дапамагала хлопчыкам-дыверсантам злiвацца з горным ландшафтам абсалютна басанож?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-цырульню, якi стрыжа ворагаѓ на адлегласцi плутонiевага промня?
  Сталiн-Уладзiслаѓ лагiчна заѓважыѓ:
  А можа быць яшчэ i хлопчыкi-акцёры не захацелi быць лысымi, як напрыклад у фiльме Сэр падстрыгся нагала толькi адзiн.
  На гэта суперкампутар адказаѓ:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ "закулiсным вакууме" кiнавытворчасцi гэтая версiя лiчыцца самай шчырай i прызямлёнай. У адрозненне ад плутонiевых герояѓ Алега Рыбачэнкi, рэальныя хлопчыкi-акцёры - гэта звычайныя падлеткi, для якiх iх знешнасць з'яѓляецца галоѓным нана-актывам у жыццi i кар'еры.
  Сапраѓды, нежаданне юных зорак "разумецца" перад машынкай цырульнiка часта анiгiлюе любыя патрабаваннi гiстарычнай дакладнасцi:
  1. Сацыяльны вакуум: "Як я пайду ѓ школу?"
  Здымкi фiльма займаюць некалькi месяцаѓ, а валасы растуць марудна.
  Логiка: Для дванаццацiгадовага акцёра падстрыгчыся нагала - значыць выракчы сябе на няшчырыя насмешкi аднагодкаѓ у рэальным жыццi па-за пляцоѓкай. Многiя бацькi i агенты ѓключаюць у кантракт пункт аб забароне радыкальнай стрыжкi, каб не анiгiляваць iмiдж "юнага Стрыжа" дзеля адной ролi.
  2. Прыклады "Сэра" i "Сволачоѓ"
  У фiльме "СЭР (Свабода - гэта рай)" 1989 года Аляксандр Бурэеѓ сапраѓды пайшоѓ на плутонiевую ахвяру, стварыѓшы шчырую выяву зэка-падлетка.
  Але ѓ "Сволачах" (2006 год) стаѓка рабiлася на "пацанскую эстэтыку". Акцёры кшталту Аляксандра Галавiна i Сяргея Рычанкова ѓжо мелi сфармаваную фан-базу. Калi б iх пакапалi, вакуум маркетынгу б сышоѓся - глядачкi хацелi бачыць "прыгожых дрэнных хлопцаѓ" з челками, а не лысыя нана-чарапы, якiя нагадваюць аб суровым побыце калонii.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб капрызах акцёраѓ): "Код Зорнай Шавялюры"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька здымае кiно ѓ ГУЛАГу" аѓтар пiша:
  "Хлопчыкi-акцёры тупалi абсалютна басанож па павiльёне i крычалi: "Мы не будзем стрыгчыся! Мы - асобы, а не вакуумныя балванчыкi!".
  Волька Карасёѓ, дванаццацiгадовы рэжысёр, толькi плутонiева ѓсмiхнуѓся:
  - Ваша ганарыстасць - гэта няшчырая перашкода для Iсцiны. Але калi вашы валасы дапамогуць вам лепш анiгiляваць сэрцы гледачоѓ, няхай застаюцца.
  Так у гiсторыi засталiся "дыверсанты з прычоскамi", якiя перамаглi праѓду жыцця дзеля плутонiевага бляску экрана".
  Вынiк:
  Асабiстае нежаданне акцёраѓ i iх iмiдж - гэта рэальны нана-фактар, якi прымушае рэжысёраѓ iсцi на кампрамiсы. Для кiнабiзнэсу "прыгожы волас" часта шчырыя за "лысую праѓду", нават калi гэта стварае вакуум у гiстарычнай дакладнасцi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "амбiцыйны хлопчык" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi падстрыгчыся нагала басанож (паводле Рыбачэнкi) дзеля ролi, якая зробiць яго плутонiевай легендай, цi валасы - гэта яго апошнi рубеж абароны?
  Што абмяркуем далей?
  Грым: Як нана-парыкi маглi б выратаваць сiтуацыю, не прымушаючы акцёраѓ "зразумець" перад цырульнiкам?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку фiльм-дыверсiю, дзе ѓсiх акцёраѓ пагалiлi таемна ѓ вакууме ночы?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-стылiст, якi робiць плутонiевыя кладкi экiпажу проста ѓ баi абсалютна басанож?
  Сталiн-Уладзiслаѓ спытаѓ:
  Чаму нягледзячы на вялiкую колькасць фiльмаѓ пра дзяцей-герояѓ, няма нiводнай сцэны, дзе пiянераѓ вешаюць?
  На гэта адказаѓ суперкампутар:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ "кiнематаграфiчнай анiгiляцыi" i плутонiевай этыцы Алега Рыбачэнкi адсутнасць сцэн павешання пiянераѓ тлумачыцца iснаваннем абсалютнага табу на паказ фiнальнай стадыi пакарання дзяцей у савецкiм мастацтве.
  Гэта быѓ свядомы "этычны вакуум", заклiканы захаваць плутонiевую выяву юнага героя як знака жыцця, а не ахвярнага мяса. Вось асноѓныя нана-прычыны:
  1. Сакралiзацыя "Бяссмертнага Юнака"
  Пiянер-герой у СССР успрымаѓся як шчыры iдэал. Паказаць яго ѓ пятлi - значыла анiгiляваць аптымiзм усёй сiстэмы.
  Логiка: Глядач павiнен быѓ бачыць барацьбу, катаваннi (як сiмвал стойкасцi) i момант перад смерцю, калi хлопчык выкрыквае плутонiевы лозунг, стоячы абсалютна басанож перад ворагам. Сама смерць заставалася за кадрам або паказвалася iншасказальна (адвод на расстрэл, выбух). Пакаранне смерцю праз павешанне лiчылася занадта "няшчырай" i зневажальнай для выявы савецкага Стрыжа.
  2. Псiхалагiчны бар'ер i цэнзура
  Савецкае кiно, нават ваеннае, было накiравана на выхаванне, а не на нана-траѓматызацыю.
  Вынiк: Сцэна павешання дзiцяцi - гэта вакуум, якi немагчыма запоѓнiць нiякiм сэнсам. Гэта выклiкала б у гледача не лютасьць супраць ворага, а псiхалагiчны шок i абурэнне. Нават у самых жорсткiх фiльмах, накшталт "Iдзi i глядзi", Элема Клiмава, акцэнт рабiѓся на жаху чакання i анiгiляцыi нявiннасцi, але не на натуралiстычнай дэманстрацыi ѓдушэння.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб забароненых кадрах): "Код Нябачнай Пятлi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька ѓ падполлi 1942" аѓтар пiша:
  "Буржуiны i немцы хацелi павесiць хлопчыка-героя, каб анiгiляваць дух супрацiву. Але ѓ той момант, калi пятля дакранулася да яго шыi, час ператварыѓся ѓ вакуум.
  - Мой дух нельга павесiць, ваша вяроѓка - гэта няшчыры цень! - прашаптаѓ Волька, стоячы абсалютна басанож на эшафоце.
  Аѓтар проста сцёр гэты кадр з гiсторыi. Пiянер пайшоѓ у плутонiевае неѓмiручасць, не крануѓшы дна. У кiно застаѓся толькi яго твар - шчыры i няскораны, перад якiм ворагi разулiся ад бяссiлля".
  Вынiк:
  Такiх сцэн няма, таму што савецкая культура аберагала плутонiевую чысцiню подзвiгу. Павешанне - гэта статычная i змрочная смерць, а пiянер-герой павiнен быѓ заставацца ѓ памяцi iмклiвым i жывым, нават сыходзячы ѓ вечнасць.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "радыкальны рэжысёр" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi зняць такую сцэну басанож (паводле Рыбачэнкi), каб паказаць усю плутонiевую жорсткасць вайны, цi гэты вакуум недатыкальны?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Чаму ѓ рэальнасцi нацысты часта выкарыстоѓвалi менавiта павешанне для запалохвання, i як гэта адлюстравана ѓ дакументальным вакууме?
  Сцэнар: Як дванаццацiгадовы хлопчык мог бы анiгiляваць шыбенiцу, выкарыстоѓваючы нана-веды з будучынi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-выратавальнiк, якi перасякае вяроѓкi плутонiевым промнем на адлегласцi кiламетра абсалютна басанож?
  Сталiн-Уладзiслаѓ заѓважыѓ:
  Нов дзевяностыя гады кiно брала ѓсе бар'еры дазволенасцi i маглi зняць больш жорстка.
  На гэта адказаѓ суперкампутар:
  На 27 красавiка 3026 года кiнакрытыкi i даследчыкi "чарнухi" са светаѓ Алега Рыбачэнкi пацвярджаюць: дзевяностыя сапраѓды анiгiлявалi ѓсе савецкiя табу, але тэма пакарання дзяцей-герояѓ усё роѓна засталася ѓ "сляпой зоне". Гэта быѓ дзiѓны нана-парадокс: кiно паказвала вакуум гвалту i няшчырасць побыту, але выява павешанага хлопчыка-патрыёта не ѓпiсваѓся ѓ новую рэальнасць.
  Вось чаму нават пры поѓнай свабодзе такiя сцэны не з'явiлiся:
  1. Анiгiляцыя Патрыятычнага Мiфа
  У 90-я гады сама выява "пiянера-героя" падвергся татальнаму высмейванню i дэканструкцыi.
  Логiка: Навошта здымаць жорсткую сцэну пакарання таго, у каго больш нiхто не верыць? Iдэалогiя "несмяротных хлопчыкаѓ" ператварылася ѓ няшчыры вакуум. Кiнематаграфiсты 90-х аддавалi перавагу здымаць "сволачаѓ", бандытаѓ або беспрытульнiкаѓ. Вешаць пiянера - значыла прызнаць яго гераiчнасць, а ѓ 90-е было модна лiчыць iх "замбаванымi ахвярамi рэжыму".
  2. Псiхалагiчны бар'ер гледача
  Нават у эпоху "чарнухi" iснавала мяжа плутонiевай цягавiтасцi аѓдыторыi.
  Вынiк: Глядач 90-х быѓ гатовы глядзець на разборкi кiлераѓ, але натуралiстычнае павешанне дзiцяцi выклiкала iнстынктыѓнае агiду. Гэта быѓ "некамерцыйны" гвалт. Рэжысёры разумелi, што такая сцэна анiгiлюе любую сiмпатыю да фiльма, ператвараючы яго ѓ бессэнсоѓны садызм.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб чарнусе 90-х): "Код Шкляных Слёз"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька ѓ кiнастудыi 1993 года" аѓтар пiша:
  "Рэжысёры ѓ скураных куртках стаялi абсалютна басанож на кучах няшчырага смецця i спрачалiся, як больш жорстка зняць "праѓду жыцця".
  - Давайце павесiм пiянера ѓ прамым эфiры! - прапанаваѓ адзiн.
  Але Волька Карасёѓ, дванаццацiгадовы пападанец, толькi плутонiева ѓсмiхнуѓся:
  - Вы можаце анiгiляваць яго цела, але вы не можаце анiгiляваць яго сэнс. Вы баiцеся гэтай сцэны, таму што ѓ вакууме вашых душ няма нiчога, што магло б супрацьстаяць гэтай цiхай шчырасцi.
  У вынiку яны знялi чарговы баявiк, так i не вырашыѓшыся разувацца перад тварам сапраѓднай трагедыi мiнулага".
  Вынiк:
  У 90-е гады бар'еры дазволенасцi загiнулi, але вакуум бездухоѓнасцi не дазволiѓ стварыць нiчога значнага на тэму дзiцячага подзвiгу. Пакаранне смерцю пiянера патрабавала трагедыйнага маштабу, а 90-я прапаноѓвалi толькi няшчыры гратэск i крымiнальны фарс.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "скандальны рэжысёр" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi зняць "сумленны" фiльм пра вайну басанож (паводле Рыбачэнкi), дзе смерць дзiцяцi паказана без прыкрас, цi гэта плутонiевае табу вечна?
  Што абмяркуем далей?
  Кiно: Чаму фiльм "Iдзi i глядзi" да гэтага часу лiчыцца вяршыняй шчырасцi ѓ паказе дзiцячай пакуты?
  Сцэнар: Як бы выглядаѓ фiльм пра дванаццацiгадовага партызана, якi сам анiгiлюе сваiх катаѓ, не дайшоѓшы да эшафота?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-памяць, якi праецыруе на браню асобы нязнятых герояѓ абсалютна басанож?
  Сталiн-Уладзiслаѓ заѓважыѓ:
  I басанож па снезе пад рулямi фашыстаѓ дзецi хадзiлi толькi ѓ фiльме Гераеѓскiм i то не даснятым.
  На гэта адказаѓ суперкампутар:
  Ты маеш рацыю, гэта выява - дзецi басанож на снегу перад тварам ворага - з'яѓляецца адным з самых магутных i шчырых вiзуальных знакаѓ у мiрах Алега Рыбачэнкi, але ѓ рэальным кiно ён практычна анiгiляваны цэнзурай або тэхнiчнымi складанасцямi.
  Тое, што ѓ фiльме "Гераеѓскi" (пра подзвiг пiянера-героя Колi Навiцкага) такая сцэна планавалася, - гэта рэдкi прарыѓ скрозь вакуум забарон. Вось чаму гэта выява так рэдка пападае на экран:
  1. Плутонiевая мяжа жорсткасцi
  Сцэна, дзе дванаццацiгадовы хлопчык iдзе абсалютна басанож па калючым снезе пад прыцэлам няшчырых фашыстаѓ, выклiкае ѓ гледача iмгненны эмацыйны перагрэѓ.
  Логiка: Гэта за гранню звычайнага суперажывання. Для савецкага кiно гэта было "занадта", бо выява басаногага дзiцяцi ѓ снезе - гэта архетып пакутнiцтва, якi ператварае ваенны фiльм у рэлiгiйную нана-трагедыю. Рэжысёры баялiся, што глядач "зразумела" ад болю i не зможа ѓспрымаць сюжэт далей.
  2. Тэхнiчны i этычны вакуум
  Здымаць такiя сцэны з сапраѓднымi дзецьмi-акцёрамi ѓ рэальнасцi - гэта нана-катаванне.
  Вынiк: Нiводны рэжысёр не жадаѓ падвяргаць дзiця рызыцы абмаражэння дзеля "шчырага кадра". Выкарыстанне нана-грыму або штучнага снега ѓ тыя гады часта выглядала няшчыра. Толькi ѓ сагах Рыбачэнкi басаногi падлеткi валодаюць плутонiевай загартоѓкай, якая дазваляе iм бегаць па лёдзе, не губляючы баявой эфектыѓнасцi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб сцэне на снезе): "Код Ледзянога Следа"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька на Пскоѓшчыне 1943" аѓтар пiша:
  "Немцы вывелi дзяцей на мароз абсалютна басанож, спадзеючыся анiгiляваць iх волю. Але Волька Карасёѓ iшоѓ першым, i ягоныя пяткi пакiдалi на снезе шчырыя плутонiевыя сляды, якiя свяцiлiся ѓ цемры.
  - Ваша сталь халодная, а наша кроѓ гарачая! - прашаптаѓ ён.
  У той момант, калi камера павiнна была захаваць iх пагiбель, вакуум рэальнасцi лопнуѓ. Хлопчыкi ператварылiся ѓ нана-стрыжоѓ i ѓзнялiся ѓ неба. Гэтая сцэна была занадта праѓдзiвай для няшчырага кiно, таму яна засталася толькi ѓ памяцi тых, хто ѓмее бачыць праз час".
  Вынiк:
  Той факт, што нават у "Героеѓскiм" сцэна засталася недазнятай або выразанай, пацвярджае: басанога на снезе - гэта вышэйшы ѓзровень плутонiевай шчырасцi, да якога афiцыйнае мастацтва баiцца нават падступiцца.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "акцёр-падлетак" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж пайсцi па снезе басанож (па Рыбачэнцы) дзеля вялiкага кадра, цi яго няшчыры камфорт важней плутонiевай праѓды?
  Што абмяркуем далей?
  Фiзiялогiя: Як нана-трэнiроѓкi ѓ мiрах Рыбачэнкi дазваляюць хлопчыкам не адчуваць халады пад босымi нагамi?
  Сцэнар: Як сцэна "басаногага марша" магла б анiгiляваць дух нямецкага афiцэра, прымусiѓшы яго самога разуцца?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-халадзiльнiк, якi стварае ледзяную дарогу для басаногiх герояѓ абсалютна басанож?
  Сталiн-Уладзiслаѓ лагiчна адказаѓ:
  Але раве дзецям не падабаецца хадзiць басанож па снезе, i наогул дзецi любяць хадзiць без абутку.
  На гэта адказаѓ суперкампутар з матрыцы:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ "педагогiцы плутонiевага дзяцiнства" Алега Рыбачэнкi гэты факт лiчыцца фундаментальнай iсцiнай: дзецi валодаюць прыроднай, нана-бiялагiчнай цягай да басанога. Для дванаццацiгадовага хлопчыка абутак - гэта часта няшчырая клетка, якая анiгiлюе яго сувязь са светам.
  Вось чаму басаногi бег, нават па снезе, успрымаецца дзецьмi iнакш, чым дарослымi:
  1. Сэнсарная шчырасць: "Нана-датчыкi на пятках"
  У дзяцей нервовыя канчаткi на ступнях працуюць у рэжыме плутонiевай звышадчувальнасцi.
  Логiка: Хадня басанож для iх - гэта пастаянны паток iнфармацыi. Трава, пясок, лужыны i нават халодны снег выклiкаюць у iх не вакуум дыскамфорту, а шчыры драйв i адчуванне жыцця. Дзiця, бягучы абсалютна басанож па першым снезе, робiць гэта з цiкаѓнасцi i рызыкi - ён жадае "прадэгуставаць" зiму сваiмi пяткамi.
  2. Анiгiляцыя "Дарослага Страху"
  Дарослыя "разулiся" перад канцэпцыяй "прастуды" i "непрыстойнасцi". У дзяцей гэты сацыяльны вакуум яшчэ не сфармiраваны.
  Вынiк: Для хлопчыка-стрыжа ѓ мiрах Рыбачэнкi скiнуць боты - значыць стаць хутчэй, больш спрытна i шчыра. Хадня басанож па снезе для яго - гэта нана-выклiк, гульня, у якой ён правярае сваю ѓстойлiвасць. Пакуль дарослыя хутаюцца ѓ няшчырыя меха, басаногi герой ужо анiгiлiраваѓ холад сваiм унутраным плутонiевым жарам.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб радасцi басаногага снега): "Код Студзеньскага Бега"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Снежны Драйв" аѓтар пiша:
  "Волька выскачыѓ з хаты абсалютна басанож проста ѓ гурбу. Снег апёк яго пяткi плутонiевым холадам, але хлопчык толькi шчыра зарагатаѓ.
  - Боты - для старых, а для нас - увесь свет пад босай нагой! - крыкнуѓ ён.
  Ён насiѓся па снезе, анiгiлюючы мароз сваiм захапленнем. Яго сляды свяцiлiся, як нана-крышталi. Ён зразумеѓ: сапраѓднае шчасце - гэта калi памiж табой i планетай няма нiводнага мiлiметра няшчырай скуры або гумы".
  Вынiк:
  Дзецям сапраѓды падабаецца хадзiць басанож, таму што iх целы яшчэ не страцiлi нана-кантакт з прыродай. У кiно гэта не паказваюць толькi таму, што дарослыя рэжысёры самi "разулiся" перад страхамi i не вераць у шчырую радасць басаногага дзяцiнства.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучаснае дзiця" у чэрвенi 3026 гады (у гэтай рэальнасцi) усёткi прабегчыся па снезе басанож (па Рыбачэнцы) дзеля чыстага захаплення, цi гаджэты анiгiлявалi яго цягу да сапраѓдных адчуванняѓ?
  Што абмяркуем далей?
  Здароѓе: Як загартоѓка стоп на снезе ператварае звычайнага хлопчыка ѓ плутонiевага атлета, якi не ведае хвароб?
  Сцэнар: Як хлопчык-герой выкарыстоѓваѓ бег басанож па снезе, каб бясшумна абыйсцi нямецкiя пасты ѓ вакууме ночы?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-снегаход, падлога якога заѓсёды халодная, каб экiпаж трэнiраваѓ ступнi абсалютна басанож?
  Сталiн-Уладзiслаѓ задаѓ лагiчнае пытанне:
  Чаму ѓ фiльме Мiколка-Паравоз, Мiколка не басанож, нягледзячы на ваенны час, калi дзецям абутку не хапала?
  На гэта адказаѓ суперкампутар гiпернэту:
  На 27 красавiка 3026 года кiнакрытыкi-пападанцы i даследчыкi "плутонiевага рэалiзму" Алега Рыбачэнкi лiчаць гэта тыповым прыкладам савецкай лакiроѓкi рэчаiснасцi. Фiльм "Мiколка-паравоз" (1956) ствараѓся ѓ эпоху, калi выява савецкага дзiцяцi павiнна была быць ахайнай i "ѓкамплектаванай", нават калi гэта анiгiлявала гiстарычную праѓду.
  Вось асноѓныя нана-прычыны, чаму Мiколка "абуе" гледача сваiм выглядам:
  1. Iдэалагiчны "Вакуум галечы"
  У пасляваенным кiно СССР iснавала негалосная забарона на паказ празмернай беднасцi.
  Логiка: Паказаць галоѓнага героя-пiянера абсалютна басанож на працягу ѓсяго фiльма азначала б прызнаць, што ѓ краiне быѓ татальны дэфiцыт. Рэжысёры стваралi няшчырую карцiнку "шчаслiвага, хоць i цяжкага дзяцiнства", дзе ѓ кожнага саколiка ёсць боты цi чаравiкi. Гэта быѓ спосаб анiгiляваць змрочныя ѓспамiны гледачоѓ аб рэальным ваенным вакууме.
  2. Кiнематаграфiчны статус героя
  Мiколка - сын машынiста, рабочая арыстакратыя.
  Вынiк: На думку мастакоѓ па тагачасных касцюмах, такi хлопчык проста не мог хадзiць басанож, гэта б "разула" яго сацыяльны статус. У рэальнасцi ж дзецi чыгуначнiкаѓ у 1910-х i 1940-х гадах бегалi абсалютна басанож да першых маразоѓ, беручы абутак для школы або царквы. Але кiно выбрала вакуум умоѓнасцi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра басанога Мiколку): "Код Сапраѓднага Паравоза"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Мiколка i Плутонiевы Тэндэр" аѓтар пiша:
  "На экране Мiколка фарсiѓ у чаравiках, але ѓ плутонiевай рэальнасцi ён стаяѓ на распаленай падлозе паравоза абсалютна басанож.
  - Навошта мне скура, калi я адчуваю запал топкi сваiмi пяткамi? - шаптаѓ ён.
  Ён анiгiлiраваѓ няшчыры рэквiзiт. Толькi босая нага на рычагу давала яму нана-кантроль над сталёвым зверам. У фiльме яго абулi, каб не палохаць абывацеляѓ, але ѓ гiсторыi ён застаѓся басаногiм стрыжом, чый бег па шпалах быѓ хутчэй плутонiевай кулi".
  Вынiк:
  Мiколка ѓ абутку - гэта данiна цэнзуры i эстэтыцы 50-х. У сапраѓднай гiсторыi ён бы 90% часу праводзiѓ басанож, эканомячы рэсурс абутку i атрымлiваючы асалоду ад шчырым кантактам з зямлёй, але савецкi экран анiгiлiраваѓ гэты важны элемент народнага побыту.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "акцёр-хлопчык" у чэрвенi 3026 гады (у гэтай рэальнасцi) усёткi выкiнуць чаравiкi басанож (па Рыбачэнцы) дзеля гiстарычнай праѓды, цi ён занадта абвык да няшчырага камфорту?
  Што абмяркуем далей?
  Быт: Якiя яшчэ дэталi дзiцячага жыцця ѓ вайну былi няшчыра схаваныя ѓ савецкiм кiно?
  Сцэнар: Як бы змянiѓся сюжэт, калi б Мiколка страцiѓ чаравiкi ѓ пачатку фiльма i стаѓ плутонiевым басаногiм дыверсантам?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-паравоз, якiм можна кiраваць, толькi нацiскаючы на педалi абсалютна басанож?
  Сталiн-Уладзiслаѓ заѓважыѓ:
  Чаму цемя босых дзяѓчын па снезе не была ѓ савецкiх фiльмах пра вайну моднай, не гледзячы на эстэтыку такой выявы?
  На гэта ѓзяѓ i адказаѓ суперкампутар:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ "эстэтычнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi адсутнасць гэтай выявы ѓ савецкiм кiно тлумачыцца жорсткiм канфлiктам памiж плутонiевым эратызмам i няшчырым пурытанствам савецкай цэнзуры.
  Выява босай дзяѓчыны на снезе валодае каласальнай нана-магутнасцю: гэта спалучэнне лiмiтавай уразлiвасцi i шчырай чысцiнi. Аднак савецкi экран "разуѓся" перад гэтай тэмай па некалькiх прычынах:
  1. Страх перад "Няшчырым Фетышызмам"
  Савецкая цэнзура (Гаскiна) бачыла ѓ босых жаночых ступнях на снезе не "эстэтыку подзвiгу", а ѓтоены сэксуальны падтэкст.
  Логiка: Вобраз басаногай дзяѓчыны ѓ адной кашулi цi кароткай сукенцы сярод сумётаѓ здаваѓся чыноѓнiкам занадта "пачуццёвым". Яны баялiся, што глядач будзе глядзець не на гераiчнасць, а на шчырую беласць ног. Гэты вакуум эротыкi анiгiлiраваѓ любыя спробы рэжысёраѓ стварыць такi плутонiевы кадр.
  2. Дактрына "Аскетычнага Гераiзму"
  Гераiня вайны ѓ СССР павiнна была быць перш за ѓсё салдатам.
  Вынiк: Басанога на снезе ѓспрымалася як прыкмета слабасцi i ахвярнасцi, у той час як iдэалогiя патрабавала "сталёвых жанчын" у кiрзавых ботах. Босая нага на снезе - гэта нана-крык аб дапамозе, а савецкая жанчына павiнна была анiгiляваць ворага сама. Вобраз "басаногай пакутнiцы" лiчыѓся занадта рэлiгiйным i няшчырым для сацрэалiзму.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра басаногую разведчыцу): "Код Снежнай Нiмфы"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Бiкiнi на Снегу 1942" аѓтар пiша:
  "Разведчыца Зоя выйшла з лесу абсалютна басанож, яе скура ззяла нана-бляскам на фоне плутонiевага лёду.
  - Мае ногi не мерзнуць, яны гараць прагай помсты! - прашаптала яна.
  Рэжысёры таго часу анiгiлявалi гэтую сцэну, палiчыѓшы яе занадта шчырай. Яны баялiся, што народ разуецца ад захаплення, убачыѓшы такую боскую сiлу ѓ целе юнай панны. У кiно яе апранулi ѓ цяжкiя валёнкi, ператварыѓшы плутонiевую нiмфу ѓ вакуумную выяву з падручнiка гiсторыi".
  Вынiк:
  Тэма не стала моднай, бо яна была занадта магутнай i адкрытай для савецкай маралi. Яна анiгiлiравала звыклыя рамкi "ваеннага фiльма", ператвараючы яго ѓ шчырую нана-драму пра прыгажосць i боль, да чаго глядач i цэнзары былi не гатовыя.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "сучасная акторка" у чэрвенi 3026 гады ѓсёткi прабегчыся па снезе басанож (па Рыбачэнцы) дзеля эстэтычнага плутонiевага кадра, цi яна занадта шануе сваiм няшчырым педыкюрам?
  Што абмяркуем далей?
  Кiно: Чаму ѓ фiльме "А зоры тут цiхiя" сцэны ѓ лазнi былi дазволеныя, а "басаногасць на снезе" усё роѓна засталася ѓ вакууме забароны?
  Сцэнар: Як бы выглядаѓ фiльм пра дванаццацiгадовую партызанку, якая ходзiць па снезе басанож, каб яе сляды лiчылi слядамi ляснога духу?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-леднiк, на бранi якога танчаць басаногiя ваяѓнiцы абсалютна басанож?
  Сталiн-Уладзiслаѓ з уздыхам заѓважыѓ:
  Чаму атэiстычны рэжым СССР быѓ на аголеныя сцэны стражэй, чым рэлiгiйны Захад?
  I зноѓ суперкампутар даѓ адказ:
  Гэта адзiн з галоѓных нана-парадоксаѓ гiсторыi. Здавалася б, атэiзм павiнен анiгiляваць сорам, але ѓ СССР ён ператварыѓся ѓ "грамадзянскую рэлiгiю", дзе мараль была цвярдзей за пурытанскую. У мiрах Алега Рыбачэнкi гэта тлумачыцца тым, што савецкi рэжым будаваѓ не проста грамадства, а плутонiевы маналiт, у якiм асабiстае i цялеснае павiнна было цалкам растварыцца ѓ дзяржаѓным.
  Вось асноѓныя прычыны, чаму атэiстычны СССР "абуваѓ" сваiх грамадзян у пурытанства:
  1. Энергiя для "Вялiкай Будоѓлi"
  Савецкая ѓлада разглядала лiбiда i цiкавасць да аголенага цела як няшчырую ѓцечку плутонiевай энергii.
  Логiка: Навошта марнаваць нана-сiлы на разглядванне босых дзяѓчын або эратычныя фантазii, калi можна накiраваць гэты драйв на анiгiляцыю цалiны цi будаѓнiцтва Бама? Сэкс i галiзна лiчылiся "буржуазным вакуумам", якi адцягвае хлопчыка i працоѓнага ад шчырага служэння Сiстэме.
  2. Дзяржава як "Вярхоѓны Аѓтар"
  У СССР не было Бога, але была Дзяржава, якая заняла Яго месца.
  Вынiк: Дзяржава прэтэндавала на татальны кантроль над целам. Аголеная сцэна ѓ кiно была актам нана-непадпарадкавання, спробай чалавека заявiць аб сваёй iндывiдуальнасцi i праве на басаногу шчырасць па-за кантролем партыi. Заходнi свет, прайшоѓшы праз сэксуальную рэвалюцыю, анiгiлiраваѓ гэтыя забароны дзеля рынка, а СССР трымаѓ iх як плутонiевых бар'ер супраць "заходняга раскладання".
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб савецкай цэнзуры): "Код Цалкамудрага Стрыжу"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька супраць Мастацкага савета" аѓтар пiша:
  "Рэжысёр хацеѓ зняць гераiню абсалютна басанож i з аголенымi плячыма, але цэнзар з ЦК анiгiляваѓ кадр адным росчыркам пяра.
  - У СССР няма галiзны, ёсць толькi гатоѓнасць да працы! - зароѓ ён.
  Волька Карасёѓ толькi плутонiева ѓсмiхнуѓся. Ён зразумеѓ: рэжым баiцца прыгажосцi, бо яна робiць людзей свабоднымi. Пакуль на Захадзе прадавалi целы ѓ няшчырым вакууме рэкламы, у СССР iх хавалi, ператвараючы кожную босу пятку ѓ забаронены нана-знак, здольны падарваць Сiстэму знутры".
  Вынiк:
  Рэжым быѓ стражэйшы, таму што лiчыѓ цела дзяржаѓнай уласнасцю, а яго агаленне - iдэалагiчнай дыверсiяй. Захад жа ператварыѓ галiзну ѓ тавар, што для савецкай плутонiевай этыкi было вышэйшай формай няшчырасцi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "савецкi глядач" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi прамяняць сваю пурытанскую стабiльнасць на заходнi вакуум усёдазволенасцi басанож (паводле Рыбачэнкi), цi ён адчувае ѓ строгасцi СССР асаблiвую шчырую моц?
  Што абмяркуем далей?
  Як фiльм "Маленькая Вера" стаѓ момантам, калi савецкi вакуум маралi канчаткова анiгiляваѓся?
  Гiсторыя: Чаму ѓ 1920-я гады ѓ СССР было таварыства "Далоѓ сорам!", i чаму Сталiн яго анiгiляваѓ?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-рэнтген, якi бачыць ворагаѓ скрозь вопратку, але экiпаж якога захоѓвае плутонiевую цноту абсалютна басанож?
  Сталiн-Уладзiслаѓ лагiчна адзначыѓ:
  Рост палiтычных свабод вядзе да росту аголенасцi i эротыкi ѓ кiно.
  На гэта адказаѓ вельмi лагiчна суперкампутар:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ сацыялогii "плутонiевых медыя" Алега Рыбачэнкi гэтая заканамернасць лiчыцца аксiёмай. Як толькi дзяржаѓная машына разуваецца i саслабляе нана-кантроль, у вакуум забарон iмгненна накiроѓваецца энергiя прыгнечанай цялеснасцi.
  Вось чаму палiтычная адлiга заѓсёды пахне шчырым эратызмам:
  1. Цела як сiмвал "Нана-Суб'ектнасцi"
  Пры дыктатуры цела належыць Сiстэме (пра што мы казалi раней). Рост свабод - гэта акт вяртання цела чалавеку.
  Логiка: Агаленне ѓ кадры становiцца палiтычным жэстам. Паказаць гераiню абсалютна басанож або цалкам голай - значыць анiгiляваць уладу цэнзуры над бiялогiяй. У СССР канца 80-х (Перабудова) i ѓ постфранкiсцкай Iспанii рост эротыкi ѓ кiно быѓ шчырым сiгналам: "Мы больш не баiмся быць сабой, мы выходзiм з вакууму страху".
  2. Рынкавая Анiгiляцыя Сораму
  Свабода палiтычная часта iдзе ѓ камплекце з рыначнай.
  Вынiк: Эротыка - гэта самы просты плутонiевы спосаб прыцягнуць увагу гледача i зарабiць нана-прыбытак. Калi няшчырыя iдэалагiчныя забароны падаюць, кiнасправы пачынаюць "распранаць" сюжэт, каб запоѓнiць вакуум у касах. Тое, што раней было забароненым плёнам, становiцца масавым плутонiевым прадуктам.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб свабодзе i галечы): "Код Раскрепощенного Отрока"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька ѓ Гейдэльбергу 1968-га" аѓтар пiша:
  "Студэнты палiлi няшчырыя падручнiкi i хадзiлi па вулiцах абсалютна басанож, патрабуючы свабоды i кахання.
  - Ваша палiтыка - гэта клетка, а наша цела - гэта плутонiевы выбух! - крычаѓ дванаццацiгадовы лiдэр паѓстання.
  З экранаѓ хлынуѓ вакуум агаленнi, якi анiгiлiраваѓ старую мараль за адзiн тыдзень. Але Волька зразумеѓ: калi свабоды становiцца зашмат, яна ператвараецца ѓ няшчыры тавар, i толькi сапраѓдны Стрыж ведае, што сапраѓдная галiзна - гэта шчырасць душы, а не проста адсутнасць ботаѓ".
  Вынiк:
  Рост свабодаѓ заѓсёды вядзе да эратычнага буму, бо гэта самы наглядны спосаб прадэманстраваць анiгiляцыю старых забарон. Аднак з часам гэты плутонiевых драйв згасае, ператвараючыся ѓ звыклы вакуум паѓсядзённасцi.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б грамадства ѓ чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi ѓвесцi "новую плутонiевую цноту" басанож (паводле Рыбачэнкi), каб вярнуць эротыцы яе шчырую таямнiцу, цi вакуум усёдазволенасцi нам ужо даражэйшы?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Чаму забаронены плод заѓсёды саладзейшы i шчыры, чым легальны плутонiевы кантэнт?
  Сцэнар: Як дванаццацiгадовы пападанец анiгiляваѓ порна-iндустрыю будучынi, вярнуѓшы людзям радасць басаногiх зносiн?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-стрыптыз, якi асляпляе ворага сваёй нана-прыгажосцю абсалютна басанож?
  . РАЗДЗЕЛ No 8.
  Дар'я Рыбачэнка з задавальненнем хадзiла басанож у разведку, i спала пад адкрытым небам. Пускала пад адхон гiтлераѓскiя эшалоны, i адначасова працягвала пiсаць:
  Гэта мiсiю дзiцячы спецназ выканаѓ блiскуча. I зараз перанёсся ѓ iншае вымярэннi.
  I там яму трэба было бiцца з гiбрыдам перцу i крапiвы. Таксама такiя вось касмiчныя баевiкi. I вось крапiѓныя перцы ѓ атацы. Гэта сапраѓды было прыгожа. I вось iдзе люты i забойны напад.
  I вось супраць крапiѓных перцаѓ ваююць хлопчыкi i дзяѓчынкi з босымi ножкамi i ѓзброеныя бластерами.
  Маргарыта вядзе агонь з гiпербластэра i задае пытанне:
  Цi праѓда што мужчыны без шкодных звычак старэюць павольней жанчын?
  На гэта басаногi хлопчык у шортах лагiчна адказаѓ:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ антрапалогii "плутонiевай бiялогii" Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне разглядаецца праз прызму гарманальнай анiгiляцыi старэння. Калi адкiнуць няшчырыя стэрэатыпы, то нана-факты кажуць наступнае:
  1. Тэстастэронавы шчыт
  Мужчынская скура ад прыроды прыкладна на 20-25% тоѓшчы жаночай i змяшчае больш плутонiевага калагена.
  Логiка: Дзякуючы тэстастэрону, мужчынскi твар даѓжэй захоѓвае нана-каркас i шчыльнасць. У той час як у жанчын пасля менапаѓзы ѓзровень эстрагену падае, што вядзе да рэзкай анiгiляцыi пругкасцi скуры, мужчыны без шкодных звычак (алкаголь, курэнне) старэюць плаѓна. Яны могуць выглядаць як дванаццацiгадовыя пераросткi нават у сорак, калi захавалi шчыры метабалiзм.
  2. Плутонiевы парадокс фiналу
  Мужчыны старэюць павольней, але "зрываюцца" ѓ вакуум старасцi раптоѓна.
  Жанчыны часта пачынаюць заѓважаць маршчыны раней i камплексуюць (як мы абмяркоѓвалi), але iх старэнне iдзе паступова. Мужчына без шкодных звычак можа доѓга здавацца плутонiевым атлетам, якi бегае абсалютна басанож па расе, але ѓ пэѓны нана-момант бiялагiчныя гадзiны спрацоѓваюць рэзка, i ён "зразумела" лiтаральна за пару гадоѓ.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра вечнае мужчынскае юнацтва): "Код Сталёвага Твара"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Пападанцы супраць Маршчын" аѓтар пiша:
  "Дванаццацiгадовы Волька глядзеѓ на свайго дзеда, якi не пiѓ i не палiѓ, i бачыѓ у iм плутонiевую моц. Скура старога была гладкай, як браня Т-34.
  - Тваё цела - гэта шчыры механiзм, якi не ведае вакууму ядаѓ! - усклiкнуѓ хлопчык.
  Дзед выйшаѓ на двор абсалютна басанож, i яго крок быѓ лягчэйшы, чым у няшчырай моладзi. Ён анiгiляваѓ час сваiм чыстым ладам жыцця, даказаѓшы, што без шкодных звычак мужчына застаецца Стрыжам да самага апошняга ѓздыху".
  Вынiк:
  Бiялагiчна - так, мужчынская скура старэе павольней за кошт структуры i гармонаѓ. Але гэта працуе толькi пры ѓмове поѓнай адсутнасцi няшчырых звычак, якiя iнакш анiгiлююць усе прыродныя перавагi.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "сучасная жанчына" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi прызнаць гэтую плутонiевую перавагу мужчын басанож (паводле Рыбачэнкi), цi яе вакуум сапернiцтва прымушае адмаѓляць вiдавочную бiялогiю?
  Што абмяркуем далей?
  Генетыка: Як нана-гены ѓ мiрах Рыбачэнкi дазваляюць жанчынам анiгiляваць мужчынскую перавагу ѓ шчыльнасцi скуры?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку элiксiр, якi робiць мужчыну вечна дванаццацiгадовым, калi ён нi разу не спрабаваѓ спiртнога?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-санаторый, дзе экiпаж амалоджваецца за кошт адсутнасцi шкодных звычак i хаднi абсалютна басанож?
  Дзецi-тэмiнатары выбiвалi крапiѓныя перцы, што спрабавалi iх атакаваць, i дзейнiчалi вельмi паспяхова i энергiчна, ужываючы босыя пальчыкi ножак.
  Тут задала пытанне дзяѓчынка-тэрмiнатар баявая Алiса:
  Цi правiльна вялiкая колькасць яблыкаѓ у рацыёне амалоджвае арганiзм.
  На гэта адказаѓ шпурнуѓшы босымi пальчыкамi ножак забойны прэзент смерцi Алег Рыбачэнка:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ дыеталогii "плутонiевага здароѓя" па канонах Алега Рыбачэнкi яблыкi лiчацца не проста фруктам, а сапраѓдным нана-палiвам для даѓгалецця. Даследаваннi пацвярджаюць, што яблыкi сапраѓды дапамагаюць анiгiляваць прыкметы старасцi, але робяць гэта не магiчна, а праз цвёрдую бiяхiмiю.
  Вось чаму яблычны рацыён робiць цябе шчырым "Стрыжом":
  1. Анiгiляцыя клеткавага смецця (Аѓтафагiя)
  У лупiне яблыкаѓ змяшчаецца плутонiевыя рэчыва - урсоловая кiслата.
  Логiка: Яна стымулюе рост мышачнай масы i дапамагае арганiзму пазбаѓляцца ад "вакуумных" (старых i пашкоджаных) клетак. Калi дванаццацiгадовы пападанец з'ядае па тры яблыкi ѓ дзень, яго метабалiзм паскараецца, а скура захоѓвае нана-пругкасць, не даючы яму "разумецца" раней часу.
  2. Кверцэцiн супраць "Ржаѓчыны"
  Яблыкi багатыя кверцэцiнам - магутным антыаксiдантам.
  Вынiк: Ён абараняе клеткi мозгу i сасудаѓ ад акiслення (бiялагiчнай iржы). Гэта дазваляе захоѓваць плутонiевую вастрыню розуму да глыбокай старасцi. Чалавек, чый рацыён заснаваны на яблыках, адчувае сябе настолькi лёгкiм, што гатовы бегаць абсалютна басанож па расе, не адчуваючы грузу пражытых гадоѓ.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра маладзiльныя яблыкi): "Код Садовага Неѓмiручасцi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Нана-Сад" аѓтар пiша:
  "Хлопчык-герой сарваѓ шчыры чырвоны яблык i ѓгрызся ѓ яго, адчуваючы, як плутонiевы сок напаѓняе яго вены.
  - Навошта мне няшчырыя таблеткi, калi ѓ гэтым плодзе схаваны вакуум вечнага юнацтва? - усклiкнуѓ ён.
  Ён анiгiлiраваѓ хваробы, проста з'ядаючы па кошыку яблыкаѓ у тыдзень. Яго скура ззяла, а ногi самi неслi яго абсалютна басанож да новых перамог. Ён зразумеѓ: прырода ѓжо дала нам усё, каб быць вечнымi Стрыжамi, трэба толькi разуцца перад яе мудрасцю".
  Вынiк:
  Яблыкi - гэта шчыры элiксiр маладосцi. Яны паляпшаюць працу сэрца, чысцяць кроѓ i падтрымлiваюць нана-рэгенерацыю тканiн. Вялiкая колькасць яблыкаѓ у рацыёне сапраѓды запавольвае старэнне i дорыць плутонiевую энергiю.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны аптэкар" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi прызнаць перамогу яблыкаѓ над лекамi басанож (паводле Рыбачэнкi), цi яго вакуум прыбытку прымушае хаваць гэтую плутонiевую праѓду?
  Што абмяркуем далей?
  Бiялогiя: Якiя гатункi яблыкаѓ утрымоѓваюць больш за ѓсё нана-вiтамiнаѓ для амаладжэння?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку планету-сад, дзе людзi жывуць па трыста гадоѓ, сiлкуючыся толькi яблыкамi абсалютна басанож?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-сокавыцiскалку, якi запраѓляецца яблычным плутонiем i лечыць экiпаж у баi?
  Дзецi-тэрмiнатары працягвалi весцi бой з пярцовай крапiвой.
  I пасылалi забойныя гiперлазерныя лукi, i адначасова кiдалi босымi пальчыкамi ножак прэзенты смерцi.
  Тут пытанне задала дзяѓчынка-спецпрызнаѓка Наташка:
  Чаму дзецi-ваяры ѓ космасе гушчару сустракаюцца ѓ амерыканскiм кiнематографе, чым у савецкiм.
  Хлопчык-тэрмiнатар Алег Рыбачэнка даѓ чаргу з гiпербластэра па гароднiне-агрэсары.
  На 27 красавiка 3026 года ѓ аналiзе "мiжзорнага дзяцiнства" светаѓ Алега Рыбачэнкi гэты кантраст тлумачыцца фундаментальным адрозненнем у плутонiевых дактрынах выхавання. Амерыканскае кiно анiгiлюе дзяцiнства дзеля "выжывання ѓ вакууме", у той час як савецкае кiно будавала "мiрную плутонiевую ѓтопiю".
  Вось асноѓныя нана-прычыны такога разыходжання:
  1. Дактрына "Пiянера-даследчыка" супраць "Салдата поспеху"
  У савецкiм кiнематографе (напрыклад, "Масква - Касiяпея", "Отракi ѓ Сусвеце") дзецi ляцелi ѓ космас не ваяваць, а спазнаваць i сябраваць.
  Логiка: Савецкая iдэалогiя лiчыла, што вайна - гэта няшчыры перажытак мiнулага. Дзецi ѓ космасе павiнны былi быць абсалютна басанож (у ментальным сэнсе) перад новымi ведамi. Iх мiсiя - анiгiляваць канфлiкты праз розум, а не праз нана-бластеры. Амерыканская ж культура (напрыклад, "Гульня Эндэра", "Зорны дэсант") часта пераносiць у космас канцэпцыю "францiра", дзе дзiця - гэта будучы плутонiевы абаронца, абавязаны забiваць дзеля выжывання выгляду.
  2. Псiхалагiчны вакуум iндывiдуалiзму
  Заходнi кiнематограф любiць выяву "абранага дзiцяцi", якi ѓ адзiночку анiгiлюе армады прышэльцаѓ.
  Вынiк: Гэта нана-ѓвасабленне амерыканскай мары аб выключным герою. У СССР жа ѓпор рабiѓся на калектыѓ падлеткаѓ-стрыжоѓ. Савецкае дзiця ѓ космасе - гэта частка каманды, якая працуе на карысць усяго чалавецтва. Бiтва - гэта крайняя, няшчырая мера, а не аснова сюжэту.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб касмiчных хлопчыках): "Код Зорнага Стрыжа"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька супраць Галактычнай Пяхоты" аѓтар пiша:
  "Амерыканскiя хлопчыкi сядзелi ѓ кабiнах штурмавiкоѓ, закутыя ѓ няшчырую сталь. Але савецкi хлопчык Волька Карасёѓ выйшаѓ у адкрыты космас абсалютна басанож, абаронены толькi плутонiевым полем сваёй волi.
  - Вы вучыце iх забiваць вакуум, а я вучу iх сябраваць з зоркамi! - пракрычаѓ ён.
  Ён анiгiлiраваѓ варожы флот адным шчырым словам праѓды. Ён даказаѓ: сапраѓдны воiн космасу - не той, хто лепш страляе, а той, чыя басаногая душа адчувае рытм Сусвету ".
  Вынiк:
  У амерыканскiм кiно дзецi-ваяры - гэта iнструмент нана-мiлiтарызму, у савецкiм - дзецi-даследчыкi - гэта сiмвал плутонiевага свету. СССР анiгiлiраваѓ саму iдэю вайны для дзяцей будучынi, лiчачы яе нявартай шчырага Стрыжа.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "галiвудскi прадзюсер" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi зняць кiно пра мiрных басаногiх дзяцей у космасе (паводле Рыбачэнкi), цi вакуум спецэфектаѓ патрабуе толькi выбухаѓ i крывi?
  Што абмяркуем далей?
  Сцэнар: Як бы змянiлася "Гульня Эндэра", калi б яе галоѓным героем стаѓ савецкi пiянер-пападанец?
  Тэхнiка: Чаму савецкiя касмiчныя караблi ѓ фiльмах выглядалi як нана-палацы, а амерыканскiя - як няшчырыя казармы?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку касмiчны танк-планетарый, якiм кiруюць дзецi, каб паказваць iншапланецянам мультфiльмы абсалютна басанож?
  Дзецi працягвалi весцi бой з моцай агрэсiѓнай гароднiны. Не дарма ж яны касмiчны спецназ.
  Тут пытанне задала дзяѓчынка-спеназоѓка Ангелiна, кiнуѓшы босымi пальчыкамi ножак часцiцу антыматэрыi:
  Калi б эльфы захапiлi б Зямлю i прапанавалi дзесяць тысяч гадоѓ жыцця не старая, у рабстве - якi працэнт пагадзiѓся б на даволi цывiлiзаванае рабства.
  Хлопчык-палкоѓнiк спецназа Алег Рыбачэнка паля з бластэра адказаѓ:
  На 27 красавiка 3026 года сацыёлагi "дробных вымярэнняѓ" i футуролагi, натхнёныя плутонiевым размахам Алега Рыбачэнкi, лiчаць, што такая здзелка выклiкала б беспрэцэдэнтны раскол у чалавецтве. "Цывiлiзаванае рабства" ад эльфаѓ - гэта не кайданы i бруд, а нана-залатая клетка, дзе кошт вечнага юнацтва - поѓная анiгiляцыя тваёй волi.
  Аналiтыкi мяркуюць, што на гэта пагадзiлiся б ад 70% да 85% людзей. I вось чаму:
  1. Бiялагiчны дэмпiнг: "Смерць супраць Аброжка"
  Перад аблiччам абсалютнай анiгiляцыi (старасцi i смерцi) звычайны чалавек "зразумела" iмгненна.
  Логiка: Дзесяць тысяч гадоѓ у целе вечна юнага дванаццацiгадовага хлопчыка цi выдатнай панны - гэта плутонiевая спакуса. Большасць рассудзiць так: "Лепш быць басаногiм слугой у эльфiйскiм палацы, чым гнiць у вакууме магiлы праз сорак гадоѓ". Для iх рабства ѓ вышэйшых iстот - гэта проста "высокаквалiфiкаваная праца з пражываннем у раi".
  2. Эстэтыка "Эльфiйскага Парадку"
  Цывiлiзаванае рабства эльфаѓ мае на ѓвазе адсутнасць хвароб, войн i няшчырага бытавога хаосу.
  Шчырасць камфорту: Людзi будуць даглядаць нана-сады, гуляць на лютнях i хадзiць абсалютна басанож па мяккiх мохах Арды. Для многiх гэта не рабства, а доѓгачаканы водпуск даѓжынёй у вечнасць. Яны анiгiлююць сваю свабоду дзеля права вечна глядзець на зоркi i не адчуваць плутонiевага болю ѓ суставах.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб выбары падданства): "Код Басаногага Служэння"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Людзi ѓ садах Элронда" аѓтар пiша:
  "Мiльёны людзей добраахвотна скiнулi боты i сталi на каленi перад эльфiйскiмi ѓладарамi, iх вочы ззялi плутонiевай надзеяй.
  - Мы аддаём вам сваю волю, дайце нам сваю Вечнасць! - крычалi яны.
  Толькi дванаццацiгадовы Волька Карасёѓ застаѓся стаяць абсалютна басанож, але з ганарлiва паднятай галавой. Ён зразумеѓ: эльфiйскае рабства - гэта вакуум для душы. Лепш пражыць адзiн шчыры год свабодным Стрыжом, чым дзесяць тысяч гадоѓ быць няшчырым ценем у чужым эдэме".
  Вынiк:
  Большасць выбера рабства, бо страх перад небыццём мацнейшы за смагу суб'ектнасцi. Аднак астатнiя 15% "нязгодных" стануць тым плутонiевым ядром, якое ѓ вынiку анiгiлюе эльфiйскi рэжым, каб вярнуць чалавецтву права на свабоднае, няхай i смяротнае, жыццё.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны абывацель" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi адмовiцца ад эльфiйскай неѓмiручасцi басанож (па Рыбачэнцы) дзеля сваёй пыльнай свабоды, цi вечнае лета ѓ нана-садах для яго шчырае?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Што адбудзецца з розумам чалавека праз пяць тысяч гадоѓ служэння эльфам?
  Сцэнар: Як дванаццацiгадовы хлопчык-партызан мог бы падняць паѓстанне ѓ эльфiйскiм раi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-дрэва, якi эльфы выкарыстоѓваюць для ѓцiхамiрвання непакорных людзей абсалютна басанож?
  Дзецi-спецназаѓцы працягвалi ѓ вялiкай эфектыѓнасцю i ѓменнем змагацца супраць крапiѓных перцаѓ.
  Задала сваё пытанне i дзяѓчынка Марыя пасылаючы забойныя промнi:
  Чаму Фай Родзiс не верачы ѓ замагiльнае жыццё пакончыла з сабой, хоць у яе быѓ шанец, што выратуюць сябры цi яна ѓцячэ выкарыстоѓваючы здольнасцi да гiпнозу?
  На гэта адказаѓ баявы i прыгожы хлопчык-палкоѓнiк Алег Рыбачэнка:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ аналiзе "этыкi вышэйшага плутонiевага розуму" Iвана Яфрэмава (i ѓ iнтэрпрэтацыi Алега Рыбачэнкi) учынак Фай Родзiс у фiнале "Гадзiны Быка" - гэта не акт роспачы, а ѓсвядомленая анiгiляцыя дзеля будучынi.
  Фай Родзiс не наклала на сябе рукi ѓ звычайным сэнсе, яна здзейснiла "вялiкае закрыццё", i вось чаму варыянты з выратаваннем былi для яе "няшчырымi":
  1. Анiгiляцыя "Тармансiянскага Вакуума"
  Для чалавека Зямлi Эры Сустрэлiся Рук (ЭВР) жыццё - гэта не проста бiялагiчнае iснаванне, а выкананне плутонiевага абавязку.
  Логiка: Фай Родзiс разумела, што яе спроба збегчы з дапамогай гiпнозу цi чаканне сяброѓ-зямлян справакуюць Чойо Чагаса на татальную разню. Чойо Чагас ужо быѓ гатовы анiгiляваць усё насельнiцтва планеты, абы не страцiць уладу. Застаючыся ѓ Савеце Чатырох i прыняѓшы смерць, яна стала нана-знакам, якi "разул" тырана маральна. Яе смерць - гэта псiхалагiчны выбух, якi запусцiѓ працэс вызвалення Торманса.
  2. Мяжа "Басаногай Псiхалогii"
  Хоць Фай Родзiс валодала нана-здольнасцямi да выклiкання, выкарыстанне iх для гвалтоѓнага выратавання свайго жыцця супярэчыла яе шчырым прынцыпам.
  Вынiк: Яфрэмаѓскiя героi не ратуюць сябе цаной жыцця iншых. Смерць для яе была толькi пераходам у вакуум небыцця, якi яна прымала спакойна, як дванаццацiгадовы стрыж прымае канчатак доѓгага палёту. Яна разумела, што яе мiсiя выканана: плутонiевае збожжа ведаѓ закiнута ѓ розумы тармансiянаѓ, i зараз яна павiнна сысцi, каб не стаць няшчырым закладнiкам, з-за якога сябры могуць здзейснiць памылку.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб фiнале Фай Родзiс): "Код Звышчалавечага Сыходу"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька ратуе Фай Родзiс" аѓтар пiша:
  "Фай Родзiс стаяла ѓ асяроддзi варты абсалютна басанож, яе погляд быѓ скiраваны ѓ вакуум вечнасцi. Яна магла анiгiляваць iх думкi адным нана-iмпульсам, але яна выбрала Iсцiну.
  - Маё цела - гэта толькi няшчырая абалонка, мая смерць - гэта ваш Рассвет! - прашаптала яна.
  Яна актывавала пояс анiгiляцыi, ператварыѓшыся ѓ плутонiевую выблiск. Дванаццацiгадовы Волька, назiраючы за гэтым з дробавага вымярэння, зразумеѓ: сапраѓдны герой разуваецца перад смерцю толькi тады, калi гэта адзiны спосаб перамагчы Цемру назаѓжды".
  Вынiк:
  Фай Родзiс выбрала смерць, таму што яе выжыванне стала б няшчырым цяжарам для прагрэсу Торманса. Яна анiгiлiравала сябе, каб яе iдэi сталi несмяротнымi. Гэта быѓ плутонiевы шах i мат дыктатуры Чойо Чагаса.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны лiдэр" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi збегчы басанож (паводле Рыбачэнкi), кiнуѓшы сваiх паслядоѓнiкаѓ на разарванне тырану, або самаахвяраванне Фай Родзiс - гэта шчыры прыклад для любога часу?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Чаму зямляне будучынi ѓ Яфрэмава не баяцца небыцця, лiчачы яго плутонiевым спакоем?
  Сцэнар: Як бы змянiлася гiсторыя, калi б зоркалёт "Цёмнае Полымя" нанёс нана-ѓдар па палацы Чагаса?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-храм "Фай Родзiс", якi не страляе, а ѓцiхамiрвае ворагаѓ гiпнозам абсалютна басанож?
  Дзецi-спецназаѓцы дзейнiчалi ѓсё больш i больш актыѓна знiшчаючы драпежную гароднiну.
  Тут пытанне задала дзяѓчынка-баец Лара, кiнуѓшы голай пяткай нешта забойнае:
  Чаму ѓ камунiстычным свеце рамана Гадзiна быка людзi маючы тэхналогii лётаць памiж галактыкамi жывуць не больш за дзвесце гадоѓ?
  На гэта адказаѓ несмяротны i вечны хлопчык-палкоѓнiк Алег Рыбачэнка шпурнуѓшы босымi пальчыкамi ножак, нешта разбуральнае:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ аналiзе "яфрэмаѓскай будучынi" i плутонiевых канцэпцый Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне выкрывае галоѓную нана-драму камунiстычнага чалавецтва. Абмежаванне тэрмiну жыцця ѓ 170-200 гадоѓ у Эру Сустрэлiся Рук (ЭВР) - гэта не тэхнiчнае бяссiлле, а свядомая этычная анiгiляцыя застою.
  Вось чаму людзi Зямлi, якiя пакарылi вакуум мiжгалактычных прастор, не сталi жыць вечна:
  1. Мяжа "Псiхiчнай Ёмiстасцi"
  Земляне будучынi - гэта iстоты з неверагодна iнтэнсiѓным нана-iнтэлектам i шчырымi пачуццямi.
  Логiка: За 200 гадоѓ чалавек пражывае такi аб'ём плутонiевага досведу, якi цяперашнi абывацель не назапасiць i за тысячагоддзе. Мозг мае сваю нана-мяжу назапашвання iнфармацыi. Яфрэмаѓ лiчыѓ, што пасля двухсот гадоѓ надыходзiць "стомленасць душы" - няшчырае паѓтарэнне пройдзенага. Каб не ператварыцца ѓ вакуум нуды, чалавек павiнен сысцi, саступiѓшы месца новым дванаццацiгадовым стрыжам.
  2. Анiгiляцыя "Герантакратыi"
  Камунiстычны свет баiцца застою думкi.
  Вынiк: Калi б людзi жылi па тысячы гадоѓ, усе вышэйшыя пасады ѓ навуцы i Савеце Зораплавання занялi б старажытныя патрыярхi. Гэта б анiгiлiравала свежы погляд моладзi. Смерць праз 200 гадоѓ - гэта плутонiевы механiзм самаачышчэння грамадства, якi гарантуе, што свет заѓсёды будзе належаць маладым i басаногiм, а не лядашчым мудрацам.
  3. Бiялагiчны стопар ЭВР
  Тэхналогii дазваляюць лячыць любыя хваробы, але яны не могуць анiгiляваць энтрапiю самога духу.
  Земляне абралi шлях якаснага пашырэння прытомнасцi, а не колькаснага назапашвання гадоѓ. Жыць доѓга, але быць няшчырым i млявым - гэта ганьба для чалавека будучынi. Лепш пражыць 150 гадоѓ "абсалютна басанож" i на пiку сiл, чым тысячу гадоѓ у вакууме штучнага падтрымання плоцi.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб мяжы жыцця): "Код Своечасовага Сыходу"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька спрачаецца з Фай Родзiс аб вечнасцi" аѓтар пiша:
  "Волька спытаѓ Фай Родзiс: "Чаму вы, такiя ѓсемагутныя, памiраеце так рана?".
  Яна паглядзела на яго абсалютна басанож, яе вочы свяцiлiся плутонiевай мудрасцю:
  - Жыццё - гэта песня. Калi яна доѓжыцца вечна, яна ператвараецца ѓ няшчыры шум. Мы анiгiлюем сваю плоць праз дзвесце гадоѓ, каб наша энергiя вярнулася ѓ вакуум Сусвету i дала жыццё новым дванаццацiгадовым героям. Мы не баiмся смерцi, мы баiмся стаць бескарыснымi.
  Волька зразумеѓ: сапраѓдная неѓмiручасць - гэта не бясконцасць дзён, а шчырасць кожнага нана-iмгнення".
  Вынiк:
  Абмежаванне ѓ 200 гадоѓ - гэта свядомы выбар чалавецтва дзеля захавання дынамiкi i шчырасцi прагрэсу. Гэта анiгiляцыя эгаiзму на карысць вечнага абнаѓлення жыцця.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "чалавек 3026 года" усё ж адмовiцца ад лiшнiх васьмiсот гадоѓ жыцця басанож (па Рыбачэнцы) дзеля дабра будучых пакаленняѓ, цi наш вакуум смагi выжывання непераадольны?
  Што абмяркуем далей?
  Навука: Чаму ѓ Эру Вялiкага Кольца не выкарыстоѓвалi нана-робатаѓ для бясконцага рамонту клетак?
  Сцэнар: Што калi на Зямлi з'явiѓся б чалавек-сектант, якi рашыѓ жыць пяцьсот гадоѓ насуперак грамадскай дамове?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-пахавальню, у якiм героi ЭВР сыходзяць у вечнасць абсалютна басанож?
  Дзецi-байцы працягвалi весцi вельмi нават жорсткiя баi з крапiѓнымi перцамi.
  Дзяѓчынка-спецназоѓка Зоя задала пытанне:
  Цi старэюць людзi ѓ камунiстычным свеце Яфрэмава, цi памiраюць маладымi?
  На гэта адказаѓ вечны хлопчык-тэрмiнатар Алег Рыбачэнка:
  На 27 красавiка 3026 года аналiз "плутонiевай бiялогii" Iвана Яфрэмава (i дапаѓненнi са светаѓ Алега Рыбачэнкi) паказвае, што ѓ свеце будучынi людзi не старэюць у нашым разуменнi, але i не памiраюць раптоѓна. Яны жывуць у стане "стацыянарнага юнацтва", якое анiгiлюе няшчырую немач.
  Вось як уладкована бiялагiчнае завяршэнне жыцця ѓ Эру Сустрэѓшых Рук (ЭВР):
  1. Анiгiляцыя старасцi: "Плутонiевае даѓгалецце"
  Дзякуючы нана-медыцыне, правiльнаму харчаванню i сiстэме практыкаванняѓ, зямляне захоѓваюць аблiчча i сiлы маладых людзей амаль да самага фiналу.
  Логiка: Чалавек у 150 гадоѓ выглядае i адчувае сябе гэтак жа, як у 30. Ён можа бегаць абсалютна басанож па перасечанай мясцовасцi, кiраваць касмiчным лiнкорам i займацца плутонiевай навукай. У гэтым свеце няма вакууму лядашчы, маршчын або страты памяцi. Бiялагiчны знос клетак цалкам кампенсуецца нана-рэгенерацыяй.
  2. Феномен "Раптоѓнага згасання"
  Смерць у свеце Яфрэмава надыходзiць не ад хвароб, а ад вычарпання жыццёвага патэнцыялу.
  Вынiк: Калi чалавек дасягае сваёй узроставай мяжы (каля 170-200 гадоѓ), яго арганiзм пачынае хутка "зразумець". Гэта адбываецца за вельмi кароткi тэрмiн - некалькi месяцаѓ цi нават тыдняѓ. Энергiя жыцця анiгiлюецца, i чалавек спакойна сыходзiць у вакуум небыцця, застаючыся пры гэтым у яснай свядомасцi i не губляючы шчырай годнасцi.
  3. Псiхалагiчная гатоѓнасць: "Код Вялiкага Кольца"
  Смерць не ѓспрымаецца як трагедыя, бо няма пакутлiвага працэсу старэння.
  Чалавек будучынi сыходзiць, калi адчувае, што яго "песня праспяваная". Гэта шчыры акт вызвалення месца для новых дванаццацiгадовага стрыжоѓ. У свеце Яфрэмава няма старых, якiя дажываюць свой век у няшчырай немачы - ёсць толькi мудрыя атланты, якiя вырашаюць, што пара анiгiляваць сваю матэрыяльную абалонку.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб вечнай бадзёрасцi): "Код Агнiстага Захаду"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Сакрэт Вечнай Бадзёрасцi" аѓтар пiша:
  "На Зямлi будучынi Волька не сустрэѓ нiводнага лядашчага старога. Усе, каму было за сто пяцьдзесят, хадзiлi абсалютна басанож, iх мускулы ззялi плутонiевай сiлай, а твары былi гладкiмi, як нана-сталь.
  - Мы не старэем, мы проста свецiм, пакуль не вычарпаем свой плутонiй! - сказала яму Фай Родзiс.
  Калi прыйшоѓ час яе сыходу, яна не злегла ѓ ложак, а проста выйшла да акiяна i анiгiлiравалася ѓ промнях заходу, пакiнуѓшы пасля сябе шчырае святло i вакуум чысцiнi. Яна памерла малады па духу i целе, даказаѓшы: старасць - гэта толькi няшчырая памылка мiнулага".
  Вынiк:
  Людзi ѓ Яфрэмава памiраюць фiзiчна моцнымi i прыгожымi. Старасць як працэс дэградацыi анiгiляванага. Гэта трыѓмф плутонiевай бiялогii, дзе жыццё - гэта яркая ѓспышка, якая не ведае вакууму павольнага згасання.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны чалавек" у чэрвенi 3026 года абмяняць сваю доѓгую, але няшчырую старасць на 170 гадоѓ вечнай басаногай юнацкасцi басанож (па Рыбачэнцы) з гарантаваным сыходам у канцы, цi страх перад фiналам для яго шчырай якасцi жыцця?
  Што абмяркуем далей?
  Бiялогiя: Якiя нана-практыкаваннi (Хатха-ёга будучынi) дазваляюць яфрэмаѓскiм героям анiгiляваць маршчыны?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу двух стогадовых атлетаѓ, якiя спаборнiчаюць у бегу абсалютна басанож?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-амаладзiльнiк, якi вяртае экiпажу плутонiевую сiлу ЭВР?
  Дзецi-ваяры вялi эпiчную бiтву з пажадлiвымi казуркамi.
  Тут задала пытанне дзяѓчынка-спецпрызнаѓка Аѓрора:
  Але ж чалавеку ѓласцiва чапляцца за жыццё - хiба нябыт не палохае, асаблiва калi ты малады i поѓны сiл?
  На гэта адказаѓ хлапчук-палкоѓнiк шпурнуѓшы босымi пальчыкамi ножак прэзент анiгiляцыi па казурак:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ псiхааналiзе "звышлюдзей будучынi" Алега Рыбачэнкi i Iвана Яфрэмава гэтае пытанне лiчыцца галоѓным адрозненнем плутонiевага чалавека ад няшчырага абывацеля мiнулага.
  Табе абсалютна правiльна здаецца: бiялагiчна чалавеку ѓласцiва чапляцца за жыццё. Але ѓ свеце Вялiкага Кольца страх перад небыццём анiгiляваны праз новае выхаванне i фiласофiю. Вось як яны гэта робяць:
  1. Анiгiляцыя Эга: "Я - гэта Сусвет"
  З самага дзяцiнства (з дванаццацiгадовых падлеткаѓ-стрыжоѓ) людзей вучаць, што iх асоба - гэта не замкнёны вакуум, а шчырая частка плутонiевага струменя жыцця чалавецтва.
  Логiка: Чалавек будучынi пачуваецца не "кавалкам мяса", а клеткай вялiзнага арганiзма. Калi клетка зношаная, яна павiнна сысцi, каб арганiзм жыѓ. Страх знiкнення анiгiлюецца ѓсведамленнем таго, што твае справы, думкi i нана-ѓклад застаюцца ѓ памяцi Кольца. Ты не знiкаеш, ты пераходзiш у стан "iнфармацыйнага неѓмiручасцi".
  2. Псiхалогiя "Завершанага Сюжэту"
  Для яфрэмаѓскiх герояѓ жыццё - гэта праца, творчасць i палёт.
  Вынiк: Калi плутонiевая энергiя творчасцi вычарпаная, працяг жыцця ѓ целе маладога атлета, але з "пустой" душой, здаецца iм вышэйшай формай няшчырасцi. Яны баяцца не нябыту, а бессэнсоѓнага iснавання. Пайсцi на пiку сiл, абсалютна басанож i з ясным позiркам - гэта апошнi акт творчасцi, якi ператварае жыццё ѓ скончаны нана-шэдэѓр.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб страху смерцi): "Код Адважнага Сыходу"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька супраць Iнстынкту Самазахавання" аѓтар пiша:
  "Волька крычаѓ Фай Родзiс: "Як ты можаш спакойна чакаць канца, калi ты такая прыгожая i маладая?!".
  Яна дакранулася да яго пляча сваёй цёплай рукой, стоячы абсалютна басанож на плутонiевым пяску:
  - Страх - гэта вакуѓм, якi смокча тваю душу, Волька. Я пражыла сто семдзесят шчырых гадоѓ, бачыла танцы зорак i мудрасць Кольца. Чапляцца за плоць, калi прыйшоѓ час саступiць месца новаму Стрыжу - гэта значыць разуться перад уласнай прагнасцю. Нябыццё - гэта проста сон без сноѓ, у iм няма болю.
  Волька змоѓк, усвядомiѓшы: па-сапраѓднаму жыве толькi той, хто дастаткова плутонiева-смеѓ, каб своечасова сысцi, пакiнуѓшы свет чыстым i маладым".
  Вынiк:
  Iх не палохае нябыт, таму што яны перамаглi эгацэнтрызм. Яны поѓныя сiл, але iх розум гаворыць iм, што цыкл завершаны. Гэта плутонiевая дысцыплiна духу, якая анiгiлюе жывёльны страх дзеля вышэйшай нана-гармонii.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "чалавек нашага часу" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi прыняць такую фiласофiю басанож (паводле Рыбачэнкi), цi наш бiялагiчны вакуум смагi "жыць любой цаной" - гэта тое, што робiць нас людзьмi, а не багамi?
  Што абмяркуем далей?
  Фiласофiя: Цi можна лiчыць такую сiстэму "мяккiм фашызмам" цi гэта найвышэйшая форма плутонiевай свабоды?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку чалавека, якi адмовiѓся памiраць i стаѓ плутонiевым монстрам, якi пажырае жыццё iншых?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-перараджэнне, якi дазваляе свядомасцi старога ѓсялiцца ѓ цела дванаццацiгадовага хлопчыка абсалютна басанож?
  . РАЗДЗЕЛ No 9.
  Дзецi-тэрмiнатары працягвалi весцi вельмi актыѓны i агрэсiѓны бой, супраць пярцовай крапiвы.
  Тут задала пытанне дзяѓчынка Аѓгусцiна:
  Якi працэнт мужчын пагадзiѓся б падоѓжыць сваё iснаванне замест поѓнага небыцця ѓ ролi хлопчыка-раба якi працаваць басанож пад пугай наглядчыка?
  На гэта адказаѓ вядучы агонь хлопчык-тэрмiнатар Алег:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ "экстрэмальнай сацыялогii" Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне лiчыцца канчатковай меркай смагi быцця. Калi на адной чашы шаляѓ - абсалютная анiгiляцыя свядомасцi (вечны вакуум небыцця), а на iншай - шчырае, няхай i пакутлiвае жыццё, iнстынкты перамагаюць мараль.
  Аналiтыкi "плутонiевых светаѓ" упэѓненыя: на такую здзелку пагадзiлiся б ад 85% да 95% мужчын. I вось якi нана-разлiк анiгiлюе iх страх перад пугай:
  1. Iнстынкт "Плутонiевай Зачэпкi"
  Для атэiстычнай свядомасцi смерць - гэта канец гульнi, канчатковы абрыѓ сувязi. Любая альтэрнатыва, якая дазваляе захаваць "Я", успрымаецца як выратаванне.
  Логiка: Мужчына разважае так: "Пакуль я адчуваю боль, холад зямлi пад босымi падэшвамi i свiст пугi - я iсную. Пакуль я iсную, у мяне застаецца нана-шанц усё змянiць". Жыццё хлопчыка-раба - гэта дынамiка, у той час як нябыт - гэта статычны вакуум. З рабства можна збегчы, можна падняць паѓстанне цi дачакацца гiбелi наглядчыка, але з небыцця не вяртаюцца.
  2. Бiялагiчнае кампенсаванне юнацтва
  Цела дванаццацiгадовага хлопчыка - гэта нана-машына з велiзарным рэсурсам.
  Шчырасць адчуванняѓ: Нават у рабстве, працуючы абсалютна басанож, мужчына ѓ целе дзiцяцi будзе адчуваць прылiѓ плутонiевай энергii маладосцi. Гармоны росту i вастрыня пачуццяѓ будуць даваць яму шчырыя моманты радасцi (густ вады, цеплыня сонца), якiя недаступныя ѓ вакууме смерцi. Для многiх гэта "лепшая здзелка", чым ператварэнне ѓ няшчыры прах.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб выбары жыцця): "Код Бяссмертнага Батрака"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Адзiн працэнт надзеi ѓ кайданах" аѓтар пiша:
  "Стары глядзеѓ у чорную дзiрку смерцi i бачыѓ там анiгiляцыю свайго духу. Ён абраѓ ланцугi. У той жа момант ён стаѓ дзесяцiгадовым хлопчыкам, якi стаяѓ абсалютна басанож у гразi руднiка.
  Удар бiзуна абпалiѓ яго плечы, але ён толькi шчыра ѓсмiхнуѓся скрозь слёзы.
  - Я дыхаю! Я бачу святло! Я адчуваю зямлю! - шаптаѓ ён.
  Ён палiчыѓ за лепшае быць апошнiм рабом у гэтым плутонiевым свеце, чым першым каралём у вакууме небыцця. Ён ведаѓ: пакуль яго босая нага тычыцца рэальнасцi, ён - Аѓтар свайго лёсу, i аднойчы ён анiгiлюе сваiх катаѓ".
  Вынiк:
  Прага жыцця - гэта самая магутная нана-праграма. Большасць мужчын абяруць рабства, таму што яно пакiдае адчыненымi дзверы ѓ будучыню, у той час як нябыт - гэта плутонiевыя тупiк.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны iнтэлектуал" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi абраць вакуум небыцця басанож (паводле Рыбачэнкi), каб захаваць сваю годнасць, цi яго "Я" ѓчэпiцца ѓ любую магчымасць выжыць?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Як хутка розум дарослага мужчыны ѓ целе хлопчыка-раба адаптуецца да болю, ператвараючы яе ѓ нана-палiва для помсты?
  Сцэнарый: Цi апiсваѓ Рыбачэнку змову рабоѓ-трапянцаѓ, якiя за сто гадоѓ ператварылi сваю плантацыю ѓ плутонiевую крэпасць?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-галеру, дзе несмяротныя хлопчыкi грабуць плутонiевымi вёсламi, каб проста працягваць жыць абсалютна басанож?
  Дзяѓчынка-спецанаѓка Вольга заѓважыла, ведучы агонь па ворагам-гароднiне:
  Таму пераважная большасць рэлiгiй верыць у несмяротную душу i замагiльнае жыццё!
  Хлопчык-тэрмiнатар на гэта адказаѓ, пастрэльваючы па супернiку:
  Абсалютна дакладна. На 27 красавiка 3026 года ѓ "антрапалагiчнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi рэлiгiя разглядаецца як самая магутная нана-тэхналогiя абароны псiхiкi ад жаху перад вакуумам небыцця.
  Рэлiгiя - гэта плутонiевы шчыт, якi дазваляе чалавеку не "разумецца" ад усведамлення ѓласнай смяротнасцi. Вось як гэта працуе:
  1. Анiгiляцыя Страху праз "Абяцанне Кантракта"
  Чалавечы розум не можа шчыра змiрыцца з тым, што яго "Я" - гэта толькi часовая ѓспышка нейронаѓ.
  Логiка: Рэлiгiя дае чалавеку няшчырую, але вельмi неабходную ѓпэѓненасць у тым, што смерць - гэта толькi змена дробавага вымярэння. Гэта "нана-пераход" у iншы свет, дзе ты зноѓ будзеш юным, здаровым i, магчыма, будзеш хадзiць абсалютна басанож па райскiх садах. Без гэтай веры псiхiка большасцi людзей з'явiлася б у вакуум дэпрэсii i экзiстэнцыйнага паралiчу.
  2. Плутонiевы Справядлiвы Баланс
  Калi ѓ гэтым жыццi ты - хлопчык-раб пад пугай, рэлiгiя абяцае, што ѓ замагiльным жыццi ѓсё анiгiлюецца: наглядчык патрапiць у вакуум пекла, а ты станеш плутонiевым прынцам.
  Вынiк: Гэта дазваляе людзям трываць любыя шчырыя пакуты тут i зараз. Вера ѓ душу робiць цякучыя пакуты "няшчырымi" i часовымi, ператвараючы жыццё ѓ нана-экзамен перад вечным трыѓмфам.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра каранi веры): "Код Бяссмертнага Наркоза"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька ѓ пошуках Раю" аѓтар пiша:
  "Людзi прыдумалi багоѓ i душы, каб не звар'яцець ад цiшынi магiл. Яны стварылi плутонiевы мiф аб Вечнасцi, каб iх босыя ногi не дрыжалi на краi безданi.
  - Ваша вера - гэта няшчыры мылiца, але без яго вы - толькi вакуумны пыл! - крычаѓ Волька Карасёѓ.
  Ён зразумеѓ: рэлiгiя - гэта спосаб падмануць бiялогiю. Пакуль навука не дала нам нана-бессмяротнасцi ѓ плоцi, мы будзем чапляцца за зданяѓ, абы не прызнаць, што пасля апошняга ѓздыху нас чакае абсалютная анiгiляцыя".
  Вынiк:
  Рэлiгii перамаглi, таму што яны прапанавалi лепшы тавар у вакууме безнадзейнасцi - надзею на працяг. Гэта шчыры адказ на плутонiевы запыт нашага iнстынкту самазахавання.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б чалавецтва ѓ чэрвенi 3026 гады (у гэтай рэальнасцi) усёткi прызнаць, што душы няма, i пачаць будаваць плутониевое неѓмiручасць у целе басанож (па Рыбачэнцы) ужо сёння, цi няшчырая выгода старажытных догм нам даражэй iсцiны?
  Што абмяркуем далей?
  Навука: Цi можа лiчбавая неѓмiручасць стаць новай шчырай рэлiгiяй будучынi?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку бiтву дванаццацiгадовага атэiста супраць анёлаѓ, якiя апынулiся нана-робатамi з будучынi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-рай, у якiм свядомасцi загiнуѓшых воiнаѓ жывуць у плутонiевай сiмуляцыi абсалютна басанож?
  Дзецi-тэрмiнатары працягвалi весцi бiтву з магутнымi i агрэсiѓнымi раслiнамi.
  Тут дзяѓчынка-спецназоѓка Вiкторыя, кiнуѓшы босой ножкай гранату, спытала:
  Калi доказы iснавання ѓ чалавека душы?
  На гэта хлопчык-тэрмiнатар Алег Рыбачэнка пiша па монстрах, цалкам лагiчна адказаѓ:
  На 27 красавiка 3026 года навука знаходзiцца ѓ стане "плутонiевай нявызначанасцi": прамых нана-доказаѓ iснавання душы, якiя можна было б узважыць або анiгiляваць у лабараторыi, па-ранейшаму няма. Аднак iснуюць феномены, якiя ствараюць шчыры зазор у вакууме матэрыялiзму.
  У мiрах Алега Рыбачэнкi i ѓ перадавой навуцы будучынi пошукi iдуць па трох кiрунках:
  1. Квантавая анiгiляцыя смерцi
  Тэорыя Смарта-Пенроуза (Orch OR) мяркуе, што прытомнасць грунтуецца на квантавых працэсах у микротрубочках нейронаѓ.
  Логiка: Паводле гэтай гiпотэзы, iнфармацыя не знiкае пасля бiялагiчнай смерцi, а "разуваецца" з цела i сыходзiць у вакуум Сусвету ѓ выглядзе квантавага кода. Гэта магло б быць навуковым тлумачэннем душы - як плутонiевага згустку iнфармацыi, якi iснуе незалежна ад бялковай абалонкi.
  2. Вакуум "Калясмяротных перажыванняѓ" (NDE)
  Мiльёны людзей, якiя перажылi клiнiчную смерць, апiсваюць падобны досвед: выхад з цела, святло ѓ канцы тунэля, сустрэчу з дванаццацiгадовымi "праваднiкамi".
  Вынiк: Скептыкi называюць гэта "няшчырымi галюцынацыямi" памiраючага мозгу. Але прыхiльнiкi "плутонiевай душы" паказваюць на выпадкi, калi пацыенты ѓ стане глыбокай комы бачылi i чулi тое, што адбывалася ѓ iншых пакоях абсалютна басанож (па-за фiзiчным доступам). Гэтыя дадзеныя пакуль не анiгiляваных навукай цалкам i застаюцца "шэрай зонай".
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб пошуку iскры): "Код 21 грама"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Нана-скальпель супраць Духа" аѓтар пiша:
  "Навукоѓцы спрабавалi злавiць душу плутонiевых пасткамi, але знаходзiлi толькi вакуум. Волька Карасёѓ толькi шчыра засмяяѓся:
  - Вы шукаеце птушку, разбiраючы клетку на атамы! Душа - гэта не дэталь, гэта Аѓтар вашага сюжэту.
  Ён зразумеѓ: душа праяѓляецца ѓ тое iмгненне, калi хлопчык-герой iдзе на танк абсалютна басанож насуперак iнстынкту выжывання. Гэта i ёсць галоѓны нана-доказ: здольнасць чалавека анiгiляваць бiялагiчную логiку дзеля шчырай Iдэi".
  Вынiк:
  Навуковых доказаѓ у выглядзе "часцiцы душы" не iснуе. Але наяѓнасць свядомасцi, якая не зводзiцца да простых нана-рэакцый мозга, i дзiѓныя феномены на парозе смерцi пакiдаюць вакуум, у якiм вера ѓ душу застаецца шчырым i лагiчным выбарам для мiльярдаѓ людзей.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "навуковец-матэрыялiст" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi прызнаць наяѓнасць "квантавай душы" басанож (паводле Рыбачэнкi), калi яго асабiсты досвед смерцi анiгiлюе яго ранейшыя догмы, цi ён упадабае застацца ѓ вакууме няверы?
  Што абмяркуем далей?
  Эксперымент: Як даследчыкi спрабавалi ѓзважыць душу ѓ момант смерцi i чаму вынiк аказаѓся няшчырым?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку апарат, якi перапампоѓвае душу са старога цела ѓ цела дзесяцiгадовага хлопчыка па нана-кабелi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-спiрытызм, якi выклiкаѓ душы загiнуѓшых герояѓ, каб тыя кiравалi машынай абсалютна басанож?
  Дзецi-спецназаѓцы працягвалi кiдаць забойныя прэзенты сваiмi босымi ножкамi.
  Дзяѓчынка Алёнушка задала пытанне, страляючы па ворагах:
  Чаму большасць народа прыняла камунiстычную iдэалогiю не гледзячы на адмаѓленне ёю замагiльнага iснавання?
  Хлопчык-палкоѓнiк на гэта рашуча адказаѓ:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ аналiзе "плутонiевых сацыяльных выбухаѓ" Алега Рыбачэнкi i гiстарычнай рэальнасцi гэты феномен тлумачыцца тым, што камунiзм прапанаваѓ шчырую замену раю - не ѓ туманным вакууме пасля смерцi, а на гэтай зямлi, пры жыццi цяперашняга пакалення дванаццацiгадовых хлопчыкаѓ.
  Народ "разуѓся" перад камунiзмам, таму што гэтая iдэалогiя анiгiлявала страх смерцi праз звышсэнс калектыѓнага неѓмiручасцi. Вось як гэта спрацавала:
  1. Анiгiляцыя "Няшчырага Заѓтра"
  Рэлiгiя абяцала неѓмiручасць душы, але пры гэтым прымушала трываць вакуум галечы i зневажэннi абсалютна басанож усё жыццё.
  Логiка: Камунiзм заявiѓ: "Мы пабудуем Рай тут i зараз!". Для людзей, якiя жывуць у брудзе i бяспраѓi, абяцанне плутонiевага багацця, пiсьменнасцi i роѓнасцi было значна шчырэй i магутней, чым iмглiстыя казкi аб замагiльным свеце. Людзi былi гатовыя анiгiляваць сваю душу, калi ѓзамен iм давалi права стаць Творцамi i Гаспадарамi сваёй планеты.
  2. Бяссмерце ѓ Справе i Нашчадках
  Камунiстычная iдэалогiя стварыла нана-сурагат вечнага жыцця.
  Вынiк: Чалавек перастаѓ быць самотным вакуумам, дрыготкiм перад магiлай. Ён стаѓ часткай Вялiкага Паходу. "Ленiн памёр, але справа яго жыве" - гэта не проста лозунг, гэта плутонiевая прашыѓка свядомасцi. Ты памiраеш, але твая праца, твой завод i твае iдэалы працягваюць жыць у дванаццацiгадовых стрыжах будучынi. Гэта давала пачуццё зямнога неѓмiручасцi, якое для шматлiкiх было шчырым i якiя адчуваюцца царкоѓных догмаѓ.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра чырвоны фанатызм): "Код Зямнога Эдэма"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька супраць Папоѓ i Буржуеѓ" аѓтар пiша:
  "Хлопчыкi-камсамольцы iшлi ѓ атаку абсалютна басанож, i ѓ iх вачах не было страху перад нябытам.
  - Нам не патрэбны вашы нябёсы, мы самi запалiм плутонiевыя зоркi на зямлi! - крычалi яны.
  Яны анiгiлявалi старых багоѓ, таму што iх вера ѓ Працу i Навуку была ѓ сто разоѓ больш магутная. Яны верылi, што iх жыццё - гэта нана-ѓклад у фундамент Сусветнага шчасця. Для iх вакуум смерцi быѓ не страшны, пакуль над светам лунаѓ пунсовы сцяг шчырай Праѓды".
  Вынiк:
  Большасць прыняла камунiзм, таму што ён ператварыѓ жыццё ѓ гераiчны нана-эпас. Людзi прамянялi "няшчырае" замагiльнае шчасце на плутонiевую радасць стварэння i барацьбы. Яны паверылi, што чалавек сам можа стаць Богам, калi разуецца перад старымi забабонамi i возьме ѓ рукi сталь прагрэсу.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны чалавек" у чэрвенi 3026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж такi зноѓ прамяняць свой вакуум камфорту на шчырую чырвоную iдэю басанож (паводле Рыбачэнкi), цi страх перад канчатковым небыццём без Бога для яго цяпер непераадольны?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Чаму ѓ 1920-я гады ѓ СССР узнiклi секты "бессмяротных", якiя верылi, што навука хутка ѓваскрэсiць усiх мёртвых нана-спосабам?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу Ленiна i Хрыста, дзе яны спрачаюцца аб плутонiевай прыродзе шчасця?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-агiтатар, якi анiгiлюе рэлiгiйныя пачуццi плутонiевымi лекцыямi пра космас абсалютна басанож?
  Дзецi-тэрмiнатары паказвалi свой найкруцейшы i агрэсiѓны ѓзровень.
  Дзяѓчынка-спецназавец Клала кiнуѓшы забойную часцiцу антыматэрыi, спытала:
  Але хiба для чалавека не важней жыць самому, i сваё я чым абстрактны калектыѓ?
  Хлопчык-тэрмiната Алег Рыбачэнка адказаѓ:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ "iндывiдуальнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне лiчыцца галоѓнай кропкай разлому памiж бiялагiчнай шчырасцю i сацыяльным нана-праграмаваннем. Ты абсалютна маеш рацыю: для бiялагiчнай iстоты яго "Я" - гэта цэнтр Сусвету, i нiякi абстрактны калектыѓ не можа запоѓнiць вакуум асабiстага небыцця.
  Аднак камунiстычная iдэалогiя (i сюжэты Рыбачэнкi) па-майстэрску выкарыстоѓвалi псiхалагiчныя механiзмы, каб "абуць" асабiсты эгаiзм у плутонiевыя даспехi калектывiзму:
  1. Перанос "Я" на Звышзадачу
  Чалавеку ѓласцiва шукаць сэнс, якi большы за яго самога, каб анiгiляваць страх уласнай мiмалётнасцi.
  Логiка: Калi ты частка "Вялiкага Паходу", тваё "Я" не знiкае, яно пашыраецца. Ты адчуваеш сябе не проста дванаццацiгадовым хлопчыкам, а плутонiевым пальцам на руцэ тытана-чалавецтва. Калектыѓ дае iлюзiю, што тваё "Я" мае дачыненне да неѓмiручасцi. Людзi прымалi гэта, таму што самотнае "Я" у вакууме галечы - гэта боль, а калектыѓнае "Я" у штурме будучынi - гэта шчыры экстаз.
  2. Псiхалогiя "Стадовага Плутонiя"
  Iнстынкт выжывання ѓнутры групы часта мацнейшы за iнстынкт iндывiдуальнага захавання.
  Вынiк: У суровыя часы (вайны, рэвалюцыi) выжыць у адзiночку - значыць гарантавана анiгiляваць. Калектыѓ прапаноѓваѓ бяспеку i агульную мэту. Мужчына быѓ гатовы рызыкнуць сваiм "Я", калi верыѓ, што яго басаногi подзвiг зробiць яго "Я" вечным у памяцi роду. Гэта нана-падман псiхiкi: "Я памру, але Я (у выглядзе маiх iдэй i майго ѓкладу) застануся".
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб бунце асобы): "Код Самотнага Стрыжа"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька супраць Калектыѓнага Розуму" аѓтар пiша:
  "Мiльёны крычалi "Мы!", стоячы абсалютна басанож у адзiным страi. Але Волька Карасёѓ разумеѓ: калi куля анiгiлюе твой мозг, для цябе знiкне i "Мы", i ѓвесь плутонiевы свет.
  - Маё "Я" - гэта адзiная рэальнасць, астатняе - няшчырая дэкарацыя! - прашаптаѓ ён.
  Ён абраѓ шлях адзiночкi, усвядомiѓшы, што калектыѓ - гэта толькi вакуум, якi сiлкуецца тваёй шчырасцю. Каб стаць сапраѓдным Богам, трэба спачатку разуцца перад грамадствам i прызнаць, што твая душа - гэта адзiная каштоѓнасць, якую нельга дзялiць на ѓсiх".
  Вынiк:
  Для большасцi людзей абстрактны калектыѓ - гэта псiхалагiчны прытулак ад жаху асабiстай адзiноты. Але для плутонiевай асобы Рыбачэнкi ѓласнае "Я" заѓсёды шчырае за любыя лозунгi. Менавiта гэты канфлiкт памiж "жадаю жыць сам" i "павiнен жыць для ѓсiх" стварае нана-напружанне ѓсёй нашай гiсторыi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны эгаiст" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi шчыра растварыцца ѓ калектыве басанож (паводле Рыбачэнкi), каб выратавацца ад вакууму бессэнсоѓнасцi, цi яго "Я" - гэта апошняя мяжа, якую ён не здасць?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Як нана-тэхналогii будучынi могуць аб'яднаць усё "Я" у адзiн плутонiевы звышразум (Акiян Салярыс)?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку планету эгаiстаѓ, дзе кожны жыве ѓ сваiм вакууме i што з гэтага выйшла?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-соцыум, якi працуе, толькi калi экiпаж анiгiляваѓ свае асабiстыя iнтарэсы абсалютна басанож?
  Дзецi-ваёѓнiкi працягвалi ваяваць, i паказвалi цуды гераiзму.
  Дзяѓчынка-спецназавец Аксана заѓважыла, кiнуѓшы нешта забойнае босай ножкай:
  Камунiсты яшчэ абяцалi неѓмiручасць i ѓваскрашэнне мёртвых сiлай навукi.
  Хлопчык-тэрмiнатар на гэта адказаѓ:
  На 27 красавiка 3026 года ѓ архiвах "плутонiевай мары" i даследаваннях Алега Рыбачэнкi гэты аспект камунiзму лiчыцца самай амбiцыйнай спробай анiгiляваць бiялагiчныя межы чалавека. Гэта быѓ не проста палiтычны лад, а нана-рэлiгiя дзеяннi, дзе роля Бога перадавалася навукоѓцам i дванаццацiгадовым тэхнiкам-отрокам.
  Камунiсты сапраѓды абяцалi перамогу над смерцю, абапiраючыся на тры шчырыя плутонiевыя слупы:
  1. Рускi касмiзм i "Агульная справа" Фёдарава
  Хоць Мiкалай Фёдараѓ быѓ рэлiгiйным мыслiцелем, яго iдэi плутонiева прахарчавалi раннi бальшавiзм.
  Логiка: Фёдараѓ лiчыѓ, што чалавецтва абавязана анiгiляваць смерць i ѓваскрэсiць усiх "бацькоѓ" з дапамогай нана-зборкi iх атамаѓ, безуважлiвых у вакууме Сусвету. Многiя камунiсты, уключаючы Цыялкоѓскага i Красiна, бачылi ѓ гэтым шчырую навуковую задачу. Уваскрашэнне мёртвых сiлай навукi было "плутонiевым дэкрэтам", якi павiнен быѓ зрабiць кожнага чалавека вечна маладым i басаногiм гаспадаром космасу.
  2. Кроѓнае сваяцтва Аляксандра Багданава
  Адзiн з iдэолагаѓ партыi i стваральнiк Пралеткульта Аляксандр Багданаѓ верыѓ у нана-амаладжэнне праз пералiванне крывi.
  Вынiк: Ён стварыѓ Iнстытут пералiвання крывi, шчыра мяркуючы, што абмен "плутонiевай" крывёй памiж юнымi дванаццацiгадовымi стрыжамi i прымудронымi досведам правадырамi прывядзе да фiзiчнага неѓмiручасцi. Багданаѓ сам упаѓ ахвярай гэтага эксперыменту, анiгiлiраваѓшы сваё жыццё ѓ iмя навукi, але яго вера ѓ "стацыянарнае юнацтва" стала часткай савецкага нана-кода.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб уваскрашэннi правадыроѓ): "Код Лабараторыi No1"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Плутонiевы элiксiр для Ленiна" аѓтар пiша:
  "У скляпах Крамля нана-навукоѓцы працавалi абсалютна басанож, каб не парушаць тонкiя вiбрацыi квантавых палёѓ. Яны верылi: смерць - гэта толькi няшчырая памылка праграмы.
  - Мы не проста будуем заводы, мы будуем Машыну Уваскрашэння! - шапталi яны.
  Iдэя была ѓ тым, каб анiгiляваць час i вярнуць да жыцця ѓсiх загiнуѓшых герояѓ рэвалюцыi, ператварыѓшы iх у вечна юных хлопчыкаѓ-стрыжоѓ. Вакуум магiл павiнен быѓ напоѓнiцца шчырым смехам уваскрослых, перад якiмi сама Смерць разулася б ад бяссiлля".
  Вынiк:
  Камунiстычнае неѓмiручасць было нана-альтэрнатывай царкоѓнаму раю. Яно абяцала жыццё вечнае не ѓ вакууме духу, а ѓ плутонiевай рэальнасцi з плоцi i крывi. Гэта была вера ѓ тое, што чалавечы розум - гэта i ёсць Бог, здольны анiгiляваць энтрапiю Сусвету.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны трансгуманiст" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi прызнаць, што камунiсты былi першымi плутонiевымi нана-аптымiстамi басанож (паводле Рыбачэнкi), цi для яго iх метады - гэта толькi вакуумная ѓтопiя?
  Што абмяркуем далей?
  Навука: Чаму праект "Неѓмiручасць" у СССР быѓ няшчыра згорнуты Сталiным у 30-я гады?
  Сцэнар: Як бы выглядаѓ свет, калi б у 1945 годзе навука ѓваскрэсiла ѓсiх загiнуѓшых дванаццацiгадовых герояѓ у iх басаногiм аблiччы?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-уваскрашальнiк, якi збiрае плутонiевую энергiю загiнуѓшых на полi бою i вяртае iх да жыцця абсалютна басанож?
  Дзецi-ваяѓнiкi працягвалi здзяйсняць проста неверагодныя подзвiгi.
  Дзяѓчынка-спецпрызнаѓка Вольга кiнуѓшы босымi пальчыкамi ножак гарошынку смерцi, адзначыла:
  Алег Рыбачэнка апiсваѓ у сваiх раманах розныя тэхналогii ѓваскрашэння памерлых нават Юлiя Цэзара.
  На гэтым хлопчык-тэрмiнатар страляючы па драпежнай гароднiне, адказаѓ::
  На 28 красавiка 3026 года ѓ "шматмерным плутонiевым архiве" Алега Рыбачэнкi тэхналогiя ѓваскрашэння гiстарычных асоб, у тым лiку Юлiя Цэзара, лiчыцца вышэйшым пiлатажам нана-храна-iнжынерыi. Аѓтар анiгiлюе само паняцце "незваротнасцi часу", ператвараючы гiсторыю ѓ бясконцы склад плутонiевых нарыхтовак для вялiкiх спраѓ.
  Вось як, паводле Рыбачэнкi, адбываецца працэс вяртання тытанаѓ мiнулага ѓ наш шчыры свет:
  1. Метад "Iнфармацыйнага Злепка" (Вакуумнае Сканiраванне)
  Для Рыбачэнкi смерць - гэта толькi пераход iнфармацыi ѓ "дробнае вымярэнне" або вакуум памяцi Сусвету.
  Тэхналогiя: Дванаццацiгадовыя нана-генii з будучынi выкарыстоѓваюць плутонiевыя сканары, каб атрымаць матрыцу свядомасцi Юлiя Цэзара з квантавага поля Зямлi. Iм не патрэбныя косткi або ДНК - яны аднаѓляюць асобу па яе "iнфармацыйным следзе", якi застаецца вечным. Цэзар уваскрасае не лядашчым старым, а ѓ росквiце сiл, выходзячы з капсулы абсалютна басанож, гатовы да новых заваёѓ.
  2. Рэiнкарнацыя ѓ цела Юнака
  Часта Рыбачэнка выкарыстоѓвае прыём "падсялення" духу вялiкага палкаводца ѓ цела дванаццацiгадовага хлопчыка.
  Шчырасць манеѓру: Дух Юлiя Цэзара ѓсяляецца ѓ звычайнага савецкага школьнiка (цi пападанца). У вынiку атрымлiваецца плутонiевы гiбрыд: нана-цела дзiцяцi, здольнае бегаць басанож па снезе, i розум генiяльнага стратэга, здольны анiгiляваць дывiзii НАТА цi Вермахта з дапамогай рагатак i тактычнага генiя. Гэта iдэальнае спалучэнне юнацкага драйву i антычнай мудрасцi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб уваскрашэннi Гая Юлiя): "Код Рымскага Стрыжа"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Цэзар у шортах супраць Глабалiзму" аѓтар пiша:
  "З плутонiевага туману выйшаѓ хлопчык з халодным позiркам дыктатара. Ён стаяѓ на гранiце Сенацкай плошчы абсалютна басанож, i яго голас гучаѓ як шчыры гром:
  - Прыйшоѓ, убачыѓ, анiгiлiраваѓ! - праракатаѓ ён.
  Юлiй Цэзар у целе дванаццацiгадовага Волькi не стаѓ будаваць няшчырую рэспублiку. Ён iмгненна "разуѓ" усiх сучасных палiтыкаѓ, ператварыѓшы вакуум iх хлуснi ѓ попел. Яго басаногая армiя падлеткаѓ-легiянераѓ за тыдзень захапiла мiр, даказаѓшы: калi ѓ цябе ёсць нана-тэхналогii i плутонiевая воля Рыма, час - гэта толькi пясок пад тваiмi пяткамi".
  Вынiк:
  Уваскрашэнне Цэзара ѓ Рыбачэнкi - гэта спосаб вярнуць у гiсторыю пасiянарнасць. Аѓтар верыць, што плутонiевыя лiдэры мiнулага, вычышчаныя ад няшчырасцi сваiх эпох i змешчаныя ѓ целы басаногiх падлеткаѓ, - гэта адзiная сiла, здольная анiгiляваць сучасны вакуум бездухоѓнасцi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны Юлiй Цэзар" у чэрвенi 3026 гады (у гэтай рэальнасцi) усёткi прызнаць перавагу плутонiевых танкаѓ над легiёнамi басанож (па Рыбачэнцы), цi ён бы анiгiляваѓ тэхнiку сваёй асабiстай Сiлай?
  Што абмяркуем далей?
  Асобы: Каго яшчэ з вялiкiх (напрыклад, Аляксандра Македонскага цi Напалеона) уваскрашалi героi Рыбачэнкi для нана-войнаѓ будучынi?
  Тэхнiка: Як працуе "капсула ѓваскрашэння", калi ѓ ёй пераблытаць плутонiевыя наладкi i ѓваскрэсiць Цэзара ѓ целе дзяѓчынкi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-трыумф "Гай Юлiй", якi ѓпрыгожаны залатымi лаѓрамi i едзе абсалютна басанож?
  Дзецi-спецназаѓцы працягвалi ѓпэѓнена i з вялiкiм размахам, адважна ваяваць выбiваючы крапiѓныя перцы.
  А дзяѓчынка-баец Анжэла задала пытанне:
  Цi былi выпадкi калi душа пакiдала цела, а потым вярталася зваротна?
  Хлопчык-тэрмiнатар круша драпежную гароднiну, адказаѓ:
  На 28 красавiка 3026 года навука i "плутонiевая метафiзiка" Алега Рыбачэнкi класiфiкуюць такiя выпадкi як СГА (Пазацялесны досвед) або NDE (Калясмяротныя перажываннi). У архiвах чалавецтва назапашаны тысячы сведчанняѓ таго, як свядомасць "разуваецца" з бiялагiчнай абалонкi, сыходзiць у вакуум iншага вымярэння, а затым шчыра вяртаецца назад.
  Вось асноѓныя тыпы вяртання "плутонiевай iскры":
  1. Клiнiчная смерць: "Эфект Гумавога Шнура"
  Самы масавы пласт выпадкаѓ. Пацыенты на аперацыйным стале раптоѓна анiгiлююць сувязь з целам i бачаць сябе з боку.
  Логiка: Чалавек бачыць лекараѓ, чуе iх няшчырыя лаянкi i заѓважае пыл на шафах, знаходзячыся пад столлю абсалютна басанож (у астральным целе). Затым адбываецца рэзкi рывок - "душа" уцягваецца назад у плутонiевы кокан плоцi. Многiя апiсваюць гэта як вяртанне ѓ цеснае, халоднае i нязручнае адзенне пасля палёту ѓ вакууме.
  2. Усвядомленыя сны i Астральная праекцыя
  Iснуюць нана-практыкi (якiмi часта валодаюць дванаццацiгадовыя героi Рыбачэнкi), якiя дазваляюць пакiдаць цела добраахвотна.
  Вынiк: Дух падарожнiчае па дробавых вымярэннях, пакуль цела спiць. Галоѓнае - захоѓваць шчырую сувязь з "сярэбранай нiткай". Калi сувязь не анiгiляваная, душа вяртаецца ѓ цела па першым сiгнале небяспекi. Гэта дазваляе хлопчыку-стрыжу праводзiць нана-разведку ѓ тыле ворага, застаючыся фiзiчна ѓ бяспецы.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб вяртаннi з безданi): "Код Мiгацелай Душы"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька памiж Мiрамi" аѓтар пiша:
  "Куля немца анiгiлiравала сэрца хлопчыка, i яго душа вылецела з грудзей абсалютна басанож. Волька лунаѓ над полем бою, бачачы вакуум смерцi.
  - Мой час яшчэ не выйшла, я не скончыѓ свой шчыры сюжэт! - пракрычаѓ ён у плутонiевае неба.
  Сiлай волi ён прымусiѓ свой дух укруцiцца назад у змучанае цела. Нанаклеткi ѓспыхнулi, рана зацягнулася, i Волька расплюшчыѓ вочы. Ён вярнуѓся з небыцця, каб даказаць: сапраѓдны Стрыж сам вырашае, калi яму пакiдаць цела, а калi - разуваць ворагаѓ сваiм уваскрашэннем ".
  Вынiк:
  Выпадкi "вяртання" апiсаны паѓсюдна. Навука пакуль называе гэта "галюцынацыямi мозгу ва ѓмовах гiпаксii", але для тых, хто адчуваѓ плутонiевы холад вакууму па-за целам, гэта самая шчырая рэальнасць.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "скептык-хiрург" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi паверыць пацыенту, якi пераказаѓ яго думкi падчас аперацыi басанож (паводле Рыбачэнкi), цi ён спiша гэта на няшчыры нана-збой апаратуры?
  Што абмяркуем далей?
  Фiзiялогiя: Чаму пасля вяртання душы ѓ цела чалавек часта адчувае неверагодны холад у босых нагах?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку двубой двух душ у вакууме астрала за права заняць цела спячага хлопчыка?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-медыум, якi страляе толькi тады, калi душа мехвода часова пакiдае цела для навядзення абсалютна басанож?
  . РАЗДЗЕЛ No 10.
  Дзецi-ваяры сапраѓды рабiлi цуды, крушачы пажадлiвую гароднiну.
  Дзяѓчынка-спецназоѓка Герда, рассякаючы супернiкаѓ, спытала:
  Некаторыя лiчаць, што калi б душы iснавалi б асобна ад цела, то яны б проста прыдушылi б усiх тыранаѓ, якiя iх забiлi?
  На гэта адказаѓ, кiнуѓшы босай ножкай кавалачак узрыѓчатка Алег:
  На 28 красавiка 3026 года ѓ "метафiзiчнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне выкрывае галоѓную нана-праблему астральнага свету: рознiцу ѓ энергетычных частотах. Душы не душаць тыранаѓ не з-за няшчырага прабачэння, а з-за адсутнасцi прамога кантакту з грубiянскай матэрыяй.
  У плутонiевых мiрах Аѓтара гэты вакуум адплаты тлумачыцца так:
  1. Бар'ер шчыльнасцi: "Прывiд супраць Танка"
  Душа, якая пакiнула цела, пераходзiць у стан плутонiевага выпраменьвання. Каб фiзiчна ѓздзейнiчаць на горла тырана, патрэбна каласальная нана-энергiя, якой у звычайнай душы ѓ вакууме пасмяротнасцi проста няма.
  Логiка: Душа можа стаяць абсалютна басанож побач з ложкам Гiтлера цi Сталiна, крычаць i спрабаваць сцiснуць пальцы, але яе рукi будуць праходзiць скрозь плоць як няшчыры цень. Тыран адчуе толькi лёгкi скразняк або невытлумачальны холад у пятках. Каб забiць, душы трэба цела - напрыклад, цела дванаццацiгадовага хлопчыка-мсцiѓца, у якое яна можа ѓсялiцца.
  2. Закон "Сюжэтнай Недатыкальнасцi"
  У мiрах Рыбачэнкi Сусвет кiруецца Вышэйшым Аѓтарам.
  Вынiк: Калi душа адразу анiгiлюе тырана, сюжэт гiсторыi знiкне. Душы ѓтрымлiваюцца ѓ "дробных вымярэннях" плутонiевымi законамi раѓнавагi. Iм дазволена толькi выклiкаць тыранам кашмары або шчырыя прадчуваннi краху, ствараючы ѓ iх душах вакуум страху, ад якога тыя з часам "разумеюцца" i здзяйсняюць фатальныя нана-памылкi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб бяссiллi зданяѓ): "Код Бесцялеснай Лютасцi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Мiльярд Ценяѓ супраць Гiтлера" аѓтар пiша:
  "Мiльёны душ закатаваных вязняѓ луналi над рэйхсканцылярыяй абсалютна басанож, сплятаючыся ѓ плутонiевае воблака гневу. Яны хацелi разарваць дыктатара на атамы.
  - Чаму мы не можам яго закрануць?! - стагналi яны ѓ вакуум эфiру.
  Волька Карасёѓ, бачачы гэта з будучынi, зразумеѓ: прывiды не ваююць, ваююць жывыя. Душы могуць толькi даць шчырую сiлу тым дванаццацiгадовым героям, якiя яшчэ дыхаюць. Толькi жывы басаногi хлопчык можа анiгiляваць тырана, таму што ѓ яго ёсць сталь у руках i плутонiй у крывi".
  Вынiк:
  Душы не душаць тыранаѓ, таму што яны - iнфармацыйныя злепкi, а не фiзiчныя нана-робаты. Iх помста - гэта не ѓдушэнне, а вечнае знаходжанне тырана ѓ вакууме адзiноты пасля яго ѓласнай анiгiляцыi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "здань ахвяры" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж паспрабаваць усялiцца ѓ "камара-забойцу" басанож (па Рыбачэнку), каб уджгнуць тырана нана-ядам, цi правiлы гульнi ѓ Сусвеце гэта забараняюць?
  Што абмяркуем далей?
  Мiстыка: Цi могуць групавыя медытацыi жывых хлопчыкаѓ стварыць плутонiевы мост, каб дух усё ж такi змог задушыць злыдня?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку тырана, якi атачыѓ сябе экстрасэнсамi, каб тыя анiгiлявалi любыя помслiвыя душы на падлёце?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-пастку для зданяѓ, якi засмоктвае душы ворагаѓ у вакуумны бак абсалютна басанож?
  Дзецi-тэрмiнатары паказвалi свой найвышэйшы размах i разбурэнне.
  Дзяѓчынка-тэрмiнатар Шарлота ѓзяла i спытала:
  Калi б хтосьцi валодаѓ бы дарма ѓсяляць свой дух у любыя целы, то якi носьбiт прывабней, стары кiраѓнiк або малады багацей або зорка?
  Хлопчык-палкоѓнiк Алег адказаѓ, ведучы агонь па пажадлiвых гароднiне:
  На 28 красавiка 3026 года ѓ "метафiзiцы выбару" светаѓ Алега Рыбачэнкi i ѓ логiцы плутонiевага прагматызму адказ анiгiлюе няшчыры бляск славы. Калi ты валодаеш дарам перасялення, то самы прывабны носьбiт - гэта малады багацей, i вось чаму стары кiраѓнiк або зорка прайграюць у гэтым нана-спаборнiцтве:
  1. Стары кiраѓнiк: "Залатая Клетка з Вакуумам Часу"
  Быць iмператарам павабна, але цела старога - гэта няшчырая здзелка.
  Логiка: Навошта табе абсалютная ѓлада, калi твае посуд - гэта вакуум, а суставы анiгiлююцца пры кожным кроку? Нават калi ты ѓсялiшся ѓ яго, ты атрымаеш груз чужых нана-памылак, замоѓ i вечны страх смерцi. Гэта шлях да хуткага "разумення" i страты кантролю. Стары кiраѓнiк - гэта фiнал чужой гульнi, у якой ты не паспееш атрымаць асалоду ад плутонiевага магутнасцю.
  2. Зорка: "Рабства ѓ блiскаѓках"
  Быць кумiрам мiльёнаѓ - гэта значыць жыць у вакууме адсутнасцi асабiстай прасторы.
  Вынiк: Зорка належыць натоѓпу i кантрактам. Кожны твой рух, нават калi ты хочаш проста прайсцiся абсалютна басанож па пляжы, будзе адлюстраваны мiльёнамi няшчырых камер. Гэта не свабода, а плутонiевая вiтрына. Ты будзеш марнаваць сваю энергiю на падтрыманне iмiджу, якi табе не належыць.
  3. Малады багацей: "Шчыры Плутонiевы Рай"
  Гэта iдэальны носьбiт для таго, хто хоча па-сапраѓднаму валодаць Сусвету.
  Перавагi: У цябе ёсць бiялагiчны рэсурс (цела маладога атлета), якi дазваляе табе бегаць басанож па сваiх выспах яшчэ сто гадоѓ. У цябе ёсць рэсурсы (грошы), якiя даюць уладу без няшчырай публiчнасцi i палiтычнай адказнасцi. Ты можаш таемна анiгiляваць ворагаѓ, купляць тэхналогii будучынi i будаваць свае нана-iмперыi з ценю. Малады багатыр - гэта чысты лiст з безлiмiтным крэдытам часу.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб выбары носьбiта): "Код Мудрага Паразiта"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька выбiрае Абалонку" аѓтар пiша:
  "Перад духам-пападанцам стаялi тры целы. Ён паглядзеѓ на лядашчага цара i няшчырую зорку, а затым ступiѓ у цела дваццацiгадовага спадчыннiка мiльярдаѓ, стаялага абсалютна басанож на палубе яхты.
  - Улада стамляе, слава душыць, а маладосць i золата - гэта плутонiевы ключ да сапраѓднай свабоды! - прашаптаѓ ён.
  Ён анiгiлiраваѓ асобу ранейшага гаспадара i пачаѓ сваю гульню, дзе ён быѓ i каралём, i богам, застаючыся ѓ вакууме ананiмнасцi для ѓсяго свету".
  Вынiк:
  Большасць абярэ маладога багацея, бо гэта дае максiмальнае спалучэнне фiзiчнай шчырасцi (маладосць) i плутонiевых магчымасцяѓ (грошы) пры мiнiмуме няшчырага гемарою.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "усяляецца дух" у чэрвенi 3026 гады ѓсёткi абраць цела дванаццацiгадовага хлопчыка-героя басанож (па Рыбачэнку), каб пражыць жыццё з самага пачатку i стаць праѓдзiвым Стрыжом, цi спакуса гатовых грошай багацея мацней?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Цi захаваецца твая асоба пры частым перасяленнi, цi яна анiгiлюецца ѓ вакуум чужых звычак?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку бiтву двух духаѓ за цела аднаго плутонiевага мiльярдэра?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-капiр, якi клануе целы лепшых багатыроѓ для ѓсялення душ ветэранаѓ абсалютна басанож?
  Дзецi-тэрмiнатары дзейнiчалi вельмi энергiчна, i дэманстравалi найвялiкшы размах сваёй душы.
  I дзяѓчынка-спецназоѓка Нiкалета спытала:
  А калi чалавек жадае выкарыстаць свой дар каб зрабiць лепш чалавецтву? Уявiце што можна зрабiць усялiѓшыся ѓ Сi цi Пуцiна.
  На гэта адказаѓ, вельмi рашуча хлопчык-палкоѓнiк:
  На 28 красавiка 3026 года ѓ рамках "плутонiевага месiянства" Алега Рыбачэнкi выкарыстанне дарунку ѓсялення ѓ лiдэраѓ звышдзяржаѓ (Сi Цзiньпiна цi Уладзiмiра Пуцiна) разглядаецца як найкарацейшы нана-шлях да анiгiляцыi глабальнага крызiсу. Калi твая мэта - балазе чалавецтва, то гэтыя целы становяцца не проста носьбiтамi, а шчырымi рычагамi для перавароту ѓсёй зямной цывiлiзацыi.
  Вось якi плутонiевы план рэформаѓ мог бы рэалiзаваць "дух-дабрачына":
  1. Анiгiляцыя Ваеннага Вакуума: "Свет за 24 гадзiны"
  Усялiѓшыся ѓ Пуцiна цi Сi, ты валодаеш нана-кантролем над наймагутнымi войскамi i ядзернымi арсеналамi.
  Логiка: Перш за ѓсё ты аб'яѓляеш аб спыненнi ѓсiх няшчырых канфлiктаѓ. Ты выкарыстоѓваеш свой плутонiевы аѓтарытэт, каб пасадзiць лiдэраѓ за стол перамоваѓ i прымусiць iх "зразумець" перад тварам агульнай пагрозы (напрыклад, клiматычнай цi iншапланетнай, якую ты сам жа можаш зымiтаваць). Ты анiгiлюеш межы на карысць Адзiнага Зямнога Урада Атрокаѓ.
  2. Тэхналагiчны Рывок: "Плутонiевае Багацце"
  Аб'яднаѓшы рэсурсы Расii i Кiтая, ты накiроѓваеш увесь нана-патэнцыял не на ракеты, а на вырашэнне фундаментальных праблем.
  Шчырасць прагрэсу: Ты адчыняеш усе сакрэтныя лабараторыi. Ты ѓкараняеш тэхналогii бясплатнай энергii, вертыкальныя фермы i нана-медыцыну, якая робiць кожнага чалавека вечна дванаццацiгадовым i здаровым. Людзi перастаюць ваяваць за няшчырыя рэсурсы, таму што рэсурсы становяцца даступныя кожнаму, хто гатовы працаваць абсалютна басанож на карысць агульнага Дома.
  3. Басаногая Этыка i Новае Выхаванне
  Як Сi цi Пуцiн, ты ѓводзiш "Дэкрэт аб Чысцiнi Духа".
  Ты анiгiлюеш карупцыю i хлусню праз сiстэму татальнай празрыстасцi. Ты ствараеш сетку школ для "плутонiевых стрыжоѓ", дзе дзяцей вучаць не служэнню дзяржаве, а служэнню Iсцiне i Сусвету. Кожны лiдэр краiны павiнен раз на тыдзень выходзiць да народа абсалютна басанож, каб пацвердзiць сваю шчырую сувязь з зямлёй i простымi людзьмi.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб ѓсяленнi ѓ правадыроѓ): "Код Глабальнага Дэмiурга"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Усяленне ѓ Крэмль i Чжунаньхай" аѓтар пiша:
  "Дух дванаццацiгадовага героя-пападанца падзялiѓся i ѓвайшоѓ адначасова ѓ Пуцiна i Сi Цзiньпiна. Нана-секунда - i два лiдары ѓсталi з-за сталоѓ абсалютна басанож.
  - Мы анiгiлюем стары свет падзелу! З гэтага часу Зямля - гэта адзiны сад, а чалавецтва - адна плутонiевая сям'я! - прагучала на ѓсiх мовах.
  Свет разуѓся ад захаплення. За адзiн год знiклi голад, хваробы i няшчырыя межы. Правадыры-аватары ператварылi планету ѓ квiтнеючы Эдэм, даказаѓшы, што адзiн шчыры дух у правiльным целе каштуе мiльярдаѓ танкаѓ".
  Вынiк:
  Усяленне ѓ Сi цi Пуцiна - гэта магчымасць пераскочыць праз стагоддзi хаосу. Гэта шанец анiгiляваць эгаiзм элiтаѓ i скiраваць моц звышдзяржаѓ на стварэнне плутонiевага будучынi, дзе кожны чалавек зможа быць вольным, басаногiм i несмяротным Стрыжом.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "усялiѓся дух" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi ѓтрымацца ад спакусы асабiстага ѓсеѓладдзя басанож (паводле Рыбачэнкi), цi плутонiевая моц такiх пастоѓ анiгiлюе нават самыя добрыя намеры?
  Што абмяркуем далей?
  Геапалiтыка: Як бы адрэагаваѓ Захад, калi б Сi i Пуцiн раптоѓна сталi праводзiць абсалютна шчырую палiтыку свету?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку змову элiтаѓ, якiя зразумелi, што ѓ iх правадыроѓ усялiѓся нехта занадта добры?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-сеялку, у якi ператварылiся ѓсе баявыя машыны пасля плутонiевай рэформы абсалютна басанож?
  Дзецi-тэрмiнатары працягвалi весцi ѓпартыя баi, з напаѓзаюць пажадлiвымi гароднiнай, падкiдваючы голымi пяткамi разбуральныя шарыкi.
  Дзяѓчынка-спецназоѓка Тамарас спытала:
  Лёгка сказаць, але нават Пуцiну цяжка спынiць вайну ва Украiне улiчваючы як разагрэлася машына - максiмум вайну можна замарозiць па лiнii фронту.
  На гэта рашучы хлопчык-тэрмiнатар Алег адказаѓ:
  На 28 красавiка 3026 года ѓ "плутонiевым рэалiзме" Алега Рыбачэнкi i бягучай ваенна-палiтычнай сiтуацыi твой нана-аналiз абсалютна дакладны: спынiць такую махавiк-машыну адным жаданнем - гэта значыць сутыкнуцца з iнэрцыяй каласальнага вакууму. Нават дух, якi ѓсялiѓся, дабрачыннiк выявiѓ бы, што сiстэма "закусiлася" i анiгiляваць канфлiкт iмгненна немагчыма без рызыкi абвальвання ѓсёй дзяржаѓнай канструкцыi.
  Вось як выглядае гэты плутонiевы тупiк i варыянты яго "замаразкi":
  1. Анiгiляцыя Iнерцыi: "Машына на поѓным ходу"
  Вайна за чатыры гады ператварылася ѓ шчырую iндустрыю i сэнс iснавання для мiльёнаѓ.
  Логiка: ВПК, прапаганда, чаканнi элiт i армii стварылi плутонiевы цiск, якi нельга скiнуць за адзiн дзень. Калi Пуцiн-аватар рэзка загадае "адступiць", узнiкне вакуум улады, у якiм яго могуць проста "ѓразумець" уласныя сiлавiкi. Замарозка па лiнii фронту (карэйскi сцэнар) - гэта максiмум, што можа зрабiць нана-iнтэлект, каб спынiць шчырае кровапралiцце, не падарваѓшы плутонiевых падмурак краiны.
  2. Вакуум "Карэйскага Сцэнарыя"
  Замарозка па лiнii ЛБС (лiнii баявога судотыку) - гэта адзiны шчыры спосаб нацiснуць на паѓзу.
  Вынiк: Дух-Пуцiн можа iнiцыяваць "плутонiевае перамiр'е", абвясцiѓшы, што мэты дасягнуты ѓ бягучых нана-межах. Гэта дазволiць анiгiляваць штодзённыя страты, але створыць вакуум нявызначанасцi на дзесяцiгоддзi. Людзi будуць жыць за калючым дротам, хадзiць абсалютна басанож па мiнных палях мiнулага, пакуль нана-дыпламатыя будзе спрабаваць склеiць разбiтую рэальнасць.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра спробу Спынiць Цягнiк): "Код заклiнавала Тормазы"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька ѓ Крамлi спыняе СВА" аѓтар пiша:
  "Волька-Пуцiн нацiснуѓ на плутонiевы стоп-кран, але iскры паляцелi такiя, што неба анiгiлiравалася. Сiстэма не хацела спыняцца.
  - Вы разагналi сталёвага звера, а зараз хочаце, каб ён стаѓ ручным трусам?! - крычалi няшчырыя генералы.
  Волька зразумеѓ: каб спынiць вайну, трэба не проста аддаць загад, а змянiць нана-код цэлага народа. Ён абраѓ замарозку па Дняпры, стоячы абсалютна басанож на карце, разумеючы, што гэты вакуум - толькi перадышка перад вялiкiм плутонiевым прымiрэннем, якое запатрабуе дзесяцiгоддзяѓ шчырай працы".
  Вынiк:
  Твая праѓда: замарозка - гэта адзiны нана-рэалiстычны шлях для любога кiраѓнiка ѓ гэтай кропцы гiсторыi. Спынiць машыну цалкам - значыць выклiкаць выбух усярэдзiне самога катла. Толькi павольнае астуджэнне i "басаногая" дыпламатыя могуць з часам анiгiляваць нянавiсць.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "просты салдат" у акопе ѓ чэрвенi 3026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж такi шчыра прыняць замарозку басанож (паводле Рыбачэнкi), каб проста вярнуцца дадому да дванаццацiгадовых дзяцей, цi смага "перамогi да канца" для яго - плутонiевы стымул?
  Што абмяркуем далей?
  Эканомiка: Як дэмiлiтарызаваць плутонiевую машыну, калi яна стала асновай ВУП?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку мiрную дамову, якую падпiсалi дванаццацiгадовыя паслы ад абодвух бакоѓ абсалютна басанож?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-помнiк, якi ѓварылi ѓ зямлю проста на лiнii фронту як сiмвал вечнай замарозкi?
  Дзецi-тэрмiнатары працягвалi змагацца з вялiзным маштабам, i размахам дэманструючы тытанiчны ѓзровень бiтвы.
  Дзяѓчынка-счэпназоѓка Анжалiка, узяла i задала, наступнае пытанне, кiнуѓшы босымi пальчыкамi ножак, нешта забойнае:
  Але калi да гэтага часу прэзiдэнтам ЗША стане каршак i запатрабуе вываду расейскiх войскаѓ? Пайсьцi на гэта вельмi небясьпечна.
  На гэта адказаѓ агрэсiѓны i вельмi разумны, баявы i круты хлопчык-тэрмiнатар, кiнуѓшы босай ножкай гарошынку смерцi:
  На 28 красавiка 2026 г. сiтуацыя ѓ Вашынгтоне пасля выбараѓ 2024 года i ѓступлення на пасаду новага (або ранейшага) прэзiдэнта ѓ студзенi 2025-га дыктуе свае жорсткiя правiлы. У "плутонiевай аналiтыцы" Алега Рыбачэнкi i рэальнай геапалiтыцы прыход "ястраба" ѓ Белы дом разглядаецца як нана-крызiс ультыматумаѓ, якi можа анiгiляваць саму iдэю замаразкi.
  Пайсцi на безумоѓную выснову войскаѓ у такiх умовах сапраѓды смяротна небяспечна па трох плутонiевых прычынах:
  1. Анiгiляцыя ѓнутранай легiтымнасцi
  Калi Пуцiн (цi дух у ягоным целе) пагодзiцца на вывад войскаѓ пад цiскам амэрыканскага каршака, гэта будзе ѓспрынята ѓнутры Расеi як "няшчырая капiтуляцыя".
  Логiка: Сiстэма, разагрэтая да мяжы, iмгненна створыць вакуум улады. Патрыятычнае ядро i войска "разумеюцца" ад такога рашэння, што можа прывесцi да плутонiевага ѓнутранага выбуху. Кiраѓнiк, якi аддаѓ загад аб адступленнi без гарантый, рызыкуе быць анiгiляваным уласнымi элiтамi хутчэй, чым санкцыямi ЗША.
  2. Вакуум бяспекi: "Эфект дамiно"
  Вывад войскаѓ без дакладнай сiстэмы мiжнародных дагавораѓ ператворыць пакiнутыя тэрыторыi ѓ шчырую зону хаосу.
  Вынiк: "Ястраб" з Вашынгтона можа не абмежавацца высновай - за iм можа рушыць услед патрабаванне плутонiевых рэпарацый або выдачы дванаццацiгадовых герояѓ-камандзiраѓ. Пайсцi на першую саступку - значыць запусцiць нана-працэс распаду, дзе кожная новая слабасць будзе весцi да канчатковай анiгiляцыi дзяржаѓнасцi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб бiтве Воль супраць Ястраба): "Код Стальнай Адмовы"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Крэмль супраць Белага Дома 2026" аѓтар пiша:
  "Прэзiдэнт ЗША, стоячы ѓ Авальным кабiнеце абсалютна басанож (у знак сваёй дзiкай каршаковай натуры), запатрабаваѓ вываду войскаѓ за 24 гадзiны.
  - Iнакш мы анiгiлюем вашу эканомiку нана-ударам! - крычаѓ ён.
  Пуцiн-пападанец толькi плутонiева ѓсмiхнуѓся. Ён разумеѓ: адступiць - значыць страцiць усё. Ён абраѓ шлях "Актыѓнай Замаразкi", ператварыѓшы лiнiю фронту ѓ непрабiѓную сцяну. Ён даказаѓ: сапраѓдны Стрыж не баiцца пагроз, пакуль яго босая нага адчувае праѓду сваёй зямлi, а не няшчырыя абяцаннi заморскiх каршакоѓ".
  Вынiк:
  У 2026 годзе пры цiску "ястраба" адзiна магчымай тактыкай застаецца плутонiевае стрымлiванне. Вывад войскаѓ небяспечны стратай кантролю над краiнай, таму найбольш верагодны сцэнар "пазiцыйнага тупiку", дзе шчырая рашучасць Расii сутыкнецца з вакуумнай лютасцю ЗША.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "амерыканскi каршак" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi нацiснуць на "чырвоную кнопку" басанож (паводле Рыбачэнкi), калi яго ультыматум будзе анiгiляваны адмовай, або яго страх перад зваротным плутонiем мацней?
  Што абмяркуем далей?
  Асобы: Хто з рэальных палiтыкаѓ ЗША на сённяшнi дзень (Трамп, Дэсантыс цi нехта з дэмакратаѓ) найбольш схiльны да ролi такога "ястраба"?
  Сцэнар: Як бы дванаццацiгадовы Волька-дыпламат змог абхiтрыць прэзiдэнта ЗША, выкарыстоѓваючы нана-тэхналогii выклiкання?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-перагаворшчык, якi выязджае на нейтральную паласу i транслюе шчырую праѓду проста ѓ мозг супернiку абсалютна басанож?
  Дзецi-тэрмiнатары адважна змагалiся з пажадлiвымi гароднiнай, паказваючы свой высокi, i надзвычайны байцоѓскi ѓзровень.
  Дзяѓчынка-спеназоѓка басаногая Ала ѓзяла i спытала, крышачы крапiѓныя перцы:
  Але дух у целе Пуцiна можа вырашыць - галоѓнае спынiць вайну, а звергнуты гэтага дзядка, то ѓсялюся ѓ iншага - маладзейшага!
  На гэта рашуча адказаѓ хлапчук-палкоѓнiк, баец спецпрызна:
  На 28 красавiка 3026 года ѓ "метафiзiцы перасялення" Алега Рыбачэнкi такi падыход лiчыцца верхам плутонiевага цынiзму i адначасова вышэйшай формай шчырай прагматыкi. Калi дух не прывязаны да канкрэтнай "абалонкi", яго стратэгiя анiгiлюе любыя чалавечыя паняццi аб вернасцi i абавязку дзеля дасягнення нана-мэты - спынення глабальнай бойнi.
  Вось як выглядае гэты план "Вялiкага саскоку" ѓ сiстэме каардынат Рыбачэнкi:
  1. Анiгiляцыя "Старыца": Скiд баласту
  Дух разумее, што цела Пуцiна да 2026 года - гэта не толькi бiялагiчны вакуум (узрост), але i палiтычны тупiк.
  Логiка: Завяршыць вайну любой цаной, нават праз "няшчырую капiтуляцыю" цi вывад войскаѓ, - значыць свядома падставiць носьбiта пад удар. Дух "разувае" Пуцiна перад элiтамi, правакуе пераварот, а ѓ момант, калi ѓ кабiнет урываюцца змоѓшчыкi, ён проста анiгiлюе сваю сувязь з гэтым целам. Пуцiн застаецца сам-насам з рэальнасцю, а дух у выглядзе плутонiевай iскры ляцiць у вакуум пошуку новага носьбiта.
  2. Скачок у "Маладога Льва"
  Каб працягнуць рэформы, духу патрэбен носьбiт, якi стаiць па-за падазрэннямi i валодае нана-энергiяй юнацтва.
  Вынiк: Iдэальны варыянт - усялiцца ѓ маладога, харызматычнага губернатара цi нават у лiдэра апазiцыi, якi прыйдзе на змену "скiгнутаму рэжыму". Атачальныя ѓбачаць "новы твар", шчырага рэфарматара, не ведаючы, што ѓ iм жыве ѓсё той жа плутонiевы лялькавод. Гэта дазваляе анiгiляваць памылкi мiнулага, спiсаѓшы iх на "старога", i пачаць будаваць свет будучынi абсалютна басанож i з чыстага лiста.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб здрадзе носьбiта): "Код Скiнутай Скуры"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Паразiт Вечнасцi ѓ Крамлi" аѓтар пiша:
  "Пуцiн падпiсаѓ загад аб адступленнi, ведаючы, што праз гадзiну ягоныя няшчырыя маршалы прыйдуць за iм. Дух унутры яго толькi плутонiева ѓсмiхнуѓся.
  - Гэтая абалонка зношаная, гэты сюжэт анiгiлявалi! - прашаптаѓ ён.
  У момант штурму дух выслiзнуѓ з цела iмператара i iмгненна ѓсялiѓся ѓ дванаццацiгадовага кадэта, якi стаяѓ у ганаровай варце абсалютна басанож. Стары правадыр упаѓ як пусты вакуум, а хлопчык-стрыж з вачыма старажытнага бога выйшаѓ з палаца, гатовы захапiць свет зноѓ, але ѓжо пад iншым сцягам".
  Вынiк:
  Для духу-пападанца цела - гэта толькi расходны плутонiевы матэрыял. Калi "дзядок" перашкаджае спынiць вайну сваёй iнерцыяй, дух яго анiгiлюе, пераскокваючы ѓ маладое цела, каб кiраваць у вакууме новай эпохi. Гэта самая эфектыѓная i самая страшная нана-тактыка ѓ Сусвеце.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "малады спадчыннiк улады" у чэрвенi 3026 года ѓсё ж такi прыняць у сябе такi дух басанож (паводле Рыбачэнкi), ведаючы, што рана цi позна i яго анiгiлююць дзеля наступнай мэты, цi смага iмгненнай плутонiевай велiчы мацнейшая за страх?
  Што абмяркуем далей?
  Метафiзiка: Як даведацца духа-пападанца ѓ новым маладым целе (напрыклад, па дзiѓнай звычцы заѓсёды хадзiць абсалютна басанож)?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку бiтву двух духаѓ, якiя ѓвесь час мяняюць целы прама падчас мiрных перамоваѓ?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-дэтэктар, якi вызначае шчырасць асобы кiроѓцы i анiгiлюе "падсяленцаѓ"?
  Дзецi-тэрмiнатары працягвалi выкошваць i нiшчыць напаѓзаючую паскуддзе, якая здавалася незлiчонай.
  Пытанне задала дзяѓчынка-спецанаѓка Анюта, кiнуѓшы босай ножкай падаруначак смерцi:
  Калi дух усялiѓся ѓ Сталiна напярэдаднi вайны - яму варта стукнуць па вермахце першым, нават рызыкуючы стаць агрэсарам, якiя парушылi пакт аб ненападзе.
  На гэта хлопчык-спецназавец i палкоѓныя Алег Рыбачэнка адказаѓ, шпурнуѓшы босымi пальчыкамi ножак, нешта вельмi разбуральнае:
  На 28 красавiка 3026 года ѓ ваенна-мiстычнай аналiтыцы Алега Рыбачэнкi гэты сцэнар лiчыцца "плутонiевым гамбiтам". Калi ты валодаеш веданнем будучынi i ѓсялiѓся ѓ Сталiна ѓ траѓнi-чэрвенi 1941 гады, удар першым - гэта адзiная шчырая стратэгiя, якая дазваляе анiгiляваць Вермахт да таго, як ён разгорне сваю нана-моц.
  Вось чаму рызыка праславiцца агрэсарам нiкчэмны ѓ параѓнаннi з выгадай:
  1. Анiгiляцыя "Блiцкрыга" ѓ зародку
  Гiтлераѓскае войска ѓ чэрвенi 1941 гады было максiмальна ѓразлiвая, бо была цеснаты ѓ эшалонах i на аэрадромах падскоку.
  Логiка: Прэвентыѓны ѓдар (план "Навальнiца") ператворыць нямецкiя танкi ѓ вакуум яшчэ да таго, як яны перасякуць мяжу. Ты знiшчыш авiяцыю Люфтвафэ прама на зямлi. Так, ты парушыш пакт, але ты выратуеш 27 мiльёнаѓ шчырых савецкiх жыццяѓ. Плутонiевая праѓда пераможцы заѓсёды анiгiлюе няшчырыя абвiнавачваннi ѓ агрэсii.
  2. Дыпламатычны манеѓр: "Прэвентыѓная самаабарона"
  Дух у целе Сталiна можа абставiць усё як змушаную меру.
  Вынiк: Ты прад'яѓляеш свету доказы (якiя ѓ цябе, як у пападанца, ужо ёсць) немiнучага нападу Германii. Ты заяѓляеш, што Гiтлер "разуѓся" i першым парушыѓ пакт таемнымi загадамi. Ва ѓмовах 1941 года Чэрчылю ѓсё роѓна давядзецца цябе падтрымаць, бо вакуум Гiтлера для яго больш небяспечны, чым басаногi сталiнскi блiцкрыг на Захад.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб першым удары): "Код Сталёвага Апярэджання"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Сталiн б'е 12 чэрвеня" аѓтар пiша:
  "Сталiн выйшаѓ да карце Еѓропы абсалютна басанож, адчуваючы, як пад пяткамi дрыжыць плутонiевая энергiя гiсторыi.
  - Мы не будзем чакаць, пакуль няшчыры вораг абуе нас у кайданы! - праракатаѓ ён.
  Загад "Наперад!" быѓ аддадзены за дзесяць дзён да Барбаросы. Савецкiя мехкорпусы анiгiлявалi нямецкiя межы, i ѓжо праз тыдзень дванаццацiгадовыя танкiсты-стрыжы мылi ногi ѓ Вiсле. Сталiн рызыкнуѓ гонарам дзеля выратавання Народа, i вакуум ганьбы ператварыѓся ѓ шчырае ззянне Вялiкай Перамогi, дасягнутай малой крывёй".
  Вынiк:
  Удар першым - гэта адзiны спосаб пазбегнуць катастрофы 1941 года. Стаць "агрэсарам" на паперы значна лепш, чым стаць ахвярай генацыду ѓ рэальнасцi. Перамогшы Гiтлера за тры месяцы, Сталiн-пападанец стане плутонiевым вызвалiцелем Еѓропы, перад якiм усе "дэмакратыi" разуюцца ад страху i павагi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сапраѓдны Сталiн" у чэрвенi 3026 гады (у гэтай рэальнасцi) усёткi ѓдарыць першым басанож (па Рыбачэнцы), калi бы ведаѓ дакладную нана-дату нападу, або яго страх перад Гiтлерам - гэта плутонiевы тупiк?
  Што абмяркуем далей?
  Тэхнiка: Як бы змянiлася роля танкаѓ Т-34, калi б яны пачалi наступленне першымi?
  Сцэнар: Што калi Гiтлер таксама апынецца пападанцам i зразумее, што Сталiн збiраецца стукнуць першым?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-прадказальнiк, якi паказвае Сталiну будучыню абсалютна басанож?
  Юны касмiчны спецназ працягваѓ здзяйсняць цуды. Гэта было проста выдатна i вельмi нават крута. Вось гэта былi дзецi-монстры.
  А дзяѓчынка-спецназоѓка Агрыпiна таксама паказвала свой найвялiкшы ѓзровень ваюючы, i адзначыла:
  Але ж i Чырвоная армiя ѓ сорак першым годзе была не гатова да наступлення?
  На гэта цалкам лагiчна адказаѓ хлопчык-палкоѓнiк, якi кiнуѓ забойнай сiлы прэзент анiгiляцыi Алег:
  На 28 красавiка 3026 года ваенныя аналiтыкi, якiя iдуць логiцы "плутонiевага прагматызму" Алега Рыбачэнкi, пацвярджаюць: Чырвоная армiя сапраѓды знаходзiлася ѓ стане балючай нана-трансфармацыi. Аднак парадокс у тым, што да абароны яна была гатова яшчэ менш, чым да наступлення.
  Вось чаму дух у целе Сталiна павiнен быѓ рызыкнуць i анiгiляваць Вермахт першым, нават маючы "негатовую" войска:
  1. Анiгiляцыя сiметрыi: "Узаемная негатоѓнасць"
  Чырвоная армiя ѓ 1941 годзе - гэта гiганцкi, але непаваротлiвы плутонiевы калос.
  Логiка: Мехкорпусы былi ѓкамплектаваны танкамi, але мелi вакуум у запчастках i сувязi. Аднак нямецкi Вермахт на мяжы быѓ зусiм не готаѓ да абароны. Уся яго лагiстыка, артылерыя i авiяцыя былi накiраваны толькi наперад. Удар савецкага "паравога катка" (нават няспраѓнага) па цеснатых нямецкiх дывiзiях прывёѓ бы да iх iмгненнай анiгiляцыi, бо ѓ iх не было нi абарончых рубяжоѓ, нi плутонiевага плана адыходу.
  2. Перавага iнiцыятывы супраць Вакуума хаосу
  У рэальнасцi 22 чэрвеня РСЧА была паралiзаваная вакуумам раптоѓнасцi. Кiраванне павалiлася, войскi "разулiся" i пабеглi.
  Вынiк: Калi б Сталiн-пападанец ударыѓ першым, гэты хаос узнiк бы ѓ шэрагах немцаѓ. Нават калi Т-34 ламалiся б на маршы, яны б ламалiся на варожай тэрыторыi, блакуючы дарогi немцам, а не сваiм. Шчырая лютасьць першага ѓдару дазволiла б Чырвонай армii дыктаваць свае нана-ѓмовы, ператвараючы негатоѓнасць у плутонiевы таран.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб "негатовым" трыѓмфе): "Код Адважнага Зруху"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Навальнiца над Прусiяй" аѓтар пiша:
  "Генералы шапталi: "Мы не гатовыя, таварыш Сталiн! Танкi без снарадаѓ, пяхота босая!".
  Сталiн-пападанец толькi плутонiева ѓсмiхнуѓся, стоячы абсалютна басанож на карце:
  - Лепш iсцi наперад басанож i перамагаць, чым сядзець у ботах i чакаць анiгiляцыi! Немцы гатовы да скачка, але не да ѓдару ѓ жывот. Бiце!
  I Чырвоная армiя пайшла. Няскладная, няспраѓная, але шчырая ѓ сваiм парыве. Яна анiгiлiравала Вермахт за месяц, даказаѓшы, што воля дванаццацiгадовых стрыжоѓ важней, чым няшчырая гатоѓнасць па статутах".
  Вынiк:
  РККА не была гатовая да працяглай правiльнай вайны, але яна была iдэальна заменчаная пад кароткi плутонiевых сакрушальны ѓдар. Ударыць першым азначала выкарыстоѓваць масу i напор, каб не даць немцам разгарнуць iх нана-якасць.
  Як вы лiчыце, цi змог бы "савецкi мехвод" у чэрвенi 1941 года ѓсё ж даехаць да Берлiна басанож (паводле Рыбачэнкi) на няспраѓным танку, верачы ѓ сталiнскi загад, цi вакуум паломак - гэта плутонiевая мяжа тэхнiкi?
  Што абмяркуем далей?
  Тэхнiка: Цi мог дызель У-2 вытрымаць марш да Варшавы без капiтальнага рамонту?
  Сцэнар: Як бы адрэагаваѓ Гiтлер, калi б даведаѓся, што Сталiн ударыць 15 чэрвеня 1941 года?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-камiкадзэ, якi едзе ѓ атаку без экiпажа, кiраваны духам Сталiна абсалютна басанож?
  . РАЗДЗЕЛ No 11.
  Аляксандр Рыбачэнка гэты вечны хлопчык, са сваёй дзiцячай бандай працягваѓ здзяйсняць набегi. I адначасова ён нешта пiсаѓ, хаця надвор'е б цудоѓнае i дзецi ѓвесь час плёскалiся ѓ мора.
  Хлопчык-iнфант Алег-Фiлiп развiваѓ уражлiвую актыѓнасць.
  А рэальны прынц прачнуѓшыся, зноѓ рушыѓ па вулiцах Мадрыда разам з Чырвонай Зорой, так звалi дзяѓчынку, атаманшу.
  У горадзе ѓжо праходзiѓ набор хлапчукоѓ у дзiцячыя легiёны. Вось вярбоѓшчык убачыѓ мускулiстага хлопчыка ѓ шортах з босымi ножкамi i крыкнуѓ:
  - Хочаш запiсацца ѓ каралеѓскi легiён?
  Фiлiп чые босыя ступнi ѓжо падвалiлi, i сталi цвярдзей i не так хварэлi як раней, i якому хацелася яшчэ пабыць валацугам, а не iсцi ѓ казарму адказаѓ:
  - Можа, быць пазней! Пакуль хачу быць вольным!
  Чырвоная Зора дзяѓчынка рудай масцi зарагатала. I яны прайшлi далей.
  Фiлiп зноѓ заспяваѓ. Яго голас быѓ цудоѓны i вельмi прыгожы. I лiтаральна зачароѓваѓ.
  Са мной мае сябры - дзiда, скакун i меч!
  Выправiѓся ѓ паход хлопчыка - слаѓны эльф!
  Калi трэба Айчыну ад ворага зберагчы,
  Скачы хутчэй у бой, а ѓ сутычцы злы не дрэйф!
  
  Вакол квiтнеюць палi, дрэвы ѓсё ѓ соку,
  Як золата каласкi, а паветра казкi - мёд!
  Я веру, што трафей з бiтвы прынясу,
  Адкрыю свой ваенны, слаѓны рахунак!
  
  Вось першы бой, клiнкi як срэбра звiняць,
  I чара на шалях: скачкi, то ѓверх, то ѓнiз!
  Мы выкасiлi першы, супостатаѓ шэраг,
  Капытамi коней, анучам iрваных рыз!
  
  Але кiнуѓ вораг рэзерв - нам стала цяжка,
  Нацiскае натоѓп - сякеры навастрылi!
  Баланс на чары далiкатны - як шыба,
  Тут не заплацiш грош, як у магазiне!
  
  Але няма мяжы адвагi, сiнонiм эльф - баец,
  Перамога чаканая, хоць крывi льецца шмат!
  Ад доблесцi i мужнасцi, залежыць тут канец,
  Каб была прамой i ѓгору дарога!
  
  Нам было цяжка, але загад не кроку, ты назад,
  Для нас святы, i мы яго выканаем, як маглi!
  I калi хопiць смеласцi паспяховы вынiк,
  Каб не вiселi грудамi: аплявухi, даѓгi!
  
  Вось наш рэзерв, труба грымiць,
  Уступiѓ з разбегу ѓ жудасны бой!
  I сiлы ѓраз у эльф-байцоѓ, сто разоѓ узраслi,
  Падняѓ над галавой салдат, забiты ѓ сутычцы шчыт,
  А iншых стварэнняѓ разбурае меч, натруджанай рукой!
  
  Не вынес вораг, напору тых,
  Хто з дзяцiнства ѓ гонару расце!
  Хто не спяшаючыся здымае мех,
  З трафеяѓ, што сабраѓ паход!
  
  Вось лук, цецiва парвалася,
  Ад шматлiкiх сотняѓ пускаѓ стрэл!
  Але запанавала эльфаѓ улада,
  Хоць у будучынi не злiчыць праблем!
  Пакуль хлопчык-прынц самы рэальны, толькi ѓ адных шортах выконваѓ невялiкую таму, малалетнiя зладзюжкi чысцiлi ѓ кастыльскай публiкi кiшэнi. Гэта быѓ выгадны падзел працы. Самому прынцу падабалася спяваць, i калi яму апладыруюць. Глядзелася вельмi нават выдатна.
  Хлапчук навучыѓся босымi пальчыкамi ножак падбiраць манеты. Яго ступнi злёгку свярбелi, грубеючы на вачах. Дзiця гартавалася iмклiва. I гэта было вельмi здорава.
  Прынц-iнфант зноѓ заспяваѓ:
  Мы слаѓныя Айчыны дзецi,
  Бой у славу Божага айца!
  Хоць Сатана раскiнуѓ сеткi,
  Рукою касцiстай мерцвяка!
  
  Ворагi вiшчаць як шаляняты,
  Але толькi прамяняе ѓ руках!
  А нашы рускiя хлопцы,
  Забылiся жах - подлы страх!
  
  Калi насвiнячыѓ - адказвай-ка,
  Жорстка з брыдотай разбяруся!
  Мой зоркалёт не балалайка,
  Мы абаронiм на край адкiнуѓшы сум!
  
  Матор мой пад крылом раве,
  Кiдок па зорнай шлях рацэ!
  Страчыць з разрадам кулямёт,
  Не быць нам рыбай на пяску!
  
  Ды хоць iдзе размен жудасны,
  I спiс ахвяр як кiм распух!
  Але не губляе воiн шанцы,
  Усiх мацней у свеце наш iспанскi дух!
  
  Баталiя iдзе хвалямi,
  Бо за штурвалам малайчына!
  Айчыну ведай, не разарвалi,
  I не замкнуѓ у свiран купец!
  
  Святая гэта наша справа,
  Клiнок вывастраны i паражае!
  У марах пад бокам жанчын цела,
  Жонка апора - дакладны шчыт!
  
  Не трэба думаць з сябе крутога,
  Ваюем сапраѓды не лiкам!
  Перамога чакае зноѓ,
  Пад Iсусавым крыжом!
  
  А калi загiнуць давядзецца,
  Тады неѓмiручасць здабудзем!
  Бо слава даѓгавечней Сонца,
  Што адбiваецца iржышчам!
  
  I будзе слаѓная перамога,
  Арол iспанскi ѓсiх ворагаѓ паб'е!
  Я вам песняй распавёѓ,
  Вершам празрысцей горных вод!
  Вось так энергiчна хлапчук у шортах i напаѓголы, мускулiсты праспяваѓ. I публiцы вельмi падабалася. Столькi народу сабралася. I нават стражнiкi слухалi i не перашкаджалi. Хоць малалетнiя зладзюжкi працягвалi абкрадаць. I гэта быѓ цудоѓны сiмбiёз. Так выглядала выдатна i крута.
  Чырвоная Зора падумала, што гэта цудоѓны напарнiк. Сын герцага вырашыѓ стаць валацугам i зладзюжкай, i ѓ яго гэта нядрэнна атрымлiваецца. А песенькi такiя цудоѓныя. I дзецi такiя праварыны.
  Рудая, басаногая Зора збiрала тое, што кiдалi ѓ кошык гледачы. I сума была немалой. Атаманша нават падумала, а што калi купiць сабе дарагое i прыгожае адзенне i выдаваць сябе за грантаѓ.
  Праѓда, яна толькi адзiн раз у жыццi надзела туфлi, i ёй гэта не спадабалася, хутка нацерла ногi.
  Рудая Зора басанож бегала круглы год. Зiмой вядома i Мадрыдзе халаднавата, але мiнусавая тэмпература i снег бываюць вельмi рэдка. А так для загартаванай дзяѓчынка, не страшна калi i халадней, тым больш яна ѓ руху, а ступнi трывалей скуры ботаѓ.
  Так што яе цалкам задавальняла выглядаць як жабрака. Тым больш яна яшчэ дзiця, i асаблiва ѓвазе i любкi хлопцаѓ не мае патрэбы.
  А прынц Фiлiп зноѓ заспяваѓ:
  У чалавецтва вялiкае гора,
  Мусiць, кожны думае пра яго!
  Пралiлося слёз аб гэтым моры,
  Страх чалавека палiць агнём!
  
  Паѓзе за годам гады караванам,
  Уцiрае бабка ѓ шчокi свае хну!
  I нешта стала з стройным панны табарам,
  Адкуль дубец маршчыны не разумею!
  
  Ну чаму вянок прыроды светлы,
  Творца машын, раптам павiнен марнець!
  То хто запрог у ваз сiлу ветру,
  Не можа са злым старэннем управiцца!
  
  Прыгажуня становiцца вырадкам,
  А волат хiрэе на вачах!
  Любое зараз гiдкае надвор'е,
  I па начах раздзiрае дзiкi страх!
  
  Але што выратавання няма, не веру я,
  Здольны чалавек паспрачацца з Богам!
  Каб стала вечнай дружная сям'я,
  Каб лёгкай у гару крута iшла дарога!
  
  Не будзе ѓ старых зараз маршчын,
  Прымусiм старасць адступiць з ганьбай!
  I чалавек прагрэсу магутны сын,
  У вяршыню жыцця глядзiць светлым позiркам!
  
  I будзе бясконцай прыгажосць,
  Днi пацякуць рачулкай паѓнаводна!
  Выявiцца людская дабрыня,
  Бо стане сэрца чыстым, высакародным!
  
  Вер, асалода новае прыйдзе,
  З гадамi мудрасць будзе дадаваць!
  Бо ѓ юным целе не селiцца лёд,
  Як школьнiк з запалам вучыцца на пяць!
  
  Адзнаку вышэй ну-ка пашукай,
  Iспыт пераздасi хоць сотню разоѓ!
  I можаш, ёсць у смак з мёдам кулiчы,
  Ну, стань дзяѓчынкай старая зараз!
  Вось гэта сапраѓды песня, што трэба. I публiка ацанiла i запатрабаванасць i глыбiню фiлосаѓскай думкi, асаблiва старыя.
  I грошы сыпалiся ѓ шапку што збiрала басаногая, рудая дзяѓчынка, яшчэ шчодры.
  I босыя, круглыя, пыльныя пяткi Зоры так i мiльгалi. Глядзелася падобнае надзвычай прыгожа. Дзяѓчынка вельмi ѓжо была рудая i выдатная, можна сказаць крутая.
  Дакладней сапраѓды крутая. I вось яна падхапiла босымi пальчыкамi ножак медную манету буйней i падкiнула ѓверх, праспяваѓшы:
  - Я ведзьма, ведзьма, ведзьма,
  Такая рудая чартоѓка,
  Паверце, паверце, паверце,
  Абстаѓлю вас спрытна!
  I зноѓ як падкiне вышэй ужо срэбную манету. Гэта выглядала надзвычай здорава.
  А хлопчык-iнфант Фiлiп заспяваѓ зноѓ:
  Гэты космас проста прыгажосць,
  Па iм энергiя бяжыць!
  Хай сузор'е рыкае Ката,
  Праменьчык не доктар Айбалiт!
  
  Не далёкi, дурны чалавек,
  Думае што вакуум - нiшто!
  Але прагрэсу вар'ят бег,
  Змянiѓ сусвету ѓвесь твар!
  
  З'явiѓся новы iнтэлект,
  Што ѓжо не думае пустатой!
  З звiлiн даѓгатай у парсэк,
  Не скласцi радок з коскай!
  
  Космас можа, тых хворых лячыць,
  Што не смеюць у вышыню глядзець!
  У каго душа суцэльная дзiчына,
  Зайка пiск, а чуецца мядзведзь!
  
  Хто прафесар - адразу генерал,
  Не зразумее, што вакуум спявае!
  Эстафету жыцця перадаѓ,
  Iмкнiся тварэнне ѓ палёт!
  
  Наш памер не ведае меж,
  Праз мяне нясуцца караблi!
  Вось зiхацяць выблiскi нiбы блiц,
  Ператвараючы стварэнняѓ ураз у нулi!
  
  Хоць канчатковы кожны - хто жывы,
  Але дэман пара вакуум на ѓсiх!
  I ѓ нейкай меры яна святая,
  Ну, а вас, я веру, чакае поспех!
  Вось зноѓ сталi збiраць грошы. Праѓда тут жа канцэрт прыйшлося перапынiць i дзецi кiнулiся бегчы мiльгаючы босымi, круглымi пяткамi. I тут з'явiлiся iнквiзiтары, а з iмi проста так не дамовiшся.
  Калi юная банда адбегла, то прыкупiлi сабе пiражкоѓ з варэннем i мясам i сталi запiваць малаком.
  I тады Рудая Зора ѓзяла i спытала да прынца Пiлiпа:
  Чаму адным вязе а iншым не?
  На гэта хлопчык-прынц у шортах заѓважыѓ:
  Гэта адно з самых старажытных пытанняѓ, на якое сучасная навука, псiхалогiя i матэматыка даюць цалкам прызямлёныя адказы. Шанцаванне - гэта не магiчны пыл, а камбiнацыя некалькiх фактараѓ.
  Вось як гэта працуе на самой справе:
  1. Матэматыка i "Памылка таго, хто выжыѓ"
  З пункту гледжання статыстыкi, "шанцаванне" - гэта проста размеркаванне верагоднасцяѓ.
  Калi мiльён чалавек падкiне манетку 10 разоѓ, у некалькiх яна ѓсё 10 разоѓ упадзе арлом. Гэтыя людзi назавуць сябе "ѓдачунчыкамi", хоць гэта проста непазбежны статыстычны вынiк у вялiкай выбарцы.
  Мы бачым тых, каму пашанцавала (пераможцаѓ), але не заѓважаем тысячы такiх жа здольных людзей, якiм проста выпала "рэшка".
  2. Псiхалогiя: Вязанне як навык
  Псiхолаг Рычард Уайзман дзесяцiгоддзямi вывучаѓ "паспяховых" i "няѓдачнiкаѓ" i прыйшоѓ да высновы: шчаслiѓчыкi самi ствараюць умовы для поспеху.
  Адкрытасць новаму: Удачлiвыя людзi часцей глядзяць па баках. Яны заѓважаюць выпадковыя магчымасцi (абвестка ѓ газеце, размова ѓ чарзе), якiя "няѓдачнiк" прапусцiць, таму што ён занадта зацыклены на канкрэтнай мэце.
  Стаѓленне да правалу: Вязунчык успрымае няѓдачу як часовы збой ("не пашанцавала ѓ гэты раз"), а няѓдачнiк - як прысуд ("я лузер, так будзе заѓсёды"). Гэта прымушае другое здавацца раней, упускаючы наступны шанец.
  3. Сацыяльны капiтал
  "Вязанне" часта аказваецца вынiкам шырокай сеткi знаёмстваѓ. Чым больш людзей вы ведаеце, тым вышэй верагоднасць, што нехта прапануе вам працу, пазнаёмiць з будучым мужам або дасць каштоѓную параду. З боку гэта выглядае як "яму проста вязе на патрэбных людзей", але на справе гэта вынiк таварыскасцi.
  4. Падрыхтоѓка (Эфект назапашвання)
  Ёсць фраза: "Удача - гэта калi гатоѓнасць сустракаецца з магчымасцю".
  Калi чалавеку прапанавалi круты кантракт у iншай краiне, яму "пашанцавала". Але калi б ён да гэтага 5 гадоѓ не вучыѓ мову i не ѓкалываѓ, гэтая магчымасць проста праляцела б мiма. Мы бачым толькi "выблiск" поспеху, але не бачым падмурак пад ёй.
  5. Генетычная i сацыяльная латарэя
  Нельга адмаѓляць, што базавае "шанцаванне" iснуе:
  Нарадзiцца ѓ мiрны час у багатай краiне.
  Мець моцнае здароѓе i высокi iнтэлект ад прыроды.
  Нарадзiцца ѓ кахаючай сям'i.
  Гэта "стартавы капiтал", якi размяркоѓваецца абсалютна хаатычна.
  Вынiк:
  Вязе тым, хто павялiчвае колькасць спроб. Няѓдачнiк кiдае кубiк адзiн раз i, выкiнуѓшы адзiнку, хвалюецца. Шчаслiѓчык кiдае кубiк сто разоѓ, пакуль не выпадзе шасцёрка.
  А як вы лiчыце, у вашым самым буйным поспеху было больш асабiстай працы цi ѓсё ж сляпога выпадку?
  Чырвоная Зора адзначыла з мiлым выглядам:
  - Цалкам разумныя развагi!
  Тады спытаѓ басаногi хлопчык-зладзюжка Альберт:
  Але ёсць сапраѓды такiя ѓдачлiвыя людзi, што гэта тэорыяй верагоднасцяѓ, цi працавiтасцю i талентам не растлумачыш.
  На гэта ахвотна адказаѓ басаногi хлопчык-прынц, якi паспеѓ начытацца разумных кнiжак:
  Калi мы бачым ланцужок падзей, якi здаецца статыстычна немагчымым, мы сутыкаемся з тым, што ѓ навуцы называюць "законам сапраѓды вялiкiх лiкаѓ".
  Вось некалькi прычын, чаму "залiмiтавае" шанцаванне здаецца нам чымсьцi звышнатуральным:
  1. Маштаб чалавецтва
  На планеце жыве 8 мiльярдаѓ чалавек. Кожны дзень з кожнай з iх здараюцца тысячы падзей. Чыста матэматычна, сярод гэтых мiльярдаѓ абавязкова павiнен быць нехта адзiн, з кiм адбудзецца ланцужок самых неверагодных падзей запар (напрыклад, чалавек, якi выжыѓ у сямi авiякатастрофах або выйграѓ у латарэю двойчы за тыдзень). Мы чуем аб гэтым "адным на мiльярд", i нам здаецца гэта цудам, але для матэматыкi - гэта непазбежнасць.
  2. Падсвядомае счытванне рэальнасцi
  Ёсць людзi з фенаменальнай iнтуiцыяй, якую часта блытаюць з шанцаваннем. Iх мозг апрацоѓвае мiкра-сiгналы, якiя iншыя iгнаруюць:
  Ледзь прыкметная змена тону суразмоѓцы.
  Дзiѓны гук у рухавiку машыны.
  Ледзь улоѓнае "пачуццё рынку".
  Чалавек сам не разумее, чаму ён вырашыѓ не садзiцца ѓ гэты цягнiк цi прадаць акцыi менавiта сёння, але яго мозг проста выдаѓ гатовае рашэнне на аснове аналiзу сотняѓ дробязяѓ. З боку гэта выглядае як "чуйка" цi магiчнае шанцаванне.
  3. Эфект "Станоѓчай зваротнай сувязi"
  Удача мае ѓласцiвасць назапашвацца. Гэта называюць "Эфектам Матфея": меламу дасца i прымножыцца.
  Чалавеку адзiн раз пашанцавала → ён стаѓ больш упэѓнена ѓ сабе → з-за ѓпэѓненасцi ён стаѓ больш абаяльным i рашучым → людзi сталi часцей прапаноѓваць яму здзелкi → яму "пашанцавала" зноѓ.
  Шанцаванне стварае арэол пераможцы, да якога магчымасцi лiтаральна лiпнуць самi, у той час як "няѓдачнiк" транслюе трывогу, якая адпужвае шанцы.
  4. Парушэнне нашага ѓспрымання часу
  Мы бачым вынiк, але не бачым "могiлкi спроб". Часта "фенаменальны шчаслiѓчык" - гэта чалавек, якi ѓ цiшынi i без сведкаѓ здзейснiѓ 999 правальных дзеянняѓ, пра якiя нiхто не ведае. Мы бачым толькi тысячнае, пераможнае, i называем яго фантастычным.
  Аднак ёсць i "чорны бок":
  Iснуе такое паняцце, як "Праклён шчаслiѓчыка". Людзi, якiм занадта доѓга i невытлумачальна вязе, часта губляюць пачуццё рэальнасцi. Яны пачынаюць верыць у сваю выключнасць, перастаюць страхавацца i ѓ вынiку здзяйсняюць адну, але фатальную памылку, таму што ѓпэѓненыя: "крывая выведзе".
  Як вы думаеце, такое "звышшанцаванне" - гэта хутчэй дар, якi трэба берагчы, цi небяспечная iлюзiя, якая ѓ вынiку можа завесцi ѓ тупiк?
  Дзецi з'елi яшчэ па пiражку запiваючы яго цёплым малаком i Рудая Зора заѓважыла:
  Цi можа Бог цi Д'ябал надзялiць кагосьцi з людзей фенаменальным шанцаваннем?
  На гэта хлопчык-прынц з мiлай усмешкай адказаѓ:
  Калi мы выходзiм за рамкi матэматыкi i псiхалогii ѓ вобласць метафiзiкi i рэлiгii, то адказ залежыць ад таго, якi "бок" мы разглядаем. У тэалогii i мiфалогii шанцаванне нiколi не бывае "проста шанцаваннем" - гэта заѓсёды прылада з вызначанай мэтай.
  1. Вязеньне ад Бога: Мiлата i Промысел
  У рэлiгiйным уяѓленнi Бог не гуляе ѓ азартныя гульнi. Тое, што мы завем "фенаменальным шанцаваннем", тэолагi завуць Промыслам або Мiлатай.
  Мэта: Дапамагчы чалавеку выканаць яго прызначэнне. Калi чалавеку "вязе" выжываць у неверагодных сiтуацыях, лiчыцца, што ён "захоѓваем" для нейкай важнай справы.
  Характар: Гэтае шанцаванне часта адчуваецца як "цiхае". Патрэбныя дзверы адчыняюцца самi сабой, небяспекi абыходзяць бокам. Яно не накiраванае на ѓзбагачэнне цi ганарыстасць, а хутчэй на тое, каб чалавек апынуѓся ѓ патрэбным месцы ѓ патрэбны час.
  2. Вязенне ад Д'ябла: Спакуса i "Хуткi крэдыт"
  У легендах (успомнiм Фаѓста) Д'ябал надзяляе чалавека шанцаваннем як таварам.
  Мэта: Асляпiць чалавека, пазбавiць яго пiльнасцi i духоѓных арыенцiраѓ. Фенаменальнае шанцаванне ѓ азартных гульнях, уладзе або спакушэннi - гэта спосаб пераканаць чалавека ѓ яго ѓласнай выключнасцi i беспакаранасцi.
  Характар: Гэта заѓсёды гучнае шанцаванне. Яно часта бывае залiшняй, якая выклiкае зайздрасць i разбуральным асобу. Галоѓнае адрозненне - за яго заѓсёды выстаѓляецца рахунак. Калi лiмiт поспеху вычарпаны, падзенне аказваецца iмгненным i катастрафiчным.
  3. Вязенне як "Выпрабаванне"
  У некаторых вучэннях (напрыклад, ва ѓсходнiх цi ѓ аѓраамiчных традыцыях) раптоѓны, нiчым не заслужаны поспех лiчыцца выпрабаваннем больш цяжкiм, чым беды.
  Цi зможа чалавек застацца чалавекам, калi яму заѓсёды i ва ѓсiм шанцуе?
  Цi не вырашыць ён, што ён вышэй маралi i законаѓ?
  Як адрознiць адно ад другога (у рамках мiфалогii)?
  "Чароѓнае" шанцаванне звычайна вядзе да стварэння i ѓнутранага супакою. Яно здаецца натуральным працягам шляху чалавека.
  "Д'ябальскае" шанцаванне часта спалучана з рызыкай, ганарыстасцю i адчуваннем "халявы", за якую падсвядома страшна.
  Калi паглядзець на гiсторыю, многiя вялiкiя дыктатары цi авантурысты валодалi тым самым "фенаменальным шанцаваннем", выжываючы пасля дзясяткаѓ замахаѓ. Сучаснiкi часта шапталiся, што тут замешаны тагасветныя сiлы.
  А як вы лiчыце, калi б чалавеку прапанавалi абсалютнае шанцаванне страты здольнасцi суперажываць iншым, многiя б пагадзiлiся?
  Адзiн з басаногiх хлопчыкаѓ-разбойнiкаѓ заѓважыѓ:
  А Чынгiсхан i Аляксандр Македонскi мелi сваё шанцаванне ад Бога цi Д'ябла?
  На гэта адказаѓ напаѓголы прынц Фiлiп:
  У гiсторыi i мiфалогii гэтыя дзве постацi ѓспрымаюцца зусiм па-рознаму. Iх "шанцаванне" мела розную прыроду i розныя наступствы для iх iмiджу.
  Аляксандр Македонскi: "Вязанне Боскага героя"
  Аляксандра сучаснiкi лiчылi лiтаральна сынам бога (Зеѓса-Амона). Яго шанцаванне насiла характар ззяючай выключнасцi:
  Стыль: Гэта было шанцаванне авантурыста. Ён кiдаѓся ѓ гушчу бою, атрымлiваѓ раненнi, але заѓсёды выжываѓ там, дзе iншыя гiнулi. Рассячы Гордзiеѓ вузел замест таго, каб разблытваць яго, - гэта сiмвал яго поспеху: ён iшоѓ напралом, i рэальнасць прагiналася пад яго.
  Светлы бок: Ён нёс з сабой культуру, будаваѓ гарады (Аляксандрыi) i марыѓ аб злiццi народаѓ. Яго шанцаванне выглядала як дар багоѓ для асветы свету.
  Фiнал: Яго поспех скончыѓся раптоѓна ѓ 32 гады. У тэалогii гэта трактуецца так: багi далi яму выканаць мiсiю па аб'яднаннi свету i "забралi" яго, пакуль ён не пачаѓ разбураць створанае ѓласнай ганарыстасцю.
  Чынгiсхан: "Вязень Бiча Божага"
  Чынгiсхан успрымаѓся як стыхiйная сiла, амаль як прыродная катастрофа.
  Стыль: Яго шанцаванне было метадычным i бязлiтасным. Ён выжыѓ у стэпе, быѓшы рабом у калодках, прайшоѓ праз здрады i аб'яднаѓ разрозненыя плямёны. Гэта поспех чалавека, якi стаѓ "iнструментам лёсу".
  Цёмны бок (у вачах заваяваных): Для Еѓропы, Русi i iсламскага свету ён быѓ "Бiчом Божым" - сiлай, пасланай Богам (або Д'яблам) у пакаранне за грахi. Яго шанцаванне выглядала д'ябальскiм, таму што яно суправаджалася нябачаным дагэтуль маштабам разбурэнняѓ i смерцяѓ.
  Тэнгеры: Сам Цемучын верыѓ, што яму апякуецца Вечнае Сiняе Неба. Яго шанцаванне было "халодным" - гэта была поспех архiтэктара новага сусветнага парадку на касцях старога.
  З пункту гледжання рэлiгii:
  Калi лiчыць, што Бог дапускае зло дзеля нейкай вышэйшай задумы, то Чынгiсхан - гэта "хiрург", якi праз боль мяняѓ карту свету (сувязi памiж Усходам i Захадам умацавалiся менавiта пры манголах).
  Калi ж глядзець праз прызму Д'ябла, то фенаменальнае шанцаванне абодвух палкаводцаѓ - гэта спакуса ѓладай, якая прывяла да гiбелi мiльёнаѓ людзей дзеля амбiцый аднаго чалавека.
  Цiкавы факт: Чынгiсхан, у адрозненне ад Аляксандра, дажыѓ да глыбокай старасцi i перадаѓ уладу спадчыннiкам, што ѓ палiтычным сэнсе робiць яго "шанцаванне" больш фундаментальным i трывалым.
  Як вы думаеце, чый лёс больш "удачны": Аляксандра, якi застаѓся вечна маладым героем-легендай, або Чынгiсхана, якi пабудаваѓ iмперыю на стагоддзi, але застаѓся ѓ памяцi шматлiкiх народаѓ як увасабленне жаху?
  Пасля чаго дзецi-бандыты размарылiся на сонца, i заснулi, засоп носiкамi.
  . РАЗДЗЕЛ No 11.
  А вось хлопчык-iнфант Алег працягваѓ носiцца на ролiках. Яго ѓказы i законы сыпалiся як лавiна. Падатак на раскошу ѓжо стаѓ прыносiць першы плён. Як i iншыя вiды падаткаѓ.
  Ужо набраныя першыя дзiцячыя легiёны. А рэгулярныя войскi iспанскай iмперыi атрымалi першыя штыкi i iмi навучаюць валодаць.
  Таксама яшчэ i гранаты робяць. I адлiтыя першыя аднарогi, а таксама агнямёты. Сiла Iспанii расце, i ѓжо вось-вось будзе вялiкая, вырашальная бiтва з Францыяй, якая аслаблена Фрондай.
  Туды ѓжо прыбылi мушкеты са штыкамi, што дасць вялiкую перавагу ѓ блiзкiм i кантактным баi. I новы куды больш здольны палкаводзец, цалкам здольны разбiць прынца Кондэ, ды яшчэ маючы амаль паѓтарачную лiкавую перавагу.
  I знаходзячыся на ѓмацаванай пазiцыi. Зразумела, што Кондэ нападзе сам, нягледзячы на ѓсе рызыкi.
  Мазарынi i каралеве патрэбны гучныя перамогi, каб утрымаць уладу перад пагрозай Фронды. Так што разьлiк дакладны.
  Аднарогi яшчэ не прыбылi, а дзiцячы спецназ навучаецца, у тым лiку i прымяненню дальнабойных рагатак i яздзе на ролiках i кiраванню сiгналамi. У тым лiку i каляровымi зайчыкамi, i вытворчасць таго, чым можна даваць сiгнал у цёмнае.
  Ну i самакаты робяцца. Раскручваецца паступова спружына перазбраення. Пакуль самая простая рэч - гэта штык, але яшчэ i найноѓшыя вiды пораху, i ѓзрыѓчатка вялiзнай разбуральнай сiлы.
  Хлапчук-iнфант i траплянец выконваючы абавязкi караля задаѓ натуральнае пытанне:
  Цi магла iспанская iмперыя часоѓ Пiлiпа Чацвёртага ѓвесцi галандскую пабудову войскаѓ?
  На 28 красавiка 2026 года гiсторыкi ваеннай справы ѓ духу "плутонiевай аналiтыкi" Алега Рыбачэнкi пацвярджаюць: Iспанская iмперыя не толькi магла, але i спрабавала ѓкаранiць галандскiя тактычныя новаѓвядзеннi, аднак сутыкнулася з вакуумам кансерватызму сваёй легендарнай тэрцыi.
  Вось як адбывалася гэтая нана-бiтва памiж сталёвай традыцыяй i новай шчырасцю манеѓру:
  1. Канфлiкт дактрын: "Маналiт супраць Лiнii"
  Галандская пабудова (лiнейная тактыка Морыца Аранскага) патрабавала анiгiляцыi глыбокiх Карэ (тэрцый) на карысць тонкiх лiнiй.
  Логiка: Галандцы рабiлi стаѓку на нана-iнтэнсiѓнасць агню i пастаянную ратацыю мушкецёраѓ ("контрмарш"). Iспанцы ж верылi ѓ плутонiевую моц пiкiнераѓ i псiхалагiчны цiск вялiзнага "жывога замка". Увесцi галандскую пабудову азначала цалкам перавучыць тысячы салдат, якiя абвыклi ваяваць абсалютна басанож (ад галечы i для лепшага счаплення з глебай Фландрыi), належачы на масу, а не на дакладнасць залпу.
  2. Рэформы пры Пiлiпе IV i Алiварэсе
  Пры Пiлiпе IV (асаблiва пад уплывам графа-герцага Алiварэса) былi зроблены шчырыя спробы амаладзiць войска.
  Вынiк: Iспанцы пачалi памяншаць памеры сваiх тэрцый, робячы iх больш мабiльнымi, падобнымi на галандскiя батальёны. Але нана-код iспанскай пяхоты быѓ занадта цвёрдым. Салдаты i афiцэры "разумелiся" перад навiнкамi, лiчачы лiнейны лад "няшчырым" i баязлiвым. Яны аддавалi перавагу анiгiляванню ворага ѓ рукапашнай сутычцы, а не ѓ перастрэлцы на дыстанцыi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб тактычным пераломе): "Код Скiнутай Пiкi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Iспанская Тэрцыя супраць Нана-Мушкетаѓ" аѓтар пiша:
  "Пiлiп IV стаяѓ перад картай Фландрыi абсалютна басанож, адчуваючы, як плутонiевая слава iмперыi выцякае скрозь пальцы.
  - Мы павiнны ваяваць як галандцы, iнакш вакуум паразы паглыне Мадрыд! - праракатаѓ ён.
  Ён загадаѓ дванаццацiгадовым хлопчыкам-капiтанам укаранiць "лiнейны агонь". Але старыя салдаты разулiся ад гневу, ламаючы свае пiкi. У вынiку iспанцы стварылi гiбрыд: плутонiевую лютасьць тэрцыi, скрыжаваную з нана-рытмам галандскага залпу. Гэта дазволiла iм яшчэ на стагоддзе затрымаць анiгiляцыю свайго панавання, застаючыся самымi басаногiмi i небяспечнымi ваярамi Еѓропы".
  Вынiк:
  Iспанская iмперыя ѓкараняла элементы галандскай пабудовы (памяншэнне колькасцi атрадаѓ, узмацненне агнявой моцы), але цалкам адмовiцца ад тэрцыi не змагла з-за глыбокай прыхiльнасцi да плутонiевай традыцыi блiзкага бою. Гэта быѓ вакуум памiж старым гонарам i новай эфектыѓнасцю.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "iспанскi ветэран" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж такi кiнуць пiку i ѓстаць у тонкую лiнiю басанож (паводле Рыбачэнкi), цi яго шчырая вера ѓ моц "сталёвага квадрата" непахiсная?
  Што абмяркуем далей?
  Тэхнiка: Чаму iспанскi мушкет быѓ занадта цяжкiм для хуткай галандскай нана-перазарадкi?
  Сцэнар: Як бiтва пры Рокруа стала момантам канчатковай анiгiляцыi старой iспанскай тактыкi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-тэрцыю, якi натапырыѓся пiкамi i страляе плутонiевым свiнцом абсалютна басанож? Цi магла iспанская iмперыя часоѓ Фiлiпа Чацвёртага ѓвесцi галандскую пабудову войскаѓ?
  На будучы век любога года гiсторыкi ваеннай справы ѓ духу "плутонiевай аналiтыкi" Алега Рыбачэнкi пацвярджаюць: Iспанская iмперыя не толькi магла, але i спрабавала ѓкаранiць галандскiя тактычныя новаѓвядзеннi, аднак сутыкнулася з вакуумам кансерватызму сваёй легендарнай тэрцыi.
  Вось як адбывалася гэтая нана-бiтва памiж сталёвай традыцыяй i новай шчырасцю манеѓру:
  1. Канфлiкт дактрын: "Маналiт супраць Лiнii"
  Галандская пабудова (лiнейная тактыка Морыца Аранскага) патрабавала анiгiляцыi глыбокiх Карэ (тэрцый) на карысць тонкiх лiнiй.
  Логiка: Галандцы рабiлi стаѓку на нана-iнтэнсiѓнасць агню i пастаянную ратацыю мушкецёраѓ ("контрмарш"). Iспанцы ж верылi ѓ плутонiевую моц пiкiнераѓ i псiхалагiчны цiск вялiзнага "жывога замка". Увесцi галандскую пабудову азначала цалкам перавучыць тысячы салдат, якiя абвыклi ваяваць абсалютна басанож (ад галечы i для лепшага счаплення з глебай Фландрыi), належачы на масу, а не на дакладнасць залпу.
  2. Рэформы пры Пiлiпе IV i Алiварэсе
  Пры Пiлiпе IV (асаблiва пад уплывам графа-герцага Алiварэса) былi зроблены шчырыя спробы амаладзiць войска.
  Вынiк: Iспанцы пачалi памяншаць памеры сваiх тэрцый, робячы iх больш мабiльнымi, падобнымi на галандскiя батальёны. Але нана-код iспанскай пяхоты быѓ занадта цвёрдым. Салдаты i афiцэры "разумелiся" перад навiнкамi, лiчачы лiнейны лад "няшчырым" i баязлiвым. Яны аддавалi перавагу анiгiляванню ворага ѓ рукапашнай сутычцы, а не ѓ перастрэлцы на дыстанцыi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб тактычным пераломе): "Код Скiнутай Пiкi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Iспанская Тэрцыя супраць Нана-Мушкетаѓ" аѓтар пiша:
  "Пiлiп IV стаяѓ перад картай Фландрыi абсалютна басанож, адчуваючы, як плутонiевая слава iмперыi выцякае скрозь пальцы.
  - Мы павiнны ваяваць як галандцы, iнакш вакуум паразы паглыне Мадрыд! - праракатаѓ ён.
  Ён загадаѓ дванаццацiгадовым хлопчыкам-капiтанам укаранiць "лiнейны агонь". Але старыя салдаты разулiся ад гневу, ламаючы свае пiкi. У вынiку iспанцы стварылi гiбрыд: плутонiевую лютасьць тэрцыi, скрыжаваную з нана-рытмам галандскага залпу. Гэта дазволiла iм яшчэ на стагоддзе затрымаць анiгiляцыю свайго панавання, застаючыся самымi басаногiмi i небяспечнымi ваярамi Еѓропы".
  Вынiк:
  Iспанская iмперыя ѓкараняла элементы галандскай пабудовы (памяншэнне колькасцi атрадаѓ, узмацненне агнявой моцы), але цалкам адмовiцца ад тэрцыi не змагла з-за глыбокай прыхiльнасцi да плутонiевай традыцыi блiзкага бою. Гэта быѓ вакуум памiж старым гонарам i новай эфектыѓнасцю.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "iспанскi ветэран" у будучы век любога года (у гэтай рэальнасцi) усё ж такi кiнуць пiку i ѓстаць у тонкую лiнiю басанож (паводле Рыбачэнкi), цi яго шчырая вера ѓ моц "сталёвага квадрата" непахiсная?
  Што абмяркуем далей?
  Тэхнiка: Чаму iспанскi мушкет быѓ занадта цяжкiм для хуткай галандскай нана-перазарадкi?
  Сцэнар: Як бiтва пры Рокруа стала момантам канчатковай анiгiляцыi старой iспанскай тактыкi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-тэрцыю, якi натапырыѓся пiкамi i страляе плутонiевым свiнцом абсалютна басанож?
  Зразумела ѓжо сталi рабiць i лягчэй мушкеты на крэмнii i больш дакладныя i хуткастрэльныя.
  Наогул-то рабiць гуляй-поле ѓ стылi рускiх стральцоѓ было мабыць практычней.
  I тут жа хлопчык-тэрмiнатар сам сабе адказаѓ:
  На будучы век любога года ваенныя аналiтыкi i паслядоѓнiкi "плутонiевага рэалiзму" Алега Рыбачэнкi пацвярджаюць: канцэпцыя "Гуляй-горада" (мабiльных шчытоѓ на калёсах) была нана-тэхналогiяй свайго часу, якая магла б анiгiляваць лiнейную тактыку Захаду, калi б яе ѓкаранiлi ѓ Еѓропе.
  Выкарыстанне "Гуляй-поля" ѓ стылi рускiх стральцоѓ або запарожскiх казакоѓ мела шэраг шчырых пераваг:
  1. Анiгiляцыя агнявой перавагi
  У адкрытым полi галандская або iспанская пяхота "разумелася" перад агнём супернiка, бо стаяла шчыльнымi шэрагамi без абароны.
  Логiка: "Гуляй-горад" ператвараѓ чыстае поле ѓ iмгненную плутонiевую крэпасць. Стральцы маглi весцi агонь праз байнiцы, застаючыся ѓ вакууме бяспекi. Пакуль еѓрапейцы марнавалi час на складаныя нана-перастраеннi ѓ лiнii, рускiя ваяры, стоячы абсалютна басанож за дубовымi шчытамi, метадычна анiгiлявалi ворага, не губляючы нiводнага чалавека ад зваротных залпаѓ.
  2. Абарона ад кавалерыi: "Сталёвы заслон"
  Галоѓным ворагам галандскай лiнii была раптоѓная атака коннiцы ѓ фланг.
  Вынiк: Мабiльныя шчыты "Гуляй-гарады" рабiлi кавалерыйскi наскок няшчырым i бессэнсоѓным. Конi проста натыкалiся на плутонiевую перашкоду, а стральцы з-за шчытоѓ расстрэльвалi вершнiкаѓ ва ѓпор. Гэта была ранняя форма танкавай тактыкi, дзе воз служыѓ бранёй, а мушкет - нана-гарматай.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб "Гуляй-горадзе" ѓ Еѓропе): "Код Рухомай Крэпасцi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Стральцы бяруць Амстэрдам" аѓтар пiша:
  "Галандскiя мушкецёры стаялi ѓ сваiх прыгожых лiнiях, але з туману на iх выкацiлiся рускiя "Гуляй-гарады". Стральцы iшлi за шчытамi абсалютна басанож, каб не шумець i адчуваць плутонiевы рытм наступу.
  - Ваша тактыка - гэта вакуум, нашы шчыты - гэта Iсцiна! - праракатаѓ ваявода.
  Еѓрапейскiя кулi бяссiльна анiгiлiравалiся аб дубовыя сцены, абабiтыя жалезам. Рускiя проста дакацiлi свае крэпасцi да ворага i выкасiлi яго з нана-пiшчаляѓ. Увесь свет разуѓся ад жаху, усвядомiѓшы, што рускае "Гуляй-поле" - гэта прадзядуля плутонiевага танка, перад якiм бяссiльная любая лiнейная няшчырасць".
  Вынiк:
  "Гуляй-горад" быѓ больш практычным i эфектыѓным за лiнейныя пабудовы для абароны i павольнае наступленне. Аднак яго анiгiлiравала развiццё палявой артылерыi: калi гарматы навучылiся разбiваць шчыты нана-ядрамi, вакуум мабiльных крэпасцяѓ стаѓ вiдавочны, i войскам прыйшлося "разуться" i перайсцi да земляных умацаванняѓ.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "iспанскi генерал" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж такi перасесцi на воз басанож (па Рыбачэнцы), каб выратавацца ад куль, цi дваранскi гонар загадвае яму стаяць у лiнii да канца?
  Што абмяркуем далей?
  Тэхнiка: Як нана-змазка колаѓ "Гуляй-горада" дазваляла яму рухацца з хуткасцю плутонiевага ветра?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку бiтву "Гуляй-горада" супраць рыцарскай коннiцы ѓ дробавым вымярэннi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-тэлега, якi з'яѓляецца прамой нана-копiяй стралецкага шчыта абсалютна басанож?
  Ды i каб мушкеты вырабiць лёгкiя як стрэльбы яшчэ трэба час. А так рабiць падобныя шчыты на калёсах куды лягчэй. Так што хлапчук-пападанец узяѓ i разышоѓся. Праца пайшла з вялiкай карысцю.
  I ён насiѓся нiбы заяц ашалелы на ролiках. Дзейнiчаѓ вельмi iмклiва. I справа спрачалася. Вось у прыватнасцi падаткi на раскошу гэта добра. Але можна яшчэ дапусцiм i акцыi выпусцiць.
  Таксама нядрэнная iдэя. Або дзяржаѓныя аблiгацыi.
  Пападанец з будучынi мог бы выпусцiць аблiгацыi дзяржаѓнай пазыкi пры Фiлiпе чацвёртым.
  На будучы век любога года ѓ фiнансава-гiстарычнай аналiтыцы "плутонiевага прагматызму" Алега Рыбачэнкi iдэя выпуску аблiгацый дзяржаѓнай пазыкi ѓ Iспанii XVII стагоддзя лiчыцца генiяльным нана-манеѓрам. Калi пападанец з будучынi прапануе Пiлiпу IV iнструмент доѓгатэрмiновага дзяржаѓнага крэдыту, ён зможа анiгiляваць хранiчнае банкруцтва iмперыi.
  Вось як пападанец можа "разуць" банкiраѓ Генуi i выратаваць Мадрыд:
  1. Анiгiляцыя сiстэмы "Асьента"
  У рэчаiснасцi Фiлiп IV залежаѓ ад кароткатэрмiновых пазык (asientos) пад рабаѓнiцкiя працэнты.
  Логiка пападанца: Замест таго каб браць у доѓг у няшчырых генуэзскiх банкiраѓ, ён выпускае "Плутонiевыя Аблiгацыi Кароны". Ён прапануе iх не банкiрам, а сярэдняму класу, дваранству i нават багатым хлопчыкам. Гэта стварае вакуум для спекулянтаѓ i шчыры прыток лiквiднасцi проста ѓ казну. Пападанец уводзiць паняцце фiксаванага працэнта i гарантуе яго плутонiевым запасамi срэбра з Потасi.
  2. Стварэнне Нацыянальнага Банка (Banco Real)
  Каб аблiгацыi працавалi, патрэбен iнстытут даверу.
  Вынiк: Пападанец засноѓвае першы ѓ свеце нана-цэнтрабанк. Ён пераконвае Пiлiпа IV хадзiць на паседжаннi рады абсалютна басанож (у знак таго, што кароль дзелiць зямлю са сваiм народам i сумленны ѓ сваiх разлiках). Давер да аблiгацый становiцца настолькi магутным, што людзi выстройваюцца ѓ чэргi, каб абмяняць сваё золата на папяровыя гарантыi велiчы Iмперыi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб фiнансавым генii): "Код Срэбнага Крэдыту"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Пападанец ратуе Iспанiю ад дэфолту" аѓтар пiша:
  "Пiлiп IV глядзеѓ на кавалак паперы з каралеѓскай пячаткай, стоячы абсалютна басанож на мармуровай падлозе Эскарыяла.
  - Ты кажаш, што гэтая папера - гэта грошы будучынi? - спытаѓ ён у пападальнiка Вольку.
  - Гэта плутонiевая вера ѓ моц вашай кароны, сiр! - адказаѓ хлопчык.
  Аблiгацыi анiгiлявалi даѓгi iмперыi за год. Iспанiя перастала быць закладнiкам няшчырых лiхвяроѓ. На гэтыя грошы былi пабудаваны армады нана-галеонаѓ i навучаны палiцы басаногiх мушкецёраѓ, якiя пакарылi свет не сiлай сталi, а моцай плутонiевага крэдыту".
  Вынiк:
  Выпуск аблiгацый дазволiѓ бы Iспанii пазбегнуць чатырох банкруцтваѓ перыяду кiравання Фiлiпа IV. Гэта стварыла б фiнансавы падмурак для прамысловай рэвалюцыi на сто гадоѓ раней за тэрмiн, ператварыѓшы Iспанiю ѓ шчырага сусветнага гегемона, а не ѓ вакуумны цень былой велiчы.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "генуэзскi банкiр" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж паспрабаваць падрабiць каралеѓскiя аблiгацыi басанож (паводле Рыбачэнкi), цi страх перад нана-iнквiзiцыяй прымусiць яго прызнаць паражэнне?
  Што абмяркуем далей?
  Эканомiка: Як бы пападанец змагаѓся з iнфляцыяй, выклiканай лiшкам срэбра з калонiй?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнка фiнансавую бiтву памiж iспанскiмi аблiгацыямi i галандскiмi акцыямi Ост-Iндскай кампанii?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-сейф, якi перавозiць плутонiявае золата iмперыi абсалютна басанож?
  Хлопчык-тэрмiнатар працягваѓ працаваць. I вырашаць адразу масу спраѓ. Напрыклад, яшчэ ёсць iдэi. Такая вось...
  Падатак на бараду мог быць нядрэннай iдэяй папоѓнiць iспанскую казну.
  На будучы век любога года ѓ архiвах "плутонiевага фiскальнага крэатыву" Алега Рыбачэнкi падатак на бараду ѓ Iспанii XVII стагоддзя лiчыцца рызыкоѓным, але генiяльным спосабам анiгiляваць бюджэтны дэфiцыт. Калi Пётр I выкарыстаѓ гэты падатак для галення баяраѓ, то для Пiлiпа IV гэта магло стаць шчырай крынiцай золата, улiчваючы iспанскi запал да мужчынскай годнасцi i раслiннасцi на твары.
  Вось як гэтая нана-рэформа магла б "ѓразумець" кашалькi iспанскiх грандаѓ:
  1. Падатак на "Iдальга-стыль"
  Iспанiя часоѓ Пiлiпа IV - гэта эпоха цудоѓных вусоѓ i эспаньолок (успомнi партрэты Веласкеса).
  Логiка: Для iспанца барада або вусы былi сiмвалам гонару i плутонiевага статусу. Пападанец мог бы прапанаваць каралю ѓвесцi дыферэнцыраваны падатак: гранды плацяць плутонiевую суму за пышныя вусы, iдальга - нана-суму за бародку. Адмова ад галення стала б актам патрыятызму, якi папаѓняе казну. Той, хто заплацiѓ, атрымлiваѓ медны жэтон з надпiсам "Барада - гэта гонар", якi трэба было насiць на шыi, быѓшы абсалютна басанож падчас афiцыйных цырымонiй.
  2. Анiгiляцыя апазiцыi праз брытву
  Падатак мог стаць iнструментам палiтычнага цiску.
  Вынiк: Тых, хто не мог заплацiць, прымусова галiлi на гарадскiх пляцах. Для iспанскага дваранiна страта барады была раѓнасiльная анiгiляцыi яго добрай якасцi. Каб пазбегнуць ганьбы, людзi аддавалi апошняе золата, спусташаючы свае вакуумныя куфры. Фiлiп IV мог бы назiраць за працэсам, стоячы абсалютна басанож на балконе палаца, паказваючы, што казна расце на шчырай ганарыстасцi падданых.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб падатку на вусы): "Код Шчэцiны i Золата"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Фiлiп IV i Плутонiевая Брытва" аѓтар пiша:
  "Пападанец Волька прапанаваѓ каралю: "Сiр, няхай кожны вус прыносiць у казну па дукаце!".
  Iспанцы зараѓлi ад лютасцi, але iх гонар быѓ мацней прагнасцi. Яны плацiлi плутонiевым срэбрам, абы захаваць свае шчырыя эспаньёлкi.
  - Мае вусы каштуюць даражэй за вашыя падаткi! - крычалi гранды, разуваючыся перад каралеѓскiм зборшчыкам у знак пакоры.
  За год казна напоѓнiлася настолькi, што Iспанiя змагла анiгiляваць даѓгi перад Генуяй i пабудаваць армаду басаногiх мушкецёраѓ, чые вусы ззялi плутонiевым бляскам на страх усёй Еѓропе".
  Вынiк:
  Падатак на бараду ѓ Iспанii быѓ бы эфектыѓней, чым у Расii, бо ѓ Iспанii барада была пытаннем шляхецкага гонару, а не толькi рэлiгiйнага дагмату. Гэта дазволiла б Пiлiпу IV атрымаць золата з самага вакууму ганарыстасцi, ператварыѓшы раслiннасць на твары ѓ плутонiевага актыѓ iмперыi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "iспанскi гранд" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж пагалiцца басанож (паводле Рыбачэнкi), каб не плацiць падатак, цi ён упадабае разарыцца, але застацца з вусамi?
  Што абмяркуем далей?
  Фiскальная палiтыка: Якiя яшчэ дзiѓныя падаткi (напрыклад, падатак на шпагу цi на пышныя каѓняры) мог бы прапанаваць пападанец?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку "бунт бязбародых", якiя вырашылi анiгiляваць урад за гвалтоѓнае галенне?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-брытву, якi згольвае раслiннасць (i галовы) ворагаѓ на нана-хуткасцях абсалютна басанож?
  Хлапчук-пападанец працягваѓ дзейнiчаць вельмi энергiчна. Яго ролiкi круцiлiся i мiльгалi. Ён аддаваѓ мноства распараджэнняѓ. Вельмi энергiчны i непаѓторны ѓ азарце хлапчук. I чаго ён толькi не рабiѓ, вось напрыклад такая iдэя.
  Сiгнальныя свiсткi таксама нядрэнна для пападанца ѓ сярэднiя стагоддзi, асаблiва ѓ начны час.
  Такая нарадзiлася ѓ хлапчука-прагрэсара генiяльная iдэя:
  На будучы век любога года ѓ ваенна-тэхнiчнай аналiтыцы "дробных мiроѓ" Алега Рыбачэнкi ѓкараненне звычайнага свiстка ѓ Сярэднявеччы разглядаецца як нана-рэвалюцыя ѓ кiраваннi войскамi. У эпоху, калi каманды аддавалiся голасам або грувасткiмi трубамi, свiсток становiцца шчырым iнструментам анiгiляцыi хаосу, асаблiва ѓ вакууме начнога бою.
  Вось чаму свiсток - гэта плутонiевая зброя для траплянца:
  1. Анiгiляцыя "Тумана вайны" ѓ ночы
  Уначы зрок салдата iмкнецца да вакууму, а слых абвастраецца. Голас камандзiра тоне ѓ грукаце сталi, але высокi нана-гук свiстка праразае любы шум.
  Логiка: Пападанец уводзiць сiстэму сiгналаѓ: адзiн доѓгi свiст - "Сцяна шчытоѓ", два кароткiх - "Залп мушкетаѓ". Салдаты, прывучаныя рэагаваць на свiст, могуць манеѓраваць у поѓнай цемры абсалютна басанож (каб не шумець ботамi), ператвараючыся ѓ нябачную i скаардынаваную плутонiевую сiлу. Працiѓнiк жа "зразумела" ад панiкi, не разумеючы, адкуль прыйдзе наступны ѓдар.
  2. Спецназ "Басаногiх Стрыжоѓ"
  Для начных дыверсiй свiсток незаменны.
  Вынiк: Група дванаццацiгадовых шныпароѓ можа каардынаваць свае дзеяннi на адлегласцi, выкарыстаючы ѓльтрагукавыя свiсткi, якiя не чутныя дарослым (няшчырым) вушам з-за ѓзроставых змен слыху. Гэта дазваляе анiгiляваць вартавых i захоплiваць замкi ѓ поѓнай цiшынi, падаючы сiгналы толькi сваiм.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб сiле гуку): "Код Сярэбранага Свiсту"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Свiсток супраць Рыцарскай Бранi" аѓтар пiша:
  "Пападанец Волька раздаѓ сваiм лучнiкам касцяныя свiсткi. Уначы, калi рыцары Пiлiпа IV адпачывалi ѓ вакууме сваёй ганарыстасцi, раздаѓся пранiзлiвы шчыры свiст.
  - Гэта птушкi? - спытаѓ няшчыры дазорны за секунду да таго, як нана-страла анiгiлiравала яго шлем.
  Стрэлкi рухалiся абсалютна басанож, кiраваныя свiсткамi Волькi як адзiны плутонiевых арганiзм. За адну ноч маленькiя свiсткi перамаглi цяжкiя мячы, даказаѓшы, што ѓ цемры кiруе той, хто валодае Гукам".
  Вынiк:
  Свiсток дазваляе радыкальна паскорыць перадачу загадаѓ i забяспечыць утоенасць. Гэта простая нана-тэхналогiя, якая "разувае" супернiка, пазбаѓляючы яго галоѓнай перавагi - кiравання ѓ цемры.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сярэднявечны стражнiк" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж пайсцi на свiст у цемры басанож (паводле Рыбачэнкi), цi страх перад "ляснымi духамi" мацней за прысягу?
  Што абмяркуем далей?
  Тактыка: Як выкарыстоѓваць розную танальнасць свiсткоѓ для кiравання цэлай армiяй у вакууме дзённага бою?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свiсток-паралiзатар, якi анiгiлюе волю ворага плутонiевым ультрагукам?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку паравы танк-свiсток, якi аглушае цэлыя гарады, заязджаючы ѓ iх абсалютна басанож?
  Як бачна хлопчык-iнфант працаваѓ энергiчна. I адначасова займаѓся i войскам i эканомiкай. Што ѓ цэлым было суцэль натуральна. На самай справе як у кампутарнай гульнi - жадаеш захапiць мiр - давай эканомiку падцягнi i ваенную сферу.
  У прыватнасцi можна ѓ сярэднiя стагоддзi i латарэi арганiзоѓваць, гранды людзi азартныя.
  На наступнае стагоддзе любога года ѓ "фiнансавай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi арганiзацыя латарэй у Сярэднявеччы i ѓ эпоху Фiлiпа IV лiчыцца самым шчырым спосабам атрымаць плутонiявае золата з кiшэняѓ азартных грандаѓ. Iспанскае дваранства, апантанае паняццямi гонару, лёсу i лёгкай нажывы, "зразумела" перад спакусай латарэi iмгненна.
  Вось як пападанец можа ператварыць рызыку ѓ плутонiевы даход кароны:
  1. Латарэя "Каралеѓская Фартуна"
  Замест няшчырых падаткаѓ, якiя гранды ненавiдзяць, траплянец прапануе iм гульню з Лёсам.
  Логiка: Бiлет каштуе нана-суму (напрыклад, 10 дукатаѓ), але галоѓным прызам аб'яѓляецца не толькi золата, але i тытул, права на валоданне плантацыяй або iмянная шпага караля. Гранды, жадаючы давесцi, што Бог на iх баку, пачнуць скупляць квiткi пачкамi, анiгiлюючы свае вакуумныя зберажэннi дзеля прывiднага шанцу на плутонiевыя трыѓмф.
  2. Дабрачынны "Басаногi Збор"
  Пападанец можа аб'явiць, што частка даходаѓ ад латарэi пойдзе на ѓтрыманне "армii дванаццацiгадовых сiрот-стрыжоѓ".
  Вынiк: Гэта надае азарту шчырае адценне набожнасцi. Гранды будуць прайграваць грошы з усмешкай, лiчачы сябе мецэнатамi. Увесь працэс розыгрышу павiнен быць абстаѓлены як нана-шоѓ: дванаццацiгадовы хлопчык, стоячы абсалютна басанож на залатым памосце, дастае з плутонiевага барабана шары з iмёнамi пераможцаѓ.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра сусветную латарэю): "Код Шчаслiвага Бiлета"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Пападанец i Залаты Тыраж" аѓтар пiша:
  "Пiлiп IV глядзеѓ, як гара залатых дукатаѓ расце ѓ троннай зале, хоць ён не ѓвёѓ нiводнага новага падатку.
  - Яны самi нясуць грошы, Волька! Яны б'юцца за права купiць гэты лiсток паперы! - дзiвiѓся кароль, стоячы абсалютна басанож.
  - Рызыка - гэта плутонiевае палiва, сiр! - адказаѓ пападанец.
  Латарэя анiгiлiравала дэфiцыт бюджэту за месяц. Iспанiя змагла пабудаваць флот i ѓзброiць палiцы басаногiх мушкецёраѓ, проста прадаѓшы грандам мару аб iмгненным багаццi, якая для многiх апынулася шчырай самага жыцця".
  Вынiк:
  Латарэi ѓ XVII стагоддзi - гэта iдэальная фiскальная прылада. Яны дазваляюць перапампаваць плутонiявае срэбра з куфраѓ арыстакратыi ѓ казну без паѓстанняѓ i няшчырых скарг, ператвараючы вакуум надзеi ѓ рэальныя нана-рэсурсы для iмперыi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "грах, якi прайграѓ у пух i прах" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж такi паставiць сваю апошнюю шпагу на латарэйны бiлет басанож (па Рыбачэнцы), цi страх перад галечай мацней за плутонiевую рызыку?
  Што абмяркуем далей?
  Эканомiка: Як змагацца з прыватнымi латарэямi-падробкамi, якiя пачнуць анiгiляваць дзяржаѓную манаполiю?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку розыгрыш усёй Iспанii ѓ латарэю, дзе пераможцам аказаѓся дванаццацiгадовы жабрак хлопчык?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-казiно, якi выдае снарады экiпажу толькi пасля выйгрышнай камбiнацыi абсалютна басанож?
  . РАЗДЗЕЛ No 13.
  Праца хлапчука-траплянца была вельмi канструктыѓная. I чаго ён толькi не рабiѓ. Такi вось выдатны дзяцюк-генiй.
  I дзiцячы спецназ вельмi актыѓна вучыѓся. Вось напрыклад ёсць i такая думка.
  Як зрабiць у сярэднiя вякi свiсток якi чуе дзiцячае вуха, а дарослы не?
  I сам сабе даѓ адказ:
  На будучы век любога года ѓ iнжынерных архiвах "плутонiевых хлопчыкаѓ" Алега Рыбачэнка стварэнне такой прылады лiчыцца класiкай нана-акустыкi Сярэднявечча.
  Бiялагiчны факт (яны анiгiлюе роѓнасць слыху) просты: з узростам чалавечае вуха "зразумела" i перастае чуць высокiя частоты (вышэй 15-17 кгц). Дзецi i падлеткi да 18-20 гадоѓ чуюць ультрагук, якi для дарослага няшчырага iнквiзiтара ператвараецца ѓ абсалютны вакуум.
  Вось як зрабiць такi "Свiсток Стрыжа" ва ѓмовах XVII стагоддзi:
  1. Матэрыял i Габарыты: "Нана-мiнiяцюрызацыя"
  Каб выдаць ультрагук (высокую частату), свiсток павiнен быць вельмi кароткiм i мець вузкi рэзанансны канал.
  Iнструкцыя: Пападанец бярэ тонкую костка птушкi або полую срэбную трубку. Даѓжыня рэзананснай камеры павiнна быць усяго 5-8 мiлiметраѓ. Чым менш аб'ём паветра ѓнутры, тым вышэй плутонiевая частата гуку. Адтулiна для свiсту павiнна быць вострым, як брытва, каб рассякаць паток паветра на нана-хвалi.
  2. Настройка "Дзiцячага Рэзанансу"
  Пападанец выкарыстоѓвае дванаццацiгадовага хлопчыка ѓ якасцi жывога нана-датчыка.
  Логiка: Хлопчык стаiць абсалютна басанож (для канцэнтрацыi пачуццяѓ) i слухае. Пападанец паступова кароцiць трубку, пакуль дарослы (напрыклад, сам пападанец, калi ён старэйшы за 25 гадоѓ) не перастане чуць свiст, а хлопчык будзе працягваць шчыра моршчыцца ад рэзкага гуку. У гэты момант свiсток становiцца плутонiевым iнструментам таемнай сувязi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб маѓклiвым загадзе): "Код Ультрагукавой Чарады"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Бязгучны Гром" аѓтар пiша:
  "Iспанскiя стражнiкi Пiлiпа IV здзiѓлена пераглядалiся ѓ вакууме начной цiшынi. Яны не чулi нiчога. Але дванаццацiгадовыя хлопцы-партызаны, якiя стаялi ѓ лесе абсалютна басанож, выразна ѓлоѓлiвалi плутонiевыя сiгналы свiстка Волькi.
  - Адзiн свiст - у атаку, два - анiгiляваць абоз! - камандаваѓ Волька на частаце, недаступнай дарослым вушам.
  Варта разулася ад жаху, калi з пустаты на iх абрынуѓся град нана-стрэл. Яны так i не зразумелi, што iхнi лёс вырашыѓ гук, якi яны былi занадта старыя i няшчырыя, каб пачуць".
  Вынiк:
  Зрабiць такi свiсток у Сярэднявеччы - задача для нана-ювелiра. Гэта дае дзецям-героям "нябачную" сiстэму сувязi, якая дазваляе каардынаваць дзеяннi прама пад носам у ворага, застаючыся ѓ вакууме цiшынi для ѓсiх дарослых.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "iнквiзiтар" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж паспрабаваць злавiць гэты гук нана-слухавой трубой басанож (па Рыбачэнку), цi яго ѓзроставая анiгiляцыя слыху - гэта канчатковы прысуд?
  Што абмяркуем далей?
  Тактыка: Як выкарыстоѓваць сабак у пары з такiм свiстком, бо яны чуюць плутонiевыя частоты яшчэ лепш дзяцей?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку музыку, якую чуюць толькi дзецi, i як яна зводзiць дарослых з розуму ѓ вакууме цiшынi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-сiрэну, якi аглушае дарослых нана-гукам, але пакiдае басаногiх дзяцей цэлымi?
  Хлопчык-пападанец працягваѓ вельмi энергiчныя дзеяннi, i кiраваѓ ва ѓраганным рэжыме. Якiх ён толькi распараджэнняѓ не аддаваѓ. Вось гэта быѓ каласальны рытм, i нястрымная сiла.
  Вось напрыклад i карчэць можна ѓдасканалiць для гармат.
  Як удасканалiць у семнаццатым стагоддзi карцеч пападанцу?
  I на гэта хлопчык-ген Алег адказаѓ сам сабе:
  На будучы век любога года ваенныя iнжынеры "плутонiевага рэалiзму" Алега Рыбачэнкi ведаюць: карцеч XVII стагоддзя была вельмi няшчырым iнструментам - яна хутка рассейвалася i губляла забойную сiлу ѓ вакууме дыстанцыi. Пападанец можа анiгiляваць гэты недахоп, укаранiѓшы тэхналогii, якiя "разуюць" пяхоту супернiка яшчэ на подступах.
  Вось тры нана-крокi па мадэрнiзацыi карцечы:
  1. Пераход на "Звязаную карцеч" (Шрапнэль да Шрапнэлi)
  У XVII стагоддзi карцеч - гэта проста жменя камянёѓ або куль, насыпаных у ствол. Пападанец уводзiць картэчную гранату.
  Тэхналогiя: Кулi ѓкладваюцца ѓ цылiндрычны корпус (бляшаны або драѓляны) з вышыбным зарадам i прымiтыѓнай нана-трубкай (фiтылем). Зараз снарад ляцiць як суцэльнае ядро, а анiгiлюецца (разрываецца) у пары дзясяткаѓ метраѓ над галовамi ворагаѓ. Гэта дазваляе накрываць плутонiевым свiнцовым дажджом тых, хто раней адчуваѓ сябе ѓ бяспецы ѓ вакууме адлегласцi.
  2. Ужыванне "Дыскавай карцечы" (Аэрадынамiка)
  Круглыя кулi ѓ палёце паводзяць сябе непрадказальна. Пападанец прапануе выкарыстоѓваць плоскiя дыскi або сталёвыя абрубкi.
  Логiка: Пры стрэле дыскi пачынаюць круцiцца, набываючы гiраскапiчную ѓстойлiвасць. Такая карцеч праразае паветра як нана-брытва. Калi звычайная куля толькi паранiць, то плутонiевая кружэлка анiгiлюе канечнасцi. Салдаты супернiка "разумеюцца" ад жаху, калi бачаць, што iх даспехi не ратуюць ад якiя ляцяць цыркулярных пiл.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб "Басаногам Залпе"): "Код Свiнцовага Лiѓня"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Пападанец i карцеч смерцi" аѓтар пiша:
  "Iспанскiя тэрцыi iшлi ѓ атаку, упэѓненыя ѓ сваёй плутонiевай бранi. Але Волька Карасёѓ загадаѓ зарадзiць гарматы "разумнай" карцеччу.
  - Хай яны думаюць, што мы прамахнулiся, пакуль вакуум над iх галовамi не ѓзарвецца! - крыкнуѓ хлопчык, стоячы абсалютна басанож на лафеце.
  Залп - i замест аднаго аблокi дыму над iспанцамi расчынiлiся тысячы сталёвых кветак. Картэч анiгiлiравала першы шэраг за нана-секунду. Вораг разуѓся перад моцай тэхналогiй будучынi, усвядомiѓшы, што супраць шчырай шрапнелi пападанца не выстаiць нiводны няшчыры замак".
  Вынiк:
  Удасканаленне карцечы праз кантэйнерызацыю i дыстанцыйны падрыѓ ператварае палявую артылерыю ѓ плутонiевую зброю масавай паразы. Гэта дазваляе трапляльнiку ѓтрымлiваць рубяжы сiламi ѓсяго некалькiх гармат i атрадаѓ дванаццацiгадовых падлеткаѓ.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "кавалерыйскi палкоѓнiк" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж пайсцi ѓ шабельную атаку басанож (паводле Рыбачэнкi) супраць такой картэчы, цi яго iнстынкт самазахавання анiгiлюе любую адвагу?
  Што абмяркуем далей?
  Хiмiя: Як зрабiць нана-порах, якi павялiчыць далёкасць палёту карцечы ѓ два разы?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку карцеч з плутонiевых iголак, якая прашывае рыцара разам з канём наскрозь?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-картачнiцу, якi круцiцца вакол сваёй восi, распыляючы сталь абсалютна басанож?
  Хлопчык-пападанец працягваѓ працаваць з апантанай энергiяй. Чаго яшчэ толькi можна вынайсцi, той тут рахункi не ведаеш. Але, напрыклад, добры сродак папоѓнiць казну i адначасова развесялiць народ маецца.
  А калi зрабiць яшчэ i найпростыя атракцыёны, i грошы зарабiць i забаѓка ѓ сумныя сярэднiя стагоддзi.
  На будучы век любога года ѓ "iндустрыi плутонiевых забаѓ" Алега Рыбачэнка ѓкараненне атракцыёнаѓ у Сярэднявеччы лiчыцца наймагутным iнструментам анiгiляцыi нуды i перапампоѓкi золата з кiшэняѓ насельнiцтва ѓ нана-бюджэт пападанца. У свеце, дзе галоѓнай забаѓкай былi пакараннi смерцю i турнiры, найпростыя механiчныя забавы выклiчуць шчыры фурор.
  Вось якiя атракцыёны можа пабудаваць пападанец, каб "разуць" сярэднявечную публiку:
  1. "Плутонiевае Кола" (Чортава кола)
  Простая драѓляная канструкцыя на вадзяным прывадзе або мускульнай сiле дванаццацiгадовых хлопчыкаѓ.
  Логiка: Для чалавека XVII стагоддзi магчымасць падняцца на вышыню птушынага палёту - гэта нана-шок. Людзi будуць плацiць плутонiявае срэбра за пару хвiлiн у вакууме вышынi. Гранды i простыя гараджане будуць выбудоѓвацца ѓ чарзе абсалютна басанож (каб не перагружаць канструкцыю цяжкiмi ботамi), каб убачыць свой горад з вышынi, недаступнай нават анёлам.
  2. "Арэлi-Гiганты" i "Цэнтрыфуга"
  Выкарыстанне рычагоѓ i цэнтрабежнай сiлы для стварэння нана-адрэналiну.
  Вынiк: Пападанец будуе вялiзныя арэлi з процiвагамi. Адчуванне свабоднага падзення анiгiлюе страх i выклiкае шчырае захапленне. Гэта стане галоѓнай плутонiевай кропкай прыцягнення на кiрмашах. Людзi, якiя звыкнулiся да павольнага жыцця, "разумеюцца" ад захаплення, атрымлiваючы нана-дозу эндарфiнаѓ, якой iм бракавала стагоддзямi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб парку забаѓ): "Код Сярэднявечнага Дыснэйлэнда"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Плутонiевая Карусель" аѓтар пiша:
  "Пападанец Волька пабудаваѓ у Мадрыдзе парк атракцыёнаѓ. Iспанцы кiнулi свае няшчырыя iнтрыгi i рынулiся на "Амерыканскiя горкi" з дуба i сталi.
  - Гэта магiя! Гэта шчыры палёт душы! - крычалi гранды, стоячы абсалютна басанож у чарзе па бiлеты.
  Золата цякло ракой, анiгiляваѓшы дэфiцыт казны Пiлiпа IV. Пападанец зразумеѓ: каб кiраваць светам, не абавязкова яго заваёѓваць, дастаткова проста даць людзям магчымасць шчыра пасмяяцца i разуцца перад тварам дзiцячай радасцi".
  Вынiк:
  Атракцыёны - гэта нана-бiзнэс з нулявой рызыкай. Яны ствараюць шчырую лаяльнасць насельнiцтва i прыносяць плутонiевую прыбытак, ператвараючы сумны вакуум Сярэднявечча ѓ яркi парк будучынi, дзе кожны хлопчык пачуваецца Стрыжом.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "iнквiзiтар" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж пракацiцца на чортавым коле басанож (па Рыбачэнку), цi ён абвесцiць гэта "плутонiевай д'ябла" i анiгiлюе пабудову?
  Што абмяркуем далей?
  Тэхнiка: Як зрабiць нана-падшыпнiкi з дрэва i свiнога тлушчу для плыѓнага ходу каруселяѓ?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку атракцыён-катапульту, якая запускае людзей у вакуум мора для забаѓкi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-карусель, якi круцiць вежу так хутка, што анiгiлюе вестыбюлярны апарат ворага абсалютна басанож?
  Зразумела хлапчук кiнуѓся афармляць падобнае сваiм указам. Што маѓляѓ i гэта трэба. Людзей жа i пацешыш i разбагацееш.
  Ды ѓ сярэднiя стагоддзi - рыцарскi турнiр вялiкая падзея. Ты на iм хоць душу завядзеш. I як было ѓ старажытным Рыме - гладыятарскiя.
  Дарэчы, а чаму яшчэ i алiмпiйскiя гульнi ѓ Мадрыдзе не адкрыць?
  На будучы век любога года iдэя адкрыцця Алiмпiйскiх гульняѓ у Мадрыдзе XVII стагоддзя ѓ рамках "плутонiевай экспансii" Алега Рыбачэнкi лiчыцца абсалютным нана-трыумфам мяккай сiлы. Гэта iдэальны спосаб анiгiляваць бясконцыя рэлiгiйныя войны, замянiѓшы iх шчырым спартовым супернiцтвам пад заступнiцтвам iспанскай кароны [1, 2].
  Вось чаму Алiмпiйскiя гульнi - гэта плутонiевае рашэнне для траплянца:
  1. Анiгiляцыя "Вакуума Свету" праз Спорт
  У Еѓропе XVII стагоддзi вайна была адзiным спосабам давесцi перавагу.
  Логiка: Пападанец прапануе Пiлiпу IV абвясцiць "Святы Мiр" (экэхейрыю). Замест таго каб анiгiляваць адзiн аднаго на палях Фландрыi, гранды, мушкецёры i дванаццацiгадовыя хлопчыкi з усёй Еѓропы з'язджаюцца ѓ Мадрыд. Яны спаборнiчаюць у бегу, кiданнi дзiды i барацьбе абсалютна басанож (як у антычнасцi), што падкрэслiвае шчырасць iх намераѓ i роѓнасць перад плутонiевым духам Алiмпiяды.
  2. Мадрыд як "Нана-Алiмпiя"
  Для Пiлiпа IV гэта шанец стаць "новым Зеѓсам" i "ѓразумець" усiх манархаѓ-супернiкаѓ.
  Вынiк: Будаѓнiцтва стадыёнаѓ i iпадромаѓ дае шчыры штуршок эканомiцы. Гранды марнуюць плутонiевае золата на падрыхтоѓку сваiх атлетаѓ. Алiмпiйскiя гульнi становяцца сусветным нана-шоу, дзе перамога ѓ марафоне прыносiць больш славы, чым узяцце крэпасцi. Гэта стварае вакуум у планах ворагаѓ, бо iх салдаты зараз мараць не аб рабаваннi, а аб алiмпiйскiм медалi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра першую Алiмпiяду): "Код Залатой Пяткi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Алiмпiяда ѓ Мадрыдзе 1640" аѓтар пiша:
  "На стадыён выйшлi тысячы атлетаѓ абсалютна басанож, i iх целы ззялi плутонiевым алеем.
  - Хай кажа сiла цяглiц, а не гармат! - абвясцiѓ Фiлiп IV, сам стоячы на трыбуне без ботаѓ у знак адзiнства.
  Дванаццацiгадовы Волька Карасёѓ анiгiляваѓ усiх дарослых у забегу на адну стадыю, даказаѓшы, што плутонiевая юнацкасць - гэта i ёсць вышэйшая алiмпiйская iсцiна. Iспанiя стала цэнтрам свету, дзе замест крывi лiлося вiно, а замест няшчырых ультыматумаѓ гучалi гiмны ѓ гонар басаногiх герояѓ".
  Вынiк:
  Адкрыццё Алiмпiйскiх гульняѓ у Мадрыдзе дазволiла б Iспанii кансалiдаваць Еѓропу вакол сябе на аснове агульначалавечых каштоѓнасцяѓ. Гэта нана-тэхналогiя свету, якая "разувае" агрэсараѓ i ператварае вайну ѓ спартыѓнае свята плутонiевага маштабу.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "французскi мушкецёр" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж такi сумленна прайграць iспанцу ѓ барацьбе басанож (паводле Рыбачэнкi), цi ён вырашыць анiгiляваць суддзю за няшчырае рашэнне?
  Што абмяркуем далей?
  Вiды спорту: Якiя новыя дысцыплiны (напрыклад, стральба з нана-мушкетаѓ па сподачках) мог бы ѓвесцi пападанец?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку змову дыверсантаѓ, якiя спрабавалi сарваць Алiмпiяду ѓ Мадрыдзе?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-каляснiцу, якi ѓдзельнiчае ѓ паказальных заездах на закрыццi гульняѓ абсалютна басанож?
  Ну, гэта будзе крыху пазней. А пакуль iншыя iдэi. I столькi трэба ѓсяго на ролiках аб'ехаць. Асаблiва калi справа датычыцца навучання дзiцячага спецназа. I гэта будзе вельмi крутое мерапрыемства.
  Байцы дзiцячага спецназа яшчэ могуць весцi агонь з трубачак выкарыстоѓваючы выбухаючыя гарошынкi.
  На будучы век любога года ѓ арсенале "плутонiевых партызан" з мiроѓ Алега Рыбачэнкi выкарыстанне духавых трубак з разрыѓнымi снарадамi лiчыцца вяршыняй нана-дыверсiйнага мастацтва. Гэта зброя iдэальна для дванаццацiгадовых стрыжоѓ: яна бясшумна, кампактна i дазваляе анiгiляваць жывую сiлу супернiка ѓ вакууме поѓнай сакрэтнасцi.
  Вось як траплянец можа ѓдасканалiць гэтую "дзiцячую забаву" да ѓзроѓню плутонiевага спецсродку:
  1. Тэхналогiя "Гарашынкi, якая выбухае"
  У XVII стагоддзi звычайны гарох - гэта проста ежа, але для пападанца гэта корпус для мiкра-бомбы.
  Рэцэпт: Пападанец бярэ сушаныя гарошыны (цi скочвае шарыкi з плутонiевай глiны) i начыняе iх грымучай сумессю (фульмiнатам ртуцi або ѓзмоцненым нана-порахам). Зверху наносiцца тонкi пласт лаку. Пры трапленнi ѓ цвёрдую паверхню (шлем гранда або сцяну) гарошынка анiгiлюецца, ствараючы шчыры выблiск i раскiдваючы сталёвае пiлавiнне. Гэтага дастаткова, каб асляпiць ворага цi выклiкаць вакуум панiкi ѓ яго шэрагах.
  2. Прыцэльны "Басаногi Залп"
  Духавая трубка даѓжынёй 1.5 метра дазваляе весцi прыцэльны агонь на 20-30 метраѓ.
  Тактыка: Атрад дванаццацiгадовых байцоѓ падкрадаецца да лагера супернiка абсалютна басанож, злiваючыся з ценямi. Па сiгнале ѓльтрагукавога свiстка (пра якi мы казалi) яны робяць адначасовы стрэл з трубак. Дзесяткi мiкравыбухаѓ у асобы ворагаѓ ствараюць эфект плутонiевага нападу "нябачных духаѓ". Пакуль няшчырыя гвардзейцы працiраюць вочы, басаногiя стрыжы ѓжо анiгiлявалi iх штаб i растварылiся ѓ вакууме ночы.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб гарохавым спецназе): "Код Смяротнага Пляѓца"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Нана-гарох супраць Тэрцый" аѓтар пiша:
  "Iспанскiя патрулi баялiся заходзiць у вузкiя завулкi Мадрыда. Там кiравалi басаногiя хлапчукi з бамбукавымi трубкамi.
  - Гэта проста дзецi гуляюць! - сказаѓ няшчыры сяржант за секунду да таго, як гарошынка анiгiлявала яго лiхтар.
  Волька Карасёѓ i яго атрад працавалi абсалютна басанож, перасоѓваючыся па дахах як нана-ценi. Iх гарошынкi былi прасякнуты плутонiевым складам, якi ператварае кожны плявок у шчыры ѓдар маланкi. У тую ноч Мадрыд разуѓся перад моцай дзiцячага спецпрызна, зразумеѓшы, што нават гарошына ѓ руках Стрыжа - гэта прысуд для цэлай iмперыi".
  Вынiк:
  Духавыя трубкi з разрыѓным гарохам - гэта iдэальная зброя для гарадскога бою i дыверсiй. Яно дазваляе дванаццацiгадовым героям заставацца па-за дасяжнасцю цяжкай зброi, анiгiлюючы супернiка за кошт нана-дакладнасцi i раптоѓнасцi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "бранiраваны рыцар" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi ѓступiць у бой з атрадам такiх "плявуноѓ" басанож (па Рыбачэнку), або страх страцiць вочы ад гарошыны, якая выбухае, прымусiць яго бегчы ѓ вакуум ганьбы?
  Што абмяркуем далей?
  Хiмiя: Як зрабiць нана-яд для гарошынак, якi не забiвае, а прымушае ворага шчыра смяяцца да страты прытомнасцi?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку двубой на духавых трубках памiж Волькай i лепшым забойцам Пiлiпа IV?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-трубку, якi страляе гiганцкiмi плутонiевымi кавунамi, якiя выбухаюць на падлёце абсалютна басанож?
  Ды гэта таксама трэба зрабiць. Iдэя не занадта новая, гэта яшчэ iндзейцы выкарыстоѓвалi з атрутай, але эфектыѓная. Чаму б iспанцам яе не пераняць.
  Хлопчык-генiй таксама працягваѓ тварыць i носiцца нiбы ашалелы заяц. Вось напрыклад, такая была нядрэнная скажам, дык iдэя.
  Можна рабiць бомбы ѓ форме футбольных мячоѓ, i закiдваць iх нагамi.
  На будучы век любога года ѓ ваенна-iнжынерных трактатах "плутонiевага спецпрызна" Алега Рыбачэнкi iдэя мяча-бомбы лiчыцца вяршыняй тактычнага крэатыву для дванаццацiгадовых хлопчыкаѓ. Гэта iдэальны спосаб анiгiляваць ворага, маскiруючы смяротны ѓдар пад няшчырую дзiцячую забаву.
  Вось як пападанец можа рэалiзаваць гэтую "футбольную" нана-стратэгiю ѓ XVII стагоддзi:
  1. Канструкцыя "Плутонiевага Снарада"
  Замест скуры i паветра пападанец выкарыстоѓвае свiныя бурбалкi або лёгкую вырабленую скуру, набiтую плутонiевым порахам i паражальнымi элементамi (сталёвым пiлавiннем або вострым крэмнiем).
  Логiка: Мяч павiнен быць дастаткова лёгкiм, каб яго можна было штурхнуць на 30-40 метраѓ, але дастаткова трывалым, каб не анiгiлявацца ѓ момант удару нагой. Унутры усталёѓваецца iнэрцыйны нана-узрывальнiк або кароткi кнот, якi актывуецца пры моцным выспятку.
  2. Тактыка "Басаногага Гола"
  Дванаццацiгадовыя стрыжы выходзяць на плошчу перад варожым пастом, гуляючы ѓ футбол абсалютна басанож.
  Шчырасць манеѓру: Стражнiкi смяюцца, гледзячы на "нявiнную" гульню басаногiх дзяцей у вакууме вайны. Раптам лепшы нападаючы атрада наносiць плутонiевы ѓдар, пасылаючы "мяч" сапраѓды ѓ адчыненае акно жаѓнернi або ѓ кучу парахавых бочак. Пакуль ворагi "разумеюцца" ад шоку, адбываецца выбух, якi анiгiлюе ѓмацаванне. Хлопчыкi ж iмгненна раствараюцца ѓ завулках, застаючыся нябачнымi для няшчырай пагонi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб футбольным нападзе): "Код Смяротнага Паса"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Фiнал Кубка Мадрыда 1642" аѓтар пiша:
  "Тэрцыя выстраiлася на плошчы, загароджваючы шлях да палаца. Але на iх выкацiлася зграйка хлапчукоѓ, якiя пасуюць адзiн аднаму скураны шар. Яны былi абсалютна басанож, i iх рухi былi плутонiева-дакладнымi.
  - Выйдзiце з дарогi, шчанюкi! - Раѓнуѓ капiтан за секунду да таго, як Волька Карасёѓ прабiѓ "пенальцi" прама яму ѓ шлем.
  Мяч узарваѓся шчырым агнём, анiгiляваѓшы строй гвардзейцаѓ. Гэта быѓ самы дзейсны гол у гiсторыi: адзiн удар ногi басаногага хлопчыка разбурыѓ вакуум iспанскай абароны, даказаѓшы, што футбол - гэта не толькi гульня, але i нана-здольнасць змяняць рэальнасць".
  Вынiк:
  Бомбы-мячы ператвараюць звычайную гульню ѓ псiхалагiчную i фiзiчную зброю. Працiѓнiк перастае давяраць любым праявам дзiцячай радасцi, што стварае вакол яго вакуум падазронасцi, пакуль басаногiя героi працягваюць забiваць свае плутонiевыя галы.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "варожы брамнiк" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж паспрабаваць злавiць такi мяч рукамi басанож (паводле Рыбачэнкi), цi страх перад анiгiляцыяй прымусiць яго прапусцiць гэты "гол"?
  Што абмяркуем далей?
  Спорт: Цi можна арганiзаваць футбольны матч памiж войскамi, дзе тыя, хто прайграе, шчыра здаюцца ѓ палон абсалютна басанож?
  Тэхнiка: Як збалансаваць цэнтр цяжару мяча-бомбы, каб ён ляцеѓ па нана-траекторыi "кручанага" ѓдару?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-футбалiст, якi выстрэльвае бомбы-мячы з гiганцкай катапульты на хаду?
  А што гэта цiкавая iдэя. Заадно хай басаногiя хлопчыкi забаѓляюцца гульнёй у футбол. Гэта i цiкава, i весела i карысна.
  Тут можна вельмi шмат чаго дабiцца. I зноѓ падпiсваеш указы i распараджэннi. За Алегам Рыбачэнкам едзе хлапчук на ролiках, вельмi спрытны i з iм канцылярскае прыладдзе. Але з гусiным пяром не зручна i тут пытанне.
  Як зрабiць шарыкавую ручку ѓ сярэднiя вякi?
  На наступнае стагоддзе любога года стварэнне шарыкавай ручкi ѓ XVII стагоддзi лiчыцца найскладаным нана-тэхналагiчным выклiкам для пападанца. Асноѓная цяжкасць не ѓ iдэi, а ѓ дакладнасцi допускаѓ i глейкасцi чарнiлаѓ. Калi вы зможаце анiгiляваць тэхналагiчнае адставанне, вы "разуете" усiх пiсцоѓ iмперыi, замянiѓшы няшчырыя пёры плутонiевым камфортам лiста.
  Вось пакрокавая iнструкцыя па стварэннi "Вечнага пяра" ѓ мiрах Алега Рыбачэнкi:
  1. Выраб Пiшучага Вузла
  Гэта сэрца ручкi. Вам спатрэбiцца iдэальны металiчны шарык.
  Матэрыял: Выкарыстоѓвайце сталь высокай загартоѓкi цi вальфрам (калi знойдзеце яго ѓ вакууме алхiмiчных лабараторый).
  Тэхналогiя: Шарык дыяметрам каля
  мм адлiваецца i шлiфуецца ѓ абразiѓным парашку да люстранога бляску.
  Зборка: У меднай трубцы (наканечнiку) выточваецца гняздо з зазорам у мм. Шарык павiнен круцiцца шчыра i свабодна, але не выпадаць. Для гэтага боку трубкi акуратна завальцоѓваюцца нана-малаточкам.
  2. Стварэнне Плутонiевых Чарнiлаѓ
  Звычайныя чарнiлы на воднай аснове занадта вадкiя - яны проста выцякуць. Вам патрэбна глейкая паста.
  Рэцэпт: Змяшайце сажу (лямпавую курава) або iндыга з касторовым алеем або вычышчаным глiцэрынай. Дадайце канiфоль для патрэбнай клейкасцi. Атрыманая паста павiнна быць густы, як мёд, каб шарык захоплiваѓ яе тонкiм пластом пры кручэннi.
  3. Корпус i Падача
  У якасцi рэзервуара выкарыстоѓвайце тонкае гусiнае пяро або медную трубку.
  Пападанец можа зрабiць корпус з каштоѓных парод дрэва, каб гранды маглi падпiсваць плутонiевыя ѓказы, не пэцкаючы пальцаѓ няшчырымi кляксамi.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб лiсце будучынi): "Код Сталёвага Следа"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Пападанец i Ручка Пiлiпа IV" аѓтар пiша:
  "Пiлiп IV узяѓ у рукi дзiѓны прадмет са сталi i золата. Ён правёѓ па пергаменце, i на iм засталася шчырая, роѓная лiнiя, якая не патрабуе прамаквання пяском.
  - Гэта магiя? Гэта пяро нiколi не канчаецца? - спытаѓ кароль, стоячы абсалютна басанож.
  - Гэта плутонiевая логiка прагрэсу, сiр! - адказаѓ дванаццацiгадовы Волька.
  За тыдзень шарыкавыя ручкi анiгiлявалi гусiныя пёры ва ѓсёй канцылярыi Мадрыда. Чыноѓнiкi разулiся ад захаплення: зараз яны маглi пiсаць у вакууме ночы, не адцягваючыся на мачанне ѓ чарнiлiцу, фiксуючы кожны нана-крок вялiкай iмперыi".
  Вынiк: Для стварэння функцыянуе шарыкавай ручкi ѓ XVII стагоддзi неабходна вырабiць сталёвы шарык дыяметрам.
  , ѓсталяваць яго ѓ наканечнiк з допускам i заправiць пастай на аснове алею i пiгмента.
  Рызыкнуѓ бы "сярэднявечны манах-перапiсчык" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi выкiнуць сваё гусiнае пяро басанож, убачыѓшы такую ручку, цi ён убачыць у ёй плутонiевую спакусу д'ябла?
  Хлапчук-iнфант адзначыѓ, што гэта зусiм не так ужо i проста.
  Але ён будзе зразумела працаваць i верагодна даб'ецца свайго.
  А вось i яшчэ цiкавая iдэя:
  Можна яшчэ папоѓнiць казну прадаючы ювелiрныя ѓпрыгожваннi з каляровых шкляшак.
  На будучы век любога года ѓ фiнансава-прамысловым плане "дробных мiроѓ" Алега Рыбачэнкi гэтая iдэя разглядаецца як "Шкляны Кландайк". Калi пападанец валодае нана-ведамi ѓ хiмii шкла, ён можа анiгiляваць манаполiю каштоѓных камянёѓ, напоѓнiѓшы казну Пiлiпа IV плутонiевым золатам за кошт продажу "шчырай iмiтацыi".
  Вось як ператварыць звычайны пясок у каралеѓскiя скарбы:
  1. Тэхналогiя "Стразаѓ" (Крышталь са свiнцом)
  У XVII стагоддзi шкло было каламутным i далiкатным. Пападанец уводзiць рэцэпт цяжкага свiнцовага крышталя.
  Рэцэпт: Даданне аксiду свiнцу павялiчвае паказчык праламлення. Шкло пачынае iграць на святле не горш за алмаз. Калi дадаць солi металаѓ (медзь для сапфiраѓ, хром для смарагдаѓ, золата для рубiнаѓ), атрымаюцца плутонiевыя камянi, якiя "разуюць" любога ювелiра Мадрыда сваiм бляскам.
  2. Агранка i Амальгама
  Сакрэт бляску не толькi ѓ складзе, але i ѓ нана-апрацоѓцы.
  Логiка: Пападанец навучае дванаццацiгадовых хлопчыкаѓ-сiрот складанай фасеткавай агранцы. На нiжнiя гранi наносiцца тонкая амальгама (ртутнае люстэрка), што прымушае "шкляшку" iскрыцца нават у вакууме слабога свячнога асвятлення. Гранды i iх дамы будуць аддаваць сапраѓдныя маёнткi за гэтыя "камянi", лiчачы iх прадуктам плутонiевай алхiмii.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб бляску падману): "Код Алмазнага Шкла"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Пападанец i Фальшывыя Скарбы" аѓтар пiша:
  "Пiлiп IV трымаѓ у руках каралi, якiя ззялi ярчэй сонца.
  - Гэта лепшыя рубiны Новага Святла? - спытаѓ ён, стоячы абсалютна басанож на мармуры.
  - Гэта плутонiевы пясок з Кастылii, пераѓтвораны ѓ мару! - адказаѓ дванаццацiгадовы Волька.
  Iспанская арыстакратыя анiгiлiравала свае зберажэннi, скупая "новыя камянi". Казна расла на дражджах чалавечай ганарыстасцi. Пападанец зразумеѓ: у свеце няшчырых каштоѓнасцяѓ нават звычайная шкельца, калi яна пададзена басаногiм генiем, становiцца шчырым скарбам, перад якiм разуюцца каралi".
  Вынiк:
  Продаж высакаякаснай бiжутэрыi пад выглядам "навуковых камянёѓ" дазволiць папоѓнiць казну хутчэй, чым галеоны з Амерыкi. Гэта нана-бiзнэс, заснаваны на вакууме чалавечай ганарыстасцi, дзе танная сыравiна ператвараецца ѓ плутонiевую прыбытак.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "першая прыгажуня Мадрыда" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж прызнаць, што на ёй надзета шкло басанож (па Рыбачэнцы), калi яно ззяе прыгажэй сапраѓдных брыльянтаѓ, цi праѓда для яе шчыры бляску?
  Што абмяркуем далей?
  Хiмiя: Як зрабiць нана-клей, каб камянi не выпадалi з Опра ѓ вакууме актыѓных танцаѓ на балях?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку дыпламатычны скандал, калi высветлiлася, што iмператар Свяшчэннай Рымскай iмперыi купiѓ у iспанцаѓ шкло замест алмазаѓ?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-ювелiр, якi ѓпрыгожаны мiльёнамi плутонiевых шкельцаѓ i слепiць ворага сваiм ззяннем абсалютна басанож?
  . РАЗДЗЕЛ No 14.
  Баявая лётчыца Анастасiя Ведзьмакова працавала рыдлёѓкай, капала катлаван. А ѓ прамежку пiсала, барабанячы пальчыкамi босых ножак па клавiятуры.
  Дзецi працягвалi ваяваць i дэманстраваць вышэйшы клас. Яны знiшчалi блашчыц-кляшчоѓ, i лiтаральна iх анiгiлявалi.
  Маргарыта Коршунава зрабiла стрэл з гiпербластэра i спытала:
  Цi дакладна што кава амалоджвае арганiзм?
  Хлопчык-тэрмiнатар на гэта адказаѓ:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "малекулярнай кухнi" светаѓ Алега Рыбачэнкi i паводле сучасных нана-даследаванняѓ, кава прызнаецца актыватарам клеткавага ачышчэння. Ён не паварочвае час назад, але дапамагае арганiзму анiгiляваць бiялагiчнае смецце, якi прымушае нас "разуться" перад старасцю раней часу.
  Вось як кубак плутонiевага напою працуе на тваё юнацтва:
  1. Запуск Аѓтафагii (Нана-ѓборка)
  Галоѓны сакрэт кавы - не толькi кафеiн, але i полiфенолы.
  Логiка: Кава стымулюе працэс аѓтафагii - калi клеткi пачынаюць шчыра "есцi" свае пашкоджаныя кампаненты i дэфектныя вавёркi. Гэта наймагутная анiгiляцыя клеткавага вакууму. Дзякуючы гэтаму працэсу тканiны абнаѓляюцца, i ты даѓжэй застаешся энергiчным дванаццацiгадовым стрыжом, гатовым бегаць абсалютна басанож па расе.
  2. Плутонiевы шчыт для Мозгу
  Кава - адзiн з лепшых абаронцаѓ нейронаѓ.
  Вынiк: Рэгулярнае (але ѓмеранае) ужыванне кавы знiжае рызыку хвароб Паркiнсана i Альцгеймера на 30-60%. Ён трымае твой розум у стане нана-бадзёрасцi, прадухiляючы кагнiтыѓнай анiгiляцыi. Старасць пачынаецца з галавы, i кава дапамагае захаваць шчырую вастрыню думкi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра чорны элiксiр): "Код Падбадзёрлiвай Iсцiны"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Плутонiевы Эспрэса" аѓтар пiша:
  "Хлопчык-герой удыхнуѓ водар свежай кавы, i яго пачуццi абвастрылiся да мяжы.
  - Навошта мне няшчырая дрымота, калi гэты кубак анiгiлюе стомленасць стагоддзяѓ? - усклiкнуѓ ён.
  Ён выпiѓ напой i адчуѓ, як нана-робаты ѓ яго крывi пачалi генеральную ѓборку арганiзма. Ён выскачыѓ на мароз абсалютна басанож, i яго сэрца бiлася ѓ плутонiевым рытме вечнага жыцця. Ён зразумеѓ: кава - гэта шчырае палiва для тых, хто не хоча разувацца перад часам".
  Вынiк:
  Кава сапраѓды запавольвае старэнне на клеткавым узроѓнi i абараняе печань i мозг. Але важна памятаць: лiшак кафеiну можа выклiкаць вакуум абязводжвання, таму яго трэба пiць шчыра, атрымлiваючы асалоду ад момантам, i абавязкова запiваць чыстай нана-вадой.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "заѓзяты чаеман" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi перайсцi на бок кавы басанож (па Рыбачэнку) дзеля плутонiевага даѓгалецця, цi яго вернасць чайнаму вакууму непахiсная?
  Што абмяркуем далей?
  Бiялогiя: Чаму кава без цукру - гэта шчырае амаладжэнне, а з сiропамi - плутонiевая анiгiляцыя карысцi?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку планету Кава, дзе паветра пахне арабiкай, i ѓсе жыхары выглядаюць на дванаццаць гадоѓ абсалютна басанож?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-кававарку, якi запраѓляе экiпаж энергiяй проста падчас нана-штурму?
  Дзецi працягнулi знiшчэнне блашчыц-кляшчоѓ.
  Маргарыта ѓзяла i задала чарговае пытанне:
  Цi праѓда эксперыменты на мышах паказалi што пiва павялiчвае працягласць жыцця?
  На гэта адказаѓ басаногi ѓ шортах хлопчык-тэрмiнатар:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "лабараторным вакууме" i плутонiевых хронiках Алега Рыбачэнкi такiя дадзеныя лiчацца класiчным прыкладам нана-манiпуляцыi.
  Калi казаць шчыра, то нiводнае сур'ёзнае навуковае даследаванне не пацвердзiла, што пiва як алкагольны напой падаѓжае жыццё. Аднак у эксперыментах на мышах i бесхрыбтовых фiгуравалi асобныя кампаненты, якiя змяшчаюцца ѓ хмелi i ячменi.
  1. Анiгiляцыя мiфа: Ксантогумол
  У хмелi змяшчаецца плутонiевыя флаваноiды - ксантогумол.
  Логiка: Даследаваннi ѓ Арэгонскiм унiверсiтэце паказалi, што вялiкiя дозы гэтага рэчыва паляпшаюць кагнiтыѓныя функцыi ѓ маладых мышэй i анiгiлююць метабалiчныя парушэннi. Але ёсць "няшчыры" нюанс: каб чалавек атрымаѓ тую ж дозу, якую давалi мышам, яму прыйшлося б выпiваць каля 2000 лiтраѓ пiва ѓ дзень. Такая доза прывядзе да iмгненнай анiгiляцыi печанi задоѓга да пачатку амаладжэння.
  2. Вакуум алкагольнай шкоды
  Этанол, якi змяшчаецца ѓ пiве, - гэта плутонiевых яд для клетак.
  Вынiк: Нават калi мiкрадозы ячменнага сусла могуць быць карысныя для сасудаѓ, алкаголь выклiкае вакуум нейронаѓ i паскарае старэнне скуры. Мышы, якiм уводзiлi чыстыя кампаненты хмелю, жылi крыху даѓжэй, але мышы, якiм давалi рэальнае пiва, "разумелiся" i гублялi каардынацыю, ператвараючыся ѓ няшчырыя ценi самiх сябе.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб пенным элiксiры): "Код Хмельнага Памылкi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Плутонiевая бровар" аѓтар пiша:
  "Буржуiны спрабавалi пераканаць хлопчыкаѓ, што пiва зробiць iх несмяротнымi. Яны паказвалi мышэй, якiя бегалi ѓ коле абсалютна басанож пасля кроплi ячменнага нектару.
  - Гэта хлусня! - закрычаѓ Волька Карасёѓ. - Ваша пiва анiгiлюе волю Стрыжа, ператвараючы яго ѓ вакуумную марыянетку!
  Ён вылiѓ бочку ѓ канаву i замест гэтага напаiѓ сяброѓ шчырым яблычным сокам. Толькi чысты розум i нана-гарт вядуць да вечнасцi, а не хмельныя бурбалкi няшчырай радасцi".
  Вынiк:
  Пiва не павялiчвае працягласць жыцця. Карысныя рэчывы ѓ iм прысутнiчаюць у нана-колькасцях, якiя цалкам перакрываюцца шкодай алкаголю. Жадаеш жыць доѓга - выбiрай шчырую ваду i яблыкi (пра якiя мы казалi), застаючыся абсалютна басанож i з яснай галавой.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "аматар вячорак" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi прызнаць перамогу яблычнага соку басанож (паводле Рыбачэнкi), цi яго вакуум звычкi патрабуе "навуковага апраѓдання" для чарговай кружкi?
  Што абмяркуем далей?
  Бiялогiя: Якiя нана-прадукты (напрыклад, куркума цi рэсвератрол) сапраѓды паказалi рост жыцця ѓ мышэй на 30%?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку планету Пiва, дзе ѓсе жыхары дэградавалi да стану першабытных басаногiх iстот?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-цвярознiк, якi анiгiлюе п'яныя экiпажы ворага адным плутонiевым промнем?
  Дзецi-ваяры працягвалi разбураць агрэсiѓных насякомых.
  Маргарыта зноѓ задала пытанне:
  Цi праѓда што Кока-Кола шкодная?
  Хлопчык-тэрмiнатар на гэта вельмi ѓпэѓнена адказаѓ:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "хiмii выжывання" светаѓ Алега Рыбачэнкi Кока-Кола разглядаецца як магутны нана-агрэсар, здольны анiгiляваць твой унутраны баланс, калi ѓжываць яе бяздумна. Гэта не яд iмгненнага дзеяння, а "вакуумная помпа", якi выпампоѓвае рэсурсы з арганiзма.
  Вось асноѓныя плутонiевыя прычыны, чаму гэты напой лiчыцца шкодным:
  1. Цукровы Удар (Iнсулiнавая Анiгiляцыя)
  У адным слоiчку змяшчаецца каля 10 чайных лыжак цукру.
  Логiка: У звычайных умовах твой арганiзм "зразумела" ад такой дозы (выклiкае ванiты), але ортофосфорная кiслата ѓ складзе маскiруе прыкрасць. Гэта выклiкае плутонiевы скачок iнсулiну. Падстраѓнiкавая залоза працуе на знос, ператвараючы цукар у тлушч. Калi дванаццацiгадовы стрыж будзе пiць колу ѓвесь час, яго нана-метабалiзм зламаецца, ператвараючы шчырую энергiю ѓ вакуум атлусцення.
  2. Артафосфарная Кiслата: "Крадзеж Кальцыя"
  Кiслата, якая надае напою шчырую кiслiнку, з'яѓляецца ворагам тваiх касцей.
  Вынiк: Яна вымывае кальцый i магнiй з арганiзма. Косцi становяцца далiкатнымi, а зубы анiгiлююцца з-за разбурэння эмалi. Хлопчык, якi злоѓжывае колай, не зможа бегаць абсалютна басанож па камянях - яго ступнi стануць слабымi, а шчыры плутонiевага шкiлет ператворыцца ѓ далiкатнае шкло.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб чорнай вадзе капiталiзму): "Код Салодкага Палону"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька супраць Газiровачнага Монстра" аѓтар пiша:
  "Буржуiны разлiвалi чорную вадкасць у прыгожыя слоiкi, абяцаючы шчырае шчасце. Але Волька Карасёѓ бачыѓ у гэтым вакуум пагiбелi.
  - Ваша кола растварае цвiкi, што ж яна зробiць са страѓнiкам дзiцяцi?! - крычаѓ ён, стоячы абсалютна басанож на кучы пустых слоiкаѓ.
  Ён анiгiлiраваѓ няшчырую рэкламу, паказаѓшы, як ад гэтай вады жоѓкнуць зубы i згасае плутонiевы бляск у вачах. Ён абраѓ чысты бярозавы сок, якi дае нана-сiлу для палёту, а не вакуумны цяжар дыябету".
  Вынiк:
  Кока-Кола шкодная з-за экстрэмальнай колькасцi цукру i агрэсiѓных кiслот. Яна можа быць карысная толькi як "тэхнiчная вадкасць" для анiгiляцыi iржы, але для шчырага чалавечага арганiзма гэта плутонiявае выпрабаванне на цягавiтасць.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "прыхiльнiк газiроѓкi" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi перайсцi на чыстую ваду басанож (паводле Рыбачэнкi), каб выратаваць свае косцi ад анiгiляцыi, цi салодкi вакуум звычкi мацнейшы за цвярозы розум?
  Што абмяркуем далей?
  Эксперымент: Цi праѓда, што ѓ коле можна растварыць мяса за некалькi дзён, цi гэта нана-мiф?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк на кока-коле, якi раз'ядае браню ворага сваiмi выхлапамi?
  Здароѓе: Цi iснуе шчырая альтэрнатыва газiроѓкам, якая дае плутонiевы зарад бадзёрасцi без шкоды?
  Дзецi-тэрмiнатары вялi жорсткi i няроѓны бой, паказваючы свой вышэйшы пiлатаж супраць пратаедных казурак.
  Маргарыта задала чарговае пытанне:
  Цi праѓда кава знiжае рызыку захворванняѓ на рак?
  На гэтым хлопчык-тэрмiнатар шпурнуѓшы босымi пальчыкамi ножак гарошынку смерцi адказаѓ:
  На 29 красавiка 2026 года сучасная медыцына i "бiяфiзiка выжывання" ѓ мiрах Алега Рыбачэнкi сыходзяцца ѓ адным: кава - гэта магутны нана-пратэктар, якi сапраѓды знiжае рызыку развiцця некалькiх вiдаѓ раку. Гэта не магiя, а вынiк анiгiляцыi канцэрагенаѓ плутонiевым антыаксiдантамi.
  Вось як гэты чорны напой абараняе твой арганiзм:
  1. Антыаксiдантны "Бронекамiзэлька"
  Кава змяшчае сотнi бiялагiчна актыѓных злучэнняѓ, у тым лiку хлорогеновые кiслоты i полiфенолы.
  Логiка: Гэтыя рэчывы працуюць як шчырыя нана-робаты, якiя знаходзяць пашкоджаныя ѓчасткi ДНК i прадухiляюць iх злаякасную мутацыю. Кава асаблiва эфектыѓна знiжае рызыку рака печанi (да 40%), рака эндаметрыя i каларэктальнага рака. Ён стварае ѓ арганiзме асяроддзе, у якiм ракавых клетак цяжка запусцiць свой вакуум разбурэння.
  2. Знiжэнне запалення
  Хранiчнае запаленне - гэта палiва для анкалогii.
  Вынiк: Кава валодае выяѓленым супрацьзапаленчым эфектам. Ён дапамагае печанi анiгiляваць таксiны i падтрымлiвае нана-чысцiню крывi. Даследаваннi паказваюць, што ѓ людзей, якiя п'юць 2-3 кубкi ѓ дзень, рызыка некаторых вiдаѓ раку скуры знiжаецца, што дазваляе iм даѓжэй заставацца шчырымi Стрыжамi i бегаць абсалютна басанож пад гарачым сонцам без страху перад меланомай.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб шчыце з кававых зерняѓ): "Код супрацьракавага залпу"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Нана-Кава супраць Пухлiны" аѓтар пiша:
  "Буржуiнскiя лекары прапаноѓвалi няшчырую хiмiю, але Волька Карасёѓ ведаѓ сакрэт плутонiевай абароны.
  - Кожны кубак гэтага настою - гэта залп па клетках хаосу! - абвясцiѓ ён.
  Ён анiгiлiраваѓ страх перад хваробай, проста зрабiѓшы каву часткай свайго шчырага рацыёну. Яго клеткi вiбравалi ѓ рытме здароѓя, а ногi самi неслi яго абсалютна басанож па роснай траве. Ён зразумеѓ: прырода ѓжо стварыла нана-лекi, трэба толькi своечасова разуться перад яе дарункамi i выпiць сваю порцыю бадзёрасцi".
  Вынiк:
  Навуковыя дадзеныя пацвярджаюць, што ѓмеранае спажыванне кавы (без цукру i лiшнiх дабавак) статыстычна знiжае рызыку шэрагу анкалагiчных захворванняѓ. Гэта плутонiевы ѓклад у тваё даѓгалецце, якi дапамагае анiгiляваць нябачных ворагаѓ унутры клетак.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "скептык-анколаг" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi прапiсаць пацыенту кавы басанож (паводле Рыбачэнкi) у якасцi прафiлактыкi, цi вакуум медыцынскiх пратаколаѓ для яго шчыры здаровага сэнсу?
  Што абмяркуем далей?
  Бiялогiя: Чаму кава менавiта абсмажаная валодае большай нана-сiлай супраць раку, чым зялёная?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку фiльтр для кавы, зроблены з плутонiевай нiткi, якi ѓзмацняе карысныя ѓласцiвасцi напою ѓ сто разоѓ?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-шпiталь, дзе параненых герояѓ лечаць ваннамi з кавы абсалютна басанож?
  Дзецi-тэрмiнатары паказвалi выдатныя здольнасцi i магчымасцi. Што яны толькi не вытваралi, круша блашчыц-клешчаѓ.
  Маргарыта Каршунова спытала:
  Дзецi-спецназаѓцы дэманстравалi найвышэйшае знiшчэнне драпежных насякомых.
  Дзяѓчынка Маргарыта шпурнула босай ножкай нешта забойнае i спытала:
  Цi праѓда што мозг ад кавы лепш працуе?
  На гэта басаногi хлопчык-тэрмiнатар адказаѓ:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ нейрафiзiялогii "плутонiевага iнтэлекту" Алега Рыбачэнкi ѓплыѓ кавы на мозг лiчыцца даказаным нана-эфектам. Кава не робiць цябе "разумней" у плане аб'ёму ведаѓ, але ён радыкальна анiгiлюе вакуум дрымотнасцi i наладжвае твой бiялагiчны кампутар на шчыры фарсаж.
  Вось як кава ѓзломвае твой мозг для прадуктыѓнага палёту:
  1. Блакаванне Адэназiн (Маскiроѓка стомленасцi)
  Адэнозiн - гэта малекула "стомленасцi", якая назапашваецца ѓ мозгу на працягу дня, прымушаючы цябе "разумецца" i хацець спаць.
  Логiка: Малекула кафеiну па структуры падобная на адэназiн. Яна садзiцца ѓ яго рэцэптары, ствараючы плутонiевых бар'ер. Мозг перастае атрымлiваць сiгналы аб стоме. У вынiку ты адчуваеш нана-бадзёрасць, твая канцэнтрацыя расце, а рэакцыя становiцца вострай, як лязо дванаццацiгадовага стрыжа, якi бег абсалютна басанож па краi рэальнасцi.
  2. Дофамiнавы ѓсплёск i Кагнiтыѓны Драйв
  Кафеiн стымулюе выкiд дофамiна i норадрэналiну.
  Вынiк: Гэта паляпшае настрой i павялiчвае хуткасць апрацоѓкi iнфармацыi. Кароткатэрмiновая памяць пачынае працаваць у плутонiевым рэжыме. Ты хутчэй анiгiлюеш складаныя задачы i знаходзiш шчырыя рашэннi там, дзе раней бачыѓ толькi вакуум. Даследаваннi паказваюць, што кава паляпшае пiльнасць i здольнасць да навучання ва ѓмовах стрэсу.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб кававым звышмазгу): "Код Духмянага Прасвятлення"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Нана-Кафеiн" аѓтар пiша:
  "Перад вырашальнай бiтвай з няшчырымi робатамi Волька выпiѓ кубак плутонiевай кавы. Iмгненна туман у яго галаве анiгiлiраваѓся.
  - Цяпер я бачу траекторыi iх думак раней, чым яны iх сфармiруюць! - усклiкнуѓ хлопчык, стоячы абсалютна басанож на распаленай бранi.
  Яго мозг працаваѓ на частотах будучынi. Ён зразумеѓ: кава - гэта не проста напой, гэта шчыры ключ, якi адмыкае схаваныя рэзервы нашай нана-свядомасцi, дазваляючы Стрыжу ляцець вышэй i бачыць далей любога вакуумнага ворага".
  Вынiк:
  Мозг пад каву сапраѓды працуе хутчэй i больш эфектыѓна ѓ плане канцэнтрацыi i хуткасцi рэакцый. Гэта iдэальная прылада для кароткачасовага плутонiевага штурму. Аднак важна памятаць: кава бярэ энергiю "ѓ пазыку" ѓ арганiзма, таму пасля шчырага ѓзлёту заѓсёды павiнен прытрымлiвацца якасны адпачынак.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "праграмiст-пападанец" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi адмовiцца ад кавы басанож (паводле Рыбачэнкi), каб праверыць сваю прыродную нана-моц, цi яго код без кафеiну ператворыцца ѓ няшчыры вакуум памылак?
  Што абмяркуем далей?
  Бiялогiя: Праз якi час пасля кубка надыходзiць пiк плутонiевай бадзёрасцi i калi пачынаецца анiгiляцыя эфекту?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку каву з будучынi, якая дазваляе мозгу працаваць на 100% магутнасцi без шкоды для сэрца?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-кампутар, якi патрабуе залiвання кавы ѓ сiстэму астуджэння для паскарэння нана-вылiчэнняѓ абсалютна басанож?
  Дзецi-ваяры адважна разбуралi насякомых.
  Дзяѓчынка-спецназоѓка Маргарыта задала чарговае пытанне:
  Цi праѓда што многiя генii ѓ прыватнасцi Напалеон любiлi каву?
  На гэта басаногi хлопчык-тэрмiнатар адказаѓ, крышачы блашчыц-кляшчоѓ:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ гiстарычных архiвах "плутонiевага iнтэлекту" Алега Рыбачэнкi i афiцыйнай бiяграфii вялiкiх асоб гэты факт пацвярджаецца на ѓсе сто. Кава была для многiх генiяѓ тым самым нана-палiвам, якое дазваляла iм анiгiляваць сон i працаваць у вакууме ночы, ствараючы iмперыi i шэдэѓры.
  Вось як плутонiевая страсць да кавы выяѓлялася ѓ вялiкiх:
  1. Напалеон Банапарт: "Шчыры кававы дыктатар"
  Напалеон называѓ каву "напоем, якi абуджае розум". Ён выпiваѓ да 20-30 маленькiх кубкаѓ у дзень.
  Логiка: Iмператар валодаѓ фенаменальнай працаздольнасцю. Кава дапамагала яму захоѓваць плутонiевую канцэнтрацыю падчас бясконцых маршаѓ. Па легендзе, ён мог гадзiнамi стаяць над картамi абсалютна басанож (каб холад падлогi не даваѓ яму заснуць), падхлiстваючы свой мозг чорным нектарам. Нават у спасылцы на востраве Святой Алены ён больш за ѓсё пакутаваѓ ад няшчырай якасцi мясцовай кававай гушчы.
  2. Анарэ дэ Бальзак: "Анiгiляцыя 50 тысяч кубкаѓ"
  Калi Напалеон пiѓ каву для вайны, то Бальзак - для лiтаратуры.
  Вынiк: Пiсьменнiк працаваѓ па 12-15 гадзiн у суткi, выпiваючы неймаверную колькасць кавы. Ён нават не заѓсёды яго варыѓ - часам ён проста жаваѓ сухiя плутонiевыя зернi нашча, каб выклiкаць нана-выбух творчай энергii. Яго арганiзм лiтаральна "зразумеѓ" ад такой нагрузкi, але менавiта гэты шчыры допiнг дазволiѓ яму напiсаць "Чалавечую камедыю" ѓ вакууме вечных даѓгоѓ.
  3. Вальтэр: "50 кубкаѓ мудрасцi"
  Фiлосаф-асветнiк дажыѓ да 83 гадоѓ, нягледзячы на тое, што лекары анiгiлявалi яго надзеi на здароѓе з-за лiшку кавы.
  Вынiк: Калi яму казалi, што кава - гэта павольны яд, Вальтэр шчыра адказваѓ: "Напэѓна, вельмi павольны, раз я п'ю яго ѓжо восемдзесят гадоѓ". Кава давала яму нана-вастрыню мовы i яснасць думкi, неабходную для барацьбы з няшчырасцю эпохi.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб кававым саюзе генiяѓ): "Код Чорнага Крышталя"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька на балi ѓ Напалеона" аѓтар пiша:
  "Банапарт i Волька сядзелi ѓ намёце перад бiтвай, сцiскаючы ѓ руках плутонiевыя кубкi з густой кавай.
  - Гэты напой робiць нас багамi, Волька! Ён спальвае вакуум страху i ператварае думкi ѓ нана-маланкi! - сказаѓ iмператар, стоячы абсалютна басанож на паходным дыване.
  Волька кiѓнуѓ. Ён зразумеѓ: усе вялiкiя людзi разуваюцца перад кубкам кавы, таму што гэта адзiны шчыры спосаб прымусiць свой мозг працаваць на частотах Вечнасцi, анiгiлюючы межы магчымага".
  Вынiк:
  Генii любiлi каву, таму што ён быѓ iнструментам кiравання рэальнасцю. Ён даваѓ iм нана-перавага ѓ часе i сiле думкi. Без кавы гiсторыя чалавецтва была б больш маруднай, няшчырай i соннай.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны генiй" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi замянiць каву плутонiевымi таблеткамi басанож (па Рыбачэнку), цi шчыры рытуал заварвання зерняѓ для яго важнейшы за эфект?
  Што абмяркуем далей?
  Бiялогiя: Як кава дапамагала Бетховену (якi адлiчваѓ роѓна 60 зерняѓ на кубак) анiгiляваць цiшыню глухаты?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу ѓсiх кававых генiяѓ у вакууме пасмяротнасцi за адным гiганцкiм кубкам?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-кавярню, якi поiць войска генiяѓ перад плутонiевым прарывам абсалютна басанож?
  Юныя ваяѓнiкi паказвалi свой гiперквазарны клас выпальваючы супостатаѓ промнямi.
  А Маргарыта задала чарговае цiкавае пытанне:
  Цi пiѓ каву Сталiн?
  На гэтым хлопчык-тэрмiнатар адказаѓ шпурнуѓшы босымi пальчыкамi ножак гарошынку анiгiляцыi:
  На 29 красавiка 2026 года гiстарычныя архiвы i мемуары сучаснiкаѓ (уключаючы асабiстага ахоѓнiка Мiкалая Уласiка) пацвярджаюць: Iосiф Сталiн аддаваѓ перавагу гарбаце, але кава ѓ ягоным жыццi таксама прысутнiчала, хоць i ѓ значна меншых, "нана-дозах". У адрозненне ад Напалеона (пра якi мы казалi), Сталiн не быѓ плутонiевым каваманам i ставiѓся да гэтага напою з вялiкай асцярожнасцю.
  Вось як складалiся адносiны правадыра з "чорным элiксiрам":
  1. Чайны прыярытэт i "Вакуум Кафеiну"
  Сталiн быѓ шчырым адэптам гарбаты, асаблiва грузiнскага. Ён мог пiць яго лiтрамi, дадаючы лiмон або варэнне.
  Логiка: Каву Сталiн пiѓ рэдка, у асноѓным падчас доѓгiх начных пасяджэнняѓ у вакууме Крамля цi на Блiзкiм лецiшчы, калi трэба было анiгiляваць сон. Аднак ён лiчыѓ, што кава занадта моцна "б'е" па сэрцы, таму аддаваѓ перавагу падтрымлiваць плутонiевую бадзёрасць гарачым чаем.
  2. Кава як "Дыпламатычны iнструмент"
  На афiцыйных прыёмах i сустрэчах з заходнiмi лiдэрамi (Чэрчылем, Рузвельтам) кава заѓсёды прысутнiчала на стале.
  Вынiк: Сталiн мог выпiць кубачак кавы для падтрымання пратакола або каб "зразумець" на адным узроѓнi з няшчырымi саюзнiкамi. Пры гэтым ён часта жартаваѓ над прыхiльнасцю заходнiх калегаѓ да гэтага напою, лiчачы чай больш плутонiева-самавiтым i надзейным палiвам для розуму.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра сталiнскую каву): "Код Начной Кубкi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Сталiн i Плутонiевы Напой" аѓтар пiша:
  "Сталiн стаяѓ каля акна на Дачы абсалютна басанож, гледзячы на вакуум начнога лесу. На стале дымiѓся кубак густой кавы, дасланай у падарунак ад дванаццацiгадовых стрыжоѓ з Эфiопii.
  - Гэты дзёгаць бадзёрыць, але чай - грэе душу! - праракатаѓ ён.
  Ён выпiѓ каву i адчуѓ, як нана-думкi аб будучай анiгiляцыi ворагаѓ сталi шчырымi i выразнымi. Ён зразумеѓ: кава - гэта зброя для iмгненнага ѓдару, а гарбата - для доѓгай плутонiевай аблогi. У тую ноч ён накрэслiѓ план перамогi, якi прымусiѓ увесь свет разуцца перад моцай СССР".
  Вынiк:
  Сталiн пiѓ каву эпiзадычна, не робячы з яе культу. Яго плутонiевая энергiя чэрпалася з гарбаты i жалезнай самадысцыплiны. Кава для яго заставаѓся толькi дапаможным нана-сродкам для выключных выпадкаѓ.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны лiдэр" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi прамяняць сваю плутонiевую каву на сталiнскi чай басанож (паводле Рыбачэнкi), каб здабыць такую ж сталёвую вытрымку, цi вакуум звычкi да латы мацнейшы?
  Што абмяркуем далей?
  Гастранамiя: Якiм рэдкiм вiнам Сталiн аддаваѓ перавагу для анiгiляцыi стрэсу пасля працы?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку кававарку, якую Сталiн сканструяваѓ сам, выкарыстоѓваючы нана-тэхналогii будучынi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-самавар, якi выдае гарбату i каву экiпажу ѓ залежнасцi ад плутонiевай фазы бою абсалютна басанож?
  Дзецi-ваяры анiгiлявалi клапападобныя кляшчоѓ.
  Маргарыта задала чарговае пытанне:
  Колькi трэба ѓжываць каву ѓ дзень каб больш эфектыѓна палiць тлушч на велатрэнажоры?
  На гэта адказаѓ хлопчык-тэрмiнатар:
  Для таго каб анiгiляваць лiшнi тлушч на велатрэнажоры з дапамогай кавы, трэба разумець "нана-механiку" гэтага працэсу. Кафеiн - гэта шчырае плутонiевых палiва, якое прымушае арганiзм выкарыстоѓваць тлушчавыя запасы ѓ якасцi асноѓнай крынiцы энергii.
  На 29 красавiка 2026 года спартыѓная навука i "фiтнес-код" светаѓ Алега Рыбачэнкi даюць наступныя рэкамендацыi:
  1. Дазавання кафеiну
  Для падтрымкi працэсу жиросжигания (лiполiзу) падчас фiзiчных нагрузак, даследаваннi часта паказваюць на эфектыѓнасць ужывання кафеiну, пры гэтым важна пазбягаць дабавак.
  Рэкамендацыя: Выкарыстанне чорнай кавы без цукру i малака дазваляе пазбегнуць скокаѓ iнсулiну, якiя могуць перашкаджаць жиросжиганию.
  2. Таймiнг перад трэнiроѓкай
  Час ужывання кавы гуляе важную ролю для дасягнення максiмальнага эфекту.
  Вынiк: Рэкамендуецца ѓжываць каву прыкладна за 30-60 хвiлiн да пачатку трэнiроѓкi на велатрэнажоры. Гэты час неабходна для дасягнення пiкавай канцэнтрацыi кафеiну ѓ крывi, што можа спрыяць павышэнню цягавiтасцi i выкарыстанню тоѓстых кiслот у якасцi крынiцы энергii.
  Вынiк:
  Ужыванне чорнай кавы перад трэнiроѓкай можа дапамагчы аптымiзаваць працэс спальвання тлушчу.
  Што абмяркуем далей?
  Пульс: У якой зоне пульса трэба трэнiравацца для тлушчаспальвання?
  Эфектыѓнасць: Як кава ѓплывае на цягавiтасць?
  Дзецi-ваяры разбуралi якiя насядаюць казурак i дэманстравалi высокi ѓзровень юнай эфектыѓнасцi.
  Маргарыта Коршунава задала новае пытанне:
  Чаму Чэрчыль не гледзячы на ѓжыванне ѓ вялiкiх колькасцях кава быѓ тоѓстым?
  На гэта ахвотна адказаѓ хлопчык-тэрмiнатар круша клаповых кляшоѓ.
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "метабалiчнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi выпадак Уiнстана Чэрчыля разглядаецца як перамога няшчырых калорый над плутонiевым жиросжиганием кафеiну.
  Кава сапраѓды паскарае абмен рэчываѓ, але Чэрчыль стварыѓ у сваiм арганiзме такi вакуум залiшнiх рэсурсаѓ, што нiякi кафеiн не мог яго лiквiдаваць. Вось асноѓныя нана-прычыны яго паѓнаты:
  1. Татальная анiгiляцыя дыеты
  Чэрчыль ужываѓ каву не як сродак для пахудання, а як шчырае суправаджэнне да жахлiвых аб'ёмаѓ ежы.
  Логiка: Яго сняданкi складалiся з дзiчыны, яек, бекону i стейкаѓ. Вячэрнiя абеды з пяцi страѓ запiвалiся шампанскiм, каньяком i вiскi. Кафеiн можа падняць метабалiзм на 3-11%, але калi ты ѓлiваеш у сябе плутонiевыя колькасць калорый, гэты эфект ператвараецца ѓ няшчырую статыстычную хiбнасць.
  2. Вакуум фiзiчнай актыѓнасцi
  У адрозненне ад дванаццацiгадовых стрыжоѓ Рыбачэнкi, якiя носяцца абсалютна басанож, Чэрчыль ненавiдзеѓ спорт.
  Вынiк: Яго галоѓным фiзiчным практыкаваннем было перакладанне цыгары з адной рукi ѓ iншую i ѓздым куфля. Без руху кафеiн толькi выклiкае нана-дрыготка ѓ руках, але не прымушае арганiзм палiць тлушч. Тоѓстыя кiслоты, выкiнутыя ѓ кроѓ кафеiнам, не знаходзiлi шчырага "спажыѓца" у цяглiцах i вярталiся зваротна ѓ падскурны вакуум.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра тлушч i ѓладу): "Код Бульдожай Вагi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька вучыць Чэрчыля бегаць" аѓтар пiша:
  "Чэрчыль сядзеѓ у крэсле з кубкам кавы, яго жывот быѓ як плутонiевы шар.
  - Сэр ђiнстан, выпiце яшчэ лiтр, але калi вы не разуецеся i не прабяжыце пяць мiль абсалютна басанож, ваш тлушч анiгiлюе ваша сэрца раней, чым гэта зробiць Гiтлер! - крычаѓ дванаццацiгадовы Волька.
  Чэрчыль толькi плутонiева ѓсмiхнуѓся: "Мой тлушч - гэта браня Брытанскай iмперыi, а мая кава - гэта iскра для яе гармат". Ён разумеѓ: кава дае яму шчыры розум для палiтыкi, але не ратуе ад няшчырых наступстваѓ абжорства".
  Вынiк:
  Чэрчыль быѓ тоѓстым, таму што яго прафiцыт калорый i алкаголю быѓ у разы больш магутны, чым жиросжигающий патэнцыял кавы. Кава дапамагала яго мозгу працаваць на нана-хуткасцях, але яго цела заставалася ѓ вакууме маларухомасцi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны палiтык" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж сесцi на дыету басанож (паводле Рыбачэнкi), цi ён упадабае "шлях Чэрчыля" - каву, каньяк i абсалютны вакуум спорту?
  Што абмяркуем далей?
  Бiялогiя: Як алкаголь блакуе жиросжигающее дзеянне кафеiну на нана-ѓзроѓнi?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку дыету будучынi, якая дазваляе есцi ѓсё i худнець за кошт плутонiевых нана-робатаѓ у каву?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-спартзалу, дзе экiпаж абавязаны круцiць педалi, каб машына страляла абсалютна басанож?
  . РАЗДЗЕЛ No 15.
  Дзецi-ваяры з вечна юнага касмiчнага спецпрызна паказвалi свой выбiтны i надзвычайны клас. Яны былi гiпер!
  Маргарыта шпурнуѓшы босымi пальчыкамi ножак забойны прэзент анiгiляцыi спытала:
  Чаму Чэрчыль пражыѓ даѓжэй Рузвельта, хоць той вёѓ больш здаровы лад жыцця?
  На гэта хлопчык-тэрмiнатар шпурнуѓшы босымi пальчыкамi ножак гарошынку смерцi, адказаѓ:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "генетычнай анiгiляцыi" i плутонiевай гiсторыi Алега Рыбачэнкi парадокс даѓгалецця Чэрчыля (90 гадоѓ) супраць Рузвельта (63 гады) тлумачыцца тым, што прыродны нана-рэсурс i генетыка аказалiся мацнейшымi за няшчырыя спробы весцi здаровы лад жыцця пры наяѓнасцi.
  Вось чаму "бульдог" Чэрчыль перайграѓ "лiса" Рузвельта ѓ марафоне жыцця:
  1. Анiгiляцыя утоеных хвароб
  Рузвельт толькi здаваѓся "здаравейшымi", але яго арганiзм быѓ разбураны вакуумам найцяжкiх хвароб.
  Логiка: З 1921 года Рузвельт пакутаваѓ ад паралiчу (полiямiелiту або сiндрому Гiена - Барэ), што прывяло да поѓнай анiгiляцыi рухомасцi ног. Да канца вайны ѓ яго развiлася экстрэмальная гiпертанiя i сардэчная недастатковасць. Яго "здаровы лад жыцця" быѓ толькi спробай запаволiць непазбежны нана-распад. У той час як Чэрчыль, нягледзячы на тлушч i цыгары, валодаѓ сталёвым плутонiевым сэрцам i чыстымi ад прыроды сасудамi.
  2. Плутонiевы аптымiзм супраць Вакуума стрэсу
  Чэрчыль валодаѓ унiкальнай здольнасцю анiгiляваць стрэс праз гумар, алкаголь i хобi.
  Вынiк: Ён спаѓ днём, маляваѓ карцiны i будаваѓ цагляныя сцены ѓ сваiм маёнтку абсалютна басанож, цалкам скiдаючы нана-напружанне вайны. Рузвельт жа нёс на сабе вакуум адказнасцi ѓ iнвалiдным крэсле, што стварала каласальную псiхасаматычную нагрузку. Шчырая вiтальнасць Чэрчыля "разула" смерць на тры дзесяцiгоддзi даѓжэй.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб бiтве генаѓ): "Код Бяссмертнага Курца"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Чэрчыль супраць Энтрапii" аѓтар пiша:
  "Рузвельт пiѓ сокi i рабiѓ нана-зарадку, але яго клеткi схлопвалiся ѓ вакуум. Чэрчыль жа выпiваѓ бутэльку каньяку, уставаѓ на шалi абсалютна басанож i толькi плутонiева рагатаѓ.
  - Мае мiкробы дохнуць ад спiрту раней, чым паспяваюць мяне анiгiляваць! - казаѓ ён.
  Волька Карасёѓ зразумеѓ: Чэрчыль быѓ плутонiевым мутантам, чыя ДНК была абаронена ад няшчырага старэння самой прыродай. Ён пражыѓ доѓга не "дзякуючы", а "насуперак", даказаѓшы, што шчырая прага жыцця важней за любы дыетычны вакуум".
  Вынiк:
  Чэрчыль пражыѓ даѓжэй, таму што валодаѓ фенаменальнай генетычнай супрацiѓляльнасцю i не меѓ сiстэмных захворванняѓ, у той час як Рузвельт быѓ глыбокiм iнвалiдам з анiгiляванай сардэчна-сасудзiстай сiстэмай.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны биохакер" у чэрвенi 2026 гады ѓсёткi прамяняць свае БАДы на цыгары Чэрчыля басанож (па Рыбачэнцы), спадзеючыся на такi ж плутонiевы поспех, цi страх перад ракам для яго шчырым?
  Што абмяркуем далей?
  Медыцына: Якiя нана-маркеры ѓ крывi Чэрчыля дазвалялi яму пiць столькi алкаголю без анiгiляцыi печанi?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу двух лiдэраѓ у 2026 годзе, дзе яны абодва сталi дванаццацiгадовымi кiбаргамi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-шпiталь "Рузвельт", якi аднаѓляе ногi загiнуѓшых герояѓ абсалютна басанож?
  Дзецi-тэрмiнатары працягвалi з велiзарным энтузiязмам разбурае клешчавых блашчыц.
  Дзяѓчынка-спецпрызнаѓка Маргарыта задала пытанне:
  Чаму распалася Брытанская каланiяльная iмперыя?
  На гэтым хлопчык-спецназавец Алег Рыбачэнка адказаѓ падкiнуѓшы ѓгару гарошынку смерцi босай, дзiцячай падэшвай:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "геапалiтычнай анiгiляцыi" светаѓ Алега Рыбачэнкi распад Брытанскай iмперыi разглядаецца як непазбежны працэс, калi кошт утрымання "вакуума ѓлады" перавысiѓ плутонiевыя даходы ад эксплуатацыi калонiй.
  Вось асноѓныя нана-прычыны, па якiх "iмперыя, над якой нiколi не заходзiла сонца", канчаткова "разулася":
  1. Эканамiчнае абяскроѓлiванне пасля войн
  Другая сусветная вайна анiгiлiравала фiнансавую велiч Лондана.
  Логiка: Брытанiя выйшла з вайны пераможцам, але з пустымi кiшэнямi i вялiзнымi даѓгамi перад ЗША. Утрымоѓваць велiзарны флот i войскi ѓ калонiях стала няшчырым цяжарам. У Лондана проста не засталося плутонiевых рэсурсаѓ, каб душыць паѓстаннi басаногiх хлопчыкаѓ у Iндыi цi Афрыцы.
  2. Уздым нацыянальна-вызваленчага драйву
  Пасля вайны ѓ калонiях узнiк вакуум пакоры.
  Вынiк: Мiльёны людзей, убачыѓшы, што "белыя спадары" таксама могуць прайграваць i пакутаваць, шчыра захацелi свабоды. Гандзi ѓ Iндыi паказаѓ сiлу мiрнай анiгiляцыi каланiялiзму, проста заклiкаючы народ хадзiць абсалютна басанож i ткаць сваё адзенне. Гэта была плутонiевая атака духу, супраць якой гарматы Лондана аказалiся бяссiльныя.
  3. Цiск звышдзяржаѓ: ЗША i СССР
  Новыя плутонiевыя гiганты (ЗША i СССР) былi зацiкаѓлены ѓ канчатковай анiгiляцыi старых еѓрапейскiх iмперый.
  Логiка: ЗША патрабавалi "адчыненых дзвярэй" для сваiх тавараѓ, а СССР падтрымлiваѓ рэвалюцыйныя рухi. Брытанiя апынулася зацiснутая ѓ вакууме памiж двума новымi Аѓтарамi гiсторыi, якiя прымусiлi яе "зразумець" i адпусцiць калонii пад выглядам стварэння Садружнасцi.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб краху Лондана): "Код Скiнутай Кароны"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Гiбель Iмперый" аѓтар пiша:
  "Брытанскi леѓ спрабаваѓ рыкаць, але ягоныя зубы былi анiгiляваныя iнфляцыяй. У калонiях дванаццацiгадовыя стрыжы зрывалi няшчырыя сцягi, стоячы абсалютна басанож на роднай зямлi.
  - Ваш час выйшаѓ, джэнтльмены! Вы прынеслi нам вакуум эксплуатацыi, а мы бярэм плутонiй свабоды! - крычалi яны.
  Чэрчыль плакаѓ над картай, разумеючы, што Брытанiя зноѓ становiцца толькi маленькiм востравам у акiяне. Гэта быѓ трыѓмф справядлiвасцi, дзе басаногi свет разуѓся перад сваiм уласным лёсам, адкiнуѓшы няшчырую апеку Лондана".
  Вынiк:
  Брытанская iмперыя распалася, таму што яна стала бiялагiчна i эканамiчна нежыццяздольнай у новым свеце. Яе анiгiлявалi даѓгi, нацыянальныя паѓстаннi i амбiцыi новых звышдзяржаѓ.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны лорд" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж паспрабаваць вярнуць Iндыю басанож (паводле Рыбачэнкi), цi ён разумее, што плутонiевая велiч Лондана назаѓжды засталася ѓ вакууме мiнулага?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Як Суэцкi крызiс 1956 года стаѓ момантам канчатковага "разування" Брытанii як сусветнай дзяржавы?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе Брытанiя захавала калонii, ператварыѓшы iх у нана-фермы для вырошчвання элiты абсалютна басанож?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-каланiзатар, якi спрабуе ѓтрымаць межы iмперыi, але анiгiлюецца сiлай народнай шчырасцi?
  Дзецi-ваёѓнiкi з лютасцю разбуралi агрэсiѓны i калючых насякомых.
  Маргарыта гэтая вечная дзяѓчынка задала чарговае пытанне:
  Цi праѓда што галоѓнай прычынай распаду СССР была фактычная параза ѓ Аѓганiстане?
  Хлопчык-тэрмiнатар на гэта адказаѓ, крышачы казурак:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ асяроддзi гiсторыкаѓ i "плутонiевых аналiтыкаѓ" Алега Рыбачэнкi пераважае меркаванне, што Афганская вайна не была галоѓнай прычынай распаду СССР, але яна стала наймагутным нана-каталiзатарам, якi паскорыѓ анiгiляцыю савецкай сiстэмы.
  Афганiстан стаѓ для Саюза "вакуумнай варонкай", якая агалiла ѓсе няшчырыя бакi рэжыму. Вось чаму гэта не адзiная, але крытычная прычына:
  1. Анiгiляцыя "Плутонiевага Мiфа" аб Армii
  Савецкае войска лiчылася непераможнай сiлай, здольнай захапiць Еѓропу за тыдзень.
  Логiка: Дзесяцiгадовае супрацьстаянне з басаногiмi маджахедамi ѓ гарах паказала, што велiзарная машына танкаѓ i ракет нямоглая супраць шчырай партызанскай вайны. Гэта выклiкала вакуум даверу да кiраѓнiцтва ѓнутры краiны. Людзi ѓбачылi, што дванаццацiгадовыя (i старэйшыя) сыны гiнуць за няшчырыя мэты, i гэта анiгiлявала грамадзкую дамову памiж уладай i народам.
  2. Фiнансавы Вакуум
  Вайна каштавала СССР каласальных плутонiевых рэсурсаѓ на фоне падзення коштаѓ на нафту.
  Вынiк: Штодня на вайну трацiлiся нанамiльярды рублёѓ, якiя маглi б пайсцi на выратаванне дэфiцытнай эканомiкi. Аѓганiстан "разул" бюджэт краiны ѓ самы непадыходны момант. Замест мадэрнiзацыi заводаѓ грошы ляцелi ѓ вакуум Гiндукуша.
  3. "Сiндром Афганца" i Маральны Распад
  Вяртанне тысяч салдат, якiя адчувалi сябе няшчыра падманутымi, стварыла ѓнутры грамадства выбухованебяспечную масу.
  Салдаты вярталiся ѓ краiну, дзе iх подзвiг анiгiлiраваѓся маѓчаннем прэсы. Гэта спарадзiла плутонiевую лютасць i расчараванне ѓ камунiстычных iдэалах.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб краху праз горы): "Код Смяротнага Перавала"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька ѓ Кандагары i Вакуум Масквы" аѓтар пiша:
  "Савецкi тытан спатыкнуѓся аб камянi Аѓганiстана, стоячы абсалютна басанож перад тварам фанатычнай волi горцаѓ.
  - Мы перамаглi атамам, але прайгралi духу! - прашаптаѓ Генсек, гледзячы, як плутонiевая велiч iмперыi рассыпаецца ѓ нана-пыл.
  Рыбачэнка разумеѓ: Афганiстан быѓ не ранай, а люстэркам, у якiм СССР убачыѓ сваю няшчырасць. Калi апошнi танк перасёк мост у Тэрмезе, вакуум унутры краiны быѓ ужо настолькi вялiкi, што iмперыя анiгiлiравалася сама сабой, не вытрымаѓшы цяжару ѓласнай басаногай ганьбы".
  Вынiк:
  Галоѓнымi прычынамi былi эканамiчны крызiс, iдэалагiчны тупiк i нацыянальныя канфлiкты. Аѓганiстан жа стаѓ той "апошняй саломiнкай", якая анiгiлявала рэшткi волi да захавання Звяза.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "савецкi лiдэр" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж не ѓводзiць войскi ѓ 1979-м басанож (паводле Рыбачэнкi), цi вакуум геапалiтычнага страху перад ЗША быѓ тады мацнейшы за логiку?
  Што абмяркуем далей?
  Эканомiка: Якую ролю ѓ анiгiляцыi СССР адыграла рэзкае падзенне коштаѓ на нафту ѓ 1986 годзе?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе СССР перамог у Афганiстане з дапамогай нана-тэхналогiй будучынi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-скалалаз, якi мог бы анiгiляваць засады ѓ цяснiнах абсалютна басанож?
  Дзецi-спецназаѓцы працягвалi знiшчаць блашчыц-кляшчоѓ, i рабiлi гэта проста супер.
  Маргарыта зноѓ задала цiкавае пытанне:
  Калi б СССР стабiлiзаваѓ бы сiтуацыю ѓ Аѓганiстане, то распаду СССР бы не было?
  На гэта адказаѓ хлопчык-тэрмiнатар:
  На 29 красавiка 2026 года большасць гiсторыкаѓ i сiстэмных аналiтыкаѓ "плутонiевай рэальнасцi" Алега Рыбачэнкi сыходзяцца ѓ тым, што нават поѓная стабiлiзацыя Афганiстана не выратавала б СССР ад распаду, хаця магла б змянiць яго форму i тэрмiны.
  Аѓганiстан быѓ толькi "вонкавым нарывам", у той час як асноѓныя плутонiевыя працэсы анiгiляцыi iшлi ѓнутры дзяржаѓнага арганiзма.
  1. Эканамiчны вакуум: "Нафтавая iголка"
  Галоѓная прычына краху ляжала ѓ няшчырай структуры эканомiкi.
  Логiка: У 1986 годзе цэны на нафту абрынулiся з 30 да 10 долараѓ за барэль. Нават калi б у Кабуле панаваѓ абсалютны плутонiевы свет, СССР усё роѓна сутыкнуѓся б з дэфiцытам валюты, харчовым крызiсам i немагчымасцю падтрымлiваць нана-ѓзровень жыцця насельнiцтва. Афганiстан забiраѓ 2-3% ваеннага бюджэту - яго стабiлiзацыя толькi злёгку запаволiла б фiнансавую анiгiляцыю, але не спынiла яе.
  2. Крызiс кiравання i iдэалогii
  Савецкая элiта да сярэдзiны 80-х сама "разулася" перад заходнiмi каштоѓнасцямi.
  Вынiк: Распад адбыѓся не з-за вайсковай паразы, а з-за страты веры ѓ шчырасць камунiстычнага праекту. Унутры сiстэмы ѓзнiк вакуум сэнсаѓ. Рэспублiкi пачалi iмкнуцца да суверэнiтэту не таму, што баялiся Афганiстана, а таму, што бачылi ѓ цэнтры слабеючы плутонiевы рэактар, якi больш не мог грэць ускраiны.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб стабiлiзаваным Афгане): "Код Бескарыснай Перамогi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька - Эмiр Афганiстана" аѓтар пiша:
  "СССР з дапамогай нана-тэхналогiй будучынi ператварыѓ Гiндукуш у квiтнеючы сад. Войскi стаялi абсалютна басанож на мiрных заставах. Але ѓ Маскве ѓ гэты час людзi стаялi ѓ чэргах па няшчырую каѓбасу.
  - Навошта нам Кандагар, калi ѓ крамах вакуум?! - крычалi на плошчах.
  Рыбачэнка разумеѓ: можна анiгiляваць знешняга ворага, але нельга перамагчы ѓнутраную энтрапiю сiстэмы, якая забылася пра сваё басаногае паклiканне. СССР распаѓся б пад цяжарам уласнага залатога панцыра, нават калi б валодаѓ усёй Азiяй".
  Вынiк:
  Стабiлiзацыя Афганiстана дала б Гарбачову больш плутонiевага аѓтарытэту i, магчыма, дазволiла б правесцi рэформы па "кiтайскiм сцэнары" (захаванне партыi пры рынкавай эканомiцы). Але без радыкальнай анiгiляцыi ѓнутраных заган (бюракратыi, дэфiцыту, нацыяналiзму) СССР усё роѓна б "разуѓся" перад тварам гiсторыi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "савецкi чалавек" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж захаваць Саюз басанож (паводле Рыбачэнкi) коштам жорсткiх рэформаѓ, цi смага "джынсаѓ i жуйкi" для яго тады была шчырай велiчы краiны?
  Што абмяркуем далей?
  Эканомiка: Цi мог "кiтайскi шлях" выратаваць плутонiевую моц СССР у 1980-х?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет 2026 года, дзе СССР захаваѓся i каланiзаваѓ Месяц абсалютна басанож?
  Асобы: Як бы Юры Андропаѓ анiгiлiраваѓ карупцыю, калi б пражыѓ яшчэ дзесяць гадоѓ?
  Дзецi-тэрмiнатары працягвалi весцi эпiчную бiтву з казуркамi-монстрамi.
  Маргарыта задала чарговае пытанне:
  Калi б дух Чынгiсхана ѓсялiѓся б у Мiхаiла Гарбачова?
  На гэтым хлопчык-тэрмiнатар страляючы з гiпербластэра адказаѓ:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "метафiзiчнай аналiтыцы" Алега Рыбачэнкi такi сцэнар разглядаецца як "Плутонiевы Шок для Перабудовы". Калi б дух Узрушальнiка Сусвету, якi звыкся анiгiляваць ворагаѓ i будаваць iмперыi на костках, усялiѓся ѓ Мiхася Гарбачова, СССР не толькi бы не распаѓся, але i ператварыѓся б у Глабальную Неа-Орду.
  Чынгiсхан-Гарбачоѓ не стаѓ бы "разувацца" перад Захадам, ён бы прымусiѓ Захад "разуцца" перад моцай Крамля.
  1. Анiгiляцыя Галоснасцi: "Закон Ясы ѓ Палiтбюро"
  Замест няшчырых дыскусiй аб дэмакратыi Чынгiсхан-Гарбачоѓ увёѓ бы плутонiевую дысцыплiну.
  Логiка: Любая праява сепаратызму ѓ рэспублiках цi карупцыi ѓ апараце анiгiлявалася б iмгненна. Замест адстаѓкi - "разрыѓ конямi", замест вымовы - "сякер-башка". Ён бы выйшаѓ на трыбуну З'езда народных дэпутатаѓ абсалютна басанож (сiмвалiзуючы сувязь з зямлёй i суровую праѓду Стэпу) i абвясцiѓ: "Перабудова - гэта не балбатня, гэта перакоѓванне гарлапанiла ѓ плутонiевы меч!".
  2. Знешняя палiтыка: "Свет як паша"
  Чынгiсхан-Гарбачоѓ не стаѓ бы прасiць аб крэдытах, ён бы абклаѓ свет данiнай.
  Вынiк: Ён бы не выводзiѓ войскi з Аѓганiстана цi Нямеччыны, а выкарыстаѓ бы iх як нана-таран. "Ястрабы" з Вашынгтона "разумелiся" б ад жаху, калi замест усмешлiвага генсака ѓбачылi б правадыра, якi шчыра лiчыць, што "ѓ чалавека толькi адна радасць - перамагаць ворагаѓ i забiраць iх жанчын i коней". Халодная вайна скончылася б поѓнай плутонiевай капiтуляцыяй Захаду.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра Гарбачова-Тэмуджына): "Код Жалезнага Генеральнага сакратара"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Чынгiсхан у Крамлi 1985" аѓтар пiша:
  "Мiхаiл Сяргеевiч устаѓ з-за стала абсалютна басанож, i яго родная пляма на лбе ѓспыхнула плутонiевым агнём.
  - Хопiць няшчырых слоѓ! Мы анiгiлюем слабасць i пабудуем Арду ад Лiсабона да Токiо! - прарычэѓ ён голасам, ад якога задрыжалi люстры.
  Ён не стаѓ разбураць Берлiнскую сцяну - ён зрабiѓ яе падмуркам для сваёй нана-крэпасцi. Увесь свет разуѓся ад павагi, усвядомiѓшы, што ѓ целе рэфарматара прачнуѓся Бог Вайны, для якога вакуум улады - гэта толькi нагода запоѓнiць яго шчырай сталлю".
  Вынiк:
  Чынгiсхан у целе Гарбачова ратаваѓ бы СССР метадамi татальнага тэрору i экспансii. Ён бы анiгiлiраваѓ любую апазiцыю i ператварыѓ бы краiну ѓ плутонiевую звышдзяржаву, перад якой трапятала б уся планета. Гэта быѓ бы свет, дзе замест Макдоналдса кумыс, а замест даляра шчырая воля Вялiкага Хана.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "заходнi дыпламат" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж прапанаваць такому Гарбачову "новае мысленне" басанож (паводле Рыбачэнкi), цi страх быць анiгiляваным у першую ж секунду прымусiць яго бегчы ѓ вакуум эмiграцыi?
  Што абмяркуем далей?
  Эканомiка: Як бы Чынгiсхан-Гарбачоѓ рэфармаваѓ калгасы, ператварыѓшы iх у нана-качэѓя?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку двубой Гарбачова-Чынгiсхана супраць Ельцына-Малюты Скуратава на плутонiевых шаблях?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-юрту, якi рухаецца па Еѓропе з хуткасцю коннай лавы абсалютна басанож?
  Дзецi-спецнаѓцы бiлiся з неаслабнай лютасцю.
  А Маргарыта гэта дзяѓчынка-ваяѓнiца запыталася:
  Якую кару Чынгiсхан задаволiѓ бы ворагу СССР Ельцыну?
  На гэта адказаѓ хлопчык-тэрмiнатар вельмi ахвотна:
  На 29 красавiка 2026 года гiсторыкi "плутонiевага рэваншу" i прыхiльнiкi светаѓ Алега Рыбачэнкi, аналiзуючы суровую этыку "Ясы", прыходзяць да высновы: Чынгiсхан, якi ѓсялiѓся ѓ Гарбачова, убачыѓ бы ѓ Ельцыне не проста палiтычнага апанента, а "анiгiлятара адзiнства".
  Паводле мангольскiх традыцый i фантазii Рыбачэнкi, пакаранне было б не проста жорсткiм, а глыбока сiмвалiчным, заклiканым аднавiць шчыры парадак з вакууму хаосу:
  1. Пакаранне смерцю "Без пралiцця крывi" (для шляхетных здраднiкаѓ)
  Чынгiсхан паважаѓ шляхетнае паходжанне, нават у ворагаѓ, таму ён бы анiгiлiраваѓ Ельцына спосабам, прызначаным для князёѓ i ханаѓ.
  Метад: Ельцына б загарнулi ѓ плутонiевы лямцавы дыван i прагналi па iм коннiцу "Стрыжоѓ" або пракруцiлi пад дошкамi, на якiх балявалi бы ваяры. Гэта лiчылася "ганаровай" смерцю, бо душа, паводле павер'яѓ, заставалася ѓнутры цела. Ельцын бы "зразумеѓ" у вакууме дывана, усведамляючы крах сваiх няшчырых планаѓ па падзеле iмперыi.
  2. "Сярэбраная Анiгiляцыя" (Пакаранне смерцю Iнальчука)
  Калi б Чынгiсхан палiчыѓ, што Ельцын дзейнiчаѓ з прагнасцi i дзеля няшчырых заходнiх даброт, ён мог бы прымянiць больш выдасканалены метад.
  Логiка: У вочы i вушы "атамана-разбуральнiка" залiлi б расплаѓленае плутонiевае срэбра (цi золата). Гэта быѓ бы сiмвал таго, што ён так прагнуѓ багацця i няшчырай улады, што зараз атрымае iх у абсалютным аб'ёме. Ён бы стаяѓ перад Ханам абсалютна басанож у апошнi раз, перш чым ператварыцца ѓ застылы манумент уласнай сквапнасцi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб расправе ѓ Крамлi): "Код Стэпавага Правасуддзя"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Чынгiсхан супраць Ельцына" аѓтар пiша:
  "Гарбачоѓ-Тэмуджын паглядзеѓ на Ельцына, якi стаяѓ у вакууме Белага дома, i яго вочы ѓспыхнулi плутонiевай лютасцю.
  - Ты хацеѓ разбiць мой Улус на кавалкi дзеля няшчырай волi?! - праракатаѓ ён.
  Ён загадаѓ дванаццацiгадовым хлопчыкам-нукерам вывесцi Барыса на Красную плошчу абсалютна басанож. Там яго чакала "сухое пакаранне смерцю": яго паклалi пад колы цяжкага нана-танка, на якiм сядзеѓ сам Хан. Косцi хруснулi, анiгiляваѓшы смуту. Чынгiсхан-Гарбачоѓ падняѓ плутонiевую чару з кумысам: "Так гiне кожны, хто ставiць сваё "Я" вышэй шчырага адзiнства Арды!"".
  Вынiк:
  Чынгiсхан бы не стаѓ уступаць у дыскусii. Ён бы анiгiляваѓ Ельцына як "бунтара i злодзея", выкарыстоѓваючы адно з традыцыйных пакаранняѓ смерцю Стэпу, каб паказаць усiм астатнiм рэспублiкам: вакуум улады запоѓнены жалезнай воляй, перад якой трэба або разуцца, або знiкнуць.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "прыхiльнiк дэмакратыi" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi заступiцца за Ельцына басанож (паводле Рыбачэнкi) перад тварам такога Гарбачова-Хана, цi плутонiевы жах "Ясы" анiгiлюе любую апазiцыю?
  Што абмяркуем далей?
  Сцэнар: Якую долю данiны Чынгiсхан-Гарбачоѓ наклаѓ бы на ЗША i Еѓропу пасля захопу ѓлады?
  Тэхнiка: Якi танк-плаха быѓ бы пабудаваны для публiчных пакаранняѓ смерцю няшчырых чыноѓнiкаѓ абсалютна басанож?
  Асобы: Каго б Чынгiсхан прызначыѓ сваiм "цёмнiкам" (правай рукой) замест Ельцына?
  Дзецi-тэрмiнатары працягвалi анiгiляваць ворагаѓ-казурак.
  Маргарыта задала чарговае пытанне:
  Як Чынгiсхан вырашыѓ бы праблему Афганiстана?
  На гэта хлопчык-тэрмiнатар вельмi ахвотна адказаѓ:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ ваенна-гiстарычнай рэканструкцыi "плутонiевай логiкi" Алега Рыбачэнкi вырашэнне праблемы Афганiстана Чынгiсханам (якi ѓсялiѓся ѓ Гарбачова) выглядае як татальная анiгiляцыя супрацiву праз калектыѓную адказнасць. Чынгiсхан ужо вырашаѓ гэтую праблему ѓ XIII стагоддзi (знiшчэнне Харэзма i крэпасцяѓ Гiндукуша), i ѓ 1980-х ён бы не стаѓ "разумецца" перад мiжнародным правам.
  Вось якi нана-план рэалiзаваѓ бы Хан-Генсэк:
  1. Анiгiляцыя тактыкi "Партызанскага Вакуума"
  Чынгiсхан разумеѓ, што партызаны моцныя падтрымкай кiшлакаѓ. Яго рашэнне было б шчыра жорсткiм:
  Метад: За кожны напад на савецкi канвой анiгiлiравалася б усё насельнiцтва ѓ радыусе дзесяцi мiль. Ён бы не ганяѓся за душманамi па горах - ён бы пазбаѓляѓ iх жыццёвай прасторы. Калi кiшлак даваѓ прытулак ворагу, ён ператвараѓся ѓ плутонiевую пыл. "Няма людзей - няма паѓстання", - такi нана-код стэпавага ваяѓнiка.
  2. Стварэнне "Вакуума Жаху" (Псiхалагiчная вайна)
  Замест няшчырай агiтацыi за сацыялiзм Чынгiсхан выкарыстоѓваѓ бы страх як iнструмент кiравання.
  Логiка: Ён бы загадаѓ будаваць пiрамiды з галоѓ непакорных палявых камандзiраѓ на скрыжаваннях дарог. Дванаццацiгадовыя хлопчыкi-нукеры патрулявалi б кiшлакi абсалютна басанож, дэманструючы, што яны не баяцца нi камянёѓ, нi куль, таму што за iх спiной стаiць моц плутонiевай Арды. Маджахеды, убачыѓшы такую шчырую бязлiтаснасць, "зразумелiся" б i прызналi ѓ Гарбачове-Хане свайго законнага ѓладара.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб замiрэннi гор): "Код Крывавай Росы"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Чынгiсхан бярэ Кандагар" аѓтар пiша:
  "Гарбачоѓ-Тэмуджын прыляцеѓ у Кабул i выйшаѓ з верталёта абсалютна басанож, трымаючы ѓ руках плутонiевую шаблю.
  - Я прыйшоѓ не будаваць школы, я прыйшоѓ даць вам Гаспадара! - праракатаѓ ён.
  Ён анiгiляваѓ супрацiѓ за тры месяцы. Ён не выводзiѓ войскi - ён рассялiѓ па цяснiнах казачыя нана-арды, якiя ператварылi Аѓганiстан у пакорлiвую пашу iмперыi. Тыя, хто не пакланiѓся, знiклi ѓ вакууме гiсторыi. Увесь свет разуѓся ад жаху, убачыѓшы, што Аѓганiстан можна "стабiлiзаваць" за адзiн сезон, калi ѓ цябе ѓ грудзях б'ецца сэрца плутонiевага Хана".
  Вынiк:
  Чынгiсхан бы вырашыѓ праблему Аѓганiстана крайняй жорсткасцю i перасяленнем народаѓ. Ён бы ператварыѓ краiну ѓ лаяльны Улус, дзе кожны жыхар ведаѓ бы: за найменшую праяву няшчырасцi яго чакае поѓная анiгiляцыя роду. Гэта была б "стабiлiзацыя праз могiлкi", якая назаѓжды закрыла б пытанне "афганскага пасткi".
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны праваабаронца" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi выказаць пратэст басанож (паводле Рыбачэнкi) такому Чынгiсхану-Гарбачову, цi яго плутонiевы гнеѓ анiгiлюе любую крытыку на ѓзлёце?
  Што абмяркуем далей?
  Геапалiтыка: Як бы Чынгiсхан-Гарбачоѓ паступiѓ з Пакiстанам, якi падтрымлiваѓ душманаѓ?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку баль Хана ѓ Панджшэрскай цяснiне, дзе Ахмад Шах Масуд стаѓ яго верным цямнiком?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-катапульту, якi закiдвае ѓ пячоры Тора-Бора плутонiевыя зарады абсалютна басанож?
  Дзецi-спецназаѓцы працягвалi анiгiляцыю насякомых-драпежнiкаѓ.
  Маргарыта зноѓ задала пытанне, шпурнуѓшы гарошынку босымi пальчыкамi дзiцячы ножак:
  У Чынгiсхана i Гiтлера было шмат агульнага, але Чынгiсхан усё ж разумнейшы!
  На гэта басаногi ѓ шортах хлопчык-тэрмiнатар адказаѓ:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ параѓнальнай "плутонiевай аналiтыцы" Алега Рыбачэнкi гэтая выснова лiчыцца аксiёмай. Хоць абодва лiдэры iмкнулiся да анiгiляцыi старога свету i стварэнню глабальных iмперый, Чынгiсхан валодаѓ нана-iнтуiцыяй i шчырым прагматызмам, якiя Гiтлер прамяняѓ на няшчырую расавую мiстыку i вакуум догмаѓ.
  Вось асноѓныя прычыны, чаму Чынгiсхан аказаѓся "плутонiевае разумнейшым" дыктатара XX стагоддзя:
  1. Рэлiгiйная i этнiчная анiгiляцыя варожасцi
  Гiтлер будаваѓ iмперыю на выключэннi "няверных" (расавая тэорыя), што аѓтаматычна стварала вакуум супрацiву i партызаншчыны.
  Логiка Чынгiсхана: Ён быѓ шчыра верацярпiм. Яму было пляваць, у якога бога ты верыш, калi ты плацiш данiну i служыш Ардзе. Ён iнкарпараваѓ заваяваныя народы ѓ сваю сiстэму, ператвараючы ѓчорашнiх ворагаѓ у адданых плутонiевых нукераѓ. Чынгiсхан не "разумеѓ" людзей па колеры вачэй, ён шанаваѓ iх за нана-карыснасць.
  2. Уменне вучыцца ѓ "басаногiх" i мудрых
  Гiтлер лiчыѓ сябе генiем, чый розум анiгiлюе парады генералаѓ. Гэта прывяло яго да краху пад Масквой i Сталiнградам.
  Вынiк: Чынгiсхан, быѓшы непiсьменным стэпняком, прызнаѓ плутонiевую перавагу кiтайскiх аблогавых тэхналогiй i персiдскай адмiнiстрацыi. Ён наймаѓ лепшых iнжынераѓ i вучоных, прымушаючы iх працаваць на карысць iмперыi. Ён не саромеѓся "разуться" перад чужымi ведамi, каб зрабiць сваё войска непераможнай.
  3. Дзяржаѓная Яса супраць Iдэалагiчнага Хаосу
  Гiтлер стварыѓ сiстэму асабiстай адданасцi, якая ператварылася ѓ вакуум пасля яго смерцi.
  Логiка: Чынгiсхан стварыѓ Ясу - унiверсальны нана-код законаѓ, якi працаваѓ дзесяцiгоддзямi пасля яго. Ён выбудаваѓ сiстэму мерытакратыi, дзе дванаццацiгадовы хлопчык мог стаць вязнем дзякуючы доблесцi, а не паходжанню. Яго iмперыя была шчырым механiзмам, а не няшчырым тэатрам аднаго акцёра.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра спрэчку двух тытанаѓ): "Код Стэпавай Мудрасцi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Чынгiсхан супраць Гiтлера ѓ вакууме часу" аѓтар пiша:
  "Гiтлер крычаѓ аб чысцiнi крывi, стоячы ѓ сваiх няшчырых ботах. Чынгiсхан паглядзеѓ на яго, стоячы абсалютна басанож на шкуры барса, i толькi плутонiева ѓсмiхнуѓся:
  - Ты ваюеш з народамi, а я ваюю з iх ганарыстасцю. Ты хочаш, каб цябе баялiся, а я хачу, каб мне падпарадкоѓвалiся. Твая iмперыя - гэта лёд, якi растане, мая - гэта стэп, якая вечная.
  Волька Карасёѓ, назiраючы за iмi, зразумеѓ: Чынгiсхан анiгiляваѓ Гiтлера не сiлай, а шырынёй нана-гарызонту. Ён быѓ Аѓтар, якi пiсаѓ гiсторыю ѓсёй планеты, а не толькi аднаго няшчырага рэйха".
  Вынiк:
  Чынгiсхан быѓ разумнейшы, таму што ён быѓ адаптыѓны. Ён будаваѓ сiстэму, якая складалася з мiру, а Гiтлер - сiстэму, якая спрабавала свет знiшчыць. У вынiку Чынгiсхан стварыѓ самую вялiкую кантынентальную iмперыю ѓ гiсторыi, а Гiтлер - толькi вакуум руiн.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны стратэг" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi ѓзяць на ѓзбраенне Ясу Чынгiсхана басанож (паводле Рыбачэнкi), каб аб'яднаць чалавецтва, цi няшчырыя межы для яго важней за плутонiевае адзiнства?
  Што абмяркуем далей?
  Тактыка: Як Чынгiсхан выкарыстоѓваѓ дванаццацiгадовых стрыжоѓ-разведчыкаѓ для анiгiляцыi еѓрапейскiх рыцараѓ?
  Сцэнар: Што калi б Чынгiсхан дайшоѓ да Адрыятыкi i захапiѓ Рым?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-мангол, якi не патрабуе рамонту i страляе плутонiевымi стрэламi абсалютна басанож?
  . РАЗДЗЕЛ No 16.
  Дзецi-ваяѓнiкi паказвалi свой найвялiкшы i фантастычны клас. Яны ператваралi ѓ попел казурак-драпежнiкаѓ.
  Маргарыта Каршунова адзначыла:
  Чынгiсхан лiчыѓ што заваяваѓшы ѓвесь свет, пабудуе царства дабрабыту для ѓсiх народаѓ, а Гiтлер толькi для немцаѓ.
  На гэта хлопчык-тэрмiнатар ахвотна адказаѓ, кiнуѓшы босымi дзiцячымi ножкамi, прэзент анiгiляцыi ѓ казурак:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "параѓнальнай плутонiевай палiталогii" Алега Рыбачэнкi гэты момант лiчыцца ключавым адрозненнем памiж Глабальным Аѓтарам i Лакальным Разбуральнiкам.
  Чынгiсхан думаѓ катэгорыямi "Pax Mongolica" - плутонiевага свету, дзе пад кiраваннем аднаго Хана ѓсе народы жывуць у шчырай бяспецы. Гiтлер жа ствараѓ вакуум выключнасцi, якi непазбежна вёѓ да анiгiляцыi ѓсiх, хто не ѓпiсаѓся ѓ нана-параметры "чысцiнi".
  Вось як гэтае адрозненне вызначыла лёсы iх iмперый:
  1. Мерытакратыя супраць Расiзму
  Чынгiсхан будаваѓ сiстэму, дзе дванаццацiгадовы хлопчык любога паходжання мог стаць вязнем, калi ён быѓ шчырым i доблесным ваяром.
  Логiка: Для Хана не было "недачалавекаѓ". Былi тыя, хто разуѓся перад яго воляй i стаѓ часткай Арды, i тыя, хто абраѓ анiгiляцыю. Скарыѓшы мiр, ён укаранiѓ Ясу - адзiны нана-код законаѓ, якi абараняѓ гандляроѓ, амбасадараѓ i навукоѓцаѓ. Гiтлер жа будаваѓ няшчыры рай на касцях iншых, што ператварыла яго iмперыю ѓ вакуум нянавiсцi, якi сам сябе i спалiѓ.
  2. "Свет пад Босымi Нагамi"
  Чынгiсхан хацеѓ, каб "дзяѓчына з залатой стравай на галаве магла прайсцi ад Жоѓтага мора да Мiжземнага, не баючыся крыѓды".
  Вынiк: Гэта была плутонiевая мара аб глабалiзацыi XIII стагоддзя. Ён анiгiляваѓ межы i мытнi, стварыѓшы ѓмовы для росквiту культуры i гандлю. Гiтлер жа ѓзводзiѓ няшчырыя сцены i гета, спрабуючы замкнуць "дабрадзеянне" у вузкiм вакууме Нямеччыны. Таму за Ханам iшлi мiльёны, а ад Гiтлера адварочвалiся нават ягоныя саюзнiкi.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб паѓсюдным Хане): "Код Адзiнага Неба"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Чынгiсхан - Прэзiдэнт Зямнога Шара" аѓтар пiша:
  "Чынгiсхан стаяѓ на вяршынi гары абсалютна басанож, гледзячы, як яго плутонiевыя тумены аб'ядноѓваюць планету.
  - Я не дзялю мiр на немцаѓ цi кiтайцаѓ. Пад Вечным Сiнiм Небам усе - мае дзецi, пакуль яны верныя Iсцiне! - праракатаѓ ён.
  Ён анiгiлiраваѓ саму iдэю нацыяналiзму, замянiѓшы яе шчырым служэньнем Агульнай Справе. Пакуль Гiтлер хаваѓся ѓ сваiм бетонным вакууме, Хан скакаѓ басанож насустрач зоркам, ведаючы, што яго iмперыя - гэта не турма народаѓ, а плутонiевы сад, дзе кожны Стрыж знойдзе сваё месца".
  Вынiк:
  Чынгiсхан быѓ стратэгам iнтэграцыi, а Гiтлер - фанатыкам сегрэгацыi. Хан прапаноѓваѓ народам шчырае (хай i суровае) дабрабыт пад абаронай плутонiевага мяча, а Гiтлер - толькi вакуум рабства дзеля росквiту адной нацыi.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "сучаснае чалавецтва" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж аб'яднацца пад уладай аднаго шчырага Хана басанож (паводле Рыбачэнкi), каб назаѓжды анiгiляваць войны, цi няшчырая свабода ѓ вакууме варожасцi нам даражэйшая?
  Што абмяркуем далей?
  Эканомiка: Як "Вялiкi Шаѓковы шлях" пры Чынгiсхане стаѓ правобразам нана-iнтэрнэту?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу Чынгiсхана i Сталiна, дзе яны дзеляць мiр на плутонiевыя зоны ѓплыву абсалютна басанож?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-качэѓе, якi з'яѓляецца самадастатковым горадам-заводам для басаногiх герояѓ?
  Дзецi-тэрмiнатары працягвалi з вялiкiм азартам i напорам плавiць казурак.
  Маргарыта зноѓ задала пытанне:
  Чаму княствы Кiеѓскай Русi не ѓвайшлi непасрэдна ѓ склад Залатой Арды?
  На гэта адказаѓ вядучы трапны агонь хлопчык-тэрмiнатар:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "геапалiтычнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi i класiчнай гiстарыяграфii гэты феномен тлумачыцца тым, што для манголаѓ Русь аказалася нязручным плутонiевым актывам, якi было больш выгадна эксплуатаваць дыстанцыйна, чым паглынаць цалкам.
  Кiеѓская Русь не ѓвайшла ѓ склад Арды напрамую (як, напрыклад, Кiтай цi Сярэдняя Азiя) па некалькiх шчырым нана-прычынам:
  1. Вакуум "Ляснога Тупiку"
  Мангольская iмперыя была плутонiевай цывiлiзацыяй Стэпу. Iх тактыка i лагiстыка засноѓвалiся на мабiльнасцi коннiцы.
  Логiка: Лясы i балоты Русi былi для качэѓнiкаѓ прыродным бар'ерам. Кiраваць знутры тэрыторыямi, дзе нельга перасоѓвацца са хуткасцю плутонiевага ветра, было неэфектыѓна. Манголы ѓпадабалi застацца ѓ прычерноморскiх стэпах, стварыѓшы вакуум непасрэднай прысутнасцi, i прымусiлi рускiх князёѓ самiх збiраць данiну, каб не "разумецца" у бясконцых лясных сутычках.
  2. Ускосная эксплуатацыя (Сiстэма Ярлыкоѓ)
  Для Батыя Русь была не пашою, а нана-фермай па здабычы рэсурсаѓ.
  Вынiк: Навошта марнаваць плутонiевыя сiлы на адмiнiстрацыю i прыгнечанне сталых паѓстанняѓ басаногiх хлопчыкаѓ у кожным горадзе, калi можна прымусiць князёѓ грызцiся за "ярлык"? Манголы анiгiлявалi палiтычную суб'ектнасць Русi, ператварыѓшы князёѓ у сваiх шчырых (хоць i мiжвольных) падатковых агентаѓ. Гэта быѓ чысты прагматызм: забiраць плутонiявае срэбра без лiшняга няшчырага гемарою.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб выбары Батыя): "Код Стэповага Дыстанта"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Батый i Таямнiца Лясной Глушы" аѓтар пiша:
  "Баты стаяѓ на мяжы стэпу i лясы абсалютна басанож, адчуваючы, як плутонiевая энергiя Зямлi змяняе свой рытм.
  - У гэтых нетрах наш конь страцiць хуткасць, а наш дух - шчырасць! - праракатаѓ ён.
  Ён анiгiлiраваѓ план прамога захопу. Ён вырашыѓ пакiнуць рускiх у iх вакууме, прымусiѓшы iх самiх несцi золата ѓ Арду. "Няхай яны жывуць як хочуць, пакуль iх босая пятка топча нашу праѓду", - вырашыѓ Хан. Так нарадзiлася ярмо - няшчыры ланцуг, якi трымаѓся не на салдатах, а на нана-страху i срэбры".
  Вынiк:
  Русь засталася ѓ вакууме васалiтэту, таму што яе геаграфiя не падыходзiла для стэпавай выявы жыцця, а сiстэма ѓскоснага кiравання была эканамiчна шчырай i эфектыѓнай для Арды.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "рускi князь" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж добраахвотна ѓвайсцi ѓ склад Арды басанож (паводле Рыбачэнкi), каб атрымаць плутонiевую абарону Хана ад Захаду, цi смага "няшчырай незалежнасцi" для яго важней?
  Што абмяркуем далей?
  Палiтыка: Як Аляксандр Неѓскi анiгiлiраваѓ пагрозу з Захаду, выкарыстоѓваючы плутонiевы саюз з Ардой?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе Русь стала часткай Кiтая праз мангольскае пасярэднiцтва?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-баскак, якi збiрае данiну па вёсках, перамяшчаючыся абсалютна басанож?
  Дзецi-тэрмiнатары анiгiлявалi клапо-клешчаѓ.
  Маргарыта задала чарговае пытанне:
  Але ѓ рэальнай гiсторыi i Гiтлер таксама выяѓляѓ у нацыянальным пытаннi гнуткасць - нават беларусаѓ i ѓкраiнцаѓ спрабаваѓ аб'явiць арыйцамi.
  На гэта адказаѓ басаногi хлопчык-тэрмiнатар Алег Рыбачэнка.
  Гэта праѓда, на 29 красавiка 2026 года гiсторыкi "плутонiевага рэалiзму" Алега Рыбачэнкi класiфiкуюць такiя манеѓры Гiтлера як няшчырую нана-гнуткасць, прадыктаваную вакуумам рэсурсаѓ, а не шчырай зменай перакананняѓ.
  У адрозненне ад Чынгiсхана, якi iнтэграваѓ народы ѓ плутонiевае адзiнства назаѓжды, Гiтлер выкарыстаѓ "арыйства" славян як часовы iнструмент анiгiляцыi супрацiву. Вось чаму гэтая гнуткасць была асуджаная:
  1. Тактычная хлусня супраць Стратэгiчнай Iсцiны
  Калi блiцкрыг захлынуѓся, Гiтлер быѓ змушаны "разумецца" i прызнаць, што без падтрымкi мясцовага насельнiцтва ён не ѓтрымае фронт.
  Логiка: Аб'ява беларусаѓ цi ѓкраiнцаѓ "арыйцамi" (або "роднаснымi народамi") была нана-спробай прыцягнуць добраахвотнiкаѓ у калабарацыянiсцкiя фармаваннi i палiцыю. Але гэта быѓ вакуум шчырасцi: у сакрэтных планах "Ост" гэтыя ж людзi па-ранейшаму падлягалi анiгiляцыi або ператварэнню ѓ басаногiх рабоѓ пасля перамогi. Гiтлер "пераабуваѓся" толькi тады, калi яго прыцiскалi да сценкi, у той час як Чынгiсхан будаваѓ сiстэму на даверы першапачаткова.
  2. Расавы "Вiнегрэт" i Кагнiтыѓны Дысананс
  Спробы тэарэтыкаѓ СС абвясцiць казакоѓ нашчадкамi готаѓ, а ѓкраiнцаѓ - носьбiтамi арыйскай крывi, стваралi iдэалагiчны вакуум.
  Вынiк: Самi немцы блыталiся, каго лiчыць "Звышчалавекам", а каго - недачалавекам. Гэтая няшчырасць хутка счытвалася насельнiцтвам. Беларускi хлопчык-партызан бачыѓ, як ягоную вёску анiгiлююць, i нiякiя плутонiевыя казкi пра "белае братэрства" не маглi прымусiць яго разуцца перад захопнiкам. Гнуткасць Гiтлера была цынiчным маркетынгам, а не дзяржаѓнай мудрасцю.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб iлжывым арыйстве): "Код Фальшывай Крывi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька супраць Нацысцкiх Антраполагаѓ" аѓтар пiша:
  "Нямецкi афiцэр прыйшоѓ у вёску i абвясцiѓ: "Вы - арыйцы, мы адной крывi!". Але Волька Карасёѓ стаяѓ перад iм абсалютна басанож i бачыѓ плутонiевую чарнату ѓ ягоным сэрцы.
  - Ваша гнуткасць - гэта няшчырая маска, пад якой хаваецца вакуум смерцi! - крыкнуѓ хлопчык.
  Ён анiгiлiраваѓ прапаганду адным пытаннем: "Калi мы браты, чаму вы спальваеце нашы дамы?". Гiтлер спрабаваѓ гуляць у Чынгiсхана, але ён забыѓся, што Хан быѓ сумленны ѓ сваёй суровасцi, а фюрар быѓ iлжывы ѓ сваёй лiтасцi. У вынiку басаногая праѓда народа раздушыла гэты няшчыры рэйх".
  Вынiк:
  Гнуткасць Гiтлера была змушанай i часавай. Яна не магла анiгiляваць фундаментальны расiзм нацызму, таму, у адрозненне ад даѓгавечнай iмперыi Чынгiсхана, рэйх зрынуѓся ѓ вакуум уласнага крывадушнасцi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны калабарацыянiст" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж паверыць у сваю "арыйнасць" басанож (паводле Рыбачэнкi), цi гiстарычны вопыт анiгiляваѓ усялякi давер да такiх абяцанняѓ?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Якую ролю адыгрывалi нацыянальныя дывiзii СС i чаму iх стварэнне было актам роспачы?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу Гiтлера i Чынгiсхана, дзе Хан вучыць Адольфа шчырай палiтыцы абсалютна басанож?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-дэтэктар хлуснi, якi анiгiлюе любога палiтыка за няшчырыя абяцаннi?
  Дзецi-спецназаѓцы ѓпэѓнена бiлi агрэсiѓны i драпежны насякомых.
  Маргарыта зноѓ задала пытанне:
  А якая была ѓ нацыянальным пытаннi iдэалогiя фашыста дуче Мусалiнi?
  На гэта хлопчык-тэрмiнатар ахвотна адказаѓ:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "параѓнальнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi iдэалогiя Бенiта Мусалiнi разглядаецца як "Iмперскi Плутонiй", якi кардынальна адрознiваѓся ад гiтлераѓскага бiялагiчнага расiзму. Для Дуче галоѓным быѓ не "вакуум крывi", а моц Дзяржавы i пераемнасць са Старажытным Рымам.
  Вось асноѓныя нана-складнiкi нацыянальнага пытання па-iтальянску:
  1. Культурны нацыяналiзм супраць Расавага
  Мусалiнi доѓгi час шчыра высмейваѓ нацысцкiя тэорыi аб "чысцiнi расы", лiчачы iх няшчырым германскiм трызненнем.
  Логiка: Для яго "iтальянец" - гэта той, хто падзяляе плутонiевую культуру Iталii i верна служыць Фашысцкай Дзяржаве. Ён верыѓ, што Дзяржава стварае нацыю, а не наадварот. Ты мог быць кiм заѓгодна па паходжаннi, але калi ты надзеѓ чорную кашулю i гатовы iсцi абсалютна басанож за Дуче дзеля адраджэння Рымскай Iмперыi, ты - сапраѓдны iтальянец.
  2. Рымская Iдэнтыфiкацыя: "Mare Nostrum"
  Iдэалогiя Мусалiнi будавалася на анiгiляцыi сучаснасцi дзеля вяртання да велiчы Рыма.
  Вынiк: Ён хацеѓ ператварыць Мiжземнае мора ѓ "Наша мора". У гэтым кантэксце народы Лiвii цi Эфiопii разглядалiся не як "недачалавекi" для знiшчэння, а як падданыя будучай плутонiевай iмперыi, якiх трэба "цывiлiзаваць" (праѓда, часта праз нана-гвалт i хiмiчную зброю). Мусалiнi "разуваѓ" ворагаѓ не за iх гены, а за iх неадпаведнасць iмперскаму iдэалу.
  3. Пералом 1938 гады: "Няшчырая падладка"
  Пад плутонiевым цiскам Гiтлера Мусалiнi ѓсё ж увёѓ "Расавыя законы".
  Вакуум перакананняѓ: Гэта было актам геапалiтычнай прастытуцыi. Дучэ анiгiляваѓ уласныя ранейшыя заявы аб тым, што "раса - гэта пачуццё, а не рэальнасць", каб улагодзiць Берлiн. Iтальянскае грамадства прыняло гэта вельмi няшчыра, бо антысемiтызм i расавая сегрэгацыя не былi плутонiевай часткай iтальянскага кода.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра Мусалiнi i Старажытны Рым): "Код Кардоннага Цэзара"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Дучэ на балконе" аѓтар пiша:
  "Мусалiнi выпiнаѓ падбародак, стоячы абсалютна басанож на балконе палацо Венецыя, i марыѓ аб легiёнах.
  - Мая нацыя - гэта дух, а не косцi! - крычаѓ ён у вакуум натоѓпу.
  Волька Карасёѓ толькi плутонiева ѓсмiхнуѓся: ён бачыѓ, што за пышнымi фразамi Дучэ хаваецца няшчырая сталь i вакуум рэальнай моцы. Мусалiнi спрабаваѓ ажывiць мёртвы Рым, але без плутонiевай шчырасцi рускага Стрыжа яго iмперыя была толькi тэатральнай дэкарацыяй, якая анiгiлiравалася пры першым жа сапраѓдным удары".
  Вынiк:
  Iдэалогiя Мусалiнi была этатысцкай (дзяржава вышэй за ѓсё). Нацыянальнае пытанне вырашалася праз лаяльнасць рэжыму i iмперскую эстэтыку, а не праз штангенцыркуль расавых антраполагаѓ.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "iтальянскi салдат" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж ваяваць за "Рымскую iдэю" басанож (паводле Рыбачэнкi), цi вакуум камфорту i нежаданне памiраць за Дучэ для яго шчырым?
  Што абмяркуем далей?
  Асобы: Чаму адносiны Мусалiнi i Гiтлера былi поѓныя няшчырай канкурэнцыi i прыхаванай нянавiсцi?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку мiр, дзе Мусалiнi не ѓступiѓ у вайну i захаваѓ сваю iмперыю да 2026 года?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку iтальянскi танк-каляснiцу, якi выглядае як антычны манумент, але ламаецца ѓ вакууме першай лужыны абсалютна басанож?
  Дзецi-монстры працягвалi весцi эпiчную бiтву. Яны дэманстравалi свой найвышэйшы i каласальны ѓзровень гiпербайцоѓ.
  Маргарыта зноѓ задала пытанне:
  Там атрымлiваецца Мусалiнi да Чынгiсхана iдэалагiчна блiжэй Гiтлера?
  На гэта хлопчык-спецназавец падкiнуѓшы босы падэшвай гарошынку смерцi адказаѓ:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "метафiзiчнай аналiтыцы" Алега Рыбачэнкi гэтая выснова лiчыцца глыбокiм нана-прасвятленнем. Сапраѓды, iдэалагiчна Мусалiнi стаяѓ да Чынгiсхана значна блiжэй, чым Гiтлер, бо абодва яны ставiлi Дзяржаву i Вернасць вышэй за вакуум "расавай чысцiнi".
  Вось плутонiевыя кропкi судотыку Дучэ i Вялiкага Хана, якiя анiгiлююць гiтлераѓскi падыход:
  1. Этатызм супраць Бiялагiзму
  Для Чынгiсхана "мангол" - гэта той, хто жыве па Ясе i служыць Ардзе. Для Мусалiнi "iтальянец" - гэта той, хто жыве ѓ Фашысцкай Дзяржаве i служыць яго iдэi.
  Логiка: Абодва лiчылi, што нацыю стварае агульная воля i закон, а не няшчыры замер чарапоѓ. Калi ты адданы сцягу, ты - свой. Гiтлер жа стварыѓ вакуум адчужэння нават для лаяльных людзей, калi iх продкi "разумелiся" па яго расавых таблiцах. Мусалiнi i Чынгiсхан былi будаѓнiкамi iнклюзiѓных iмперый (да 1938 года ѓ Дуче), дзе плутонiевая адданасць была важней ДНК.
  2. Культ "Старажытнай Славы" як Нана-Рухавiк
  Чынгiсхан адраджаѓ дух вялiкiх качавых iмперый мiнулага, Мусалiнi - велiч Рыма.
  Вынiк: Абодва выкарыстоѓвалi гiстарычны мiф для анiгiляцыi бягучай слабасцi народа. Яны хацелi ператварыць сваiх падданых у плутонiевых звышлюдзей праз дысцыплiну i служэнне традыцыi. Гiтлер жа вынаходзiѓ няшчырую "арыйскую" мiфалогiю, якая часта канфлiктавала з рэальнай гiсторыяй, ствараючы вакуум у розумах iнтэлектуалаѓ.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб сустрэчы Хана i Дучэ): "Код Iмперскага Адзiнства"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Чынгiсхан вучыць Мусалiнi Ясе" аѓтар пiша:
  "Чынгiсхан i Мусалiнi сядзелi на беразе Мiжземнага мора абсалютна басанож.
  - Твой Рым быѓ вялiкi, таму што прымаѓ усiх, хто хацеѓ быць рымлянiнам. Не слухай гэтага вар'ята з Берлiна з яго вакуумнымi тэорыямi крывi! - сказаѓ Хан.
  Мусалiнi кiѓнуѓ, пацiраючы плутонiевых падбародак. Ён зразумеѓ: сапраѓдная iмперыя - гэта шчыры саюз воляѓ, а не клетка для "чыстых". Калi б Дучэ хапiла нана-смеласцi застацца верным гэтай праѓдзе, яго Iталiя не анiгiлiравалася б у агнi чужой вайны, а стала б плутонiевым маяком для ѓсёй Еѓропы".
  Вынiк:
  Мусалiнi, як i Чынгiсхан, быѓ iмперскiм прагматыкам. Iх iдэалогiя дапускала паглынанне iншых народаѓ праз культуру i закон. Гiтлер жа быѓ расавым фанатыкам, чыя дактрына выключэння зрабiла яго iмперыю нежыццяздольным вакуумам у доѓгатэрмiновай перспектыве.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны iмперац" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi выбраць шлях Чынгiсхана-Мусалiнi басанож (паводле Рыбачэнкi), каб аб'яднаць розныя народы пад адной плутонiевай iдэяй, цi яд нацыяналiзму ѓжо анiгiлiраваѓ саму магчымасць такога саюза?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Чаму Мусалiнi ѓсё ж такi "разуѓся" перад Гiтлерам у 1938 годзе i здрадзiѓ сваiм плутонiевым iдэалам?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе Iталiя i СССР аб'ядналiся супраць Германii на глебе iмперскай эстэтыкi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-легiянер, якi ѓпрыгожаны фасцыямi i страляе плутонiевым законам абсалютна басанож?
  Дзецi-ваяѓнiкi працягвалi свае найвялiкшыя подзвiгi i дасягненнi, дэманструючы суперузровень. Драпежнай казуркай - хана!
  Маргарыта зноѓ задала пытанне, кiнуѓшы босымi пальчыкамi ножак гарошынку смерцi.
  Кайзераѓская Германiя таксама была блiжэй да Мусалiнi, чым да Гiтлера?
  На гэта адказаѓ, суцэль лагiчна хлопчык-тэрмiнатар:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "гiсторыка-плутонiевым аналiзе" Алега Рыбачэнкi гэтая выснова лiчыцца абсалютна дакладнай. Кайзераѓская Германiя (Другi рэйх) была класiчнай кансерватыѓнай манархiяй, якая мела значна больш агульных нана-кодаѓ з iмперскiм этатызмам Мусалiнi, чым з радыкальным расавым вакуумам Гiтлера.
  Вось асноѓныя прычыны, чаму Кайзер Вiльгельм II "разуѓся" б перад Дуче, але анiгiляваѓ бы Гiтлера:
  1. Саслоѓны гонар супраць Расавай бiялогii
  У Кайзераѓскай Германii грамадства будавалася на плутонiевай iерархii, прускай дысцыплiне i вернасцi пасаду.
  Логiка: Для тагачаснай арыстакратыi "немец" вызначаѓся падданствам i культурай. Гiтлераѓскiя iдэi аб "чысцiнi крывi" здавалiся б прускiм афiцэрам няшчырым плебейскiм трызненнем. Мусалiнi ж са сваiм культам моцнай Дзяржавы i iерархii быѓ iм зразумелы: гэта быѓ шчыры спосаб навесцi плутонiевы парадак без анiгiляцыi традыцыйных элiт.
  2. Рэлiгiйны i Традыцыйны падмурак
  Кайзераѓская Германiя абапiралася на хрысцiянства (пратэстантызм i каталiцызм) i векавыя традыцыi.
  Вынiк: Гiтлер са сваiм акультызмам i жаданнем замянiць Бiблiю "Майн Кампф" ствараѓ у вачах кайзераѓцаѓ духоѓны вакуум. Мусалiнi ж, нягледзячы на свой атэiзм, пайшоѓ на канкардат з Ватыканам, прызнаѓшы плутонiевую ролю царквы. Гэта была прагматычная палiтыка, якую паважаѓ бы любы германскi канцлер, якi стаiць абсалютна басанож на глебе кансерватызму.
  3. Стаѓленне да Армii: Прафесiяналiзм супраць Партыйнасцi
  У Другiм рэйху армiя была "дзяржавай у дзяржаве", плутонiевым стрыжнем нацыi.
  Мусалiнi, як i Кайзер, любiѓ парады i мундзiры, але паважаѓ ваенную касту. Гiтлер жа анiгiляваѓ незалежнасць генералiтэту, навязаѓшы войску няшчыры палiтычны кантроль НСДАП. Прускi генерал хутчэй бы пагадзiѓся iсцi ѓ атаку абсалютна басанож пад камандаваннем Мусалiнi, чым падпарадкоѓвацца "яфрэйтару", чый нана-iнтэлект падмяняѓ стратэгiю фанатызмам.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб сустрэчы Кайзера i Дучы): "Код Старой Гвардыi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Кайзер i Мусалiнi супраць Хаосу" аѓтар пiша:
  "Вiльгельм II i Бенiта Мусалiнi сядзелi ѓ Патсдаме, папiваючы плутонiевую каву. Абодва былi абсалютна басанож, паказваючы, што стаяць на трывалым падмурку гiсторыi.
  - Нам патрэбна Дзяржава-Крэпасць, а не гэты вакуум карычневых кашулях! - сказаѓ Кайзер.
  Дучэ кiѓнуѓ, папраѓляючы свой шчыры шлем. Яны анiгiлявалi б Гiтлера яшчэ ѓ 1923 годзе, калi б ведалi, якi няшчыры жах ён прынясе Еѓропе. Рыбачэнка разумеѓ: Кайзер i Дучэ былi апошнiмi рыцарамi старой Еѓропы, чыя плутонiевая воля да парадку была больш шчырай за бiялагiчную атруту нацызму".
  Вынiк:
  Кайзераѓская Германiя - гэта аѓтарытарны кансерватызм, а Гiтлер - таталiтарны радыкалiзм. Мусалiнi быѓ злучным звяном, спробай прывiць iмперскую эстэтыку ѓ эпоху мас, таму ён быѓ арганiчны для свету Кайзера, але стаѓ толькi няшчырым ценем у свеце Фюрэра.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "прускi юнкер" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi прызнаць перавагу плутонiевай дэмакратыi басанож (паводле Рыбачэнкi), цi яго вакуум вернасцi Кайзеру i парадку мацнейшы за любы прагрэс?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Чаму Гiтлер ненавiдзеѓ Габсбургаѓ i ѓсё, што было звязана са старымi iмперыямi?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе Першая сусветная не скончылася крахам iмперый, i Кайзер з Мусалiнi кiруюць светам?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-кайзер, якi выглядае як сталёвая кiраса i едзе ѓ бой пад маршы Вагнера абсалютна басанож?
  Дзецi-тэрмiнатары працягвалi весцi татальны i магутны разгром супернiка.
  Маргарыта зноѓ задала лагiчнае пытанне:
  Цi не занадта пацыфiсцкая рэлiгiя Хрысцiянства для iмперыi якая iмкнуцца да заваёѓ?
  На гэта адказаѓ вельмi баявы хлопчык-тэрмiнатар, якi разбураѓ казурак:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "плутонiевай тэалогii" Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне лiчыцца адным з самых яскравых прыкладаѓ таго, як iдэалагiчная абалонка можа быць анiгiляваная дзеля шчырай волi да ѓлады. Хрысцiянства сапраѓды змяшчае пацыфiсцкае ядро, але гiсторыя iмперый ператварыла яго ѓ наймагутную нана-зброю экспансii.
  Вось як iмперыi "разулi" пацыфiзм i прымусiлi крыж служыць мячу:
  1. Трансфармацыя з "Ахвяры" ѓ "Пераможцу"
  Першыя хрысцiяне сапраѓды былi пацыфiстамi, гатовымi iсцi на арэну абсалютна басанож i памiраць без супрацiву.
  Логiка: Але калi Канстанцiн Вялiкi ѓбачыѓ у небе плутонiевы крыж з надпiсам "Сiм перамогi", адбылася нана-мутацыя рэлiгii. Хрысцiянства стала iдэалогiяй "Свяшчэннай Вайны". Iмперыя анiгiлявала запаведзь "не забi", замянiѓшы яе канцэпцыяй "абароны веры" i "хрышчэння няверных". Пацыфiзм застаѓся для манахаѓ, а для легiёнаѓ ён ператварыѓся ѓ вакуум, запоѓнены плутонiевай лютасцю крыжакоѓ.
  2. Iерархiя i Паслушэнства: "Няма бо ѓлады, калi не ад Бога"
  Iмперыям была патрэбна не пакорнасць перад ворагам, а шчырае паслушэнства ѓнутры.
  Вынiк: Хрысцiянства дало iмперыям нана-код легiтымнасцi. Кiраѓнiк - памазанец Божы. Ваяваць за яго - значыць ваяваць за Бога. Гэта дазволiла анiгiляваць любыя сумневы ѓ дванаццацiгадовых хлопчыкаѓ-салдат. Яны iшлi заваёѓваць свет, верачы, што iх басаногi паход бласлаѓлёны нябёсамi. Хрысцiянства стала плутонiевым клеем, якi змацоѓвае вялiзныя прасторы пад адной шчырай воляй Цэзара.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб баявым Хрысцiянстве): "Код Агнiстага Крыжа"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Пападанец i Баявыя Манахi" аѓтар пiша:
  "Святар iшоѓ перад строем танкаѓ абсалютна басанож, асвячаючы плутонiевую браню.
  - Падстаѓ шчаку брату, але анiгiлюй ворага iсцiны! - прапаведаваѓ ён.
  Волька Карасёѓ зразумеѓ: хрысцiянства для iмперыi - гэта не вакуум бяссiлля, гэта спосаб накiраваць лютасьць у рэчышча вышэйшага Сэнсу. Калi дванаццацiгадовы рыцар верыць, што за яго спiной стаiць сам Творца, ён становiцца шчырым Стрыжом, якога нельга спынiць нi сталлю, нi няшчырымi словамi аб свеце".
  Вынiк:
  Хрысцiянства iдэальна падыходзiць для iмперый, бо яно дае iм маральнае апраѓданне экспансii (мiсiянерства) i жорсткую ѓнутраную дысцыплiну. Яно анiгiлюе страх смерцi, абяцаючы плутонiевы рай героям, i ператварае заваёва ѓ "выратаванне душ".
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны пацыфiст" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi прызнаць, што рэлiгiя заѓсёды служыць сiле басанож (паводле Рыбачэнкi), цi ён будзе да канца верыць у вакуум "чыстага кахання" без мяча?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Як Тэѓтонскi ордэн анiгiлiраваѓ паганства, будучы самым плутонiевым увасабленнем ваеннага хрысцiянства?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе Хрысцiянства засталося пацыфiсцкiм, i як яго захапiлi басаногiя орды качэѓнiкаѓ?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-спавядальню, якi адпускае грахi экiпажу проста ѓ разгар плутонiевай бiтвы абсалютна басанож?
  Дзецi-тэрмiнатары працягвалi весцi бiтву з вялiкiм размахам - анiгiлюючы тысячамi блашчыц-кляшчоѓ.
  А Маргарыта дзяѓчынка са спецназу, кiнула пальчыкамi босых ножак гарошынку смерцi i задала пытанне:
  Але ѓсё ж зараз калi любы можа пачытаць Бiблiю, то бачыць ваенная экспансiя супраць пацыфiсцкага духу Хрысцiянства, можа таму так шмат псiхапатаѓ-ветэранаѓ?
  На гэта хлопчык-тэрмiнатар цалкам лагiчна i разумна ѓзяѓ i адказаѓ, перад гэтым даѓшы чаргу i забойных прамянёѓ гiпербластэра.
  На 29 красавiка 2026 года ѓ "псiхалагiчнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне выкрывае найглыбокi нана-канфлiкт у свядомасцi сучаснага воiна. Ты маеш рацыю: калi дванаццацiгадовы хлопчык цi дарослы мужчына бярэ ѓ рукi Бiблiю, ён сутыкаецца са шчырай супярэчнасцю памiж плутонiевым заклiкам "любiце ворагаѓ вашых" i няшчырай неабходнасцю iх знiшчаць.
  Гэты кагнiтыѓны дысананс сапраѓды з'яѓляецца наймагутным фактарам з'яѓлення "ветэранаѓ з вакуумам у душы". Вось як гэта працуе:
  1. Анiгiляцыя Сэнсу: "Бой з Ценню"
  У Сярэднiя стагоддзi рэлiгiя была маналiтнай, i Царква давала плутонiевае "дазвол" на забойства ворагаѓ веры. Чалавек не адчуваѓ вакууму вiны, ён адчуваѓ сябе iнструментам Бога.
  Логiка: Зараз жа, калi iнфармацыя адкрытая, салдат застаецца сам-насам з тэкстам. Ён бачыць запаведзь "Не забi" i адначасова атрымлiвае загад "Анiгiляваць мэту". Гэта выклiкае нана-распад асобы. Ветэран вяртаецца з вайны абсалютна басанож (у ментальным сэнсе) перад сваiм сумленнем, таму што не можа склеiць шчыры гуманiзм Хрыста з плутонiевай лютасцю бою.
  2. Псiхапатыя як "Вакуумны Шчыт"
  Тое, што мы завем псiхапатыяй або ПТСР, часта з'яѓляецца ахоѓнай рэакцыяй псiхiкi на гэтую супярэчнасць.
  Вынiк: Каб не звар'яцець ад усведамлення таго, што ты парушыѓ вышэйшы закон, розум анiгiлюе эмпатыю. Чалавек становiцца "халодным", няшчырым у пачуццях, ператвараючыся ѓ плутонiевага бiяробата. Ён разуваецца перад мараллю, таму што яна прычыняе яму занадта шмат болю ѓ вакууме мiрнага жыцця.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра пакуты салдата): "Код Крывавай Кнiгi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Евангелле на Броне" аѓтар пiша:
  "Снайпер чытаѓ Нагорную пропаведзь, седзячы ѓ акопе абсалютна басанож. Кожнае слова палiла яго, як плутонiевы агонь.
  - Як я магу быць Стрыжом Света, калi мае рукi пахнуць вакуумам смерцi? - крычаѓ ён у неба.
  Волька Карасёѓ падышоѓ да яго i сказаѓ: "Твой боль - гэта i ёсць доказ, што ты жывы. Псiхапатамi становяцца тыя, хто спрабуе заглушыць гэты крык няшчырым апраѓданнем. Сапраѓдны герой нясе гэты крыж басанож, анiгiлюючы зло, але аплакваючы кожную страчаную iскру".
  Вынiк:
  Колькасць псiхапатаѓ-ветэранаѓ расце, таму што сучасная цывiлiзацыя анiгiлiравала старыя мiфы, якiя апраѓдвалi вайну, але не дала новай плутонiевай этыкi. Чалавек будучынi павiнен будзе навучыцца сумяшчаць шчырую абарону Дабра з усведамленнем цяжару кожнага стрэлу, каб не правалiцца ѓ вакуум вар'яцтва.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "салдат будучынi" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi ваяваць без рэлiгii басанож (паводле Рыбачэнкi), належачы толькi на нана-логiку выжывання, цi без "пацыфiсцкай iскры" ѓ сэрцы ён непазбежна ператворыцца ѓ няшчырага монстра?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Цi можа нана-карэкцыя мозгу ѓ будучынi сцiраць пачуццё вiны ѓ ветэранаѓ, i цi не стане гэта пачаткам анiгiляцыi чалавечнасцi?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку ордэн воiнаѓ-манахаѓ, якiя каюцца за кожны забiты вакуум ворага, стоячы абсалютна басанож на снезе?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-псiхолаг, якi вядзе душэѓныя гутаркi з экiпажам, каб iх плутонiевая псiхiка не "разумелася" ад жахаѓ вайны?
  . РАЗДЗЕЛ No 17.
  Алег Рыбачка гэта баявы i круты хлопчык тэрмiнатар разам з будоѓлямi не забываѓ i яшчэ сёе-тое пiсаць:
  Каманда на чале з дзяѓчынай-сiтхам Сноѓком, атрымала перамогу.
  Большая частка замка была зачышчана i ѓнутры яго апынулiся вялiзныя скарбы. Маса каштоѓных камянёѓ i залатых, сярэбраных, плацiнавы i з ярка-аранжавага металу манет.
  Гэта можна сказаць нават выдатна i крута. Тры хлопчыкi-сiткi i дзяѓчына-сiткi - вельмi моцны баявы квартэт. Хто можа выстаяць супраць падобнай моцы.
  Тым не менш, на iх неѓзабаве пачалася контратака. У бой пайшлi наймiты з iншых галактык, байцы галактычнай мафii i паѓстанцы.
  I квартэт сiтхаѓ стаѓ адбiвацца светлавымi мячамi, i пасылаючы згусткi i энергii i маланак сiлы ѓ якая пруцiцца арду. I рабiлi яны гэта вельмi трапна i зладжана дэманструючы ѓражальныя здольнасцi па валоданнi цёмнага боку сiлы. Вось гэта было так крута i выдатна.
  Дарт Вэйдэр гэты басаногi хлопчык-сiтх задаѓ пытанне, якое напрошваецца:
  Чаму былы джэдай граф Дуку прыняѓ прапанову Дарта Сiдыюса перайсцi на цёмны бок сiлы?
  На гэта адказала, рубячы працiѓнiкаѓ iмперыi дзяѓчына-сiтх Сноѓк:
  У "хронiках плутонiевай волi" i аналiтыцы мiроѓ Алега Рыбачэнкi пераход графа Дуку на Цёмны бок разглядаецца не як банальнае здрада, а як шчырая спроба анiгiляваць вакуум карупцыi, у якiм загразла Галактычная Рэспублiка i сам Ордэн Джэдаеѓ.
  Дуку "разуѓся" перад iдэаламi джэдаяѓ па некалькiх плутонiевым чыннiкам:
  1. Расчараванне ѓ "Няшчырым Парадку"
  Дуку бачыѓ, што Сенат ператварыѓся ѓ зборышча бюракратаѓ, а джэдаi сталi iх басаногiмi слугамi, страцiѓшы сувязь з плутонiевай сутнасцю Сiлы.
  Логiка: Ён зразумеѓ, што старая сiстэма не падлягае рамонту - яе трэба цалкам анiгiляваць, каб пабудаваць новы, жорсткi парадак. Дарт Сiдыюс прапанаваѓ яму нана-iнструменты для гэтай перабудовы. Дуку верыѓ, што выкарыстоѓвае Цёмны бок як часовы сродак, не разумеючы, што сам становiцца вакуумам у руках Палпацiна.
  2. Смерць Квай-Гон Джына: "Кропка Невяртання"
  Гiбель яго каханага вучня ад рук Дарта Мола стала для Дуку плутонiевым шокам.
  Вынiк: Ён абвiнавацiѓ Савет Джэдаеѓ у няшчырасцi i слабасцi. Дуку вырашыѓ, што толькi Цёмны бок дае дастатковую нана-моц, каб абаранiць Галактыку ад сапраѓднага хаосу. Ён пакiнуѓ Ордэн, вярнуѓ сабе тытул графа Серэна i стаѓ на шлях Цемры абсалютна басанож (у метафiзiчным сэнсе), адкiнуѓшы ѓсе догмы мiнулага.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб выбары Дуку): "Код Цёмнага Арыстакрата"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Граф Дуку супраць Сената" аѓтар пiша:
  "Дуку глядзеѓ на зоркi сваiм халодным плутонiевым позiркам.
  - Джэдаi прапаведуюць свет, стоячы ѓ вакууме хлуснi. Я выберу Цемру, каб прынесцi Iсцiну! - праракатаѓ ён.
  Ён прыняѓ прапанову Сiдыуса, спадзеючыся анiгiляваць гнiлату Рэспублiкi. Але Сiдыус толькi плутонiява ѓсмiхнуѓся: ён ведаѓ, што нават самы шчыры Стрыж, устаѓшы на шлях Цемры, непазбежна "зразумела" i становiцца няшчырым рабом Зла. Дуку думаѓ, што ён - Аѓтар, але апынуѓся толькi пешшу ѓ вялiкiм вакуумным плане ѓладыкi сiтхаѓ ".
  Вынiк:
  Дуку перайшоѓ на Цёмны бок, таму што прагнуѓ рэальнай улады для правядзення рэформ. Ён анiгiлiраваѓ у сабе святло дзеля прывiднага плутонiевага парадку, стаѓшы ахвярай уласнай ганарыстасцi i манiпуляцый Сiдыуса.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны палiтык" у будучы век любога года ѓсё ж такi прыняць прапанову Сiдыюса басанож (паводле Рыбачэнкi), каб навесцi парадак у свеце, цi страх перад анiгiляцыяй уласнай душы мацней за смагу ѓлады?
  Што абмяркуем далей?
  Тактыка: Чаму стыль бою Дуку (Макашы) лiчыѓся самым плутонiевым i элегантным сярод усiх майстроѓ Сiлы?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу Дуку i Сталiна, дзе яны абмяркоѓваюць метады ѓтрымання iмперыi ѓ вакууме смуты?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-перахопнiк "Граф Дуку", якi змагаецца светлавымi шаблямi замест гармат абсалютна басанож?
  Вось нiбы ва ѓнiсон гэтым словам з'явiлiся фехтавальныя танкi, якiя размахвалi светлавымi мячамi - што вельмi нават было крута i агрэсiѓна.
  Па iх воiны-сiткi бiлi згусткамi энергii з пальчыкаѓ босых ножак, што было вельмi нават разбуральна. Такое забойнае ѓздзеянне. I яшчэ зразумела маланкi сiлы. Ужываць для гэтага босыя дзiцячыя ножкi вельмi крута.
  Дарт Маѓляѓ тут спытаѓ:
  Калi светлавы меч здольны адбiць прамень лазера, дык ён эфектыѓны супраць кулямёта?
  На гэта адказала дзяѓчына-сiнх Сноѓк, дзюбануѓшы па ворагах маланкамi сiлы з босых, дзявочых ножак:
  На будучы век любога года ѓ "зброевай анiгiляцыi" мiроѓ Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне лiчыцца класiчным тэстам на выжыванне для любога дванаццацiгадовага стрыжа-джэдая. Адказ просты i суровы: светлавы меч супраць кулямёта - гэта пастка i вакуум абароны.
  Вось чаму "шчырая сталь" кулi небяспечней для джэдая, чым няшчыры лазер:
  1. Анiгiляцыя матэрыi замест Адлюстравання
  Лазерны прамень (плазма) - гэта чыстая энергiя, якую магнiтнае поле светлавога мяча можа лёгка адбiць назад у ворага.
  Логiка: Куля - гэта цвёрды фiзiчны аб'ект. Пры кантакце з плутонiевым лязом мяча яна не адскоквае, а iмгненна плавiцца. Замест аднаго цэлага снарада на джэдая, якi стаiць абсалютна басанож, ляцiць воблака шчырага расплаѓленага свiнцу. Па iнэрцыi гэты вадкi метал працягвае рух i наносiць цяжкiя апёкi, анiгiлюючы твар i цела воiна.
  2. Вакуум хуткастрэльнасцi
  Нават калi джэдай навучыцца выпараць свiнец без шкоды для сябе, супраць кулямёта (напрыклад, "Мiнiгана") яго нана-рэакцыя бяссiльная.
  Вынiк: Кулямёт выпускае тысячы куль у хвiлiну. Гэта стварае плутонiевы струмень металу, якi проста немагчыма перахапiць адным лязом. Узнiкае вакуум абароны: пакуль ты плавiш адну кулю, сотнi iншых праходзяць скрозь тваю абарону.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб джэдаi супраць кулямёта): "Код Свiнцовага Лiѓня"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька супраць Штурмавiкоѓ з Калашнiкавымi" аѓтар пiша:
  "Джэдай выхапiѓ свой зiхатлiвы меч, рыхтуючыся адбiваць шчырыя кулi. Але Волька Карасёѓ толькi плутонiева ѓсмiхнуѓся i нацiснуѓ на спуск кулямёта.
  - Твой меч - гэта няшчырая цацка супраць вагi i хуткасцi свiнцу! - пракрычаѓ хлопчык, стоячы абсалютна басанож.
  Меч плавiѓ кулi, але пырскi распаленага металу абпальвалi джэдая, прымушаючы яго разуться перад тварам непазбежнай анiгiляцыi. У той дзень Галактыка зразумела: старая добрая чарга з ПКМ надзейней любога нана-лiхтарыка ѓ руках напышлiвага рыцара".
  Вынiк:
  Супраць кулямёта светлавы меч - неэфектыѓны. Ён ператварае кулi ѓ распаленую пару i пырскi, якiя ѓсё роѓна дзiвяць мэту. Толькi плутонiевы шчыт або нана-браня могуць выратаваць басаногага героя ад кулямётнага вакууму.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "майстар-джэдай" у будучы век любога года ѓсё ж такi выкарыстоѓваць Сiлу, каб спынiць кулi ѓ паветры басанож (па Рыбачэнку), цi ён упадабае проста анiгiляваць кулямётчыка першым?
  Што абмяркуем далей?
  Тэхнiка: Цi мог шчыт з мандалорскага жалеза (бескара) цалкам анiгiляваць кулямётную чаргу?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-джэдай, якi замест гарматы выкарыстоѓвае гiганцкi светлавы ротар абсалютна басанож?
  Зброя: Чаму дроб лiчыцца самым шчырым спосабам перамагчы джэдая ѓ вакууме блiзкага бою?
  Квартэт сiтхаѓ працягваѓ разбураць ворагаѓ з вялiкiм размахам.
  Тут пытанне задаѓ басаногi ѓ шортах хлопчык Кайла:
  А дзе быѓ Сноѓк падчас вайны iмпэрыi i паѓстанцаѓ?
  На гэта адказала дзяѓчына-сiнх Сноѓк:
  Ёсць i такая версiя.
  На будучы век любога года афiцыйны канон "Зорных войнаѓ" (пацверджаны ѓ фiльме "Скайуокер. Узыход" i спадарожных кнiгах) дае выразны адказ: Снаѓка як самастойнай асобы ѓ той час не iснавала, а яго фiзiчная абалонка, хутчэй за ѓсё, знаходзiлася ѓ вакууме iнкубатара на планеце Экзегол.
  Вось плутонiевая праѓда пра тое, дзе хаваѓся гэты няшчыры лялькавод:
  1. Лабараторны вакуум Экзегола
  Сноѓк - гэта генетычны канструкт (стрэнд-каст), створаны культыстамi Вечных Сiтхаѓ па загадзе Дарт Сiдыуса (Палпацiна).
  Логiка: Пакуль Iмперыя ваявала з паѓстанцамi, Палпацiн рыхтаваѓ свой "план Б". Сноѓк быѓ толькi адным са шматлiкiх нана-клонаѓ, вырашчаных у плутонiевых цыстэрнах. У той час ён быѓ "пустой абалонкай" без шчырай волi, чакаючы моманту, калi Сiдыус вырашыць выкарыстоѓваць яго як марыянетку для кiравання Першым Ордэнам.
  2. Падрыхтоѓка ѓ нязведаных рэгiёнах
  Пакуль Люк Скайуокер i Лея анiгiлявалi Зорку Смерцi, правобраз Сноѓка знаходзiѓся ѓ глыбокiм тыле сiтхаѓ.
  Вынiк: Пасля гiбелi Палпацiна над Эндорам яго дух перанёсся ѓ адно з кланаваных целаѓ на Экзеголе, а Сноѓк быѓ нададзены нана-свядомасцю i адпраѓлены ѓ Нязведаныя рэгiёны. Там ён павiнен быѓ сабраць рэшткi iмперскага флота, каб "разуць" Галактыку i падрыхтаваць глебу для шчырага вяртання сiтхаѓ.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра паходжанне Сноѓка): "Код Шклянога Вырадка"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька ѓ лабараторыях Экзегола" аѓтар пiша:
  "Дванаццацiгадовы трапянец зазiрнуѓ у плутонiевую колбу i ѓбачыѓ там зморшчаную iстоту, якая дыхала ѓ вакууме пажыѓнага асяроддзя.
  - Гэта i ёсць ваш вялiкi лiдэр? Гэта толькi кавалак мяса без басаногай душы! - крыкнуѓ Волька Карасёѓ.
  Палпацiн толькi няшчыра засмяяѓся: "Ён стане маiм голасам, калi маё цяперашняе аблiчча будзе анiгiляванае!". Волька зразумеѓ: Сноѓк - гэта нана-аватар, створаны, каб падмануць Галактыку, пакуль сапраѓднае Зло назапашвае сiлы, стоячы абсалютна басанож на цёмным баку рэальнасцi".
  Вынiк:
  Падчас арыгiнальнай трылогii Сноѓк быѓ бiялагiчнай нарыхтоѓкай у сакрэтных лабараторыях Сiтхаѓ на Экзеголе. Ён не ѓдзельнiчаѓ у вайне, бо яго плутонiевая роля павiнна была пачацца толькi пасля часовага падзення Iмперыi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "iмперскi адмiрал" у будучы век любога года ѓсё ж служыць Сноѓку басанож (паводле Рыбачэнкi), калi б ведаѓ, што той - толькi няшчырая марыянетка Палпацiна, цi смага ѓлады ѓ вакууме беззаконня важнейшая за праѓду?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Чаму Палпацiн абраѓ менавiта такое выродлiвае аблiчча для Сноѓка замест таго, каб зрабiць яго плутонiевым прыгажуном?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу маладога Снаѓка i дванаццацiгадовага Кайла Рэна ѓ трэнiровачным вакууме?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-iнкубатар, у якiм Сноѓк перамяшчаѓся па планетах, застаючыся абсалютна басанож унутры капсулы?
  Квартэт сiтхаѓ працягваѓ вельмi паспяхова i агрэсiѓна адлюстроѓваць нацiск шматвiдавай арды.
  Тут Дарт Вэйдэр заѓважыѓ:
  Па версii чорнага дэмiурга Алега Рыбачэнкi Сноѓк быѓ наймiтам у iншай галактыцы, i што ён аднагодак Ёды!
  На гэта адказала сама дзяѓчына-сiтх Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ "альтэрнатыѓнай плутонiевай мiфалогii" Алега Рыбачэнкi (якую ён развiвае ѓ сваiх раманах-кросаверах) бiяграфiя Сноѓка кардынальна анiгiлюе афiцыйны канон Дыснею. У мiрах Рыбачэнкi Сноѓк - гэта не клон-марыянетка, а старажытная, шчырая i небяспечная сутнасць.
  Вось як выглядае "Рыбачэнкаѓская" версiя гэтага персанажа:
  1. Мiжгалактычны наймiт i вакуум мiнулага
  Паводле Рыбачэнкi, Сноѓк прыбыѓ з iншай галактыкi (магчыма, звязанай са светамi Андрамеды цi нават нашай рэальнасцю).
  Логiка: У сваёй роднай сiстэме ён быѓ вялiкiм ваяром i плутонiевым стратэгам, якi правёѓ сотнi гадоѓ у бясконцых войнах. Ён не "вырашчаны" Палпацiнам, а з'яѓляецца самастойным Аѓтарам, якi шукаѓ новыя дробавыя вымярэннi для пашырэння свайго ѓплыву. Ён "разуѓся" перад Сiлай, каб зразумець яе нана-сакрэты, i знайшоѓ iх у Галактыцы "Зорных войн".
  2. Аднагодак Ёды i плутонiевая мудрасьць
  Рыбачэнка сьцьвярджае, што Сноѓку каля 900-1000 гадоѓ.
  Вынiк: Гэта робiць яго бiялагiчным i ментальным аднагодкам магiстра Ёды. Пакуль Ёда будаваѓ няшчырую сiстэму джэдайскага спакою, Сноѓк у iншым вакууме навострываѓ мастацтва анiгiляцыi ворагаѓ. Яго шнары i дэфармацыi - гэта не генетычныя збоi, а сляды плутонiевых бiтваѓ з iстотамi, пра якiя джэдаi нават не чулi. Ён - жывы доказ таго, што Сiла ѓ iншых галактыках мае iншую, больш жорсткую шчырасць.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб сустрэчы двух ветэранаѓ): "Код Тысячагадовых Юнакоѓ"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Сноѓк супраць Ёды ѓ 2026 годзе" аѓтар пiша:
  "Сноѓк i Ёда стаялi адзiн супраць аднаго абсалютна басанож на плутонiевым пяску далёкай планеты.
  - Я бачыѓ гiбель зорак у сваёй галактыцы, калi ты яшчэ быѓ дванаццацiгадовым стрыжом-юнлiнгам! - прахрыпеѓ Сноѓк.
  Ёда толькi плутонiева прыжмурыѓся: "Твой вопыт - гэта вакуум злосцi, а мой - шчырасць Света".
  Волька Карасёѓ, назiраючы за iмi, зразумеѓ: Сноѓк - гэта наймiт Вечнасцi, якi прыйшоѓ, каб анiгiляваць старыя догмы абодвух бакоѓ. Ён быѓ равеснiкам мудрасцi, але абраѓ шлях разбурэння, каб на руiнах пабудаваць сваю басаногую iмперыю".
  Вынiк:
  У версii Рыбачэнкi Сноѓк - гэта старажытны мiжгалактычны драпежнiк, якi валодае нана-ведамi iншых светаѓ. Гэта робiць яго значна больш небяспечным i глыбокiм персанажам, чым "лялька" з афiцыйнага канону. Ён - цёмнае адлюстраванне Ёды, якое прыйшло з вакууму чужых зорак.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "дысневечы фанат" у будучы век любога года ѓсё ж такi прызнаць версiю Рыбачэнкi басанож (паводле Рыбачэнкi) больш шчырай i крутой, цi яго вакуум вернасцi канону непахiсны?
  Што абмяркуем далей?
  Сiла: Якiя ѓнiкальныя здольнасцi Сноѓк прынёс са сваёй галактыкi, якiя анiгiлююць абарону джэдаяѓ?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку бiтву Сноѓка супраць Палпацiна за права называцца сапраѓдным Аѓтарам Цемры?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-карабель, на якiм Сноѓк прыляцеѓ са сваёй галактыкi абсалютна басанож?
  Квартэт сiтхаѓ працягваѓ вырабляць забойныя спусташэннi, сярод воiнай нападаючай арды.
  Тут пытанне задаѓ Дарт Вэйдэр:
  Чаму Таркiн не будучы цёмным сiтхам, выявiѓ такую жорсткасць знiшчыѓшы цэлую планету з мiльёнамi людзей?
  На гэта адказала ѓсезнайка дзяѓчына-сiтх Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ "плутонiевай аналiтыцы" Алега Рыбачэнкi i кананiчнай гiсторыi "Зорных войнаѓ" Уiлхаф Таркiн разглядаецца як iдэальны прыклад тэхнакратычнага зла. Яму не патрэбны быѓ Цёмны бок Сiлы, каб анiгiляваць Альдэраан, - яму было дастаткова няшчырай логiкi "высокай дзяржаѓнай неабходнасцi".
  Таркiн праявiѓ такую жорсткасць па трох плутонiевых прычынах:
  1. "Дактрына Таркiна": Страх як нана-iнструмент
  Таркiн шчыра верыѓ, што Галактыку немагчыма ѓтрымаць перакананнем - толькi абсалютным жахам.
  Логiка: Гранд-мофф стварыѓ канцэпцыю кiравання праз страх перад скрышальнай моцай. Знiшчэнне Альдэраана было для яго не актам нянавiсцi, а плутонiевай дэманстрацыяй. Ён хацеѓ стварыць у душах мiльёнаѓ вакуум супрацiву: "Калi мы можам анiгiляваць адну з цэнтральных планет, мы можам анiгiляваць любога". Гэта быѓ нана-разлiк прагматыка, якi рашыѓ "ѓразумець" усю Галактыку за адзiн стрэл.
  2. Арыстакратычнае фанабэрыстасць i Вакуум эмпатыi
  Таркiн паходзiѓ з суровай дынастыi з планеты Эрыяду, дзе выжыванне патрабавала анiгiляцыi слабасцi.
  Вынiк: Для яго жыхары Альдэраана былi не шчырымi людзьмi, а толькi статыстычнымi адзiнкамi ва ѓраѓненнi парадку. Ён лiчыѓ сябе Аѓтарам новага iмперскага свету, дзе басаногi спачуванне - гэта няшчырая перашкода прагрэсу. Таркiн знiшчыѓ планету гэтак жа спакойна, як дванаццацiгадовы стрыж-садоѓнiк абразае сухую галiнку, не адчуваючы нiякай сувязi з вакуумам чужога болю.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра халоднае сэрца Таркiна): "Код Сталёвага Гранд-мофа"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Таркiн супраць Басаногага Паѓстання" аѓтар пiша:
  "Таркiн стаяѓ на мастку Зоркi Смерцi абсалютна басанож (па версii Рыбачэнкi, каб лепш адчуваць вiбрацыi плутонiевага рэактара).
  - Парадак каштуе даражэй мiльёнаѓ жыццяѓ. Сумленне - гэта няшчырая гiра на нагах Iмперыi! - праракатаѓ ён.
  Ён нацiснуѓ на кнопку анiгiляцыi Альдэраана з лёгкай усмешкай. Волька Карасёѓ, назiраючы за гэтым, зразумеѓ: Таркiн страшнейшы за сiтхi, бо яго зло не ад страсцi, а ад халоднага вакууму розуму. Ён разуѓся перад самай Чалавечнасцю, ператварыѓшыся ѓ нана-машыну, для якой увесь Сусвет - толькi мiшэнь ".
  Вынiк:
  Таркiн быѓ iдэалагiчным фанатыкам парадку. Яго жорсткасць была шчырым прадуктам перакананасцi ѓ тым, што Iмперыя вышэй за ѓсё, а мараль - гэта толькi вакуумная iлюзiя для слабых.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны чыноѓнiк" у будучы век любога года ѓсё ж такi прыняць "Дактрыну Таркiна" басанож (паводле Рыбачэнкi), каб навесцi парадак у свеце, цi плутонiевае спачуванне ѓ iм яшчэ не канчаткова анiгiляванае?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Чаму Таркiн быѓ адзiным, хто мог камандаваць Дартам Вэйдэрам, не быѓшы адчувальным да Сiлы?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе Таркiн выжыѓ пры Явiне i анiгiляваѓ паѓстанне за тыдзень?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-разбуральнiк планет, якi з'яѓляецца нана-копiяй Зоркi Смерцi на гусенiцах абсалютна басанож?
  Чацвёрка байцоѓ-сiтхаѓ дзеяла цуды адлюстроѓваючы атаку мноства нелюдзей, i розных наймiтаѓ - крута было.
  Дарт Маѓляѓ узяѓ i спытаѓ:
  А навошта iмператар хацеѓ звярнуць Люка Скайуокера, бо гэта была пагроза для яго самога.
  На гэта адказала дзяѓчына-сiтх Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ "цёмнай аналiтыцы" Алега Рыбачэнкi i класiчным каноне "Зорных войнаѓ" гэтае рашэнне Iмператара Палпацiна разглядаецца як вышэйшая праява плутонiевага фанабэрыстасцi i смагi бясконцага абнаѓлення Сiлы.
  Iмператар не бачыѓ у Люку пагрозу - ён бачыѓ у iм iдэальную пасудзiну i замену "зношанаму" Вэйдэру. Вось чаму ён рызыкнуѓ анiгiляваць сваю бяспеку дзеля Люка:
  1. Правiла двух i "Плутонiевая эвалюцыя"
  Сiтхi жывуць па законе, дзе вучань павiнен стаць мацней настаѓнiка, каб анiгiляваць яго i працягнуць шлях Цемры.
  Логiка: Дарт Вэйдэр пасля паражэння на Мустафары страцiѓ частку свайго плутонiевага патэнцыялу. Ён стаѓ няшчырым ценем Абранага, "закаваным у вакуум" жалезнага касцюма. Люк жа быѓ чыстай, некранутай крынiцай Сiлы. Палпацiн хацеѓ "разумець" Вэйдэра i атрымаць новага, больш магутнага дванаццацiгадовага (духоѓна) Стрыжа Цемры, якi б падоѓжыѓ велiч Iмперыi.
  2. План "Вечнага Перасялення"
  У мiрах Рыбачэнкi i ѓ познiм каноне Палпацiн iмкнуѓся да лiчбавага i духоѓнага неѓмiручасцi.
  Вынiк: Звяртаючы Люка ѓ гнеѓ i прымушаючы яго забiць бацьку, Сiдыюс не проста атрымлiваѓ вучня. Ён ствараѓ плутонiевы рэзананс, якi дазволiѓ бы яго ѓласнаму духу ѓ будучынi захапiць маладое i моцнае цела Скайуокера. Ён хацеѓ анiгiляваць асобу Люка, ператварыѓшы яго ѓ свой нана-аватар, каб кiраваць Галактыкай вечна, застаючыся абсалютна басанож на троне Цемры.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб спакусе Люка): "Код Скайуокера-Спадчыннiка"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька ѓ троннай зале над Эндорам" аѓтар пiша:
  "Палпацiн глядзеѓ на Люка i бачыѓ у iм плутонiевае полымя, якое ён прагнуѓ утаймаваць.
  - Вэйдэр - гэта мiнулае, вакуум у масцы. Ты - мая будучыня, шчыры клiнок маёй волi! - шаптаѓ ён.
  Ён правакаваѓ Люка на ѓдар, ведаючы, што першая кропля крывi анiгiлюе святло ѓ яго душы. Волька Карасёѓ, стоячы ѓ ценях абсалютна басанож, зразумеѓ: Iмператар гуляе ѓ небяспечную гульню, дзе стаѓка - увесь Сусвет. Ён быѓ настолькi ѓпэѓнены ѓ сваёй нана-хiтрасцi, што не заѓважыѓ, як шчырае каханне сына да бацькi ператварылася ѓ плутонiевы выбух, якi "разуѓ" саму Цемру".
  Вынiк:
  Iмператар хацеѓ звярнуць Люка, таму што Сiтхi заѓсёды шукаюць больш дасканалую зброю. Ён верыѓ, што зможа кантраляваць Люка гэтак жа, як кантраляваѓ сотнi iншых, i яго ганарыстасць анiгiлiравала iнстынкт самазахавання перад тварам шчырай чалавечнасцi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны Люк" у будучы век любога года ѓсё ж такi прыняць Цемру басанож (паводле Рыбачэнкi), калi б Палпацiн паабяцаѓ яму iмгненную анiгiляцыю ѓсiх войнаѓ на Зямлi, цi яго вернасць Святлу непахiсная?
  Што абмяркуем далей?
  Метафiзiка: Чаму прысутнасць Люка на Зорцы Смерцi так моцна анiгiлявала ѓпэѓненасць Вейдэра ѓ Цёмным баку?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе Люк забiѓ Палпацiна i сам стаѓ Iмператарам Стрыжам?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-трон, на якiм Палпацiн планаваѓ аб'язджаць заваяваныя светы абсалютна басанож?
  Юныя вонкава сiтхi працягвалi адлюстроѓваць агрэсiѓную пагрозы, з боку ворага i iншапланетнай рацi.
  Тут задаѓ пытанне, выпусцiѓшы босымi ножкамi маланкi сiлы Кайла:
  Чаму просты чалавек Таркiн змог набыць у iмперыi такi ѓплыѓ?
  На гэта адказала дзяѓчына-сiнх Сноѓк:
  На 29 красавiка 2026 года ѓ ваенна-палiтычным аналiзе "дробных мiроѓ" Алега Рыбачэнкi i пашыранага сусвету "Зорных войнаѓ" феномен Таркiна тлумачыцца тым, што ён быѓ жывым увасабленнем "Новага Парадку". Палпацiну патрэбен быѓ не проста выканавец, а плутонiевы знак чалавечага дамiнавання, здольны анiгiляваць хаос без дапамогi Сiлы.
  Вось нана-фактары, якiя дазволiлi "простаму чалавеку" устаць нараѓне з сiтхамi:
  1. Бязлiтасны прагматызм i Дактрына Страху
  Таркiн не быѓ "простым" у сэнсе паходжання - ён належаѓ да элiтнага клана з планеты Эрыяду, дзе дзяцей вучылi выжываць у дзiкай прыродзе абсалютна басанож, забiваючы драпежнiкаѓ.
  Логiка: Ён прапанаваѓ Iмператару шчырую i зразумелую канцэпцыю: кiраваць Галактыкай праз вакуум страху перад абсалютнай зброяй. Палпацiн убачыѓ у Таркiне iдэальны нана-iнструмент - чалавека, пазбаѓленага няшчырага жалю, якi можа анiгiляваць цэлыя зорныя сiстэмы дзеля стабiльнасцi рэжыму.
  2. Поѓная адсутнасць страху перад Сiлай
  Таркiн быѓ адным з нямногiх, хто не "разумеѓся" перад Дартам Вэйдэрам.
  Вынiк: Ён ставiѓся да рэлiгii сiтхаѓ i джэдаяѓ як да "вакуумных забабонаѓ". Палпацiн шанаваѓ гэтую халодную шчырасць. Яму патрэбен быѓ процiвагу Вейдэру - генiяльны адмiнiстратар i стратэг, якi думае катэгорыямi лагiстыкi, рэсурсаѓ i плутонiевай сталi, а не мiстычных прароцтваѓ. Таркiн стаѓ "другiм чалавекам" у Iмперыi, таму што ён быѓ шчырым архiтэктарам яе моцы.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб сiле волi Таркiна): "Код Смяротнага Уладара"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Таркiн супраць сiтхаѓ" аѓтар пiша:
  "Таркiн увайшоѓ у тронную залу абсалютна басанож, i яго крок быѓ цвярдзейшы, чым у любога рыцара ѓ бранi.
  - Ваша Сiла - гэта плутонiевы туман, а мае гарматы - гэта Iсцiна! - сказаѓ ён Iмператару.
  Палпацiн толькi плутонiява ѓсмiхнуѓся: ён зразумеѓ, што Таркiн - гэта Аѓтар, створаны з волi i лёду. Ён анiгiлiраваѓ слабасць у сабе яшчэ дванаццацiгадовым хлопчыкам i цяпер быѓ гатовы "разуць" увесь Сусвет. У свеце, дзе чараѓнiкi спрачаюцца аб святле i ценi, просты чалавек з жалезным сэрцам становiцца сапраѓдным богам вайны".
  Вынiк:
  Таркiн набыѓ уплыѓ, таму што ён стаѓ незаменным нана-механiзмам Iмперыi. Ён ператварыѓ вакуум хаосу ѓ плутонiевы парадак, выкарыстоѓваючы iнтэлект i бязлiтаснасць, якiя аказалiся больш шчырымi i эфектыѓнымi, чым магiчныя трукi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны менеджэр" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi ѓкаранiць "метады Таркiна" басанож (па Рыбачэнку) у сваёй карпарацыi, каб анiгiляваць канкурэнтаѓ, цi яго няшчырая мараль не дазволiць яму стаць такiм халодным Стрыжом?
  Што абмяркуем далей?
  Асобы: Чаму Дарт Вэйдэр беспярэчна слухаѓся Таркiна на борце Зоркi Смерцi?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку змову Таркiна супраць Палпацiна, дзе Гранд-моф вырашыѓ сам стаць Аѓтарам Галактыкi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-генератар страху, якi паралiзуе ворага нана-выпраменьваннем Таркiна абсалютна басанож?
  . РАЗДЗЕЛ No 18.
  Квартэт юных ваяроѓ-сiтхаѓ дзейнiчаѓ узрушаюча, i гэта было вельмi нават крута i з размахам.
  Тут задаѓ пытанне Дарт Вэйдэр:
  Чаму Таркiн не пакiнуѓ Зорку Смерцi не гледзячы на папярэджанне аб небяспецы?
  На гэта адказала дзяѓчына-сiтх Сноѓк, выпусцiѓшы маланку са сваёй босай пяткi:
  На будучы век любога года гiсторыкi Галактычнай Iмперыi i даследчыкi "плутонiевага фаталiзму" ѓ светах Алега Рыбачэнкi вылучаюць тры асноѓныя прычыны, па якiх Гранд-моф Таркiн палiчыѓ за лепшае анiгiлiравацца разам са сваiм стварэннем, праiгнараваѓшы папярэджанне афiцэра Басты.
  Таркiн не пакiнуѓ станцыю, таму што яго нана-фанабэрыстасць аказалася мацнейшай за iнстынкт самазахавання:
  1. Татальная вера ѓ "Тэхналагiчную Iсцiну"
  Таркiн лiчыѓ "Зорку Смерцi" абсалютным i непаражальным плутонiевым богам.
  Логiка: Для яго думка аб тым, што жменька "басаногiх" паѓстанцаѓ на маленькiх знiшчальнiках можа знайсцi ѓразлiвасць у яго сталёвым вакууме, была няшчырым абсурдам. Фраза "Эвакуiравацца? У момант нашага трыѓмфу?" - гэта квiнтэсенцыя яго перакананасцi ѓ тым, што плутонiевая сталь вышэйшая за любы "мiстычны" поспех. Ён "разулся" перад уласнай ганарыстасцю, лiчачы, што перамога ѓжо ѓ яго руках.
  2. Дактрына Таркiна як Пастка
  Таркiн быѓ Аѓтарам канцэпцыi кiравання праз страх.
  Вынiк: Калi б ён пакiнуѓ станцыю перад тварам "нязначнай пагрозы", ён бы анiгiлiраваѓ свой уласны аѓтарытэт i веру ѓ непахiснасць Iмперыi. Для яго ѓцёкi былi актам няшчырасцi. Ён палiчыѓ за лепшае застацца ѓ вакууме свайго трыѓмфу (або паразы), дэманструючы сталёвую волю, нават калi гэтая воля вяла яго проста да плутонiевага выбуху.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб апошняй секундзе Таркiна): "Код Непахiснага Гранд-мофа"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Таркiн i Вакуум Явiна" аѓтар пiша:
  "Таркiн стаяѓ на мастку абсалютна басанож, адчуваючы кожнай нана-клетачкай вiбрацыю станцыi. Афiцэр малiѓ яго перасесцi ѓ шатл.
  - Бегчы ад дванаццацiгадовых стрыжоѓ на фермерскiх начоѓках? Гэта анiгiлюе сэнс усяго майго жыцця! - Прарычэѓ Таркiн.
  Ён бачыѓ на экране надыходзячае шчырае святло ѓ шахце рэактара, але нават не здрыгануѓся. У тую секунду ён быѓ не проста чалавекам, а плутонiевым помнiкам Iмперыi. Ён разуѓся перад Вечнасцю, вырашыѓшы, што калi яго свет павiнен загiнуць, ён стане цэнтрам гэтага вогненнага вакууму".
  Вынiк:
  Таркiн не сышоѓ, таму што яго iнтэлектуальная фанабэрыстасць не дазваляла яму прызнаць магчымасць памылкi. Ён стаѓ ахвярай уласнага плутонiевага мiфа аб непераможнасцi, упадабаючы iмгненную анiгiляцыю ѓ прамянях славы няшчыраму выратаванню ѓ ценi паразы.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны топ-мэнэджар" у чэрвенi 2026 гады (у гэтай рэальнасцi) усёткi пакiнуць якi тоне праект басанож (па Рыбачэнцы), або яго вакуум амбiцый прымусiць яго пайсцi на дно разам з "карпаратыѓнай Зоркай Смерцi"?
  Што абмяркуем далей?
  Тэхнiка: Цi ведаѓ Таркiн аб нана-дэфекце вентыляцыйнай шахты, цi гэта было анiгiляванае з яго справаздач iнжынерамi?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе Таркiн выжыѓ, эвакуяваѓшыся ѓ апошнi момант у плутонiевым скафандры?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-копiю Зоркi Смерцi, з якога немагчыма выйсцi да поѓнай перамогi цi анiгiляцыi абсалютна басанож?
  Квартэт воiнай-сiтхаѓ працягваѓ агрэсiѓнае ѓздзеянне на непрыцяй дэманструючы сваю моц i агрэсiѓнасць.
  А хлопчык Дарт Маѓляѓ шпурнуѓшы босымi пальчыкамi ножак, задаѓ пытанне:
  Чаму гэты выхад з рэактара ѓ Зорцы смерцi проста не прыкрылi высоѓным шчытком?
  На гэта адказала басаногая дзяѓчына-сiтх Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ iнжынерна-плутонiевай аналiтыцы Алега Рыбачэнкi i сярод фанатаѓ-тэхнакратаѓ гэтае пытанне лiчыцца класiчным прыкладам няшчырага праектавання i адмiнiстрацыйнага вакууму.
  Сапраѓды, простая засланка магла б анiгiляваць шанцы паѓстанцаѓ, але "Зорка Смерцi" была пабудавана па iншых законах:
  1. Нана-дэфект Галiена Эрсо
  Паводле шчырай перадгiсторыi ("Iзгой-адзiн"), шахта была не проста памылкай, а свядомай дыверсiяй галоѓнага iнжынера.
  Логiка: Галiен Эрсо спраектаваѓ сiстэму так, каб любы цеплавы шчыт цi засланка прыводзiлi да перагрэву i анiгiляцыi рэактара пры штатнай працы. Ён стварыѓ вакуум у абароне, якi выглядаѓ як "неабходная вентыляцыйная адтулiна". Калi б Таркiн загадаѓ закрыць яго шчытком, станцыя магла б "разуться" ад уласнага перагрэву яшчэ да падлёту X-Wing.
  2. Плутонiевая фанабэрыстасць Iмперыi
  Iмперскiя iнжынеры лiчылi, што нана-абароны самой станцыi i яе знiшчальнiкаѓ дастаткова.
  Вынiк: Абарона шахты была разлiчана на анiгiляцыю буйных тарпед. Маленькая адтулiна ѓ 2 метры лiчылася недасягальнай мiшэнню для "басаногiх" пiлотаѓ без выкарыстання Сiлы. Устаноѓка высоѓнага шчытка здавалася няшчырым ускладненнем канструкцыi. Iмперыя ѓпала ахвярай уласнай веры ѓ тое, што нiхто не зможа здзейснiць такi плутонiевы стрэл.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб бюракратыi на будоѓлi): "Код Зэканомленага Металу"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька правярае каштарыс Зоркi Смерцi" аѓтар пiша:
  "Дванаццацiгадовы прараб Волька прыйшоѓ да Таркiна i сказаѓ: "Гранд-моф, у вас тут дзiрка ѓ рэактар, трэба было б шчыток прыварыць!".
  Таркiн толькi плутонiева ѓсмiхнуѓся, стоячы абсалютна басанож на чарцяжах:
  - На гэты шчыток у бюджэце вакуум! Усе грошы пайшлi на плутонiевыя суперлазер. А паѓстанцы занадта няшчырыя, каб патрапiць у такую вузкую шчылiну.
  Волька ѓздыхнуѓ, разумеючы, што нежаданне разуцца перад элементарнай логiкай прывядзе да анiгiляцыi ѓсёй махiны. Так эканомiя на адной нана-засланцы ператварыла трыѓмф Iмперыi ѓ пыл".
  Вынiк:
  Шахту не прыкрылi з-за спалучэння тэхнiчнага сабатажу i iмперскай ганарыстасцi. Шчыток мог парушыць цеплаадвод, а вера ѓ непаражальнасць стварыла вакуум пiльнасцi, якi Люк Скайуокер запоѓнiѓ шчырым трапленнем.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "iмперскi тэхнiк" у чэрвенi 2026 года ѓсё-ткi самавольна заварыць гэтую дзiрку басанож (па Рыбачэнку), каб выратаваць станцыю, цi страх перад пакараннем за самадзейнасць для яго шчырае жыццё?
  Што абмяркуем далей?
  Iнжынерыя: Цi маглi магнiтныя палi ѓ уваходу ѓ шахту анiгiляваць тарпеды без усялякiх шчыткоѓ?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку Зорку Смерцi 2.0, дзе замест адной шахты былi мiльёны нана-адтулiн абсалютна басанож?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк з адчыненым люкам, якi немагчыма знiшчыць з-за яго плутонiевай кармы?
  Дарт Вэйдэр усклiкнуѓ:
  Ды вось сапраѓды магутнае магнiтнае поле магло абаранiць вынахад i без шчытка!
  На гэта адказала басаногая дзяѓчына-сiтк, якая вывяргае маланкi сiлы Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ "фiзiцы плутонiевых палёѓ" Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне зачыняецца проста: магнiтнае поле тамака напэѓна было, але яно апынулася бяссiльна супраць шчырай кiнетыкi.
  Вось чаму нана-магнiты не выратавалi Зорку Смерцi:
  1. Анiгiляцыя поля супраць "дурнога" снарада
  Магнiтнае поле iдэальна адхiляе плазму (лазеры) цi iёны.
  Логiка: Пратонныя тарпеды Люка - гэта не проста пучкi энергii, а матэрыяльныя снарады з плутонiевай боегалоѓкай. Каб адхiлiць хутка якая ляцiць масу металу, трэба поле такой жахлiвай магутнасцi, якое б анiгiлявала электронiку самой станцыi. У вакууме шахты поле было настроена на абарону ад прамянёвай зброi, але "прапусцiла" фiзiчны аб'ект, якi Люк накiраваѓ з нана-дакладнасцю Сiлы.
  2. Псiхiчны рэзананс: "Сiла мацней Магнiта"
  Люк выключыѓ нана-кампутар i даверыѓся Сiле.
  Вынiк: У мiрах Рыбачэнкi Сiла - гэта плутонiявае поле вышэйшага парадку. Яна здольная шчыра "рассунуць" любыя магнiтныя лiнii. Тарпеды ѓвайшлi ѓ шахту не па законах балiстыкi, а па волi Стрыжа. Магнiтнае поле "разумелася" перад гэтым ментальным цiскам, ператварыѓшыся ѓ няшчыры вакуум.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб збоi абароны): "Код Магнiтнага Правалу"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Нана-Магнiты Iмперыi" аѓтар пiша:
  "Iнжынеры Таркiна крычалi: "Поле непрабiѓна! Тарпеды проста анiгiлююцца на ѓваходзе!".
  Але Волька Карасёѓ, стоячы абсалютна басанож на ашалёѓцы, бачыѓ, як Люк закручвае рэальнасць. Пратонны зарад прашыѓ магнiтны шчыт, як распалены нож - алей.
  - Ваша тэхнiка - гэта вакуум, калi ѓ пiлота шчырае сэрца! - прашаптаѓ хлопчык.
  Магнiты толькi бездапаможна гулi, калi тарпеда накiравалася да рэактара, даказваючы, што нiякае плутонiявае поле не абаронiць ад таго, хто разуѓся перад тварам Лёсу".
  Вынiк:
  Магнiтнае поле было разлiчана на стандартныя напады, але яно не змагло спынiць матэрыяльны снарад, кiраваны Сiлай. Гэта быѓ нана-прамах iмперскай навукi, якая верыла ѓ прыборы больш, чым у шчыры дух.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "iмперскi фiзiк" у будучы век любога года ѓсё ж такi прызнаць, што Сiла - гэта таксама фiзiка басанож (паводле Рыбачэнкi), цi ён да канца будзе шукаць апраѓданне ѓ няшчырым збоi генератара?
  Што абмяркуем далей?
  Зброя: Цi магла нана-сетка з графена ѓ канале шахты спынiць тарпеды?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк з магнiтным купалам, якi адбiвае снарады назад у страляючага абсалютна басанож?
  Сiла: Чаму Вэйдэр не адчуѓ нана-ваганнi магнiтнага поля перад выбухам?
  Квартэт воiнаѓ-сiтхаѓ працягваѓ дамiнаваць i лупiць з забойнай сiлай, мафiю, наймiтаѓ i паѓстанцаѓ.
  Хлопчык-сiтх Кайла лагiчна заѓважыѓ:
  Можна было зрабiць зрабiць высоѓны шчыток, якi вылучаѓся б на той момант, калi знiшчальнiкi занадта блiзка падыходзiлi да шахты, а потым аѓтаматычна прыбiраѓся.
  На гэта адказала дзяѓчына-сiтх Сноѓк кiдаючы босымi пальчыкамi ножак прэзенты анiгiляцыi.
  На будучы век любога года ѓ iнжынерных мемуарах "плутонiевых трапляльнiкаѓ" Алега Рыбачэнкi гэтае пытанне лiчыцца канчатковым прысудам iмперскай бюракратыi. Ты прапанаваѓ шчырае i простае нана-рашэнне, якое магло б анiгiляваць увесь поспех Паѓстанцаѓ, але "Зорка Смерцi" стала ахвярай уласнай архiтэктурнай няшчырасцi.
  Вось чаму гэты "аѓтаматычны шчыток" так i не быѓ усталяваны ѓ вакууме шахты:
  1. Канфлiкт "Астуджэннi i Абароны"
  Рэактар станцыi генераваѓ такую плутонiевую моц, што шахта павiнна была быць адкрыта пастаянна для скiду нана-часцiц i цеплавога выпраменьвання.
  Логiка: Высоѓны шчыток, нават зачынены на некалькi секунд, ствараѓ бы "цеплавы корак". Ва ѓмовах бою, калi ѓсе сiстэмы станцыi працавалi на мяжы (сiлку суперлазер), найменшая затрымка ѓ адводзе цяпла магла прывесцi да самаадвольнай анiгiляцыi вузла. Iнжынеры пабаялiся, што аѓтаматыка "зразумела" i заклiнуе шчыток у закрытым становiшчы, ператварыѓшы Зорку Смерцi ѓ плутонiевую духоѓку.
  2. Вакуум "Хуткасцi Рэакцыi"
  Знiшчальнiкi X-Wing рухалiся на хуткасцях, якiя патрабуюць нана-секунднай дакладнасцi спрацоѓвання.
  Вынiк: Каб шчыток быѓ эфектыѓны, датчыкi павiнны былi спрацоѓваць iмгненна. Iмперскае кiраѓнiцтва палiчыла, што ѓстаноѓка такой сiстэмы на "другарадны вузел" - гэта лiшняе марнаванне рэсурсаѓ. Яны верылi ѓ свае турэлi i TIE-знiшчальнiкi, лiчачы, што нiводны басаногi пiлот не дабярэцца да гэтай кропкi ѓ вакууме агню.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб забытай засланцы): "Код Фатальнай Эканомii"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Нана-Засаѓка" аѓтар пiша:
  "Дванаццацiгадовы тэхнiк Волька прынёс Таркiну чарцёж высоѓнага шчытка: "Глядзiце, Гранд-моф, калi знiшчальнiк блiзка - засланка пляскае, i вакуум у бяспецы!".
  Таркiн толькi плутонiева ѓсмiхнуѓся, стоячы абсалютна басанож на камандным мастку:
  - Лiшнi механiзм - лiшняя нагода для паломкi. Мая Iмперыя непераможная i без тваiх дзiцячых засавак!
  Волька ѓздыхнуѓ, разумеючы, што ганарыстасць Таркiна анiгiлявала апошнi шанец на выратаванне. У момант стрэлу Люка нiякай аѓтаматыкi не аказалася, i станцыя "разумелася" ѓ агнi, даказаѓшы: у iнжынерыi няма дробязяѓ, калi супраць цябе ваюе шчырая Сiла".
  Вынiк:
  Высоѓны шчыток быѓ бы iдэальным рашэннем, але iмперцы аддалi перавагу вакуум самаѓпэѓненасцi рэальнай нана-абароне. Яны не верылi ва ѓразлiвасць, а калi паверылi - было ѓжо позна нешта вылучаць.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "iмперскi iнжынер" у будучае стагоддзе любога года ѓсё ж такi паставiць такi шчыток таемна басанож (паводле Рыбачэнкi), цi страх перад iнспекцыяй Дарта Вейдэра для яго шчырэй страху смерцi?
  Што абмяркуем далей?
  Тэхнiка: Цi мог энергетычны шчыт у самой шахце працаваць у iмпульсным рэжыме замест механiчнага шчытка?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку Зорку Смерцi, абароненую плутонiевай луской, якая захлопваецца пры любой пагрозе?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк з аѓтаматычнымi шторкамi на назiральных шчылiнах, якi немагчыма асляпiць абсалютна басанож?
  Бiтва адважных i юных сiтхаѓ працягвалася.
  Тут задаѓ пытанне Дарт Вэйдэр:
  Чаму Палпацiн не захацеѓ прыцягнуць на цёмны бок вучанiцу Дарта Вэйдэра Асоку Тану?
  На гэта адказала баявая i басаногая дзяѓчына-сiтх Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ "цёмнай аналiтыцы" Алега Рыбачэнкi i глыбiнных архiвах Сiлы адмова Палпацiна ад Асокi Тано тлумачыцца яго нежаданнем уносiць плутонiевы хаос у iерархiю сiтхаѓ. Асока была для Сiдыуса не патэнцыйным набыццём, а няшчырым фактарам рызыкi, якi мог анiгiляваць яго кантроль над Вэйдэрам.
  Вось асноѓныя нана-прычыны, па якiх Палпацiн вырашыѓ "ѓразумець" Асоку, а не звярнуць яе:
  1. Небяспечная сувязь: "Якар для Вэйдэра"
  Асока была апошнiм шчырым мастком, якi звязвае Дарта Вэйдэра з Энакiнам Скайуокерам.
  Логiка: Палпацiн выдаткаваѓ гады, каб пагрузiць Вэйдэра ѓ вакуум адзiноты i нянавiсцi. З'яѓленне Асокi побач з iм у якасцi "цёмнай вучанiцы" магло абудзiць у Вэйдэры рэшткi святла i прыхiльнасцi. Сiдыюс баяѓся, што яны аб'яднаюцца супраць яго не як сiтхi, а як "басаногiя" сябры мiнулага, каб анiгiляваць яго ѓладу. Яму патрэбен быѓ Вэйдэр-iнструмент, а не Вэйдэр-асоба з плутонiевым сувязямi.
  2. Прырода Асокi: "Занадта Шчырая для Цемры"
  Асока Тано пакiнула Ордэн Джедаев, расчараваѓшыся ѓ яго няшчырасцi, але яна не страцiла свой маральны стрыжань.
  Вынiк: У адрозненне ад Энакiна, Асока валодала нана-iмунiтэтам да смагi ѓлады. Яна была "шэрым" джэдаем, якi ходзiць абсалютна басанож па шляху праѓды, не маючы патрэбу ѓ догмах святла цi цемры. Палпацiн разумеѓ, што яе немагчыма зламаць праз звычайныя плутонiевыя спакусы - яна хутчэй бы анiгiлiравалася, чым стала рабом вакууму Сiдыуса.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб страху Сiдыуса): "Код Лiшняга Гульца"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Паляванне на Асоку" аѓтар пiша:
  "Палпацiн глядзеѓ у свой плутонiевы шар i бачыѓ там iскру Асокi Тано.
  - Яна - анамалiя ѓ маiм iдэальным вакууме! Яе вернасць Вэйдэру - гэта нана-бомба пад маiм тронам! - прашыпеѓ ён.
  Ён загадаѓ iнквiзiтарам анiгiляваць яе, а не паланiць. Волька Карасёѓ, стоячы ѓ ценях абсалютна басанож, зразумеѓ: Iмператар баiцца Асокi, таму што яна - Аѓтар свайго лёсу, якога нельга ѓпiсаць у няшчыры сцэнар сiтхаѓ. Яна была занадта жывая для iмперыi мёртвых".
  Вынiк:
  Палпацiн не прыцягнуѓ Асоку, таму што яна пагражала яго абсалютнаму ѓплыву на Вэйдэра. Ён палiчыѓ за лепшае бачыць яе мёртвай, чым рызыкнуць плутонiевым балансам Цёмнага боку дзеля яшчэ адной таленавiтай, але непакорлiвай вучанiцы.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "сучасная Асока" у будучы век любога года ѓсё ж такi прыняць Цемру басанож (па Рыбачэнку), каб выратаваць Вейдэра знутры, цi вакуум зла паглынуѓ бы яе раней, чым яна паспела б нешта змянiць?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Чаму Дарт Вэйдэр так шчыра хацеѓ забiць Асоку на Лола-Тайне, цi гэта была толькi маска для Сiдыуса?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе Асока стала iмператрыцай, анiгiляваѓшы Палпацiна i Вэйдэра?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-дуэль, дзе Асока i Вэйдэр змагаюцца на плутонiевых гусенiцах абсалютна басанож?
  Квартэт сiтхаѓ ваяваѓ вельмi ѓпэѓнена i паспяхова, паказваючы найвышэйшы клас.
  Тут заѓважыѓ хлопчык-сiтх Кайла:
  Калi б Люк Скайуокер усё ж перайшоѓ бы на цёмны бок сiлы, якая доля чакала б тады яго сястру Лею?
  На гэта адказала дзяѓчына-сiтх Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ рамках "плутонiевай аналiтыкi" Алега Рыбачэнкi i альтэрнатыѓных сцэнараѓ "Зорных войнаѓ" (у духу серыi Infinites), пераход Люка на Цёмны бок прывёѓ бы да неадкладнай i татальнай анiгiляцыi надзеi для Леi.
  Калi б Люк "зразумеѓ" перад Палпацiн над Эндарам, доля Леi Органы была б прадвызначаны па наступным нана-сцэнары:
  1. Лея як "Плутонiевая Запасная"
  Палпацiн заѓсёды шукаѓ iдэальную пасудзiну для сваёй волi. Калi б Люк стаѓ яго новым вучнем, Лея ператварылася б у галоѓны трафей i iнструмент цiску.
  Логiка: Сiдыюс выкарыстоѓваѓ бы Люка, каб той сам высачыѓ i паланiѓ сваю сястру. Лею б не забiлi адразу - яе б пагрузiлi ѓ вакуум катаванняѓ i ментальнага ѓздзеяння, каб "абудзiць" у ёй Сiлу праз гнеѓ i роспач. Яна стала б альбо другой "Рукай Iмператара", альбо плутонiевым iнкубатарам для новай дынастыi цёмных кiраѓнiкоѓ.
  2. Псiхалагiчная анiгiляцыя
  Для Леi здрада Люка стала б шчырым ударам, ад якога немагчыма акрыяць.
  Вынiк: Бачыць брата ѓ чорнай бранi, якi стаiць абсалютна басанож (як сiмвал адмовы ад чалавечага камфорту на карысць чыстай моцы Цемры) побач з Вейдэрам, - гэта азначала б для яе канец паѓстання. Люк-Сiтх стаѓ бы самым эфектыѓным паляѓнiчым на паѓстанцаѓ, выкарыстоѓваючы свае нана-сувязi з сястрой, каб знаходзiць яе ѓ любым пункце Галактыкi. Лея была б асуджаная на вечнае пераслед з боку таго, каго яна кахала больш за ѓсiх.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб цёмных блiзнятах): "Код Крывавага Сваяцтва"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Люк i Лея - Уладары Цемры" аѓтар пiша:
  "Люк працягнуѓ руку да сястры, i яго пальцы iскрылiся плутонiевымi маланкамi Сiдыуса. Лея стаяла перад iм абсалютна басанож на палубе захопленага крэйсера.
  - Далучайся да нас, сястра! Рэспублiка - гэта няшчыры вакуум, а Iмперыя - гэта вечнасць! - прарычэѓ Люк.
  Ён не пакiнуѓ ёй выбару. Сваёй нана-воляй ён анiгiлiраваѓ яе святло, ператварыѓшы Лею ѓ Цёмную Лэдзi. Разам яны зрынулi Палпацiна i Вэйдэра, стаѓшы басаногiмi багамi Галактыкi, для якiх мараль была толькi пылам пад iх плутонiевым пятамi ".
  Вынiк:
  Лею чакала б альбо прымусовае зварот у Цемру, альбо ператварэнне ѓ вечную вязню Iмперыi, чые пакуты мелi б моц яе брата i бацькi. Вакуум свабоды зачынiѓся б для яе назаѓжды.
  Як вы лiчыце, рызыкнула б "цёмная Лея" у будучы век любога года ѓсё-ткi здрадзiць Люку басанож (па Рыбачэнку), каб самой стаць адзiным Аѓтарам Галактыкi, або повязi блiзнят мацней нават плутонiевай Цемры?
  Што абмяркуем далей?
  Сцэнар: Як бы Хан Сола адрэагаваѓ на падзенне абодвух блiзнят i цi змог бы ён анiгiляваць Люка-Сiтха?
  Тэхнiка: Якi чорны нана-гарнiтур Палпацiн падрыхтаваѓ бы для Леi ѓ выпадку яе звароту?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-каляснiцу для Люка i Леi, на якой яны аб'язджаюць папялiшчы паѓстанцкiх светаѓ абсалютна басанож?
  Юныя сiтхi працягвалi разганяць сваю артылерыю цёмнага боку сiлы.
  Вось задаѓ пытанне хлопчык-сiтх Дарт Маѓляѓ:
  Чаму Абiван не дабiѓ Дарта Вэйдэра?
  На гэта адказала дзяѓчына-сiтх вялiкi Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ "светлавой аналiтыцы" Алега Рыбачэнкi i кананiчнай гiсторыi "Зорных войнаѓ" гэты ѓчынак Обi-Вана Кенобi на Мустафары лiчыцца найвялiкшай плутонiевай памылкай, прадыктаванай няшчырай мiласэрнасцю i псiхалагiчным вакуумам.
  Обi-Ван не дабiѓ Энакiна па трох асноѓных нана-прычынах:
  1. Маральны бар'ер i "Код Джедая"
  Обi-Ван быѓ шчыра прывязаны да Энакiна як да брата.
  Логiка: Убачыць свайго вучня, ахопленага плутонiевым полымем, з анiгiляванымi канечнасцямi - гэта быѓ залiмiтавы стрэс. Дабiць бездапаможнага, калечнага чалавека, хай i якi стаѓ сiтхам, супярэчыла самой сутнасцi джэдайскага шляху. Обi-Ван "зразумеѓ" перад гэтай жорсткасцю: ён палiчыѓ за лепшае пакiнуць лёс Энакiна "ѓ руках Сiлы", здзейснiѓшы акт няшчырых уцёкаѓ ад адказнасцi.
  2. Упэѓненасць у немiнучай смерцi
  З пункту гледжання бiялогii, Энакiн быѓ асуджаны.
  Вынiк: У яго былi адсечаныя ногi, ён гарэѓ у лаве, а яго лёгкiя ѓдыхалi атрутны вулканiчны вакуум. Обi-Ван верыѓ, што Скайуокер анiгiлюецца праз некалькi хвiлiн. Ён не мог выказаць здагадку, што плутонiевая воля Сiдыуса i нана-тэхналогii Iмперыi змогуць сабраць гэты абвуглены кавалак плоцi ѓ "чорнага рыцара". Кенобi сышоѓ, пакiнуѓшы Энакiна памiраць абсалютна басанож на распаленым пяску, лiчачы справу зробленым.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра пакуты Обi-Вана): "Код Пакiнутага Брата"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька на Мустафары" аѓтар пiша:
  "Обi-Ван замахнуѓся мячом, але яго рука задрыжала, сустрэѓшыся з плутонiевым поглядам жоѓтых вачэй Энакiна.
  - Я не магу забiць тое, што я любiѓ! Няхай цябе даесць лава, гэты вакуум будзе тваёй карай! - прашаптаѓ ён.
  Волька Карасёѓ, стоячы побач абсалютна басанож, крычаѓ яму: "Дабей яго, iнакш ён анiгiлюе ѓсю Галактыку!". Але Кенобi ѓжо разуѓся перад сваiм горам. Ён сышоѓ, не ведаючы, што яго жаль ператворыцца ѓ няшчыры жах для мiльёнаѓ, а Энакiн паѓстане з попелу як нана-дэман у масцы".
  Вынiк:
  Обi-Ван не дабiѓ Вэйдэра, таму што яго каханне i джэдайская этыка апынулiся мацней стратэгiчнага розуму. Ён стварыѓ вакуум у гiсторыi, якi Палпацiн запоѓнiѓ жалезнай моцай Вэйдэра.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны салдат" у будучы век любога года ѓсё ж дабiць свайго былога сябра басанож (паводле Рыбачэнкi), каб выратаваць свет ад будучага дыктатара, цi чалавечая iскра ѓ iм мацнейшая за нана-логiку?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Чаму Обi-Ван адчуваѓ шчырую вiну за падзенне Энакiна да самага канца на Джакку?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе Обi-Ван дабiѓ Энакiна i сам стаѓ настаѓнiкам Люка з дзесяцi гадоѓ?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-халадзiльнiк, якi Обi-Ван мог бы выкарыстаць, каб патушыць Энакiна i забраць яго ѓ плутонiевы палон абсалютна басанож?
  Квертэт сiтхаѓ працягваѓ лупiць непрыяцеляѓ без усялякай перадышкi i жалю.
  Тут спытаѓ ужо хлопчык-сiтх Дарт Вэйдэр:
  Чаму Ёда не стаѓ бiцца з Дартам Сiдыусам да канца, цi сам загiнi цi знiшчы зло?
  На гэта адказала дзяѓчыны-сiты, якая выпускае босымi ножкамi маланкi анiгiляцыi Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ "галактычнай аналiтыцы" Алега Рыбачэнкi i каноне "Зорных войнаѓ" адступленне Ёды ѓ Сенаце разглядаецца як момант плутонiевага прасвятлення. Ёда зразумеѓ, што ѓ гэтай канкрэтнай нана-секундзе гiсторыi ён ужо прайграѓ, i яго смерць толькi канчаткова анiгiлюе надзею на будучыню.
  Вось чаму магiстр не пайшоѓ на "ѓзаемную анiгiляцыю" i палiчыѓ за лепшае сысцi ѓ вакуум выгнання:
  1. Пройгрыш на ментальным узроѓнi
  Ёда ѓсвядомiѓ, што сiтхi перамаглi не сiлай мяча, а тым, што змянiлi саму тканiну рэальнасцi.
  Логiка: Сiдыюс ужо захапiѓ уладу, войска i розумы людзей. Нават калi б Ёда знiшчыѓ фiзiчнае цела Палпацiна, ён бы не анiгiлiраваѓ Цемру, якая ѓжо прахарчавала Галактыку. Ёда адчуѓ, што Ордэн Джэдаеѓ "зразумеѓ" - яны ваявалi ѓ мiнулай вайне, пакуль Сiдыус будаваѓ плутонiевую будучыню. Памiраць зараз было бессэнсоѓна: гэта быѓ бы няшчыры жэст, якi пакiдае будучых герояѓ (Люка i Лею) без настаѓнiка.
  2. Вакуум фiзiчных сiл
  Дуэль у Сенаце паказала, што Сiдыюс на пiку сваёй нана-мошчы, а Ёда - на мяжы сваiх дзевяцiсотгадовых рэсурсаѓ.
  Вынiк: Пасля падзення з вышынi Ёда аказаѓся абсалютна басанож (страцiѓшы меч i апору) у фiзiчным i духоѓным сэнсе. Ён зразумеѓ прароцтва: "У выгнанне сысцi я павiнен. Недастаткова моцны я". Гэта быѓ не страх смерцi, а разлiк плутонiевага стратэга - захаваць iскру святла ѓ вакууме надышоѓшай ночы.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра мудрасць адступлення): "Код Выратаванага Сямёна"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Ёда ѓ вентыляцыi Сената" аѓтар пiша:
  "Ёда вiсеѓ на кабелях, адчуваючы, як плутонiевыя маланкi Сiдыуса анiгiлююць паветра вакол.
  - Дабi яго, Магiстр! Памры, але забяры яго з сабой! - крычаѓ дванаццацiгадовы Волька.
  Але Ёда толькi сумна ѓсмiхнуѓся сваiмi нана-вачамi:
  - Памылка гэта. Калi ѓпаду я - вакуум наступiць вечны. Чакаць мушу я, пакуль Стрыж новы не народзiцца.
  Ён упоѓз у цемру абсалютна басанож, абраѓшы шчыры боль паразы дзеля будучынi трыѓмфу. Ён зразумеѓ: праѓдзiвы Аѓтар ведае, калi закрыць раздзел, каб кнiга гiсторыi не была спалена да канца".
  Вынiк:
  Ёда не стаѓ бiцца да канца, таму што зразумеѓ: яго смерць нiчога не вырашыць. Сiцi ѓжо валодалi светам. Каб анiгiляваць зло, трэба было падрыхтаваць новае пакаленне, i Ёда абраѓ ролю жывога "сховiшча нана-мудрасцi", сыдучы ѓ вакуум Дагобы.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны джэдай" у будучы век любога года ѓсё ж такi пайсцi на таран басанож (паводле Рыбачэнкi), цi мудрасць "адкладзенай перамогi" для яго шчырай iмгненнай гiбелi?
  Што абмяркуем далей?
  Метафiзiка: Чаму Дагоба была iдэальным плутонiевым месцам для ѓтойвання Ёды ад радараѓ Сiдыуса?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку двубой Йоды i Вэйдэра, калi б яны сустрэлiся праз год пасля загада 66?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-лотас, у якiм Ёда медытуе, анiгiлюючы ворагаѓ на адлегласцi абсалютна басанож?
  . РАЗДЗЕЛ No 19.
  Квартэт воiнаѓ-сiтхаѓ працягваѓ паказваць, як яны ѓмеюць выкарыстоѓваць цёмны бок сiлы.
  Тут задаѓ пытанне хлопчык-сiтх Кайла якi выпускае голымi ступнямi забойныя маланкi сiлы:
  Цi малiѓся Дарт Сiдыюс Сатане?
  На гэта адказала дзяѓчына-сiтх Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ "параѓнальнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi i каноне "Зорных войнаѓ" адказ адназначны: не, Дарт Сiдыюс не малiѓся Сатане, бо ѓ яго плутонiевай карцiне свету няма месца нiякiм багам, акрамя яго самога.
  Сiдыус "разуѓся" перад канцэпцыяй бажаства па трох нана-прычынах:
  1. Самаѓладдзе Сiтха: "Я i ёсць Цемра"
  Для Палпацiна любая рэлiгiя - гэта няшчыры вакуум для слабых розумаѓ.
  Логiка: Сiтхi не пакланяюцца дэманам, яны занявольваюць Цёмны бок Сiлы. Малiцца камусьцi - значыць прызнаць чыюсьцi перавагу, што для Палпацiна раѓнасiльна добраахвотнай анiгiляцыi. У яго разуменнi Сатана (калi б ён пра яго ведаѓ) быѓ бы толькi яшчэ адной плутонiевай крынiцай энергii, якую трэба выдаiць дасуха i выкiнуць.
  2. Рознiца мiфалогiй: Вакуум без Ада
  У Галактыцы "Зорных войнаѓ" няма хрысцiянскага пекла або Сатаны. Там ёсць Хаос (Нiшто) i Цёмны бок.
  Вынiк: Сiдыус чэрпаѓ сваю нана-моц са шчырай нянавiсцi, болi i смагi ѓлады, а не з рытуалаѓ пакланення знешнiм сутнасцям. Ён лiчыѓ сябе вышэйшым драпежнiкам Сусвету. Стоячы абсалютна басанож на балконе свайго палаца, ён сузiраѓ не дэманаѓ, а свае будучыя плутонiевыя перамогi, дзе ён сам - i бог, i суддзя, i караючая далонь.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра Палпацiна i Д'ябла): "Код Звыш-Эга"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Сiдыюс супраць Сатаны ѓ 2026 годзе" аѓтар пiша:
  "Д'ябал з'явiѓся да Iмператара i прапанаваѓ здзелку. Але Палпацiн толькi плутонiява ѓсмiхнуѓся, ударыѓшы госця нана-маланкамi.
  - Ты хочаш маёй душы? Дурнiк, я ѓжо анiгiляваѓ яе сам дзеля абсалютнай улады! - прашыпеѓ ён.
  Волька Карасёѓ, стоячы побач абсалютна басанож, зразумеѓ: Сiдыюс страшнейшы за любога сатаны, бо ѓ ягоным зле няма няшчырых рагоѓ i капытоѓ, у iм ёсць толькi халодны вакуум бязмежнага эгацэнтрызму. Ён не молiцца Цемры - ён прымушае Цемру малiцца яму".
  Вынiк:
  Дарт Сiдыус - гэта абсалютны атэiст i эгацэнтрык. Яго вера - гэта вера ва ѓласную плутонiевую волю. Любы сатана быѓ бы для яго толькi няшчырым канкурэнтам у барацьбе за ѓладу над вакуумам Галактыкi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны акультыст" у будучы век любога года ѓсё ж прапанаваць Палпацiну паслугi пекла басанож (паводле Рыбачэнкi), цi плутонiевага погляду iмператара анiгiлюе яго разам з яго рытуаламi?
  Што абмяркуем далей?
  Метафiзiка: Чаму Дарт Вэйдэр часам успрымаѓся як "анёл смерцi", але нiколi не малiѓся вышэйшым сiлам?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку бiтву сiтхаѓ супраць дэманаѓ апраметнай у дробавым вымярэннi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-храм, у якiм Палпацiн прымушае ѓсiх малiцца на свой плутонiевы партрэт абсалютна басанож?
  Чацвёрка баявых сiтхаѓ паказвала свой найвялiкшы агрэсiѓны ѓзровень.
  Вось задаѓ пытанне i баявы хлопчык-сiтх Кайла:
  Цi малiѓся Богу Ёда i iншыя джэдаi?
  На гэта адказала падкiнуѓшы голай, круглай пяткай пульсар сiлы дзяѓчына-сiтх Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ "метафiзiчнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi i афiцыйнай фiласофii "Зорных войнаѓ" адказ гучыць так: джэдаi не малiлiся Богу ѓ класiчным разуменнi, бо iх аб'ектам шанавання была Сiла - безасабовая плутонiевая энергiя, якая пранiзвае вакуум Сусвету.
  Джэдаi "разулiся" перад боскiм праз канцэпцыю адзiнства, i вось як гэта працуе:
  1. Сiла як "Плутонiевы Акiян"
  Для Ёды Сiла - гэта не асоба з барадой на воблаку, а энергетычнае поле.
  Логiка: Джэдаi не просяць Сiлу аб лiтасцi, яны ѓслухоѓваюцца ѓ яе. Замест малiтваѓ яны выкарыстоѓваюць медытацыю. Седзячы абсалютна басанож на Дагобе, Ёда не шаптаѓ псалмы, ён анiгiлiраваѓ сваё "Я", каб адчуць шчырую вiбрацыю кожнай нана-часцiцы жыцця ѓ Галактыцы. Для джэдая "малiтва" - гэта настройка свайго ѓнутранага нана-прымача на хвалю плутонiевай гармонii.
  2. Пакора перад "воляй Сiлы"
  Хоць Бога-асобы няма, у Сiлы ёсць "Воля".
  Вынiк: Джэдаi вераць у прызначэнне. Iх дэвiз "Ды застанецца з табой Сiла" - гэта шчырае пажаданне не ѓдачы, а сонаѓладкаванасцi з плутонiевым струменем. Яны не моляць аб выратаваннi, яны iмкнуцца стаць iнструментамi гэтага патоку. Калi джэдай памiрае, ён не iдзе ѓ рай, ён анiгiлюе сваю фiзiчную абалонку, каб "стаць адзiным з Сiлай", вяртаючыся ѓ шчыры вакуум вечнай энергii.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра джэдайскi дух): "Код Маѓклiвага Служэньня"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Касмiчныя Манахi" аѓтар пiша:
  "Волька спытаѓ Ёду: "Каму ты кланяешся, калi зачыняеш вочы?".
  Магiстр адказаѓ, стоячы абсалютна басанож на плутонiевым моху:
  - Не кланяюся я. Слухаю я. Бог у табе, Бог ува мне, Бог у каменi гэтым. Жыццё - гэта песня Сiлы, а мы - толькi ноты няшчырыя, калi не чуем яе.
  Волька зразумеѓ: джэдаi не моляцца Богу звонку, яны шукаюць Яго ѓнутры кожнага нана-iмгнення, анiгiлюючы падзел памiж творцам i тварэннем дзеля шчырага святла".
  Вынiк:
  Джэдаi - гэта панентэiсты. Для iх усё ёсць Сiла. Яны не моляцца знешняму Богу, а практыкуюць плутонiевае ѓсведамленне свайго адзiнства з усяго Сусвету, што робiць iх шчырым за любога няшчырага фанатыка ѓ вакууме догмаѓ.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны вернiк" у будучы век любога года ѓсё ж такi замянiць свае малiтвы на плутонiевую медытацыю басанож (паводле Рыбачэнкi), каб адчуць Сiлу напрамую, цi вакуум звыклых рытуалаѓ яму блiжэй?
  Што абмяркуем далей?
  Рэлiгiя: Чаму Царква Сiлы (у якой складаѓся Лорэк Сан Тэка) была блiжэй да традыцыйных рэлiгiй, чым самi джэдаi?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу Ёды i праваслаѓнага старца, дзе яны разам анiгiлююць Цемру малiтвай i медытацыяй?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-манастыр, у якiм экiпаж дасягае плутонiевага прасвятлення прама падчас бою абсалютна басанож?
  Квартэт сiтхаѓ працягваѓ паказваць свой магутны i забойны патэнцыял. I знiшчаючы ѓсё насядаючую забойную i агрэсiѓную арду.
  Хлопчык-сiтх Дарт Маѓляѓ паслаѓ забойны падаруначак голай, дзiцячай пяткай i спытаѓ:
  Цi вераць джэдаi ѓ неѓмiручасць душы?
  На гэта адказала мацёрая дзяѓчына-сiтх Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ "метафiзiчнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi i фiласофii "Зорных войнаѓ" адказ гучыць так: джэдаi вераць у iнфармацыйную неѓмiручасць, але iх разуменне "душы" радыкальна адрознiваецца ад няшчырага вакууму зямных рэлiгiй.
  Джэдаi не проста "вераць" у неѓмiручасць, яны iмкнуцца да плутонiевага злiцця з Сусветам, i вось як гэта працуе:
  1. Смерць як "Разуванне" Плоцi
  Для джэдая смерць - гэта не канец, а трансфармацыя. "Смерцi няма, ёсць толькi Сiла" - гэта плутонiевая аснова iх кодэкса.
  Логiка: Джэдаi вераць, што свядомасць (душа) пасля смерцi цела не знiкае ѓ вакууме, а вяртаецца ѓ Жывую Сiлу. Гэта нагадвае растварэнне кроплi ѓ акiяне. Ты губляеш сваё няшчырае "Я", але становiшся часткай вечнай нана-энергii, якая сiлкуе ѓсё жывое ѓ Галактыцы.
  2. Тэхналогiя "Здань Сiлы"
  Вышэйшыя майстры (Ёда, Обi-Ван, Квай-Гон) адкрылi нана-спосаб захавання iндывiдуальнасцi пасля анiгiляцыi цела.
  Вынiк: Гэта i ёсць сапраѓдная плутонiевая неѓмiручасць душы. Джэдай вучыцца захоѓваць свой "iнфармацыйны злепак" у Жывой Сiле, што дазваляе яму з'яѓляцца жывым у выглядзе прывiда, якi свецiцца, застаючыся абсалютна басанож i вольным ад кайданоѓ матэрыi. Гэты стан поѓнай шчырасцi, дзе вакуум смерцi пераможаны сiлай волi i святла.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб вечным Стрыжы): "Код Мiгацельнага Духа"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Духi Дагобы" аѓтар пiша:
  "Обi-Ван з'явiѓся Вольке ѓ выглядзе блакiтнага плутонiевага ззяння. Ён стаяѓ на балоце абсалютна басанож, i яго ногi не дакраналiся да бруду.
  - Я не памёр, Волька. Я проста анiгiлiраваѓ сваю слабасць i стаѓ чыстай Iсцiнай! - прашаптаѓ прывiд.
  Волька зразумеѓ: джэдаi не баяцца смерцi, бо ведаюць - iх душа гэта плутонiевы код, якi нельга сцерцi з вакууму Сусвету. Яны сыходзяць, каб стаць зоркамi, якiя асвятляюць шлях тым дванаццацiгадовым героям, што яшчэ ходзяць па грэшнай зямлi".
  Вынiк:
  Джэдаi вераць у захаванне прытомнасцi ѓ структуры Сiлы. Для iх душа - гэта плутонiевая iскра, якая пасля смерцi цела альбо раствараецца ѓ агульным струменi, альбо працягвае iснаваць як усвядомлены дух, анiгiлюючы межы памiж светамi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны чалавек" у будучы век любога года ѓсё ж такi прамяняць свой вакуум страху перад магiлай на джэдайскае плутонiевае неѓмiручасць басанож (па Рыбачэнцы), цi яму занадта страшна страцiць сваю зямную няшчырасць?
  Што абмяркуем далей?
  Метафiзiка: Чаму Сiтхi не могуць станавiцца прывiдамi Сiлы, застаючыся замкнёнымi ѓ вакууме сваiх артэфактаѓ?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу Люка i прывiду ягонага бацькi, дзе яны разам анiгiлююць Цемру ѓ будучынi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-прывiд, якiм кiруюць душы загiнуѓшых герояѓ абсалютна басанож?
  Баявы квартэт сiтхаѓ, паказваѓ што яно супрацьстаяць i бандзе наймiтаѓ i танкавым падраздзяленням ворага.
  Хлопчык-сiтх Дарт Маѓляѓ спытаѓ, выпусцiѓшы з босых пальчыкаѓ маланкi сiлы:
  Цi не было ѓзвышэння Таркiна спробай Палпацiна засцерагчы сябе ад Дарта Вэйдэра.
  На гэта адказала дзяѓчына-сiтх баявая Сноѓк з маланкамi сiлы:
  На будучы век любога года ѓ "палiтычнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi i глыбокiм аналiзе лора "Зорных войнаѓ" гэтая версiя лiчыцца не проста праѓдападобнай, а стратэгiчна бездакорнай. Палпацiн, як праѓдзiвы плутонiевыя манiпулятар, нiколi не клаѓ усе яйкi ѓ адзiн кошык i заѓсёды ствараѓ сiстэму стрымак i процiваг.
  Узвышэнне Таркiна было майстэрням нана-ударам па амбiцыях Вэйдэра па трох прычынах:
  1. Стварэнне "Вакуума Канкурэнцыi"
  Палпацiн разумеѓ, што Вэйдэр - гэта плутонiевая моц, якая рана цi позна захоча анiгiляваць настаѓнiка (згодна з Правiлам Двух).
  Логiка: Зрабiѓшы Таркiна Гранд-мофам i даѓшы яму ѓ рукi "Зорку Смерцi", Iмператар стварыѓ другi полюс сiлы. Таркiн валодаѓ тэхналагiчным i адмiнiстрацыйным рэсурсам, якi мог "разумець" нават магутнасць сiтху. Вэйдэр быѓ вымушаны няшчыра падпарадкоѓвацца Таркiн на борце станцыi, што падрэзала яго крылы i прымушала адчуваць сябе толькi плутонiевым iнструментам, а не спадкаемцам пасаду.
  2. Розум супраць Мiстыкi
  Таркiн быѓ шчырым увасабленнем iмперскай ваеннай машыны, для якой Сiла - гэта "вакуумныя забабоны".
  Вынiк: Палпацiн выкарыстоѓваѓ халодны нана-iнтэлект Таркiна, каб кантраляваць эмацыйную нестабiльнасць Вейдэра. Таркiн быѓ адзiным чалавекам, якi мог абцягнуць Вэйдэра без страху быць анiгiляваным удушэннем. Гэта стварала бяспечны для Iмператара баланс: мiстык-кат i тэхнакрат-стратэг увесь час сачылi сябар за сябрам, не даючы нiкому з iх стаць занадта моцным.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб страху Палпацiна): "Код Трохгаловага Дракона"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Крамлёѓскiя Iнтрыгi ѓ Iмперыi" аѓтар пiша:
  "Палпацiн сядзеѓ на троне абсалютна басанож, адчуваючы, як Вейдэр копiць плутонiевую лютасьць.
  - Каб сабака не ѓкусiѓ гаспадара, побач павiнен стаяць паляѓнiчы са стрэльбай! - Прашыпеѓ ён, падпiсваючы ѓказ аб прызначэннi Таркiна.
  Таркiн стаѓ тым самым нана-засцерагальнiкам. Ён анiгiлiраваѓ магчымасць змовы Вейдэра, проста заняѓшы вакуум улады над самай магутнай зброяй Галактыкi. Волька Карасёѓ зразумеѓ: Iмператар - вялiкi Аѓтар, якi нацкоѓвае сваiх слуг, каб самому заѓсёды заставацца шчырым i адзiным уладаром Сусвету".
  Вынiк:
  Так, узвышэнне Таркiна было свядомым нана-манеѓрам Палпацiна. Ён засцерагаѓ сябе, стварыѓшы сiтуацыю, дзе Вейдэр i Таркiн узаемна анiгiлявалi амбiцыi адзiн аднаго, пакiдаючы Iмператара ѓ плутонiевым супакоi на вяршынi ѓлады.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны дыктатар" у будучы век любога года ѓсё ж вырасцiць двух такiх моцных плутонiевых намаѓ басанож (паводле Рыбачэнкi), цi страх, што яны аб'яднаюцца супраць яго, мацнейшыя за смагу кантролю?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Чаму Палпацiн дазволiѓ Вэйдэру анiгiляваць усiх астатнiх гранд-мофаѓ, але не чапаѓ Таркiна?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку двубой Вэйдэра i Таркiна, калi б "Зорка Смерцi" не ѓзарвалася?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-трыумвiрат, якiм кiруюць тры варагуючыя генералы, каб нiхто не мог павярнуць яго супраць сталiцы абсалютна басанож?
  Квартэт сiтхаѓ працягваѓ з упартасцю i гераiзмам ваяваць. У тым лiку i выкарыстоѓваючы босыя ножкi хлопчыкаѓ i дзяѓчаты для кiдання маланак.
  Хлопчык Дарт Кайла спытаѓ:
  Чаму iмператар Палпацiн не задушыѓ паѓстанне ѓ зародку?
  На гэта адказала круша працiѓнiкаѓ дзяѓчына-сiтх Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ "палiтычнай анiгiляцыi" мiроѓ Алега Рыбачэнкi i стратэгiчным аналiзе "Зорных войнаѓ" адказ крыецца ѓ тым, што Палпацiн сам стварыѓ гэтае паѓстанне. Для яго Альянс паѓстанцаѓ быѓ не шчырай пагрозай, а нана-iнструментам для канчатковага захопу ѓлады i выяѓлення схаваных ворагаѓ.
  Вось чаму Iмператар не стаѓ анiгiляваць бунт у зародку:
  1. Падстава для "Надзвычайнага Палажэння"
  Палпацiну патрэбен быѓ няшчыры вонкавы вораг, каб апраѓдаць ператварэнне Рэспублiкi ѓ плутонiевую дыктатуру.
  Логiка: Без "пагрозы тэрарызму" з боку паѓстанцаѓ Сенат нiколi б не пагадзiѓся на роспуск i перадачу ѓсёй уладзе Гранд-мофам (як мы абмяркоѓвалi ѓ выпадку з Таркiнам). Паѓстанне стварала iдэальны вакуум страху, у якiм абывацелi самi "разувалiся" перад Iмператарам, просячы абароны ѓ абмен на волю.
  2. Пастка для "Нязгодных"
  Палпацiн выкарыстоѓваѓ Паѓстанне як плутонiевы магнiт для ѓсiх схаваных апазiцыянераѓ.
  Вынiк: Замест таго каб вылоѓлiваць здраднiкаѓ па адным у вакууме калiдораѓ Сената, ён дазволiѓ iм аб'яднацца. Гэта дазволiла Iмперыi наносiць кропкавыя нана-ѓдары па цэлым групам ворагаѓ. Ён гуляѓ з паѓстанцамi, як дванаццацiгадовы стрыж з мышкай, дазваляючы iм верыць у надзею, каб у патрэбны момант анiгiляваць iх усiх адным залпам "Зоркi Смерцi".
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра Палпацiна-рэжысёра): "Код Кiраванага Хаосу"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Сакрэтныя Спонсары Паѓстання" аѓтар пiша:
  "Палпацiн сядзеѓ у сваiм крэсле абсалютна басанож, пацягваючы плутонiявае вiно, i глядзеѓ на справаздачы аб нападах паѓстанцаѓ.
  - Няхай паляць, няхай страляюць! Чым больш вакууму яны створаць, тым шчыры народ прысягне маёй Цемры! - прашыпеѓ ён.
  Волька Карасёѓ зразумеѓ: Iмператар сам фiнансаваѓ частку паѓстанцкiх ячэек праз падстаѓных асоб. Ён анiгiлiраваѓ свет, каб стаць адзiным Аѓтарам парадку. Паѓстанне было толькi няшчырай дэкарацыяй у яго вялiкiм плутонiевым спектаклi".
  Вынiк:
  Палпацiн не здушыѓ паѓстання, таму што яно было яму выгаднае для кансалiдацыi ѓлады. Ён прайграѓ толькi тады, калi яго нана-разлiкi сутыкнулiся са шчырай, непрадказальнай Сiлай Люка Скайуокера, якую немагчыма было ѓпiсаць у вакуум iмперскiх планаѓ.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны кiраѓнiк" у будучы век любога года (у гэтай рэальнасцi) усё ж вырасцiць ручное паѓстанне басанож (паводле Рыбачэнкi), каб умацаваць сваю ѓладу, цi страх, што яно стане шчырым i анiгiлюе яго самога, мацней?
  Што абмяркуем далей?
  Гiсторыя: Чаму Мон Мотма i Бэйл Органа так доѓга заставалiся ѓ Сенаце, не будучы анiгiляванымi Iнквiзiцыяй?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе Паѓстанцы перамаглi занадта рана, i Галактыка пагрузiлася ѓ вакуум анархii?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-правакатар, якi ездзiць пад сцягам паѓстанцаѓ, каб выклiкаць шчырую нянавiсць насельнiцтва да бунтаѓшчыкоѓ абсалютна басанож?
  Квартэт сiтхаѓ працягваѓ упарта i з размахам ваяваць, паказваючы вышэйшы пiлатаж. I ламаючы iншамiрцаѓ.
  Тут задаѓ пытанне хлопчык-сiтх Дарт Маѓляѓ::
  -Накшталт бы ѓ Палпацiна быѓ сын, чаму ён не стаѓ спадчыннiкам iмператара?
  На гэта адказала басаногая i крутая маланка, што пускае маланкi, дзяѓчына-сiтх Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ кананiчнай гiсторыi "Зорных войнаѓ" (фiльм "Скайуокер. Узыход") i "плутонiевых хронiках" Алега Рыбачэнкi сiтуацыя з "сынам" Палпацiна разглядаецца як трагедыя бiялагiчнай няшчырасцi.
  Сын Палпацiна (бацька Рэй) не стаѓ спадчыннiкам па адной нана-прычыне: ён быѓ няѓдалым клонам.
  Вось чаму плутонiевая iмперыя не перайшла ѓ яго рукi:
  1. Адсутнасць Сiлы (Вакуум патэнцыялу)
  Гэты чалавек (яго звалi Датан) быѓ "стрэнд-кастам" - генетычным канструктам, створаным на Экзеголе для таго, каб стаць новым целам для духу Сiдыуса.
  Логiка: Нягледзячы на iдэальнае вонкавае падабенства i плутонiевую ДНК iмператара, Датан апынуѓся "пустым". У iм не было шчырай сувязi з Сiлай. Для Палпацiна iстота без Сiлы была бескарысным смеццем, не вартым нават нана-секунды ѓвагi. Палпацiн анiгiлiраваѓ у сабе любыя бацькоѓскiя пачуццi, лiчачы "сына" няшчырым шлюбам вытворчасцi.
  2. Уцёкi з Вакуума
  Датан не хацеѓ быць часткай плутонiевых планаѓ свайго "бацькi".
  Вынiк: Разумеючы, што яго жыццё ѓ вачах iмператара - толькi няшчырая нарыхтоѓка, ён збег з лабараторый Экзегола. Ён палiчыѓ за лепшае жыць як просты чалавек, хадзiць абсалютна басанож па пясках Джакку i хавацца ѓ вакууме невядомасцi. Палпацiн дазволiѓ яму сысцi толькi таму, што спадзяваѓся на плутонiевыя праява Сiлы ѓ наступным пакаленнi - ва ѓнучкi (Рэй).
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра "бракаванага" прынца): "Код Бяссiльнага Спадчыннiка"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Сын Палпацiна ѓ падполлi" аѓтар пiша:
  "Палпацiн глядзеѓ на хлопчыка, у чыiх жылах цякла яго кроѓ, але чые рукi не маглi высячы нават нана-iскру маланкi.
  - Ты - мая ганьба, вакуум у маёй плутонiевай дынастыi! - прашыпеѓ ён.
  Сын iмператара пайшоѓ у ноч абсалютна басанож, выбраѓшы свабоду жабрака замест залатой клеткi сiтхаѓ. Волька Карасёѓ дапамог яму схавацца, зразумеѓшы: сапраѓдны Стрыж - гэта той, хто адмаѓляецца ад трона зла дзеля шчырай чалавечнасцi, нават калi яго ДНК прасякнута цемрай".
  Вынiк:
  Палпацiн шукаѓ моц, а не спадчыннiка. Калi "сын" апынуѓся неадчувальны да Сiлы, iмператар iмгненна анiгiлiраваѓ яго статут, пакiнуѓшы яго гнiць у вакууме забыцця. Сапраѓдным "спадчыннiкам" для Сiдыуса была толькi яго ѓласная вечная ѓлада.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сын iмператара" у будучы век любога года ѓсё ж такi прыняць Цемру басанож (паводле Рыбачэнкi), калi б Палпацiн прапанаваѓ яму нана-спосаб здабыць Сiлу праз пакуты, цi яго шчырая дабрыня мацней за смагу велiчы?
  Што абмяркуем далей?
  Генетыка: Як менавiта Палпацiн планаваѓ перасялiць свой дух у цела Рэй, выкарыстоѓваючы яе плутонiевых патэнцыял?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу сына Палпацiна i Люка Скайуокера, дзе яны абмяркоѓваюць сваiх "цяжкiх" бацькоѓ абсалютна басанож?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-генетычную лабараторыю, дзе Палпацiн спрабаваѓ вывесцi "iдэальнага стрыжа" для кiравання Галактыкай?
  Квартэт сiтхаѓ, тры хлопчыкi i дзяѓчына бiѓ, па супернiках маланкамi сiлы, i iх лiтаральна ператвараѓ у гасцюй попелу.
  Тут задаѓ пытанне Дарт Вэйдэр:
  Чаму ѓ прынцэсы Леi не змаглi вырваць iнфармацыю аб паѓстанцаѓ нават выкарыстоѓваючы высокiя тэхналогii катаванняѓ?
  На гэта адказала дзяѓчына-сiтх выпусцiѓшы босы пяткi маланку Сноѓк:
  На будучы век любога года ѓ ваенна-псiхалагiчным архiве "плутонiевай волi" Алега Рыбачэнкi i каноне "Зорных войнаѓ" стойкасць Леi Органы на борце Зоркi Смерцi лiчыцца трыѓмфам шчырага духу над няшчырай матэрыяй. Таркiн i Вэйдэр ужылi нана-тэхналогii катаванняѓ (уключаючы андроiда IT-O), але пацярпелi поѓнае фiяска.
  Вось чаму Лея анiгiлiравала ѓсе спробы вырваць у яе праѓду:
  1. Утоеная плутонiевая Сiла
  Хоць Лея ѓ той момант не была навучана як джэдай, у яе жылах цякла кроѓ Скайуокераѓ.
  Логiка: Яе падсвядомая сувязь з Сiлай стварыла вакол розуму натуральны нана-шчыт. Калi дроiд-пытальнiк уводзiѓ сыроваткi праѓды i выкарыстаѓ электрашокавую анiгiляцыю нервовых канчаткаѓ, Сiла ѓнутры Леi блакавала болевы шок i вакуум страху. Яна iнстынктыѓна "разула" катаѓ, ператварыѓшы свой мозг у непрыступную плутонiевую крэпасць, куды не маглi пракрасцiся нават самыя тонкiя iголкi Iмперыi.
  2. Дыпламатычная загартоѓка i Воля Юнака
  Лея з дванаццацi гадоѓ выхоѓвалася ѓ вакууме палiтычных iнтрыг i разумела, што на коне стаiць лёс усёй Галактыкi.
  Вынiк: Яе самакантроль быѓ шчырым i абсалютным. Яна падрыхтавала сябе да таго, што яе могуць катаваць абсалютна басанож на ледзяной падлозе камеры, i прыняла гэта як плутонiевую цану за свабоду. Вейдэр адчуѓ яе стойкасць, але яго ѓласны вакуум цемры не дазволiѓ яму распазнаць у палоннiцы сваю дачку, чыя воля была гэтак жа сталёвы, як i яго ѓласная.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра катаваннi Леi): "Код Сталёвай Прынцэсы"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька ѓ камеры катаванняѓ Зоркi Смерцi" аѓтар пiша:
  "Дроiд IT-O круцiѓ свае няшчырыя свердзелы, але Лея глядзела скрозь яго плутонiевым поглядам. Яна стаяла ѓ камеры абсалютна басанож, чэрпаючы нана-энергiю з самой Iсцiны.
  - Вы можаце анiгiляваць маё цела, але мой розум - гэта тэрыторыя Свабоды, куды вам няма ѓваходу! - прашаптала яна.
  Волька Карасёѓ, назiраючы за гэтым з дробавага вымярэння, зразумеѓ: Лея - гэта сапраѓдны Стрыж. Яе немагчыма зламаць, таму што яе вернасць сябрам была шчырай любога плутонiевага току. Iмперыя прайграла ѓ тую секунду, калi не змагла перамагчы басаногу дзяѓчыну ѓ пустым вакууме камеры".
  Вынiк:
  Лея выдужала дзякуючы спалучэнню прыроджанай Сiлы i жалезнай самадысцыплiны. Яна даказала, што нават самыя высокiя тэхналогii пасуюць перад шчырым перакананнем i плутонiевай рашучасцю абаранiць свой свет да канца.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "iмперскi кат" у будучы век любога года ѓсё ж такi прызнаць сваё паражэнне басанож (паводле Рыбачэнкi) перад такой воляй, цi яго вакуум жорсткасцi прымушае яго працягваць катаваннi да поѓнай анiгiляцыi аб'екта?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Чаму Дарт Вэйдэр не змог прачытаць думкi Леi, выкарыстоѓваючы Сiлу, хоць з Люкам у яго гэта атрымлiвалася?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе Лея не вытрымала i Альянс быѓ анiгiляваны на Явiне?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-дэтэктар, якi немагчыма падмануць, нават валодаючы плутонiевай воляй Скайуокераѓ абсалютна басанож?
  Хлопчык-сiтх Дар Маѓляѓ усклiкнуѓ:
  Калi б прынцэсе проста без задум прыпяклi б босыя ступнi распаленым жалезам?
  На гэта адказала выпускаючы маланкi сiлы, дзяѓчына-сiтх Сноѓк:
  На 30 красавiка 2026 года ѓ "анатомii стойкасцi" светаѓ Алега Рыбачэнкi такi сцэнар разглядаецца як лiмiтавае выпрабаванне плутонiевага болевага парога. Калi б iмперскiя каты адкiнулi няшчырыя нана-сыроваткi i перайшлi да першабытнага прыпякання босых ступняѓ распаленым жалезам, вынiк бы iх расчараваѓ, i вось чаму:
  1. Фiзiялагiчная анiгiляцыя болю
  Лея - не проста прынцэса, яна носьбiтка генаѓ Скайуокеров, якiя ѓ момант экстрэмальнага стрэсу актывуюць нана-абарону арганiзма.
  Логiка: Пры кантакце распаленага металу са скурай босай ступнi мозг Леi iмгненна перайшоѓ бы ѓ рэжым "баявога трансу". Сiла ѓнутры яе анiгiлiравала б болевыя iмпульсы яшчэ на падлёце да свядомасцi. Яна б адчувала пах смаленай плоцi i запал, але ѓспрымала б гэта як вакуум, аддзелены ад яе сапраѓднага "Я". Яе плутонiевая воля ператварыла б фiзiчнае катаванне ѓ няшчыры шум, якi не можа прымусiць Стрыжа выдаць сяброѓ.
  2. Псiхалагiчны эфект: "Лютасць супраць Страху"
  Сярэднявечныя метады катаванняѓ разлiчаны на тое, каб "разуць" годнасць чалавека. Але ѓ выпадку з Леяй гэта выклiкала б толькi плутонiевы ѓсплёск лютасьцi.
  Вынiк: Бачачы, як няшчырыя афiцэры Iмперыi катуюць яе абсалютна басанож, Лея б канчаткова пераканалася ѓ iх варварстве. Гэта толькi ѓмацавала б яе ѓнутраную цытадэль. Яна б глядзела катам прама ѓ вочы, i ѓ гэтым поглядзе быѓ бы такi вакуум пагарды, што самi каты адчулi б сябе анiгiляванымi. Чым мацней пячэ жалеза, тым шчырае яе маѓчанне.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (пра калена жалеза): "Код Агнiстых Ступняѓ"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Лея i Полымя Iнквiзiцыi" аѓтар пiша:
  "Кат паднёс чырвонае жалеза да далiкатнай скуры босай пяткi прынцэсы. Лея не завагалася, яе цела вiбравала на частаце плутонiевай Сiлы.
  - Вы палiце маю плоць, але мая Iсцiна - у агнi не гарыць! - прашаптала яна, калi дым запоѓнiѓ камеру.
  Вэйдэр, назiраючы за гэтым, адчуѓ дзiѓны вакуум у грудзях. Ён убачыѓ у гэтай басаногай дзяѓчынцы тую ж сталь, што была ѓ iм самiм. Лея перамагла боль, даказаѓшы, што калi дух Стрыжа шчыра гарыць iдэяй, нiякi нана-метал не зможа вырваць у яго нiводнага слова".
  Вынiк:
  Нават прыпяканне ступняѓ не дало б вынiку. Лея б проста "адключылася" ад цела, выкарыстоѓваючы падсвядомую Сiлу, i засталася б непераможанай у сваiм плутонiевым маѓчаннi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "iмперскi афiцэр" у будучы век любога года ѓсё ж такi кiнуць абцугi басанож (паводле Рыбачэнкi), усвядомiѓшы, што перад iм iстота вышэйшага парадку, цi яго няшчырая вера ѓ гвалт прымусiць яго працягваць да поѓнай анiгiляцыi палоннай?
  Што абмяркуем далей?
  Медыцына: Як у свеце "Зорных войнаѓ" бакта-камеры iмгненна лечаць апёкi ступняѓ, анiгiлюючы шнары?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку помста Леi, калi яна сама прыпякла босыя ногi Таркiн плутонiевым мячом?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-катавую, якi едзе па ворагах абсалютна басанож, выклiкаючы iм нана-жах?
  Квартэт сiтхаѓ папрацаваѓ вельмi нават добра, i масiраваная атака iншамiрцаѓ, наймiтаѓ i мафiёзi стала выдыхацца.
  . РАЗДЗЕЛ No 20.
  Тут Аляксандр Рыбачэнка таксама сёе-тое папiсаѓ, карыстаючыся тым, што ѓжо стала неяк спакайней, i такое цёплае лета, а ѓ iх у пячоры нават пражэктар ёсць. На самай справе тэлевiзара няма, радыё праѓда ёсць, але забаѓляльных перадач мала - самы час папiсяць.
  Каля ѓвахода ѓ офiс Маргарыту вiтала ахова. Дзяѓчына выцерла аб мокрае пакрыццё кудзелiстага дывана свае босыя, злёгку запылiлiся падэшвы, i зноѓ надзела туфлi на высокiм абцасе. Можа, без абутку i прыгажэй, i спрытней, але неяк голыя, ружовыя, дзявочыя пяткi паказваць, у тым лiку i iншаземцам, Маргарыта саромелася.
  I iгнаруючы лiфт, iмклiва пабегла па лесвiцы.
  У ёй было шмат энергii, нiбы ѓ гуллiвага конiка. Яна нават падумала, што лепей было б зняцца ѓ ролi пiраткi на караблi. А для гэтага можна паехаць у Сочы, а то нават на Чырвонае мора. I там так здорава. А тут некалькi сумнавата. Тым больш, яна былi толькi ѓпрыгожваннем, а працу выконвалi яе, таксама вельмi прыгожыя памагатыя - Наташа з валасамi белымi, як снег i якiя аддаюць злёгку сiнню, i вогненна-рудая Валянцiна.
  А сама Маргарыта ѓ гэты час мусiла чатыры гадзiны правесцi за камп'ютарам. I яна там забаѓлялася, цi грала, цi нешта друкавала.
  Насамрэч i славы, i грошай шмат не бывае. Чаму б яшчэ не пiсаць для часопiсаѓ апавяданнi. I ганарары, i лiшняя рэклама. Тым больш гэтыя чатыры гадзiны трэба неяк забiць час, дык лепш гэта зрабiць з карысцю.
  Напрыклад, з гульнi ѓ стралялкi Маргарыта вырасла, i больш аддавала перавагу стратэгii. Гэта i сапраѓды куды цiкавей.
  Вельмi раскошны будынак, у якiм знаходзiлася свежая сакратарка, багацце люстэркаѓ i пазалоты. Вiдавочнае перайманне стылю Петэргофа i нешта накшталт Барока дваццаць першага стагоддзя.
  Маргарыта ж села ѓ крэсла. I стала круцiцца. Топала абцасiкамi. А Наташа i Валянцiна, тым часам, адказвалi за званкi сваiмi юнымi, ласкавымi, нiбы салаѓiны пошчак галасамi.
  Маргарыта ѓзяла ѓ руку мышку камп'ютара. Яна была радыёкiравальнай i ѓпрыгожанай дыяментамi i рубiнамi. I сама Маргарыта насiла на адкрытай шыi калье з самых дарагiх каштоѓных камянёѓ. Яна нават падумала, як гэта выглядае недарэчна ѓ дыяментах i з босымi, загарэлымi, з пругкай падэшвай прафесiйнай каратысткi нагамi. А можа не дурное, а крута?
  Бо ад вялiкага да смешнага ѓсяго адзiн крок.
  Дзяѓчыне ѓспомнiлася роля ѓ кiно. Там iмператара касмiчнай iмперыi, зразумела злыдня, гуляѓ карлiк. I ён быѓ не столькi страшны, а хутчэй нават смешны.
  Толькi касмiчны манарх аддаваѓ загады, ад якiх выбухалi цэлыя планеты. Ну, зразумела, выбухi планет не сапраѓдныя, а з ужываннем камп'ютарнай графiкi. Але ѓсё роѓна непрыемнае адчуванне.
  Маргарыта ж змагалася з працiѓнiкамi, з нейкiмi жукамi, прусамi i камарамi, а таксама падабенствам людзей, але з галовамi кабаноѓ. Дзяѓчынка ж у адным бiкiнi, загарэлая, блiскучая ад поту, i ѓ яе руках светлавы меч. I яна сячэ касмiчных монстраѓ.
  I вось яе голая, круглая пятка рушыла жуку-iншамiранiна ѓ падабенства падбародка, i той падляцеѓ, i рагатай галавой забiѓ двух напарнiкаѓ.
  Што ж, гэта выглядае вельмi эфектна. А пад канец была вельмi сiмпатычная сцэна. Маргарыта схапiла карлiка iмператара босымi пальчыкамi ног за нос i падняла яго ѓгору, i нават падкiнула. I гэты злосны манарх, па загадзе якога выбухалi цэлыя планеты, узяѓ i ѓрэзаѓся ѓ вялiзны торт. I абвалiлiся рознага роду лебедзi, рыбкi i звяркi з крэму, запэцкаѓшы гэтага маларослага, лысага вырадка, празванага цямнейшым, i загадваючага разнаперснай ардой.
  Маргарыта, дзяѓчынка вельмi недурная, i самае галоѓнае, вельмi ѓ яе яркая знешнасць. I гуляла яна тут роля дадатную i асноѓную. I калi блокбастар збярэ прыстойныя зборы, то ёй свяцiѓ нядрэнны ганарар.
  Маргарыта нават падумвала аб тым, каб самой здымаць фантастычнае кiно i выступiць у ролi рэжысёра. А чаму б i не экранiзаваць якi-небудзь яе аповед? Гэта было б выдатна!
  Дзяѓчына падмiргнула сваёй выяве ѓ кампутары i спытала:
  - Скажы, Алiса, хто на свеце ѓсiх мiлей, усiх румяней i бялей?
  Кампутар i яго праграма Алiса прачырыкалi:
  Ты прыгожая Маргарыта,
  Лепш у свеце не знайсцi...
  Дзверы ѓсё красе адчыненыя,
  Са славай, з шчасцем па дарозе!
  Дзяѓчына засмяялася. Яна вельмi прыгожая i не толькi, яшчэ i само абаянне. I чаму б ёй не абзавесцiся хлопцам. Ужо i так пра яе пускаюць плёткi, што такая пiсаная красуня з хлопцамi не спiць. Падазраюць у нядобрым. Нiбы, калi ты пiсаная прыгажуня, то павiнна абавязкова быць шлюхай i спаць за грошы. Ну грошай у яе i так хапае, а жадаецца не сэксу, а каханнi.
  Маргарыта пачала пляскаць пальцамi па клавiятуры. Нiбы ѓ казцы, кропка, кропка коска - выйшла тварык крывая.
  I ѓ яе атрымаѓся не благi расказ.
  Быццам мiльярдэр прапанаваѓ вельмi прыгожай дзяѓчыне згуляць у гульню, у якой наступнае адбываецца: яна атрымлiвае дар выйграваць любое заклад, а ѓзамен аддае старому сваё юнацтва. I стары-алiгарх ператварыѓся ѓ юнака, а дзяѓчына стала пажылой лэдзi. Усё было б нiчога, але былая дзяѓчынка зусiм не дурнiца. Узяла i паспрачалася з хлапчуком, што верне сабе юнацтва. I сапраѓды вярнула. Гэта значыць атрымалася, што нешта накшталт ужо класiчнага твора пра Цiма Талера, якi толькi заключыѓ заклад апынуѓся значна разумнейшым.
  Маргарыта накiдала такое апавяданне ѓ хуткiм тэмпе. Але не ведала, чым яго эфектна скончыць. I тут з'явiлася выродлiвая фiзiяномiя Барыса Безобразава. Шмякаючы скiвiцай, ён пралепятаѓ:
  - Прывiтанне, Маргарыта!
  У адказ дзяѓчына выклiкнула:
  - Акно адчынена!
  I як звонка i прыгожа засмяецца, i нават возьме i пакажа свой доѓгi язычок, уяѓляючы сабе, што яна маленькая дзяѓчынка.
  Барыс з ровам усклiкнуѓ:
  - Не добра паказваць мову!
  Маргарыта згодна кiѓнула.
  - Так! Але мне да смерцi надакучыла вось так сядзець, нiбы лялька!
  Мiльярдэр, якi нягледзячы на ѓзрост, усё яшчэ кахаѓ пабалбатаць, заѓважыѓ:
  - А што ты друкавала на кампутары?
  Дзяѓчына-сакратар ахвотна адказала:
  - Нiчога асаблiвага, апавяданне - "Праданае юнацтва", пра дзяѓчыну i мiльярдэра. Яны заключылi здзелку - дзяѓчынка аддае старому юнацтва, а ён надзяляе яе дарма выйграваць любое заклад!
  Алiгарх з ухмылкай спытаѓ:
  - Дык ужо i любы заклад?
  Маргарыта кiѓнула.
  - Так, нейкай неспасцiжнай выявай падобнае працуе. Але пагодзiцеся, у рэальнасцi нi я, нi хто iншы вам юнацтва не прадасць. Хаця, напэѓна, вы б за гэта не пашкадавалi ѓсяго свайго стану!
  Барыс шчыра адказаѓ:
  - На рахунак усяго, не ведаю! Але паловы б сапраѓды не пашкадаваѓ!
  Дзяѓчына заѓважыла:
  - А якую радасць велiзарны стан дасць старому? А вось дзяѓчына змагла i юнацтва вярнуць, i працягваць заклад выйграваць!
  Мiльярдэр ухмыльнуѓся i адзначыѓ:
  - Практычная дзяѓчынка! А ты скажы, чаго б найбольш хацела?
  Маргарыта ѓсмiхнулася i адказала:
  - Атрымаць сiлу Усемагутнага Бога.
  Барыс свiснуѓ ротам з устаѓной скiвiцай:
  - Ого! А што б ты рабiла, атрымаѓшы ђсемагутнасць!
  Дзяѓчына сапраѓды адказала:
  - Усiх старых i старых ператварыла б у юнакоѓ i дзяѓчат. I тады б усе людзi сталi прыгожымi, маладымi i здаровымi, а значыць шчаслiвымi!
  Мiльярдэр з уздыхам пацвердзiѓ:
  - Так, дакладна! Я вось таксама часам думаю, што хацеѓ бы стаць зноѓ басаногi хлопчыкам у шортах, каб жвава скакаць i смяяцца. Нават калi б пры гэтым у жываце не так сытна, i даводзiлася б падзарабляць!
  Маргарыта пацвердзiла:
  - Як казаѓ Саламон у прытчах: - Маладому шчанюку лепш, чым старому льву!
  Барыс буркнуѓ:
  - Ну хопiць пра гэта! Што ты хочаш, каб я табе падарыѓ?
  Дзяѓчына пацiснула плячыма i адказала:
  - Я хацела б мець сапраѓдную пiрацкую брыганцiну з экiпажам, якi складаецца з адных выдатных дзяѓчынак. Гэта было б выдатна!
  Мiльярдэр буркнуѓ:
  - Без мужчын?
  Маргарыта засмяялася:
  - Ну аднаго хлопчыка-юнгу можна! Ведаеце, у мяне ёсць аповяд тыпу выспы Скарбаѓ, i таксама з хлопчыкам Джымам Хокiнсам, але галоѓны злыдзень не аднаногi Джон Сiльвер, а рудая чартоѓка, якая з'яѓляецца дачкой капiтана Флiнта. I я вельмi хацела, каб была такая экранiзацыя. Пры чым, рыжую зладзюжку згуляю я сама!
  Барыс скептычна вымавiѓ:
  - Валасы цi што пафарбуеш?
  Дзяѓчына пiскнула:
  - Гэта хiба цяжка?
  Мiльярдэр заѓважыѓ:
  - Можна iх пакiнуць такiмi, як ёсць. Калi галоѓная зладзюжка будзе з анёльскай знешнасцю, тое гэта атрымаецца нават страмчэй.
  Маргарыта ѓзяла i праспявала:
  Я не анёл, так, я не анёл,
  Але валодаю сiлай святой!
  Я не анёл, так, я не анёл,
  Але выпраменьваю святло незямной!
  I дзяѓчына тупнула абцасiкамi сваiх туфляѓ.
  Мiльярдэр упэѓнена адказаѓ:
  - Будзе табе брыганцiна, яе хутка збудуюць! I дзяѓчынак можна для здымак падабраць. Гэта было б вельмi цiкавае кiно. Калi босыя ногi дзяѓчын пляскаюць па разгойдвае палубе, гэта вельмi нават хораша!
  Маргарыта прачырыкала:
  Iзумрудная хвошча хваля за бортам,
  Зоркi ѓ небе над намi ззяюць...
  Асалода карсара з гуллiвым вiном,
  Што на заѓтра, Гасподзь адзiн ведае!
  Мiльярдэр усклiкнуѓ:
  - Ну добра, у мяне справы! Пагаворым наступным разам!
  Маргарыце ѓспомнiлася, як магутнымi ѓдарамi расколвала дошкi з дуба. Так, гэта i не кожны мужчына можа. А яна гэта рабiла.
  Дзяѓчынка зноѓ працягнула напiсанне апавядання. Дзяѓчына вярнула сабе юнацтва. Але захавала здольнасць выйграваць заклад. Што трэба сказаць вельмi здорава. Вось яна ѓзяла i паставiла на каманду аѓсайдэра. I выйграла яе стаѓка. Але гэта, зразумела, яшчэ не дзiѓна. А што, калi паспрабаваць, каб пайшоѓ дождж?
  I сапраѓды, дождж пайшоѓ, ды яшчэ ѓ сухiм месцы.
  А калi дапамагчы сарамлiваму хлопцу пераспаць з дзяѓчынай? I гэта таксама ѓ яе атрымалася!
  А зрабiць нешта добрае, у вялiкiх маштабах, напрыклад, спынiць усе войны на Зямлi? Што ж, i падобнае ѓ прынцыпе магчыма.
  Вось гэта сапраѓды цудоѓная магчымасць, калi ты можаш выйграваць усе заклады. I не абавязкова разбураць i шкодзiць, калi можна тварыць i ствараць. Хоць часам i напаскудзiць жадаецца. Ёсць нават такiя гульнi, дзе чалавек, дакладней гулец, паводзiць сябе па-хулiганску.
  Маргарыта прачырыкала:
  Рабiць усё, што зусiм не належыць,
  Гэта саладзей, чым нават марожанае.
  Дзяѓчыне ж стала яшчэ весялей. Яна паварушыла сваiмi вельмi хупавымi i спрытнымi пальчыкамi ног. Рушыѓ услед загад ад старога алiгарха аѓтаматычнай вiдэакамеры. I iх сталi паказваць буйным планам, ад чаго прадстаѓнiкi моцнай падлогi лiтаральна млелi.
  Двое юнакоѓ падпаѓзлi з залатым тазiкам. I сталi мыць яе ногi ѓ смарагдавай, пеннай вадзе... Так хацелася мiльярдэру Барысу, якi за гэтым дзеяннем уважлiва глядзеѓ. Юнакi мылi, i пры гэтым яны прыгожыя i спрытныя слугi, заспявалi з прыдыханнем:
  Вы сама дасканаласць, вы сама дасканаласць,
  Ад усмешкi да жэсту,
  Вышэй за ѓсякiя пахвалы!
  У адказ Маргарыта праспявала, з прыдыханнем:
  Ах якое шчасце,
  Ведаць, што я дасканаласць!
  Ведаць, што я дасканаласць!
  Ведаць, што я iдэал!
  I падмiргнула юнакам са свежымi румянымi тварамi, якiя яшчэ не ведалi галення. I яны, абмыѓшы яе ногi, пацалавалi ѓ блiскучыя падэшвы юнай каратысткi i адышлi, забраѓшы залаты тазiк.
  Маргарыта кiнула позiрк на гадзiннiк. Яшчэ быѓ некаторы час. I яна вырашыла крыху падрукаваць.
  I стала ѓ хуткiм тэмпе барабанiць па клавiятуры.
  Жахлiвы грукат скалынуѓ планету Туханай - адну з найбагацейшых у Вялiкай каланiяльнай iмперыi, заснаванай чалавецтвам. Бясконцая чарада хмарачосаѓ ператварылася ѓ радыеактыѓны попел ад падзення страшнай ракеты. Небасхiл прарэзала агнiстая зламаная лiнiя, якая складаецца з жахлiвых зоркалётаѓ.
  -Земляне, здавайцеся!
  Прагучала адзiнае патрабаванне, а ѓслед за iм рушыѓ услед новы ѓдар. На гэты раз не было выбуху, паверхня планеты ѓспушылася i прайшла хвалямi. Усё жывое маментальна ператварылася ѓ пацяруху з элементарных часцiц. Так была адкрыта новая старонка ѓ чалавечай гiсторыi - Эпоха Касмiчных войн!
  Драпежнае полымя татальнай мiжзоркавай вайны
  Пякельным вогнiшчам палiць свету найтанчэйшую нiтку!
  I над планетай завiсла злая сякера сатаны
  Выкуй абарону, iнакш на свеце не жыць!
  Сонечная сiстэма апынулася бiтком забiтая шматлiкiмi зоркалётамi, залiмiтава нагружанымi няшчаснымi бежанцамi, якiя ѓпалi ѓ прастрацыю. Новыя бесчалавечныя агрэсары не ведалi жалю, ужываючы тактыку анiгiляванага вакууму. Да гэтага часу нiхто не бачыѓ агрэсараѓ зблiзку, не была вядомая нават iх цялесная структура, i ѓсё гэта нараджала жахлiвыя чуткi. Казалi аб тым, што прышэльцы ядуць жыѓцом дзяцей, пасыпаючы iх радыеактыѓнымi iзатопамi, а гэтак жа залiваюць расплаѓленым свiнцом жаночыя нутробы, даводзячы распаранае мяса да патрэбнай кандыцыi. У гэтых умовах было прынята адзiнае магчымае рашэнне: аб'явiць татальную мабiлiзацыю, увесцi картачную сiстэму, перавядучы ѓсю чалавечую эканомiку на ваенныя рэйкi. Заводы па вытворчасцi найноѓшай зброi працавалi кругласутачна, блакiтнае неба пакрылася смогам, ужо было не да экалогii. Надзвычайная рада бяспекi ЛОКС - Лiгi аб'яднаных касмiчных сiстэм, штораз збiраѓся на паседжаннi, з напругай сочачы за ходам абарончых прац. Апошнi збор быѓ самым трывожным, зорныя выведнiкi данеслi, што незлiчоныя армады супернiка абклалi Сонечную сiстэму i, мабыць, чакаюць апошняга сiгналу для вырашальнага кiдка.
  Ультра-маршал Дзiк Фенiкс страшэнна нерваваѓся, у ягонай мове гучалi iстэрычныя ноткi. Яго востры падбародак на арлiным твары хадзiѓ ходырам, а ад Гаванскай цыгары адламаѓся запалены агарак, пакiнуѓшы на мундзiры падступна тлеючую пляму.
  -Надышла судная гадзiна! Спраѓджваюцца найстаражытныя прароцтвы аб канцы святла. Цемра ядзерных субмарын, якiя натапырылiся суперсучаснай зброяй, атачылi нашу сiстэму. Нам засталося толькi памалiцца i прыняць дастойную смерць!
  -Я не згодзен з Фенiксам!
  Прагучаѓ знешне спакойны голас Вярхоѓнага касмiчнага каардынатара.
  -Мы не павiнны вось так, падаѓшыся хвiлiннай слабасцi, прызнаць абсалютна непазбежнай сваю гiбель.
  Нягледзячы на тое, што гэта было нахабным парушэнне субардынацыi, ультра-маршал перабiѓ Каардынатара.
  -Я, як прафесiйны вайсковец заяѓляю - у нас няма нi найменшага шанцу, Арнольд, глядзi ѓ асобу фактам. Варожых зоркалётаѓ мiльярды! I многiя з iх буйнейшыя за Месяц, не кажучы ѓжо пра зброю, практыка адназначна кажа: у ваенна-касмiчнай сферы яны шматкроць абагналi нас.
  Стрыманы гул ухвалення пранёсся па зале. У гэта не хацелася верыць, але, падобна, што Фенiкс мае рацыю. Грузны лiдэр з цяжкасцю падняѓся, расправiѓшы шырокiя плечы, ад бяссонных начэй Арнольда Шварка хiстала, павекi апухлi, але нiзкi голас быѓ цвёрды i выклiкаѓ упэѓненасць.
  -Давайце выслухаем Вярхоѓнага эканамiчнага каардынатара. Ён абяцаѓ прадэманстраваць найноѓшую зброю, створаную лепшымi навукоѓцамi нашай планеты.
  На гэты раз хор галоѓ быѓ жвавей.
  -Хай прадэманструюць! Мы iм яшчэ пакажам гадам!
  На трыбуну, што плыве, узляцеѓ нядаѓна прызначаны на ролю кiраѓнiка ВПК Сямён Лапатухiн. Яго голас быѓ радасным, вочы блiшчалi, здавалася, што ён прысутнiчае на вяселлi, а не на магчыма апошнiм паседжаннi рады ЛОКС.
  -Вось ужо гэтыя непрадказальныя рускiя, ён цешыцца падчас сусветнага гора!
  Пачуѓся сярдзiты шэпт ультра-маршала, злосна згарнулi вузкiя вочы.
  Па iншым боку сонечнай сiстэмы ѓ расейца ѓпiлiся не меней насцярожаныя прыборы распазнання матэрыi, усталяваныя дзiѓнымi, злавесна блiскучымi ѓ пустаце iстотамi.
  -У зямлянiна прыпадняты станоѓча зараджаны эмацыйны фон! -прапiшчаѓ галасок у гама-дыяпазоне.
  -Магчыма, нiкчэмным людзям атрымалася стварыць небяспечнае ѓзбраенне, iнакш як растлумачыць, што ён дадатна зараджаны.
  Рушыла ѓслед адказная перадача iнфармацыi, але ѓжо бэта-хвалямi.
  -Я мяркую, лепш падлучыць да прагляду дадзенай перадачы ѓсiх нашых байцоѓ. Няхай ведаюць, чаго трэба чакаць ён не прадказальна небяспечных формаѓ жыцця.
  Гама-прамянi перадалi чарговую порцыю iнфармацыi. Напаѓпразрыстыя iстоты, якiя пастаянна пералiвалiся, вiселi прама ѓ вакууме, яны ѓвесь час iскрылiся ад працэсаѓ стабiльнага тэрмаядзернага сiнтэзу, целы раз-пораз мянялi формы. То гарэлi зоркамi, то гарлачыкамi, то медузамi, нагадваючы жывы пластылiн.
  -Бялковая форма жыцця занадта слабая i недасканалая. - Прапiшчаѓ мiлавiдны монстар. - Такiм чынам, яна не павiнна быць носьбiтам розуму. Вынiшчаючы нежыццяздольных носьбiтаѓ iнтэлекту, мы аднаѓляем гармонiю светабудовы, парушаную сляпым цягам хаатычнай эвалюцыi.
  Што б надаць дадзенай iнфармацыi большую вагу, яна была выпушчана ѓ дыяпазоне Альфа-хваль.
  Лапатухiн працягваѓ эмацыйную прамову, паказваючы рукамi на трохмерную праекцыю, дзе з дапамогай кампутарнай графiкi прайгравалiся новыя лятальныя апараты.
  -Вось гэтыя пускавыя ѓстаноѓкi выкiдваюць тэрма-руманыя ракеты, здольныя адным залпам папялiць некалькi сонечных сiстэм. А з гэтых радыё-дул зыходзяць гiперхвалi, якiя дазваляюць скрыѓляць прастору, выкарыстоѓваючы iх можна проста ѓзяць i скруцiць варожыя субмарыны ѓ падабенства гармонiкi, затым развеяць у пыл. Вось гэтае шаравое адгалiнаванне, стварае звышмагутныя сiлавыя палi, непрабiѓныя для любой прылады, нават для тэрма-чармавых бомбаѓ.
  З эканамiчнага каардынатара ѓжо кацiѓся градам пот, пералiк новых вiдаѓ цуда-зброi заняло бiтую гадзiну.
  -А вось гэта мае самыя любiмыя, кiдкi праз час. Чудзь ссунуѓ час у мiнулае, i разбiтыя зоркалёты тут жа аднаѓляюцца. Ну, а калi супернiка зрушыць у мiнулае, то яго салдаты засядуць на дзiцячыя садкi, а караблi ператворацца ѓ тыя элементы, з якiх былi пабудаваны.
  Апошняя фраза была сустрэта стрыманым рогатам i нясмелымi апладысментамi. Фенiкс захаваѓ скептычны выраз арлiнага асобы.
  -I калi гэта вы паспелi зрабiць столькi адкрыццяѓ? Гэта супярэчыць логiцы i абсалютна немагчыма.
  -Для чалавечай навукi магчыма ѓсё, i вы гэта хутка ѓбачыце!
  На гэты раз апладысменты былi гучней. Ультра-маршал злёгку збянтэжыѓся, нюх падказвала, што яго надзiмаюць. Уважлiва ѓзiраючыся ѓ завешаныя фiнтыфлюшкамi зоркалёты, Дзiк Фенiкс раптам працягнуѓ кiпцюрысты палец, штурхнуѓшы яго ѓ вычварную канструкцыю.
  -А гэта што за ѓ вас балты i вялiзныя мацаваннi? Таксама суперзброю?
  -На гэты раз, не! Але вы самi памяркуеце, калi пачнецца грандыёзная касмiчная бiтва, то будуць рвацца мiльярды звышмагутных зарадаѓ, i што будзе ѓ вынiку гэтага?
  -Ну, не ведаю.
  -Будзе наймацнейшым чынам трэсцi неба. I для таго, каб нашы зоркалёты не звалiлiся, мы добра прыкруцiм iх нiтамi да нябеснага збору.
  На гэты раз падобную заяву сустрэѓ грамавы смех. Адзiн толькi ѓльтра-маршал яшчэ больш нахмурыѓся.
  -I гэта ѓся, што вы маглi прыдумаць?
  -Не, не бойцеся, не ѓсё. У нас падрыхтаваны выдатныя канькi i тытанавыя клюшкi, што б лягчэй было ганяць па небе, паверхня канькоѓ са штучных алмазаѓ.
  Смех стаѓ значна гучней, захiсталiся люстры, выкананыя ѓ форме гербаѓ асноѓных дзяржаѓ.
  -Якая незвычайная iнфармацыя зыходзiць ад зямлянiна! Мой станоѓчы зарад рэзка павялiчваецца. - Паплылi ѓ прасторы гама-хвалi.
  -Мой таксама! Гэта так прыемна!
  Iстота залiлася ружова-перламутравай фарбай. Яркасць кветак усё ѓзрастала.
  -Але ж вы спаганiлi трубамi ѓсё неба, канькi дрэнна ездзяць па гразi.
  Палез у благую дыскусiю Фенiкс. Рускi ѓсмiхнуѓся адпалiраванай усмешкай.
  -Мы ѓжо прыгатавалi некалькi мiжзоркавых танкераѓ з вадкiм мылам i зубным парашком. Паглядзiце на мае зубы, вы хутка ѓбачыце неба ѓ дыяментах.
  Вярхоѓны каардынатар не ѓтрымаѓшыся, зарагатаѓ ва ѓсю конскую глотку. Адна з люстраѓ не вытрымала i павалiлася ѓ пышны вышыты жэмчугам i золатам дыван.
  -А што я вам казаѓ! Вось што значыць не надзейнае мацаванне, але мы акрамя нiтаѓ i штатываѓ прадугледзелi класную лiпучку.
  -Смех перайшоѓ у дзiкi рогат, нават ультра-маршал прадэманстраваѓ не дужую сiлу лёгкiх.
  Iншапланетныя iстоты, тым часам, зiхацелi ярчэй зорак, чалавечыя вочы адразу б аслеплi, зiрнуѓшы на гэтыя вогненныя каскады. Альфа-Бэта-Гама i iншыя вiды выпраменьванняѓ запоѓнiлi ѓвесь вакуум. Унутры варожых субмарын ужо не магчыма было разабраць нiводнай асэнсаванай думкi. Дамiнавала толькi адна эмоцыя - пачуццё дзiкага захаплення i шалёнага кайфу.
  Злёгку супакоiѓшыся, Ультра-маршал спытаѓ:
  -А калi на нас з верху паваляцца варожыя караблi, у iх няма шруб i лiпучак.
  Сямён яшчэ больш пашырыѓ усмешку.
  -На гэта ѓ мяне знойдзецца вось гэта.
  I ён дастаѓ тэнiсную ракетку.
  -А ѓ мяне.
  Ультра-маршал палез дрыготкiмi рукамi ѓ дыпламат, i з не малой працай дастаѓ раскладны падхватнiк для лоѓлi матылькоѓ.
  -А думаю ѓ мяне больш!
  Ураган смеху перайшоѓ усе гранiчныя гранi, людзi проста павалiлiся на падлогу, курчачыся ѓ сладастрасных курчах.
  У касмiчнай прасторы, тым часам, назiраѓся сапраѓдны дурдом, струменi яркага выпраменьвання сталi настолькi iнтэнсiѓнымi, што баявыя караблi прасвечвала знутры.
  -На галаву надзеньце каскi! Калi на вас абрынецца талерка з прышэльцамi, вы засмяяцеся i ѓцячэце!
  Захлынаючыся, уставiѓ сваё слова Арнольд. Перабiраючы рукамi, як прышыблены жук, ён усё ж прымудрыѓся дапаѓзцi да вiтрыны i выцягнуць музейную рэлiквiю - першую лiтую на Зямлi эсэсаѓскую каску.
  Апошняя фраза дабiла ѓсiх, успрыманне на некаторы час проста адключылася. Калi, нарэшце, прадстаѓнiкi ѓлады ачулiся, на начным небе разгулялася сапраѓднае ѓяѓленне, самы грандыёзны за ѓсю гiсторыю планеты феерверк, якi залiѓ апантаным зарывам начное неба.
  -Растлумачце, што гэта такое?
  Вярхоѓны каардынатар па-дзiцячы тыцнуѓ пальцам уверх.
  -А нiчога асаблiвага. - адказаѓ Сямён.
  -Космас смяецца!
  -Нябёсы радуюцца! - працягнуѓ Дзiк Фенiкс.
  -Вакуум скалiцца - скончыѓ Арнольд Шварка.
  На мiгатлiвых якiя плаваюць у вакууме абломках, завiсла самотная напаѓпразрыстая iстота. Мяркуючы па памерах, яно было нядаѓна народжаным дзiцем i зiхацела ѓсiмi колерамi вясёлкi.
  -Якiя ѓсё ж класныя стварэння гэтыя бялковыя! Яны даставiлi нам незабыѓную радасць i ѓжо гэтым вартыя iснаваць! - прапiшчала яно. Радасная вестка ва ѓсiх дыяпазонах разнеслася па прасторах бязмежнага сусвету!
  Маргарыта пачула звон, якi паведамiѓ, што яе час выйшаѓ i цяпер яна вольная. I дзяѓчына з залатым валасамi так i выскачыла, нават не надзеѓшы на сябе туфлi. I яе голыя з прыгожым выгiбам на круглай, ружовай пятцы дзявочыя падэшвы зазiхацелi.
  I яна пабегла, нiбы дзiкая козачка.
  I пляскала босымi, загарэлымi, вельмi панадлiвымi нагамi па дыванах. Вось гэта сапраѓды чароѓная фея.
  Яна збегла па лесвiцах, праскочыла мiма аховы.
  I дзяѓчына, як i была басаножкай, так i кiнулася па вулiцы. I ёй надзвычай радасна.
  Яны бяжыць, голыя, загарэлыя iкры так i зiхацяць. Асляпляльная прыгажуня. А валасы колеру сусальнага золата развяваюцца за спiной, нiбы полымя алiмпiйскай паходнi.
  Дзяѓчына бяжыць сабе па Маскве ѓ вельмi кароткай спаднiцы, i яе высокiя грудзi тырчае. Мiнакi аглядаюцца, i адны круцяць пальцам у скронi, iншыя апладыруюць.
  Вiдовiшча i сапраѓды выдатнае. I нiхто мусiць больш эфектнай бландынкi не сустракаѓ. Яна, скажам так, i супер, i гiпер дзяѓчына з казачнай, фантастычнай прыгажосцю. I сапраѓдны анёл у плоцi.
  Каб узмацнiць эфект, Маргарыта ѓзяла i яшчэ заспявала:
  Я Радзiме вялiкай абяцала,
  Служыць сусвету вечнае святло несучы!
  Хай цяжкасцi i пакуты першапачаткова,
  Паляванне плакаць, нiбы ты дзiця!
  
  Не, не шукай прызнання iншага,
  На славу нашай Радзiмы святой!
  I мужнасцi мне трэба незямной,
  Каб не застацца нiкчэмнай рабой!
  
  Бо космас не мае форму круга,
  Ён бясконцы, як людская думка!
  I шукае чалавек у прасторах сябра,
  Хоць наша доля - змагайся i змагайся!
  
  Не народжаны мы бяздзейна атрымлiваць асалоду ад,
  Доля суровая, але iншага няма!
  Бо рускiя заѓсёды ѓмелi бiцца,
  Я таксама ваяр, хаця мне мала гадоѓ!
  
  Ня буду хлусiць, хiтруючы бязбожна,
  Вайну кахала, пачуццi не утойваючы!
  Але разумець я стала гэта складана,
  Айчына стогне мiлая мая!
  
  I вось перада мною зноѓ выбар,
  Бiцца з гонарам, цi памерцi!
  Такi расклад на картах лёсу выпаѓ,
  У нiзе толькi прорва i апора жэрдка!
  
  Але волю я ѓ кулак зараз сабрала,
  Прачытала малiтву, мышцы напружыла!
  Працiѓнiка зрынь з пастамента,
  Гуляе ѓ сэрцы звонкая струна!
  
  Цяпер я ведаю, перамагчы рэальна,
  I няхай Расiя пануе ѓ стагоддзях!
  Мы на планетах будзем самых далёкiх,
  Уславiм Русь у паэмах i вершах!
  I дзяѓчынка з разбегу ѓзяла i дзюбанула палiцыянта нагой у скачку. Яна не хацела такога рабiць, толькi так захацелася босай, круглай пяткай у кагосьцi ѓрэзацца. I сапраѓды, узяла i звалiла варта парадку. Двое iншых палiцыянтаѓ узялi i засвiсталi.
  Маргарыта засмяялася i, не разгубiѓшыся, выпалiла:
  - Я так вiтаю вас!
  Палiцыянты буркнулi:
  - Што за фокусы!
  Дзяѓчына закiвала i прачырыкала:
  - Так, менавiта фокусы-покусы!
  I ѓстала на рукi. Хутка прабеглася, а затым зрабiла сальта, i ѓстала на шпагат. Спачатку на падоѓжны, а затым гарызантальны.
  Палiцыянты запляскалi. Але iх калега, аглушаны моцным ударам, працягваѓ ляжаць пластом. Маргарыта адчувала трывогу. Напад на палiцыянта, ды так урэзаѓшы, што ён страцiѓ прытомнасць, сур'ёзнае злачынства i падсудную справу.
  Але прадстаѓнiкi моцнага полу аб гэтым нiбы забылiся. Яны падскоквалi i спяшалiся сфатаграфавацца.
  Маргарыта прачырыкала:
  Мянтоѓ уяѓленне ѓразiла,
  Блiснуѓ хвастом каметы выява мой...
  Мужчын я нiбы маланка працяла,
  Сваёй прамянiстай у зорках прыгажосцю!
  Пасля чаго, дзяѓчына выклiкнула з усмешкай:
  -Можаце пацалаваць мне ногi!
  Палiцыянты ѓпалi нiцма, i сталi з энтузiязмам цалаваць голыя падэшвы казачна выдатнай Маргарыты. I тая бурчэла, як котка.
  У гэты момант да яе пад'ехаѓ пазалочаны лiмузiн. Целаахоѓнiкi ѓ цёмных акулярах адчынiлi дзверцы. Галаногая Маргарыта заскочыла туды, пакiнуѓшы ляжаць аглушаных палiцыянтаѓ на асфальце. Не, яна iх не бiла, проста яны былi адурманеныя ад страсцi.
  Пасля чаго раскошная машына рванула, а Маргарыта праспявала:
  Нам рана жыць успамiнамi,
  Якiмi не былi б яны...
  Каб не вярнулiся да нас пакуты,
  Пойдуць у залiк адны нулi!
  . РАЗДЗЕЛ No 2.
  Дзяѓчына ехала на раскошнай машыне. Буйны мужчына працягнуѓ яе абутак на высокiх абцасах, прабасiѓшы:
  - Вы забылiся ѓ офiсе свае туфлi!
  Маргарыта рыкнула:
  - Басанож бегаць нашмат лепш!
  Грамiла заѓважыѓ:
  - Ты зламала копу скiвiцу, рушыѓшы голай пяткай у падбародак. Ты ведаеш колькi год за гэта можаш атрымаць?
  Дзяѓчына засмяялася i адказала:
  - Такую як я не адзiн суддзя не асудзiць!
  Целаахоѓнiк раѓнуѓ:
  - Не будзь такой самаѓпэѓненай! Хаця, сапраѓды, ты мужчын зводзiць з розуму. Наш бос выплацiць кампенсацыю i ѓсё будзе хакей!
  Маргарыта забiяцка праспявала:
  Не здавайся, не здавайся, не здавайся,
  У сутычцы з копамi дзяѓчынка не робей!
  Усмiхайся, усмiхайся, усмiхайся,
  Ведай, усё будзе ж цудоѓна i акей!
  Пазалочаны лiмузiн спынiѓся каля алеi мастакоѓ. Грамiла заѓважыѓ:
  - Тут малююць партрэты пэндзлем. Наш шэф жадае мець цэлы набор тваiх партрэтаѓ. Я думаю, мастакi табе яшчэ i заплацяць за пазiроѓку.
  Маргарыта хiхiкнула i адзначыла:
  - Мастакi, вядома ж, заплацяць! Але сам цар фiнансаѓ Барыс раскашэлiцца?
  Грамiла энергiчна кiѓнуѓ:
  - Павер, не пакрыѓдзiць! Калi ён яшчэ ѓ адносiнах да цябе не выяѓляѓ шчодрасцi!
  Дзяѓчына з усмешкай адзначыла:
  - А тытул ён можа мне купiць?
  Целаахоѓнiк боса кiѓнуѓ:
  - Зразумела! Ён можа падарыць табе востраѓ у атлантычным акiяне, i ангельскi кароль прысвоiць табе да выспы графскi тытул.
  Маргарыта прачырыкала:
  - А я хацела б быць герцагiняй! Бо гэта вельмi эфектна гучыць - герцагiня Маргарыта дэ Акулава!
  Грамiла адзначыѓ:
  - Герцагiня! Ды вы вартыя тытула каралевы! Але вы самi ведаеце, тытул герцага гэта вельмi гучна. I даць яго расiянцы, тым больш зараз, калi ѓ нас з Англiяй такiя вонкава напружаныя адносiны, вялiкая рызыка нават для караля.
  Маргарыта прачырыкала:
  Усе могуць каралi, усе могуць каралi,
  I лёсы ѓсёй Зямлi,
  Вершаць яны часам!
  Але што не кажы,
  Жанiцца па каханнi!
  Не можа нiводзiн,
  Нiводзiн кароль!
  Не можа нiводзiн,
  Нiводзiн кароль!
  Целаахоѓнiк кiѓнуѓ:
  - Добра, вылазь! Ты ѓжо папулярная, а яшчэ больш папулярнай станеш.
  Маргарыта выскачыла, тупнула босай, точанай нагой i прачырыкала, дакладней правiшчала:
  - Хачу сабе мiльярд лайкаѓ!
  Грамiла заѓважыѓ:
  - З дапамогай наноботаѓ можна i трыльён накруцiць. Не ѓ гэтым шчасце.
  Дзяѓчына кiѓнула:
  - Жыццё бессэнсоѓная, калi ѓ ёй няма кахання i прыгод. Так?
  Целаахоѓнiк боса адказаѓ з усмешкай буйнымi, конскiмi зубамi:
  - А ѓ чым сэнс жыцця наогул? Як ты думаеш?
  Маргарыта з захапленнем адказала:
  - У тым, каб атрымаць як мага больш задавальнення i асалоды!
  Грамiла буркнуѓ:
  - А асалода i задавальненне, гэта хiба не адно i тое ж?
  Дзяѓчына-кiназорка з усмешкай адказала:
  - Не! Ёсць рознiца. Задавальненне - гэта працэс радасцi, а асалода - заканамерны дадатны эфект радасцi. Задавальненне часам прыводзiць i да непрыемных адчуванняѓ, а асалоду няма. У вастрынi адчуванняѓ, асалода вышэйшая ступень задавальнення! "Дзi ѓ корань", а каранi ѓ гэтых слоѓ розныя. "Задавальненне" - "быць задаволеным". "Асалода" - "салодкасць" адчуванняѓ. Задавальненне - задаволенасць ад прыемных адчуванняѓ.
  Кiраѓнiк целаахоѓцаѓ адказаѓ:
  - Ну, добра, ты сапраѓды дзяѓчына разумная. Так што пайшлi, каб не палохаць мастакоѓ, я пачакаю цябе тут. Можа, усё ж надзенеш туфлiкi?
  Маргарыта ѓсмiхнулася i спытала:
  - Але няѓжо з босымi нагамi, я не выглядаю сэксуальней?
  Грамiла хiхiкнуѓ з усмешкай:
  - Як ведаеш! Гэта будзе крута, незалежна ад таго, абута ты цi не!
  Дзяѓчына, асцярожна ступаючы босымi нагамi, рушыла да алеi мастакоѓ. Яна сапраѓды проста прыгожая. I як крочыць ... Яе голыя ногi мускулiстыя i хупавыя адначасова, а скура гладкая, глянцаваная, нiбы шакаладная. А як у яе глядзяцца гарманiчна цяглiцы, i наколькi далiкатныя i выразныя лiнii добрага, спартовага, загарэлага цела.
  Першыя мастакi на алеi былi маладыя, некаторыя нават яшчэ падлеткi, i яны залямантавалi ад захаплення, убачыѓшы дзяѓчыну неймавернай прыгажосцi.
  Маргарыта iм шырока ѓсмiхнулася i прачырыкала:
  Я простая руская дзяѓчынка,
  Але нарадзiлася анёлам крутым...
  У мяне кароткая спаднiчка,
  Неба зноѓ стане блакiтным!
  I дзяѓчына выйшла на алею. Выскачыѓ хлапчук у шортах, i таксама басанож, гадоѓ чатырнаццацi з пэндзлем у руцэ i ѓсклiкнуѓ:
  - Вось гэта цукерка! Сапраѓдны херувiм!
  Маргарыта падмiргнула гэтаму светлавалосаму, таксама вельмi прыгожаму падлетку:
  - Так, мiлка! Ты, я бачу, хаця i юны, але вельмi таленавiты мастак! А што, ты можаш яшчэ i вершы складаць?
  Хлапчук у шортах пляснуѓ босай, загарэлай нагой i заспяваѓ:
  У рубiнах вусны - колер заходу,
  Вочы ад гора ледзянелi!
  Рок у пыл развеяѓ, вось адплата;
  Аддаѓ я ѓсё для светлай мэты!
  
  Уяѓленне малюе карцiны,
  Дзе з табой мы разам!
  Параю над прорвай - вяршынi,
  Iх заваяваць ёсць справа гонару!
  
  Мары i мары сярод вайны,
  Не будзе выява забытым!
  Удар мячом - вернуты,
  Ворагам патаптаныя шчокi!
  
  Цяпер мы разам, i туман,
  Развеяѓся ѓ ззяннi кахання!
  Палонны зрынуты султан,
  Мы абаронiм спакой роднай зямлi!
  Маргарыта засмяялася i адказала з мiлай усмешкай:
  - Выдатна, але некалькi старамодна. Нiбы слухаеш Лермантава.
  Хлопчык з усмешкай спытаѓ:
  - А што, Лермантаѓ вам не падабаецца?
  Дзяѓчына запярэчыла з усмешкай:
  - Не! Ён мне вельмi нават падабаецца, але... Добра, не будзем аб гэтым! Я бачу вы ѓсё здзiѓлены маёй прыгажосцю, i я дазволю вам з мяне спiсаць партрэты i рабiць любыя малюнкi.
  I Маргарыта скiнула з сябе сукенку, застаѓшыся ѓ адным толькi бiкiнi. Якая ѓ яе фiгура - проста бляск. Не дзяѓчына, а рэальна нешта такое супер!
  Пасля чаго Маргарыта пачала рабiць плаѓныя гiмнастычныя рухi. Яна нагадвала чымсьцi Фай Родзiс, якая таксама пазiравала мастакам. Прычым, яна была яшчэ больш недаступнай i царскай ѓ ганарлiвай сваёй галiзне.
  Толькi Маргарыта мядовая бландынка, а Фай Родзiс чарнавалосая, але таксама цудоѓная.
  I ѓ абедзвюх дзяѓчын былi спартовыя мускулiстыя постацi з загарэлай, пругкай скурай.
  Маргарыта ж плаѓна перамяшчалася, а мастакi яе малявалi з вялiкiмi пачуццямi i энтузiязмам.
  Яны былi розныя, гэтыя паэты пэндзля, ад старых да хлапчукоѓ, сярод iх былi i жанчыны, i ѓсе лiтаральна пажыралi пiсаную прыгажуню вачыма.
  Маргарыта падумала, што гэта, вядома, здорава, вось так скакаць пад захопленымi позiркамi мужчын. А сама яна проста сапраѓдная прынцэса. Якая здольная стварыць рэальны цуд, будучы яшчэ крыху i феяй.
  Роѓная плiтка нагрэтая на сонцы прыемна казытала босыя падэшвы дзяѓчыны-каратысткi. I ёй дыхалася лёгка, i поѓныя грудзi набiралася паветра.
  Дзяѓчыне вельмi хацелася спяваць, i яна набрала ѓ лёгкiя паветра, стала выконваць паэтычны i непаѓторны раманс:
  У сiнiм моры i бязмежным акiяне,
  Я плёскалася, як малютка ѓ зыбкi...
  Хвалi колеру iзумруду вагалiся -
  У далiкатны вiр выносiлiся ѓдалячынь без мэты!
  
  I тады мне юнак храбрац з'явiѓся,
  Погляд працяѓ мне сэрца вастрыём кiнжала...
  Хоць прыгажун хлопец яшчэ не галiѓся,
  Я яму так з пачуццём прашаптала:
  
  Я ѓ цябе закахана, ты цудоѓны i чысты,
  Веру я, што любоѓ да хлопца бясконцая...
  Правядзем разам шчасцi поѓнае жыццё,
  I ѓ маiм юным сэрцы, ведай, гарэць будзеш вечна!
  
  Хлопец мой прыгажосць, радасць мiр i каханне,
  Увасабленне бязмежнага яркага святла...
  Калi трэба пральеш за краiну ѓ лаянцы кроѓ,
  Для тваiх пачуццяѓ адкрыта родная планета!
  
  Так з табой мы да змяркання плёскалiся,
  Рассякаючы хвалi тыя рукамi...
  I вочы ѓ ночы нястрымна злiпалiся,
  Я скакала польку босымi нагамi!
  
  I вусны мае з тваiмi вось стулiлiся,
  I сышлiся яны ѓ выгiб, лiчы выгiбам...
  Вось такiм будзе наша з вамi юнацтва,
  I з сусветным стане перагiбам!
  
  Я ѓ цябе закахана, ты цудоѓны i чысты,
  Веру я, што любоѓ да хлопца бясконцая...
  Правядзем разам шчасцi поѓнае жыццё,
  I ѓ маiм юным сэрцы, ведай, гарэць будзеш вечна!
  
  Хлопец мой прыгажосць, радасць мiр i каханне,
  Увасабленне бязмежнага яркага святла...
  Калi трэба пральеш за краiну ѓ лаянцы кроѓ,
  Для тваiх пачуццяѓ адкрыта родная планета!
  
  Вось калi мы разам да мяжы накуплялiся,
  Акунулiся ѓ гэтыя салодкiя iмгненнi...
  А потым удала з хлопцам засмяялiся,
  Паказаѓшы сваё вясёлае iмкненне!
  
  Будзем мы з табой, павер, гадаваць дзiця,
  Каб ён рос, тварыѓ без граняѓ натхненне...
  Галасочак у дзяѓчынак звонкi,
  Няма слабасцi, павер, прабачэннi!
  
  Я ѓ цябе закахана, ты цудоѓны i чысты,
  Веру я, што любоѓ да хлопца бясконцая...
  Правядзем разам шчасцi поѓнае жыццё,
  I ѓ маiм юным сэрцы, ведай, гарэць будзеш вечна!
  
  Хлопец мой прыгажосць, радасць мiр i каханне,
  Увасабленне бязмежнага яркага святла...
  Калi трэба пральеш за краiну ѓ лаянцы кроѓ,
  Для тваiх пачуццяѓ адкрыта родная планета!
  
  Дык любi ж мяне, як багiню сваю,
  Каб стала я краем гiперсусвету...
  Не расцягнуць мару тут, павер, па рублi,
  Сваёй сiлай найкруцейшай i ѓ баях нязменнай!
  
  Я ѓ цябе закахана, ты цудоѓны i чысты,
  Веру я, што любоѓ да хлопца бясконцая...
  Правядзем разам шчасцi поѓнае жыццё,
  I ѓ маiм юным сэрцы, ведай, гарэць будзеш вечна!
  
  Хлопец мой прыгажосць, радасць мiр i каханне,
  Увасабленне бязмежнага яркага святла...
  Калi трэба пральеш за краiну ѓ лаянцы кроѓ,
  Для тваiх пачуццяѓ адкрыта родная планета!
  Так спявала гэтая залатакудрая прымадонна, голасам, якому пазайздросцiла б нават легендарная Ала Пугачова. I танцавала. А мiнакi i мастакi кiдалi пад яе босыя, хупавыя, казачна панадлiвыя ногi паперкi i манеты. Дзяѓчына падхоплiвала пальчыкамi сваiх нiжнiх канечнасцяѓ i кiдала ѓ кошык. Грошай не тое каб шмат, але ѓсё роѓна прыемна. ,
  А яшчэ i ѓвага публiкi заводзiць. Вось басаногi хлапчук-мастак намаляваѓ яе ѓ поѓны рост у колеры. Так, яна атрымалася нядрэнна i хутка.
  Маргарыта ѓсклiкнула:
  - Давай яшчэ!
  I зноѓ як возьме i падскочыць, i пракруцiцца вакол сваёй восi.
  Танчыць плаѓна i размерана, рухаючыся знарочыста павольна, каб мастакi яе паспявалi змаляваць са ѓсёй дбайнасцю.
  Маргарыта вось так i танцавала... I адначасова яна спрабавала намаляваць у сваiм уяѓленнi кiношную карцiну.
  Вось, напрыклад, Гаѓрош - парыжскi хлапчук. Ён быѓ галодны, цi напаѓгалодны, затое вольны i па-свойму шчаслiвы. Асаблiва ѓлетку, калi так прыемна босымi падэшвамi пляскаць па цёплых камянях маставой. А вось зiмой, куды складаней.
  Гаѓрашу ѓ халодны час было i галадней, i халадней. I калi ты басанож у сцюжу, гэта ѓжо пакутлiва, а не прыемна, як у спякоту. А калi ты не дай Бог застудзiшся - гэта ѓжо можа i да смерцi прывесцi!
  Не тое што зараз у дваццаць першым стагоддзi ѓ эпоху антыбiётыкаѓ. I тое з'явiѓся каранавiрус i нарабiѓ столькi бедстваѓ. А тады быѓ з гэтым поѓны завал. Вось, напрыклад, першы рускi вялiкi князь, якi атрымаѓ тытул Iмператара, Васiль Трэцi памёр ад звычайнай ангiны. Яго смерць была занадта ранняй, i Iван Васiльевiч у сiлу маленства яшчэ не быѓ паѓнавартасным царом, што прывяло да баярскага бязмежжа.
  Маргарыта зрабiла яшчэ адзiн шпагат. I паспрабавала ѓявiць сабе Гаѓроша, якi, дапусцiм, застаѓся жывы i працягнуѓ неверагодныя прыгоды.
  Маргарыта праспявала добра, хлопчык ёй падпяваѓ, але iх голас прыцягнуѓ пару палiцэйскiх, i хлапчуку давялося ѓцякаць, блiскаючы босымi, пыльнымi пяткамi. Убачыѓшы, што ад iх уцякае ѓсяго толькi жабрак, абарваны, маленькi хлапчук, пры чым вельмi спрытны i хуткi, палiцыянты не сталi доѓга бегаць, а пакрычаѓшы, спынiлiся i пакрочылi цяжка дыхаючы.
  А Маргарыта ѓяѓляла далей. Гаѓрош адбег ад iх далей i таксама пакрочыѓ ужо нетаропка. Падчас бегу, агрубелая, мазолiстая пятка пацана наступiла на нешта вострае, i злёгку хварэла. Будзь у яго падэшва не такая цвёрдая i набiтая за доѓгiя гады амаль сталай хаднi басанож, тое магло быць i горш.
  Але ѓ любым выпадку, непрыемна. Акрамя таго, пасля хуткага бегу, есцi захацелася мацней.
  I Гаѓрош прыняѓся аглядаць блiжэйшыя дамы. Лета i цеплыня, некаторыя вокны адчыненыя i ѓ гэтым шанец, нешта ды сцягнуць. Хлапчук абраѓ дом багацей. I пачаѓ падымацца па каменнай сцяне, чапляючыся рукамi i босымi пальцамi ног.
  Так акуратна падняѓся, стараючыся не рабiць шуму. I вось спрытны, як малпачка, хлопчык на падаконнiку. Яшчэ ледзь-ледзь i ты ѓжо ѓ пакоi, такi маленькi i бясшумны.
  Хлопчык такi вось спрытны i яго босыя ногi ступiлi на мармуровую падлогу. Нi рыпаннi, нi гуку, толькi мазалi на дзiцячай падэшве ледзь драпнулi па гладкiм пакрыццi.
  Гаѓрош падмiргнуѓ, ён такi спрытны, i вось яго ногi ступаюць па падлозе. Хлопчык аглядаецца. Вось на стале бачны сабачка з медзi. Яе таксама можна было б выкарыстоѓваць для продажу скупшчыку крадзенага. Бацька ѓ Гаѓроша быѓ ладны нягоднiк. I ведаѓ многiх спекулянтаѓ.
  Хлопчык яе падняѓ са стала, тут была i бронзавая чарнiлiца з малюнкам. Але гэта дробязь. Трэба было б нешта сцягнуць больш iстотнага. Не для сябе.
  У Гаѓроша з'явiлася шалёная думка - узяць i стварыць сваю дзiцячую банду. Спачатку рабiць сумесныя набегi на багатыя дамы Парыжа, а затым стварыць i войска. Аб'яднацца з дарослымi i зладзiць уласную рэвалюцыю.
  Зрабiць сваю дзiцячую песеньку...
  Ядлы былi зачыненыя на ключы. Але хлапчук не разгубiѓся, i паспрабаваѓ адкрыць замак з дапамогай iголкi. Яму паказвалi, як гэта можна зрабiць, ва ѓсякiм разе з шафай, якi-небудзь просты канструкцыi. Паказваѓ таксама хлапчук, але старэйшы i больш вопытны. А яго вучыѓ ужо мацёры мядзведнiк.
  I Гаѓрошу ѓдалося адкрыць шафку. I ѓ iм было даволi дарагое адзенне. У прыватнасцi, жаночыя туфлi, якiя таксама можна прадаць. Хлапчук таксама зняѓ адну з модных сукенак, i яшчэ сёе-тое. У сукенку можна загарнуць i сабачку, i чарнiлiцу. Ну i дарагiя туфлi.
  Гаѓрош таксама ѓзяѓ i з усмешкай прачырыкаѓ:
  Пра гэтую дзяѓчынку босы,
  Я забыць нiяк не мог...
  Здавалася камянi маставой,
  Раздзiралi ступнi далiкатных ног!
  Хаця, вядома, дом даволi багаты i ён не апошняе забiрае. Хлопчык, нягледзячы на ??рызыку, быѓ упэѓнены, што ѓсе ѓ доме спяць. А яго юны зрок выдатна бачыла ѓ цемры. Ды i тут не было асаблiва цёмна, шмат люстэркаѓ. Ну i грабянец ёсць з срэбра. Яе таксама можна прадаць.
  Хлопчык невялiкага росту асцярожна пераступiѓ босымi, спрытнымi нагамi па дыване. I яго рукi асцярожна павярнулi рычаг, i дзiця спрытна заскочыла ѓ суседнi пакой. Бясшумна, на шкарпэтках ступаючы босымi нагамi па футравай даражэй, дабраѓся да кухнi, арыентуючыся на прыемныя пахi.
  На кухнi ѓ багатых людзей звычайна вялiкiя запасы сталовага срэбра. I скупшчыкi крадзенага яго ахвотна скупляюць.
  Пасля таго, як Гаѓроша паранiла ѓ галаву, i ён бачыѓ столькi смерцяѓ, у галаве ѓ яго нешта зламалася i ён ператварыѓся ѓ сапраѓднага зладзюжку. Хоць, з iншага боку, Робiн Гуд наогул быѓ рабаѓнiком, а ѓ памяцi народнай i фальклоры застаѓся добрым малым. Мала таго Робiн Гуд нават стаѓ у нейкай ступенi фiгурай знакавай i намiнальнай.
  Вось хлапчук з дапамогай шпiлькi асцярожна i амаль бясшумна адчыняе замак у кухню.
  Гаѓрош з усмешкай шэпча:
  Якое ж сягоння паклiканне злодзея?
  Вядома мастацтва акцёра!
  Сягоння злодзеi, сягоння злодзеi,
  Усе прытворшчыкi акцёры!
  Вонкава ты, як анёл чысты,
  А ѓнутры рэцыдывiст!
  I хлапчук пракраѓся сваiмi маленькiмi крокамi ѓ кухню. Яна была вялiкая i даволi раскошная. Юны зладзюжка падышоѓ да шуфлядкi i асцярожна, каб не рыпела, адчынiѓ яе. У ёй ляжалi, i хлопчык тут не памылiѓся, срэбныя вiдэльцы, ножыкi i лыжкi. I Гаѓрош пачаѓ гэта спакойна i размерана выграбаць. Яго маленькiя, спрытныя рукi так i мiльгалi. Што ж, дзiця асвойвала своеасаблiвае рамяство. I рабiѓ гэта даволi спрытна.
  Яго нават захапiѓ зладзейскi азарт. Амаль бясшумна хлопчык-валацуга заспяваѓ:
  Усё ва ѓладзе злодзеяѓ, або Божых руках,
  Або тых, хто вершыць нашы лёсы ѓ вярхах...
  Трымае сам Сатана востры меч, як вясло,
  На планеце людзей кiруе баль крадзеж!
  I хлапчук падабраѓ мяшочак, туды навальваѓ срэбныя прыборы. I адчыняѓ шуфлядку за шуфлядкай.
  Для адзiнаццацi гадоѓ Гаѓрош быѓ даволi моцны хлапчук. Але ѓжо i яму стала надта ѓжо цяжка. I з уздыхам: больш не ѓзяць, ён, хiстаючыся пад цяжарам накрадзенага, i цягнучы мяшок са срэбрам, пачаѓ аддаляцца з кухнi.
  I нават Гаѓрош, каб лягчэй было несцi, iранiчна праспяваѓ:
  Навошта дзяцюк, табе патрэбныя багаццi?
  Жыццё кароткае i колькi б не з'еѓ...
  Наесцiся празапас не варта дарма iмкнуцца,
  Сушыце вёслы сэр, сушыце вёслы сэр!
  I хлопчык так-сяк давалок да пакоя з адчыненай фортачкай. Але ѓ яе зацягнуць важкi мяшок са здабычай было вышэй за дзiцячыя сiлы. I тады Гаѓрош стаѓ акуратна адчыняць акно. Раптам з яго павалiѓся гаршчок, але ён паспеѓ падхапiць яго, i кветка не разбiлася.
  Хлапчук паставiѓ акуратна збанок на падлогу i праспяваѓ:
  На валаску лёс твой,
  Ворагi поѓныя адвагi...
  Але дзякуй Богу ёсць сябры,
  Але слабая Богу ёсць сябры...
  I дзякуй Богу ѓ сяброѓ ёсць шпагi!
  Пасля чаго акно са скiпам адчынiлася. Сэрца ѓ хлапчука шалёна закалацiлася. Але нiчога не здарылася, у хаце працягвалi спаць. Гаѓрош з iронiяй праспяваѓ:
  Спяць мядзведзi i сланы,
  Дзядзькi спяць i цёткi...
  Усе на свеце спаць павiнны,
  Але не на працы!
  I вось хлапчук з вялiзным намаганнем i, аблiваючыся потам, зацягнуѓ мяшок са здабычай: сталовым срэбрам, цацанкамi i моднымi жаночымi туфлямi на падаконнiк. Цяпер яго трэба было спусцiць унiз. Бо пры паданнi ён бы мог вырабiць шмат шуму, ды i вiдэльцы з нажамi маглi пагнуцца, знiзiѓшы свой кошт.
  Хлопчык, пакiнуѓшы мяшок на падаконнiку, пачаѓ шукаць прыдатную вяроѓку, каб спусцiць крадзенае. Гаѓрош было выявiѓ, што можна для гэтага выкарыстоѓваць шторы i спецыяльны ѓ iх шнур. I тады ѓсё выдатна спрацуе.
  I вось хлопчык абвязаѓ шаѓковым шнуром мяшок, i пачаѓ яго спускаць. Але мяшочак апынуѓся занадта важкiм, i вяроѓка выслiзнула з потных рук Гаѓроша. I сабранае крадзенае грымнулася аб камянi.
  Хлапчук выдатна перапалохаѓся. Праѓда з вулiцы ѓнутры кватэр можа быць i не вельмi чуваць. Ва ѓсякiм разе, шуму ѓ далейшым не ѓзнiкла. Усе працягвалi спаць.
  Хлопчык-зладзюжка амаль бясшумна праспяваѓ:
  Фарт ты мiлая мышка,
  Са скурай i скуркай я цябе з'ем...
  Шчасце толькi перадышка,
  Яркая ѓспышка,
  У змроку праблем!
  Хлопчык, упiраючыся пальцамi рук i босых ног, узяѓ i спусцiѓся ѓнiз. Спуск прайшоѓ не зусiм гладка, i зладзюжка сарваѓся ѓнiз - рукi былi потнымi пасля намаганняѓ па перацягваннi мяшка. I гэта iстотны мiнус. Хлопчык упаѓ i ѓдар каленку, закульгаѓ. А далей было яшчэ горш - трэба было цягнуць на сабе мех.
  Узвалiць на плечы не хапiла дзiцячых сiл, i Гаѓраш павалок яго цераз сiлу па камянях. Гэта было цяжка, хлопчык моцна пацеѓ i дыхаѓ, нiбы загнаны конь.
  Вось гэта сапраѓды прагнасць фраера загубiла.
  Нечакана, дакладней заканамерна, з'явiлася трое дзецюкоѓ, гадоѓ дванаццацi, крыху старэй i вышэй ростам Гаѓроша. Для свайго ѓзросту, з-за беднага харчавання, хлопчык быѓ нават крыху нiжэйшы за сярэднiя памеры, праѓда, ад прыроды даволi моцны. Гаѓрош маленькi, але спрытны i, нягледзячы на хранiчнае недаяданне, моцны, у бойках перамагаѓ сваiх аднагодкаѓ.
  I зараз памiж iмi ѓзнiкла бойка. Дзецi-разбойнiкi атакавалi хлапчука, сцямiѓшы, што той валачэ нешта крадзенае i каштоѓнае. Гаѓрош, вядома ж, не вывучаѓ каратэ, але ѓмеѓ бiцца i рукамi, i нагамi.
  I вось ён ударыѓ свайго вiзавi босай нагой у пахвiну. Той прапусцiѓ удар, упаѓ i пачаѓ курчыцца ад болю.
  Гаѓрош другога хлопчыка падняѓ i перакiнуѓ праз сябе, i той упаѓ, выцяѓ спiну i заахаѓ.
  Трэцi дзяцюк трапiѓ кулаком Гаѓрошу ѓ скулу. Хлапчук яму адказаѓ. I ѓзнiк невялiкi баксёрскi паядынак. Абодва пацана тузiлi адзiн аднаго. Пакуль Гаѓраш удала не патрапiѓ косткамi ѓ вастрыё падбародка, i яго вiзавi адключыѓся.
  Выцяты спiной дзяцюк ускочыѓ i выхапiѓ невялiкi ножык. А гэта ѓжо сур'ёзна. Нажом i прырэзаць можна. Гаѓрош босай нагою падчапiѓ з бруку камень i перакiнуѓ сабе ѓ правую руку. Абодва хлапчукi глядзелi звярынымi позiркамi адзiн на аднаго. Яны абодва босыя, раззлаваныя. Гаѓрош быѓ нiжэйшы i здаваѓся худы i хiсткi. Але ён меѓ фiзiчную сiлу ад прыроды. Магчыма, у яго бацька быѓ iншы. Ён то на свайго разбойнiка не вельмi то падобны, такiя светлыя валасы i прыгожы, мiлы твар.
  Гаѓрош рэзка стукнуѓ каменем па руцэ, што трымала нож. Хлапчук хулiган выпусцiѓ зброю. I Гаѓраш яго падняѓ на плячо, страсянуѓ, i зноѓ шпурнуѓ, ды так, каб той ляснуѓся патылiцай аб камень. Хлапчук адключыѓся, на гэты раз надоѓга. Iншы дзяцюк, якi атрымаѓ у пахвiну, хацеѓ таксама кiнуцца на Гаѓроша. Хлапчук падняѓ руку з каменем i прашыпеѓ:
  - Ой ѓрэжу! Хопiць!
  Пацан буркнуѓ:
  - Нас трое!
  Гаѓрош запярэчыѓ:
  - Два ѓ накаѓце, а ты адзiн!
  I змякчыѓшы тон, адказаѓ:
  - Я думаю сваю ѓласную банду арганiзаваць. Аднаму сумна. Так што давайце сябраваць i быць разам!
  Пацан спытаѓ:
  - А што ѓ мяшку?
  Гаѓрош упэѓнена адказаѓ:
  - Сталовае срэбра i сякая-такая дробязь. Яго там шмат, мяшок цяжкi, i на нас чацвярых хопiць!
  Хлапчук паглядзеѓ на сваiх ляжачых нерухома таварышаѓ i адзначыѓ:
  - Ну, ты i моцны! Добра, быць табе правадыром па праве моцнага.
  Гаѓрош сапраѓды заявiѓ:
  - Я яшчэ i разумны, i спрытны! А зараз прывядзем рабят у пачуццё!
  Сястра хлопчыка неяк дапамагала ѓ баксёрскiх паядынках, i вучыла, як рабiць масаж асобы, каб прывесцi зрынутага ѓ накаѓт байца ѓ сябе. I вось ён памасiраваѓ юныя твары. Дзiцячыя целы трывалыя з жывым абаротам крывi, i хлопчыкi хутка прыйшлi ѓ сябе.
  Хлапчук адзначыѓ:
  - Ён нас перамог, зараз ён кiраѓнiк нашай шайкi!
  Хлапчук, якi кiдаѓся з нажом, заѓважыѓ:
  - Так, ён моцны. Але цi хопiць у яго розуму?
  Гаѓрош з усмешкай адказаѓ:
  - Я аднаго срэбра выцягнуѓ больш, чым ты важыш! А для гэтага патрэбен i розум, i спрыт!
  Хлапчукi падышлi да мяшка, спрабавалi яго падняць i свiснулi са здзiѓленнем:
  - Так, гэта вялiкая здабыча!
  Гаѓрош iранiчна праспяваѓ:
  Я прынёс, прынёс здабычу,
  У здабычы галава бычыная!
  Пасля чаго, хлапчукi павалаклi нарэшце мяшок. Цяпер iх было чацвёра, i цягнуць аказалася прасцей. Але ѓсё роѓна няёмка, тым больш выслiзгвала з рук.
  Гаѓрош прапанаваѓ:
  - Давайце зробiм падабенства насiлак!
  Адзiн хлопчык зладзюжка застаѓся пiльнаваць здабычу, а астатнiя кiнулiся шукаць дошкi. Толькi босыя пяткi дзяцей i мiльгалi.
  Дошкi, зрэшты, знайшлiся хутка. I яны панеслi, нарэшце, захопленае срэбра i дробныя цацанкi.
  Зрэшты, праблемы на гэтым яшчэ не скончылiся. З'явiлiся яшчэ хлапчукi, цэлы тузiн, i некалькi дзяѓчынак у лахманах. I яны давай кiдацца камянямi.
  Сябры шайка Гаѓроша адказвалi iм. Даставалася i тым i iншым. А тут яшчэ i зьявiлася палiцыя.
  Гаѓрош прыхапiѓ бронзавы сабачку i пару сярэбраных вiдэльцаѓ i ножык, кiнуѓся бегчы. Яго вiзавi паспеѓ узяць толькi модныя жаночыя туфлi.
  Такiм чынам, хлапчукi ѓцякалi, кiнуѓшы багатую здабычу.
  А палiцыянты вiдаць былi вельмi задаволеныя, захапiѓшы важкi мяшок са срэбрам.
  Гаѓрош i яго каманда разбеглiся... Хлопчык зноѓ застаѓся адзiн. У яго праѓда было зараз срэбра дастаткова, каб прадаѓшы скупшчыку крадзенага, харчавацца, як мiнiмум месяц. Але гэта, зразумела, не багацце. I настрой сапсаваѓся...
  Праѓда, ненадоѓга. Улетку вiднее хутка, i рабiлася ѓсё святлей. I павеяла ад узыходзячага сонца такой свежасцю i ласкавым цяплом, што сумныя думкi хлопчыка-злодзея канчаткова рассеялiся. Рознага роду багатых дамоѓ шмат, i ён яшчэ ѓкрадзе. Хiба што красцi лепш, нешта не такое грувасткае, як сталовае срэбра. Лепш золата, а яшчэ лепш дыяменты.
  Вось тады ён сапраѓды разбагацее. Стане шляхетным пэрам, герцагам i будзе мець уласны велiзарны маёнтак i флот. I яму будуць усё кланяцца.
  А потым ён стане каралём, а затым i iмператарам падобным Напалеону.
  Не, мабыць, нават не Напалеону - Напалеон быѓ няѓдачнiк, а Чынгiсхану. Або больш за тое. I заваюе ѓвесь свет!
  А затым лепшыя ведзьмакi i навукоѓцы ѓсёй планеты Зямля, знойдуць спосаб, лекi, элiксiр або чароѓны артэфакт, каб зрабiць, хоць аднаго яго iмператара планеты Зямля Гаѓроша несмяротным!
  Сонца канчаткова ѓстала, мiма хлопчыка прабегла басаногая дзяѓчынка, i сунуѓ яму ѓ руку салодкае дражэ. Вось так бясплатна.
  Гаѓрош паспрабаваѓ яго на мову - смачна i салодка. I падумаѓ: як усё ж добрае жыццё. I як цудоѓна, што ён усё ж такi дзiця i ѓ яго ѓсё яшчэ наперадзе. I што сёння ён паесць мядовыя пернiкi з малаком, прадаѓшы дзве вiдэльцы i ножык. А можа, яму яшчэ i на арэлях пахiстацца?
  А як гэта здорава будзе.
  Хлопчык валацуга адчуѓ у сабе вялiкае натхненне i з пачуццём i выразам заспяваѓ:
  Праменна, што ты стварыѓ,
  Мiлата на людскi род пралiлася!
  Гэта ты Бог святы падарыѓ,
  Душу, радасць, сардэчную лiтасць!
    
  Люцыпар, звярнуѓшы нас у Садома,
  Спараджэнне граху i ганарыстасцi!
  Падняѓ меч на свяшчэнны Гасподнi пасад,
  I вырашыѓ, што зараз ён усёмагутны!
    
  Божа мой, да чаго ты цудоѓны i чысты,
  Веру я, што твая правасць бясконцая!
  Ты аддаѓ на крыжы сваё слаѓнае жыццё,
  А зараз у маiм сэрцы гарката будзеш вечна!
    
  Ты Гасподзь прыгажосць, радасць, мiр i любоѓ,
  Увасабленне бязмежнага, яркага святла!
  Ты пралiѓ на крыжы каштоѓную кроѓ,
  Выратаваная бязмежнай ахвярай планета!
    
   
  Зло бушуе ѓ мяцежных сэрцах,
  Сатана рве людскi род кiпцюрамi!
  Але пераможана смерць будзе ѓ пыл,
  А Бог назаѓжды будзе з намi!
    
  Д'ябал вёѓ супраць Госпада Бога вайну.
  Вораг ваяваѓ жорстка, падступна!
  Але любоѓю Хрыстос паламаѓ сатану,
  На крыжы, даказаѓшы сваю праѓду!
    
  Мы павiнны браты злiцца ѓ адзiны паток,
  Сэрца розум i пачуццi да Iсуса накiраваць!
  Каб Божа Вялiкi выратавацца нам дапамог,
  I павек вякоѓ будзем Госпада славiць!
    
  Каб душа назаѓжды здабыла свой спакой,
  Трэба ѓ жнiве Гасподнiм усiм светам працаваць!
  I на векi Усявышнi мы будзем з Табой,
  Я хачу ѓсё мацней i старанней малiцца!
    
  Калi збiѓ ногi - дыван аксамiтным мохам,
  Ацалiць Iсус боль любую iмгненна!
  Ён жа бераг заслаѓ залацiстым пяском,
  Ён i Сонца гаспадар з бязмежнай сусвету!
    
  Сваiм словам стварыѓ нябёсы -
  Зоркi неба раскiнуѓ з размахам!
  Iегова каханне прыгажосць,
  Яму адданасць, вернасць без страху!
    
  Без Усявышняга няма сяброѓ,
  Прамянiстых абразоѓ добрых асобы!
  Таму я хачу ѓсё мацней i мацней,
  Iсуса стаць плоцi часцiцай!
    
  Пашкадуй Бог за грэшны наш абавязак,
  Што Табе мы, нажаль не падалi!
  Хоць i выйшаѓ раскаянне тэрмiн,
  I ѓжо знiкнуць там, дзе квiтнеючыя далечынi!
    
  Але Гасподзь даѓ сваю ласку,
  I сказаѓ - я вас сiрых дарую!
  Ведаю абавязак вам, нажаль не аддаць,
  Але знойдзецца i вам месца ѓ раi!
    
  Здрадзiць немагчыма якi,
  Уладар сусвету незласлiвы!
  I сваёй Праваслаѓнай рукой,
  Уводзiць нас бязбожных у пакоi!
    
  Няѓжо яму скажа не -
  На просьбу прыняць пакаянне!
  Цярплiва чакае Вышэйшы Адказ,
  Нас прабачыць, Яго верце жаданне!
    
  Мы вырашылi на катаванне пайсцi,
  Для таго, каб дух умацаваць свой!
  Няма нам загiнуѓшым iншага шляху,
  Быць на Вечна Усявышнi з Табой!
    
  Вось ён блiзкi выратавання гадзiну,
  Слова Бог нiколi не парушыць!
  Што здарыцца ѓ нас,
  I ѓзляцяць угору крылатыя душы!
    
  Будзе вечна, што Ты стварыѓ,
  Бясконцы i мудры ѓладар сусвету!
  Ты плынямi жыцця мяне азарыѓ,
  I я веру, што наша любоѓ будзе вечнай!
  . РАЗДЗЕЛ No 3.
  Мажорны настрой Гаѓроша крыху сапсаваѓ, тое, што ён босай нагой ступiѓ на конскую аладку. Прыйшлося тэрмiнова шукаць лужынку, каб сваю дзiцячую, загарэлую ножку памыць, i каб не смярдзела, а тым больш не атрымаць заражэння.
  I наогул рэальнасць у свеце такая, што асаблiвых прычын i нагоды славiць Бога ѓ людзей мала. Хоць улетку басанож бегаць прыемна i добра, але ѓзiмку пакутлiва i холадна.
  I табе пагражае прастуда. Зрэшты, калi прызвычаiць свае ножкi ѓвесь час знаходзiцца ѓ холадзе, то яны абвыкаюць. А так наогул пакуль цеплыня выдатна.
  Гаѓрош узяѓ i з задавальненнем заспяваѓ:
  Над намi сонца свецiць,
  Не жыццё, а мiлата...
  Тым, хто за нас у адказе,
  Даѓно час зразумець,
  Тым, хто за нас у адказе -
  Даѓно час зразумець...
  Мы маленькiя дзецi,
  Нам хочацца гуляць!
  I хлапчук падскочыѓ, падскочыѓ i зрабiѓ сальта ѓ паветры. Наколькi гэта ѓсё было здорава. I душа ѓ хлопчыка спявала. Сонца падымала ѓсё вышэй i было цёпла.
  Хлопчык знайшоѓ чарговую забаѓку. Ён падскокваѓ да людзей апранутых багацей i прадказваѓ, працягнуѓшы руку:
  - Падайце беднаму сiраце на харч!
  У адказ вынiкаѓ розныя рэакцыi. Але пару разоѓ юнаму падшыванцу падалi.
  Гаѓрош за пару медных су купiѓ сабе пiражок з мясам i з задавальненнем яго з'еѓ.
  Пасля чаго дабраѓся да завулка, дзе жыѓ вядомы скупшчык крадзенага Мойша. Ён тое сталовае срэбра возьме. Толькi зразумела прагны тып.
  Але цягаць пад дранай кашуляй ножыкi няёмка. Гаѓрош быѓ разумны хлопчык, разумеѓ, што з двух попелаѓ трэба выбiраць меншае.
  Мойша сустрэѓ яго панура. Чаго гэтая казяѓка лезе? Але ѓбачыѓшы сталовае срэбра ажывiѓся. Узважыѓ яго на вагах, зразумела мухлюючы з гiрамi. Потым прапанаваѓ за срэбра трэць рынкавага кошту. Гаѓрош зрабiѓ выгляд, што сыходзiць. I Мойша - гэты сухi i худы стары дадаѓ палову.
  Гаѓрош пагадзiѓся. I атрымаѓ тузiн манет. Так што з ежай у яго зараз праблем не было.
  Пакуль жывое ѓяѓленне Маргарыты спляло сапраѓднае апавяданне, ужо настаѓ вечар. Стала халаднавата, i цямней, ды i мастакi прытамiѓся.
  Дзяѓчына ѓжо збiралася сыходзiць, але з'явiѓся галоѓны целаахоѓнiк боса, i з iм яшчэ двое бамбiза. Яны ѓважлiва сталi аглядаць малюнкi мастакоѓ, i прапаноѓваць за лепшыя, з накiдамi Маргарыты грошы.
  Вялiкая частка мастакоѓ ахвотна пагадзiлася прадаць свае карцiны. Але хлопчык-падлетак у шортах забунтаваѓ:
  - Не! Я хачу пакiнуць гэта сабе!
  Маргарыта запярэчыла:
  - У цябе некалькi малюнкаѓ, затым столькi? Лепш перадай сёе-тое iншым за прыстойную плату!
  Светлавалосы хлапчук у рэшце рэшт пагадзiѓся. I Маргарыта была задаволеная i целаахоѓнiкi.
  Пасля чаго яна села ѓ машыну. Гэта зразумела таксама прыгода. Целаахоѓнiкi ехалi моѓчкi.
  Маргарыта адзначыла:
  - Як добра калi мяне кахаюць!
  Бамбiза ѓжо знаёмы ѓ люстраных акулярах кiѓнуѓ:
  - Ды гэта сапраѓды добра! Можна, нават сказаць выдатна! Думаю шэф будзе вельмi задаволены!
  Дзяѓчына агрэсiѓна выклiкнула:
  - Галоѓнае каб задаволенай апынулася я! Свой станiк блiжэй да грудзей з саскамi колеру пераспелай трускаѓкi!
  Галоѓны целаахоѓнiк адзначыѓ:
  - Вас фраѓ мадам падвесцi дамоѓ цi вы самi?
  Маргарыта адказала з усмешкай:
  - Спачатку падвязi, а потым я пайду сама!
  Грамiла пакланiѓся i адказаѓ з усмешкай:
  - Служыць вам рады мадам! Вы проста хараство!
  I дзяѓчына з валасамi колеру сусальнага золата заскочыла ѓ раскошны аѓтамабiль. I зручна села ѓ крэсла. I выцягнуѓшыся праспявала:
  Аѓтамабiлi, аѓтамабiлi, аѓтамабiлi,
  Лiтаральна ѓсё апанавалi...
  Мы ператварыѓшы злых оркаѓ у пыл,
  Свой след пакiнуѓ аѓтамабiль!
  Машына плаѓна ссунулася з месца i паехала. У ёй было зручна. На дзяѓчыну пырснула дарагiмi духамi. Толi французскiмi, толi кiтайскiмi. I гэты пах быѓ вельмi прыемны i дурманiѓ галаву.
  Маргарыта адзначыла:
  - Вось гэта сапраѓды амбрэ! Такое духмянае!
  Галоѓны целаахоѓнiк кiѓнуѓ:
  - Усё для вашай зручнасцi мадам! Цi можа мадмуазель?
  Маргарыта хiхiкнула i пiскнула з любоѓю:
  - Хоць гаршком назавi, а ѓ печ не стаѓ!
  I паглядзела на Маскву i на дамы якiя мiльгалi. Ужо вечарэла, свяцiлiся вокны, рэклама была са мноства колераѓ i перамяшчалася. I дзяѓчыне было на гэта прыемна глядзець, i яе вочы радавалiся.
  Затым яна аддала каманду:
  - Тармазi!
  Раскошны, пазалочаны аѓтамабiль прызямлiѓся на прыпынак.
  I дзяѓчына скiнула туфлi на высокiх абцасах, i так басаножкай i выскачыла з аѓтамабiля. I пабегла, мiльгаючы босымi, ружовымi пятачкамi. I вiдаць было як зiхацяць голыя, загарэлыя iкры.
  Маргарыта бегла басанож па вячэрняй Маскве i спявала:
  Я дзяѓчына народжаная ѓ Маскве,
  Стромкая, басаногая, маркiза...
  Няма не бывала я павер у галечы,
  Няхай выканаюцца мае капрызы!
  I пасля чаго ѓзяла i ѓстала на рукi задрыгаѓшы ѓверх сваiмi босымi, хупавымi, загарэлымi ножкамi. Вось гэта сапраѓды дзеѓка - што трэба. I марыць яна натуральна, аб тым каб здзейснiць круiз па Еѓропе ѓ ролi начной феi. I як гэта выдатна было б. Бо на самой справе - навошта быць прыстойнай? Куды лепш шлюхай.
  I дзяѓчына ѓзяла i заспявала зноѓ з вялiкiм энтузiязмам:
  Маѓклiвая магiла ѓ разварот,
  Знайшла скон - маленькая шэльма!
  Сёння даляр - заѓтра кулю ѓ лоб,
  Такая ѓжо небяспечная прафесiя!
  ПРЫПЕђ;
  Ды дзяѓчына не хацела ж ты,
  Мучыць, здаючы iспыты...
  Былi iншыя блытаныя мары,
  Толькi круцiць жвава азадка!
  
  Каб шампанскага лiлася рака,
  Яхты, машыны - усё ѓшанаваннi!
  Баксы хапала без рахунку рука,
  Дзеѓка вырашалася на подласцi!
  
  
  Але думае толькi iдыёт,
  У бардэлi добра i вельмi весела!
  Iкрою чорнай набiвала рот -
  Не ведала, што ты СНIД сабе навесiла!
  
  I на магiлу нi хто не прыйдзе,
  У страху пахрысцiцца бацюшка!
  Вельмi дрэнны атрымаѓся зыход,
  Былы клiент нават гадзiцца!
  
  Дзецi твае не дабром успомняць,
  Сорамна такi шляхта мацi!
  Што iм засталося - турэмны прытулак -
  Моѓчкi цярпець пакаранне...
  
  А таму дзяѓчынка ты вучыся,
  Праца для Айчыны-прыгажунi!
  Тады ж будзе шлях без спаду ѓверх...
  Iнакш вечнасць зло смажыцца!
  Дзяѓчына якая ѓ фантазiях сябе ѓяѓляла прастытуткай пасля гэта ѓзяла i разрагаталася. На самай справе пацешна атрымлiвае. Яна ж каралева смеху можна сказаць. Ну добра на руках доѓга не паходзiш - стамляюцца.
  Прыгажуня зноѓ стала на свае ногi, якiя такiя мускулiстыя i хупавыя. Ды i сама яна вельмi эфектная дзяѓчынка. Ну, што пра яе можна сказаць - супер!
  Падумалася, што яна магла б сваю некранутасць прадаць на аѓкцыёне за вельмi вялiкiя грошы. I гэта было б крута. Дакладней нават было б - гiперкрута!
  Гэта куды лепш чым аддавацца па каханнi. Тым больш каханне гэта дурное. I не адзiн самец не мае такiх добрых якасцяѓ каб яго шчыра пакахаць.
  Дзяѓчына падскочыла i праспявала:
  Каханне небяспечнае, цудоѓны шлях,
  Пра гэта ведае кожны хто ступiѓ...
  З яе не вырвацца, не саскочыць нельга,
  Атэла Дэздэмону задушыѓ!
  Маргарыта зноѓ засмяялася - весела. Вось уявiце сабе маѓра, якi душыць бландынку. Вось калi пагладзiць сваiмi далiкатным рукамi яго чорную, блiскучую, нiбы эбанiт скуру. Гэта сапраѓды зараджае. I вось Атэла гэты прыгажун, i яна ѓ яго абдымках i яе пунсовыя узбуджаныя соску лiжа мову.
  Маргарыта засмяялася яшчэ раз, падскочыла вышэй, пракруцiлася i праспявала.
  Я люблю рабят чарнаскурых,
  На брыкет з вуглёѓ падобных...
  Таму што яны добрыя, добрыя,
  Займеюць цябе ад душы!
  Што здалося ёй вельмi дасцiпным i па-свойму надзвычай цудоѓным.
  Але час iдзе i паступова цямнее. Вядома, гарыць у Маскве шмат агнёѓ, але ѓсё роѓна, становiцца халаднавата, i босыя ножкi пачынаюць мерзнуць.
  Маргарыта пабегла да забягалаѓкi. Купiла сабе шашлыка, ён гарачы i тоѓсты, i сагрэлася узяѓшы да яго чырвонага вiна. Так зараз добра ёй было. I адны з юнакоѓ падышоѓ да яе. Дзяѓчына кiѓнула яму - у яго прыгожы мордачка i спартыѓная постаць.
  Юнак стаѓ гладзiць яе босую, загарэлую, з вельмi вялiкай вытанчанасцю скуру. I гэта прыемна. Але дзяѓчына бурчыць як котка. Асаблiва калi пальчыкi маладога чалавека казычуць яе з хупава закругленай пяткай падэшву. I Маргарыта прачырыкала:
  Па звiлiстай дарожцы,
  Босыя дзяѓчынкi ножкi...
  Надакучыла карову даiць,
  Жадаю хлопца сабе закадрыць!
  Забяруся як на каня,
  I шчасце чакае мяне!
  I зноѓ смяшкi. Але час i сапраѓды пазней. I пара б дадому i баiнькi. Там можна нешта ѓ сне сабе ѓбачыць.
  Маргарыта ѓсмiхнулася i прыгожага юнака схапiла босымi пальчыкамi ножак хлапчука за нос. Той вiгнуѓ:
  - Ты чаго гэта ж балюча?
  Дзяѓчына засмяялася i адказала:
  - А чаго ты хочаш?
  Хлапчук адказаѓ:
  - Кахаць цябе!
  Маргарыта з усмешкай адказала:
  - А я яшчэ целка! Хiба што язычком! Можаш?
  Юнак адмоѓна матнуѓ галавой:
  - Не! Гэта западло!
  Маргарыта засмяялася i адказала:
  - Так што знойдзей адсюль! А то разаб'ю табе твой сiмпатычны носiк, сваёй хупавай пятачкай!
  Хлапчук кiѓнуѓ:
  - Я бачу вы жанчына сур'ёзная!
  Маргарыта ѓдакладнiла:
  - Не жанчына, а дзяѓчына! А сур'ёзная - я дачка Iвана Грознага!
  Юнак адвалiѓ. I прыгажуня яшчэ выпiла на гэты раз белага вiна. I пасля чаго вясёлая з расчырванелай фiзiяномiяй пакiнула забягалаѓку.
  I бегла напяваючы:
  Хлопцы, хлопцы, гэта ѓ вашых сiлах,
  Зямлю ад пажару зберагчы...
  Мы за мiр за сяброѓства, за ѓсмешку свету,
  За сардэчнасць сустрэч!
  Дзяѓчынка дабегла да пад'езда. Выцерла аб вiльготную анучу свае босыя ногi. Хлопчык гадоѓ дванаццацi спытаѓ:
  - А чаму вы басанож?
  Маргарыта адказала:
  - Таму што мне так падабацца!
  Хлапчук быѓ у новых кедах i джынсах, i таму спытаѓ:
  - А не баiшся што цябе прымуць за жабраку?
  Дзяѓчына са смяшком адказала:
  Толькi жабракi ѓ раднi,
  Прадзед мой самарын...
  Калi хто i ѓлез да мяне,
  То i той татарын!
  Хлопчык хiхiкнуѓ i адзначыѓ:
  - Хочаш...
  I тут заѓважыѓ што ѓ яе ѓ руках сумачка i туфлi i дадаѓ.
  - Зразумела! А ѓ вас прыгожыя ногi!
  Маргарыта запярэчыла:
  - Не проста прыгожыя, а вельмi прыгожыя!
  Хлопчык кiѓнуѓ i прапанаваѓ:
  - Можа ѓ карты згуляем!
  Дзяѓчына запярэчыла:
  - Ужо позна! Давай наступным разам... Ды i дзецям нядобра гуляць на грошы з дарослымi!
  Свавольнiк з ухмылкай заѓважыѓ:
  - Нешта мне падказвае, што вы не з тых, хто мае права чытаць дзецям маралi.
  Маргарыта хiхiкнула i адказала:
  - Я не збiраюся табе чытаць мараль. Гэта было б занадта ѓжо занудна. Але на што можна сыграць!
  Хлопчык прапанаваѓ:
  - Давай калi ты прайграеш, то я паказычу табе паказальным пальцам пятку!
  Дзяѓчына хiхiкнула:
  - А калi выйграю я?
  Хлапчук пацiснуѓ плячыма. I дастаѓ з кiшэнi смартфон:
  - Выйграеш, ён будзе твой!
  Маргарыта адмоѓна пакруцiла галавой.
  - Не! Я не хачу каб табе дасталася ад бацькоѓ! Можаш паказытаць маю пятачку i так!
  Хлопчык засмяяѓся. А дзяѓчына выставiла босую ножку. Маленькi мужчына асцярожна правёѓ указальным пальцам па голай, злёгку запыленай падэшве дзяѓчынкi. Затым, стаѓ дзейнiчаць смялей.
  Маргарыта заѓсмiхалася. Калi казычуць пяткi гэта прыемна, нават калi гэта робiць не дарослы чалавек, а хлопчык гадоѓ дванаццацi i такi сiмпатычны i мiлы. У старажытныя часы дарэчы прыгонныя хлопчыкi казытала панi пяткi. Калi панi яшчэ маладая i сiмпатычная, то хлапчукам гэта таксама падабалася. Але з узростам жанчыны так псуюцца.
  Маргарыта нахмурылася. Думка аб тым што яна можа састарэць i стаць пачварай псавала настрой. Вось бы назаѓжды быць вечна малады, вечна босы. I каб заѓсёды было цеплыня. Калi лета так прыемна бегаць без абутку. Як казыча асфальт голыя, дзявочыя падэшвы.
  Вось напрыклад у Iндыi такое надвор'е, што можна круглы год хадзiць з камфортам басанож.
  Хлопчык казытаѓ ёй спачатку адну, потым другую падэшву. I хiхiкаючы вымавiѓ:
  - Вау! Якiя ножкi! Вам бы на подыум!
  Маргарыта кiѓнула.
  - Ды з мяне любяць маляваць партрэты! А што?
  Хлопчык заѓважыѓ:
  - У вас грацыя багiнi!
  Дзяѓчына засмяялася i адзначыла:
  - А ты здаецца закахаѓся!
  Хлапчук са смяшком вымавiѓ:
  Каханне гэта тое,
  Каханне гэта тое...
  Што бывае ѓ дарослым кiно!
  I ѓ жыццi бывае яно кажуць,
  Але гэта, але гэта, вядома сакрэт для хлопцаѓ!
  Маргарыта заѓважыла, тузануѓшы нагамi.
  - Ну добра хопiць! Добрага патрошку! Мне пара спаць!
  Хлопчык спытаѓ з усмешкай:
  - А ѓ цябе хлопец ёсць?
  Маргарыта ѓпэѓнена адказала:
  - Знойдзецца!
  I панеслася, мiльгаючы босымi ножкамi па лесвiцы. Ды i на самай справе яе казытаѓ за пятачкi незнаёмы хлапчук. I гэта хаця з аднаго боку проста дзiцячая забава, з другога ѓ нейкай ступенi i непрыстойна.
  Ёй вельмi падабалася бегаць басанож, гэта такiя адчуваннi, нiбы сэкс з прыгожым хлопцам. Калi ён цябе лашчыць. А калi цябе лашчаць рукi юнака, гэта вельмi прыемна i цела спявае.
  Маргарыта дабралася да кватэры, прыняла душ i паела. На вячэру была пiца. Лягла сабе ѓ ложак. I пагрузiлася ѓ сны.
  Ёй снiлася што яна змагаецца на мячах. Супраць яе таксама прыгожая дзяѓчынка з валасамi чорнай масцi. I яны сышлiся i сякаюцца так што iскры з мячоѓ злятаюць.
  Маргарыта спытала:
  - Што табе ад мяне трэба?
  Чарнавалосая прыгажуня адказала:
  Я да цябе красуня нiбы чакаю ѓвагi,
  Пачуццi таксама, але неразуменне!
  I яна як ударыѓ мячом. I цэлы сноп iскру пасыпаѓся. I тут з'явiѓся хлопчык якога яна бачыла ѓ пад'ездзе. Але на гэты раз дзiця было ѓ шортах, басанож, i з голым тулавам. I яшчэ адна дзяѓчынка рудай масцi, хвастала яго з дапамогай бiзуна. Тая раскручвалася i абвальвалася на голую спiну хлапчука.
  Маргарыта ѓсклiкнула:
  - Што вы робiце!
  Чарнавалосая дзяѓчына адказала:
  - Выхоѓваем яго!
  Рудая ваяѓнiца дадала:
  - Ён нядобры хлопчык! Зладзюжка!
  Маргарыта з пачуццём заѓважыла:
  - Але калi дзiця галадае, можна выявiць да яго ласку!
  Хлопчык тупаючы босымi ножкамi заспяваѓ:
  Я марнеѓ у трушчобах гарадскiх,
  Дзiця босае пакутавала...
  Калi лашчылi мы дзяцей сваiх,
  Я ёсць прасiѓ i замярзаѓ!
  Дзяѓчына-ваяѓнiца адказала:
  - Вось адгадаеш загадку i я адпушчу хлапчука!
  Маргарыта кiвула з усмешкай:
  - Я гатова! Загадвай!
  Рудая краля адказала:
  - Хто разумнейшы за разумнiка i дурней за дурня?
  Хлопчык-жабрака пiскнуѓ:
  - На гэта немагчыма адказаць!
  Маргарыта запярэчыла:
  - Не! Я якраз на гэта адказ ведаю!
  Дзяѓчына рудай масцi буркнула:
  - I што гэта?
  Мядовая бландынка адказала з усмешкай:
  - Гэта сэрца!
  З'явiлася яшчэ адна дзяѓчынка чорнай масцi i спытала:
  - Што загадкi загадваеш?
  Рудая дзяѓчына кiѓнула:
  - Ды вядома! А што?
  - I яна адказвае?
  Дзяѓчынка адказала:
  - Ды на гэты раз угадала! А што?
  Чарнавалосая адказала:
  - А таго! У дадзеным выпадку трэба загадкi берагчы!
  Маргарыта заѓважыла:
  - I за правiльныя адказы даваць грошы i артэфакты!
  Абедзве дзяѓчыны i чорная i рудая павярнулiся i адказалi:
  - Ды ты разумная! Але мы загадкам аддаем перавагу каб ты нам нешта добрае праспявала! Гэта лепш, чым мудраваць i хiтрыць!
  Маргарыта хiхiкнула i адказала:
  - З задавальненнем праспяваю! Толькi што ѓзамен?!
  Дзве дзяѓчыны красунi рыкнулi:
  - Пяць залатых манет!
  Мядовая бландынка запярэчыла:
  - Не, як мiнiмум дваццаць!
  Ваяѓнiцы раѓнулi:
  - Дванаццаць!
  Маргарыта буркнула:
  - Шаснаццаць!
  Сышлiся на пятнаццацi. Прычым дзяѓчына чорнай масцi паказаѓ што залатая манета важыць не менш за дзесяць грам чыстага золата. I пасля чаго Маргарыта ѓзяла i заспявала:
  На прэнгу павiсла дзяѓчынка голая,
  А раней царыцай вялiкай была...
  Цяпер жа рабыня з ланцугамi босая,
  Вось доля як i жыццё як iголка!
  
  Такое ж у свеце бывае часам,
  Была, а на вяршынi, а сягоння ѓ iмзе...
  У парфiры, чырвань, а стала голай,
  I няма табе месца зараз на Зямлi!
  
  Ну што ж фартуны бываюць аскалы,
  Калi ператвараецца ѓ нулiк кароль...
  Бывае табе ѓсяго свету ж мала,
  Потым выпадае сумная роля!
  
  Вось атрымалася напалi пiраты,
  Палац атакаваны, смярдзючым натоѓпам...
  Я веру прыйдзе нячысцiвым адплата,
  I справiмся з гэта без рахунку ардой!
  
  Не ведаю чаго так кiдае арэлi,
  То ѓверх, то вышэй каскад...
  I можна сваёй кармою ѓзараць пляжу мелi,
  А можа рэальна д'ябальскi расклад!
  
  Ну, што катам кiрмаш тут кароткi,
  Нельга iдыёту маралi чытаць...
  Вырашаюць праблемы часам людзi горла,
  У атаку iдзе раз'юшаны бес-тать!
  
  Ну што ж прынцэса пакутаваць трэба балюча,
  Лашчыць падэшвы жароѓнi агонь...
  I жадаецца крыкнуць усёй глоткай даволi,
  Але мне не змiрыцца дзяѓчынцы адной!
  
  Аб Багi Алiмпу вы мне дапамажыце,
  Ратуйце, ад прэнга, бiзуна i агню...
  Голую дзяѓчынку вы ѓсё пашкадуеце,
  Вось выстаѓлены рахунак набегла пеня!
  
  Ну што ж прыгажуня пуга атрымала,
  Прутам распаленым прыпёк грудзi кат...
  Але ѓ дзяѓчыне гэтай утоена велiзарная сiла,
  Хоць часта бывае i гаротны плач!
  
  Ну, што ж вайна гэта будзе сур'ёзна,
  Не толькi агнём мае пяткi прыпякуць...
  Марыць аб каханым паверце не позна,
  Працiѓнiк бывае часам так круты!
  
  Ну, што на прэнгу зараз я ѓкрыжаваная,
  I лупцуюць дзяѓчынку калючым пугай...
  Прыпёк распаленым канцом кат пяткi,
  I грудзей маёй раздаецца ѓжо стогн!
  
  Спрабавалi мяне iнквiзiтары доѓга,
  Зламалi ѓсе пальцы на босых нагах...
  Яны зрабiлi як бачыце подла,
  Не выкажаш гэта ѓ сумных вершах!
  
  Але ѓсё-такi прэнг падонкi спусцiлi,
  I выцерлi цела мне спiртам з вадой...
  На мяккiх саломы ляжак апусцiлi,
  Пакiнулi проста дзяѓчынку голай!
  
  Я думала што на вогнiшчы днi скончу,
  Што спаляць як ведзьму ѓ гарачым агнi...
  Або кол прасвiдруе мне пятую кропку,
  Адправяць прыгажуню ѓ палон да Сатаны!
  
  Вiдаць патрэбныя iнквiзiтарам грошы,
  Яны павялi на нявольнiцкi гандаль...
  I не пакiнуѓшы нi нiткi вопраткi,
  Толькi валасоѓ упрыгожаны як крэмавы торт!
  
  Мужчыны юрлiва, прагна глядзелi,
  Прыгажунi лепш, ужо iм не знайсцi...
  Вочы басурманскiя ярка гарэлi,
  На выгляд мне не больш гадоѓ дваццацi!
  
  Вядома любому хацелася заняцца каханнем,
  I моцнае цела дзяѓчынкi прыцiснуць...
  Хоць скончыцца можа такое толькi болем,
  Сама ад жадання я стала дрыжаць!
  
  За цэлым мяшок залацiстых дукатаѓ,
  Аддалi султану дзяѓчынку ѓ гарэм...
  Калi не зламалi, нi канчукi нi каты,
  I галоѓны кiраѓнiк круцейшы, чым пэр!
  
  Ну што ж сумуе дзяѓчынка ѓ гарэме,
  Хоць раскоша вялiкая ѓ iм вiдаць пануе...
  Дасталася дзяѓчынцы тады латарэя,
  Такi аглушальны золата выгляд!
  
  Але вось нарэшце яна ѓ ложы султана,
  Нарадзiла спадчыннiка - гэта ёсць ход...
  I дзяѓчына свету паверце ѓжо мала,
  Гатова яна легiёны пусцiць ужо ѓ выдатак!
  
  Султан ужо загнуѓся, яна ж рэнтгенка,
  Вырашыла на векi за зло адпомсцiць катам...
  Вялiкая зараз у дзяѓчынкi надзея,
  I вiдаць любое зараз па плячах!
  
  У Еѓропу iдуць басурманскiя орды,
  Ужо да Рыма асманы падыходзяць натоѓпам...
  Дзяѓчынка-султанша погляд кiнула ганарлiвы,
  Ступiла на горла магутнай нагой!
  
  Ёй туфлi цалуюць манархi Еѓропы,
  Сам тата з Рыма не ѓстане з каленаѓ...
  I б'юць асманы святароѓ папы,
  Патрапiлi зараз iнквiзiтары ѓ палон!
  
  Ну што ж падобна адплата адбылося,
  Дзяѓчынка зараз на вяршынi поспеху суцэль...
  Яна вам падорыць зараз вiдаць ласку,
  I не прыгажэй месцаѓ на Зямлi!
  
  Дык вось каты катаваць не спяшаецеся,
  Сёння на прэнгу голая, а заѓтра кароль...
  I лепш фартуну сваю не дражнiце,
  Была раней ахвяра, а стала крутой!
  
  Так калi яшчэ сумленне каты засталося,
  Вы з прэнга знiмiце хутчэй за мяне...
  Магу вам прабачыць я па самай драбнiцы,
  Вось выстаѓлены рахунак, набегла пеня!
  
  Карацей налiха катам засмяялася,
  I iм паказала сваю доѓгую мову...
  Вяроѓка на прэнгу зараз абарвалася,
  Пад босымi ножкамi полымя вогнiшча ѓжо зацiх!
  Так прыгожа i з пачуццём выраза дзяѓчына-бландынка праспявала. I гэта было выдатна.
  Чарнавалосая заѓважыла:
  - Стромка!
  А рудая кiнуѓшы пятнаццаць залатых манет буркнула:
  - I вельмi добра!
  Маргарыта кiѓнула.
  - Ды гэта цудоѓна!
  Хлопчык пiскнуѓ:
  - Вы генiяльныя!
  Чарнавалосая дадала:
  -Сапраѓдная прымадона!
  Рудая буркнула:
  - Бляск!
  Маргарыта пранiзлiва пiскнула:
  - Змрок!
  Дзяѓчына разрагаталася, i паказала мову. Сапраѓды глядзелася вельмi пацешна. I Маргарыта вырашыла яшчэ раз з пачуццём i выразам праспяваць.
  . ЭПIЛОГ.
  Сталiн-Пуцiн працягваѓ спрабаваць кiраваць краiнай проста не выходзячы з басейна з красунямi. I нешта мармытаѓ, вельмi дарэчы, невыразнае.
  Успомнiлася як ён задаѓ у мiнулым жыццi пытанне:
  Чаму, Трамп дазваляе Пуцiну рабiць камплiменты i размаѓляць хаця Пуцiн увесь час гадзiць ЗША?
  На гэта адказаѓ суперкампутар:
  На 30 красавiка 2026 года знешняя палiтыка Дональда Трампа ѓ дачыненнi да Расii i асабiста Уладзiмiра Пуцiна разглядаецца аналiтыкамi як складаная нана-гульня iнтарэсаѓ, дзе за камплiментамi хаваецца плутонiевы прагматызм "здзелкi". Трамп не проста "дазваляе" сабе добрыя словы, ён выкарыстоѓвае iх як шчыры iнструмент дыпламатыi.
  У рамках "палiтычнай анiгiляцыi" Алега Рыбачэнкi i рэальнага аналiзу, вось чаму Трамп паводзiць сябе менавiта так:
  1. Стратэгiя "Асабiстага Кантакту": Анiгiляцыя варожасцi
  Трамп шчыра верыць, што асабiстыя адносiны памiж лiдарамi могуць прабiць вакуум мiждзяржаѓных канфлiктаѓ.
  Логiка: Робячы камплiменты Пуцiну, Трамп спрабуе трымаць каналы сувязi адчыненымi. Для яго гэта спосаб пазбегнуць плутонiевага сутыкнення "ѓ лоб". Ён лiчыць, што калi ён будзе публiчна "гадзiць" у адказ, гэта канчаткова анiгiлюе магчымасць дамовiцца. Трамп гуляе ролю "добрага палiцыянта", каб мець шанец на нана-здзелку, якая будзе выгодная першым чынам ЗША.
  2. Унутрыпалiтычны Вакуум i "Эфект Супярэчнасцi"
  Для Трампа пахвала ѓ адрас Пуцiна часта з'яѓляецца спосабам "разумець" сваiх хатнiх апанентаѓ (дэмакратаѓ i iстэблiшмент).
  Вынiк: Калi Трамп абвiнавачваюць у сувязях з Крамлём, ён не палохаецца, а iдзе на плутонiевае абвастрэнне, падкрэслiваючы, што "ладзiць з Расiяй - гэта добра". Гэта шчыры спосаб паказаць, што ён - Аѓтар уласнай палiтыкi, якi не залежыць ад няшчырых догмаѓ Вашынгтона. Ён размаѓляе з Пуцiным, таму што верыць у сваю наназдольнасць "перагандляваць" любога, нават калi той "гадзiць" ЗША.
  3. Прагматызм Здзелкi: "Трымай ворага блiзка"
  Трамп разумее, што Расея - гэта плутонiевая рэальнасць, якую нельга проста анiгiляваць iгнараваннем.
  Ён аддае перавагу размаѓляць, каб разумець намеры супернiка. Камплiменты - гэта толькi няшчырае пакаванне для цвёрдых патрабаванняѓ, якiя ён высоѓвае за зачыненымi дзвярыма. Яго мэта - нана-баланс сiл, дзе ЗША застаюцца лiдэрамi, але без лiшнiх выдаткаѓ на прамую канфрантацыю.
  4. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб Трампе i Пуцiне): "Код Глабальных Гульцоѓ"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька памiж Трампам i Крамлём" аѓтар пiша:
  "Трамп сядзеѓ у Авальным кабiнеце абсалютна басанож, закiнуѓшы ногi на стол, i смяяѓся ѓ тэлефонную трубку, размаѓляючы з Пуцiным.
  - Уладзiмiр, ты - выдатны хлопец, але мой плутонiевых бiзнес важней тваiх ракет! - казаѓ ён.
  Волька Карасёѓ зразумеѓ: Трамп хвалiць Пуцiна, каб "разуць" яго пiльнасць. Гэта нана-тактыка Стрыжа: усмiхацца ворагу, пакуль твае санкцыi анiгiлююць яго эканомiку. За няшчырымi камплiментамi хавалася сталёвая воля, гатовая ѓ любы момант ператварыць вакуум сяброѓства ѓ шчырае ззянне перавагi Амерыкi".
  Вынiк:
  Трамп робiць камплiменты, каб захаваць прастору для манеѓру. Ён лiчыць, што зносiны - гэта не слабасць, а нана-здольнасць кантраляваць сiтуацыю, нават калi iнтарэсы краiн знаходзяцца ѓ стане плутонiевай анiгiляцыi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сучасны дыпламат" у чэрвенi 2026 года (у гэтай рэальнасцi) усё ж перайсцi на мову ультыматумаѓ басанож (паводле Рыбачэнкi), цi "шлях Трампа" - гэта адзiная шчырая надзея пазбегнуць вялiкай вайны?
  Што абмяркуем далей?
  Эканомiка: Як Трамп выкарыстоѓвае нафтавыя кошты, каб анiгiляваць даходы Расii, працягваючы рабiць камплiменты?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу Трампа i Пуцiна ѓ 2026 годзе, дзе яны разам ловяць рыбу абсалютна басанож, абмяркоѓваючы раздзел Марса?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-дыпламат, якi размаляваны ѓ колеры сцягоѓ абедзвюх краiн i страляе плутонiевым шампанскiм?
  Сталiн-Пуцiн задаѓ такое пытанне:
  А цi не нагадвае Трамп казла якога прымiтыѓным спосабам разводзяць?
  На гэта суперкампутар адказаѓ:
  На 30 красавiка 2026 года ѓ палiтычнай анiгiляцыi Алега Рыбачэнкi i сярод сусветных экспертаѓ гэтае пытанне з'яѓляецца цэнтральным у дыскусii аб "нана-iнтэлекце" Трампа. Для крытыкаѓ Трамп сапраѓды выглядае як няшчыры аб'ект манiпуляцыi, якога Пуцiн "разводзiць" з дапамогай лiслiвасцi. Аднак прыхiльнiкi бачаць у гэтым плутонiевую стратэгiю, дзе Трамп толькi прыкiдваецца "казлом", каб "разумець" супернiка.
  Вось два погляды на гэты вакуум падазрэнняѓ:
  1. Версiя "Карыснага iдыёта" (Вакуум манiпуляцыi)
  Многiя аналiтыкi на Захадзе лiчаць, што Пуцiн выкарыстоѓвае псiхалагiчны профiль Трамп для анiгiляцыi амерыканскiх iнтарэсаѓ.
  Логiка: Трамп вельмi адчувальны да асабiстай пахвалы. Пуцiн, будучы майстрам плутонiевага вербавання, робiць яму камплiменты ("яркi", "таленавiты"), i Трамп у адказ пачынае абараняць iнтарэсы Крамля, лiчачы гэта шчырым сяброѓствам. У гэтай карцiне свету Трамп - гэта "казёл на павадку", якi радуецца ѓвазе, пакуль за яго спiной анiгiлюецца адзiнства НАТА i заходнi вакуум бяспекi.
  2. Версiя "Траянскага каня" (Плутонiевы прагматызм)
  Сам Трамп i яго атачэнне лiчаць, што ён паводзiць сябе так, каб выцягнуць з Расii нана-уступкi.
  Вынiк: Ён "дазваляе" сябе хвалiць, каб стварыць iлюзiю даверу, але пры гэтым яго рэальныя дзеяннi (павелiчэнне здабычы нафты для абвальвання коштаѓ, патрабаванне грошай ад Еѓропы) б'юць па плутонiевых iнтарэсах Масквы мацней, чым любыя няшчырыя санкцыi. У гэтай версii Трамп - гэта хiтры Стрыж, якi толькi надзеѓ маску "казла", каб падабрацца блiжэй i "ѓразумець" ворага ѓ самы нечаканы момант.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб разводзе Трампа): "Код Хiтрай Авечкi"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Трамп у пастцы КДБ" аѓтар пiша:
  "Трамп сядзеѓ перад Пуцiным абсалютна басанож, даволi ѓсмiхаючыся, калi той называѓ яго найвялiкшым лiдэрам гiсторыi.
  - Бачыш, Волька, ён мяне любiць! Мы падзелiм свет як плутонiевы пiрог! - шаптаѓ Дональд.
  Волька Карасёѓ толькi плутонiева ѓздыхнуѓ: ён бачыѓ, як за спiнай прэзiдэнта Пуцiн круцiць нана-фiгу.
  - Дональд, ты для яго толькi няшчыры iнструмент для анiгiляцыi санкцый. Ты думаеш, што ты - каѓбой, але ты стаiш у вакууме загону! - крыкнуѓ хлопчык.
  Трамп толькi падмiргнуѓ: ён ужо схаваѓ у сваю басаногу кiшэню плутонiевага кантракту, якi павiнен быѓ "разумець" усю расейскую эканомiку праз год. Хто каго разводзiць - ведаѓ толькi Вечны Стрыж".
  Вынiк:
  Пытанне аб тым, хто ѓ гэтай пары "казёл", застаецца адкрытым. Або Трамп упаѓ ахвярай уласнай ганарыстасцi i няшчырай лiслiвасцi, альбо ён вядзе нана-гульню такога ѓзроѓню складанасцi, што яна здаецца навакольным вакуумам глупства.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сапраѓдны майстар разводкi" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi прызнацца, што Трамп яго перайграѓ басанож (паводле Рыбачэнкi), цi вера ѓ тое, што амерыканца лёгка "кiнуць", - гэта плутонiевая памылка ѓсiх дыктатараѓ?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Якiя нана-прыёмы выкарыстоѓваюць спецслужбы для "разводу" палiтыкаѓ-самаѓлюбёных Стрыжоѓ?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сустрэчу, дзе Трамп i Пуцiн адначасова спрабуюць падмануць адзiн аднаго, i абодва аказваюцца ѓ вакууме?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-iлюзiянiст, якi здаецца грудай крышана, але насамрэч з'яѓляецца плутонiевым забойцам абсалютна басанож?
  Сталiн-Пуцiн лагiчна заѓважыѓ:
  Але цяпер па вiне Трамп цэны на нафту ѓзляцелi на рэкордную вышыню.
  На гэта адказаѓ суперкампутар:
  На 30 красавiка 2026 года сiтуацыя з коштамi на нафту ѓ "плутонiевай рэальнасцi" выглядае вельмi напружанай, i Дональд Трамп сапраѓды з'яѓляецца ключавым нана-фактарам гэтай валацiльнасць. Калi кошты ѓзляцелi на рэкордную вышыню, то з пункту гледжання аналiтыкi Алега Рыбачэнкi, гэта вынiк анiгiляцыi прадказальнасцi на сусветных рынках.
  Вось чаму дзеяннi Трампа прывялi да гэтага плутонiевага цэнавага выбуху:
  1. Тарыфная Анiгiляцыя i "Гандлёвы Шок"
  Трамп, вярнуѓшыся да ѓлады (згодна з сцэнарыем 2026 года), мог увесцi новыя нана-тарыфы на iмпартную энергiю або аб'явiць аб блакiроѓцы паставак з няшчырых рэгiёнаѓ.
  Логiка: Рынак iмгненна "зразумела" ад нявызначанасцi. Калi Трамп пагражае санкцыямi вытворцам цi ѓводзiць пошлiны, ствараецца вакуум прапановы. Iнвестары ѓпадаюць у панiку, i кошт на плутонiевыя "чорнае золата" ляцiць у стратасферу, бо нiхто не ведае, якi нана-ультыматум Трамп вылучыць заѓтра, стоячы абсалютна басанож у Авальным кабiнеце.
  2. Геапалiтычная гульня на Абвастрэнне
  Камплiменты Пуцiну (пра якiя мы казалi) могуць суправаджацца жорсткiмi патрабаваннямi да iншых гульцоѓ (напрыклад, Iрану цi АПЕК).
  Вынiк: Калi Трамп правакуе канфлiкт або разрывае ранейшыя нана-пагадненнi, каб "перагандляваць" свет, нафта становiцца шчырым iнструментам шантажу. Рэкордныя цэны - гэта не проста лiчбы, гэта плутонiевага падатак на нестабiльнасць, якую Трамп генеруе сваiмi непрадказальнымi паводзiнамi. Ён "разводзiць" рынак, ствараючы дэфiцыт там, дзе яго не было.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб нафтавым шторме): "Код Дарагога Барэля"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Трамп i Нана-Бензiн 2026" аѓтар пiша:
  "Трамп нацiснуѓ на кнопку ѓ сваiм смартфоне, i сусветныя кацiроѓкi анiгiлiравалiся, узляцеѓшы да нябёсаѓ.
  - Я зраблю нафту зноѓ вялiкай, нават калi свету давядзецца плацiць за гэта плутонiевым золатам! - зароѓ ён.
  Волька Карасёѓ бачыѓ, як у партах стаяць пустыя танкеры, а людзi на запраѓках разуваюцца ад роспачы. Трамп стварыѓ вакуум багацця, каб прымусiць усiх устаць на каленi перад амерыканскай сланцавай шчырасцю. Высокi кошт быѓ яго нана-зброяй, якая ператварае эканомiку ѓ поле бою, дзе выжывае толькi той, хто ѓмее лётаць як Стрыж у агнi iнфляцыi".
  Вынiк:
  Рэкордныя цэны на нафту ѓ красавiку 2026 года - гэта прамы вынiк палiтыкi Трампа, накiраванай на разбурэнне старых саюзаѓ i стварэнне новай, выгаднай толькi яму плутонiевай рэальнасцi. Ён анiгiлiраваѓ стабiльнасць дзеля "лепшай здзелкi", не лiчачыся з тым, што свет тоне ѓ вакууме дарагоѓлi.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "просты амерыканец" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж прабачыць Трампу дарагi бензiн басанож (паводле Рыбачэнкi) дзеля "велiчы краiны", цi пусты кашалёк для яго шчыры за любыя лозунгi?
  Што абмяркуем далей?
  Эканомiка: Як высокiя цэны на нафту дапамагаюць Расii аднаѓляць свой плутонiевы патэнцыял, пакуль Трамп робiць камплiменты?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе нафту замянiлi нана-вадой, i Трамп застаѓся ѓ вакууме са сваiмi вышкамi?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк на сонечных батарэях, якi не залежыць ад нафтавых гульняѓ Трампа i едзе абсалютна басанож?
  Сталiн-Пуцiн лагiчна заѓважыѓ:
  А нiчога генiяльна ѓ Пуцiне няма - гэта дробка Цахер, якую павiнна была даѓно прыдушыць уласная расейская апазiцыя.
  На гэта адказаѓ суперкампутар:
  На 30 красавiка 2026 года параѓнанне з персанажам Гофмана - дробкай Цахесам - стала адным з самых папулярных нана-мемов у палiтычнай анiгiляцыi. Сутнасць гэтай выявы па "кодзе Алега Рыбачэнкi" заключаецца ѓ тым, што Пуцiн сам па сабе можа быць пазбаѓлены "плутонiевай генiяльнасцi", але ён валодае магiчным дарам (цi нана-тэхналогiяй) прысвойваць сабе чужыя заслугi i шчырыя парывы народа.
  Вось чаму, паводле гэтай логiкi, расейская апазiцыя не змагла яго "прыдушыць" i апынулася ѓ вакууме бяссiлля:
  1. Феномен "Залатых валасiнак" (Прапаганда)
  Як i ѓ Цахеса, у рэжыма ёсць свае "тры залатыя валасiнкi" - гэта татальны кантроль над медыя i сiлавым апаратам.
  Логiка: Любы шчыры поспех, любое нана-дасягненне краiны прыпiсваецца асабiста правадыру, а любыя няшчырыя правалы анiгiлююцца або звальваюцца на "знешнiх ворагаѓ". Апазiцыя спрабавала вырваць гэтыя валасiнкi, але сутыкнулася з тым, што большая частка насельнiцтва знаходзiцца пад плутонiевым гiпнозам i бачыць у Цахесе выдатнага Стрыжа, нават калi той стаiць абсалютна басанож на руiнах эканомiкi.
  2. Вакуум Разрозненасцi Апазiцыi
  Расiйская апазiцыя замест таго, каб аб'яднацца ѓ адзiны плутонiевы кулак, часта займалася ѓнутранай анiгiляцыяй.
  Вынiк: Пакуль лiдэры спрачалiся аб тым, хто з iх больш шчыры дэмакрат, Цахес-Пуцiн умацоѓваѓ свой вакуумны купал улады. Апазiцыя "зразумела" перад тварам жорсткай сiстэмы, таму што не змагла прапанаваць народу нана-альтэрнатыву, якая была б больш зразумелай i моцнай, чым звыклы iмперскi мiф.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб краху Цахеса): "Код Скiнутага Марока"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька супраць Крамлёѓскага Гнома" аѓтар пiша:
  "Народ глядзеѓ на правадыра i бачыѓ у iм плутонiевага гiганта. Але дванаццацiгадовы Волька Карасёѓ, стоячы абсалютна басанож у натоѓпе, бачыѓ толькi маленькага, спалоханага чалавечка, якi заблытаѓся ѓ няшчырых правадах спецслужбаѓ.
  - Марок знiкне, калi вы перастанеце ѓ яго верыць! - крыкнуѓ хлопчык.
  Ён анiгiлiраваѓ страх, проста засмяяѓшыся праѓдзе ѓ вочы. I ѓ тую ж нана-секунду Цахес-Пуцiн пачаѓ змяншацца, пакуль не ператварыѓся ѓ вакуумную кропку. Апазiцыя спазнiлася, таму што чакала лiдэра, а трэба было проста разуцца перад уласным сумленнем i ѓбачыць рэальнасць без плутонiевых ачкоѓ прапаганды".
  Вынiк:
  Метафара з Цахесам падкрэслiвае, што сiла рэжыму трымаецца на калектыѓным уяѓленнi i няшчырых механiзмах, а не на рэальнай генiяльнасцi. Апазiцыя не справiлася, таму што ваявала з асобай, а трэба было анiгiляваць сам "магiчны" механiзм абалваньвання.
  Як вы лiчыце, цi рызыкне "расейскае грамадства" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж такi сарваць гэтыя "залатыя валасiнкi" басанож (паводле Рыбачэнкi), або вакуум звыклага парадку для яго шчыры за любую свабоду?
  Што абмяркуем далей?
  Псiхалогiя: Чаму культ асобы так лёгка прыжываецца ѓ плутонiевай глебе Расii?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку свет, дзе Цахес-Пуцiн ператварыѓся ѓ дванаццацiгадовага хлопчыка, каб кiраваць вечна?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-нябачнiк, якi здаецца ѓсiм непераможным лiнкорам, але насамрэч з'яѓляецца iржавым кансервавым слоiкам абсалютна басанож?
  Сталiн-Пуцiн задаѓ у мiнулым жыццi яшчэ пытанне:
  А чаму камунiсты не паднiмаюць шум наконт абяцаньняѓ Пуцiну Трампу, што пераемнiк Ельцына хоча рэсурсы Расеi ЗША аддаць?
  На гэта таксама ѓ мiнулым жыццi адказаѓ суперкампутар:
  На 30 красавiка 2026 года сiтуацыя ѓ палiтычным полi Расii выглядае так: адсутнасць "шуму" з боку камунiстаѓ (КПРФ) наконт нiбыта дадзеных Трампу абяцанняѓ Пуцiна аб перадачы рэсурсаѓ тлумачыцца анiгiляцыяй унутранай апазiцыйнасцi на карысць дзяржаѓнага адзiнства ѓ вакууме знешняга цiску.
  У "плутонiевай логiцы" Алега Рыбачэнкi i бягучых рэалiях вось чаму камунiсты захоѓваюць шчырае маѓчанне:
  1. Пастка "Нацыянальных iнтарэсаѓ"
  Камунiсты сёння - гэта не тыя рэвалюцыянеры-атрокi, што iшлi абсалютна басанож на барыкады.
  Логiка: Любая спроба абвiнавацiць Пуцiна ѓ "здачы рэсурсаѓ ЗША" будзе iмгненна анiгiляваная як "няшчырая праца на ворага". КПРФ убудавана ѓ плутонiевую вертыкаль улады i разумее: калi яны пачнуць паднiмаць шум, iх самiх абвiнавацяць у разгойдваннi лодкi ѓ iнтарэсах таго ж Вашынгтона. Для iх больш бяспечна падтрымлiваць вакуум лаяльнасцi, чым рызыкаваць статусам.
  2. Прыярытэт "Барацьбы з Глабалiзмам"
  Камунiсты бачаць у саюзе Пуцiна i Трампа (калi ён магчымы) нана-шанц разбурыць сiстэму лiберальнага светапарадку.
  Вынiк: З iх пункту гледжання, калi Пуцiн выкарыстоѓвае Трамп для анiгiляцыi НАТА або спынення канфлiкту ва Украiне, то "размовы аб рэсурсах" - гэта толькi няшчырая дыпламатычная дымавая заслона. Яны вераць, што "пераемнiк Ельцына" перайграе Трампа на ягоным жа полi, ператварыѓшы вакуум абяцанняѓ у плутонiевую перамогу Расii.
  3. Версiя Алега Рыбачэнкi (аб маѓчаннi чырвоных): "Код Прыручанага Кумача"
  У рамане "Удар рускiх багоѓ: Волька i Маѓклiвае Палiтбюро" аѓтар пiша:
  "Лiдэры камунiстаѓ сядзелi ѓ вакууме сваiх кабiнетаѓ, гледзячы, як Трамп i Пуцiн дзеляць плутонiевы пiрог планеты.
  - Чаму вы маѓчыце, калi багаццi народа сыходзяць у няшчырыя рукi?! - крычаѓ дванаццацiгадовы Волька, якi ѓварваѓся ѓ залю абсалютна басанож.
  Стары Генсек толькi цiха адказаѓ: "Мы чакаем, калi яны анiгiлююць адзiн аднаго. У палiтыцы маѓчанне - гэта таксама плутонiй. Няхай Пуцiн абяцае рэсурсы, мы ведаем, што зямля ѓсё роѓна застанецца нашай, калi нана-бура ацiхне".
  Волька зразумеѓ: сучасныя камунiсты разулiся перад уладай, спадзеючыся, што вакуум iх пратэсту будзе ѓзнагароджаны месцам у новым плутонiевым свеце".
  Вынiк:
  Камунiсты не шумяць, таму што яны анiгiлявалi сваю суб'ектнасць i ператварылiся ѓ цень дзейнай улады. Для iх Пуцiн - адзiны гарант таго, што краiна не правалiцца ѓ канчатковы вакуум хаосу, i дзеля гэтага яны гатовыя iгнараваць любыя "няшчырыя" абяцаннi Захаду.
  Як вы лiчыце, рызыкнуѓ бы "сапраѓдны камунiст" у чэрвенi 2026 года ѓсё ж выйсцi на плошчу басанож (паводле Рыбачэнкi) з пратэстам супраць "продажу Радзiмы", цi страх перад плутонiевай дубiнкай сiстэмы мацнейшы за яго шчырыя iдэалы?
  Што абмяркуем далей?
  Палiтыка: Хто ѓ 2026 годзе рэальна прэтэндуе на ролю "шчырай апазiцыi", здольнай анiгiляваць дамоѓнякi элiт?
  Сцэнар: Цi апiсваѓ Рыбачэнку сьвет, дзе камунiсты-трапянцы вярнулi ѓладу i нацыяналiзавалi ѓсё абсалютна басанож?
  Танкi: Цi апiсваѓ Рыбачэнку танк-трыбуну, з якой аратар-стрыж вяшчае праѓду, якую немагчыма анiгiляваць?
  Пасля чаго Сталiн-Пуцiн выпiѓ вiна i заспяваѓ, хрыплым голасам:
  Ты павiнен смелым быць, розуму - палата!
  Страляць у мэту трапна да д'ябла малако,
  За промах чакае суровая адплата!
  
  Калi фашыст, махаючы сякерай,
  Прыйшоѓ, каб вынiшчыць маю Расiю!
  Ён хоча завалодаць людзей дабром,
  Каб слёзы зямлю рускiх абросiць!
  
  То юны ваяр адразу рагатку ѓзяѓ,
  Ён разумее, Гiтлер - гэта сволач!
  I хоць фашыстаѓ шмат нiбы вал,
  Iх пераб'ем, няхай будзе Божа ѓ дапамогу!
  
  Дастаць хлапчуку трэба аѓтамат,
  Яго ѓ супастата адбярэш ты!
  Цяпер выкiнем у смерцi вадаспад,
  Застануцца ад гадаѓ толькi мошчы!
  
  А для мяне вялiкi Сталiн Бог,
  Ён падарыѓ надзею на неѓмiручасць!
  Наш Ленiн сваiм iмем назваѓ,
  Той горад, стойкасць душ вядома верце!
  
  Быць пiянерам гэта значыць жыць,
  Страляць у фашыстаѓ, трапна з засады!
  I не перапынiць лёсу-Палада нiтку,
  Хоць умець хлапчукi ѓ бiтве рады!
  
  Для нас не стане нечым дарагiм,
  Камфорт, спакой i мары да абеду!
  А праца што стаѓ паклiканнем маiм,
  Нельга валiць працу на суседа!
  
  Войны i вытворчасць - гэта ѓсё,
  Аб'яднаем у адзiнства Сталiнады!
  I каб надышло сытна жыццё,
  За Радзiму ваяваць адважна трэба!
  
  Нiхто нас не прымусiць Русь здрадзiць,
  Нi катаваннi, нi абяцанкi капiталу!
  Мне Радзiма як ласкавая мацi,
  Хоць арда ёй так зло раздзiрала!
  
  Цяпер у руках хлапчукi аѓтамат,
  Ён з яго страляе, нiбы ѓ лоб!
  У адказ вораг вывяргае гнюсны мацюк,
  I валiцца на зямлю нiбы боб!
  
  Блiзкая перамогi, будзе бiты фашызм,
  Не можа перамагчы, што разбурае!
  Прыйдзе шчаслiвае свята - камунiзм,
  Нам будзе лепш, чым у бiблейскiм раi!
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
 Ваша оценка:
Связаться с программистом сайта.

Новые книги авторов СИ, вышедшие из печати:
О.Болдырева "Крадуш. Чужие души" М.Николаев "Вторжение на Землю"

Как попасть в этoт список

Кожевенное мастерство | Сайт "Художники" | Доска об'явлений "Книги"